Zwanger tijdens studie

Ik heb getwijfeld of ik dit topic beter in de categorie zwanger of in de categorie werk&studie kon plaatsen, maar het gaat meer om de praktische gevolgen voor de studie dus voor de laatste categorie gekozen.

Korte situatieschets: ik (26) woon samen met mijn vriend (32) in mijn eigen eengezinswoning. Financieel hebben we het zeer goed. Wij zijn daarom inmiddels al bijna een half jaar aan het proberen om zwanger te worden. Maar: ik studeer dus nog. Ik zit momenteel in mijn tweede jaar en het duurt nog minimaal 2,5 jaar voordat ik ben afgestudeerd. Daarna wil ik nog promoveren of een specialisatie doen (of allebei), dus voordat ik klaar ben ben ik zeker 7 jaar verder.

Reden om niet zo lang te wachten met zwanger worden: diverse (medische) zaken waardoor het niet zeker is hoe vruchtbaar wij zijn en hoe lang nog. Huisarts wil ons echter niet doorverwijzen, zegt dat we eerst maar eens moeten proberen.

Ik vroeg me af of er hier meer dames zijn die (al dan niet bewust) zwanger werden tijdens hun studie. Hoe ging dit bij jullie? Heb je je studie af kunnen maken, liep je veel vertraging op? Kon je schuiven met vakken of andere dingen regelen om de studievertraging te minimaliseren of moest je een heel jaar overslaan? Hoe werd er vanuit de opleiding op gereageerd, dachten de studieadviseurs/decanen oid met je mee of moest je het allemaal zelf uitzoeken? Heb je zoveel mogelijk doorgestudeerd of echt een soort zwangerschapsverlof ingelast? Hoe hadden jullie de kinderopvang geregeld?

Zoals jullie zien heb ik veel vragen. Ik ben daarom benieuwd naar de ervaringen van andere dames die in dit schuitje zitten of hebben gezeten.

Rilena schreef: ↑

09-03-2018 21:58

Wat lastig dat je huisarts niet mee lijkt te willen werken. Een verwijzing betekent toch niet gelijk een medisch traject. Het kan al fijn zijn om een gesprek te hebben net iemand van de fertiliteitsafdeling die gespecialiseerd is in vervroegde overgang. En de huisarts kan toch wel je AMH-waarde laten prikken of kan dat alleen via het ziekenhuis? Wanneer is hij met vakantie en is er een vervanger?

Tja, dat weet ik ook allemaal niet. Hij zei dat we het eerst maar eens moesten proberen. Dat het in de familie zit betekent natuurlijk niet dat ik het ook heb. Als het na een jaar nog niet gelukt is moesten we maar terug komen.
En ja, zo'n antwoord is frustrerend. Maar ik weet ook niet wat ik anders moet doen..

little_angel89 schreef: ↑

08-03-2018 14:00

Ik snap je overwegingen. En ik denk dat ik in jouw schoenen er ook voor zou gaan.
Ik was bijna 27 toen de pil er uit ging. Tegelijk zat ik in een opleiding. En omdat wij niet dachten dat ik snel zwanger zou raken maakte het ons nog weinig uit. Toen was het ineens wel snel raak.
De opleiding is halverwege mijn zwangerschap gestaakt. Toen kind een maand of 6 was ben ik weer verder gegaan.

Ik dacht vooraf alles wel gewoon door te zetten. Wat ben ik achteraf blij met de pauze. Zwangerschap was pittig. De bevalling was pittig. De baby was pittig, huilbaby. En dan slaan we alle keren van huilerig, hangerig en niet lekker zijn maar even over.
En ook nu is het soms behoorlijk zwaar om alle ballen in de lucht te houden. Doordeweeks is veel zorg en huishouden aan mij, naast mijn werk. Vriend werkt meer uur. Weekeinden kunnen we meer delen, maar dan wil je ook genieten van elkaar Of ik moet zelf werken dan.

Het is vooraf niet te bepalen. Of te bedenken.
Nogmaals ik snap je beweegredenen. En ik wens je veel succes en wijsheid.

Ben je er dan een heel jaar tussenuit geweest? Kon je daarna gewoon weer instromen of moest je sommige vakken overdoen oid?

