Werk & Studie
alle pijlers
Zomaar weg
zaterdag 22 december 2018 om 08:13
Ik heb 19 jaar op dezelfde plek gezeten. Altijd goede beoordelingen gehad. Toch is er iets gebeurd waardoor ik besloten heb een andere werkplek te zoeken. Mijn leidinggevende die het veroorzaakt heeft, vroeg me nog of ik een afscheid wilde. Nou niet echt. Collega's weten ook wat er gebeurd is en waarom ik een andere plek gezocht heb.
Nu had ik eigenlijk wel iets verwacht namens collega's, al was het maar een kaartje. Maar ik hoor helemaal niets. En het doet me best pijn.
Ik hoefde zeker geen groots afscheid maar kennelijk was een kaartje ook teveel gevraagd.
Ligt het nou aan mij of is dat gewoon raar?
Ik wil er geen last van hebben maar het blijft wel in mijn hoofd zitten.
Nu had ik eigenlijk wel iets verwacht namens collega's, al was het maar een kaartje. Maar ik hoor helemaal niets. En het doet me best pijn.
Ik hoefde zeker geen groots afscheid maar kennelijk was een kaartje ook teveel gevraagd.
Ligt het nou aan mij of is dat gewoon raar?
Ik wil er geen last van hebben maar het blijft wel in mijn hoofd zitten.
zaterdag 22 december 2018 om 08:59
Ik begin te geloven dat het idd zo werkt. Leermoment voor mij dus.
zaterdag 22 december 2018 om 09:07
Ik heb ook een keer zo’n situatie gehad op mijn werk. Collega zat al een tijd thuis en toen kregen we bericht, via de leidinggevende, dat ze een nieuwe baan had en niet meer langs zou komen om gedag te zeggen. Tja, dan niet hoor. Een paar collega’s waar ze nauw mee samenwerkte hebben nog een appje gestuurd maar dat was het.
zaterdag 22 december 2018 om 09:09
Ik ben ook wel eens op een niet leuke manier weggegaan. Lg wilde me blijkbaar weg hebben en heeft me geprobeerd te ontslaan met onterechte redenen. Ik ben ook volledig in het gelijk gesteld, maar ja dan wordt er gezegd dat de verhoudingen nu verstoord zijn en dan kun je alsnog gaan.
Anyway, ik kreeg dus ook geen afscheid. En van de collega's ook niks, nog geen kaartje of berichtje, hoewel ik ze toen nog gewoon op fb had. Daar werk je dan jaren mee. Lief en leed gedeeld, maar het is dus bijzonder weinig waard.
Tegenwoordig blijf ik dus wat meer op afstand en verwacht ik gewoon niks.
Anyway, ik kreeg dus ook geen afscheid. En van de collega's ook niks, nog geen kaartje of berichtje, hoewel ik ze toen nog gewoon op fb had. Daar werk je dan jaren mee. Lief en leed gedeeld, maar het is dus bijzonder weinig waard.
Tegenwoordig blijf ik dus wat meer op afstand en verwacht ik gewoon niks.
zaterdag 22 december 2018 om 09:11
Wintertime16 schreef: ↑22-12-2018 09:07Ik heb ook een keer zo’n situatie gehad op mijn werk. Collega zat al een tijd thuis en toen kregen we bericht, via de leidinggevende, dat ze een nieuwe baan had en niet meer langs zou komen om gedag te zeggen. Tja, dan niet hoor. Een paar collega’s waar ze nauw mee samenwerkte hebben nog een appje gestuurd maar dat was het.
Maar weet je wat ik zo raar vind van deze redenatie? Jouw collega zat niet voor niks thuis. En als afscheid nemen dan zwaar valt voor iemand om wat voor reden dan ook, dan kan je toch als collega’s even een bloemetje kopen en een kaartje, die allemaal even tekenen en 1 iemand kan dat dan toch brengen?
Maar goed, als ik zo lees zijn wij een zeer sociale afdeling. Moet ook wel. Wij werken zeer nauw met elkaar samen, moeten blind op elkaar kunnen vertrouwen en werken dag en nacht samen.
zaterdag 22 december 2018 om 09:13
zaterdag 22 december 2018 om 09:22
Dit zijn altijd heel ingewikkelde situaties, zowel voor degene die weg gaat als voor de achterblijvers.
Als iemand aangeeft absoluut geen afscheid te willen, en iemand dan ook nog eens thuis is, wordt het lastig om nog iets te regelen. Als collega’s nog wat willen doen, dan moeten ze al de privégegevens hebben, want die mag de werkgever (vanwege privacy) niet delen.
