Zwanger
alle pijlers
Een tweede kind ?
vrijdag 10 februari 2017 om 11:47
Hallo iedereen!
Ik heb een heerlijk ventje van 1,5 rond rennen.. Hij is een hele moeilijke baby geweest. Overdag bijna niet slapen, een huilbaby, eczeem, en nu sinds 3 weken ook niet meer doorslapen. Verder is hij echt een lieverd en houdt ik ontzettend veel van hem !
Nu zijn we op een punt dat we toch denken aan een 2de… heb al die tijd geroepen dat ik het niet wil omdat ik ook een horror bevalling heb gehad (ingeknipt, veel bloed verloren, heel lang revalideren). Maar m’n eierstokken zijn het daar niet mee eens en m’n vriend ook niet :p ik wil ook toch wel graag een tweede! Maar ik twijfel toch ook… wat als het nou weer zo moeilijke baby word? Vind m’n kleine man het wel leuk ? Pff.. zoveel vragen in mijn hoofd maar ook heel spannend weer!
Hoe ervaren jullie een tweede kindje ??
Ik heb een heerlijk ventje van 1,5 rond rennen.. Hij is een hele moeilijke baby geweest. Overdag bijna niet slapen, een huilbaby, eczeem, en nu sinds 3 weken ook niet meer doorslapen. Verder is hij echt een lieverd en houdt ik ontzettend veel van hem !
Nu zijn we op een punt dat we toch denken aan een 2de… heb al die tijd geroepen dat ik het niet wil omdat ik ook een horror bevalling heb gehad (ingeknipt, veel bloed verloren, heel lang revalideren). Maar m’n eierstokken zijn het daar niet mee eens en m’n vriend ook niet :p ik wil ook toch wel graag een tweede! Maar ik twijfel toch ook… wat als het nou weer zo moeilijke baby word? Vind m’n kleine man het wel leuk ? Pff.. zoveel vragen in mijn hoofd maar ook heel spannend weer!
Hoe ervaren jullie een tweede kindje ??
Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
vrijdag 10 februari 2017 om 11:56
vrijdag 10 februari 2017 om 11:57
Mijn dochter (nu bijna 4) heeft ook veel gehuild als baby. Ik vond het rete zwaar, ook omdat alles nieuw is en ik soms echt niet wist wat ik ermee aan moest. Lang heb ik de 2e uitgesteld, ik was er niet klaar voor. Inmiddels is mijn 2e kindje 8 weken oud en ik vind het geweldig! Hij is rustiger dan dochter, slaapt in de box/auto/wandelwagen, dingen die mijn dochter nooit deed. Hij huilt veel minder en serieus...er mag van mij zo een 3e bij. Ik zou graag nog een laatste keer willen bevallen, die kraamperiode doen etc.
Nu bij de 2e besef ik me pas echt heel goed hoe bijzonder het allemaal is. Dat knuffelen met m'n baby, zijn lijfje op mijn borst..ik geniet er enorm van. Kortom, het hoeft allemaal niet zo te worden als bij je 1e. Dat weet je nooit van tevoren, maar als je gevoel sterk uitgaat naar een 2e dan kun je dat ook niet zomaar uitschakelen.
ik heb wel steeds gewacht tot mijn gevoel goed was en een jaar geleden was dat gevoel er. Deze 2e zwangerschap was erg pittig, ik was er zo klaar mee door fysieke klachten. Maar nu het voorbij is ben je alles vergeten en zou ik het dus zo weer doen. Daarnaast vind ik het heel fijn dat dochter ouder is, zij kan zichzelf aankleden etc. 2 kleintjes kort op elkaar wilden wij ooit, maar door de babytijd van dochter zijn we daar snel op teruggekomen.
