Werk & Studie
alle pijlers
Zwanger tijdens studie
donderdag 8 maart 2018 om 12:18
Ik heb getwijfeld of ik dit topic beter in de categorie zwanger of in de categorie werk&studie kon plaatsen, maar het gaat meer om de praktische gevolgen voor de studie dus voor de laatste categorie gekozen.
Korte situatieschets: ik (26) woon samen met mijn vriend (32) in mijn eigen eengezinswoning. Financieel hebben we het zeer goed. Wij zijn daarom inmiddels al bijna een half jaar aan het proberen om zwanger te worden. Maar: ik studeer dus nog. Ik zit momenteel in mijn tweede jaar en het duurt nog minimaal 2,5 jaar voordat ik ben afgestudeerd. Daarna wil ik nog promoveren of een specialisatie doen (of allebei), dus voordat ik klaar ben ben ik zeker 7 jaar verder.
Reden om niet zo lang te wachten met zwanger worden: diverse (medische) zaken waardoor het niet zeker is hoe vruchtbaar wij zijn en hoe lang nog. Huisarts wil ons echter niet doorverwijzen, zegt dat we eerst maar eens moeten proberen.
Ik vroeg me af of er hier meer dames zijn die (al dan niet bewust) zwanger werden tijdens hun studie. Hoe ging dit bij jullie? Heb je je studie af kunnen maken, liep je veel vertraging op? Kon je schuiven met vakken of andere dingen regelen om de studievertraging te minimaliseren of moest je een heel jaar overslaan? Hoe werd er vanuit de opleiding op gereageerd, dachten de studieadviseurs/decanen oid met je mee of moest je het allemaal zelf uitzoeken? Heb je zoveel mogelijk doorgestudeerd of echt een soort zwangerschapsverlof ingelast? Hoe hadden jullie de kinderopvang geregeld?
Zoals jullie zien heb ik veel vragen. Ik ben daarom benieuwd naar de ervaringen van andere dames die in dit schuitje zitten of hebben gezeten.
Korte situatieschets: ik (26) woon samen met mijn vriend (32) in mijn eigen eengezinswoning. Financieel hebben we het zeer goed. Wij zijn daarom inmiddels al bijna een half jaar aan het proberen om zwanger te worden. Maar: ik studeer dus nog. Ik zit momenteel in mijn tweede jaar en het duurt nog minimaal 2,5 jaar voordat ik ben afgestudeerd. Daarna wil ik nog promoveren of een specialisatie doen (of allebei), dus voordat ik klaar ben ben ik zeker 7 jaar verder.
Reden om niet zo lang te wachten met zwanger worden: diverse (medische) zaken waardoor het niet zeker is hoe vruchtbaar wij zijn en hoe lang nog. Huisarts wil ons echter niet doorverwijzen, zegt dat we eerst maar eens moeten proberen.
Ik vroeg me af of er hier meer dames zijn die (al dan niet bewust) zwanger werden tijdens hun studie. Hoe ging dit bij jullie? Heb je je studie af kunnen maken, liep je veel vertraging op? Kon je schuiven met vakken of andere dingen regelen om de studievertraging te minimaliseren of moest je een heel jaar overslaan? Hoe werd er vanuit de opleiding op gereageerd, dachten de studieadviseurs/decanen oid met je mee of moest je het allemaal zelf uitzoeken? Heb je zoveel mogelijk doorgestudeerd of echt een soort zwangerschapsverlof ingelast? Hoe hadden jullie de kinderopvang geregeld?
Zoals jullie zien heb ik veel vragen. Ik ben daarom benieuwd naar de ervaringen van andere dames die in dit schuitje zitten of hebben gezeten.
anoniem_299629 wijzigde dit bericht op 09-03-2018 22:35
18.29% gewijzigd
donderdag 8 maart 2018 om 17:57
Kan je alsjeblieft ophouden met die vervelende opmerkingen? Waarom? Zit je gewoon te stangen voor de lol ofzo?karin12345 schreef: ↑08-03-2018 17:51Een hypotheekvrij huis op je 26ste en nog spaargeld over jaarlijkse kosten.
Toe maar, dan heb je goed verdiend in de horeca
Ik ben jou geen verklaring schuldig hoe ik aan mijn geld kom.
donderdag 8 maart 2018 om 18:03
Niet zo belangrijk? Ik vind een studie hartstikke belangrijk! Ik vind mijn studie echt fantastisch, zit elke dag met veel plezier met mijn neus in de boeken en ben dan ook een van de besten van mijn jaar.diyer schreef: ↑08-03-2018 17:49Blijkbaar vind je een studie niet zo belangrijk. Want eerst vond je andere dingen belangrijker en nu vind je een baby belangrijker. Kortom, ik proef weinig ambitie om een studie af te ronden. Da's niet erg, maar wees daarin gewoon eerlijk naar jezelf. Via werken kun je ook ergens komen, het is alleen een andere route.
