Zwanger
alle pijlers
Wachten op miskraam
woensdag 8 augustus 2018 om 11:24
Na 6 mislukte iui's, werd ik bij de 2e icsi-poging zwanger bij de derde terugplaatsing. Voor het eerst in mijn leven na bijna vier jaar proberen had ik een positieve test in handen.
Bij 7 weken een echo op de fertiliteitspoli en zagen we een kloppend hartje. Afscheid van de fertiliteitspoli en naar de reguliere gyn. Helaas bleek afgelopen week bij de termijnecho dat het hartje bij 9 weken is gestopt.
Ondanks de terughoudendheid en onzekerheid die ik al had, is dit bericht heel hard binnengekomen bij mij en mijn man.
Ik heb cytotec meegekregen, maar ze adviseerden om eerst het natuurlijk verloop af te wachten.
En daar zit ik dan. Gisteren licht bloedverlies, dus ik hoopte dat het zou beginnen, maar het bloedverlies stopte vrij snel. Vanochtend hetzelfde.
Gisteren heb ik me ziek gemeld, nu zit ik op kantoor. Ik kan me niet concentreren. Heb hoofdpijn en voel me misselijk en niet lekker. En ik ben zoooo verdrietig. Nu moet ik weer opnieuw beginnen. Weer een punctie, weer die ellende.
En ja ik weet dat ik blij mag zijn dat ik nu weet dat ik wel zwanger kan worden. En ja ik mag nog 1 keer icsi doen, dus wat mopper ik. En ja het vruchtje was nog maar 9 weken, dat is heel anders dan als het veel ouder is. Maar toch voel ik me erg rot. En ook het niet weten wanneer ik het ga verliezen, vind ik erg moeilijk.
Wat ik wil met dit topic? Van me afschrijven. En misschien zijn er meer mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Of heeft iemand tips om de wachtperiode tot de miskraam door te komen.
Bij 7 weken een echo op de fertiliteitspoli en zagen we een kloppend hartje. Afscheid van de fertiliteitspoli en naar de reguliere gyn. Helaas bleek afgelopen week bij de termijnecho dat het hartje bij 9 weken is gestopt.
Ondanks de terughoudendheid en onzekerheid die ik al had, is dit bericht heel hard binnengekomen bij mij en mijn man.
Ik heb cytotec meegekregen, maar ze adviseerden om eerst het natuurlijk verloop af te wachten.
En daar zit ik dan. Gisteren licht bloedverlies, dus ik hoopte dat het zou beginnen, maar het bloedverlies stopte vrij snel. Vanochtend hetzelfde.
Gisteren heb ik me ziek gemeld, nu zit ik op kantoor. Ik kan me niet concentreren. Heb hoofdpijn en voel me misselijk en niet lekker. En ik ben zoooo verdrietig. Nu moet ik weer opnieuw beginnen. Weer een punctie, weer die ellende.
En ja ik weet dat ik blij mag zijn dat ik nu weet dat ik wel zwanger kan worden. En ja ik mag nog 1 keer icsi doen, dus wat mopper ik. En ja het vruchtje was nog maar 9 weken, dat is heel anders dan als het veel ouder is. Maar toch voel ik me erg rot. En ook het niet weten wanneer ik het ga verliezen, vind ik erg moeilijk.
Wat ik wil met dit topic? Van me afschrijven. En misschien zijn er meer mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Of heeft iemand tips om de wachtperiode tot de miskraam door te komen.
woensdag 8 augustus 2018 om 14:47
Gun jezelf het verdriet en neem de tijd. Doe wat voor jou goed voelt, denk met je hart, niet met je hoofd.
Ik kreeg op zaterdag bruine afscheiding, op zondag nog steeds. Op maandag dag druppels bruin af en toe net als dinsdag. Toen ook echo, ik zou 10+2 moeten zijn maar het vruchtje werd gemeten op 7+1, terwijl ik met 7+2 een goede echo heb gehad. Ik wilde ook geen medicatie maar heb wel acupunctuur gedaan om het op te wekken ( meteen op dinsdag). Op woensdag is het toen losgekomen. Dus drie weken nadat het hartje gestopt was maar 5 dagen na het eerste bruin.
