Actueel
alle pijlers
Feminisme ouderwets?
dinsdag 1 maart 2016 om 13:36
Is feminisme ouderwets of juist van nu? Voor een artikel naar aanleiding van Internationale Vrouwendag (8 maart) zijn wij benieuwd naar jullie mening over de volgende stellingen.
1. Feminisme is niet meer van deze tijd.
2. Vrouwen dienen hetzelfde te verdienen als mannen.
3. Het merendeel van de topfuncties wordt bekleed door mannen omdat vrouwen niet zo hard willen werken.
1. Feminisme is niet meer van deze tijd.
2. Vrouwen dienen hetzelfde te verdienen als mannen.
3. Het merendeel van de topfuncties wordt bekleed door mannen omdat vrouwen niet zo hard willen werken.
woensdag 9 maart 2016 om 21:17
quote:Gelukspopje schreef op 09 maart 2016 @ 15:27:
[...]
Klopt.
Het feit dat ik kinderen kreeg terwijl ik nog niet zo lang een vast contract had en dan nog wel twee keer dat is mij zeker niet in dank afgenomen. En dan wilde ik ook nog kolven! Gruwel!
Na de bevalling van nummer twee wilde mij baas me zelfs kwijt, en had al een ontslagvoorstel klaarliggen. Dat was leuk terugkomen.
Hij zat niet te wachten op een werknemer die steeds op stel en sprong weg moest omdat er een ziek kind was. In de praktijk nooit gebeurd (maar wel met een collega vandaar?)
Ik heb het succesvol aangevochten. Maar ja uitdagende projecten zaten er dus ook niet meer in.
Ik heb me suf gezocht naar iets anders, maar als jonge moeder vind (en vond je 13 jaar geleden) niet.
Vandaar dat ik ben gaan freelancen. Dan maar minder geld.
En de minister zal het wel zonde van mijn talent vinden (lees ik breng zo ook minder belasting op)
En nee financieel afhankelijk ben ik zo (net) niet. Dat is balen ja.
Maar beter dan werken op een plek waar ze je eigenlijk niet willen (ik vermoed dat ik uiteindelijk toch wel ontslagen zou zijn).
En we verdienen samen genoeg.
Het feit dat mensen het schandalig vinden dat mijn man voor financiële zekerheid zorgt heb ik inmiddels al een beetje naast me neer gelegd.
Daarom erger ik mij ook zo aan mensen (m/v) die zeggen dat het allemaal wel meevalt met de seksediscriminatie in Nederland, mannen en vrouwen zijn immers voor de wet gelijk?
Als je mensen vraagt of ze denken dat de verkeerswetten regelmatig worden overtreden dan zal elk mens antwoorden dat bijna niemand zich (altijd) aan die wet houdt. Immers, iedereen rijdt wel eens te hard of zonder licht op de fiets. Gek genoeg denken we massaal dat iedereen en iedere instantie zich wel houdt aan anti-discriminatiewetten....
[...]
Klopt.
Het feit dat ik kinderen kreeg terwijl ik nog niet zo lang een vast contract had en dan nog wel twee keer dat is mij zeker niet in dank afgenomen. En dan wilde ik ook nog kolven! Gruwel!
Na de bevalling van nummer twee wilde mij baas me zelfs kwijt, en had al een ontslagvoorstel klaarliggen. Dat was leuk terugkomen.
Hij zat niet te wachten op een werknemer die steeds op stel en sprong weg moest omdat er een ziek kind was. In de praktijk nooit gebeurd (maar wel met een collega vandaar?)
Ik heb het succesvol aangevochten. Maar ja uitdagende projecten zaten er dus ook niet meer in.
Ik heb me suf gezocht naar iets anders, maar als jonge moeder vind (en vond je 13 jaar geleden) niet.
Vandaar dat ik ben gaan freelancen. Dan maar minder geld.
En de minister zal het wel zonde van mijn talent vinden (lees ik breng zo ook minder belasting op)
En nee financieel afhankelijk ben ik zo (net) niet. Dat is balen ja.
Maar beter dan werken op een plek waar ze je eigenlijk niet willen (ik vermoed dat ik uiteindelijk toch wel ontslagen zou zijn).
En we verdienen samen genoeg.
Het feit dat mensen het schandalig vinden dat mijn man voor financiële zekerheid zorgt heb ik inmiddels al een beetje naast me neer gelegd.
Daarom erger ik mij ook zo aan mensen (m/v) die zeggen dat het allemaal wel meevalt met de seksediscriminatie in Nederland, mannen en vrouwen zijn immers voor de wet gelijk?
Als je mensen vraagt of ze denken dat de verkeerswetten regelmatig worden overtreden dan zal elk mens antwoorden dat bijna niemand zich (altijd) aan die wet houdt. Immers, iedereen rijdt wel eens te hard of zonder licht op de fiets. Gek genoeg denken we massaal dat iedereen en iedere instantie zich wel houdt aan anti-discriminatiewetten....
donderdag 10 maart 2016 om 10:00
Als je als vader 'niet zit te wachten' op verlof, waarom wil je dan een kind? Of wil je alleen een kind voor de leuke dingen en wil je er niet echt voor zorgen? Mijn man heeft veel vrij kunnen nemen na de geboorte en dat vonden we allebei heerlijk. Je deelt die intense periode dan samen, leert allebei goed omgaan met je kind en op die manier leg je een basis voor de rest van het leven.
Helaas kunnen maar weinig mensen dit doen, maar het geeft wel grote voordelen. Nu zie je toch vaak dat de vrouw alles doet de eerste maanden tijdens haar verlof en dat de vader daardoor onzeker blijft en zich minder verantwoordelijk voelt voor zijn kind. Hoe vaak ik wel niet lees/hoor, dat vrouwen hun kind niet alleen durven laten met de vader, omdat hij dit niet gewend is. Patronen die in die eerste maanden ontstaan zijn moeilijk later weer te doorbreken.
Mij lijkt het een top idee dat mannen en vrouwen evenveel verlof krijgen. Op die manier ban je gelijk een groot deel van de discriminatie uit.
Helaas kunnen maar weinig mensen dit doen, maar het geeft wel grote voordelen. Nu zie je toch vaak dat de vrouw alles doet de eerste maanden tijdens haar verlof en dat de vader daardoor onzeker blijft en zich minder verantwoordelijk voelt voor zijn kind. Hoe vaak ik wel niet lees/hoor, dat vrouwen hun kind niet alleen durven laten met de vader, omdat hij dit niet gewend is. Patronen die in die eerste maanden ontstaan zijn moeilijk later weer te doorbreken.