De reden dat ik met mijn eerste gestopt ben, is omdat dit door ziekte niet langer mogelijk was, zoals ik al schreef. Toen het beter ging heb ik een parttime baantje genomen omdat ik niet wist of het blijvend was of dat ik weer ziek zou worden. Dat vond ik verrassend leuk, en ik had uitzicht op goede promoties dus ik vond het wel even prima. Toen leerde ik mijn vriend kennen, kocht ik een huis, gingen we samenwonen en droomden we van een gezin.. En twijfelde ik dus of ik nog wel opnieuw aan mijn studie moest beginnen (mijn vrijstellingen waren verlopen).
donderdag 8 maart 2018 om 18:09
Weet je wat: laat maar.
Dit topic mag van mij een slotje.
Blijkbaar is het nogal moeilijk om verder te kijken dan je neus lang is. In de OP staat al dat ik heel lang en goed nagedacht heb hier over. Dit is heus geen opwelling, ik weet waar ik aan begin. Ik weet dat het niet handig is, maar wanneer is een kind dan wel 'handig'?
Ik heb het financieel goed voor elkaar, een goede stabiele relatie, goede woonruimte en vooral een heleboel liefde te geven. Wat heeft een kind nog meer nodig?
Maar blijkbaar is het alsnog niet goed genoeg voor de meeste van jullie. Kan ik beter wachten tot ik in de 40 ben en verschrompelde eierstokken heb. Tot ik afgestudeerd ben en een fulltime baan heb, waardoor ik mijn kind 5 dagen per week naar de opvang moet brengen en mijn kind nooit zie. Want dat is tenslotte zoveel beter dan een half jaartje pauze inlassen in mijn studie, de horror.
Bedankt voor de paar normale reacties.
Dit topic mag van mij een slotje.
Blijkbaar is het nogal moeilijk om verder te kijken dan je neus lang is. In de OP staat al dat ik heel lang en goed nagedacht heb hier over. Dit is heus geen opwelling, ik weet waar ik aan begin. Ik weet dat het niet handig is, maar wanneer is een kind dan wel 'handig'?
Ik heb het financieel goed voor elkaar, een goede stabiele relatie, goede woonruimte en vooral een heleboel liefde te geven. Wat heeft een kind nog meer nodig?
Maar blijkbaar is het alsnog niet goed genoeg voor de meeste van jullie. Kan ik beter wachten tot ik in de 40 ben en verschrompelde eierstokken heb. Tot ik afgestudeerd ben en een fulltime baan heb, waardoor ik mijn kind 5 dagen per week naar de opvang moet brengen en mijn kind nooit zie. Want dat is tenslotte zoveel beter dan een half jaartje pauze inlassen in mijn studie, de horror.
Bedankt voor de paar normale reacties.
donderdag 8 maart 2018 om 18:29
Ik heb alles gelezen maar ik snap je reactie niet helemaal... Er waren genoeg serieuze positieve reacties, maar die negeer je. Er zitten altijd een paar betweters tussen, die zou ik juist geen aandacht geven. Je hoeft je inderdaad niet te verantwoorden hoe je aan geld komt en of je de studie die je volgt wel echt wilt. Lekker belangrijk...mimarr schreef: ↑08-03-2018 18:09Weet je wat: laat maar.
Dit topic mag van mij een slotje.
Blijkbaar is het nogal moeilijk om verder te kijken dan je neus lang is. In de OP staat al dat ik heel lang en goed nagedacht heb hier over. Dit is heus geen opwelling, ik weet waar ik aan begin. Ik weet dat het niet handig is, maar wanneer is een kind dan wel 'handig'?
Ik heb het financieel goed voor elkaar, een goede stabiele relatie, goede woonruimte en vooral een heleboel liefde te geven. Wat heeft een kind nog meer nodig?
Maar blijkbaar is het alsnog niet goed genoeg voor de meeste van jullie. Kan ik beter wachten tot ik in de 40 ben en verschrompelde eierstokken heb. Tot ik afgestudeerd ben en een fulltime baan heb, waardoor ik mijn kind 5 dagen per week naar de opvang moet brengen en mijn kind nooit zie. Want dat is tenslotte zoveel beter dan een half jaartje pauze inlassen in mijn studie, de horror.
