Verhalen schrijven
maandag 2 januari 2017 om 15:10
Hoi Viva'ers,
Naast mijn gewone werkzaamheden, lijkt het mij erg leuk om een boek te gaan schrijven. Ik mis nl het creatieve proces en m'n fantasie de vrije loop te kunnen laten en dit leek me een mooi iets om op te starten. Naast het schrijven wil ik het boek ook zelf gaan illustreren.
Zijn er nog meer mensen hier die schrijven? Als hobby of professioneel? Juist het brainstormen en tips delen lijkt me hier fijn. En ervaringen van anderen horen natuurlijk!
Groetjes!
Naast mijn gewone werkzaamheden, lijkt het mij erg leuk om een boek te gaan schrijven. Ik mis nl het creatieve proces en m'n fantasie de vrije loop te kunnen laten en dit leek me een mooi iets om op te starten. Naast het schrijven wil ik het boek ook zelf gaan illustreren.
Zijn er nog meer mensen hier die schrijven? Als hobby of professioneel? Juist het brainstormen en tips delen lijkt me hier fijn. En ervaringen van anderen horen natuurlijk!
Groetjes!
maandag 2 januari 2017 om 15:15
Dat zijn écht bizar veel mensen die dat leuk vinden. Alleen het is gewoon heel moeilijk om een goede schrijver te zijn. Geloof dat uitgevers gemiddeld 700 tot 1500 manuscripten per maand krijgen.
Het leukste is natuurlijk gewoon dat mensen je lezen en waarderen, maar het is enorm moeilijk om er echt iets in te bereiken. Dus bedenk goed wat je wil.
Het leukste is natuurlijk gewoon dat mensen je lezen en waarderen, maar het is enorm moeilijk om er echt iets in te bereiken. Dus bedenk goed wat je wil.
maandag 2 januari 2017 om 17:13
Het maakt me niet uit als het niet een uitgegeven boek gaat worden, het gaat me meer om het proces van leren schrijven en uiteindelijk een keer een volledig boek hebben gemaakt.
Daarnaast was het ook niet mijn plan om m'n normale werk op te zeggen
Maar zijn er hier mensen die ervaring hebben met het schrijven van een boek en vooral ook het afronden?
Daarnaast was het ook niet mijn plan om m'n normale werk op te zeggen
dinsdag 3 januari 2017 om 01:03
Ik heb eens een jeugdboek gepleegd, gevalletje fanfictie. Leuk om te doen! Wel behoorlijk veel werk natuurlijk, ook al was het al bij al maar een kort boek - zestigduizend woorden ongeveer. Ik ben nogal chaotisch van aard en ik had er wel eens moeite mee me dingen als plaats- en persoonsnamen te herinneren. :p Heb vaak wat omhoog gescrolld om mezelf eraan te herinneren hoe dat nu ook weer zat.
Nu schrijf ik nog af en toe aan iets waarvan ik maar hoop dat het eens een lange en min of meer samenhangende tekst wordt, maar ik heb geleerd van al die projectjes waar ik ooit aan begonnen ben en die wegens gebrek aan doorzettingsvermogen nooit wat geworden zijn. Daarom werk ik nu aan een lang lulverhaal dat min of meer doorloopt, maar waarbij ik telkens in blokjes van duizend woorden probeer te schrijven die elk als op zich staande 'afleveringen' beschouwd kunnen worden. Tien blokjes samen vormen dan een afgerond kortverhaal van tienduizend woorden.
Ik heb me overigens wel wat laten inspireren door de '44 Scotland Street'-reeks van Alexander McCall Smith, bundelingen van stukjes die dagelijks in een Schotse krant gepubliceerd werden/worden. Denk aan het principe van een soap maar dan op papier, en eerder licht humoristisch dan de zware kost die je op het scherm te zien krijgt. Meandert een eind weg, en als je het als schrijver beu bent kan je er na zeventigduizend woorden nog altijd snel een einde aan schrijven zonder te blijven zitten met een gigantische lap tekst waar je niets aan hebt zonder die laatste dertigduizend woorden waar je nu eenmaal de fut niet meer voor hebt.
Het meest boeiende inzicht dat ik heb overgehouden aan het schrijven van dat jeugdboek is dat je eigenlijk best veel vrijheid hebt in de keuze waar je de nodige brokken informatie plaatst, en in welke vorm. Als je bijvoorbeeld een verhaal hebt waarin personages A, B en C elk apart dingen doen die uiteindelijk tot een of ander orgelpunt leiden en waarbij A en C spannende dingen meemaken maar het voor B een beetje saai is, ( ) kan je er soms voor kiezen zo te wisselen tussen het volgen van de verschillende karakters dat een scène waarin iets heel spannends gebeurt door eentje die wat rustiger is - dus niet van A naar C gaan, maar eerst spanning met A, vervolgens wat rust met B, en dan weer wat meer adrenaline met C. Dat soort dingen...
Een enkeling heeft het verhaal na voltooiing ook gelezen, en ik heb in ieder geval geen klachten gekregen over plotwendingen op pagina 127 die eigenlijk niet konden volgens wat er gebeurd was op bladzijde 16, dus dat viel mee.
*Leest post terug.* Je zou niet zeggen dat ik moeite heb met het afronden van een groot stuk tekst...
