Werk & Studie
alle pijlers
werken met kids, wel of niet?
vrijdag 25 december 2009 om 22:45
Hallo! Ik twijfel of ik wel nog wil blijven werken. Mijn kindjes zijn 4,5 en 2,5 jaar en eigenlijk heb ik nog altijd gewerkt, maar ik heb nu zoiets van, ik vind het ook heel fijn om thuis te zijn bij mijn kindjes en wil best stoppen met werken. Maarja, dan moet je echt een hele grote stap (financieel) achteruit, en dat is toch heel moeilijk om te beslissen. En zou ik er niet spijt van krijgen? Ik weet het gewoon niet. Heeft nog iemand dit, of herkend iemand dit?
zaterdag 26 december 2009 om 09:02
Ik heb geen kinderen, dus ik herken het niet. Maar een werkgever mag ouderschapsverlof toch helemaal niet weigeren? Hij zou het hoogstens 6 maanden uit kunnen stellen geloof ik. Hoe vervelend het ook is voor hem, medewerkers willen hier nu eenmaal soms gebruik van maken. Je baas klinkt niet heel erg flexibel uit je verhaal... Ik kan me overigens wel voorstellen dat hij liever 1 persoon in die functie ziet want dat is soms toch praktischer.
Hoe erg het ook is, chocola helpt!
zaterdag 26 december 2009 om 09:08
Ik zit door ontslag noodgedwongen thuis en ik moet zeggen dat ik wel dankbaar ben voor de tijd die ik nu met mijn kinderen doorbreng. Ik hoef me nu niet in allerlei bochten te wringen om afspraken in te plannen. Mijn zoon gaat straks 2 keer in de week naar zwemles en hij gaat straks een sociale vaardigheidstraining doen ivm een vermoedelijke autistische stoornis. Verder gaat hij nog naar logopedie omdat hij een lichte achterstand heeft met praten. Ik had anders niet geweten hoe ik dit had moeten combineren met een baan. En voordat iedereen valt over zijn vader: die draagt zijn steentje echt wel bij
zaterdag 26 december 2009 om 09:14
quote:summergirlie schreef op 25 december 2009 @ 23:21:
Allereerst bedankt voor jullie reacties.
Minder werken accepteren ze niet, ik kom nu al tijd te kort om mijn werk goed gedaan te krijgen. Ik heb voorgesteld (aan baas), dat ik minder zou gaan werken en er dan eventueel iemand anders naast te zetten die de andere uren opvangt en misschien iets meer uren van maken in totaal, zodat mijn werk goed geregeld is en mijn baas er ook profijt van heeft. Tenminste zo zie ik dat. Hij ziet het blijkbaar anders.
Dat lijkt me logisch. Voor 2 personeelsleden die beiden niet fulltime willen werken kosten betalen daarmee is ie vele malen duurder uit dan jou de zak te geven en 'n normale fulltimer aan te nemen die 36-40 uur wil werken ipv maar 24 uur.
Snap ook niet dat je met kinderen die al op school zitten en de andere bijna naar school gaat, nog minder wil gaan werken. Je schrijft zelf al dat het financieel 'n erge achteruitgang is. Bovendien plaats je jezelf dan in 'n wel erg kwetsbare afhankelijke positie. Als je man er genoeg van krijgt dan zit je daar als bijstandsmoedertje met je 2 kinderen.
Allereerst bedankt voor jullie reacties.
Minder werken accepteren ze niet, ik kom nu al tijd te kort om mijn werk goed gedaan te krijgen. Ik heb voorgesteld (aan baas), dat ik minder zou gaan werken en er dan eventueel iemand anders naast te zetten die de andere uren opvangt en misschien iets meer uren van maken in totaal, zodat mijn werk goed geregeld is en mijn baas er ook profijt van heeft. Tenminste zo zie ik dat. Hij ziet het blijkbaar anders.
Dat lijkt me logisch. Voor 2 personeelsleden die beiden niet fulltime willen werken kosten betalen daarmee is ie vele malen duurder uit dan jou de zak te geven en 'n normale fulltimer aan te nemen die 36-40 uur wil werken ipv maar 24 uur.