Bedankt voor de paar normale reacties.
donderdag 8 maart 2018 om 18:30
Je doet het toch nooit goed. Wil je vroeg kinderen, dan ben je dom bezig, want je moet eerst je studie afgerond hebben en een stabiele baan hebben. Wacht je toch je een studie afgerond hebt en een stabiele baan hebt, dan ben je een oma die aan kinderen begint en dat is zielig voor dat kind. Ga je niet of part-time werken, ben je lui en een uitzuiger die afhankelijk is van haar vent. Ga je full-time werken, dan ben je een slechte moeder, want je dumpt je kind steeds in de opvang.
Doe gewoon wat goed voelt voor jullie. Vraag bij je opleiding na wat je mogelijkheden zijn tijdens en vlak na de zwangerschap. Misschien kun je nu je nog niet zwanger bent alvast iets vooruit werken en kun je in de loop van je zwangerschap juist wat minder doen. Hou er gewoon rekening mee dat je studie in geval van zwangerschap vertraging op gaat lopen, en houd er rekening mee dat er een mogelijkheid bestaat dat je hem misschien helemaal niet meer afrond. Als een zwangerschap je dat waard is, moet je het gewoon doen.
Doe gewoon wat goed voelt voor jullie. Vraag bij je opleiding na wat je mogelijkheden zijn tijdens en vlak na de zwangerschap. Misschien kun je nu je nog niet zwanger bent alvast iets vooruit werken en kun je in de loop van je zwangerschap juist wat minder doen. Hou er gewoon rekening mee dat je studie in geval van zwangerschap vertraging op gaat lopen, en houd er rekening mee dat er een mogelijkheid bestaat dat je hem misschien helemaal niet meer afrond. Als een zwangerschap je dat waard is, moet je het gewoon doen.
donderdag 8 maart 2018 om 19:41
Karin12345; je komt inderdaad vervelend en wat mij betreft erg afgunstig over, met al die nare aannames!!
In topic; ik heb mijn studie ook uitgesteld en daarna vertraagd omdat ik ineens mijn droombaan kon krijgen, op niveau. Heb ik lekker gedaan, geen spijt van! Wel afgemaakt en nu een supergave andere baan.
Zoals het er nu naar uitziet kan ik straks over 8 maanden vanuit detachering deze fantastische baan daar op contract krijgen, maar... wij zijn ook aan het proberen voor een kindje
handig? Misschien niet.. maar dat boeit me niet zo. Ik heb een vaste baan en mijn man is net een eigen bedrijf gestart. Is dit de beste tijd? Geen idee.. maar wij vinden het de juiste tijd dus we gaan ervoor!
Als jullie het het juiste moment vinden, lekker doen! Mijn moeder studeerde weer aan de uni met drie kinderen en 36 uur werken én als alleenstaande moeder! Als je het maar genoeg wil, kan dat best. Go for it!!
In topic; ik heb mijn studie ook uitgesteld en daarna vertraagd omdat ik ineens mijn droombaan kon krijgen, op niveau. Heb ik lekker gedaan, geen spijt van! Wel afgemaakt en nu een supergave andere baan.
Zoals het er nu naar uitziet kan ik straks over 8 maanden vanuit detachering deze fantastische baan daar op contract krijgen, maar... wij zijn ook aan het proberen voor een kindje
handig? Misschien niet.. maar dat boeit me niet zo. Ik heb een vaste baan en mijn man is net een eigen bedrijf gestart. Is dit de beste tijd? Geen idee.. maar wij vinden het de juiste tijd dus we gaan ervoor!Als jullie het het juiste moment vinden, lekker doen! Mijn moeder studeerde weer aan de uni met drie kinderen en 36 uur werken én als alleenstaande moeder! Als je het maar genoeg wil, kan dat best. Go for it!!
donderdag 8 maart 2018 om 19:44
Waarom toch? Je hebt ook vrouwen die het wél gewoon leuk vinden zich te ontwikkelen en te werken hoor. Sterker nog, ik ken welgeteld nul huisvrouwen in mijn vriendenkring. Zoals geschreven was ik net afgestudeerd toen ik beviel van de oudste en zat net in een promotietraject. Dat heb ik daarna (ondanks nog een bevalling) gewoon afgerond hoor. En nu werk ik in een andere leuke baan. Beetje raar om te suggereren dat je na een bevalling nooit meer iets gaat oppakken.
To, laat je niet zo op je kop zitten joh. Het is voornamelijk 1 rellert en dat is een bekende rellert in alle topics
donderdag 8 maart 2018 om 19:47
Tuurlijk de timing is altijd lastig.
Maar er zijn genoeg zwangere dames die maanden zo ziek zijn dat er niet valt te werken/studeren. Waarbij het kind prematuur word geboren, en daarna een huilbaby hebben etc etc.