Ik heb trouwens woensdag wel nog gebeld om een afspraak te maken met de gynaecoloog voor medicatie, ik vond het wachten al na één dag slopend...
Ik kreeg op zaterdag bruine afscheiding, op zondag nog steeds. Op maandag dag druppels bruin af en toe net als dinsdag. Toen ook echo, ik zou 10+2 moeten zijn maar het vruchtje werd gemeten op 7+1, terwijl ik met 7+2 een goede echo heb gehad. Ik wilde ook geen medicatie maar heb wel acupunctuur gedaan om het op te wekken ( meteen op dinsdag). Op woensdag is het toen losgekomen. Dus drie weken nadat het hartje gestopt was maar 5 dagen na het eerste bruin.
Ik heb trouwens woensdag wel nog gebeld om een afspraak te maken met de gynaecoloog voor medicatie, ik vond het wachten al na één dag slopend...
woensdag 8 augustus 2018 om 15:11
Hoi Zizo, wat verdrietig een miskraam na zo'n lange periode proberen zwanger te worden. Helaas herkenbaar. Ik werd zwanger na de vierde iui en met de 7 weken echo was er geen kloppend hartje en was het vruchtje al een week eerder gestopt met groeien. Ook al is het nog zo kort en was er vast iets mis met het vruchtje waardoor het niet verder is gegroeid je mag best boos en verdrietig zijn en juist na zo'n lange wachtperiode is het extra zuur dat het zo is gelopen en je daarna opnieuw het traject inmoet. Dat gevoel heerst hier nu ook wel dat we echt opnieuw beginnen.
Maar daar ben je nog niet want hoewel je het voor je gevoel misschien nog niet wilt het moet eruit.
De cytotec werkte bij mij snel. Zorg dat er iemand bij je is, neem van tevoren alvast 2 paracetamol. Ik mocht er nog aleve bij gebruiken, deze nam ik toen de pijn begon. Met paracetamol en een warme kruik was het daarna goed te doen. En zoek wat leuke films of series ter afleiding. ook had ik van tevoren veel snoep en chocolade in huis gehaald. Vergeet niet nachtverband te halen want het bloedverlies kan hevig zijn.
En daarna. Neem je tijd om het verdriet een plekje te geven. Wij moesten 1 menstruatie afwachten en dat was eigenlijk wel prettig. Ja je kan zwanger worden en dat is achteraf toch wel een fijn idee maar buiten dat ga je helaas weer een onzekere periode tegemoed. Maar blijven hopen op een nieuwe kans met dan wel een goed verloop.
Voor nu heel veel sterkte.
Maar daar ben je nog niet want hoewel je het voor je gevoel misschien nog niet wilt het moet eruit.
De cytotec werkte bij mij snel. Zorg dat er iemand bij je is, neem van tevoren alvast 2 paracetamol. Ik mocht er nog aleve bij gebruiken, deze nam ik toen de pijn begon. Met paracetamol en een warme kruik was het daarna goed te doen. En zoek wat leuke films of series ter afleiding. ook had ik van tevoren veel snoep en chocolade in huis gehaald. Vergeet niet nachtverband te halen want het bloedverlies kan hevig zijn.
En daarna. Neem je tijd om het verdriet een plekje te geven. Wij moesten 1 menstruatie afwachten en dat was eigenlijk wel prettig. Ja je kan zwanger worden en dat is achteraf toch wel een fijn idee maar buiten dat ga je helaas weer een onzekere periode tegemoed. Maar blijven hopen op een nieuwe kans met dan wel een goed verloop.
Voor nu heel veel sterkte.
woensdag 8 augustus 2018 om 17:50
woensdag 8 augustus 2018 om 17:51
Och Pinguïn, jij zit ook al te wachten. Zet het bij jou nu door? Ik hoop het voor je. Echt naar dit.
Ik ben nu thuis. De presentatie ging gelukkig goed. Daarna ben ik - toen ik weer op mijn kamer was - ingestort. Ik ben naar huis gegaan en blijf waarschijnlijk voorlopig thuis. Dat mag ik helemaal zelf bepalen. Erg fijn om die vrijheid te hebben.