Snap ook niet dat je met kinderen die al op school zitten en de andere bijna naar school gaat, nog minder wil gaan werken. Je schrijft zelf al dat het financieel 'n erge achteruitgang is. Bovendien plaats je jezelf dan in 'n wel erg kwetsbare afhankelijke positie. Als je man er genoeg van krijgt dan zit je daar als bijstandsmoedertje met je 2 kinderen.
zaterdag 26 december 2009 om 09:49
quote:chocotime schreef op 26 december 2009 @ 09:02:
Ik heb geen kinderen, dus ik herken het niet. Maar een werkgever mag ouderschapsverlof toch helemaal niet weigeren? Hij zou het hoogstens 6 maanden uit kunnen stellen geloof ik. Hoe vervelend het ook is voor hem, medewerkers willen hier nu eenmaal soms gebruik van maken. Je baas klinkt niet heel erg flexibel uit je verhaal... Ik kan me overigens wel voorstellen dat hij liever 1 persoon in die functie ziet want dat is soms toch praktischer.
Volgens mij wel hoor. Als hij kan aantonen dat het binnen het bedrijf niet haalbaar is. En verder kun je wel op je strepen gaan staan, maar of dat de arbeidsrelatie ten goede komt......
Verder snap ik wel dat baas niet flexibeler wil zijn. Als TO het werk in de tijd die ze werkt al niet af krijgt, waarom zou hij dan minder werken moeten toestaan en een extra iemand moeten aannemen???
Ik heb geen kinderen, dus ik herken het niet. Maar een werkgever mag ouderschapsverlof toch helemaal niet weigeren? Hij zou het hoogstens 6 maanden uit kunnen stellen geloof ik. Hoe vervelend het ook is voor hem, medewerkers willen hier nu eenmaal soms gebruik van maken. Je baas klinkt niet heel erg flexibel uit je verhaal... Ik kan me overigens wel voorstellen dat hij liever 1 persoon in die functie ziet want dat is soms toch praktischer.
Volgens mij wel hoor. Als hij kan aantonen dat het binnen het bedrijf niet haalbaar is. En verder kun je wel op je strepen gaan staan, maar of dat de arbeidsrelatie ten goede komt......
Verder snap ik wel dat baas niet flexibeler wil zijn. Als TO het werk in de tijd die ze werkt al niet af krijgt, waarom zou hij dan minder werken moeten toestaan en een extra iemand moeten aannemen???
zaterdag 26 december 2009 om 09:51
Ik heb bijna 10 jaar een stap terug gedaan voor de kinderen.Het werk van mijn man, mijn onregelmatige werktijden en de kinderen was een onmogelijke combinatie.
We zijn naar de werkplaats van de haan verhuisd, ik ben gestopt met werken.
Toen ik tegen de muren op liep van verveling ben ik gaan werken op tijden dat het wel te combineren was, in heel andere functies dan die waar ik voor geleerd had. Wel altijd geroepen dat ik terug zou gaan naar mijn oude baan zodra dat mogelijk was.
Vorig jaar, de kinderen waren 14 en 11, ben ik weer teruggegaan naar mijn oude werk. Eerst orienterend als uitzendkracht, daarna als flexer binnen de instelling, en nu weer vast op een woongroep.
De dag dat ik weer over het terrein liep voor mijn eerste gesprek kreeg ik de grijns niet van mijn gezicht, en ik heb nog een paar weken licht gegeven van blijdschap.
Ik geniet weer enorm van mijn werk, en de combinatie met het moederschap. Zo is het goed!
We zijn naar de werkplaats van de haan verhuisd, ik ben gestopt met werken.
Toen ik tegen de muren op liep van verveling ben ik gaan werken op tijden dat het wel te combineren was, in heel andere functies dan die waar ik voor geleerd had. Wel altijd geroepen dat ik terug zou gaan naar mijn oude baan zodra dat mogelijk was.
Vorig jaar, de kinderen waren 14 en 11, ben ik weer teruggegaan naar mijn oude werk. Eerst orienterend als uitzendkracht, daarna als flexer binnen de instelling, en nu weer vast op een woongroep.