Je hebt het erover dat je graag wilt promoveren..dan lijkt mij die Master wel zeer essentieel immers met alleen een BSc wordt je niet voor een promotie plek aangenomen.
Ik zou in jouw geval eerst je waardes eens uit laten zoeken en op basis daarvan een beslissing nemen.........je neemt nu een keuze zonder ook maar iets te weten....tis alleen je gevoel (je hebt overduidelijke klapperende eierstokken en angst om niet zwanger te kunnen worden..die eigenlijk nog nergens op gebaseerd zijn).
Overigens ligt het wel aan de studie richting of een kind er makkelijk bij kan. Bv bij de meeste beta opleidingen heb je iedere dag wel les/practicum etc.
Als het kan zou ik iig even wachten totdat je je master hebt....en een baan,...maar goed dat ben ik
Maar er zijn genoeg zwangere dames die maanden zo ziek zijn dat er niet valt te werken/studeren. Waarbij het kind prematuur word geboren, en daarna een huilbaby hebben etc etc.
Je hebt het erover dat je graag wilt promoveren..dan lijkt mij die Master wel zeer essentieel immers met alleen een BSc wordt je niet voor een promotie plek aangenomen.
Ik zou in jouw geval eerst je waardes eens uit laten zoeken en op basis daarvan een beslissing nemen.........je neemt nu een keuze zonder ook maar iets te weten....tis alleen je gevoel (je hebt overduidelijke klapperende eierstokken en angst om niet zwanger te kunnen worden..die eigenlijk nog nergens op gebaseerd zijn).
Overigens ligt het wel aan de studie richting of een kind er makkelijk bij kan. Bv bij de meeste beta opleidingen heb je iedere dag wel les/practicum etc.
Als het kan zou ik iig even wachten totdat je je master hebt....en een baan,...maar goed dat ben ik
donderdag 8 maart 2018 om 21:05
Ik weet heus wel dat er veel mensen zijn die hun studie weer oppakken, maar dat vergt een ijzeren discipline. Zoals TO haar eerdere studeerpoging beschrijft denk ik dat het risico er is dat haar prioriteiten dan anders komen te liggen.florita schreef: ↑08-03-2018 19:44Waarom toch? Je hebt ook vrouwen die het wél gewoon leuk vinden zich te ontwikkelen en te werken hoor. Sterker nog, ik ken welgeteld nul huisvrouwen in mijn vriendenkring. Zoals geschreven was ik net afgestudeerd toen ik beviel van de oudste en zat net in een promotietraject. Dat heb ik daarna (ondanks nog een bevalling) gewoon afgerond hoor. En nu werk ik in een andere leuke baan. Beetje raar om te suggereren dat je na een bevalling nooit meer iets gaat oppakken.
To, laat je niet zo op je kop zitten joh. Het is voornamelijk 1 rellert en dat is een bekende rellert in alle topics
Maar ik veroordeel dat helemaal niet, maakt toch niet uit of iemand wel of niet verder heeft geleerd? TO moet gewoon doen wat ze wil.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
donderdag 8 maart 2018 om 21:31
Ik weet niet of ik nog mag reageren, omdat je eigenlijk een slotje wil, maar vooruit. Ik ben ook zeer bewust en gewenst zwanger geworden tijdens mijn studie. Het was een vierjarige opleiding en halverwege het tweede jaar was ik zwanger. Ik was toen wel al 28.
Ja, het was wel pittig al met al, maar ik heb het afgemaakt met slechts drie maanden vertraging. Ook al die tijd vier dagen per week bij gewerkt.
Het kan dus wel, al zou ik het geen tweede keer meer kunnen, geloof ik.
Ja, het was wel pittig al met al, maar ik heb het afgemaakt met slechts drie maanden vertraging. Ook al die tijd vier dagen per week bij gewerkt.
Het kan dus wel, al zou ik het geen tweede keer meer kunnen, geloof ik.
vrijdag 9 maart 2018 om 06:28
TO, je hebt het helemaal niet goed voor elkaar. Je bent een student en hebt geen rooie rotcent en nog niets bereikt.
Je bent compleet afhankelijk van een ander, dus waar jij het vandaan haalt dat je het goed voor elkaar hebt, is mij een raadsel.
Je zwangerschapswens snap ik wel. Als de wens zo sterk is, dan moet je er maar voor gaan. De kans is groot dat je veel langer over je studie gaat doen, maar als jij dat niet erg vindt dan is dat toch prima?
Als je vriend het ok vindt om ook jouw leven compleet te sponsoren en jullie daarom aan kinderen kunnen beginnen, waarom niet?