Ik ben nu thuis. De presentatie ging gelukkig goed. Daarna ben ik - toen ik weer op mijn kamer was - ingestort. Ik ben naar huis gegaan en blijf waarschijnlijk voorlopig thuis. Dat mag ik helemaal zelf bepalen. Erg fijn om die vrijheid te hebben.
woensdag 8 augustus 2018 om 18:01
Mwahh.. de buikpijn en het bloedverlies nemen wel toe maar nog geen dikke stolsels etc. Ik heb de 16e pas een afspraak voor controle dus hopelijk is het voor die tijd wel gedaan. Ik durf ook eigenlijk niet te werken.. ben ontzettend bang dat ik dan ineens heel veel bloed verlies, doorlek, en dat dat voor iedereen dan zichtbaar is.Zizo schreef: ↑08-08-2018 17:51Och Pinguïn, jij zit ook al te wachten. Zet het bij jou nu door? Ik hoop het voor je. Echt naar dit.
Ik ben nu thuis. De presentatie ging gelukkig goed. Daarna ben ik - toen ik weer op mijn kamer was - ingestort. Ik ben naar huis gegaan en blijf waarschijnlijk voorlopig thuis. Dat mag ik helemaal zelf bepalen. Erg fijn om die vrijheid te hebben.
Fijn dat je presentatie toch goed is gegaan. Vreselijk moeilijk om dat masker op te houden de hele dag he? Verstandig dat je thuis blijft voorlopig en fijn dat je dat zelf mag bepalen. Hopelijk zet het bij jou dan toch ook maar snel door.
woensdag 8 augustus 2018 om 18:24
Ja bij mij begon het idd ook met licht bloedverlies, dat was afgelopen vrijdag. Sinds vandaag echt bloedverlies als tijdens menstruatie.
Helaas geen pillen gekregen.. we moesten wachten of het spontaan op gang komt en zo niet moeten we de 16e gaan kijken of we medicijnen gaan gebruiken of een curretage. Maar als ik maandag nog steeds het vruchtje niet ben verloren haal ik denk ik wel eerder de medicijnen als dat mag. Over 4 weken ga ik trouwen en voor die tijd willen we graag van alles af zijn.
Hoe lang wacht je nog voordat je begint met de pillen? Al een beetje over nagedacht?
woensdag 8 augustus 2018 om 18:28
Pinguïn wat verdrietig dat het zo vlak voor je bruiloft gebeurt. Dan wil je fit echt achter de rug hebben en geen curretage.
Hier net een stolseltje verloren op het toilet. Niet echt bloedverlies. Het rommelt blijkbaar wel in mijn buik.
Ik ga vrijdag de pillen nemen heb ik zojuist bedacht. Mooi in het weekend.
Hier net een stolseltje verloren op het toilet. Niet echt bloedverlies. Het rommelt blijkbaar wel in mijn buik.
Ik ga vrijdag de pillen nemen heb ik zojuist bedacht. Mooi in het weekend.
woensdag 8 augustus 2018 om 18:40
Ik dacht er voor mijn miskraam altijd heel licht over. "Het is maar een vruchtje", "hoe kan je er nu al zo doorheen zitten".
En toen kreeg ik te horen dat het hartje van ons kleine garnaaltje niet meer klopte. Mijn wereld stortte in. Ik vond het echt heel moeilijk omdat het echt al mijn kindje was. Niet alleen leefde het niet meer, maar de hele toekomst die ik samen al voor me had gezien al die weken werden weggespoeld. Dat vond ik misschien nog wel het heftigst. Ik had mijn hele toekomst al voor me gezien met die garnaal en nu mocht het toch niet zo zijn. Mijn man stond er heel nuchter in en de mensen met wie we het deelden hadden de meest nutteloze opmerkingen. "gelukkig kun je zwanger worden", "je bent nog zo jong", "maar goed dat het mis ging anders kreeg je misschien wel een mislukt kindje". Echt, bedenk het en mensen zeiden het.