Mij lijkt het een top idee dat mannen en vrouwen evenveel verlof krijgen. Op die manier ban je gelijk een groot deel van de discriminatie uit.
donderdag 10 maart 2016 om 10:14
quote:valerievaldera schreef op 10 maart 2016 @ 10:00:
Als je als vader 'niet zit te wachten' op verlof, waarom wil je dan een kind? Of wil je alleen een kind voor de leuke dingen en wil je er niet echt voor zorgen? Mijn man heeft veel vrij kunnen nemen na de geboorte en dat vonden we allebei heerlijk. Je deelt die intense periode dan samen, leert allebei goed omgaan met je kind en op die manier leg je een basis voor de rest van het leven.
Helaas kunnen maar weinig mensen dit doen, maar het geeft wel grote voordelen. Nu zie je toch vaak dat de vrouw alles doet de eerste maanden tijdens haar verlof en dat de vader daardoor onzeker blijft en zich minder verantwoordelijk voelt voor zijn kind. Hoe vaak ik wel niet lees/hoor, dat vrouwen hun kind niet alleen durven laten met de vader, omdat hij dit niet gewend is. Patronen die in die eerste maanden ontstaan zijn moeilijk later weer te doorbreken.
Mij lijkt het een top idee dat mannen en vrouwen evenveel verlof krijgen. Op die manier ban je gelijk een groot deel van de discriminatie uit.Die man heeft toch ook nog avonden en weekenden (en eventueel (ouderschaps)verlofdagen) waarin hij alles kan doen? De vrouw zal tijdens haar verlof meer doen, dat geloof ik graag, maar zó lang duurt dat verlof nu ook weer niet. Daarna kan de zorg gelijk worden verdeeld. Het gaat dan alleen om de eerste 3 maanden.
Als je als vader 'niet zit te wachten' op verlof, waarom wil je dan een kind? Of wil je alleen een kind voor de leuke dingen en wil je er niet echt voor zorgen? Mijn man heeft veel vrij kunnen nemen na de geboorte en dat vonden we allebei heerlijk. Je deelt die intense periode dan samen, leert allebei goed omgaan met je kind en op die manier leg je een basis voor de rest van het leven.
Helaas kunnen maar weinig mensen dit doen, maar het geeft wel grote voordelen. Nu zie je toch vaak dat de vrouw alles doet de eerste maanden tijdens haar verlof en dat de vader daardoor onzeker blijft en zich minder verantwoordelijk voelt voor zijn kind. Hoe vaak ik wel niet lees/hoor, dat vrouwen hun kind niet alleen durven laten met de vader, omdat hij dit niet gewend is. Patronen die in die eerste maanden ontstaan zijn moeilijk later weer te doorbreken.
Mij lijkt het een top idee dat mannen en vrouwen evenveel verlof krijgen. Op die manier ban je gelijk een groot deel van de discriminatie uit.Die man heeft toch ook nog avonden en weekenden (en eventueel (ouderschaps)verlofdagen) waarin hij alles kan doen? De vrouw zal tijdens haar verlof meer doen, dat geloof ik graag, maar zó lang duurt dat verlof nu ook weer niet. Daarna kan de zorg gelijk worden verdeeld. Het gaat dan alleen om de eerste 3 maanden.
donderdag 10 maart 2016 om 10:24
Toch zijn juist die eerste 3 maanden cruciaal. Ik vond het echt een rollercoaster waarin je beland en ik vond het heel fijn dat mijn man ook alles wist en leerde en kon en de tijd had om zich te bekwamen als babyverzorger. Voor ons voelde het bijna als een snelkookcursus babyverzorging, of zoiets.
Als je dan de eerste maanden voor een groot deel mist, dan heb je gelijk al een achterstand. Want vaak zie je dat de man ook bijvoorbeeld 's nachts woedt vrijgehouden, omdat hij overdag weer fit moet zijn voor zijn werk. Dan wordt de moeder toch automatisch de hoofdverantwoordelijke die alles weet en de man degene die alles moet vragen en een lijstje mee krijgt als hij eens moet 'oppassen'.
Als je dan de eerste maanden voor een groot deel mist, dan heb je gelijk al een achterstand. Want vaak zie je dat de man ook bijvoorbeeld 's nachts woedt vrijgehouden, omdat hij overdag weer fit moet zijn voor zijn werk. Dan wordt de moeder toch automatisch de hoofdverantwoordelijke die alles weet en de man degene die alles moet vragen en een lijstje mee krijgt als hij eens moet 'oppassen'.
donderdag 10 maart 2016 om 11:14
quote:valerievaldera schreef op 10 maart 2016 @ 10:00:
Als je als vader 'niet zit te wachten' op verlof, waarom wil je dan een kind? Of wil je alleen een kind voor de leuke dingen en wil je er niet echt voor zorgen?
Zo gek is dat toch niet? De meeste mensen willen voornamelijk de leuke dingen in het leven en niet zorgen.
Daar komen ze niet altijd mee weg, maar het is wel puur menselijk.
Als je als vader 'niet zit te wachten' op verlof, waarom wil je dan een kind? Of wil je alleen een kind voor de leuke dingen en wil je er niet echt voor zorgen?
Zo gek is dat toch niet? De meeste mensen willen voornamelijk de leuke dingen in het leven en niet zorgen.
Daar komen ze niet altijd mee weg, maar het is wel puur menselijk.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 10 maart 2016 om 11:16
Ik ben het rationeel gezien eigenlijk wel grotendeels eens met wat hier besproken wordt. Maar toch bekruipt me op de 1 of andere manier een iebelig gevoel. Ik kan er niet zo goed de vinger op leggen wat dat dan precies is.
Maar ik denk dat het te maken heeft met dat ik ook het gevoel heb dat er wat makkelijk aan het feit wordt voorbijgegaan dat een baby 9 maanden in de vrouw groeit. En die vrouw moet er ook voor zorgen dat die baby er uit komt. Die 9 maanden en de bevalling, dat schept toch een band.
En ik heb het idee, dat er dan heel verstandelijk wordt geredeneerd hier (kan volkomen onterecht zijn hoor) dat zodra de baby geboren is, dat je als vrouw zijnde, dan net zo makkelijk de baby aan de vader zou moeten kunnen geven. En dat je dan niet moet zeuren, want papa is net zo belangrijk. (dit is een beetje gechargeerd natuurlijk)
En nogmaals, rationeel gezien snap ik het allemaal, en ik kan het niet zo goed omschrijven, maar ik denk dat daar ergens wel een behoorlijk verschil zit tussen vaders en moeders.
