Werk & Studie
alle pijlers
Samenwerking studie
dinsdag 9 oktober 2018 om 21:11
Bij mijn studie zijn er geregeld opdrachten waarbij studenten geacht worden om samen te werken. Nu is dat, voor mij, maar kennelijk (merk ik op) ook voor andere studenten vaak een bron van frustratie.
Het valt mij de afgelopen jaren steeds meer op dat zo min mogelijk doen, en zo min mogelijk met elkaar communiceren eerder regel dan uitzondering is. Een totale 'we don't care' houding. Dat verbaasd mij, en begrijp ik ook niet goed. Het lijkt ook zo dat de studenten die op het laatste moment iets maken (in groepsverband), en die niet met elkaar communiceren elkaar daar juist in 'vinden', wat leidt tot gezelligheid onderling en waardoor ik (bereid mij altijd goed voor, neem initiatief en zorg vaak dat we tot de nodige minimale afspraken komen) buiten de boot val. Vaak wordt ik daarna letterlijk genegeerd. Het komt ook vaak voor dat sommige medestudenten bijna een week niet reageren op een uitgezette relevante vraag van mijn kant die handig is voor ons allen beantwoord te krijgen voor een project en daarmee naderende deadline.
Ik heb al best wel wat manieren geprobeerd waaronder:
- afwachten
- directe, heldere manier van communiceren (leiding nemen)
- humor toepassen
- medestudenten indirect aansporen
- confronteren
- etc.
Zelf voel ik mij heel ongemakkelijk bij zo'n 'I/we don't care' houding. Eigenlijk weet ik niet meer zo goed wat te doen, en ik word er erg onzeker van. Ik ben niet een heel adrem, nonchalante studente die met twee vingers in haar neus haar studie haalt en altijd wel met een goed en snel verzonnen antwoord kan komen op studiegerelateerde vragen. Dat is het enige wat ik opmerk dat mogelijk zorgt voor deze uitsluiting tijdens de samenwerking.
Hebben jullie tips of ideeën? Ik heb het overigens ook al wel eens gevraagd aan een mede-studente waarmee ik had samengewerkt, zij gaf aan dat ik in haar optiek niets fout deed. Maar of dat een eerlijk antwoord was weet ik niet.
Het valt mij de afgelopen jaren steeds meer op dat zo min mogelijk doen, en zo min mogelijk met elkaar communiceren eerder regel dan uitzondering is. Een totale 'we don't care' houding. Dat verbaasd mij, en begrijp ik ook niet goed. Het lijkt ook zo dat de studenten die op het laatste moment iets maken (in groepsverband), en die niet met elkaar communiceren elkaar daar juist in 'vinden', wat leidt tot gezelligheid onderling en waardoor ik (bereid mij altijd goed voor, neem initiatief en zorg vaak dat we tot de nodige minimale afspraken komen) buiten de boot val. Vaak wordt ik daarna letterlijk genegeerd. Het komt ook vaak voor dat sommige medestudenten bijna een week niet reageren op een uitgezette relevante vraag van mijn kant die handig is voor ons allen beantwoord te krijgen voor een project en daarmee naderende deadline.
Ik heb al best wel wat manieren geprobeerd waaronder:
- afwachten
- directe, heldere manier van communiceren (leiding nemen)
- humor toepassen
- medestudenten indirect aansporen
- confronteren
- etc.
Zelf voel ik mij heel ongemakkelijk bij zo'n 'I/we don't care' houding. Eigenlijk weet ik niet meer zo goed wat te doen, en ik word er erg onzeker van. Ik ben niet een heel adrem, nonchalante studente die met twee vingers in haar neus haar studie haalt en altijd wel met een goed en snel verzonnen antwoord kan komen op studiegerelateerde vragen. Dat is het enige wat ik opmerk dat mogelijk zorgt voor deze uitsluiting tijdens de samenwerking.