Nu schrijf ik nog af en toe aan iets waarvan ik maar hoop dat het eens een lange en min of meer samenhangende tekst wordt, maar ik heb geleerd van al die projectjes waar ik ooit aan begonnen ben en die wegens gebrek aan doorzettingsvermogen nooit wat geworden zijn. Daarom werk ik nu aan een lang lulverhaal dat min of meer doorloopt, maar waarbij ik telkens in blokjes van duizend woorden probeer te schrijven die elk als op zich staande 'afleveringen' beschouwd kunnen worden. Tien blokjes samen vormen dan een afgerond kortverhaal van tienduizend woorden.
Ik heb me overigens wel wat laten inspireren door de '44 Scotland Street'-reeks van Alexander McCall Smith, bundelingen van stukjes die dagelijks in een Schotse krant gepubliceerd werden/worden. Denk aan het principe van een soap maar dan op papier, en eerder licht humoristisch dan de zware kost die je op het scherm te zien krijgt. Meandert een eind weg, en als je het als schrijver beu bent kan je er na zeventigduizend woorden nog altijd snel een einde aan schrijven zonder te blijven zitten met een gigantische lap tekst waar je niets aan hebt zonder die laatste dertigduizend woorden waar je nu eenmaal de fut niet meer voor hebt.
Het meest boeiende inzicht dat ik heb overgehouden aan het schrijven van dat jeugdboek is dat je eigenlijk best veel vrijheid hebt in de keuze waar je de nodige brokken informatie plaatst, en in welke vorm. Als je bijvoorbeeld een verhaal hebt waarin personages A, B en C elk apart dingen doen die uiteindelijk tot een of ander orgelpunt leiden en waarbij A en C spannende dingen meemaken maar het voor B een beetje saai is, ( ) kan je er soms voor kiezen zo te wisselen tussen het volgen van de verschillende karakters dat een scène waarin iets heel spannends gebeurt door eentje die wat rustiger is - dus niet van A naar C gaan, maar eerst spanning met A, vervolgens wat rust met B, en dan weer wat meer adrenaline met C. Dat soort dingen...
Een enkeling heeft het verhaal na voltooiing ook gelezen, en ik heb in ieder geval geen klachten gekregen over plotwendingen op pagina 127 die eigenlijk niet konden volgens wat er gebeurd was op bladzijde 16, dus dat viel mee.
*Leest post terug.* Je zou niet zeggen dat ik moeite heb met het afronden van een groot stuk tekst...
dinsdag 3 januari 2017 om 01:21
Ik schrijf voor mijn beroep! Aan een roman heb ik me nog nooit gewaagd, denk dat ik zo'n lange spanningsboog (nog) niet kan maken.
Ik schrijf voornamelijk poezie en toneel, maar heb tijdens mijn studie ook les gekregen in proza, scenario en allerlei aanverwante zaken.
Sinds een aantal jaar geef ik ook schrijfles.
Ik snap echt volledig waarom het voor veel mensen zo'n heerlijke hobby is. Het is heel leuk!
Ik schrijf voornamelijk poezie en toneel, maar heb tijdens mijn studie ook les gekregen in proza, scenario en allerlei aanverwante zaken.
Sinds een aantal jaar geef ik ook schrijfles.
Ik snap echt volledig waarom het voor veel mensen zo'n heerlijke hobby is. Het is heel leuk!
dinsdag 3 januari 2017 om 01:41
O toneel! Lijkt me ook heel erg leuk. 't Is jammer dat ons taalgebied geen BBC heeft, die voor haar namiddagdrama alleen al zo'n 250 hoorspelen per jaar nodig heeft. Over de kwaliteit zeg ik maar niks, maar denk wel dat het me nog zou lukken zoiets te schrijven, hoe goed of slecht het eindresultaat ook zou zijn. 
Op het ogenblik dat ik moet gaan slapen krijg ik vaak inspiratie voor sketches. Nooit wat mee gedaan...
Poëzie: nee. Helaas: geen aanleg voor. Heb toevallig een aantal weken geleden voor de lol eens een liedjestekst geschreven. Mja, het loopt wel ongeveer en metrisch is het ook in orde, maar ik haal in de verste verten niet het niveau van de grote Nederlandstalige liedjesschrijvers, en dat moet toch je doel zijn, denk ik dan...
Op het ogenblik dat ik moet gaan slapen krijg ik vaak inspiratie voor sketches. Nooit wat mee gedaan...
Poëzie: nee. Helaas: geen aanleg voor. Heb toevallig een aantal weken geleden voor de lol eens een liedjestekst geschreven. Mja, het loopt wel ongeveer en metrisch is het ook in orde, maar ik haal in de verste verten niet het niveau van de grote Nederlandstalige liedjesschrijvers, en dat moet toch je doel zijn, denk ik dan...
dinsdag 3 januari 2017 om 22:45
Ik heb het ooit wel eens geprobeerd. Ik had een (al zeg ik het zelf) aardige synopsis, maar het uitwerken naar een langer verhaal of zelfs boek viel me erg tegen. Het kost echt heel veel tijd om het goed te doen en niet te vervallen in clichée-matige stijlvormen. Het ontwikkelen van de karakters is ook best lastig. Mijn ideaal was om in 1 of 2 zinnen een karakter perfect neer te kunnen zetten (een beetje zoals goede cartoontekenaars met een paar streepjes iets kunnen neerzetten). Het was leuk om te proberen, maar ik laat het toch maar aan de pro's over