stoppen met PhD?
donderdag 5 februari 2015 om 23:35
Hallo,
Ik hoop dat ik hier wat advies kan opdoen van mensen die ervaring hebben met mijn situatie, of gewoon goed advies kunnen geven .
Ik heb een lang traject van onderwijs achter de rug; HBO, schakeljaar en Mater. Master was een compleet ander onderwerp dat mijn HBO studie, vandaar het schakeljaar. Het studeren ging mij goed af; ik ben cum laude afgestudeerd maar heb dus uiteindelijk maar 1 jaar 'echt'op de universiteit rondgelopen. Daarbij heb ik altijd minimaal 24 uur gewerkt om mijn tweede studie te bekostigen. Een zeer drukke tijd; ik was super blij toen ik mijn Master diploma op zak had.
Any way, na mijn studie op zoek gegaan naar een baan in het werkveld; lastig, en ik vond voornamelijk banen waarin ik heel uitvoerend bezig was of die te maken hadden met mijn HBO/werkervaring, niet met mijn Master. Ik had zelf eigenlijk nooit nagedacht over promoveren, maar op een of andere manier zat ik steeds vaker deze vacatures te checken. Uiteindelijk de stoute schoenen aangetrokken en gesolliciteerd, en afgelopen week mijn eerste week als AIO gehad. En nu komt het; ik vraag mij af of ik een vergissing heb begaan.
Het onderwerp van mijn promotie is zeker interessant, en ik denk dat als ik mij hierin verdiep ik er zeker wel plezier in kan hebben. Maar....het is zo moeilijk een start te maken en toen ik op de kamer zat vandaag voor de computer te lezen, dacht ik...jemig wordt dit vier jaar mijn leven? Komt ook omdat ik het snellere bedrijfsleven gewend ben, waar ik vaak veel afspraken, events etc had. Mijn dag was daar veel afwisselender. Nu wordt er verwacht dat ik onderzoekslijnen op papier ga zetten maar ik worstel mij maar moeilijk de eerste artikelen door; ben ook al 1.5 jaar weer afgestudeerd dus moet er weer even inkomen.
Daarbij komt dat de universiteit ver weg zit, en ik elke dag totaal vier uur heen en weer reis...best vermoeiend. Privé leven staat dus ook opeens op een lager pitje.. Mijn vriend en ik willen graag ook een kindje gaan proberen binnen niet al te lange tijd, en ik vraag mij af of dat wel te combineren is. Zal ik bijvoorbeeld part time kunnen gaan werken als de baby er is? Daarbij komt dat ik veldwerk moet gaan doen in het buitenland; en wat doe ik dan, baby mee? Wat ik eerst zag als een geweldige kans mij te verdiepen in een interessant onderwerp en een kant op te gaan waarvoor ik heb gestudeerd, ziet er nu steeds somberder uit door praktische zaken en de vraag of ik hiervoor wel in de wieg ben gelegd. Begrijp mij niet verkeerd, wetenschap is geweldig en mijn scriptie schrijven was tof, ik ben trots op het resultaat. Maar misschien had ik het daarbij moeten laten. Als je je baan geweldig vind dan is er wel te leven met de praktische bezwaren, maar ik vraag mij nu af of het opweegt...
Ik vind het ook ondankbaar; ik weet dat veel studenten om zo een kans staan te springen. Maar ik vind ook dat ik tijdig moet stoppen als ik het niet trek; ik wil geen geld en tijd verspillen van betrokkenen.
Hebben mensen wellicht raad? Is alle begin van een promotie moeilijk en wordt dit vanzelf beter? Hebben anderen veldwerk met het hebben van een baby gecombineerd? Is het mogelijk part time te gaan werken als je eenmaal een kind hebt, ook al werk je via een externe beurs? In salaris ben ik er trouwens flik op achteruit gegaan, dus voor het geld hoef ik het niet te doen.
En is het wel mogelijk in vier jaar af te ronden, of is dat echt een illusie? Alle reacties zijn welkom en worden zeer gewaardeerd! Ik word ook gewoon erg onzeker van die andere AIO's die al artikelen hebben gepubliceerd, een research master hebben gedaan of super ambitieus 60 uur per week werken....die wens heb ik niet en mijn wens voor een gezinnetje op korte termijn is ook groot.
Bedankt alvast! Heb alles natuurlijk anoniem gehouden om duidelijke redenen.
Ik hoop dat ik hier wat advies kan opdoen van mensen die ervaring hebben met mijn situatie, of gewoon goed advies kunnen geven .
Ik heb een lang traject van onderwijs achter de rug; HBO, schakeljaar en Mater. Master was een compleet ander onderwerp dat mijn HBO studie, vandaar het schakeljaar. Het studeren ging mij goed af; ik ben cum laude afgestudeerd maar heb dus uiteindelijk maar 1 jaar 'echt'op de universiteit rondgelopen. Daarbij heb ik altijd minimaal 24 uur gewerkt om mijn tweede studie te bekostigen. Een zeer drukke tijd; ik was super blij toen ik mijn Master diploma op zak had.