Nu bij de 2e besef ik me pas echt heel goed hoe bijzonder het allemaal is. Dat knuffelen met m'n baby, zijn lijfje op mijn borst..ik geniet er enorm van. Kortom, het hoeft allemaal niet zo te worden als bij je 1e. Dat weet je nooit van tevoren, maar als je gevoel sterk uitgaat naar een 2e dan kun je dat ook niet zomaar uitschakelen.
ik heb wel steeds gewacht tot mijn gevoel goed was en een jaar geleden was dat gevoel er. Deze 2e zwangerschap was erg pittig, ik was er zo klaar mee door fysieke klachten. Maar nu het voorbij is ben je alles vergeten en zou ik het dus zo weer doen. Daarnaast vind ik het heel fijn dat dochter ouder is, zij kan zichzelf aankleden etc. 2 kleintjes kort op elkaar wilden wij ooit, maar door de babytijd van dochter zijn we daar snel op teruggekomen.
vrijdag 10 februari 2017 om 11:57
vrijdag 10 februari 2017 om 12:07
quote:moonlight schreef op 10 februari 2017 @ 11:57:
Ik vind dicht op elkaar ook ideaal. Ze hebben meer aan elkaar, gaan dus sneller met elkaar spelen en heb jij dan je handen vrij. Je bent al met al sneller uit de luiers en hebt ze beiden sneller op school.
Zelf wel opgegroeid met grote leeftijdsverschillen en vond dat niet leuk als kind.Handen vrij zou ik niet zo snel zeggen hoor. Hier 2,5 jaar verschil. ze spelen nu idd samen (oudste net 4, jongste 1,5) maar ze maken ook heel veel ruzie. Vooral de jongste is op een leeftijd dat ze veel slaat, knijpt etc. Ik ben continu politieagent aan het spelen.
Ik vind dicht op elkaar ook ideaal. Ze hebben meer aan elkaar, gaan dus sneller met elkaar spelen en heb jij dan je handen vrij. Je bent al met al sneller uit de luiers en hebt ze beiden sneller op school.
Zelf wel opgegroeid met grote leeftijdsverschillen en vond dat niet leuk als kind.Handen vrij zou ik niet zo snel zeggen hoor. Hier 2,5 jaar verschil. ze spelen nu idd samen (oudste net 4, jongste 1,5) maar ze maken ook heel veel ruzie. Vooral de jongste is op een leeftijd dat ze veel slaat, knijpt etc. Ik ben continu politieagent aan het spelen.
vrijdag 10 februari 2017 om 12:08
zoon van anderhalf en in maart uitgerekend.
ik kan je nog niet vertellen hoe het is om er twee te hebben maar ik vind de zwangerschap ansich wel veel zwaarder. Je kan niet zomaar op de bank neerploffen en je ogen dicht doen.
voor de rest laat ik het gewoon gebeuren je kan toch niet voorspellen hoe het eruit zal zien met 2. Misschien is je jongste wel heel rustig en wordt de oudste opstandig ofzo.
ik kan je nog niet vertellen hoe het is om er twee te hebben maar ik vind de zwangerschap ansich wel veel zwaarder. Je kan niet zomaar op de bank neerploffen en je ogen dicht doen.
voor de rest laat ik het gewoon gebeuren je kan toch niet voorspellen hoe het eruit zal zien met 2. Misschien is je jongste wel heel rustig en wordt de oudste opstandig ofzo.
vrijdag 10 februari 2017 om 12:13
TO, onze oudste was ook heel bewerkelijk als baby. Totdat hij 2 jaar was heeft hij geen nacht doorgeslapen, wilde continu bij mij zijn. Ik was ook heel bang dat de tweede weer zo zou worden. Toch de stap gezet. De tweede zwangerschap was wel wat zwaarder, want er liep een peuter rond die ook aandacht wilde, en ik kreeg bij de tweede diabetes. Dus een dieet en extra onderzoeken. De bevalling ging van een leien dakje. Binnen een paar uur was ze er, ben wel ingescheurd, maar ook weer heel snel hersteld.
En onze dochter was een droombaby in vergelijking met onze oudste. Ze sliep, dronk, poepte en sliep weer. Ook overdag sliep ze overal. Binnen een week stond ik dus ook alweer met zoon in de speeltuin. Dochter in de wagen en klaar. In het eerste jaar ook geregeld gedacht dat ik wel een derde zou willen. Nu dochter een dreumes is, is ze wel wat bewerkelijker. Ze slaapt s nachts wel goed gelukkig. Gaat om 20 uur slapen, en word gemiddeld 1 keer wakker. Ik geef haar dan een bv en dan slaapt ze gelijk weer door. Ideaal. Wel zijn wij zelf ook makkelijker. Dochter slaapt vanaf het begin bij ons en dat blijven wij zo doen, totdat ze ook die ene voeding niet meer nodig heeft om helemaal door te slapen. Mijn slaap is mij heilig na de ervaring met zoon, en hoe wij allemaal het beste slapen maakt mij niets uit.
