Werk & Studie
alle pijlers
Ziek + zwanger
vrijdag 14 april 2017 om 09:11
Hallo viva-forum,
Ik ben sinds enkele maanden ziek thuis nav omstandigheden op het werk. Toen ik uitviel was ik al heel pril zwanger ongeveer 7 weken.
Ik ben uitgevallen vanwege de negatieve omstandigheden op het werk die maakten dat ik enorm in de knoop kwam met mezelf en het werk (weggepest, communicatie achter mijn rug etc).
Nu krijg ik dus lichamelijke klachten door de stress en druk die het werk op mij legt. Afspraken worden niet nagekomen en ik ben daar de dupe van. Mijn werkgever onderschat de situatie en gelooft niet dat ik echt ziek ben en niet kan werken ondanks dat ik hiervoor intensieve therapie volg en kapot moe ben na 30 minuten gesprek op mijn werk. Dit is ook aan mij te zien.
Eerder was het oordeel van de bedrijfsarts dat ik niet kon werken en dat de verwachting was dat ik voor mijn zwangerschapsverlof ook niet meer zou kunnen werken. Mijn werkgever gooit dat advies naast zich neer en wilde mij aan het werk zitten. Hier ben ik tegenin gegaan en dus weer opnieuw naar de bedrijfsarts moeten gaan. Nu nogmaals het oordeel gekregen dat ik niet kan werken en dat de situatie zelfs verslechterd is.
Wat ik zo jammer vind is dat mijn baas de zwangerschap als oorzaak probeert aan te wijzen en eigenlijk zou ik hier bezwaar tegen willen maken maar ik ben bang dat ik dan het risico loop alsnog aan het werk te moeten. Verloskundige heeft overigens advies hierover gegeven dat ik niet kan werken.
Wat moet ik zeggen bij het uwv? Moet ik het spel van mijn baas meespelen of moet ik gewoon eerlijk blijven bij wat ik zelf vind namelijk dat ik niet ziek ben vanwege de zwangerschap maar vanwege de omstandigheden op het werk?
Dit is nu de 2de keer dat ik naar het UWV moet gaan om de situatie te beoordelen.
Zijn er hier deskundigen die mij wat tips of advies kunnen geven?
Ik ben sinds enkele maanden ziek thuis nav omstandigheden op het werk. Toen ik uitviel was ik al heel pril zwanger ongeveer 7 weken.
Ik ben uitgevallen vanwege de negatieve omstandigheden op het werk die maakten dat ik enorm in de knoop kwam met mezelf en het werk (weggepest, communicatie achter mijn rug etc).
Nu krijg ik dus lichamelijke klachten door de stress en druk die het werk op mij legt. Afspraken worden niet nagekomen en ik ben daar de dupe van. Mijn werkgever onderschat de situatie en gelooft niet dat ik echt ziek ben en niet kan werken ondanks dat ik hiervoor intensieve therapie volg en kapot moe ben na 30 minuten gesprek op mijn werk. Dit is ook aan mij te zien.
Eerder was het oordeel van de bedrijfsarts dat ik niet kon werken en dat de verwachting was dat ik voor mijn zwangerschapsverlof ook niet meer zou kunnen werken. Mijn werkgever gooit dat advies naast zich neer en wilde mij aan het werk zitten. Hier ben ik tegenin gegaan en dus weer opnieuw naar de bedrijfsarts moeten gaan. Nu nogmaals het oordeel gekregen dat ik niet kan werken en dat de situatie zelfs verslechterd is.
Wat ik zo jammer vind is dat mijn baas de zwangerschap als oorzaak probeert aan te wijzen en eigenlijk zou ik hier bezwaar tegen willen maken maar ik ben bang dat ik dan het risico loop alsnog aan het werk te moeten. Verloskundige heeft overigens advies hierover gegeven dat ik niet kan werken.
Wat moet ik zeggen bij het uwv? Moet ik het spel van mijn baas meespelen of moet ik gewoon eerlijk blijven bij wat ik zelf vind namelijk dat ik niet ziek ben vanwege de zwangerschap maar vanwege de omstandigheden op het werk?
Dit is nu de 2de keer dat ik naar het UWV moet gaan om de situatie te beoordelen.
Zijn er hier deskundigen die mij wat tips of advies kunnen geven?
zaterdag 15 april 2017 om 07:56
quote:rafs schreef op 14 april 2017 @ 20:11:
[...]
Wat heeft je werkgever dan aangegeven als reden voor je ontslag? Waren eerdere functioneringsgesprekken wel goed?