Dat is wellicht meteen de reden, dat een man niet altijd direct de behoefte voelt om 2 maanden thuis te blijven bij de baby. Hij heeft dat hele proces niet gehad van 9 maanden zwanger en bevalling.
Ergens denk ik dat daar een groot verschil zit tussen hoe mannen en vrouwen er in staan.
Zoiets.
Maar goed, ouders hoeven natuurlijk ook niet tegelijkertijd verlof op te nemen.
Dus het is geen reden om verlof niet uit te gaan breiden natuurlijk.
Maar ik denk dat het te maken heeft met dat ik ook het gevoel heb dat er wat makkelijk aan het feit wordt voorbijgegaan dat een baby 9 maanden in de vrouw groeit. En die vrouw moet er ook voor zorgen dat die baby er uit komt. Die 9 maanden en de bevalling, dat schept toch een band.
En ik heb het idee, dat er dan heel verstandelijk wordt geredeneerd hier (kan volkomen onterecht zijn hoor) dat zodra de baby geboren is, dat je als vrouw zijnde, dan net zo makkelijk de baby aan de vader zou moeten kunnen geven. En dat je dan niet moet zeuren, want papa is net zo belangrijk. (dit is een beetje gechargeerd natuurlijk)
En nogmaals, rationeel gezien snap ik het allemaal, en ik kan het niet zo goed omschrijven, maar ik denk dat daar ergens wel een behoorlijk verschil zit tussen vaders en moeders.
Dat is wellicht meteen de reden, dat een man niet altijd direct de behoefte voelt om 2 maanden thuis te blijven bij de baby. Hij heeft dat hele proces niet gehad van 9 maanden zwanger en bevalling.
Ergens denk ik dat daar een groot verschil zit tussen hoe mannen en vrouwen er in staan.
Zoiets.
Maar goed, ouders hoeven natuurlijk ook niet tegelijkertijd verlof op te nemen.
Dus het is geen reden om verlof niet uit te gaan breiden natuurlijk.
donderdag 10 maart 2016 om 11:19
quote:nerdopviva schreef op 10 maart 2016 @ 10:14:
[...]
Die man heeft toch ook nog avonden en weekenden (en eventueel (ouderschaps)verlofdagen) waarin hij alles kan doen? De vrouw zal tijdens haar verlof meer doen, dat geloof ik graag, maar zó lang duurt dat verlof nu ook weer niet. Daarna kan de zorg gelijk worden verdeeld. Het gaat dan alleen om de eerste 3 maanden.
Als je doorleest dan schrijft ze ook: "Patronen die in die eerste maanden ontstaan zijn moeilijk later weer te doorbreken." en dat is denk ik de crux. Psychologisch schijnt het zo te zijn dat als je een stuk of 20x iets op een bepaalde manier doet het dan ingebakken zit en je er moeilijk weer vanaf komt.
Bij ons is dat omgekeerd trouwens ook zo: ik ben door een verkeersongeluk rond de 1e verjaardag van mijn oudste een tijd uitgeschakeld geweest en sinds die tijd doet mijn man het uit bed halen en naar bed brengen. Toen ik het wel weer kon hebben we dat niet teruggedraaid, het was routine geworden. Ook kookt mijn man vrijwel altijd sinds ik tijdens mijn zwangerschap dat niet meer kon. Patronen die erin zitten die draai je niet zomaar terug.
Ik vind het daarom ook heel fijn dat mijn man de 2-3 weken na mijn verlof met de baby thuis was. Niet lang genoeg om alle patronen om te keren, maar het heeft wel uitgemaakt in dat hij meer zijn verantwoordelijkheid nam en meer het idee had dat hij het ook wel kon. En voor mij dat ik het meer los kon laten.
Hij vond het zelf trouwens ook heel fijn. Achteraf gezien, want vooraf heb ik hem echt moeten overtuigen dat het waardevol zou zijn en liep hij te miepen over onmisbaar zijn op zijn werk enzo. Alsof het voor mijn werk wel handig was dat ik er een tijd uit was. (en ik was ziek tijdens de zwangerschap, dus ik ben er beide keren bijna een jaar uit geweest)
En verder, vertel maar eens aan de werkgevers dat dat verlof zo lang nou ook weer niet duurt. Als je hierboven een aantal reacties leest dan denken veel werkgevers daar toch anders over.
[...]
Die man heeft toch ook nog avonden en weekenden (en eventueel (ouderschaps)verlofdagen) waarin hij alles kan doen? De vrouw zal tijdens haar verlof meer doen, dat geloof ik graag, maar zó lang duurt dat verlof nu ook weer niet. Daarna kan de zorg gelijk worden verdeeld. Het gaat dan alleen om de eerste 3 maanden.
Als je doorleest dan schrijft ze ook: "Patronen die in die eerste maanden ontstaan zijn moeilijk later weer te doorbreken." en dat is denk ik de crux. Psychologisch schijnt het zo te zijn dat als je een stuk of 20x iets op een bepaalde manier doet het dan ingebakken zit en je er moeilijk weer vanaf komt.
Bij ons is dat omgekeerd trouwens ook zo: ik ben door een verkeersongeluk rond de 1e verjaardag van mijn oudste een tijd uitgeschakeld geweest en sinds die tijd doet mijn man het uit bed halen en naar bed brengen. Toen ik het wel weer kon hebben we dat niet teruggedraaid, het was routine geworden. Ook kookt mijn man vrijwel altijd sinds ik tijdens mijn zwangerschap dat niet meer kon. Patronen die erin zitten die draai je niet zomaar terug.
Ik vind het daarom ook heel fijn dat mijn man de 2-3 weken na mijn verlof met de baby thuis was. Niet lang genoeg om alle patronen om te keren, maar het heeft wel uitgemaakt in dat hij meer zijn verantwoordelijkheid nam en meer het idee had dat hij het ook wel kon. En voor mij dat ik het meer los kon laten.
