Werk & Studie
alle pijlers
Sollicitatie-stress
zaterdag 17 november 2018 om 09:22
Ik ben aan het solliciteren en ervaar het als zeer stressvol. Wie herkent dit?
Ik zit in een luxe positie want het duurt nog tot 1 juli 2019 voor dat mijn huidige baan ophoudt (en ik kan nu al weg als ik iets geschikts vind). Er zijn vacatures in mijn vakgebied en na 3 sollicitatiebrieven ben ik al 2 keer uitgenodigd op gesprek. Ook heb ik komende week een gesprek via mijn netwerk waar ik op zeer korte termijn zou kunnen beginnen.
Maar het neemt me volledig in beslag. Ik ben continue in mijn gedachten bezig met de betreffende banen en hoe het zou zijn om er te werken. De twee sollicitaties die ik nu heb lopen zijn ook nog eens heel verschillend (denk Zuidas versus overheid), dus dat geeft ook nog een enorm dilemma terwijl ik nog niet eens voor de keuze sta omdat ik nog niet door de procedures heen ben.
Ik voel veel spanning in mijn lijf en slaap er slecht van. Ik ben stressgevoelig (heeft in het verleden tot burn out en depressie geleid) en ik kwel mezelf een beetje met de gedachte dat ik nu al zo gestressed ben terwijl ik straks ook nog in een nieuwe omgeving moet beginnen wat ook stressvol is.
Wie had er ook veel stress tijdens solliciteren? Is het normaal? En zakte die stress toen er eenmaal duidelijkheid was over een nieuwe baan. Of hield de stress nog lang aan in verband met het starten in een nieuwe baan?
Ik zit in een luxe positie want het duurt nog tot 1 juli 2019 voor dat mijn huidige baan ophoudt (en ik kan nu al weg als ik iets geschikts vind). Er zijn vacatures in mijn vakgebied en na 3 sollicitatiebrieven ben ik al 2 keer uitgenodigd op gesprek. Ook heb ik komende week een gesprek via mijn netwerk waar ik op zeer korte termijn zou kunnen beginnen.
Maar het neemt me volledig in beslag. Ik ben continue in mijn gedachten bezig met de betreffende banen en hoe het zou zijn om er te werken. De twee sollicitaties die ik nu heb lopen zijn ook nog eens heel verschillend (denk Zuidas versus overheid), dus dat geeft ook nog een enorm dilemma terwijl ik nog niet eens voor de keuze sta omdat ik nog niet door de procedures heen ben.
Ik voel veel spanning in mijn lijf en slaap er slecht van. Ik ben stressgevoelig (heeft in het verleden tot burn out en depressie geleid) en ik kwel mezelf een beetje met de gedachte dat ik nu al zo gestressed ben terwijl ik straks ook nog in een nieuwe omgeving moet beginnen wat ook stressvol is.
Wie had er ook veel stress tijdens solliciteren? Is het normaal? En zakte die stress toen er eenmaal duidelijkheid was over een nieuwe baan. Of hield de stress nog lang aan in verband met het starten in een nieuwe baan?
zaterdag 17 november 2018 om 09:30
Lijkt me volmaakt normaal, ook als je niet al stressgevoelig bent. Ik ben echt niet stressgevoelig, heb nooit ergens weg gemoeten anders dan omdat ik het zelf wilde en heb nooit moeite gehad een nieuwe baan te vinden. Zelden ergens niet aangenomen. Kortom, rationeel zou je zeggen dat ik volmaakt stressloos door sollicitaties zou hebben moeten gaan. Maar in tegendeel: de twijfels, de onzekerheid, keuzestress, achteraf de vraag of het de goede keuze was, het was iedere keer hetzelfde. (En je weet hoe vaak ik van baan gewisseld ben. Het went nooit)
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 17 november 2018 om 09:39
Stress bij verandering van baan is inderdaad normaal en heel akelig. Als het je de hele dag bezig houdt, is het misschien toch handig om iets rustgevends te nemen, zodat je weer kan relativeren. Mij helpt Dr. Vogel daarbij, een vriendin zweert bij Valeriaan. Dan kan je weer rationeel bedenken om stap voor stap te handelen en dat je pas over de volgende stap na hoeft te denken als je aangenomen bent. Want al heb je gesolliciteerd en al ben je aangenomen, dan nòg ben je niet verplicht de baan ook te nemen. Dat gaf mij rust.
Heel veel succes bij het solliciteren.