Dat was afgelopen januari, en pas afgelopen maand dacht ik er eindelijk vrede mee te hebben. Nu blijk ik vorige week een miskraam te hebben gehad. (menstruatie, daarna een positieve test, echo met lege baarmoeder en al wel een eisprong ondanks nog positieve tests) en nu blijkt dat het toch nog erg gevoelig ligt.
Wat ik ermee probeer te zeggen is dat je het absoluut niet moet bagatelliseren. Je voelt wat je voelt en dat is helemaal oke. Het is niet alleen een vruchtje. Je hebt het hartje horen kloppen. Iets dat al in jouw leefde en een deel was ga je verliezen. Er zullen weinig dingen in het leven zijn die dichterbij je staan die moeilijker zullen zijn. Neem de tijd ervoor. Het is al moeilijk genoeg zonder je eigen "schuldgevoelens" (ik mag niet mopperen).
En toen kreeg ik te horen dat het hartje van ons kleine garnaaltje niet meer klopte. Mijn wereld stortte in. Ik vond het echt heel moeilijk omdat het echt al mijn kindje was. Niet alleen leefde het niet meer, maar de hele toekomst die ik samen al voor me had gezien al die weken werden weggespoeld. Dat vond ik misschien nog wel het heftigst. Ik had mijn hele toekomst al voor me gezien met die garnaal en nu mocht het toch niet zo zijn. Mijn man stond er heel nuchter in en de mensen met wie we het deelden hadden de meest nutteloze opmerkingen. "gelukkig kun je zwanger worden", "je bent nog zo jong", "maar goed dat het mis ging anders kreeg je misschien wel een mislukt kindje". Echt, bedenk het en mensen zeiden het.
Dat was afgelopen januari, en pas afgelopen maand dacht ik er eindelijk vrede mee te hebben. Nu blijk ik vorige week een miskraam te hebben gehad. (menstruatie, daarna een positieve test, echo met lege baarmoeder en al wel een eisprong ondanks nog positieve tests) en nu blijkt dat het toch nog erg gevoelig ligt.
Wat ik ermee probeer te zeggen is dat je het absoluut niet moet bagatelliseren. Je voelt wat je voelt en dat is helemaal oke. Het is niet alleen een vruchtje. Je hebt het hartje horen kloppen. Iets dat al in jouw leefde en een deel was ga je verliezen. Er zullen weinig dingen in het leven zijn die dichterbij je staan die moeilijker zullen zijn. Neem de tijd ervoor. Het is al moeilijk genoeg zonder je eigen "schuldgevoelens" (ik mag niet mopperen).
woensdag 8 augustus 2018 om 20:58
.Zizo schreef: ↑08-08-2018 12:52Flipje ik twijfel inderdaad over de cytotec. Ik las dat de mk lichamelijk qua krampen en bloedverlies minder heftig is dan als je het opwekt. Maar ik zie dat het bij jou heel wat weken duurde. Dat is mij echt te lang. Ik denk nu dat ik uiterlijk vrijdag de pillen wil nemen.
Met of zonder pillen, er valt volgens mij niets over te zeggen. Ik hoopte ook op een wat soepeler verloop door af te wachten, maar dat viel vies tegen. Achteraf las ik ook dat de kans op succes of complicaties bij afwachten of pillen niet erg veel verschilt.
Het enige wat je wel weet is dat je het met de pillen enigszins kunt plannen en dat je er dan ook maar vanaf bent. Ook makkelijker als je het vruchtje misschien nog wilt opvangen in een zeef.
Veel succes lieve Zizo
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
donderdag 9 augustus 2018 om 09:37
eens met flipje2. Ik wilde de keren voor de laatste keer het niet opwekken. was bang voor de ellende die kwam. maar het is mij al met al wel meegevallen. 's-ochtends pijnstilling ingenomen. na 4 uur begonnen de krampen en 4 uur daarna heb ik het vruchtje verloren. En ik heb het op kunnen vangen en kunnen begraven. En ergens voelt het heel goed dat ik het nu gezien heb en op die manier afscheid heb kunnen nemen. Maar nogmaals doe wat goed voelt voor jou!
donderdag 9 augustus 2018 om 13:03
Dat opvangen is wel een goede tip. Ik heb een vergiet in de badkamer gezet. 