Hebben jullie tips of ideeën? Ik heb het overigens ook al wel eens gevraagd aan een mede-studente waarmee ik had samengewerkt, zij gaf aan dat ik in haar optiek niets fout deed. Maar of dat een eerlijk antwoord was weet ik niet.
donderdag 11 oktober 2018 om 12:24
Dit. Ja, ik denk dat je hier een correcte uitleg geeft van wat er precies gebeurd. In een van de laatste groepjes kreeg ik ook soort van 'toegang' en 'toestemming' om deel te mogen nemen en werd mij expliciet verteld naar welke eigenschappen ze op zoek waren binnen een groepslid en aan welke mentaliteit ik mij diende te houden. Echter, uiteindelijk liep de samenwerking toch niet goed. Sommige van de 'populaire' leden, die immers al bevriend waren hielden zich niet geheel aan de deadlines en afspraken of hadden een excuus. Daar werd dan niet op gereageerd of iets over gezegd. Maar wanneer ik aangaf op welke dagen ik bijvoorbeeld aanwezig kon zijn op de universiteit (i.v.m. werk en toch minstens 3 dagen per week, of na werk in de avond) werd daar chagrijnig op gereageerd. Een ander groepslid kon 2 weken niet aanwezig zijn en leverde in die periode geen werk af i.v.m. een vakantie die ze geboekt had (buiten vakantie periode). Daar was wel sympathie voor. We hadden wel een goed cijfer gekregen en ik zelfs het hoogste cijfer. Met dat laatste zou ik mijzelf hebben kunnen bewezen binnen dat groepje? Toch ontstond er steeds meer toenadering tussen de andere groepsleden en werd ik op het laatst vrijwel genegeerd.florence13 schreef: ↑11-10-2018 12:02Wat ik vaak zie is dat de goede, gemotiveerde en punctuele studenten elkaar kennen (soms vraag ik me af of ze stiekem een soort van database bijhouden waarin ze weten wie er gemotiveerd is) en dat zij meteen met elkaar een groepje vormen, omdat ze dus inderdaad niet met een kluns willen eindigen in hun groepje. Die timmeren dat groepje meteen helemaal dicht en dat zijn dus ook de groepjes die het eigenlijk gewoon geweldig doen, want iedereen is slim en iedereen werkt hard. Vaak is het zo dat zij ook niet echt open staan voor iemand die ze niet kennen en waarvan ze dus niet zeker weten dat die persoon aansluit bij hen, want ze willen het 'kluns risico' niet lopen. Die hebben dus echt binnen 2 seconden een groepje en zijn dan altijd met genoeg mensen zodat er niemand meer bij kan.
Zou dat het probleem zijn? Dat jij gewoon omdat je hen niet kent niet bij die 'incrowd' hoort en daarom buiten de groepjes valt waar je graag in zou willen zitten? Want dan zou de oplossing zijn dat je simpelweg meer in je studie netwerk moet investeren.
donderdag 11 oktober 2018 om 13:01
Dit gebeurt inderdaad best vaak, zo'n groepje heeft een soort van exclusiviteit waarbij je dus als buitenstaander blij mag zijn dat ze je toelaten. Aan de ene kant is dat begrijpelijk, want vaak is het een garantie voor een hoog cijfer, aan de andere kant wordt van de buitenstaander dus verwacht dat die zich volledig aanpast aan de 'regels'. Die regels zijn min of meer onduidelijk voor de buitenstaander want die mensen in dat groepje kennen elkaar en vaak zijn er impliciete afspraken gemaakt in andere vakken (omdat die mensen elkaar constant opzoeken). Dus bijvoorbeeld dat iemand meer werk verzet bij een opdracht, omdat hij bij de volgende opdracht inderdaad met vakantie is, de buitenstaander heeft geen weet van die afspraak, dus snapt niet waarom hij zich wel volledig moet aanpassen en de rest dat niet hoeft.koosje-87 schreef: ↑11-10-2018 12:24Dit. Ja, ik denk dat je hier een correcte uitleg geeft van wat er precies gebeurd. In een van de laatste groepjes kreeg ik ook soort van 'toegang' en 'toestemming' om deel te mogen nemen en werd mij expliciet verteld naar welke eigenschappen ze op zoek waren binnen een groepslid en aan welke mentaliteit ik mij diende te houden. Echter, uiteindelijk liep de samenwerking toch niet goed. Sommige van de 'populaire' leden, die immers al bevriend waren hielden zich niet geheel aan de deadlines en afspraken of hadden een excuus. Daar werd dan niet op gereageerd of iets over gezegd. Maar wanneer ik aangaf op welke dagen ik bijvoorbeeld aanwezig kon zijn op de universiteit (i.v.m. werk en toch minstens 3 dagen per week, of na werk in de avond) werd daar chagrijnig op gereageerd. Een ander groepslid kon 2 weken niet aanwezig zijn en leverde in die periode geen werk af i.v.m. een vakantie die ze geboekt had (buiten vakantie periode). Daar was wel sympathie voor. We hadden wel een goed cijfer gekregen en ik zelfs het hoogste cijfer. Met dat laatste zou ik mijzelf hebben kunnen bewezen binnen dat groepje? Toch ontstond er steeds meer toenadering tussen de andere groepsleden en werd ik op het laatst vrijwel genegeerd.
