Zwanger
alle pijlers
Miskraam... Hoe nu verder?
maandag 15 juni 2015 om 13:18
Je weet dat het vaak voorkomt en alsnog komt het onverwachts. Van blijheid vanwege een positieve test naar een diep dal vanwege een miskraam. Ik was (pas) zo'n 5 a 6 weken zwanger, eerste kindje. Nooit verwacht dat de impact van een vroege miskraam zo groot zou zijn. Ik heb moeite met blije ouders en baby's om me heen. Het lijkt alsof iedereen om me heen ineens zwanger is of net bevallen is. Kraamvisites, geboortekaartjes noem maar op. Ik doe mijn best om blij te zijn voor anderen, tegelijkertijd doet het pijn dat het bij ons mis is gegaan. En de angst en onzekerheid voor een toekomstige zwangerschap: hoe lang moet ik wachten tot de volgende positieve test? Gaat het dan wel goed of wordt het opnieuw een miskraam?
Iemand tips om hiermee om te gaan?
Iemand tips om hiermee om te gaan?
maandag 15 juni 2015 om 13:24
Ik heb twee keer een miskraam gehad. Ik had toen al wel een gezond kind, en dat maakt denk ik wel een verschil.
Het duurde bij mij uiteindelijk 3 jaar eer ik weer zwanger was, maar dat zegt niets. Dat zal voor een ieder weer anders zijn.
Voor wat betreft de miskraam op zich; ik realiseerde me heel goed dat je niet voor niets een miskraam krijgt.
Waarschijnlijk was er iets niet helemaal "goed" aan de vrucht. De natuur heeft haar werk gedaan.
Maar zo nuchter stond ik er in, en dat houdt niet automatisch in dat jij dat ook moet zijn.
Veel sterkte met het verwerken, ik hoop dat je spoedig zwanger mag worden.
Het duurde bij mij uiteindelijk 3 jaar eer ik weer zwanger was, maar dat zegt niets. Dat zal voor een ieder weer anders zijn.
Voor wat betreft de miskraam op zich; ik realiseerde me heel goed dat je niet voor niets een miskraam krijgt.
Waarschijnlijk was er iets niet helemaal "goed" aan de vrucht. De natuur heeft haar werk gedaan.
Maar zo nuchter stond ik er in, en dat houdt niet automatisch in dat jij dat ook moet zijn.
Veel sterkte met het verwerken, ik hoop dat je spoedig zwanger mag worden.
maandag 15 juni 2015 om 13:28
Sterkte! Hier geen ervaring met een miskraam. Wij gaan in vanaf september proberen zwanger te raken en ik heb nu al het gevoel dat iedereen om me heen zwanger is of kinderen heeft. En dan ben ik bang dat het bij ons straks niet gaat lukken. Slaat nergens op..
Sterkte met het verwerken en hopen op een snelle nieuwe zwangerschap! Een bekende van mij heeft 2-3 maanden geleden ook een miskraam gehad bij 6 weken en is nu weer zwanger, al 12 weken. Dus blijf positief hoor!
Sterkte met het verwerken en hopen op een snelle nieuwe zwangerschap! Een bekende van mij heeft 2-3 maanden geleden ook een miskraam gehad bij 6 weken en is nu weer zwanger, al 12 weken. Dus blijf positief hoor!
Every day is a new beginning. Take a deep breath en start again..
maandag 15 juni 2015 om 13:54
Ik heb 5 keer een miskraam gehad. Bij de eerste miskraam was ik al 13 weken zwanger. Wij hadden ook al een gezond kind . Ik had ook zo iets van beter een miskraam dan een ongezond kind. Mijn man heeft een gehandicapte zus ( geestelijk en lichamelijk) Liever een miskraam dan een kind zoals de zus van mijn man.
maandag 15 juni 2015 om 13:56
Heel veel sterkte!
Mijn eerste zwangerschap eindigde ook in een miskraam (wel pas met 8-9 weken) en ik kon daarna iedere zwangere vrouw wel schieten. En ja, je ziet ze ook ineens overal... pfft.
Tweede zwangerschap was vooral die eerste weken daarom ontzettend spannend, maar toen wel een doorgaande zwangerschap van een gezond meisje. Ik hoop dat dat jou ook gegund is
Mijn eerste zwangerschap eindigde ook in een miskraam (wel pas met 8-9 weken) en ik kon daarna iedere zwangere vrouw wel schieten. En ja, je ziet ze ook ineens overal... pfft.