Je bent wel student, maar wel een oude student. Qua leeftijd heb je meer de leeftijd van een vrouw die aan kinderen begint, dan van een student, ook al gedraag je je hier als een puber.
TO, ik zou je gevoel volgen en zie maar hoe het loopt. In het ergste geval wordt het niets met je studie. Maar dan vergaat de wereld ook niet.
Je bent compleet afhankelijk van een ander, dus waar jij het vandaan haalt dat je het goed voor elkaar hebt, is mij een raadsel.
Je zwangerschapswens snap ik wel. Als de wens zo sterk is, dan moet je er maar voor gaan. De kans is groot dat je veel langer over je studie gaat doen, maar als jij dat niet erg vindt dan is dat toch prima?
Als je vriend het ok vindt om ook jouw leven compleet te sponsoren en jullie daarom aan kinderen kunnen beginnen, waarom niet?
Je bent wel student, maar wel een oude student. Qua leeftijd heb je meer de leeftijd van een vrouw die aan kinderen begint, dan van een student, ook al gedraag je je hier als een puber.
TO, ik zou je gevoel volgen en zie maar hoe het loopt. In het ergste geval wordt het niets met je studie. Maar dan vergaat de wereld ook niet.
vrijdag 9 maart 2018 om 07:43
Eens met bovenstaande. Je hebt het inderdaad goed voor elkaar, nl. een man die je onderhoudt. Ik snap best dat je op een bepaalde leeftijd kinderen wilt. En dat dat ook te combineren valt als je er ambitieus instaat. Alleen dat proef ik niet uit je schrijven. Je eerdere studie heb je niet afgemaakt en een baantje in de horeca heeft je ervan weerhouden om verder te studeren. Nu heb je de kans wel, maar wil je die zonder onderbouwing (namelijk zonder medisch onderzoek) weer on hold zetten. Ik denk dat je gewoon een kind wilt. Punt, En dat de redenen ervoor aangegrepen worden als excuus. Want je wéét het nl. helemaal niet.
En het is prima zoals jij het wilt, maar ik denk dat je moet stoppen jezelf te verschuilen achter excuses en ervoor uit moet komen wat je wilt en belangrijk vindt en daarin lees ik niet dat je studie of je eigen geld verdienen op korte termijn belangrijk vindt.
En het is prima zoals jij het wilt, maar ik denk dat je moet stoppen jezelf te verschuilen achter excuses en ervoor uit moet komen wat je wilt en belangrijk vindt en daarin lees ik niet dat je studie of je eigen geld verdienen op korte termijn belangrijk vindt.
vrijdag 9 maart 2018 om 07:54
Ik heb ook een studie gedaan op jouw leeftijd, toevallig ook pedagogiek, in deeltijd. Van de 40 die met de deeltijd opleiding begonnen denk ik dat 25 hem hebben afgemaakt.
19 daarvan hebben onderweg een kindje gekregen, zijn er even tussenuit geweest en kwamen daarna weer terug. Kan gewoon hoor.
Wij hadden op een gegeven moment zelfs het grapje of het zwanger worden soms een studie-eis was. Aangezien het er zoveel waren die een kindje kregen.
19 daarvan hebben onderweg een kindje gekregen, zijn er even tussenuit geweest en kwamen daarna weer terug. Kan gewoon hoor.
Wij hadden op een gegeven moment zelfs het grapje of het zwanger worden soms een studie-eis was. Aangezien het er zoveel waren die een kindje kregen.
"Want iedereen verdient een 23ste kans"
Remco Veldhuis (Een lang verhaal kort)
Remco Veldhuis (Een lang verhaal kort)
vrijdag 9 maart 2018 om 13:51
Totdat haar partner of zijzelf wil scheiden, daar zit ze dan met kind, zonder afgemaakte opleiding, geen geld etc. Ik kan me het topic al voorstellen.sinnombre schreef: ↑09-03-2018 06:28TO, je hebt het helemaal niet goed voor elkaar. Je bent een student en hebt geen rooie rotcent en nog niets bereikt.
Je bent compleet afhankelijk van een ander, dus waar jij het vandaan haalt dat je het goed voor elkaar hebt, is mij een raadsel.
Je zwangerschapswens snap ik wel. Als de wens zo sterk is, dan moet je er maar voor gaan. De kans is groot dat je veel langer over je studie gaat doen, maar als jij dat niet erg vindt dan is dat toch prima?
Als je vriend het ok vindt om ook jouw leven compleet te sponsoren en jullie daarom aan kinderen kunnen beginnen, waarom niet?
Je bent wel student, maar wel een oude student. Qua leeftijd heb je meer de leeftijd van een vrouw die aan kinderen begint, dan van een student, ook al gedraag je je hier als een puber.