Je lijkt eigenlijk een soort van gedeadlocked te zijn, want je krijgt niet de kans je te bewijzen bij de goede groepjes, waardoor een soort van veroordeeld bent tot de slechte groepjes. Het enige wat je kunt doen is dus proberen je toch bij de goede groepjes in de kijker te spelen zodat je daar bij gaat horen, beschouw het als een oefening in het creeeren van een netwerk van mensen.
paar dingen die misschien helpen, en ik snap wel dat het oneerlijk voelt, want je wil wel hard werken dus het probleem ligt niet meteen bij jou, maar jij bent natuurlijk uiteindelijk wel de enige die het op kan lossen:
- je stelt dat je geen studenten leven hebt, maar huisje boompje beestje, echter zie ik wel dat je 3 dagen op de uni aanwezig kunt zijn en 's avonds. Op mij komt dat over of je eigenlijk geen voltijd baan hebt, maar een bijbaan van twee dagen (de dagen dat je niet op de uni kunt zijn). Twee dagen werken is voor de meeste studenten normaal, dus op het moment dat jij gaat doen (en ik zeg niet dat je dat doet) of jouw parttime baan belangrijker is dan hun parttime baan worden ze niet echt blij van je.
- ik weet niet of je hen aangesproken hebt over het feit dat ze chagrijnig reageren op jou maar niet op anderen die zich niet aan de afspraak houden. Als je dat wel hebt gedaan, dan is dat waarschijnlijk een probleem. In hun optiek mag je blij zijn dat je met hen mee mag doen, en dan moet je maar accepteren hoe het gaat (ook al heb je geen weet van de impliciete afspraken die al gemaakt zijn met andere groepsgenoten) Hen daarop aanspreken komt belerend over voor hen
- kans is groot dat deze mensen elkaar ook op andere gelegenheden tegenkomen dan tijdens college, en dat hoeven niet perse feesten te zijn, ik zie dit soort types namelijk constant bij allerlei niet verplichte actualiteiten colleges, gastcolleges, lezingen, inhoudelijke bijeenkomsten, faculteits en opleidingsraden, studieverenigingsfuncties etc. Het zijn altijd dezelfde studenten die daar aanwezig zijn en dat zijn ook dezelfde studenten die in de goede groepjes zitten, ik kom die studenten werkelijk overal tegen. Als jij daar allemaal niet bij bent ben jij voor hen dus een van die studenten die 'alleen op komt dagen voor college' en dus niet intrinsiek gemotiveerd is. Ik snap dat gezien je situatie je daar wellicht geen zin en tijd voor hebt, maar dat is wel de indruk die je neerlegt. Als je bij het gemotiveerde groepje wil horen, moet je natuurlijk ook intrinsieke motivatie laten zien en niet alleen maar motivatie voor een hoog cijfer. Want zo komt dat vaak over en ik denk dat dat je primaire probleem is. Dus dat zij denken dat je op zich wel bereid bent hard te werken, maar dat alleen maar doet voor een resultaat en niet omdat je het intrinsiek interessant vindt. Zeker als je niets hebt om aan te tonen dat je dat wel vindt (zoals extra curriculaire activiteiten, zoals hierboven genoemd).
donderdag 11 oktober 2018 om 13:41
Ja zoiets kan gewoon gebeuren. Probeer medestudenten te zoeken waarbij je meer op 1 golflengte zit ... . Daarmee voorkom je al ellende. Maar ja niet makkelijk natuurlijk. Heeft met groepsdynamiek te maken die steeds weer anders kan zijn. Niet al te veel op jezelf betrekken dus.