Het gaat nu redelijk. Ik heb me volledig ziek gemeld en voel nu meer rust in mijn hoofd.
Morgenochtend om 10 u ga ik de eerste pillen nemen. Ik hoop dat het dan nog niet direct komt, want man is pas rond half zes thuis. Maar ik begrijp dat het wel 24-48 uur kan duren.
Bij jou is het dan wel snel gegaan Innerpeace!
Pinguïn, hoe gaat het nu met jou?
Het gaat nu redelijk. Ik heb me volledig ziek gemeld en voel nu meer rust in mijn hoofd.
Morgenochtend om 10 u ga ik de eerste pillen nemen. Ik hoop dat het dan nog niet direct komt, want man is pas rond half zes thuis. Maar ik begrijp dat het wel 24-48 uur kan duren.
Bij jou is het dan wel snel gegaan Innerpeace!
Pinguïn, hoe gaat het nu met jou?
donderdag 9 augustus 2018 om 13:17
donderdag 9 augustus 2018 om 13:24
Heel verstandig dat je je hebt ziekgemeld zizo!
Veel sterkte morgen, ik kan maar een ding zeggen en dat is: wees lief voor jezelf. Houd een warme kruik en pijnstillers bij de hand. Kopje thee. En kruip dan lekker in bed. Heb je eventueel een matje voor bloed en vocht?
Nog een tip... Mocht het dan toch al snel komen en je wilt het bewaren voor je man: doe het in een bakje water of lenzenvloeistof, dan blijft het prachtig en kun je het heel goed bekijken. Zonder water droogt het razendsnel uit.
Veel sterkte morgen, ik kan maar een ding zeggen en dat is: wees lief voor jezelf. Houd een warme kruik en pijnstillers bij de hand. Kopje thee. En kruip dan lekker in bed. Heb je eventueel een matje voor bloed en vocht?
Nog een tip... Mocht het dan toch al snel komen en je wilt het bewaren voor je man: doe het in een bakje water of lenzenvloeistof, dan blijft het prachtig en kun je het heel goed bekijken. Zonder water droogt het razendsnel uit.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
donderdag 9 augustus 2018 om 13:34
Het lastige is dat als je erin zit je niet altijd weet waar je goed aan doet, voor nu of de in toekomst. Luisteren naar je hart is denk ik het beste wat je voor jezelf kunt doen. (Spreek uit ervaring, wilde altijd alles moeten kunnen handelen, niet handig achteraf). Lekker thuis, de rust om na te denken en hier doorheen te gaan. Je hoeft helemaal niks, alleen met jezelf bezig zijn. Heel veel sterkte, het is ontzettend naar. 
donderdag 9 augustus 2018 om 13:44
Heel veel succes morgen Zizo. Hopelijk zet t pas door zodra je man thuis is en hoef je het niet alleen te doen.
Hier een hele heftige avond achter de rug. Heb ontzettende buikpijn gehad, leken wel weeën, had om de 2 minuten 40 sec lang enorme buik en rug krampen. Vriend was de hele avond weg en moest een uur rijden voordat ie thuis was. Uiteindelijk flauw gevallen onder de douche van de buikpijn. Godzijdank 5 minuten nadat vriend thuis was.
Denk dat ik zojuist het vruchtje/weefsel verloren ben, kan niet missen. Heftig.
Hoop dat de buikpijn nu snel afneemt en dat ik zaterdag weer kan werken.
Lieve Zizo ik wens je heel veel sterkte en hopelijk valt het enigzins mee bij jou.
Hier een hele heftige avond achter de rug. Heb ontzettende buikpijn gehad, leken wel weeën, had om de 2 minuten 40 sec lang enorme buik en rug krampen. Vriend was de hele avond weg en moest een uur rijden voordat ie thuis was. Uiteindelijk flauw gevallen onder de douche van de buikpijn. Godzijdank 5 minuten nadat vriend thuis was.
Denk dat ik zojuist het vruchtje/weefsel verloren ben, kan niet missen. Heftig.