Any way, na mijn studie op zoek gegaan naar een baan in het werkveld; lastig, en ik vond voornamelijk banen waarin ik heel uitvoerend bezig was of die te maken hadden met mijn HBO/werkervaring, niet met mijn Master. Ik had zelf eigenlijk nooit nagedacht over promoveren, maar op een of andere manier zat ik steeds vaker deze vacatures te checken. Uiteindelijk de stoute schoenen aangetrokken en gesolliciteerd, en afgelopen week mijn eerste week als AIO gehad. En nu komt het; ik vraag mij af of ik een vergissing heb begaan.
Het onderwerp van mijn promotie is zeker interessant, en ik denk dat als ik mij hierin verdiep ik er zeker wel plezier in kan hebben. Maar....het is zo moeilijk een start te maken en toen ik op de kamer zat vandaag voor de computer te lezen, dacht ik...jemig wordt dit vier jaar mijn leven? Komt ook omdat ik het snellere bedrijfsleven gewend ben, waar ik vaak veel afspraken, events etc had. Mijn dag was daar veel afwisselender. Nu wordt er verwacht dat ik onderzoekslijnen op papier ga zetten maar ik worstel mij maar moeilijk de eerste artikelen door; ben ook al 1.5 jaar weer afgestudeerd dus moet er weer even inkomen.
Daarbij komt dat de universiteit ver weg zit, en ik elke dag totaal vier uur heen en weer reis...best vermoeiend. Privé leven staat dus ook opeens op een lager pitje.. Mijn vriend en ik willen graag ook een kindje gaan proberen binnen niet al te lange tijd, en ik vraag mij af of dat wel te combineren is. Zal ik bijvoorbeeld part time kunnen gaan werken als de baby er is? Daarbij komt dat ik veldwerk moet gaan doen in het buitenland; en wat doe ik dan, baby mee? Wat ik eerst zag als een geweldige kans mij te verdiepen in een interessant onderwerp en een kant op te gaan waarvoor ik heb gestudeerd, ziet er nu steeds somberder uit door praktische zaken en de vraag of ik hiervoor wel in de wieg ben gelegd. Begrijp mij niet verkeerd, wetenschap is geweldig en mijn scriptie schrijven was tof, ik ben trots op het resultaat. Maar misschien had ik het daarbij moeten laten. Als je je baan geweldig vind dan is er wel te leven met de praktische bezwaren, maar ik vraag mij nu af of het opweegt...
Ik vind het ook ondankbaar; ik weet dat veel studenten om zo een kans staan te springen. Maar ik vind ook dat ik tijdig moet stoppen als ik het niet trek; ik wil geen geld en tijd verspillen van betrokkenen.
Hebben mensen wellicht raad? Is alle begin van een promotie moeilijk en wordt dit vanzelf beter? Hebben anderen veldwerk met het hebben van een baby gecombineerd? Is het mogelijk part time te gaan werken als je eenmaal een kind hebt, ook al werk je via een externe beurs? In salaris ben ik er trouwens flik op achteruit gegaan, dus voor het geld hoef ik het niet te doen.
En is het wel mogelijk in vier jaar af te ronden, of is dat echt een illusie? Alle reacties zijn welkom en worden zeer gewaardeerd! Ik word ook gewoon erg onzeker van die andere AIO's die al artikelen hebben gepubliceerd, een research master hebben gedaan of super ambitieus 60 uur per week werken....die wens heb ik niet en mijn wens voor een gezinnetje op korte termijn is ook groot.
Bedankt alvast! Heb alles natuurlijk anoniem gehouden om duidelijke redenen.
donderdag 30 april 2015 om 17:03
Ja dat is waar...er ligt gewoon geld voor vier jaar voor dit project, waarin meerdere PhD's werken en het onderwerp 'ongeveer' vaststaat. Hier moet ik nu mijn eigen draai aan geven/voorstel voor schrijven. Ik vind het een naar idee dat elke maand die ik langer werk, minder geld betekent voor een ander die mijn positie zou overnemen. Maar ik kan mij hier niet teveel door laten leiden, want het is nog vervelender als ik hier blijf en zo zonder motivatie zit dat ik halverwege stop. Toch voel ik mij er heel lullig onder.