Ook weet je niet wat er precies gecommuniceerd is. Soms draaien leidinggevenden het zo dat dat achterblijvers geen contact meer op durven te nemen, hetzij uit angst voor repressailles, hetzij uit angst om de wensen van de vertrekker niet te respecteren. Het is niet zelden dat zowel de vertrekker als de achterblijvers denken “wat is dat raar gegaan!”
Als iemand aangeeft absoluut geen afscheid te willen, en iemand dan ook nog eens thuis is, wordt het lastig om nog iets te regelen. Als collega’s nog wat willen doen, dan moeten ze al de privégegevens hebben, want die mag de werkgever (vanwege privacy) niet delen.
Ook weet je niet wat er precies gecommuniceerd is. Soms draaien leidinggevenden het zo dat dat achterblijvers geen contact meer op durven te nemen, hetzij uit angst voor repressailles, hetzij uit angst om de wensen van de vertrekker niet te respecteren. Het is niet zelden dat zowel de vertrekker als de achterblijvers denken “wat is dat raar gegaan!”
zaterdag 22 december 2018 om 09:28
Ik had collega's gewoon oo fb en de adressen stonden gewoon in een map op kantoor dus men kon me prima bereiken.
Nee, ik denk dat ze vooral bang waren voor hun eigen ontslag. In de maanden daarvoor was iemand anders ook al onder verdachte omstandigheden ontslagen en een paar anderen waren min of meer onder dwang overgeplaatst. Blijkbaar moest de bezem door de afdeling.
Met mij dan nog een -informeel- afscheid doen, zou hun eigen positie in gevaar kunnen brengen.
Nee, ik denk dat ze vooral bang waren voor hun eigen ontslag. In de maanden daarvoor was iemand anders ook al onder verdachte omstandigheden ontslagen en een paar anderen waren min of meer onder dwang overgeplaatst. Blijkbaar moest de bezem door de afdeling.
Met mij dan nog een -informeel- afscheid doen, zou hun eigen positie in gevaar kunnen brengen.
zaterdag 22 december 2018 om 09:30
Bij mij op het werk was iets vergelijkbaars aan de hand. Collega kwam al maanden niet wegens een conflict. Had mij nog gebeld dat ze niet naar werk durfde. Stond op de laatste dag ineens bij mij te huilen dat niemand een afscheid georganiseerd had. Ik was echt verbaasd: ik was ervan uitgegaan dat dat wel het laatste was wat ze wilde.
zaterdag 22 december 2018 om 09:41
Moraal van het verhaal is dat het blijkbaar toch gewaardeerd wordt. Een kaartje is wel het minste. En verder kan je toch altijd vragen wat en of zo iemand iets wil?
Ik denk dat je het nooit fout doet als je contact opneemt. Iemand kan op dat moment misschien boos zijn en zeggen dat ie niks wil, maar hij zal dan later nooit met een rotgevoel blijven zitten dat zijn ex-collega's hem links hebben laten liggen.
Ik denk dat je het nooit fout doet als je contact opneemt. Iemand kan op dat moment misschien boos zijn en zeggen dat ie niks wil, maar hij zal dan later nooit met een rotgevoel blijven zitten dat zijn ex-collega's hem links hebben laten liggen.
zaterdag 22 december 2018 om 10:06
Bij mijn laatste werk was ik al 2 maanden ziek thuis voordat ik afscheid nam. Het afscheid op zich was gezellig, cadeautje, collega's deden heel geïnteresseerd. Maarja na een half uurtje ofzo merk je dan dat mensen weer verder moeten met hun werk (terwijl ik een uur gereisd had) en juist dat blije gedoe terwijl er best wat dingen speelden was ook raar.
Ik had er een flinke kater van naderhand. Ik vond het een beetje poppenkast. Naderhand nog wel eens een mail gestuurd hoe het met mij ging en gevraagd hoe het met hun ging maar niks. Alleen dat ze het te druk hadden om mijn foto van de website te halen...
Heb ze na een tijdje ook maar van FB gegooid.
Een afscheid is niet altijd zaligmakend. Ik snap dat je het graag anders gewild had maar mogelijk had je je met een afscheid net zo rot gevoeld.
Ik had er een flinke kater van naderhand. Ik vond het een beetje poppenkast. Naderhand nog wel eens een mail gestuurd hoe het met mij ging en gevraagd hoe het met hun ging maar niks. Alleen dat ze het te druk hadden om mijn foto van de website te halen...
Heb ze na een tijdje ook maar van FB gegooid.
Een afscheid is niet altijd zaligmakend. Ik snap dat je het graag anders gewild had maar mogelijk had je je met een afscheid net zo rot gevoeld.