Als er echt sprake is van misstanden die je niet zelf krijgt opgelost, zoals dat jij de kar in je eentje trekt, dan dit bespreken met de docent. Doe je dat niet dan heb je jezelf ermee.
Sommige opleidingen geven daarom bij groepsopdrachten altijd individuele cijfers. Dit om meeliften te voorkomen. Uit hetzelfde groepje kan de ene student een 8 halen en de ander een 4. Wel zo eerlijk.
Als er echt sprake is van misstanden die je niet zelf krijgt opgelost, zoals dat jij de kar in je eentje trekt, dan dit bespreken met de docent. Doe je dat niet dan heb je jezelf ermee.
Sommige opleidingen geven daarom bij groepsopdrachten altijd individuele cijfers. Dit om meeliften te voorkomen. Uit hetzelfde groepje kan de ene student een 8 halen en de ander een 4. Wel zo eerlijk.
donderdag 11 oktober 2018 om 14:53
florence13 schreef: ↑11-10-2018 13:01... Die regels zijn min of meer onduidelijk voor de buitenstaander want die mensen in dat groepje kennen elkaar en vaak zijn er impliciete afspraken gemaakt in andere vakken (omdat die mensen elkaar constant opzoeken). Dus bijvoorbeeld dat iemand meer werk verzet bij een opdracht, omdat hij bij de volgende opdracht inderdaad met vakantie is, de buitenstaander heeft geen weet van die afspraak, dus snapt niet waarom hij zich wel volledig moet aanpassen en de rest dat niet hoeft.
- je stelt dat je geen studenten leven hebt, maar huisje boompje beestje, echter zie ik wel dat je 3 dagen op de uni aanwezig kunt zijn en 's avonds. Op mij komt dat over of je eigenlijk geen voltijd baan hebt, maar een bijbaan van twee dagen (de dagen dat je niet op de uni kunt zijn). Twee dagen werken is voor de meeste studenten normaal, dus op het moment dat jij gaat doen (en ik zeg niet dat je dat doet) of jouw parttime baan belangrijker is dan hun parttime baan worden ze niet echt blij van je.
Interessant om over na te denken. Met kan, bedoel ik ook letterlijk kan (indien nodig, maar niet handig voor mij). Het betreft geen standaard bijbaan maar een parttime baan, waarvoor ik een studie heb gedaan. Ik zal dan moeten schuiven met dagen/collega's. Daarnaast deed ik nog een stage van 1 dag per week. Desalniettemin is dat mijn realiteit en begrijp ik dat dit voor studiegenoten lastiger te begrijpen is. Toch heb ik ook samengewerkt met studenten die geen baan hadden, of bij de AH werkten, of zo min mogelijk uren werkten. Daarnaast woon ik niet in de stad waar ik studeer dus gaf dat soms ook een barriere. Al denk ik wel, wat je schrijft, zo geïnterpreteerd kan worden.
- ik weet niet of je hen aangesproken hebt over het feit dat ze chagrijnig reageren op jou maar niet op anderen die zich niet aan de afspraak houden. Als je dat wel hebt gedaan, dan is dat waarschijnlijk een probleem. In hun optiek mag je blij zijn dat je met hen mee mag doen, en dan moet je maar accepteren hoe het gaat (ook al heb je geen weet van de impliciete afspraken die al gemaakt zijn met andere groepsgenoten) Hen daarop aanspreken komt belerend over voor hen
Nee, die studenten heb ik op dat moment niet aangesproken over die situatie, dat voelde niet gepast. Maar ik heb hen wel 1 keer aangesproken op iets anders, het niet reageren terwijl er een deadline was en ik op een antwoord zat te wachten omdat mijn oom overleden was, ik die dag ook aanwezig diende te zijn bij zijn uitvaart (geen vervoer had in die regio, reed met familie mee) en wilde weten hoe laat ik (en of ik überhaupt) eerder die avond thuis moest zijn om een stuk af te maken. Maar omdat ik maar geen antwoord kreeg van mijn groepje (de hele dag niet) en dus niet kon afstemmen met familie zat dit mij niet lekker. Mijn aandeel had ik overigens al af, maar maakte mij dus zorgen over het resterende aandeel, en kon zien in google docs dat niemand nog iets had gedaan. Toen ik hen halverwege de avond aansprak hierop, na tientallen eerdere pogingen tot contact, kreeg ik de wind van voren waarom ik (in mijn beleving op een normale manier) iets had gezegd over de slechte communicatie. Ik had ook 1 van de groepsleden geprobeerd te bellen, maar er werd niet opgenomen of teruggebeld. Bovendien had ik hen geïnformeerd over de dag van de crematie en verteld dat ik dus tijdig moest weten of het allemaal zou gaan lukken. Niet iedereen zou namelijk aan die deadline werken, slechts 1 ander persoon uit het groepje.