De dag dat ik weer over het terrein liep voor mijn eerste gesprek kreeg ik de grijns niet van mijn gezicht, en ik heb nog een paar weken licht gegeven van blijdschap.
Ik geniet weer enorm van mijn werk, en de combinatie met het moederschap. Zo is het goed!
zaterdag 26 december 2009 om 11:57
Ik heb helaas die keuze niet,mijn ex betaald geen allimentatie(heeft kwijt schelding) dus moest 10 jaar geleden wel fulltime gaan werken(kids waren toen 7 en 9)
Ben wel toen oudste geboren was 3 jaar fulltime mama geweest,en vond van mezelf dat ik nogal "afstompte"
Kon alleen nog maar met schoolplein moeders over de aanbiedingen van de supermarkt praten en over de kinderen of echtgenoot.Ben na 3 jaar weer gaan werken,puur om ook Daffy te zijn,niet alleen mama van en vrouw van..........
Ben wel toen oudste geboren was 3 jaar fulltime mama geweest,en vond van mezelf dat ik nogal "afstompte"
Kon alleen nog maar met schoolplein moeders over de aanbiedingen van de supermarkt praten en over de kinderen of echtgenoot.Ben na 3 jaar weer gaan werken,puur om ook Daffy te zijn,niet alleen mama van en vrouw van..........
zaterdag 26 december 2009 om 12:06
Ik werk ook, 4 volle dagen per week. Vind het zelf heel prettig, al heb ik een paar maanden lang na mn zwangerschapsverlof wel het gevoel gehad dat ik meer thuis bij mijn kindje wilde zijn. Helaas is in mijn functie minder werken geen optie. Na een paar maanden had ik de balans te pakken en sindsdien vind ik het juist heerlijk, wat hier al eerder genoemd is, op mn werk ben ik gewoon alleen maar IK en geen mama of vrouw van. Ik heb dat echt hard nodig voor mn gevoel. Ik heb trouwens twee kleine kindjes en gelukkig niet het idee dat ze "lijden" onder het feit dat ik 4 dagen per week werk. Ik werk ook regelmatig 's nachts en heb daardoor ook vaak vakanties of ben toch overdag thuis. Verder hebben we echt goede opvang in de vrom van een vaste oppas en 1 dag KDV; ook mijn man werkt 4 dagen, dus we hebben het 50/50 verdeeld.
Voor TO; ik zou wel proberen eerst een soort "sabbatical" te nemen, bijv in de vorm van ouderschapsverlof om te kijken of het bevalt, of dat het een tijdelijk gevoel is (dat had ik namelijk en ik ben blij dat ik nu nog gewoon werk en toen niet de beslissing heb genomen er mee te stoppen).
Zover ik weet heeft iedereen recht op ouderschapsverlof en kan je baas dat alleen ivm "zwaarwegende logistieke redenen" uitstellen. Ikzelf werk in dienstverband, er is weinig personeel, maar mijn baas maakte er geen enkel probleem van toen ik ouderschapsverlof opnam.
Voor TO; ik zou wel proberen eerst een soort "sabbatical" te nemen, bijv in de vorm van ouderschapsverlof om te kijken of het bevalt, of dat het een tijdelijk gevoel is (dat had ik namelijk en ik ben blij dat ik nu nog gewoon werk en toen niet de beslissing heb genomen er mee te stoppen).
Zover ik weet heeft iedereen recht op ouderschapsverlof en kan je baas dat alleen ivm "zwaarwegende logistieke redenen" uitstellen. Ikzelf werk in dienstverband, er is weinig personeel, maar mijn baas maakte er geen enkel probleem van toen ik ouderschapsverlof opnam.
zaterdag 26 december 2009 om 12:11
toen ik zwanger was ,zat ik op school en heb mijn meao afgemaakt en daarna niets meer mee gedaan ,
ben thuis gebleven en op mijn 24e voor de 2e keer moeder en ben met plezier jaren thuis geweest , mijn man werkte en ik deed alles thuis plus veel op school bij de jongens en was de taxi van de familie bij ziekte e.d ,
ik had wel een beetje vooroordelen over werkende moeders ,
maar ja toen de jongste 10 jaar was had ik toch wel zin om zomaar 2 dagen te gaan werken ,
had eigenlijk geen werkervaring dus via uitzendbureau bij een bedrijf terecht gekomen waar ik nu ( 4 jaar later nog zit) ondertussen in vaste dienst en sinds september 2008 voor 34 uur , best wel veel voor mijn doen maar aan de andere kant heeft het me wel goed gedaan ,
oudste is 20 en jongste 14 ,
Ik snap eigenlijk niet waarom ik niet eerder ben gaan werken maar ook geen spijt van mijn jaren thuis want ik heb wel alle kijkdagen ,vakanties en zo bij de jongens kunnen zijn.