En onze dochter was een droombaby in vergelijking met onze oudste. Ze sliep, dronk, poepte en sliep weer. Ook overdag sliep ze overal. Binnen een week stond ik dus ook alweer met zoon in de speeltuin. Dochter in de wagen en klaar. In het eerste jaar ook geregeld gedacht dat ik wel een derde zou willen. Nu dochter een dreumes is, is ze wel wat bewerkelijker. Ze slaapt s nachts wel goed gelukkig. Gaat om 20 uur slapen, en word gemiddeld 1 keer wakker. Ik geef haar dan een bv en dan slaapt ze gelijk weer door. Ideaal. Wel zijn wij zelf ook makkelijker. Dochter slaapt vanaf het begin bij ons en dat blijven wij zo doen, totdat ze ook die ene voeding niet meer nodig heeft om helemaal door te slapen. Mijn slaap is mij heilig na de ervaring met zoon, en hoe wij allemaal het beste slapen maakt mij niets uit.
vrijdag 10 februari 2017 om 12:44
Hier 19 mnd verschil. Jongste is nu 5 weken.
Waar de oudste met 2 weken doorsliep zijn we nu elke nacht aan het voeden, 1ste was super makkelijk, huilde alleen als hij drinken wilde.
Nu is het wel iets anders. Ze is niet snel tevreden en huilt veel meer.
Wij hebben bewust voor zo weinig leeftijdsverschil gekozen omdat ze dan (hopelijk) leuk met elkaar kunnen spelen. Ja, het is nu wat zwaarder maar zijn sneller uit de "tropenjaren"
Zoals hierboven word gezegd 4 jaar verschil lijkt me helemaal niets. Dan zit de oudste al op school en zit dan later in een andere levensfase....(oudste naar middelbare, jongste nog in groep 4/5, oudste studeren, jongste net op middelbare)
Elk kind is anders en je weet niet hoe het volgende kind zal zijn. Gewoon lekker je gevoel volgen en voor een 2de gaan
Waar de oudste met 2 weken doorsliep zijn we nu elke nacht aan het voeden, 1ste was super makkelijk, huilde alleen als hij drinken wilde.
Nu is het wel iets anders. Ze is niet snel tevreden en huilt veel meer.
Wij hebben bewust voor zo weinig leeftijdsverschil gekozen omdat ze dan (hopelijk) leuk met elkaar kunnen spelen. Ja, het is nu wat zwaarder maar zijn sneller uit de "tropenjaren"
Zoals hierboven word gezegd 4 jaar verschil lijkt me helemaal niets. Dan zit de oudste al op school en zit dan later in een andere levensfase....(oudste naar middelbare, jongste nog in groep 4/5, oudste studeren, jongste net op middelbare)
Elk kind is anders en je weet niet hoe het volgende kind zal zijn. Gewoon lekker je gevoel volgen en voor een 2de gaan
vrijdag 10 februari 2017 om 12:59
Ik zit met hetzelfde dilemma. Ik heb altijd gedacht dat ik geen kinderen wilde. Met man wilde ik er tóch wel eentje. Oké, eentje dan. Nu is dochter ruim een jaar en kriebelt het voor een tweede. Man wilde sowieso graag meerdere kinderen dus die laat de keuze geheel aan mij. En ik dacht, zéker na mijn verschrikking van een bevalling: nóóit meer. Ik ben serieus net pas hersteld, 14 maanden later.
Ik ben verzot op mijn dochter. Het is, onvoorzien, het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt (oke, ook het vermoeiendste). En nu twijfel ik dus. Ik denk dat ik ws evenveel kan houden van een tweede kind, maar ik ben als de dood dat ik het niet leuk meer ga vinden. Dat ik het als last ga ervaren ipv het geluk dat het nu is.