Hij vond het zelf trouwens ook heel fijn. Achteraf gezien, want vooraf heb ik hem echt moeten overtuigen dat het waardevol zou zijn en liep hij te miepen over onmisbaar zijn op zijn werk enzo. Alsof het voor mijn werk wel handig was dat ik er een tijd uit was. (en ik was ziek tijdens de zwangerschap, dus ik ben er beide keren bijna een jaar uit geweest)
En verder, vertel maar eens aan de werkgevers dat dat verlof zo lang nou ook weer niet duurt. Als je hierboven een aantal reacties leest dan denken veel werkgevers daar toch anders over.
donderdag 10 maart 2016 om 11:23
quote:Baudolino schreef op 10 maart 2016 @ 11:16:
Dat is wellicht meteen de reden, dat een man niet altijd direct de behoefte voelt om 2 maanden thuis te blijven bij de baby. Hij heeft dat hele proces niet gehad van 9 maanden zwanger en bevalling.
Ergens denk ik dat daar een groot verschil zit tussen hoe mannen en vrouwen er in staan.
Zoiets. Daarom is langer vaderschapsverlof een uitgelezen kans om toch die hechte band met de baby op te bouwen
Dat is wellicht meteen de reden, dat een man niet altijd direct de behoefte voelt om 2 maanden thuis te blijven bij de baby. Hij heeft dat hele proces niet gehad van 9 maanden zwanger en bevalling.
Ergens denk ik dat daar een groot verschil zit tussen hoe mannen en vrouwen er in staan.
Zoiets. Daarom is langer vaderschapsverlof een uitgelezen kans om toch die hechte band met de baby op te bouwen
donderdag 10 maart 2016 om 11:30
quote:Baudolino schreef op 10 maart 2016 @ 11:16:
Ik ben het rationeel gezien eigenlijk wel grotendeels eens met wat hier besproken wordt. Maar toch bekruipt me op de 1 of andere manier een iebelig gevoel. Ik kan er niet zo goed de vinger op leggen wat dat dan precies is.
Maar ik denk dat het te maken heeft met dat ik ook het gevoel heb dat er wat makkelijk aan het feit wordt voorbijgegaan dat een baby 9 maanden in de vrouw groeit. En die vrouw moet er ook voor zorgen dat die baby er uit komt. Die 9 maanden en de bevalling, dat schept toch een band.
En ik heb het idee, dat er dan heel verstandelijk wordt geredeneerd hier (kan volkomen onterecht zijn hoor) dat zodra de baby geboren is, dat je als vrouw zijnde, dan net zo makkelijk de baby aan de vader zou moeten kunnen geven. En dat je dan niet moet zeuren, want papa is net zo belangrijk. (dit is een beetje gechargeerd natuurlijk)
En nogmaals, rationeel gezien snap ik het allemaal, en ik kan het niet zo goed omschrijven, maar ik denk dat daar ergens wel een behoorlijk verschil zit tussen vaders en moeders.
Dat is wellicht meteen de reden, dat een man niet altijd direct de behoefte voelt om 2 maanden thuis te blijven bij de baby. Hij heeft dat hele proces niet gehad van 9 maanden zwanger en bevalling.
Ergens denk ik dat daar een groot verschil zit tussen hoe mannen en vrouwen er in staan.
Zoiets.
Maar goed, ouders hoeven natuurlijk ook niet tegelijkertijd verlof op te nemen.
Dus het is geen reden om verlof niet uit te gaan breiden natuurlijk.
Daar zit wat in, maar je kunt dat ook andersom redeneren. Juist omdat de man niet die bloedband zo gevoeld heeft en minder onder invloed staat van allerlei hormonen, zou hij extra tijd moeten krijgen om de band op te bouwen met zijn kind die de vrouw van nature al heeft (ook niet elke vrouw overigens).
En het is natuurlijk niet zo dat het verlof van vrouwen afgeschaft moet worden en ze na een week aan het werk moet waarbij de vader dan het verlof overneemt. In het nieuwe voorstel zou bijv eerst de vrouw 3 maanden verlof op kunnen nemen en daarna de man 3 maanden. Of beiden tegelijk als je dat wilt. Het is extra, niet in plaats.
Dat komt meteen tegemoet aan het gevoel van veel vrouwen die het moeilijk vinden hun kind van 3 maanden achter te laten op de opvang. Thuis bij papa achterlaten als je weer begint met werken voelt dan veel prettiger is mijn eigen ervaring. Het zorgde er bij mij voor dat ik me ook direct beter weer op het werk kon storten, ik had geen last van gedachten als 'zou het wel goed gaan?' want de baby was gewoon bij mijn man thuis. Toen onze kinderen wel naar de opvang gingen was ik alweer lekker in het werkritme en was daardoor de stap minder groot.
Ik ben het rationeel gezien eigenlijk wel grotendeels eens met wat hier besproken wordt. Maar toch bekruipt me op de 1 of andere manier een iebelig gevoel. Ik kan er niet zo goed de vinger op leggen wat dat dan precies is.
Maar ik denk dat het te maken heeft met dat ik ook het gevoel heb dat er wat makkelijk aan het feit wordt voorbijgegaan dat een baby 9 maanden in de vrouw groeit. En die vrouw moet er ook voor zorgen dat die baby er uit komt. Die 9 maanden en de bevalling, dat schept toch een band.
En ik heb het idee, dat er dan heel verstandelijk wordt geredeneerd hier (kan volkomen onterecht zijn hoor) dat zodra de baby geboren is, dat je als vrouw zijnde, dan net zo makkelijk de baby aan de vader zou moeten kunnen geven. En dat je dan niet moet zeuren, want papa is net zo belangrijk. (dit is een beetje gechargeerd natuurlijk)
En nogmaals, rationeel gezien snap ik het allemaal, en ik kan het niet zo goed omschrijven, maar ik denk dat daar ergens wel een behoorlijk verschil zit tussen vaders en moeders.
Dat is wellicht meteen de reden, dat een man niet altijd direct de behoefte voelt om 2 maanden thuis te blijven bij de baby. Hij heeft dat hele proces niet gehad van 9 maanden zwanger en bevalling.
Ergens denk ik dat daar een groot verschil zit tussen hoe mannen en vrouwen er in staan.
Zoiets.
Maar goed, ouders hoeven natuurlijk ook niet tegelijkertijd verlof op te nemen.
Dus het is geen reden om verlof niet uit te gaan breiden natuurlijk.
Daar zit wat in, maar je kunt dat ook andersom redeneren. Juist omdat de man niet die bloedband zo gevoeld heeft en minder onder invloed staat van allerlei hormonen, zou hij extra tijd moeten krijgen om de band op te bouwen met zijn kind die de vrouw van nature al heeft (ook niet elke vrouw overigens).