Je kunt méér.
zaterdag 22 december 2018 om 10:07
De helft heeft nota bene een appje gestuurd. Moet er dan ook nog een kaartje achteraan??? Je deed net of ze helemaal niets hadden gedaan, maar de helft heeft dus iets gedaan.
En ik ben ook zo iemand die het vrij letterlijk opvat. Wil je er geen aandacht aan besteden, zeg je, dan doe ik dat ook niet. Zo zei iemand eens haar 50e niet te vieren en ik ben dus niet geweest. Kreeg ik achteraf kritiek. Sja, niet vieren is niet vieren. Wees dan duidelijk.
En ik ben ook zo iemand die het vrij letterlijk opvat. Wil je er geen aandacht aan besteden, zeg je, dan doe ik dat ook niet. Zo zei iemand eens haar 50e niet te vieren en ik ben dus niet geweest. Kreeg ik achteraf kritiek. Sja, niet vieren is niet vieren. Wees dan duidelijk.
zaterdag 22 december 2018 om 11:28
Ik ga er van uit dat waardering tot uiting komt via de bank, en dat “collega” en “vriend” twee woorden zijn omdat het twee verschillende betekenissen zijn. Dat scheelt teleurstellingen, en héél soms heb je dan een meevaller.
Een plichtmatig bloemetje vi d ik overigens sneuer dan helemaal niks.
Een plichtmatig bloemetje vi d ik overigens sneuer dan helemaal niks.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zaterdag 22 december 2018 om 13:54
Wat had je dan verwacht?Moon-Alisa schreef: ↑22-12-2018 10:06. Maarja na een half uurtje ofzo merk je dan dat mensen weer verder moeten met hun werk (terwijl ik een uur gereisd had)
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 22 december 2018 om 14:34
Je zegt dat de helft een appje heeft gestuurd. Hoezo verwacht je dan ook nog een kaartje?binkie schreef: ↑22-12-2018 08:55Ik heb een aantal weken thuis gezeten vanwege hetgeen dat gebeurd is. Ik heb dus niet bewust een laatste werkdag gehad.
Als de situatie anders was geweest had ik uiteraard anders gereageerd.
Misschien doe ik als het allemaal wat gezakt is nog wel een borreltje thuis straks over een poosje voor een paar collega's . Maar ik vraag me nu ook sterk af of men daar wel op zit te wachten.
Als je een kaartje/bloemetje had gekregen met daarop de namen van alle collega's, inclusief de leidinggevende en die twee vervelende, dan had je het vast ook niet positief opgevat. Daar is toch weinig persoonlijks aan?
Een borrel thuis met collega's waar je blijkbaar niet privé mee bevriend bent (anders kwanen ze zo ook wel) lijkt me ongemakkelijk. Ook voor hun . Niet doen dus.
zaterdag 22 december 2018 om 15:28
Ik snap jou niet. Je spreekt jezelf tegen.
Wil je een afscheid? Niet echt!
Je krijgt geen afscheid: je bent teleur gesteld
Niemand heeft iets laten horen, maar de helft heeft een appje gestuurd.
Als jij aan leidinggevende aangeeft niks te willen zal zijn/haar antwoord op collega;s die daarnaar vragen zijn: Binkie heeft aangegeven dat ze haar afscheid niet wil vieren. Als dat zo was zou ik ook niks meer doen eerlijk gezegd.
Wil je een afscheid? Niet echt!
Je krijgt geen afscheid: je bent teleur gesteld
Niemand heeft iets laten horen, maar de helft heeft een appje gestuurd.
Als jij aan leidinggevende aangeeft niks te willen zal zijn/haar antwoord op collega;s die daarnaar vragen zijn: Binkie heeft aangegeven dat ze haar afscheid niet wil vieren. Als dat zo was zou ik ook niks meer doen eerlijk gezegd.
zaterdag 22 december 2018 om 15:44
Begrijpelijk dat je wat teleurgesteld bent, Binkie! En dat na 19 jaar. Als jij zegt ‘geen afscheid te willen’, dan ga ik er vanuit dat je geen momentje samen wil waarin er afscheid genomen wordt. Dat wil niet zeggen dat het dan ook normaal is om iemand niet even het beste te wensen, ik snap je dus wel.
Maar er zijn ook mensen die je een appje gestuurd hebben. Dat is toch vriendelijk? En ja, niet overal zijn ze even attent. Vaak is het ‘uit het oog, uit het hart’. Probeer je verwachtingen wat bij te stellen.
Maar er zijn ook mensen die je een appje gestuurd hebben. Dat is toch vriendelijk? En ja, niet overal zijn ze even attent. Vaak is het ‘uit het oog, uit het hart’. Probeer je verwachtingen wat bij te stellen.