TO, ik zou je gevoel volgen en zie maar hoe het loopt. In het ergste geval wordt het niets met je studie. Maar dan vergaat de wereld ook niet.
vrijdag 9 maart 2018 om 16:21
Vind je? Ik schrijf in hetzelfde zwanger worden topic als TO, en die is niet meer of minder obsessief dan de andere dames. Ja, rammelende eierstokken noemen ze dat.karin12345 schreef: ↑09-03-2018 14:52Ik heb je geloept (had ik eerder moeten doen) en je bent heel obsessief bezig met zwanger worden. Het lijkt wel je enige doel in het leven te zijn.
Jouw nare reacties vallen me meer op. Zal wel jaloezie zijn
vrijdag 9 maart 2018 om 20:54
Sorry dat ik misschien wat overdreven reageerde: ik zit rond mijn eisprong en heb een beetje last van mijn hormoontjes.
Maar dan nog: wat een onzin reacties.
Geen studiemotivatie omdat ik mijn vorige studie wegens ziekte moest afbreken? Ik lag op een gegeven moment maanden in het ziekenhuis, hoe the fuck had ik verder gemoeten met mijn opleiding?
En so what als ik mijn studie zou afbreken? Genoeg vrouwen die nooit een diploma behalen, die in winkels werken, in de horeca, als gastouder... Mogen die dan ook geen kinderen krijgen?
Zoals al eerder gezegd: ja ik wil kinderen, en ja ik ben bang dat het nu of nooit is. Dat laatste weet ik niet zeker nee, maar mijn huisarts weigert me door te sturen dus ik kan het ook niet laten checken. Dat is een risico dat ik gewoon niet wil lopen. Zoals ik het bekijk heb ik nu dus 3 opties:
A. studie afmaken, en dan tegen mijn 40e als ik eindelijk een vaste baan heb aan kinderen beginnen. Kans is aanwezig dat het dan dus niet meer kan en dat ik ongewenst kinderloos zal blijven.
B. doorgaan met studie, tegelijk proberen een kindje te krijgen, en na de bevalling proberen mijn studie af te maken.
C. studie afbreken en werk zoeken zodat we voor onze kinderwens kunnen gaan. Mocht het nog jaren duren voor ik zwanger word, heb ik dan voor niks mijn studie vergooit.
Ben benieuwd welke optie ik dan toch steeds over het hoofd zie....
Maar dan nog: wat een onzin reacties.
Geen studiemotivatie omdat ik mijn vorige studie wegens ziekte moest afbreken? Ik lag op een gegeven moment maanden in het ziekenhuis, hoe the fuck had ik verder gemoeten met mijn opleiding?
En so what als ik mijn studie zou afbreken? Genoeg vrouwen die nooit een diploma behalen, die in winkels werken, in de horeca, als gastouder... Mogen die dan ook geen kinderen krijgen?
Zoals al eerder gezegd: ja ik wil kinderen, en ja ik ben bang dat het nu of nooit is. Dat laatste weet ik niet zeker nee, maar mijn huisarts weigert me door te sturen dus ik kan het ook niet laten checken. Dat is een risico dat ik gewoon niet wil lopen. Zoals ik het bekijk heb ik nu dus 3 opties:
A. studie afmaken, en dan tegen mijn 40e als ik eindelijk een vaste baan heb aan kinderen beginnen. Kans is aanwezig dat het dan dus niet meer kan en dat ik ongewenst kinderloos zal blijven.
B. doorgaan met studie, tegelijk proberen een kindje te krijgen, en na de bevalling proberen mijn studie af te maken.
C. studie afbreken en werk zoeken zodat we voor onze kinderwens kunnen gaan. Mocht het nog jaren duren voor ik zwanger word, heb ik dan voor niks mijn studie vergooit.
Ben benieuwd welke optie ik dan toch steeds over het hoofd zie....
vrijdag 9 maart 2018 om 21:13
Geen ervaring met kind krijgen tijdens de studie. Wel met studeren en ook met kinderen. Bij mij had het prima gekund. Met jouw omstandigheden.