Je werkgever heeft een reden om van je af te willen, dat is vervelend. Maar er moet toch een aanleiding zijn.
En... is het voor jou niet gunstiger om nu wel al afspraken te maken over beëindiging van je contract? Bijvoorbeeld over X maanden? Dan kun je je focussen op je herstel en je zwangerschap. En mogelijk een nieuwe werkgever.
En wat zelfreflectie over de hele gang van zaken is toch wel het overwegen waard.
Ik snap dat het van achter een computer een bepaald beeld heeft en misschien zijn we altijd gewend uit de praktijk dat er perse een oorzaak moet zijn. Dat is niet altijd zo. Ik heb nooit eerder een functioneringsgesprek gehad en de reden van ontslag is zo vaag dat het gewoon een verzonnen reden is 'ik pas niet in de cultuur '. En als ik dan doorvraag dan is er niemand binnen de organisatie die mijn vragen kan (of misschien beter gezegd wil) beantwoorden. De keuze is gemaakt maar verdere uitleg daarover krijg ik niet. Ik heb moeten leren me daarbij neer te leggen en los te laten. Op gegeven moment wordt je gewoon weggepest en eruit gewerkt en hoe hard je zelf dan ook nog wil, er komt een punt dat je moet inzien dat bij deze werkgever geen toekomst meer ligt.
De vso wordt al besproken echter zitten daar een hoop juridische regels aan de werkgever aan zijn laars lapt. Hoe graag ik ook overeenstemming wil bereiken het zal geven en nemen zijn.
viva-amber: Ja ik heb al een paar topics gevonden hierover maar het lastige maakt eigenlijk de hele situatie. Soms weet ik ook echt even niet meer wat ik moet doen of wat is wijsheid.
Ik heb overigens wel even contact gehad met het UWV en ik hoefde dat dus zelf niet door te geven zoals wel gezegd werd door de bedrijfsarts. Nu wordt ik komende week gebeld om langs te gaan voor een beoordeling. Ben benieuwd!
[...]
Wat heeft je werkgever dan aangegeven als reden voor je ontslag? Waren eerdere functioneringsgesprekken wel goed?
Je werkgever heeft een reden om van je af te willen, dat is vervelend. Maar er moet toch een aanleiding zijn.
En... is het voor jou niet gunstiger om nu wel al afspraken te maken over beëindiging van je contract? Bijvoorbeeld over X maanden? Dan kun je je focussen op je herstel en je zwangerschap. En mogelijk een nieuwe werkgever.
En wat zelfreflectie over de hele gang van zaken is toch wel het overwegen waard.
Ik snap dat het van achter een computer een bepaald beeld heeft en misschien zijn we altijd gewend uit de praktijk dat er perse een oorzaak moet zijn. Dat is niet altijd zo. Ik heb nooit eerder een functioneringsgesprek gehad en de reden van ontslag is zo vaag dat het gewoon een verzonnen reden is 'ik pas niet in de cultuur '. En als ik dan doorvraag dan is er niemand binnen de organisatie die mijn vragen kan (of misschien beter gezegd wil) beantwoorden. De keuze is gemaakt maar verdere uitleg daarover krijg ik niet. Ik heb moeten leren me daarbij neer te leggen en los te laten. Op gegeven moment wordt je gewoon weggepest en eruit gewerkt en hoe hard je zelf dan ook nog wil, er komt een punt dat je moet inzien dat bij deze werkgever geen toekomst meer ligt.
De vso wordt al besproken echter zitten daar een hoop juridische regels aan de werkgever aan zijn laars lapt. Hoe graag ik ook overeenstemming wil bereiken het zal geven en nemen zijn.
viva-amber: Ja ik heb al een paar topics gevonden hierover maar het lastige maakt eigenlijk de hele situatie. Soms weet ik ook echt even niet meer wat ik moet doen of wat is wijsheid.