Als ik eerlijk ben zit ik nu lekkerder in mijn vel en hoewel we een leuke familie en een aardige kennissen/ vriendenkring hebben doet het me wel goed dat ik op mijn werk eens over wat anders kan hebben.
Daarbij verdien ik aardig , is ook wel leuk .
TO ..jullie kids zijn wel jong en als je goede opvang hebt is het te doen maar als je moet schipperen en jagen dan zal ik er echt goed over nadenken want meestal zijn de moeders er toch de dupe van
ben thuis gebleven en op mijn 24e voor de 2e keer moeder en ben met plezier jaren thuis geweest , mijn man werkte en ik deed alles thuis plus veel op school bij de jongens en was de taxi van de familie bij ziekte e.d ,
ik had wel een beetje vooroordelen over werkende moeders ,
maar ja toen de jongste 10 jaar was had ik toch wel zin om zomaar 2 dagen te gaan werken ,
had eigenlijk geen werkervaring dus via uitzendbureau bij een bedrijf terecht gekomen waar ik nu ( 4 jaar later nog zit) ondertussen in vaste dienst en sinds september 2008 voor 34 uur , best wel veel voor mijn doen maar aan de andere kant heeft het me wel goed gedaan ,
oudste is 20 en jongste 14 ,
Ik snap eigenlijk niet waarom ik niet eerder ben gaan werken maar ook geen spijt van mijn jaren thuis want ik heb wel alle kijkdagen ,vakanties en zo bij de jongens kunnen zijn.
Als ik eerlijk ben zit ik nu lekkerder in mijn vel en hoewel we een leuke familie en een aardige kennissen/ vriendenkring hebben doet het me wel goed dat ik op mijn werk eens over wat anders kan hebben.
Daarbij verdien ik aardig , is ook wel leuk .
TO ..jullie kids zijn wel jong en als je goede opvang hebt is het te doen maar als je moet schipperen en jagen dan zal ik er echt goed over nadenken want meestal zijn de moeders er toch de dupe van
zondag 27 december 2009 om 20:45
De opvang voor de kids heb ik ook tot voor kort moeten veranderen, omdat mijn man anders is gaan werken en ik nu dus meer opvang nodig heb(ipv 3 nu 4 dgn). Daarbij moet ik veel langer reizen om op mijn werk te komen, daar moet ook de opvang op aangepast worden .Het is allemaal niet zo makkelijk als heel veel dingen veranderen hoor!Eigenlijk is de laatste tijd hier thuis en op mijn werk zoveel veranderd dat ik daarom waarschijnlijk erover nadenk om te stoppen met werken. Het loopt allemaal nog niet op het werk en thuis, dat was overigens voorheen wel. En op zo'n moment ga je je afvragen wat je meer waard is. Je kids of je werk (incl. stress). Ik denk dat het heel moeilijk hier is uit te leggen hoe ik mij eronder voel.
zondag 27 december 2009 om 21:03
zondag 27 december 2009 om 21:52
Ik zou echt proberen alles in je hoofd op een rijtje te zetten en een goeie combi tussen thuis en werk te creeren. Straks heb je je werk opgezegd en zit je thuis dood te gaan... (figuurlijk dan)
En who cares of de was van gister er nog ligt, of je kinderen al 2 dagen pindakaas op hun brood eten, groot worden ze wel als ze maar liefde krijgen. Misschien leg je de lat wel te hoog voor jezelf?
Mijn kind zou een zeer ongelukkige mama hebben als ik niet zou werken, ik ben echt oprecht blij dat ik morgen weer aan het werk kan!!
