Feminisme ouderwets?

01-03-2016 13:36 421 berichten
Is feminisme ouderwets of juist van nu? Voor een artikel naar aanleiding van Internationale Vrouwendag (8 maart) zijn wij benieuwd naar jullie mening over de volgende stellingen.



1. Feminisme is niet meer van deze tijd.

2. Vrouwen dienen hetzelfde te verdienen als mannen.

3. Het merendeel van de topfuncties wordt bekleed door mannen omdat vrouwen niet zo hard willen werken.
Wat nog steeds blijft staan is het feit dat vrouwen bepalen wanneer ze zwanger worden, van wie ze zwanger worden (anders dan hun eigen partner) en hoe vaak ze zwanger worden, nog los van mogelijke lichamelijke of psychische problemen ten gevolge van de (wellicht niet uitgedragen) zwangerschap.



Er is geen manier om de verschillen in gevolgen van zwangerschap voor mannen en vrouwen recht te trekken. Je doet altijd iemand tekort. Zeker in deze tijd waarin steeds meer vrouwen (en mannen) vooral hun persoonlijke geluk najagen in plaats van samen hun taak als ouders serieus te nemen.
Alle reacties Link kopieren
quote:pussywillow schreef op 08 maart 2016 @ 22:04:

Ja het zijn de vrouwen die zwanger worden, maar wat in hemelsnaam maakt een vrouw minder competent of minder bereid een carrière te hebben/fulltime te werken? Zwangerschap is geen ziekte! Dat ze (tijdelijk) verminderd beschikbaar zijn op de arbeidsmarkt wordt een non-argument, want dat vrouwen degene zijn die zwanger worden daar valt niets aan te veranderen, dat is nu eenmaal biologisch zo bepaald, maar het verschil in verlof daar valt wél wat aan te veranderen. Als zowel aanstaande moeders als vaders 4 maanden zwangerschapsverlof zouden krijgen (in te delen naar eigen inzicht, gelijkertijd of om de beurt), dan is er in ieder geval voor de werkgever geen reden meer om te discrimineren wanneer je kunt kiezen uit een vrouwelijke kandidaat in de reproductieve leeftijd of een mannelijke kandidaat. Dat maakt de kans op een baan en carrière maken in ieder geval al een stuk gelijkwaardiger en bovendien kunnen de zorgtaken voor de baby dan ook tussen beide ouders evenredig verdeeld worden, de eerste maanden na de geboorte.



Ik weet het niet hoor. De helft van de wereldbevolking afremmen met het argument dat het anders zo oneerlijk is voor degenen die door biologische omstandigheden niet zo snel kunnen...

Ik vind wel dat mannen eindelijk eens serieus genomen moeten worden met het verlof na de geboorte van een kind. Ik vind het man/vaderonteerend dat mannen na twee dagen weer aan het werk moeten.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Amand schreef op 08 maart 2016 @ 22:11:

Wat nog steeds blijft staan is het feit dat vrouwen bepalen wanneer ze zwanger worden, van wie ze zwanger worden (anders dan hun eigen partner) en hoe vaak ze zwanger worden, nog los van mogelijke lichamelijke of psychische problemen ten gevolge van de (wellicht niet uitgedragen) zwangerschap.



Er is geen manier om de verschillen in gevolgen van zwangerschap voor mannen en vrouwen recht te trekken. Je doet altijd iemand tekort. Zeker in deze tijd waarin steeds meer vrouwen (en mannen) vooral hun persoonlijke geluk najagen in plaats van samen hun taak als ouders serieus te nemen.Dan besluit ik NU dat ik zwanger wordt van professor Barrabas fysiek aantrekkelijke kleinzoon. Volgende week dinsdag.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
quote:feow schreef op 08 maart 2016 @ 22:12:

[...]





Ik weet het niet hoor. De helft van de wereldbevolking afremmen met het argument dat het anders zo oneerlijk is voor degenen die door biologische omstandigheden niet zo snel kunnen...

Ik vind wel dat mannen eindelijk eens serieus genomen moeten worden met het verlof na de geboorte van een kind. Ik vind het man/vaderonteerend dat mannen na twee dagen weer aan het werk moeten.Eh tja, je kan het als afremmen zien. Ik zie het liever als gelijkheid voor mannen en vrouwen en op dit gebied zijn de mannen in het nadeel. Twee verlofdagen en dan moeten ze weer aan de bak. Ik neem voor het gemak maar even aan dat mannen ook heel graag wat langer van hun baby willen genieten dan die twee miezerige dagen. Dat is toch oneerlijk voor die arme hardwerkende drommels
quote:feow schreef op 08 maart 2016 @ 22:15:

[...]