Heel veel succes bij het solliciteren.
zaterdag 17 november 2018 om 09:51
zaterdag 17 november 2018 om 10:41
ThanksJollyRider schreef: ↑17-11-2018 09:30Lijkt me volmaakt normaal, ook als je niet al stressgevoelig bent. Ik ben echt niet stressgevoelig, heb nooit ergens weg gemoeten anders dan omdat ik het zelf wilde en heb nooit moeite gehad een nieuwe baan te vinden. Zelden ergens niet aangenomen. Kortom, rationeel zou je zeggen dat ik volmaakt stressloos door sollicitaties zou hebben moeten gaan. Maar in tegendeel: de twijfels, de onzekerheid, keuzestress, achteraf de vraag of het de goede keuze was, het was iedere keer hetzelfde. (En je weet hoe vaak ik van baan gewisseld ben. Het went nooit)
Ik heb je even een privé mail gestuurd met mijn exacte dilemma nu.
Hoe gaat het met jouw werk-dilemma waar je onlangs een topic over had?
zaterdag 17 november 2018 om 10:43
Thanks. Ik heb zelfs grover geschut via de huisarts om wat te kalmeren of goed te slapen indien nodig.ramy72 schreef: ↑17-11-2018 09:39Stress bij verandering van baan is inderdaad normaal en heel akelig. Als het je de hele dag bezig houdt, is het misschien toch handig om iets rustgevends te nemen, zodat je weer kan relativeren. Mij helpt Dr. Vogel daarbij, een vriendin zweert bij Valeriaan. Dan kan je weer rationeel bedenken om stap voor stap te handelen en dat je pas over de volgende stap na hoeft te denken als je aangenomen bent. Want al heb je gesolliciteerd en al ben je aangenomen, dan nòg ben je niet verplicht de baan ook te nemen. Dat gaf mij rust.
Heel veel succes bij het solliciteren.
zaterdag 17 november 2018 om 11:31
Mijn dilemma is opgelost, de focus bleek zwaar op management te liggen en niet op inhoud. Daar heb ik geen trek inHillegonda1 schreef: ↑17-11-2018 10:41Thanks
Ik heb je even een privé mail gestuurd met mijn exacte dilemma nu.
Hoe gaat het met jouw werk-dilemma waar je onlangs een topic over had?
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 17 november 2018 om 11:48
Ik zit ongeveer in eenzelfde situatie en herken het helemaal! Ik houd mezelf op de been met veel hardlopen en meditatie; als het echt toeslaat en ik kan niet slapen, gooi ik er een oxazepam in of een glas wijn. Ik denk ook dat het heel normaal is. Het is toch heel ingrijpend om van baan te veranderen, zeker als je daar geen zekerheid over hebt, en het continu worden beoordeeld (en waarop?? het komt soms ook echt op geluk en toeval aan) vind ik heel erg spannend.
zaterdag 17 november 2018 om 11:48
Dan is dus vooral stap-voor-stap. Na je reactie afwachten tot het gesprek. Pas als je aangenomen bent nadenken over de zaken er omheen. Dan voel je snel genoeg of dit echt is wat je wil. Iedere nieuwe baan kost je twee à drie maanden gewenning. In die maanden ben je heel moe en heb je buiten je werk om geen energie voor andere dingen. Als je dat van tevoren weet, hoef je niet aan jezelf te twijfelen en valt het eigenlijk wel weer mee.Hillegonda1 schreef: ↑17-11-2018 10:43Thanks. Ik heb zelfs grover geschut via de huisarts om wat te kalmeren of goed te slapen indien nodig.
zaterdag 17 november 2018 om 12:23
Aureel schreef: ↑17-11-2018 11:48Ik zit ongeveer in eenzelfde situatie en herken het helemaal! Ik houd mezelf op de been met veel hardlopen en meditatie; als het echt toeslaat en ik kan niet slapen, gooi ik er een oxazepam in of een glas wijn. Ik denk ook dat het heel normaal is. Het is toch heel ingrijpend om van baan te veranderen, zeker als je daar geen zekerheid over hebt, en het continu worden beoordeeld (en waarop?? het komt soms ook echt op geluk en toeval aan) vind ik heel erg spannend.
Thanks, doet me goed te lezen dat het normaal is. Heb jij iets concreets lopen nu?
Ik ben door mijn verleden een beetje kopschuw voor stress geworden. Ik merkte net echter dat ik ook heel blij ben omdat ik nu bezig ben met twee hele mooie kansen die ik allebei geweldig zou vinden en dat is een fijn uitgangspunt. Dus in plaats van hevige stress met depressie heb ik nu hevige stress met geluk...dat is zeg-maar nieuw voor me.
Maandagochtend gesprek via mijn netwerk, daar heb ik zelfs geen concurrenten en als het klikt en we het over de (wel ingewikkelde) voorwaarden eens kunnen worden zou dat snel kunnen gaan en mijn ideale baan kunnen zijn.