Tweede zwangerschap was vooral die eerste weken daarom ontzettend spannend, maar toen wel een doorgaande zwangerschap van een gezond meisje. Ik hoop dat dat jou ook gegund is
maandag 15 juni 2015 om 13:56
Herkenbaar. Ik heb vorig jaar juni, precies een jaar terug dus, een miskraam gehad. Ook eerste kindje. Ik merkte dat ik niet zo zeer verdriet had om het kindje, want voor mij waren het in dat stadium nog slechts celletjes die ooit mijn kindje konden worden. Maar mijn verdriet was vooral om het feit dat ik mijn toekomstbeeld moest bijschaven. Want al was ook ik pas kort zwanger (6,5 week): ik zag het al helemaal voor me hoe ik 7,5 maand later zou bevallen, etc etc. Ineens was daar geen sprake meer van. En ineens terug naar 'niets' hebben, want ik moest nog maar afwachten of ik nog een keer zwanger zou kunnen raken. Het is misschien goed om te beseffen dat je dus verdrietig mag zijn. Al die mensen die vragen 'hoe lang was je al zwanger?' geven jou misschien het gevoel dat je nog te kort zwanger was om verdrietig te mogen zijn, maar dat is dus niet zo. Sta jezelf dat toe. Door een weekend vreselijk veel te huilen en nadien ook nog toe te staan wel eens verdrietig te mogen zijn, kon ik de knop al gauw om zetten naar 'vol goede moed verder'.
Nu, exact een jaar later, ben ik alsnog trotse moeder van een klein ventje.
Sterkte
Nu, exact een jaar later, ben ik alsnog trotse moeder van een klein ventje.
Sterkte
maandag 15 juni 2015 om 13:58
Sterkte! hoe lang het duurt voor je weer zwanger bent is wisselend. Mijn tijd (meer dan 2 jaar...) hoop ik niet voor je. Een miskraam heeft zeker impact, dus neem de tijd en laat het verdriet even toe. Dan komt er weer een tijd dat je (waarschijnlijk) wel zwanger mag zijn en blijven. Maar voor nu is het kl*te.....
Zonder oorzaak geen gevolg
maandag 15 juni 2015 om 14:04
maandag 15 juni 2015 om 14:36
Ik heb in maart een miskraam gehad. We hebben al een zoon van 20 maanden.
Ik kijk er zo tegenaan en misschien helpt het: je lichaam doet er alles aan om leven te beschermen. Zorgt voor de bevruchting, nestelt het in, beschermd het in de baarmoeder. Dus als het lichaam het zelf afstoot, dan is daar een hele goede reden voor geweest dat het lichaam dit niet verder heeft beschermd. Dan kon dit niet leven, dan was dit niet goed gegaan.
Nu zijn we, na een maand wachten of ik weer ongesteld werd, weer begonnen in mei ongeveer. Nu in ronde 2 na de miskraam. En ik neem het weer per hindernis. Nu eerst goed mikken tijdens de vruchtbare dagen en dan maar zien of het resulteert in een zwangerschap. En als ikde positieve test in handen heb, ga ik me dan druk maken over hoe ik me nu voel. Maar ik geef mijn lijf weer alle vertrouwen dat wanneer het goed is, het ook goed gaat. Sterkte!
Ik kijk er zo tegenaan en misschien helpt het: je lichaam doet er alles aan om leven te beschermen. Zorgt voor de bevruchting, nestelt het in, beschermd het in de baarmoeder. Dus als het lichaam het zelf afstoot, dan is daar een hele goede reden voor geweest dat het lichaam dit niet verder heeft beschermd. Dan kon dit niet leven, dan was dit niet goed gegaan.
Nu zijn we, na een maand wachten of ik weer ongesteld werd, weer begonnen in mei ongeveer. Nu in ronde 2 na de miskraam. En ik neem het weer per hindernis. Nu eerst goed mikken tijdens de vruchtbare dagen en dan maar zien of het resulteert in een zwangerschap. En als ikde positieve test in handen heb, ga ik me dan druk maken over hoe ik me nu voel. Maar ik geef mijn lijf weer alle vertrouwen dat wanneer het goed is, het ook goed gaat. Sterkte!
maandag 15 juni 2015 om 14:47
Ik heb vorige weeken miskraam gehad. Ook bij een week of 5.
Ik hield er zeker rekening mee dat het fout kon gaan maar wat ben ik toch ongelooflijk hard van mijn roze wolk gedonderd....