Dan besluit ik NU dat ik zwanger wordt van professor Barrabas fysiek aantrekkelijke kleinzoon. Volgende week dinsdag.Miepert Je snapt best wat ik schreef. Volgens mij vergeten sommige vrouwen wel eens welk privillege ze bezitten enkel en alleen doordat ze een vrouw zijn, en geen man.
Alle reacties Link kopieren
quote:Amand schreef op 08 maart 2016 @ 22:27:

[...]



Miepert Je snapt best wat ik schreef. Volgens mij vergeten sommige vrouwen wel eens welk privillege ze bezitten enkel en alleen doordat ze een vrouw zijn, en geen man.



Nanananananaaaana. De vrouwenbuik kan het lekker wehel.



Verder eens, als denk ik dat ik heel andere privileges bedoel dan jij.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
Ik heb het net al uitgelegd.
quote:Amand schreef op 08 maart 2016 @ 22:27:

[...]



Miepert Je snapt best wat ik schreef. Volgens mij vergeten sommige vrouwen wel eens welk privillege ze bezitten enkel en alleen doordat ze een vrouw zijn, en geen man.

Nou, jij kan tegen een boom pissen.







Overigens zijn die baarmoeder priviliges weg als je geen kinderen wil...
quote:strikjemetstippels schreef op 08 maart 2016 @ 22:36:

[...]



als je geen kinderen wil...Dat is deel van het privillege.
quote:Amand schreef op 08 maart 2016 @ 21:32:

[...]



De standaard 'ik ben een vrouw'-uitkering voor alle vrouwen, no questions asked?



Ik heb daar al eens voor gepleit, maar ik kreeg er niet echt de handen voor op elkaar hier. Het lijkt erop dat vrouwen vooral klagen over die vermeende achterstand en de miskenning van hun rol in de samenleving, maar dat geen enkele oplossing voor dit 'probleem' goed genoeg is. Klagen om het klagen lijkt het wel eens (niet op alle onderwerpen hoor, voor de goede orde).



Een "ik ben een vrouw"-uitkering?



Ik denk dat de maatschappij verwacht dat de vrouwen veel zaken op zich nemen net zoals ik denk dat veel vrouwen van zichzelf verwachten veel zaken op zich te moeten nemen. Van kantine diensten bij de sportclub tot de boodschappen voor de zieke buurvrouw en dat naast de zorg voor het eigen huishouden, de eigen gezinsleden, (schoon)ouders en een werkend bestaan. Op wat voor een manier is een dergelijke uitkering een oplossing? En is de miskenning een probleem of is de ongelijkheid een probleem?



Dat maakt het ook zo complex.



Want hoe kan het dat anno nu vrouwen nog altijd minder verdienen in een zelfde functie? Hoe kan het dat vrouwen nog altijd door werkgevers aan de kant gezet worden wanneer zij zwanger zijn / of de leeftijd hebben dat het verwacht mag worden? Hoe kan het dat anno nu in de Senaatskamer van de Universiteit van Leiden tussen 117 mannen maar 1 portret van een vrouw hangt? Hoe kan het dat er nog onwijs veel voorbeelden zijn?
We zijn hier al een stukje verder dan alleen maar met opengevallen mond van verbazing constateren dat er verschillen zijn tussen mannen en vrouwen, Caketopper.



En jezelf storen aan (of zelfs aantrekken van of godbetert leven naar) verwachtingen is echt te 1950 om nu nog in de discussie te betrekken.



Ophouden met miepen en concreet maken wat vrouwen zelf moeten doen om dáár te komen waar ze willen zijn is het devies is 2016. Voor zover er nog iets is dat daarvoor door de samenleving gefaciliteerd moet worden, uiteraard.
quote:Amand schreef op 08 maart 2016 @ 22:51:

[...]



Dat is deel van het privillege.

Een man kan daar toch ook toe besluiten. Alleen wordt die niet met argwaan bekeken als hij in de vruchtbare periode zit. Daar bij, meestal wil de man ook het kind als er besloten is om zwanger te willen worden, dus waar om het nu altijd eenzijdig op de vrouw wordt af geschoven dat zij met verlof is/uit de roulatie om dat het lijf het niet meer toe laat...dat onderdeel mis ik nog wel eens in discussies omtrent vrouwelijke werknemers.