Dus ik lees mee
Ik ben verzot op mijn dochter. Het is, onvoorzien, het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt (oke, ook het vermoeiendste). En nu twijfel ik dus. Ik denk dat ik ws evenveel kan houden van een tweede kind, maar ik ben als de dood dat ik het niet leuk meer ga vinden. Dat ik het als last ga ervaren ipv het geluk dat het nu is.
Dus ik lees mee
vrijdag 10 februari 2017 om 13:01
Ik denk dat leeftijdsverschil iedereen anders ervaart. Mijn broertje was drie jaar jonger en had er helemaal niks mee (nu nog steeds niet overigens) terwijl mijn jongste broertje 8 jaar jonger is en ik altijd heel goed met hem overweg kon/kan. Misschien ook een stukje karakter in dit geval dus het zegt niet altijd wat dat veel verschil in leeftijd niet met elkaar zou spelen.
vrijdag 10 februari 2017 om 13:02
Tja zoals je ziet ieder haar ervaringen en mening. Bij ons zit er bewust ruim 3 jaar tussen. Oudste idd zelfstandig en bijna naar school dus ook lekker veel aandacht voor de jongste. Hier spelen ze heel leuk samen en het is me echt geweldig bevallen dit verschil. In de omgeving zie ik weinig mensen met 2 kindjes vlot op elkaar waar het echt lekker loopt. Vaak maken ze de eerst jaren en enorm veel ruzie en heb je voor beide net te weinig aandacht.
vrijdag 10 februari 2017 om 13:21
quote:moonlight schreef op 10 februari 2017 @ 11:57:
Ik vind dicht op elkaar ook ideaal. Ze hebben meer aan elkaar, gaan dus sneller met elkaar spelen en heb jij dan je handen vrij. Je bent al met al sneller uit de luiers en hebt ze beiden sneller op school.
Zelf wel opgegroeid met grote leeftijdsverschillen en vond dat niet leuk als kind.Onze zoon is 7 en onze pleegdochter anderhalf. Vind juist dat ze onwijs veel aan elkaar hebben door het leeftijdsverschil. Misschien dat dichter op elkaar voor velen fijner voelt, ik vind dit ook wel erg prima. Zoon kan veel dingen zelfstandig en helpt onze dreumes waar nodig. Maar vooral: ze hebben zoveel lol met elkaar. Echt geweldig om te zien!!
Ik vind dicht op elkaar ook ideaal. Ze hebben meer aan elkaar, gaan dus sneller met elkaar spelen en heb jij dan je handen vrij. Je bent al met al sneller uit de luiers en hebt ze beiden sneller op school.
Zelf wel opgegroeid met grote leeftijdsverschillen en vond dat niet leuk als kind.Onze zoon is 7 en onze pleegdochter anderhalf. Vind juist dat ze onwijs veel aan elkaar hebben door het leeftijdsverschil. Misschien dat dichter op elkaar voor velen fijner voelt, ik vind dit ook wel erg prima. Zoon kan veel dingen zelfstandig en helpt onze dreumes waar nodig. Maar vooral: ze hebben zoveel lol met elkaar. Echt geweldig om te zien!!
vrijdag 10 februari 2017 om 13:26
Mijn oudste was ook een huilbaby, met verborgen reflux en koemelk allergie. Mijn bevalling was ook echt pittig, dus wij moesten er de eerste tijd niet aan denken. Met 1,5 jaar sliep hij voor het eerst door van 22 tot de volgende ochtend. Toen brak er een tijd aan voor kan dat we een tijd wilden genieten met het gezin en dat het ook een keer makkelijk en fijn mocht zijn. Ipv de overlevings modus, die gewoon erg lang duurde. Om me heen zag ik andere stellen wel alweer aan een tweede beginnen, maar die hadden dan ook al vanaf de 6de maand doorslapende kinderen die amper een minuut per dag huilde. En bij ons is het het eerste jaar uren geweest.