Volgens mij je prima een kind krijgen tijdens een studie. Misschien zelfs wel makkelijker dan wanneer je werkt. Ik had tijdens mijn studie veel minder contact uren, dat is wel prettig met een zwangere buik/baby, het geeft wat meer rust. Als het kindje er is zou ik wel gebruik maken van een kdv, anders krijg je weinig gedaan. Het is druk met een baby
Volgens mij je prima een kind krijgen tijdens een studie. Misschien zelfs wel makkelijker dan wanneer je werkt. Ik had tijdens mijn studie veel minder contact uren, dat is wel prettig met een zwangere buik/baby, het geeft wat meer rust. Als het kindje er is zou ik wel gebruik maken van een kdv, anders krijg je weinig gedaan. Het is druk met een baby
vrijdag 9 maart 2018 om 21:33
TO, het lijkt erop dat jullie alles goed voor elkaar hebben. Gezien jouw eerdere medische klachten zou ik er ook voor gaan, nu heb je je leeftijd nog mee. Mocht het niet meteen lukken heb je ook nog tijd voor evt andere trajecten.
Zelf heb ik mijn tweede studie wel afgemaakt en toen zijn we ervoor gegaan. Ik had toen nog tijdelijke contracten, maar was inmiddels 28 en we hadden ook een sterke kinderwens. Daar toen nog erg over getwijfeld, had liever een vaste baan gehad en onze spaarrekening beter gevuld.
Uiteindelijk bleek ik alleen via IVF zwanger te kunnen raken en hebben we 4 jaar op de geboorte van onze eerste moeten wachten. In tussentijd wel een vast contract en ruim voldoende gespaard.
Het leven is niet maakbaar of te plannen. Zolang je verantwoorde keuzes maakt kan je best een beetje risico nemen.
Hoop dat het voor jullie sneller gaat lukken en je in het beste geval je studie even gaat onderbreken.
Zelf heb ik mijn tweede studie wel afgemaakt en toen zijn we ervoor gegaan. Ik had toen nog tijdelijke contracten, maar was inmiddels 28 en we hadden ook een sterke kinderwens. Daar toen nog erg over getwijfeld, had liever een vaste baan gehad en onze spaarrekening beter gevuld.
Uiteindelijk bleek ik alleen via IVF zwanger te kunnen raken en hebben we 4 jaar op de geboorte van onze eerste moeten wachten. In tussentijd wel een vast contract en ruim voldoende gespaard.
Het leven is niet maakbaar of te plannen. Zolang je verantwoorde keuzes maakt kan je best een beetje risico nemen.
Hoop dat het voor jullie sneller gaat lukken en je in het beste geval je studie even gaat onderbreken.
vrijdag 9 maart 2018 om 21:43
Okeeee. Ik nam je best wel serieus tot je dit schreef. Volgens mij wil je gewoon héél graag een kindje. Alles draait om die baby, zelfs hoe je reageert op een beetje weerstand...oh natuurlijk, het is je eisprong en je hormoontjes!mimarr schreef: ↑09-03-2018 20:54Sorry dat ik misschien wat overdreven reageerde: ik zit rond mijn eisprong en heb een beetje last van mijn hormoontjes.
Maar dan nog: wat een onzin reacties.
Geen studiemotivatie omdat ik mijn vorige studie wegens ziekte moest afbreken? Ik lag op een gegeven moment maanden in het ziekenhuis, hoe the fuck had ik verder gemoeten met mijn opleiding?
En so what als ik mijn studie zou afbreken? Genoeg vrouwen die nooit een diploma behalen, die in winkels werken, in de horeca, als gastouder... Mogen die dan ook geen kinderen krijgen?
Zoals al eerder gezegd: ja ik wil kinderen, en ja ik ben bang dat het nu of nooit is. Dat laatste weet ik niet zeker nee, maar mijn huisarts weigert me door te sturen dus ik kan het ook niet laten checken. Dat is een risico dat ik gewoon niet wil lopen. Zoals ik het bekijk heb ik nu dus 3 opties:
A. studie afmaken, en dan tegen mijn 40e als ik eindelijk een vaste baan heb aan kinderen beginnen. Kans is aanwezig dat het dan dus niet meer kan en dat ik ongewenst kinderloos zal blijven.
B. doorgaan met studie, tegelijk proberen een kindje te krijgen, en na de bevalling proberen mijn studie af te maken.
C. studie afbreken en werk zoeken zodat we voor onze kinderwens kunnen gaan. Mocht het nog jaren duren voor ik zwanger word, heb ik dan voor niks mijn studie vergooit.
Ben benieuwd welke optie ik dan toch steeds over het hoofd zie....
Maar goed, ik snapte je aanpassing in de OP ook niet, volgens mij kreeg je grotendeels serieuze reacties. Lullig voor de rest dat je hier zo uitgebreid op reageert en het onzinreacties vindt terwijl je ook kan kijken naar de (veel meer) reacties waar je wél wat aan hebt en de mensen die met jou hun ervaring delen en met je meedenken.