Dat kon ik dus echt niet begrijpen dat ik de wind van voren kreeg en mij moest verantwoorden, terwijl zij 1. niet aan de afspraak hielden, 2. niet communiceerden, 3. notabene boos werden op mij en geen sympathie konden opbrengen terwijl ik hen had geinformeerd bijna 1 week van te voren over die crematie, en 4. ik zelf mijn werk wel al af had.
- kans is groot dat deze mensen elkaar ook op andere gelegenheden tegenkomen dan tijdens college, en dat hoeven niet perse feesten te zijn, ik zie dit soort types namelijk constant bij allerlei niet verplichte actualiteiten colleges, gastcolleges, lezingen, inhoudelijke bijeenkomsten, faculteits en opleidingsraden, studieverenigingsfuncties etc. Het zijn altijd dezelfde studenten die daar aanwezig zijn en dat zijn ook dezelfde studenten die in de goede groepjes zitten, ik kom die studenten werkelijk overal tegen. Als jij daar allemaal niet bij bent ben jij voor hen dus een van die studenten die 'alleen op komt dagen voor college' en dus niet intrinsiek gemotiveerd is.
Het kan goed kloppen maar vind het wel erg calculerend en rationeel gedrag, om alleen groepjes te willen voren met andere studenten die ze kennen van extracurriculaire activiteiten, en uitgaan dat die studenten daarom altijd goede cijfers zullen halen. Tuurlijk, intrinsieke motivatie is belangrijk, maar niet allesbepalend toch? Ik ken via via ook wel een aantal van zulke mensen, maar die doen echt niet altijd braaf hun huiswerk of halen echt niet altijd achten en negens. Bovendien kenmerkt mijn studie zich, vind ik, doordat het mensen aantrekt die juist een intrinsieke motivatie hebben. Het is allemaal geen droge materie.
Maar als dat wel zo is, dan is dat jammer. Meer energie steken in mijn netwerk doormiddel van het bezoeken van lezingen e.d. zou ik wel willen, maar heb ik geen tijd voor. Vaak heb ik al weken van 50 a 60 uur, dan nog een uur na mijn werk in de trein zitten om een lezing te bezoeken in de hoop dat mijn studiegenoten (als ze al komen) mij zullen opmerken of heel actief hen te benaderen, puur voor het positief beïnvloeden van een mogelijke toekomstige samenwerking vind ik wat ver gaan. Zou ik wonen en werken in de stad waar ik studeer zou dat al makkelijker gaan.
donderdag 11 oktober 2018 om 15:15
volgens mij interpreteer je mij verkeerd, ik bedoelde dat de studenten die goede cijfers halen vaak dezelfde studenten zijn die ik zie op extra curriculaire activiteiten. Er zullen vast ook studenten op extra curriculaire activiteiten komen die minder goede cijfers halen, en er zullen vast studenten zijn met hoge cijfers die niet naar extra curriculaire activiteiten gaan. Ik ga er dus niet vanuit dat studenten die aanwezig zijn op extra curriculaire activiteiten hoge cijfers halen. Ik ZIE dat studenten die hoge cijfers halen vaker aanwezig zijn bij extra curriculaire activiteiten. Dat is een andere causaliteit. Daarnaast stelde ik niet dat die studenten elkaar daarvan kenden, meestal kennen die elkaar gewoon van college.Het kan goed kloppen maar vind het wel erg calculerend en rationeel gedrag, om alleen groepjes te willen voren met andere studenten die ze kennen van extracurriculaire activiteiten, en uitgaan dat die studenten daarom altijd goede cijfers zullen halen. Tuurlijk, intrinsieke motivatie is belangrijk, maar niet allesbepalend toch? Ik ken via via ook wel een aantal van zulke mensen, maar die doen echt niet altijd braaf hun huiswerk of halen echt niet altijd achten en negens. Bovendien kenmerkt mijn studie zich, vind ik, doordat het mensen aantrekt die juist een intrinsieke motivatie hebben. Het is allemaal geen droge materie.