Wanneer je er aan toe bent moet je echt zelf weten. Dat je er al aan denkt vind ik al een goed teken. Mijn oudste is nu 3,5 en ik ben 15 weken zwanger van nr 2. Als mijn oudste net 4 is wordt de baby geboren. Vroeger had ik zo een 'groot' verschil niet in gedachte, maar het liep gewoon anders en nu is het zo. Ik zie de voordelen er wel van in en ik hoop dat het makkelijker is omdat mijn oudste wat ouder is. Dat hoor je vaak. Het is dus nog niet zo ver dus ik kan je daarover nog niet vertellen
Angst voor dat de tweede ook weer een huilbaby wordt en dat het eerste jaar weer zo verschrikkelijk wordt heb ik wel ja. Maar nu weet ik ook beter hoe ik er mee om moet gaan. En ik weet dat als je een lange adem hebt het voorbij gaat en het makkelijker wordt. Echt. Hoop dat een tweede kind wat veel slaapt, geen huilbabay is, voornamelijk tevreden en vrolijk is en geen pijn en last heeft heb ik heel erg. Ik hoop dat het ons is gegund ok dat ook mee te maken. Maar er is maar 1 manier om daar achter te komen... als het dan toch weer een kindje met last is weet ik precies wat ik moet doen in ieder geval.
Voor de bevalling ben ik ook huiverig. Die van mij was geen prettig. Maar ik ga er maar vanuit dat het toch makkelijk zal zijn bij dan bij de eerste. En uiteindelijk heb ik die bevalling en die babytijd toch overleefd en vind ik het het absoluut waard om het weer te doorstaan.
Wanneer je er aan toe bent moet je echt zelf weten. Dat je er al aan denkt vind ik al een goed teken. Mijn oudste is nu 3,5 en ik ben 15 weken zwanger van nr 2. Als mijn oudste net 4 is wordt de baby geboren. Vroeger had ik zo een 'groot' verschil niet in gedachte, maar het liep gewoon anders en nu is het zo. Ik zie de voordelen er wel van in en ik hoop dat het makkelijker is omdat mijn oudste wat ouder is. Dat hoor je vaak. Het is dus nog niet zo ver dus ik kan je daarover nog niet vertellen
Angst voor dat de tweede ook weer een huilbaby wordt en dat het eerste jaar weer zo verschrikkelijk wordt heb ik wel ja. Maar nu weet ik ook beter hoe ik er mee om moet gaan. En ik weet dat als je een lange adem hebt het voorbij gaat en het makkelijker wordt. Echt. Hoop dat een tweede kind wat veel slaapt, geen huilbabay is, voornamelijk tevreden en vrolijk is en geen pijn en last heeft heb ik heel erg. Ik hoop dat het ons is gegund ok dat ook mee te maken. Maar er is maar 1 manier om daar achter te komen... als het dan toch weer een kindje met last is weet ik precies wat ik moet doen in ieder geval.
Voor de bevalling ben ik ook huiverig. Die van mij was geen prettig. Maar ik ga er maar vanuit dat het toch makkelijk zal zijn bij dan bij de eerste. En uiteindelijk heb ik die bevalling en die babytijd toch overleefd en vind ik het het absoluut waard om het weer te doorstaan.
vrijdag 10 februari 2017 om 13:28
vrijdag 10 februari 2017 om 14:02
quote:lionlily schreef op 10 februari 2017 @ 12:59:
Ik zit met hetzelfde dilemma. Ik heb altijd gedacht dat ik geen kinderen wilde. Met man wilde ik er tóch wel eentje. Oké, eentje dan. Nu is dochter ruim een jaar en kriebelt het voor een tweede. Man wilde sowieso graag meerdere kinderen dus die laat de keuze geheel aan mij. En ik dacht, zéker na mijn verschrikking van een bevalling: nóóit meer. Ik ben serieus net pas hersteld, 14 maanden later.
Ik ben verzot op mijn dochter. Het is, onvoorzien, het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt (oke, ook het vermoeiendste). En nu twijfel ik dus. Ik denk dat ik ws evenveel kan houden van een tweede kind, maar ik ben als de dood dat ik het niet leuk meer ga vinden. Dat ik het als last ga ervaren ipv het geluk dat het nu is.