En het is natuurlijk niet zo dat het verlof van vrouwen afgeschaft moet worden en ze na een week aan het werk moet waarbij de vader dan het verlof overneemt. In het nieuwe voorstel zou bijv eerst de vrouw 3 maanden verlof op kunnen nemen en daarna de man 3 maanden. Of beiden tegelijk als je dat wilt. Het is extra, niet in plaats.
Dat komt meteen tegemoet aan het gevoel van veel vrouwen die het moeilijk vinden hun kind van 3 maanden achter te laten op de opvang. Thuis bij papa achterlaten als je weer begint met werken voelt dan veel prettiger is mijn eigen ervaring. Het zorgde er bij mij voor dat ik me ook direct beter weer op het werk kon storten, ik had geen last van gedachten als 'zou het wel goed gaan?' want de baby was gewoon bij mijn man thuis. Toen onze kinderen wel naar de opvang gingen was ik alweer lekker in het werkritme en was daardoor de stap minder groot.
donderdag 10 maart 2016 om 11:35
quote:nicole123 schreef op 10 maart 2016 @ 11:30:
[...]
Daar zit wat in, maar je kunt dat ook andersom redeneren. Juist omdat de man niet die bloedband zo gevoeld heeft en minder onder invloed staat van allerlei hormonen, zou hij extra tijd moeten krijgen om de band op te bouwen met zijn kind die de vrouw van nature al heeft (ook niet elke vrouw overigens).
En het is natuurlijk niet zo dat het verlof van vrouwen afgeschaft moet worden en ze na een week aan het werk moet waarbij de vader dan het verlof overneemt. In het nieuwe voorstel zou bijv eerst de vrouw 3 maanden verlof op kunnen nemen en daarna de man 3 maanden. Of beiden tegelijk als je dat wilt. Het is extra, niet in plaats.Maar dan is meteen het effect van die belangrijke eerste maanden weg.
[...]
Daar zit wat in, maar je kunt dat ook andersom redeneren. Juist omdat de man niet die bloedband zo gevoeld heeft en minder onder invloed staat van allerlei hormonen, zou hij extra tijd moeten krijgen om de band op te bouwen met zijn kind die de vrouw van nature al heeft (ook niet elke vrouw overigens).
En het is natuurlijk niet zo dat het verlof van vrouwen afgeschaft moet worden en ze na een week aan het werk moet waarbij de vader dan het verlof overneemt. In het nieuwe voorstel zou bijv eerst de vrouw 3 maanden verlof op kunnen nemen en daarna de man 3 maanden. Of beiden tegelijk als je dat wilt. Het is extra, niet in plaats.Maar dan is meteen het effect van die belangrijke eerste maanden weg.
donderdag 10 maart 2016 om 11:40
Ik had wel 3 maanden nodig om lichamelijk voldoende hersteld te zijn.
Emancipatie is nog steeds nodig zolang ik nog het verlangen heb naar een vrouw thuis die het huishouden voor mij regelt. Eten kookt, het gezellig maakt, alles organiseert, beslommeringen uit handen neemt zodat ik me onbekommerd op een carriere kan richten.
En ik ben een vrouw
Emancipatie is nog steeds nodig zolang ik nog het verlangen heb naar een vrouw thuis die het huishouden voor mij regelt. Eten kookt, het gezellig maakt, alles organiseert, beslommeringen uit handen neemt zodat ik me onbekommerd op een carriere kan richten.
En ik ben een vrouw
donderdag 10 maart 2016 om 11:58
quote:nerdopviva schreef op 10 maart 2016 @ 11:35:
[...]
Maar dan is meteen het effect van die belangrijke eerste maanden weg.
Ik denk dat maand 4-6 ook belangrijk zijn en dat het er vooral om gaat dat je beiden in gelijke(re) mate voor je kind zorgt en daardoor beiden je in gelijke(re) mate verantwoordelijk voelt in de tijd daarna. Helemaal perfect zal het niet worden, maar beter dan nu kan het zeker.
Op zich is het ook niet eerlijk als de vrouw maand 1-3 doet en de man 4-6, want in mijn ervaring waren die eerste maanden veruit het zwaarst. Een baby die krampjes heeft, om de 2-3 uur gevoed moet worden, alleen maar op iemand wil slapen, etc. Vanaf 3 maanden gingen mijn kinderen zich meer op de omgeving richten, konden ze zelf een beetje 'spelen' en huilden ze stukken minder. Toen werd het eigenlijk pas leuk vond ik zelf.
Daarbij komt dat de vrouw ook nog lichamelijk moet herstellen en als ze borstvoeding geeft dat ook in veel gevallen best een aanslag kan zijn. Dus helemaal gelijktrekken kun je het niet denk ik. Maar wel gelijker dan het nu is met die lousy 2 dagen vaderschapsverlof en daar gaat het om.
Als mijn man en ik beiden 3 maanden zouden krijgen zou ik het denk ik het liefst als volgt verdelen: eerst 1 maand samen, dan 2 maanden ikzelf, dan 2 maanden man. Maar het lijkt me prima als ouders hier zelf een keuze in kunnen maken.
[...]
Maar dan is meteen het effect van die belangrijke eerste maanden weg.
Ik denk dat maand 4-6 ook belangrijk zijn en dat het er vooral om gaat dat je beiden in gelijke(re) mate voor je kind zorgt en daardoor beiden je in gelijke(re) mate verantwoordelijk voelt in de tijd daarna. Helemaal perfect zal het niet worden, maar beter dan nu kan het zeker.
Op zich is het ook niet eerlijk als de vrouw maand 1-3 doet en de man 4-6, want in mijn ervaring waren die eerste maanden veruit het zwaarst. Een baby die krampjes heeft, om de 2-3 uur gevoed moet worden, alleen maar op iemand wil slapen, etc. Vanaf 3 maanden gingen mijn kinderen zich meer op de omgeving richten, konden ze zelf een beetje 'spelen' en huilden ze stukken minder. Toen werd het eigenlijk pas leuk vond ik zelf.
Daarbij komt dat de vrouw ook nog lichamelijk moet herstellen en als ze borstvoeding geeft dat ook in veel gevallen best een aanslag kan zijn. Dus helemaal gelijktrekken kun je het niet denk ik. Maar wel gelijker dan het nu is met die lousy 2 dagen vaderschapsverlof en daar gaat het om.