Ik heb overigens wel even contact gehad met het UWV en ik hoefde dat dus zelf niet door te geven zoals wel gezegd werd door de bedrijfsarts. Nu wordt ik komende week gebeld om langs te gaan voor een beoordeling. Ben benieuwd!
zaterdag 15 april 2017 om 09:25
Gewoon naar het UWV gaan en verder niets doen. Zolang je ziek bent en je afspraken nakomt kan je werkgever je niet ontslaan. Zoek verder rechtsbijstand via de vakbond, je verzekering of een advocaat. Ik zou dat nu al doen want de kans dat je werkgever inbindt wanneer je hulp hebt is aanwezig.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 15 april 2017 om 09:53
quote:Dootje2 schreef op 14 april 2017 @ 20:26:
Houdt er rekening mee dat je op x moment wel zult moeten starten met re-integratie als je niet met je werkgever in gesprek wil over een vso. Al voordat je 100 % hersteld bent. Tijdens je behandeling zul je het geleerde ook (op je werk) in de praktijk moeten brengen. Zo zul je weer uren en taken gaan opbouwen totdat je volledig hersteld bent en je werk weer volledig kunt uitvoeren. Als je echt niet terug wil naar je werkgever kan dat dus een reden zijn om toch voor een vso te gaan.
Exact. Je kunt niet nu nog 5 maanden thuiszitten vanwege een burn out. De behandeling is gericht op dat je weer kan functioneren, neem ik aan? Maar daar heb jij geen zin in bij je werkgever, geef je aan. Evenals je werkgever daar geen zin in heeft.
Je werkgever ziet de bui al hangen om een ongemotiveerde weer te krijgen voor een x aantal maandjes. Volgens mij wil jij gewoon helemaal niet meer werken en de hele zwangerschap thuis zitten en ben je nu op zoek naar maniertjes om dat voor elkaar te krijgen.
Je bent onder behandeling voor je burn out maar ik lees alleen maar mijn werkgever dit werkgever dat. Ik neem aan dat je bedrijfsarts je werkgever adviseert wat je wel/niet mag ook wat betreft je stress en zwangerschap. Bovendien geef je zelf aan dat je werkgever contact heeft gehd met de bedrijfsarts en deze allerlei vragen stelde die hij/zij niet mag. Hoe weet je dat die vragen niet mogen? En toch houdt je werkgever je er niet aan??? Vind het maar een vreemd verhaal.
Houdt er rekening mee dat je op x moment wel zult moeten starten met re-integratie als je niet met je werkgever in gesprek wil over een vso. Al voordat je 100 % hersteld bent. Tijdens je behandeling zul je het geleerde ook (op je werk) in de praktijk moeten brengen. Zo zul je weer uren en taken gaan opbouwen totdat je volledig hersteld bent en je werk weer volledig kunt uitvoeren. Als je echt niet terug wil naar je werkgever kan dat dus een reden zijn om toch voor een vso te gaan.
Exact. Je kunt niet nu nog 5 maanden thuiszitten vanwege een burn out. De behandeling is gericht op dat je weer kan functioneren, neem ik aan? Maar daar heb jij geen zin in bij je werkgever, geef je aan. Evenals je werkgever daar geen zin in heeft.
Je werkgever ziet de bui al hangen om een ongemotiveerde weer te krijgen voor een x aantal maandjes. Volgens mij wil jij gewoon helemaal niet meer werken en de hele zwangerschap thuis zitten en ben je nu op zoek naar maniertjes om dat voor elkaar te krijgen.
Je bent onder behandeling voor je burn out maar ik lees alleen maar mijn werkgever dit werkgever dat. Ik neem aan dat je bedrijfsarts je werkgever adviseert wat je wel/niet mag ook wat betreft je stress en zwangerschap. Bovendien geef je zelf aan dat je werkgever contact heeft gehd met de bedrijfsarts en deze allerlei vragen stelde die hij/zij niet mag. Hoe weet je dat die vragen niet mogen? En toch houdt je werkgever je er niet aan??? Vind het maar een vreemd verhaal.
Het leven is te kort om te lang op de verkeerde plek te blijven.
zaterdag 15 april 2017 om 11:09
Wanneer je niet kunt reintegreren bij je oude werkgever dan kun je ook bespreken om voor het 2de spoor te gaan: re-integreren bij een andere werkgever.
Een conflict betekent niet automatisch dat je werkgever je zomaar kan ontslaan tijdens ziekte.
Hoezo vreemd verhaal? Het is een trend om ruzie te maken met je zieke werknemer heeft zelfs in de krant gestaan. Blijkbaar zijn er heel veel mensen die tijdens ziekte slecht behandeld worden door hun werkgever.
http://www.nu.nl/economie ... nflict-met-werkgever.html
MBT ziekte gelden er nieuwe privacy regels:
https://www.hrpraktijk.nl ... dheidsgegevens-werknemers
Een conflict betekent niet automatisch dat je werkgever je zomaar kan ontslaan tijdens ziekte.