Dus ik lees mee
Die gevoelens had ik ook toen ik zwanger was van een tweede. En ik kan je zeggen: je gaat net zoveel van de tweede houden als van je eerste. Het is net als dat je niet kunt kiezen tussen je ouders.
En iedereen ervaart het weer anders maar ik vond en vind het heerlijk dat mijn 2 kindjes kort op elkaar zijn. Zelfde interesses, zelfde slaaptijden, en sneller uit de luiers.
Ik zit met hetzelfde dilemma. Ik heb altijd gedacht dat ik geen kinderen wilde. Met man wilde ik er tóch wel eentje. Oké, eentje dan. Nu is dochter ruim een jaar en kriebelt het voor een tweede. Man wilde sowieso graag meerdere kinderen dus die laat de keuze geheel aan mij. En ik dacht, zéker na mijn verschrikking van een bevalling: nóóit meer. Ik ben serieus net pas hersteld, 14 maanden later.
Ik ben verzot op mijn dochter. Het is, onvoorzien, het mooiste wat ik ooit heb meegemaakt (oke, ook het vermoeiendste). En nu twijfel ik dus. Ik denk dat ik ws evenveel kan houden van een tweede kind, maar ik ben als de dood dat ik het niet leuk meer ga vinden. Dat ik het als last ga ervaren ipv het geluk dat het nu is.
Dus ik lees mee
Die gevoelens had ik ook toen ik zwanger was van een tweede. En ik kan je zeggen: je gaat net zoveel van de tweede houden als van je eerste. Het is net als dat je niet kunt kiezen tussen je ouders.
En iedereen ervaart het weer anders maar ik vond en vind het heerlijk dat mijn 2 kindjes kort op elkaar zijn. Zelfde interesses, zelfde slaaptijden, en sneller uit de luiers.
vrijdag 10 februari 2017 om 20:22
Echt zo spannend en leuk om die verschillende ervaringen te lezen...
Ik hoop ook echt dat , als het ons gegunt is, de tweede geen huilbaby is.. nog steeds is m'n zoontje snel overprikkeld en heeft echt behoefte aan de 3 R's. Mja aan de andere kant weet ik nu beter hoe ik er mee om moet gaan en ik het onszelf en de been makkelijker zou kunnen maken.
Ik hoop ook echt dat , als het ons gegunt is, de tweede geen huilbaby is.. nog steeds is m'n zoontje snel overprikkeld en heeft echt behoefte aan de 3 R's. Mja aan de andere kant weet ik nu beter hoe ik er mee om moet gaan en ik het onszelf en de been makkelijker zou kunnen maken.
Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
vrijdag 10 februari 2017 om 20:37
In de zwangerschap van mijn tweede, ben ik voortdurend angstig geweest over wat er komen ging en of we ons grote geluk niet op het spel hadden gezet. Mijn partner wuifde dit gevoel weg, zou wel goedkomen. Hardop zei ik tegen iedereen hoeveel zin ik in alles had en hoe blij ik was.
En de bevalling was peanuts maar het hele eerste jaar een hel. Geen netwerk, familie of vrienden in de buurt. Baby krijste alles bij elkaar, 24 uur (!!!) per dag. Af en toe had kindje geen stem meer door het vele krijsen en lag het als een zielig hoopje mens pijn te lijden en zichtbaar aan de mimiek en spierspanning moord en brand te krijsen. We zijn overal met baby geweest, alle denkbare medische disciplines, maar er kwam niks uit, we hadden gewoon een huilbaby. Ik kan je niet vertellen wat voor impact dit heeft gehad op ons gezin, ons oudste kindje, onze relatie, mij als moeder en als mens.
Inmiddels wordt de jongste bijna 2 en we hebben nog niet 1 nacht kunnen doorslapen.
En toch zijn de momentjes van geluk onbetaalbaar en slijten de verdrietige details over het eerste jaar al een klein beetje. En als ik zie hoe de kinderen nu samen lief kunnen spelen en van elkaar houden, ben ik zielsgelukkig en is de jongste de compleetmaker van ons gezinnetje.
