Werk & Studie
alle pijlers
Twijfels en piekeren
maandag 12 juni 2017 om 22:46
Ik ga over enkele weken voor een tijd werken in het buitenland. Om precies te zijn in Belfast Noord Ierland. Ik heb er superveel zin in, alles is ook al zo goed als rond, en toch heb ik al een paar dagen een knagend gevoel van twijfel. Met name over het vinden van een woning (daar wordt ik als alles goed gaat wel mee geholpen door het bedrijf), over geldzaken, over het missen van thuis en of ik er wel goed aan doe.
Ik heb voor mijn studie nooit in het buitenland gezeten, vakanties heb ik de afgelopen jaren vrijwel niet gehad, af en toe een weekendje Londen, maar ik ben nog nooit voor langere tijd weg geweest uit Nederland. Het is voor mij heel dubbel, ik ben enthousiast over de baan, ik heb ook zekerheid voor heel veel praktische zaken, maar ik kan niet uit mijn hoofd krijgen dat het wellicht mooier is dan het lijkt.
Ik ken niemand daar, voordeel is dat ik sociaal ben en heel snel vrienden maak, dus dat zal ook het probleem niet zijn. Voor mijn ouders en mijn zus, mijn vrienden en vriendinnen heb ik Skype. En toch...ik lig nu al enkele nachten wakker en dan heb ik allerlei doemscenario's in mijn hoofd zitten, die waarschijnlijk niet uitkomen, maar die me wel wakker houden.
Zijn er hier mensen die ook in het buitenland gaan werken of hebben gewerkt, die misschien mijn verhaal herkennen? Wat hebben jullie gedaan / ervaren. Heeft er iemand tips?
Ik heb voor mijn studie nooit in het buitenland gezeten, vakanties heb ik de afgelopen jaren vrijwel niet gehad, af en toe een weekendje Londen, maar ik ben nog nooit voor langere tijd weg geweest uit Nederland. Het is voor mij heel dubbel, ik ben enthousiast over de baan, ik heb ook zekerheid voor heel veel praktische zaken, maar ik kan niet uit mijn hoofd krijgen dat het wellicht mooier is dan het lijkt.
Ik ken niemand daar, voordeel is dat ik sociaal ben en heel snel vrienden maak, dus dat zal ook het probleem niet zijn. Voor mijn ouders en mijn zus, mijn vrienden en vriendinnen heb ik Skype. En toch...ik lig nu al enkele nachten wakker en dan heb ik allerlei doemscenario's in mijn hoofd zitten, die waarschijnlijk niet uitkomen, maar die me wel wakker houden.
Zijn er hier mensen die ook in het buitenland gaan werken of hebben gewerkt, die misschien mijn verhaal herkennen? Wat hebben jullie gedaan / ervaren. Heeft er iemand tips?
maandag 12 juni 2017 om 22:50
Wat bij mij hielp was om mezelf een afgebakende periode te gunnen om te wennen. Dat maakte het overzichtelijk en behapbaar. Ik nam meestal zes weken om een beetje te wennen. Je zult even je weg moeten vinden in een nieuw land, je producten moeten vinden in de supermarkt, uit moeten vogelen hoe het werkt met verzekeringen etc. Dat kost tijd en ik vond het ook zeer vermoeiend, je moet in feite een nieuw 'frame' bouwen. In NL weet je namelijk hoe al die dingen werken en kun je voor een groot deel op de automatische piloot leven. Maar gun jezelf die tijd om te wennen en neem na een periode pas een beslissing over wel of niet blijven.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
maandag 12 juni 2017 om 23:21
Ik heb veel bekenden die naar het buitenland zijn gegaan voor opleiding/stage/werk. Ik heb bij hen allemaal gezien dat zij vooraf precies dezelfde twijfels hadden zoals jij. Gaat het wel worden zoals ik het me voorstel? Word ik er wel gelukkig? Achteraf gezien is het voor hun allemaal een super ervaring geweest. Tuurlijk kan het minder leuk worden dan je verwacht, maar alleen zijn in het buitenland is een super levensles en die pakt niemand je meer af achteraf. Van die vrienden/kenissen van mij is het in het buitenland ook niet altijd makkelijk geweest, maar achteraf is er nooit iemand geweest die er spijt van had! Je leert super veel van jezelf op die manier.