Merk ook dat het feit dat ik zo ontzettend gefocust ben weliswaar stress oplevert maar ook voor voordelen heeft. De huidige kans heeft haken en ogen en eerst schrok ik daar heel erg voor terug en zorgde dat voor paniek, maar door het vele vele nadenken en piekeren heb ik dat nu wel om-gedacht naar een mogelijkheid met voorwaarden die voor beide partijen een win-win situatie zou kunnen opleveren. Willen ze niet aan die voorwaarden voldoen, dan moet ik er sowieso niet willen werken en is de keuze makkelijk om het af te wijzen want dan houd ik nog die andere sollicitatie over (en dat zou ook mijn ideale baan kunnen zijn).
zaterdag 17 november 2018 om 15:35
Niets rustgevender dan een filmpje van Bob Ross. https://youtu.be/UQ-RTZCOQn0 Als je nu niet zen bent dan weet ik het ook niet meer. 
Ik vind hier dingen van.
zaterdag 17 november 2018 om 19:48
Wat ik vooral zou hebben in jouw situatie is het gevoel dat je niets te verliezen hebt. Je huidige contract loopt af dus je kunt jezelf niet voor het hoofd slaan van was ik maar niet weggegaan op het moment dat je nieuwe baan tegenvalt. Want je moest daar toch al weg. Als de nieuwe baan dan niet is wat je zoekt, vind je vast snel weer iets anders, je hebt nu ook veel dingen tegelijk lopen, wat betekent dat je vast hartstikke slim en een tof mens bent.
zondag 18 november 2018 om 09:10
Thanks.
Heb gelukkig goed geslapen vannacht (zelfs zonder Bob Ross filmpje) en zie het weer wat positiever in nu.
Vind het gesprek morgen wel erg spannend, maar het zou wel een hele toffe baan kunnen zijn, dus dat is logisch.
Puur toevallig heb ik na het sollicitatiegesprek een lunch met mijn eerste baas die uit dezelfde sector komt en precies weet om wat voor baan het gaat. Dus daar kan ik dan mooi even direct mee sparren.
Heb gelukkig goed geslapen vannacht (zelfs zonder Bob Ross filmpje) en zie het weer wat positiever in nu.
Vind het gesprek morgen wel erg spannend, maar het zou wel een hele toffe baan kunnen zijn, dus dat is logisch.
Puur toevallig heb ik na het sollicitatiegesprek een lunch met mijn eerste baas die uit dezelfde sector komt en precies weet om wat voor baan het gaat. Dus daar kan ik dan mooi even direct mee sparren.
zondag 18 november 2018 om 10:05
Ik herken het hoor. Telkens al ik afgewezen wordt na een eerste sollicitatiegesprek of helemaal niks hoor of niet wordt uitgenodigd baal ik enorm en wordt mijn zelfvertrouwen weer iets de grond in geboord. Het geeft mij een gevoel van falen. Ben ook bang dat anderen in mijn omgeving dat van mij vinden. Ik moet solliciteren vanuit een baan plus aanvullend ww. Ben bijna een jaar geleden na 20 jaar mijn vorige baan verloren. Ik ernaar het als zeer stressvol. Het gast jou vast lukken. Ben ik niet bang voor.
maandag 19 november 2018 om 17:38
Het gaat jou vast ook lukken, de aanhouder wint en dat je 20 jaar bij dezelfde werkgever hebt gewerkt geeft wel aan dat je een goede werknemer met prima kwaliteiten bent!Cinderella76 schreef: ↑18-11-2018 10:05Ik herken het hoor. Telkens al ik afgewezen wordt na een eerste sollicitatiegesprek of helemaal niks hoor of niet wordt uitgenodigd baal ik enorm en wordt mijn zelfvertrouwen weer iets de grond in geboord. Het geeft mij een gevoel van falen. Ben ook bang dat anderen in mijn omgeving dat van mij vinden. Ik moet solliciteren vanuit een baan plus aanvullend ww. Ben bijna een jaar geleden na 20 jaar mijn vorige baan verloren. Ik ernaar het als zeer stressvol. Het gast jou vast lukken. Ben ik niet bang voor.
maandag 19 november 2018 om 18:12
Dank je! Ik hoop hetHillegonda1 schreef: ↑19-11-2018 17:38Het gaat jou vast ook lukken, de aanhouder wint en dat je 20 jaar bij dezelfde werkgever hebt gewerkt geeft wel aan dat je een goede werknemer met prima kwaliteiten bent!
maandag 19 november 2018 om 18:43
Een vriendin van me (zelf recruiter) zei gisteren: je wordt vaker afgewezen als aangenomen en dat hoort er allemaal bij.
En ook: de meeste redenen voor afwijzing is gewoon 'het gevoel', dan wordt er gezegd: tja, kweenie, ik zie het toch niet zitten met hem of haar...