En de bevalling was peanuts maar het hele eerste jaar een hel. Geen netwerk, familie of vrienden in de buurt. Baby krijste alles bij elkaar, 24 uur (!!!) per dag. Af en toe had kindje geen stem meer door het vele krijsen en lag het als een zielig hoopje mens pijn te lijden en zichtbaar aan de mimiek en spierspanning moord en brand te krijsen. We zijn overal met baby geweest, alle denkbare medische disciplines, maar er kwam niks uit, we hadden gewoon een huilbaby. Ik kan je niet vertellen wat voor impact dit heeft gehad op ons gezin, ons oudste kindje, onze relatie, mij als moeder en als mens.
Inmiddels wordt de jongste bijna 2 en we hebben nog niet 1 nacht kunnen doorslapen.
En toch zijn de momentjes van geluk onbetaalbaar en slijten de verdrietige details over het eerste jaar al een klein beetje. En als ik zie hoe de kinderen nu samen lief kunnen spelen en van elkaar houden, ben ik zielsgelukkig en is de jongste de compleetmaker van ons gezinnetje.
vrijdag 10 februari 2017 om 21:40
quote:pocas schreef op 10 februari 2017 @ 20:46:
@candy: phoe, dat klinkt heftig zeg. Was het bij de eerste ook zo pittig?
Ik voel met je mee, zware tijd hebben jullie gehad.De eerste was een supermakkelijke baby, die sliep de eerste dag al.door en hebben we nooit nachtvoeding gegeven, wel een late fles rond middernacht en die dronk baby letterlijk slapend op. Inmiddels is de oudste 4 en is nog nooit wakker geworden 's nachts. Andere uiterste zou je kunnen zeggen. Iedereen zei ook; daar kun je er wel 10 van hebben, en dat was en is ook zo. Vandaar mijn angst dat levensgeluk van ons op.dat moment intens gelukkige gezinnetje op.het spel.te zetten.
@candy: phoe, dat klinkt heftig zeg. Was het bij de eerste ook zo pittig?
Ik voel met je mee, zware tijd hebben jullie gehad.De eerste was een supermakkelijke baby, die sliep de eerste dag al.door en hebben we nooit nachtvoeding gegeven, wel een late fles rond middernacht en die dronk baby letterlijk slapend op. Inmiddels is de oudste 4 en is nog nooit wakker geworden 's nachts. Andere uiterste zou je kunnen zeggen. Iedereen zei ook; daar kun je er wel 10 van hebben, en dat was en is ook zo. Vandaar mijn angst dat levensgeluk van ons op.dat moment intens gelukkige gezinnetje op.het spel.te zetten.
vrijdag 10 februari 2017 om 23:09
quote:Candy16 schreef op 10 februari 2017 @ 21:40:
[...]
De eerste was een supermakkelijke baby, die sliep de eerste dag al.door en hebben we nooit nachtvoeding gegeven, wel een late fles rond middernacht en die dronk baby letterlijk slapend op. Inmiddels is de oudste 4 en is nog nooit wakker geworden 's nachts. Andere uiterste zou je kunnen zeggen. Iedereen zei ook; daar kun je er wel 10 van hebben, en dat was en is ook zo. Vandaar mijn angst dat levensgeluk van ons op.dat moment intens gelukkige gezinnetje op.het spel.te zetten.Zo is dus mijn eerste hopen dus dat de tweede alleen maar mee zal vallen en die makkelijk zal zijn. Of makkelijker
[...]
De eerste was een supermakkelijke baby, die sliep de eerste dag al.door en hebben we nooit nachtvoeding gegeven, wel een late fles rond middernacht en die dronk baby letterlijk slapend op. Inmiddels is de oudste 4 en is nog nooit wakker geworden 's nachts. Andere uiterste zou je kunnen zeggen. Iedereen zei ook; daar kun je er wel 10 van hebben, en dat was en is ook zo. Vandaar mijn angst dat levensgeluk van ons op.dat moment intens gelukkige gezinnetje op.het spel.te zetten.Zo is dus mijn eerste hopen dus dat de tweede alleen maar mee zal vallen en die makkelijk zal zijn. Of makkelijker
Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