Als mijn man en ik beiden 3 maanden zouden krijgen zou ik het denk ik het liefst als volgt verdelen: eerst 1 maand samen, dan 2 maanden ikzelf, dan 2 maanden man. Maar het lijkt me prima als ouders hier zelf een keuze in kunnen maken.
donderdag 10 maart 2016 om 14:22
quote:nicole123 schreef op 09 maart 2016 @ 14:38:
Van mijn part bekostigen ze het door het omlaag doen van de kinderbijslag. Stel je geeft mannen 3 maanden verlof x 3000 euro = 9000 euro per kind. 9000/18 jaar = 500 euro per jaar minder kinderbijslag (= ongeveer de helft). De meeste mensen die ik ken hebben de kinderbijslag niet echt nodig en zouden met de helft prima rondkomen. Lage inkomens zou je kunnen compenseren. En volgens het Zweedse onderzoek zouden vrouwen door deze maatregel in inkomen vooruit gaan, wat zowel voor gezinnen als voor de overheid een toename in inkomsten betekent. Dus best kans dat je uiteindelijk zowel als gezin als als overheid quitte speelt of meer overhoudt, doordat je zo vrouwen gelijke kansen biedt op de arbeidsmarkt.Leuk idee maar het leidt wel tot een verschuiving van de middelen voor kinderbijslag naar de hogere inkomens. Kinderbijslag is inkomensonafhankelijk. Betaald ouderschapsverlof levert de meeste voordelen op voor mensen in de best betaalde functies. En mensen in de bijstand of een uitkering hebben er geen bal aan, want die zitten al thuis en kunnen geen ouderschapsverlof krijgen. Ik vind trouwens dat je dat betaald ouderschapsverlof dan wel tegen bv minimumloontarief mag zijn. Als je samen 6 maanden (!) vrij krijgt mag je daar zelf ook wel iets aan bijdragen.
Van mijn part bekostigen ze het door het omlaag doen van de kinderbijslag. Stel je geeft mannen 3 maanden verlof x 3000 euro = 9000 euro per kind. 9000/18 jaar = 500 euro per jaar minder kinderbijslag (= ongeveer de helft). De meeste mensen die ik ken hebben de kinderbijslag niet echt nodig en zouden met de helft prima rondkomen. Lage inkomens zou je kunnen compenseren. En volgens het Zweedse onderzoek zouden vrouwen door deze maatregel in inkomen vooruit gaan, wat zowel voor gezinnen als voor de overheid een toename in inkomsten betekent. Dus best kans dat je uiteindelijk zowel als gezin als als overheid quitte speelt of meer overhoudt, doordat je zo vrouwen gelijke kansen biedt op de arbeidsmarkt.Leuk idee maar het leidt wel tot een verschuiving van de middelen voor kinderbijslag naar de hogere inkomens. Kinderbijslag is inkomensonafhankelijk. Betaald ouderschapsverlof levert de meeste voordelen op voor mensen in de best betaalde functies. En mensen in de bijstand of een uitkering hebben er geen bal aan, want die zitten al thuis en kunnen geen ouderschapsverlof krijgen. Ik vind trouwens dat je dat betaald ouderschapsverlof dan wel tegen bv minimumloontarief mag zijn. Als je samen 6 maanden (!) vrij krijgt mag je daar zelf ook wel iets aan bijdragen.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 10 maart 2016 om 14:44
quote:merano schreef op 10 maart 2016 @ 14:22:
[...]
Leuk idee maar het leidt wel tot een verschuiving van de middelen voor kinderbijslag naar de hogere inkomens. Kinderbijslag is inkomensonafhankelijk. Betaald ouderschapsverlof levert de meeste voordelen op voor mensen in de best betaalde functies. En mensen in de bijstand of een uitkering hebben er geen bal aan, want die zitten al thuis en kunnen geen ouderschapsverlof krijgen. Ik vind trouwens dat je dat betaald ouderschapsverlof dan wel tegen bv minimumloontarief mag zijn. Als je samen 6 maanden (!) vrij krijgt mag je daar zelf ook wel iets aan bijdragen.Daarom stond erbij: lage inkomens zou je kunnen compenseren. Want inderdaad zijn er ook gezinnen die de kinderbijslag wel hard nodig hebben en niet of nauwelijks baat hebben met en ruimere vaderschapsregeling. Omdat vader al werkloos thuis zit bijv.
[...]
Leuk idee maar het leidt wel tot een verschuiving van de middelen voor kinderbijslag naar de hogere inkomens. Kinderbijslag is inkomensonafhankelijk. Betaald ouderschapsverlof levert de meeste voordelen op voor mensen in de best betaalde functies. En mensen in de bijstand of een uitkering hebben er geen bal aan, want die zitten al thuis en kunnen geen ouderschapsverlof krijgen. Ik vind trouwens dat je dat betaald ouderschapsverlof dan wel tegen bv minimumloontarief mag zijn. Als je samen 6 maanden (!) vrij krijgt mag je daar zelf ook wel iets aan bijdragen.Daarom stond erbij: lage inkomens zou je kunnen compenseren. Want inderdaad zijn er ook gezinnen die de kinderbijslag wel hard nodig hebben en niet of nauwelijks baat hebben met en ruimere vaderschapsregeling. Omdat vader al werkloos thuis zit bijv.
donderdag 10 maart 2016 om 14:49
En het bedrag wat de overheid moet investeren om de gezinnen met lage inkomens te compenseren (dus wel het oude bedrag aan kinderbijslag te storten ipv de helft) dat komt terug doordat sommige van die gezinnen geen gebruik zullen/kunnen maken van de regeling en daarnaast omdat vrouwen meer gaan werken/verdienen en er dus meer inkomstenbelasting binnenkomt.
Ik zou denk ik wel 80-100% van het loon aanhouden, als je alleen minimumloon uitkeert dan hebben heel veel mannen toch weer een goede reden om hun snor te drukken. Of gezinnen kunnen de keus dan gewoon niet maken omdat het huis en het eten wel betaald moeten worden en het dan niet uit kan.
Je bespaart wel als gezin weer op kinderopvang (als je aansluitend opneemt), dus misschien 70-80% van het inkomen uitkeren. Dan speel je redelijk quitte.
Ik zou denk ik wel 80-100% van het loon aanhouden, als je alleen minimumloon uitkeert dan hebben heel veel mannen toch weer een goede reden om hun snor te drukken. Of gezinnen kunnen de keus dan gewoon niet maken omdat het huis en het eten wel betaald moeten worden en het dan niet uit kan.
