Stage stoppen?

Hoe oud ben je?
Wat is er erg aan zonder deze stom klinkende mensen tijd door te brengen?
Ik zou nog liever ergens in mijn eentje een boek gaan lezen op het strand.
Er werken daar veel meer nationaliteiten, probeer eens wat leuke Engelsen ofzo.

Dit is al topic nummer zoveel over hetzelfde (niet van jou hoor). Ik begin me hoe langer hoe meer af te vragen waarom mensen tegenwoordig nog stage gaan lopen in het buitenland, als ze eigenlijk direct al willen opgeven. Kom op zeg: je laat je door dergelijke dingen en zulke mensen toch niet op je kop zitten? Pak jezelf bij elkaar en ga wat afleiding zoeken. Lees een boek, ga een wandeling maken, volg een duikcursus, zoek contact met locals of met mensen uit andere culturen (studenten, stagiairs, vrijwilligers), ga naar het strand, naar een café/sportclub/hobbyclub, ga een dagje fotograferen en maak er vervolgens een fotoambum van o.d. Waarom zou je alleen bij Nederlanders willen blijven hangen? Dan had je ook in Nederland kunnen blijven...
En richt je verder op duidelijkheid t.a.v. je stage, verantwoordelijkheden e.d. Juist wanneer je in het buitenland bent, moet je vaker zelf actie ondernemen. Als je dat nog niet kunt, is dit dus de ideale mogelijkheid om dat te leren in plaats van te vluchten naar Nederland. Ook daar zul je later zelf dingen moeten doen hoor, bijvoorbeeld in je werk. Leer dat zelfstandig dingen doen nu wel zo snel mogelijk; dan kun je echt een leuke tijd hebben in het buitenland!

Gewoon doorzetten, daar krijg je karakter van!

Juist door lastige en soms vervelende situaties leer je het meeste.

Stage in t buitenland is leren op eigen benen staan in een nieuwe omgeving. Jammer dat je geen aansluiting kunt vinden maar ga niet bij de pakken neerzitten.

Sluit je aan bij een meet up, ga wandelingen maken. Bevriend iemand van een andere cultuur. Maar vooral: leer dat niemand jou uit t veld kan slaan, alleen jijzelf.
Kin op, en doorzetten. Verwacht niets van niemand, dan is elk gebaar een meevaller.
Go girl!

Doorzetten! Ik heb zelf ook mijn stage in het buitenland gedaan en alles zat tegen: de stage zelf was 3x niks, ik kreeg alle saaie taken, weinig waardering (geen stagevergoeding of zelfs een bloemetje/kaartje aan het einde) en moest alles zelf regelen qua woning, visum, en dergelijke (ik verwachtte niet dat stagebedrijf hierin meehielp; van het bemiddelingsbureau dat ik had ingeschakeld en waar ik voor betaalde verwachtte ik dat wel).

Ik zorgde ervoor dat ik nieuwe mensen leerde kennen, ik ging naar meetings van couchsurfing, expatmeetings, iedere maand was er een feest voor expats in een bepaalde club waar ik heenging. Of ik ging lekker in m'n eentje op pad, genoeg bezienswaardigheden. Ik leerde dat ik het echt ergens anders moest zoeken, want plezier hoefde ik bij mijn stagebedrijf niet te verwachten. Je redt je wel! Na deze 20 (?) weken hoef je ze allemaal nooit meer te zien.

Ik weet hoe moeilijk je het kunt hebben TO, zeker de eerste weken. Ik heb ook 5 maanden in het buitenland gezeten en ontzettend last van heimwee gehad. Nu ik weer thuis ben mis ik het echter ENORM.

Probeer te genieten van al het moois daar, het weer het strand etc.
Probeer je anders aan te sluiten bij een sutdentenvereniging oid, dat was er bij mij in ieder geval wel, dan vind je vanzelf aansluiting, dat weet ik zeker!

Succes en kop op, het is een hele ervaring!

Heel herkenbaar, mijn buitenlandstage ging destijds ook niet over rozen. Werk was niet bijzonder interessant (en werd dat ook niet) en vond ook niet zo makkelijk aansluiting. De tip om het eens buiten de Nederlandse groep te zoeken, zou ik opvolgen, er moeten toch aardige mensen te vinden zijn!