Maar als dat wel zo is, dan is dat jammer. Meer energie steken in mijn netwerk doormiddel van het bezoeken van lezingen e.d. zou ik wel willen, maar heb ik geen tijd voor. Vaak heb ik al weken van 50 a 60 uur, dan nog een uur na mijn werk in de trein zitten om een lezing te bezoeken in de hoop dat mijn studiegenoten (als ze al komen) mij zullen opmerken of heel actief hen te benaderen, puur voor het positief beïnvloeden van een mogelijke toekomstige samenwerking vind ik wat ver gaan. Zou ik wonen en werken in de stad waar ik studeer zou dat al makkelijker gaan.
Je stelt dat je studie mensen aantrekt met intrinsieke motivatie, echter de rest van je topic stel je dat je mede studenten helemaal niet allemaal zo gemotiveerd zijn, dus daar lijkt wat spaak te gaan in de redenering.
En ja, dat is erg calculerend gedrag van die groepjes, ik zei niet dat ik dat gedrag meteen goedkeurde, ik zei dat ik ZIE dat dat gebeurt. Ik snap het ergens ook wel, het wordt gewoon een clubje dat gemotiveerd is en goede cijfers haalt en zij willen samenwerken met anderen die dat ook willen (eigenlijk net zo als jij) en dus proberen te vermijden dat ze met een of andere sukkel in een groepje terecht komen.
Ik kan jouw tijd natuurlijk niet voor je invullen of bepalen, ik probeer alleen met je mee te denken waar het probleem vandaan komt (en vervolgens hoe je dat op kunt lossen). En zoals gesteld, ik denk dus dat het heel goed mogelijk zou zijn dat een bestaand gemotiveerd groepje zichzelf al helemaal dichtgetimmerd heeft en dat het dus lastig is daar tussen te komen zonder extra investering. Of jij die investering kunt en wil maken, daar ga ik natuurlijk niet over.
donderdag 11 oktober 2018 om 15:25
Deze snap ik even niet, jij had aangegeven dat je er niet was ivm crematie, dus dat wist iedereen. Jij had je werk af, dat wist iedereen ook. Waarom ben je je vervolgens dan toch gaan bemoeien met het werk van anderen en van hen gaan verwachten dat ze jou gingen informeren wanneer zij hun werk gingen doen?Nee, die studenten heb ik op dat moment niet aangesproken over die situatie, dat voelde niet gepast. Maar ik heb hen wel 1 keer aangesproken op iets anders, het niet reageren terwijl er een deadline was en ik op een antwoord zat te wachten omdat mijn oom overleden was, ik die dag ook aanwezig diende te zijn bij zijn uitvaart (geen vervoer had in die regio, reed met familie mee) en wilde weten hoe laat ik (en of ik überhaupt) eerder die avond thuis moest zijn om een stuk af te maken. Maar omdat ik maar geen antwoord kreeg van mijn groepje (de hele dag niet) en dus niet kon afstemmen met familie zat dit mij niet lekker. Mijn aandeel had ik overigens al af, maar maakte mij dus zorgen over het resterende aandeel, en kon zien in google docs dat niemand nog iets had gedaan. Toen ik hen halverwege de avond aansprak hierop, na tientallen eerdere pogingen tot contact, kreeg ik de wind van voren waarom ik (in mijn beleving op een normale manier) iets had gezegd over de slechte communicatie. Ik had ook 1 van de groepsleden geprobeerd te bellen, maar er werd niet opgenomen of teruggebeld. Bovendien had ik hen geïnformeerd over de dag van de crematie en verteld dat ik dus tijdig moest weten of het allemaal zou gaan lukken. Niet iedereen zou namelijk aan die deadline werken, slechts 1 ander persoon uit het groepje.