Hoop dat de buikpijn nu snel afneemt en dat ik zaterdag weer kan werken.
Lieve Zizo ik wens je heel veel sterkte en hopelijk valt het enigzins mee bij jou.
.
donderdag 9 augustus 2018 om 14:43
Pinguïn wat heftig! Ik hoop dat je alles kwijt bent. En dat het snel beter met je gaat. Is het niet wat snel om zaterdag al te werken?
Kokoro dankje voor je uitleg. Mij is verteld dat ik het waarschijnlijk niet goed kan zien omdat het nog klein is en al deels verteert in de weken dat het dood in mijn buik zit. Ik hou er dus rekening mee dat ik niks zie. Maar fijn dat jij me er ook voor waarschuwt.
Dankjewel voor de tips Flipje
Kokoro dankje voor je uitleg. Mij is verteld dat ik het waarschijnlijk niet goed kan zien omdat het nog klein is en al deels verteert in de weken dat het dood in mijn buik zit. Ik hou er dus rekening mee dat ik niks zie. Maar fijn dat jij me er ook voor waarschuwt.
Dankjewel voor de tips Flipje
donderdag 9 augustus 2018 om 15:48
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Maak de keuzes op basis van je gevoel en wees lief voor jezelf!
Ik heb helaas ervaring, meerdere mk's bij 10-11 weken. De eerste afgewacht en de natuur zijn werk laten doen. Bij de ander mk's heb ik wel de medicatie genomen. Omdat we het zo "planden" konden mijn man en ik het samen doen. Ik had zijn steun echt nodig. Het hielp ons ook om het samen te beleven, voor de verwerking en het delen van emoties.
Nogmaals sterkte!
Ik heb helaas ervaring, meerdere mk's bij 10-11 weken. De eerste afgewacht en de natuur zijn werk laten doen. Bij de ander mk's heb ik wel de medicatie genomen. Omdat we het zo "planden" konden mijn man en ik het samen doen. Ik had zijn steun echt nodig. Het hielp ons ook om het samen te beleven, voor de verwerking en het delen van emoties.
Nogmaals sterkte!
donderdag 9 augustus 2018 om 17:45
Bij ons was het nog een heel mooi vruchtje, ook al had het nog zo lang in de baarmoeder gezeten. Zelfs ouders en schoonouders hebben het nog bekeken...Zizo schreef: ↑09-08-2018 14:43Pinguïn wat heftig! Ik hoop dat je alles kwijt bent. En dat het snel beter met je gaat. Is het niet wat snel om zaterdag al te werken?
Kokoro dankje voor je uitleg. Mij is verteld dat ik het waarschijnlijk niet goed kan zien omdat het nog klein is en al deels verteert in de weken dat het dood in mijn buik zit. Ik hou er dus rekening mee dat ik niks zie. Maar fijn dat jij me er ook voor waarschuwt.
Dankjewel voor de tips Flipje
Maar het is klein (2-3 cm) dus je moet er inderdaad wel naar zoeken, anders mis je het. Als ik het niet zou hebben opgevangen zou ik er zeker niets van hebben gezien.
Het is afwachten... en zoals iemand anders al zei: bekijken en daarna misschien begraven (of wat dan ook goed voelt voor jullie) kan erg fijn zijn voor de verwerking.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 10 augustus 2018 om 00:10
Heel veel sterkte morgen Zizo.
En ik sluit me aan bij wat hier al eerder gezegd is, het is ontzettend verdrietig en je moet het niet bagataliseren. Dit was wel jullie kleine garnaal (zo voelde het voor ons wel).
Wij hebben het vruchtje destijds ook opgevangen en dat was ook nog helemaal intact. Maar het zat wel helemaal in de vruchtzakje nog dus we moesten wel even zoeken
En ik sluit me aan bij wat hier al eerder gezegd is, het is ontzettend verdrietig en je moet het niet bagataliseren. Dit was wel jullie kleine garnaal (zo voelde het voor ons wel).
Wij hebben het vruchtje destijds ook opgevangen en dat was ook nog helemaal intact. Maar het zat wel helemaal in de vruchtzakje nog dus we moesten wel even zoeken