Ik heb zelf eigenlijk geen moeite met alle zwangeren om mij heen en op tv omdat ik ervan overtuigd ben dat dit ook voor ons is weggelegd. Dat betekent niet dat ik niet verdrietig ben maar ik heb ook vertrouwen in de toekomst.
Wat mij helpt en heeft geholpen is er met anderen over praten.
Ik heb al met een aantal vriendinnen huilend op de bank gezeten.
Neem de tijd die je nodig hebt en heb vertrouwen in de toekomst!
Ik hield er zeker rekening mee dat het fout kon gaan maar wat ben ik toch ongelooflijk hard van mijn roze wolk gedonderd....
Ik heb zelf eigenlijk geen moeite met alle zwangeren om mij heen en op tv omdat ik ervan overtuigd ben dat dit ook voor ons is weggelegd. Dat betekent niet dat ik niet verdrietig ben maar ik heb ook vertrouwen in de toekomst.
Wat mij helpt en heeft geholpen is er met anderen over praten.
Ik heb al met een aantal vriendinnen huilend op de bank gezeten.
Neem de tijd die je nodig hebt en heb vertrouwen in de toekomst!
dinsdag 16 juni 2015 om 13:14
Bedankt voor de lieve reacties. Het praten erover met vriendinnen helpt inderdaad ook wel te relativeren; er is niets bekend (lichamelijk; tot nu toe een regelmatige cyclus en maandelijks een eisprong) waardoor een volgende zwangerschap lang op zich zou moeten laten wachten/ weer mis zou gaan. Het gaat met ups en downs; het ene moment vol goede moed verder, het andere moment verdrietig. Maar misschien hoort dat er nu ook wel gewoon bij...
dinsdag 16 juni 2015 om 13:29
Het hevige verdriet is bij mij na een jaar wel weg maar tóch kan ik wel weer eens een jank bui hebben hoor... ik was ook pas 7 weken zwanger en wist het pas 2 weken. Mensen die zeiden 'gelukkig was het nog niet echt iets', 'ahh het was nog pril' kon ik wel schieten. Er was een mensje in mij aan het groeien die ik alle liefde zou geven die mijn vriend en ik konden geven. In onze dromen was dit mensje er gewoon al bij in onze toekomst en dan opeens... ga je naar t toilet en bloed je, flink. Ik was al moeder geweest nu... en ben ook nog niet zwanger helaas. Maar ik merk wel dat het me goed doet om te delen wat er is geweest. Dan komen die ongemakkelijke vragen van 'en word het niet eens tijd voor een kleine?' ook niet meer gesteld en veel vaker hoor je dat je écht niet de enige bent.
Laatst bleek een nichtje zwanger. Tuurlijk probeer ik blij te zijn! Maar dan steken s avonds thuis de tranen dat het ons nog steeds niet gelukt is. Als je dan later hoort dat zij al 2 jaar bezig waren baal ik van mn gedachtes en had ik gewild dat we het wisten van elkaar.
Laatst bleek een nichtje zwanger. Tuurlijk probeer ik blij te zijn! Maar dan steken s avonds thuis de tranen dat het ons nog steeds niet gelukt is. Als je dan later hoort dat zij al 2 jaar bezig waren baal ik van mn gedachtes en had ik gewild dat we het wisten van elkaar.
donderdag 18 juni 2015 om 19:39
Lieve TO, het is verschrikkelijk dat je zult verdriet moet hebben. Maar accepteer dat je verdrietig bent, en huil zo nu en dan flink. Praat erover. En schrijf bijvoorbeeld een brief aan het kindje dat je kwijt geraakt bent... Hoe lang of hoe kort zwanger je bent geweest maakt niet uit, het gaat om jouw gevoel en het verliezen van jouw toekomstbeeld.
Ik weet niet wanneer het gebeurd is?
Ik heb in de afgelopen 3 maanden 2 keer een zwangerschap verloren ( 1x BBZ en 1x twijfel BBZ of normale miskraam ) en merkte dat ik vlak na de operatie en vlak na de bloedingen ook vaak moest plassen. Kwam door de hormonen die nog in mijn lijf zaten...
Hou je taai!
Ik weet niet wanneer het gebeurd is?
Ik heb in de afgelopen 3 maanden 2 keer een zwangerschap verloren ( 1x BBZ en 1x twijfel BBZ of normale miskraam ) en merkte dat ik vlak na de operatie en vlak na de bloedingen ook vaak moest plassen. Kwam door de hormonen die nog in mijn lijf zaten...
Hou je taai!
Ik wil komen en weer gaan. Ik wil leven, niet bestaan.