Als je een kind wil (los van wat de reden is) mag je best ervaringen vragen van anderen die dit tijdens hun studie hebben gedaan. Zat mensen die je voor zijn gegaan. Het enige in je verhaal waar ik nog goed over na zou denken als ik jou was is het stuk dat je vriend genoeg verdient om jou en kind te onderhouden. Dit maakt je ontzettend afhankelijk en kwetsbaar. Zorg dat jij jezelf kan onderhouden mocht dan nodig zijn (door ziekte, overlijden, uit elkaar gaan).
Dat je tegen de 40 zal zijn als je aan kinderen kan beginnen als je je studie eerst afmaakt is natuurlijk dikke onzin, daarin overdrijf je enorm. Maar dat maakt niet uit. Als jij nu een kind wil en bang bent dat het over 2,5 jaar niet lukt dan begin je gewoon nu. Je kan niet alles plannen, dus al die 'wat als' scenario's heb je niet zo veel aan. Blijf bij je eerste OP en doe je voordeel met de ervaringen van andere vrouwen die moeder zijn geworden tijdens het studeren.
Je bent echt enorm snel op de kast. Dat jij het gevoel hebt dat je jezelf enorm moet verdedigen en verantwoorden ligt minstens net zo veel bij jou (zo niet meer) dan bij die ene poster die wat kritisch reageerde
Het klinkt erg alsof jij denkt dat je je moet verantwoorden. Als jij het 'so what' vindt dat je je studie mogelijk moet afbreken omdat er zo veel vrouwen zijn die in winkels/horeca enz. werken waarom maak je je er druk over? Sta gewoon achter je keuze, je wil nu aan een gezin gaan beginnen. Lees de reacties van de mensen die met jou hun ervaringen hebben gedeeld over zwanger zijn en studeren en doe er je voordeel mee! Je geeft onwijs veel aandacht aan reacties die niet in je straatje passen, je blaast het op waardoor je geen oog meer hebt voor de reacties waar je wel wat aan kan hebben, je verandert zelfs je hele OP. Zonde van je eerste OP en de inhoudelijke reacties daarop. Jij bepaalt ook de sfeer in dit topic, laat gaan waar je niks mee kan en reageer op waar je wel iets mee kan. Het hoeft allemaal niet zo defensief.
vrijdag 9 maart 2018 om 21:58
Wat lastig dat je huisarts niet mee lijkt te willen werken. Een verwijzing betekent toch niet gelijk een medisch traject. Het kan al fijn zijn om een gesprek te hebben net iemand van de fertiliteitsafdeling die gespecialiseerd is in vervroegde overgang. En de huisarts kan toch wel je AMH-waarde laten prikken of kan dat alleen via het ziekenhuis? Wanneer is hij met vakantie en is er een vervanger? 
vrijdag 9 maart 2018 om 22:17
Tu1nhek
Je hebt ook gelijk.
Dat van mijn hormonen is niet zozeer een smoesje, want ik heb echt extreem last van mijn hormonen. Die ziekte jaren geleden kwam ik precies daardoor: mijn hormoonhuishouding is niet in orde. Ik 'moest' daarom aan de hormonale anticonceptie, om het een beetje stabiel te houden maar nu ik daarmee gestopt ben ben ik weer lekker labiel haha (maar alleen met eisprong en menstruatie gelukkig)
Even voor de duidelijkheid: ik ben niet afhankelijk van mijn vriend. Het is misschien niet duidelijk in de OP, maar ik wil het liever niet verder verduidelijk ivm herkenbaarheid. Laat ik het zo zeggen: ik heb de luxe dat ik nooit financiële zorgen zal hebben. Ook niet in het geval dat ik straks een alleenstaande moeder zonder diploma ben. Dan zal het wel krap zijn, maar echt zorgen zal ik niet hoeven hebben.
Je hebt ook gelijk.
Dat van mijn hormonen is niet zozeer een smoesje, want ik heb echt extreem last van mijn hormonen. Die ziekte jaren geleden kwam ik precies daardoor: mijn hormoonhuishouding is niet in orde. Ik 'moest' daarom aan de hormonale anticonceptie, om het een beetje stabiel te houden maar nu ik daarmee gestopt ben ben ik weer lekker labiel haha (maar alleen met eisprong en menstruatie gelukkig)
Even voor de duidelijkheid: ik ben niet afhankelijk van mijn vriend. Het is misschien niet duidelijk in de OP, maar ik wil het liever niet verder verduidelijk ivm herkenbaarheid. Laat ik het zo zeggen: ik heb de luxe dat ik nooit financiële zorgen zal hebben. Ook niet in het geval dat ik straks een alleenstaande moeder zonder diploma ben. Dan zal het wel krap zijn, maar echt zorgen zal ik niet hoeven hebben.