maandag 12 juni 2017 om 23:29
Ja, het is een Amerikaans bedrijf, met vestigingen over de hele wereld. Het team waarin ik werk is internationaal, maar de mensen die ik ga helpen spreken Nederlands, net als mijn directe collega's.ClassyLadeee schreef: ↑12-06-2017 23:03Kom je in een Nederlands team te werken? Dat scheelt vaak al, tenminste bij mij wel. En eens met Belle, het duurt soms even voordat je je draai hebt gevonden. Belfast is een leuke stad!
maandag 12 juni 2017 om 23:30
Dat is fijn om te horen. Ik heb inmiddels een mail gestuurd naar de recruiter, met alle dingen waar ik nu nog niet direct zekerheid over heb, misschien dat de antwoorden dan wat twijfel wegnemen.labradoodleowner schreef: ↑12-06-2017 23:21Ik heb veel bekenden die naar het buitenland zijn gegaan voor opleiding/stage/werk. Ik heb bij hen allemaal gezien dat zij vooraf precies dezelfde twijfels hadden zoals jij. Gaat het wel worden zoals ik het me voorstel? Word ik er wel gelukkig? Achteraf gezien is het voor hun allemaal een super ervaring geweest. Tuurlijk kan het minder leuk worden dan je verwacht, maar alleen zijn in het buitenland is een super levensles en die pakt niemand je meer af achteraf. Van die vrienden/kenissen van mij is het in het buitenland ook niet altijd makkelijk geweest, maar achteraf is er nooit iemand geweest die er spijt van had! Je leert super veel van jezelf op die manier.
dinsdag 13 juni 2017 om 00:31
Je ligt er wakker van? Jeetje...wat doe je jezelf aan.
Best case scenario valt het allemaal mee vanaf het moment dat je daar bent en vind je alles leuk. Maar vaak is dat niet zo. Ik ben in de afgelopen 10 jaar 6 keer naar een ander land verhuisd en elke keer was het begin moeilijk.
Sommige keren waren moeilijker dan de andere keren dat wel, maar over het algemeen duurt het toch echt wel 6 maanden voordat je gewend bent.
De laatste keer heeft het bij mij heel lang geduurd. Ik woon hier nu 3 jaar maar het eerste jaar was heel moeilijk. Werk was heel zwaar en we namen opeens geen mensen meer aan waardoor ik maar zo'n 8 collega's had wat ook nog eens allemaal mensen waren waar ik gewoon echt niets gemeen mee had.
Toen kwam ik er opeens achter dat ik tijdens de andere verhuizingen 'geluk' had gehad omdat ik altijd op kantoren kwam te werken waar meer dan 50 vaak 100 man werkten wat het 'makkelijker' maakte om mensen te leren kennen, ging dan eigenlijk automatisch.
Nu niet en het duurde een tijdje voordat ik me besefte dat ik eenzaam was en toen heb ik mezelf actief een schop onder de kont moeten geven.
Ik gok aangezien je in een internationaal team komt te werken dat contact leggen vrij makkelijk zal gaan dus hopelijk valt dat mee maar alsnog duurt het nog even voordat je gewend bent (bv in het begin kun je niks vinden, volledig vertrouwen op google maps etc haha)
Veel plezier!
Best case scenario valt het allemaal mee vanaf het moment dat je daar bent en vind je alles leuk. Maar vaak is dat niet zo. Ik ben in de afgelopen 10 jaar 6 keer naar een ander land verhuisd en elke keer was het begin moeilijk.
Sommige keren waren moeilijker dan de andere keren dat wel, maar over het algemeen duurt het toch echt wel 6 maanden voordat je gewend bent.
De laatste keer heeft het bij mij heel lang geduurd. Ik woon hier nu 3 jaar maar het eerste jaar was heel moeilijk. Werk was heel zwaar en we namen opeens geen mensen meer aan waardoor ik maar zo'n 8 collega's had wat ook nog eens allemaal mensen waren waar ik gewoon echt niets gemeen mee had.
Toen kwam ik er opeens achter dat ik tijdens de andere verhuizingen 'geluk' had gehad omdat ik altijd op kantoren kwam te werken waar meer dan 50 vaak 100 man werkten wat het 'makkelijker' maakte om mensen te leren kennen, ging dan eigenlijk automatisch.
Nu niet en het duurde een tijdje voordat ik me besefte dat ik eenzaam was en toen heb ik mezelf actief een schop onder de kont moeten geven.
Ik gok aangezien je in een internationaal team komt te werken dat contact leggen vrij makkelijk zal gaan dus hopelijk valt dat mee maar alsnog duurt het nog even voordat je gewend bent (bv in het begin kun je niks vinden, volledig vertrouwen op google maps etc haha)
Veel plezier!