Je bespaart wel als gezin weer op kinderopvang (als je aansluitend opneemt), dus misschien 70-80% van het inkomen uitkeren. Dan speel je redelijk quitte.
donderdag 10 maart 2016 om 16:33
Echt eerlijk zou zijn als je gewoon iedereen een half jaar of een jaar betaald verlof zou geven.
De één kan dat gebruiken als ouderschapsverlof voor zijn ene kind, de ander verdelen over zijn 3 kinderen en de derde die geen kinderen heeft kan er iets anders mee doen, bv mantelzorgen of gewoon vakantie nemen. Dat mag je met ouderschapverlof tenslotte ook doen. Werklozen of bijstandsgerechtigden kunnen het opnemen om een tijdje van de sollicitatieverplichtingen van het UWV af te zijn.
De overheid kan dan minimum loon financieren en de werkgever kan dat desgewenst aanvullen tot het loonniveau van de betreffende werknemer.
De één kan dat gebruiken als ouderschapsverlof voor zijn ene kind, de ander verdelen over zijn 3 kinderen en de derde die geen kinderen heeft kan er iets anders mee doen, bv mantelzorgen of gewoon vakantie nemen. Dat mag je met ouderschapverlof tenslotte ook doen. Werklozen of bijstandsgerechtigden kunnen het opnemen om een tijdje van de sollicitatieverplichtingen van het UWV af te zijn.
De overheid kan dan minimum loon financieren en de werkgever kan dat desgewenst aanvullen tot het loonniveau van de betreffende werknemer.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 10 maart 2016 om 16:51
Dan ga je voorbij aan het doel Merano. Dat is emancipatie: meer kansen op werkgebied voor vrouwen en meer verantwoordelijkheid voor het gezin door mannen. In jouw plan wordt het gewoon een leuk cadeautje voor iedereen, wat we uiteindelijk zelf betalen want het moet toch ergens vandaan komen.
In mijn voorstel komt overigens de financiering door het verlagen van de kinderbijslag, dus het wordt specifiek bij de groep weggehaald die er ook belang bij heeft. De kinderlozen hebben er daardoor weinig last van.
Als je echt problemen hebt met of het eerlijk is voor kinderlozen dan zou je de kinderbijslag helemaal moeten afschaffen en de ouders dik moeten laten betalen voor de school van hun kind ipv dat de overheid dat betaalt. Etc etc.
In mijn voorstel komt overigens de financiering door het verlagen van de kinderbijslag, dus het wordt specifiek bij de groep weggehaald die er ook belang bij heeft. De kinderlozen hebben er daardoor weinig last van.
Als je echt problemen hebt met of het eerlijk is voor kinderlozen dan zou je de kinderbijslag helemaal moeten afschaffen en de ouders dik moeten laten betalen voor de school van hun kind ipv dat de overheid dat betaalt. Etc etc.
donderdag 10 maart 2016 om 17:56
Dat is wat de overheid tot nu toe doet. De emancipatie bewerkstelligen door voorzieningen voor vrouwen met kinderen. Ouderschapsverlof, kinderopvang, etc. Ik vind het een te beperkte insteek.
Beter zijn initiatieven, die alle vrouwen ten goede komen, niet alleen vrouwen met gezinnen. Bv. alle vrouwen een jaar gratis studiefinanciering geven zodat ze zich beter kunnen scholen en een voorsprong hebben bij het betreden van de arbeidsmarkt. Dat compenseert het verschil in beloning dat optreedt omdat vrouwen vaker in slechtbetaalde sectoren terechtkomen een beetje.
En als mannen minder verdienen dan vrouwen op het moment dat de kinderen zich aandienen is de kans groot dat de man minder gaat werken in plaats van de vrouw en dat hij dus meer zorgtaken op zich neemt.
Overigens vind ik een tijdje betaald verlof eigenlijk voor iedereen nodig. Als je 40 jaar werkt dan is het geen luxe cadeautje, maar bittere noodzaak om ergens in je leven eens een paar maanden vrij te kunnen nemen.
De één krijgt kinderen, de ander heeft een mantelzorgproject, een derde heeft tijd nodig voor een verbouwing of gewoon om even weer op te laden. Die noodzaak is er voor alleenstaanden nog meer dan voor gezinnen die werk en privé gewoon beter kunnen balanceren omdat ze ervoor kunnen kiezen om als partners allebei of één van beiden minder te gaan werken.
Beter zijn initiatieven, die alle vrouwen ten goede komen, niet alleen vrouwen met gezinnen. Bv. alle vrouwen een jaar gratis studiefinanciering geven zodat ze zich beter kunnen scholen en een voorsprong hebben bij het betreden van de arbeidsmarkt. Dat compenseert het verschil in beloning dat optreedt omdat vrouwen vaker in slechtbetaalde sectoren terechtkomen een beetje.
En als mannen minder verdienen dan vrouwen op het moment dat de kinderen zich aandienen is de kans groot dat de man minder gaat werken in plaats van de vrouw en dat hij dus meer zorgtaken op zich neemt.
Overigens vind ik een tijdje betaald verlof eigenlijk voor iedereen nodig. Als je 40 jaar werkt dan is het geen luxe cadeautje, maar bittere noodzaak om ergens in je leven eens een paar maanden vrij te kunnen nemen.
De één krijgt kinderen, de ander heeft een mantelzorgproject, een derde heeft tijd nodig voor een verbouwing of gewoon om even weer op te laden. Die noodzaak is er voor alleenstaanden nog meer dan voor gezinnen die werk en privé gewoon beter kunnen balanceren omdat ze ervoor kunnen kiezen om als partners allebei of één van beiden minder te gaan werken.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 10 maart 2016 om 18:13
quote:merano schreef op 10 maart 2016 @ 17:56:
Dat is wat de overheid tot nu toe doet. De emancipatie bewerkstelligen door voorzieningen voor vrouwen met kinderen. Ouderschapsverlof, kinderopvang, etc. Ik vind het een te beperkte insteek.
Beter zijn initiatieven, die alle vrouwen te goede komen, niet alleen vrouwen met gezinnen. Bv. alle vrouwen een jaar gratis studiefinanciering geven zodat ze zich beter kunnen scholen en een voorsprong hebben bij het betreden van de arbeidsmarkt. Dat compenseert het verschil in beloning dat optreedt omdat vrouwen vaker in slechtbetaalde sectoren terechtkomen een beetje.
En als mannen minder verdienen dan vrouwen op het moment dat de kinderen zich aandienen is de kans groot dat de man minder gaat werken in plaats van de vrouw en dat hij dus meer zorgtaken op zich neemt.