Marte007 schreef: ↑

08-03-2018 19:41

Karin12345; je komt inderdaad vervelend en wat mij betreft erg afgunstig over, met al die nare aannames!!

In topic; ik heb mijn studie ook uitgesteld en daarna vertraagd omdat ik ineens mijn droombaan kon krijgen, op niveau. Heb ik lekker gedaan, geen spijt van! Wel afgemaakt en nu een supergave andere baan.

Zoals het er nu naar uitziet kan ik straks over 8 maanden vanuit detachering deze fantastische baan daar op contract krijgen, maar... wij zijn ook aan het proberen voor een kindje handig? Misschien niet.. maar dat boeit me niet zo. Ik heb een vaste baan en mijn man is net een eigen bedrijf gestart. Is dit de beste tijd? Geen idee.. maar wij vinden het de juiste tijd dus we gaan ervoor!

Als jullie het het juiste moment vinden, lekker doen! Mijn moeder studeerde weer aan de uni met drie kinderen en 36 uur werken én als alleenstaande moeder! Als je het maar genoeg wil, kan dat best. Go for it!!

Dank voor je reactie

studiemiepmiep schreef: ↑

08-03-2018 19:47

Tuurlijk de timing is altijd lastig.

Maar er zijn genoeg zwangere dames die maanden zo ziek zijn dat er niet valt te werken/studeren. Waarbij het kind prematuur word geboren, en daarna een huilbaby hebben etc etc.

Je hebt het erover dat je graag wilt promoveren..dan lijkt mij die Master wel zeer essentieel immers met alleen een BSc wordt je niet voor een promotie plek aangenomen.

Ik zou in jouw geval eerst je waardes eens uit laten zoeken en op basis daarvan een beslissing nemen.........je neemt nu een keuze zonder ook maar iets te weten....tis alleen je gevoel (je hebt overduidelijke klapperende eierstokken en angst om niet zwanger te kunnen worden..die eigenlijk nog nergens op gebaseerd zijn).

Overigens ligt het wel aan de studie richting of een kind er makkelijk bij kan. Bv bij de meeste beta opleidingen heb je iedere dag wel les/practicum etc.

Als het kan zou ik iig even wachten totdat je je master hebt....en een baan,...maar goed dat ben ik

Klopt, zonder een master kom ik sowieso nergens. Ben er nog niet 100% uit of ik wil promoveren, maar voor nu denk ik het wel. Anders wil ik sowieso een specialisatieopleiding gaan volgen (+/- 2 jaar). Ben sowieso nog wel even bezig dus.

Mijn opleiding is voor nu heel veel zelfstudie: ik hoef maar 2 uur per week aanwezig te zijn. In mijn derde jaar is bijna alles zelfstudie. Pas tijdens mijn master wordt het drukker, want dan ga ik 3 à 4 dagen per week stage lopen.

Nikkie1983 schreef: ↑

09-03-2018 21:33

TO, het lijkt erop dat jullie alles goed voor elkaar hebben. Gezien jouw eerdere medische klachten zou ik er ook voor gaan, nu heb je je leeftijd nog mee. Mocht het niet meteen lukken heb je ook nog tijd voor evt andere trajecten.

Zelf heb ik mijn tweede studie wel afgemaakt en toen zijn we ervoor gegaan. Ik had toen nog tijdelijke contracten, maar was inmiddels 28 en we hadden ook een sterke kinderwens. Daar toen nog erg over getwijfeld, had liever een vaste baan gehad en onze spaarrekening beter gevuld.
Uiteindelijk bleek ik alleen via IVF zwanger te kunnen raken en hebben we 4 jaar op de geboorte van onze eerste moeten wachten. In tussentijd wel een vast contract en ruim voldoende gespaard.

Het leven is niet maakbaar of te plannen. Zolang je verantwoorde keuzes maakt kan je best een beetje risico nemen.

Hoop dat het voor jullie sneller gaat lukken en je in het beste geval je studie even gaat onderbreken.

Bedankt voor je reactie! Ik ben dus ook bang dat het bij ons niet makkelijk gaat (aan partners kant zitten zowaar nog ergere vruchtbaarheidsproblemen in de familie), en ik heb dus ook zoiets van: nu zijn we nog jong. Als ik ga wachten tot ik overal klaar mee ben zijn we heel wat jaren verder, en als we dan nog jaren bezig zijn met zwanger worden....