En who cares of de was van gister er nog ligt, of je kinderen al 2 dagen pindakaas op hun brood eten, groot worden ze wel als ze maar liefde krijgen. Misschien leg je de lat wel te hoog voor jezelf?
Mijn kind zou een zeer ongelukkige mama hebben als ik niet zou werken, ik ben echt oprecht blij dat ik morgen weer aan het werk kan!!
zondag 27 december 2009 om 22:02
Ik snap dat er wat veranderd is, meer opvang voor je kinderen vanwege het werk van je man enzov ? Waarom dan zo drastisch helemaal stoppen met werken?
Heb je al naar andere mogelijkheden gekeken, zoals een andere baan ? ( met tijden die beter aansluiten bij je gezinssituatie)
En hoe ziet je man dat eigenlijk? Aangezien de stress begonnen is nadat hij veranderd is in zijn werk?
Heb je al naar andere mogelijkheden gekeken, zoals een andere baan ? ( met tijden die beter aansluiten bij je gezinssituatie)
En hoe ziet je man dat eigenlijk? Aangezien de stress begonnen is nadat hij veranderd is in zijn werk?
zondag 27 december 2009 om 22:21
quote:summergirlie schreef op 27 december 2009 @ 20:45:
De opvang voor de kids heb ik ook tot voor kort moeten veranderen, omdat mijn man anders is gaan werken en ik nu dus meer opvang nodig heb(ipv 3 nu 4 dgn). Daarbij moet ik veel langer reizen om op mijn werk te komen, daar moet ook de opvang op aangepast worden .Het is allemaal niet zo makkelijk als heel veel dingen veranderen hoor!Eigenlijk is de laatste tijd hier thuis en op mijn werk zoveel veranderd dat ik daarom waarschijnlijk erover nadenk om te stoppen met werken. Het loopt allemaal nog niet op het werk en thuis, dat was overigens voorheen wel. En op zo'n moment ga je je afvragen wat je meer waard is. Je kids of je werk (incl. stress). Ik denk dat het heel moeilijk hier is uit te leggen hoe ik mij eronder voel.
Ik zat ook in precies dezelfde situatie.
Jeetje, wat was ik toch gestresst!
Door ziekte zit ik een tijdje t'huis; want werken kan ik helaas tijdelijk niet meer.
Maar heb nu eindelijk de rust gevonden, die ik eigenlijk in al die jaren die ik gewerkt heb nooit kende.
Mijn kids zitten ook al op school maar vind de aandacht die ik ze kan geven heerlijk.
Geen voor- tussen en naschoolse opvang meer. Gewoon lekker naar huis.
Zodra het weer beter met me gaat zal ik weer gaan werken, maar als ik de keus had zou ik tijdelijk stoppen.
De opvang voor de kids heb ik ook tot voor kort moeten veranderen, omdat mijn man anders is gaan werken en ik nu dus meer opvang nodig heb(ipv 3 nu 4 dgn). Daarbij moet ik veel langer reizen om op mijn werk te komen, daar moet ook de opvang op aangepast worden .Het is allemaal niet zo makkelijk als heel veel dingen veranderen hoor!Eigenlijk is de laatste tijd hier thuis en op mijn werk zoveel veranderd dat ik daarom waarschijnlijk erover nadenk om te stoppen met werken. Het loopt allemaal nog niet op het werk en thuis, dat was overigens voorheen wel. En op zo'n moment ga je je afvragen wat je meer waard is. Je kids of je werk (incl. stress). Ik denk dat het heel moeilijk hier is uit te leggen hoe ik mij eronder voel.
Ik zat ook in precies dezelfde situatie.
Jeetje, wat was ik toch gestresst!
Door ziekte zit ik een tijdje t'huis; want werken kan ik helaas tijdelijk niet meer.
Maar heb nu eindelijk de rust gevonden, die ik eigenlijk in al die jaren die ik gewerkt heb nooit kende.
Mijn kids zitten ook al op school maar vind de aandacht die ik ze kan geven heerlijk.
Geen voor- tussen en naschoolse opvang meer. Gewoon lekker naar huis.
Zodra het weer beter met me gaat zal ik weer gaan werken, maar als ik de keus had zou ik tijdelijk stoppen.