Dat kon ik dus echt niet begrijpen dat ik de wind van voren kreeg en mij moest verantwoorden, terwijl zij 1. niet aan de afspraak hielden, 2. niet communiceerden, 3. notabene boos werden op mij en geen sympathie konden opbrengen terwijl ik hen had geinformeerd bijna 1 week van te voren over die crematie, en 4. ik zelf mijn werk wel al af had.
Als ik met iemand werk afspraken heb dan ga ik echt geen "tientallen pogingen tot contact" doen om te controleren of iemand hetgeen afgesproken ook feitelijk gedaan heeft, en ga ik ook niet aanspreken over slechte communicatie als daar niemand op reageert, wellicht waren ze die dag druk met iets anders (werk, ander vak etc). Je medestudenten zijn geen kleuters, en jij bent niet hun moeder, je hoeft hen niet te controleren of ter verantwoording te roepen als ze niet dezelfde dag terugreageren. Ik kan me voorstellen dat je groepsgenoten dit gedrag niet erg kunnen waarderen.
donderdag 11 oktober 2018 om 15:26
Kun je zelf je eigen groepje samenstellen van toppertjes, waar je lekker mee kunt samenwerken? De volgende keer dat er een groepsopdracht aan dreigt te komen, app je die mensen waar je wel lekker mee samenwerkt alvast: zullen wij samen die groepsopdracht gaan doen, want ik heb vorige keer zo fijn met jullie samengewerkt.
Dus niet proberen mee te doen met bestaande groepjes, maar gewoon je eigen groepje oprichten.
Dus niet proberen mee te doen met bestaande groepjes, maar gewoon je eigen groepje oprichten.
Wat eten we vanavond?
donderdag 11 oktober 2018 om 15:32
probleem lijkt te zijn dat de mensen die over zijn en nog geen groepje hebben (dus die beschikbaar zijn om met TO in een groepje te gaan) minder gemotiveerd zijn dan TO en TO daar dus niet prettig mee samenwerkt. De mensen die wel op het zelfde niveau functioneren hebben blijkbaar hun groepjes al gevormd en daar komt ze dus lastig tussen. Eigenlijk zit ze een soort van klem. (of in elk geval, zo interpreteer ik het) tussen de mensen waar ze mee samen zou willen werken die geen nieuw groepje willen, en de mensen die op zich wel een nieuw groepje willen maar waar TO liever niet mee samenwerkt.makreel schreef: ↑11-10-2018 15:26Kun je zelf je eigen groepje samenstellen van toppertjes, waar je lekker mee kunt samenwerken? De volgende keer dat er een groepsopdracht aan dreigt te komen, app je die mensen waar je wel lekker mee samenwerkt alvast: zullen wij samen die groepsopdracht gaan doen, want ik heb vorige keer zo fijn met jullie samengewerkt.
Dus niet proberen mee te doen met bestaande groepjes, maar gewoon je eigen groepje oprichten.
donderdag 11 oktober 2018 om 16:00
Ik ben mij er mee gaan bemoeien omdat de deadline erg strak was enerzijds, en anderzijds de betreffende persoon (die het stuk zou afronden) de dag daarvoor in mijn opinie erg vaag was: ' ik kijk er morgen wel even naar'. Er was geen concrete afbakening van wat die persoon moest doen en niet zeker of die persoon er uit zou komen. Verder waren ik en die andere persoon verantwoordelijk voor het deel waar die deadline voor stond. Dus die andere paar studenten (en docent) wilden de dag er na een goed product ontvangen. Ik wilde niet afgerekend worden op eventueel slecht werk of zelf nog na 23:00 aan de slag moeten. Daar werd ik zenuwachtig van en daarom heb ik er wat van gezegd. Samengevat, de afspraken waren niet erg concreet en de taakverdeling ook niet. Daarnaast wilde ik liever gelijktijdig of samen er aan werken (in overleg), dan wel via digitale communicatie nog het e.e.a. doornemen. Maar dat ging niet.florence13 schreef: ↑11-10-2018 15:25Deze snap ik even niet, jij had aangegeven dat je er niet was ivm crematie, dus dat wist iedereen. Jij had je werk af, dat wist iedereen ook. Waarom ben je je vervolgens dan toch gaan bemoeien met het werk van anderen en van hen gaan verwachten dat ze jou gingen informeren wanneer zij hun werk gingen doen?