Overigens vind ik een tijdje betaald verlof eigenlijk voor iedereen nodig. Als je 40 jaar werkt dan is het geen luxe cadeautje, maar bittere noodzaak om ergens in je leven eens een paar maanden vrij te kunnen nemen.
De één krijgt kinderen, de ander heeft een mantelzorgproject, een derde heeft tijd nodig voor een verbouwing of gewoon om even weer op te laden. Die noodzaak is er voor alleenstaanden nog meer dan voor gezinnen die werk en privé gewoon beter kunnen balanceren omdat ze ervoor kunnen kiezen om als partners allebei of één van beiden minder te gaan werken.
Helemaal mee eens. Het draait in deze maatschappij teveel om werken. Werk je om wat voor reden niet of heel weinig dan ben je meteen een profiteur. Niet dat iedereen zo oordeelt, maar er zijn er zat.
Dan hebben vrouwen weer het voordeel dat ze dan in ieder geval nog huisvrouw kunnen zijn
Eigenlijk ben ik voor een basisinkomen. Ik geloof helemaal niet dat dan iedereen thuisblijft, integendeel eigenlijk.Maar dat is een andere discussie.
Dat is wat de overheid tot nu toe doet. De emancipatie bewerkstelligen door voorzieningen voor vrouwen met kinderen. Ouderschapsverlof, kinderopvang, etc. Ik vind het een te beperkte insteek.
Beter zijn initiatieven, die alle vrouwen te goede komen, niet alleen vrouwen met gezinnen. Bv. alle vrouwen een jaar gratis studiefinanciering geven zodat ze zich beter kunnen scholen en een voorsprong hebben bij het betreden van de arbeidsmarkt. Dat compenseert het verschil in beloning dat optreedt omdat vrouwen vaker in slechtbetaalde sectoren terechtkomen een beetje.
En als mannen minder verdienen dan vrouwen op het moment dat de kinderen zich aandienen is de kans groot dat de man minder gaat werken in plaats van de vrouw en dat hij dus meer zorgtaken op zich neemt.
Overigens vind ik een tijdje betaald verlof eigenlijk voor iedereen nodig. Als je 40 jaar werkt dan is het geen luxe cadeautje, maar bittere noodzaak om ergens in je leven eens een paar maanden vrij te kunnen nemen.
De één krijgt kinderen, de ander heeft een mantelzorgproject, een derde heeft tijd nodig voor een verbouwing of gewoon om even weer op te laden. Die noodzaak is er voor alleenstaanden nog meer dan voor gezinnen die werk en privé gewoon beter kunnen balanceren omdat ze ervoor kunnen kiezen om als partners allebei of één van beiden minder te gaan werken.
Helemaal mee eens. Het draait in deze maatschappij teveel om werken. Werk je om wat voor reden niet of heel weinig dan ben je meteen een profiteur. Niet dat iedereen zo oordeelt, maar er zijn er zat.
Dan hebben vrouwen weer het voordeel dat ze dan in ieder geval nog huisvrouw kunnen zijn
Eigenlijk ben ik voor een basisinkomen. Ik geloof helemaal niet dat dan iedereen thuisblijft, integendeel eigenlijk.Maar dat is een andere discussie.
vrijdag 11 maart 2016 om 09:32
quote:Gelukspopje schreef op 10 maart 2016 @ 18:13:
[...]
Helemaal mee eens. Het draait in deze maatschappij teveel om werken. Werk je om wat voor reden niet of heel weinig dan ben je meteen een profiteur. Niet dat iedereen zo oordeelt, maar er zijn er zat.
Dan hebben vrouwen weer het voordeel dat ze dan in ieder geval nog huisvrouw kunnen zijn
Eigenlijk ben ik voor een basisinkomen. Ik geloof helemaal niet dat dan iedereen thuisblijft, integendeel eigenlijk.Maar dat is een andere discussie.Want mannen kunnen geen niet thuisblijven en voor de kinderen en het huishouden zorgen?
[...]
Helemaal mee eens. Het draait in deze maatschappij teveel om werken. Werk je om wat voor reden niet of heel weinig dan ben je meteen een profiteur. Niet dat iedereen zo oordeelt, maar er zijn er zat.
Dan hebben vrouwen weer het voordeel dat ze dan in ieder geval nog huisvrouw kunnen zijn
Eigenlijk ben ik voor een basisinkomen. Ik geloof helemaal niet dat dan iedereen thuisblijft, integendeel eigenlijk.Maar dat is een andere discussie.Want mannen kunnen geen niet thuisblijven en voor de kinderen en het huishouden zorgen?
Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat
vrijdag 11 maart 2016 om 09:59
quote:Monatala schreef op 11 maart 2016 @ 09:32:
[...]
Want mannen kunnen geen niet thuisblijven en voor de kinderen en het huishouden zorgen?Ja ze kunnen het wel, maar de enen huisvader die ik ken heeft het juist zo zwaar omdat iedereen het raar vindt en hem uitmaakt voor lui. Een thuisblijvende vrouw krijgt toch wat minder commentaar. Dat bedoel ik. Er stond ook een smiley achter....
[...]
Want mannen kunnen geen niet thuisblijven en voor de kinderen en het huishouden zorgen?Ja ze kunnen het wel, maar de enen huisvader die ik ken heeft het juist zo zwaar omdat iedereen het raar vindt en hem uitmaakt voor lui. Een thuisblijvende vrouw krijgt toch wat minder commentaar. Dat bedoel ik. Er stond ook een smiley achter....
vrijdag 11 maart 2016 om 14:00
quote:cijfernerd schreef op 10 maart 2016 @ 15:41:
Ik vind het een waardeloos idee,dat 4 maanden vaderschapsverlof.
Onbetaalbaar.
Het is al erg genoeg dat vrouwen zolang verlof hebben.Lang? Het is helemaal niet lang in vergelijking tot andere landen in Europa. Als het om verlof gaat bungelen we ergens onderaan....alleen Duitsland heeft korter verlof. En vaders mogen wat mij betreft best wat langer. 2 dagen is niks.
Ik vind het een waardeloos idee,dat 4 maanden vaderschapsverlof.
Onbetaalbaar.
Het is al erg genoeg dat vrouwen zolang verlof hebben.Lang? Het is helemaal niet lang in vergelijking tot andere landen in Europa. Als het om verlof gaat bungelen we ergens onderaan....alleen Duitsland heeft korter verlof. En vaders mogen wat mij betreft best wat langer. 2 dagen is niks.