Wat ik nog wil leren; ja..ik wil er eigenlijk gewoon achter komen of ik echt hier mee wil stoppen....en wat ik dan wil doen. sommige dagen denk ik echt nog wel, oh interessant, andere dagen zie ik het gewoon niet zitten en die overheersen. Daarbij heb ik het gevoel dat ik mijn talent (interactie met collega's en team, met klanten of leerlingen; sociale contacten en organiseren etc). hier niet goed kwijt kan. Met andere woorden, ik ga door met naar mijn coach gaan en bij andere dingen mee te lopen om dit snel uit te vinden. Maar....dat kan nog eventjes duren en in de tussentijd houd ik dus een plek en geld bezet. Maar goed, daar moet ik dan maar mee leven. zie er ook heeeeel erg tegenop om het uiteindelijk te vertellen mocht het zover komen want was in mijn sollicitatie dolenthousiast...maar ik neem aan dat dit erbij hoor, vaker gebeurt en ze ook niet willen dat ik ongelukkig ben hier. Lang verhaal weer maar daarom lijkt het mij zo fijn met iemand in contact te komen die dit ook heeft meegemaakt, maar volgens mij hebben jij het gewoon goed naar je zin Nomad?
We gaan weer verder in elk geval
Wat ik nog wil leren; ja..ik wil er eigenlijk gewoon achter komen of ik echt hier mee wil stoppen....en wat ik dan wil doen. sommige dagen denk ik echt nog wel, oh interessant, andere dagen zie ik het gewoon niet zitten en die overheersen. Daarbij heb ik het gevoel dat ik mijn talent (interactie met collega's en team, met klanten of leerlingen; sociale contacten en organiseren etc). hier niet goed kwijt kan. Met andere woorden, ik ga door met naar mijn coach gaan en bij andere dingen mee te lopen om dit snel uit te vinden. Maar....dat kan nog eventjes duren en in de tussentijd houd ik dus een plek en geld bezet. Maar goed, daar moet ik dan maar mee leven. zie er ook heeeeel erg tegenop om het uiteindelijk te vertellen mocht het zover komen want was in mijn sollicitatie dolenthousiast...maar ik neem aan dat dit erbij hoor, vaker gebeurt en ze ook niet willen dat ik ongelukkig ben hier. Lang verhaal weer maar daarom lijkt het mij zo fijn met iemand in contact te komen die dit ook heeft meegemaakt, maar volgens mij hebben jij het gewoon goed naar je zin Nomad?
We gaan weer verder in elk geval
donderdag 30 april 2015 om 17:15
Is er geen mogelijkheid om zelf wat nieuwe dingen op te pakken die passen bij je huidige onderzoeksproject? Je schrijft dat je graag dingen organiseert. Zelf zou ik een moord doen voor organisatorische vaardigheden en zou het ook fantastisch vinden als mijn collega's dingen zoals seminars of filmvertoningen zouden organiseren. Hoeft helemaal niet ingewikkeld of duur te zijn, bijvoorbeeld een clubje promovendi (eventueel van verschillende faculteiten/universiteiten) een keer in de zoveel tijd bij elkaar trommelen om over relevante onderwerpen te praten. Kun je zoiets niet naast het vele lees- en denkwerk doen?
donderdag 30 april 2015 om 17:22
Hoi Nomad, goede tip zeker wel kan ik dat doen, en dat doe ik ook al. Feit blijft dat dit niet echt de kern van je werk is, en je dus ook niet hier op beoordeeld wordt. De focus is echt op wetenschappelijke output, en ik weet niet of ik mij daartoe vier jaar kan motiveren...of dat ik lekker iets moet gaan doen waar mijn talent echt ligt. Daar moet ik dus gaan achter komen...en dat is lastig. Ik wordt gewoon heel eenzaam van dit werk.
donderdag 30 april 2015 om 17:53
Hoe zien je dagen er ongeveer uit? Kun je daar nog iets aan veranderen? Zelf werk ik 3-4 dagen per week thuis. Ik begin 's ochtends al om een uur of 8 (soms eerder) met lezen/schrijven. Na een flink uur werken, ga ik ontbijten en daarna werk ik weer een ruim uur. Dan is het tijd voor douchen/was doen/boodschappen. Ik werk dus nooit urenlang aan een stuk door. Ik werk ook niet prettig op kantoor, want wordt daar vaak gestoord door collega en heb gewoon geen lekkere werkplek. Als ik op kantoor ben, dan is dit voor afspraken of activiteiten (lezingen, seminars) en daar zet ik me dan ook de volle honderd procent voor in (dus bv vragen stellen, deelnemen aan discussies). Zo voel ik me toch deel van de wetenschappelijke gemeenschap, voel ik me niet eenzaam en krijg ik veel afwisseling in mijn dagen.
maandag 4 mei 2015 om 11:23
Hoi Nomad!
Goede tips weer en sorry voor late reactie. Bij ons is het beleid dat je minimaal 3 dagen per week aanwezig moet zijn...geen idee why. Maar dat gaat dus niet helemaal op. Ik vind thuis werken trouwens ook best eenzaam
. Heb een paar sollicitaties eruit gedaan naar andere organisaties; afwachten dus! ik houd jullie op de hoogte in elk geval
Goede tips weer en sorry voor late reactie. Bij ons is het beleid dat je minimaal 3 dagen per week aanwezig moet zijn...geen idee why. Maar dat gaat dus niet helemaal op. Ik vind thuis werken trouwens ook best eenzaam