Hoezo vreemd verhaal? Het is een trend om ruzie te maken met je zieke werknemer heeft zelfs in de krant gestaan. Blijkbaar zijn er heel veel mensen die tijdens ziekte slecht behandeld worden door hun werkgever.
http://www.nu.nl/economie ... nflict-met-werkgever.html
MBT ziekte gelden er nieuwe privacy regels:
https://www.hrpraktijk.nl ... dheidsgegevens-werknemers
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 16 april 2017 om 09:08
quote:louti schreef op 15 april 2017 @ 09:53:
[...]
Exact. Je kunt niet nu nog 5 maanden thuiszitten vanwege een burn out. De behandeling is gericht op dat je weer kan functioneren, neem ik aan? Maar daar heb jij geen zin in bij je werkgever, geef je aan. Evenals je werkgever daar geen zin in heeft.
Je werkgever ziet de bui al hangen om een ongemotiveerde weer te krijgen voor een x aantal maandjes. Volgens mij wil jij gewoon helemaal niet meer werken en de hele zwangerschap thuis zitten en ben je nu op zoek naar maniertjes om dat voor elkaar te krijgen.
Werkgever sluit dit uit, niet ik! Werkgever wilt niet in eerste instantie dat ik reintegreer maar mij volledig richt op het vinden van een nieuwe baan tijdens mijn ziekte. Ik heb wel willen reïntegreren maar dat was niet mogelijk, wg wilde mij niet meer. Nu de eerste keer de kosten niet verhaald konden worden en solliciteren met hulp niet mogelijk is, komt wg toch opeens met werk aan. Werk waarvan de ba geeft gezegd dat ik dat nu inmiddels niet meer kan vanwege de stress.
Je bent onder behandeling voor je burn out maar ik lees alleen maar mijn werkgever dit werkgever dat. Ik neem aan dat je bedrijfsarts je werkgever adviseert wat je wel/niet mag ook wat betreft je stress en zwangerschap. Bovendien geef je zelf aan dat je werkgever contact heeft gehd met de bedrijfsarts en deze allerlei vragen stelde die hij/zij niet mag. Hoe weet je dat die vragen niet mogen? En toch houdt je werkgever je er niet aan??? Vind het maar een vreemd verhaal.De mail van mijn wg aan ba heb ik ontvangen. Ik ga niet zomaar iets roepen ik heb het zwart op wit. Mijn behandeling loopt door tot bijna aan mijn bevalling en mogelijk zelfs daarna nog. Niet alle werkgevers volgen de regels hoor.
[...]
Exact. Je kunt niet nu nog 5 maanden thuiszitten vanwege een burn out. De behandeling is gericht op dat je weer kan functioneren, neem ik aan? Maar daar heb jij geen zin in bij je werkgever, geef je aan. Evenals je werkgever daar geen zin in heeft.
Je werkgever ziet de bui al hangen om een ongemotiveerde weer te krijgen voor een x aantal maandjes. Volgens mij wil jij gewoon helemaal niet meer werken en de hele zwangerschap thuis zitten en ben je nu op zoek naar maniertjes om dat voor elkaar te krijgen.
Werkgever sluit dit uit, niet ik! Werkgever wilt niet in eerste instantie dat ik reintegreer maar mij volledig richt op het vinden van een nieuwe baan tijdens mijn ziekte. Ik heb wel willen reïntegreren maar dat was niet mogelijk, wg wilde mij niet meer. Nu de eerste keer de kosten niet verhaald konden worden en solliciteren met hulp niet mogelijk is, komt wg toch opeens met werk aan. Werk waarvan de ba geeft gezegd dat ik dat nu inmiddels niet meer kan vanwege de stress.
Je bent onder behandeling voor je burn out maar ik lees alleen maar mijn werkgever dit werkgever dat. Ik neem aan dat je bedrijfsarts je werkgever adviseert wat je wel/niet mag ook wat betreft je stress en zwangerschap. Bovendien geef je zelf aan dat je werkgever contact heeft gehd met de bedrijfsarts en deze allerlei vragen stelde die hij/zij niet mag. Hoe weet je dat die vragen niet mogen? En toch houdt je werkgever je er niet aan??? Vind het maar een vreemd verhaal.De mail van mijn wg aan ba heb ik ontvangen. Ik ga niet zomaar iets roepen ik heb het zwart op wit. Mijn behandeling loopt door tot bijna aan mijn bevalling en mogelijk zelfs daarna nog. Niet alle werkgevers volgen de regels hoor.