Als ik met iemand werk afspraken heb dan ga ik echt geen "tientallen pogingen tot contact" doen om te controleren of iemand hetgeen afgesproken ook feitelijk gedaan heeft, en ga ik ook niet aanspreken over slechte communicatie als daar niemand op reageert, wellicht waren ze die dag druk met iets anders (werk, ander vak etc). Je medestudenten zijn geen kleuters, en jij bent niet hun moeder, je hoeft hen niet te controleren of ter verantwoording te roepen als ze niet dezelfde dag terugreageren. Ik kan me voorstellen dat je groepsgenoten dit gedrag niet erg kunnen waarderen.
donderdag 11 oktober 2018 om 16:09
Nou, dat is een aanname. Maar die klopt dus waarschijnlijk niet.florence13 schreef: ↑11-10-2018 15:15
Je stelt dat je studie mensen aantrekt met intrinsieke motivatie, echter de rest van je topic stel je dat je mede studenten helemaal niet allemaal zo gemotiveerd zijn, dus daar lijkt wat spaak te gaan in de redenering.
donderdag 11 oktober 2018 om 16:25
Ik snap je, maar realiseer je ook dat de zenuwen aan jouw kant zitten. Dus het controleren van anderen kan heel vervelend opgevat worden, jij zoekt geruststelling of afstemming, maar de ander voelt zich gecontroleerd. Als die persoon er niet uitkomt dan trekt hij zelf wel aan de bel, voor zijn gevoel ben jij wellicht aan het zeuren, want hij had toch al gezegd dat hij ernaar zou kijken? Bij afhankelijk van elkaar zijn hoort ook vertrouwen.koosje-87 schreef: ↑11-10-2018 16:00Ik ben mij er mee gaan bemoeien omdat de deadline erg strak was enerzijds, en anderzijds de betreffende persoon (die het stuk zou afronden) de dag daarvoor in mijn opinie erg vaag was: ' ik kijk er morgen wel even naar'. Er was geen concrete afbakening van wat die persoon moest doen en niet zeker of die persoon er uit zou komen. Verder waren ik en die andere persoon verantwoordelijk voor het deel waar die deadline voor stond. Dus die andere paar studenten (en docent) wilden de dag er na een goed product ontvangen. Ik wilde niet afgerekend worden op eventueel slecht werk of zelf nog na 23:00 aan de slag moeten. Daar werd ik zenuwachtig van en daarom heb ik er wat van gezegd. Samengevat, de afspraken waren niet erg concreet en de taakverdeling ook niet. Daarnaast wilde ik liever gelijktijdig of samen er aan werken (in overleg), dan wel via digitale communicatie nog het e.e.a. doornemen. Maar dat ging niet.
donderdag 11 oktober 2018 om 17:05
Dat is zo, en je hebt helemaal een punt. Waar mijn gebrek aan vertrouwen vandaan kwam is denk ik het feit dat die betreffende studente al enkele keren een deadline niet had gehaald, door een in mijn optiek nogal slechte reden. Maar waar wel heel veel begrip voor was vanuit die andere studenten. En waardoor wij allemaal wat gestresst werden en het drukker kregen omdat we het werk van die student tijdelijk moesten overnemen. Daarover was door die student ook niet tijdig gecommuniceerd, pas achteraf. Toen moesten we het oplossen nadat die student het had gecommuniceerd. Maar nu was het werk zo verdeeld dat ik en die andere student samen iets moesten maken. Die anderen hadden een andere taak en stonden hier buiten. Ondanks dat ik al 2/3 van het werk had gedaan, was echter voor de rest onduidelijk wat ik exact had gedaan omdat het een gezamenlijk product was van mij en die andere student.florence13 schreef: ↑11-10-2018 16:25Ik snap je, maar realiseer je ook dat de zenuwen aan jouw kant zitten. Dus het controleren van anderen kan heel vervelend opgevat worden, jij zoekt geruststelling of afstemming, maar de ander voelt zich gecontroleerd. Als die persoon er niet uitkomt dan trekt hij zelf wel aan de bel, voor zijn gevoel ben jij wellicht aan het zeuren, want hij had toch al gezegd dat hij ernaar zou kijken? Bij afhankelijk van elkaar zijn hoort ook vertrouwen.