Overigens is het de vrouw geheel aan te rekenen als zij zich zelf verantwoordelijk vindt voor de opvoeding en daar om minder gaat werken. Als de man dit liever heeft en de vrouw stemt toe, dan heb ik ook liever dat partner alimentatie blijft bestaan. Dat hoeft immers niet op de samenleving te worden afgewenteld, de keuze van beide partners dat zij thuis blijft en een nutteloos CV heeft hier door.
Sorry, strikje, maar het privillege is volkomen, enkel en alleen, geheel en volledig des vrouws. Iets anders is er niet van te maken.



Baas in eigen buik hè. Met macht komt verantwoordelijkheid.
quote:Caketopper schreef op 08 maart 2016 @ 22:56:

[...]





Een "ik ben een vrouw"-uitkering?



Ik denk dat de maatschappij verwacht dat de vrouwen veel zaken op zich nemen net zoals ik denk dat veel vrouwen van zichzelf verwachten veel zaken op zich te moeten nemen. Van kantine diensten bij de sportclub tot de boodschappen voor de zieke buurvrouw en dat naast de zorg voor het eigen huishouden, de eigen gezinsleden, (schoon)ouders en een werkend bestaan. Op wat voor een manier is een dergelijke uitkering een oplossing? En is de miskenning een probleem of is de ongelijkheid een probleem?



Dat maakt het ook zo complex.



Want hoe kan het dat anno nu vrouwen nog altijd minder verdienen in een zelfde functie? Hoe kan het dat vrouwen nog altijd door werkgevers aan de kant gezet worden wanneer zij zwanger zijn / of de leeftijd hebben dat het verwacht mag worden? Hoe kan het dat anno nu in de Senaatskamer van de Universiteit van Leiden tussen 117 mannen maar 1 portret van een vrouw hangt? Hoe kan het dat er nog onwijs veel voorbeelden zijn?

Wel een beetje simpel gesteld dat dat door externe factoren gebeurt buiten de vrouw om. Geen méns krijgt iets zonder daar moeite in te steken. Ook mannen worden door grillen van een werkgever buiten gezet, of vrouwen zonder kinderen buiten vruchtbare leeftijd. Sometimes shit happens zonder dat daar een slechte witte man achter zit die seksistisch is om dat hij nu een maal seksistisch is.



De meeste vrouwen kiezen voor minder goed onderhandelen voor salaris verhoging, deeltijd werken, stoppen met werken na de kinderen. Elke top baan vraagt om opofferingen, kan het niet gewoon zo zijn dat vrouwen over het algemeen niet bereid zijn die opoffering te maken? Waar om moet het toch altijd iets extern zijn, zijn wij vrouwen zo slap en afhankelijk van externe grillen? Dacht het even niet!
quote:Amand schreef op 08 maart 2016 @ 23:09:

Sorry, strikje, maar het privillege is volkomen, enkel en alleen, geheel en volledig des vrouws. Iets anders is er niet van te maken.



Baas in eigen buik hè. Met macht komt verantwoordelijkheid.Och kom, om dat ik 'macht' heb over een deel van mijn lichaam, moeten daar consequenties aan hangen waar ik als bewust kinderloze niks mee te maken heb? Overigens kun je er op anticiperen he, een vrouw die geen kinderen wil zal geen partner uit kiezen die ze wel wil, en anders om ook niet. Dat is ook te voorkomen door te praten, en anders uit elkaar te gaan. Mannen moeten ook geen slachtoffer gaan spelen om dat de vrouw terecht zeggenschap heeft over wat er in haar lijf gebeurt.
Ach godzijdank, Amand heeft zijn slachtofferrol weer gevonden.



Baas over eigen zaad Amand, echt, leer dat.




Fijn hè, dat ik je weer tegenspreek
quote:strikjemetstippels schreef op 08 maart 2016 @ 23:13:

[...]



Och kom, om dat ik 'macht' heb over een deel van mijn lichaam, moeten daar consequenties aan hangen waar ik als bewust kinderloze niks mee te maken heb? Overigens kun je er op anticiperen he, een vrouw die geen kinderen wil zal geen partner uit kiezen die ze wel wil, en anders om ook niet. Dat is ook te voorkomen door te praten, en anders uit elkaar te gaan. Mannen moeten ook geen slachtoffer gaan spelen om dat de vrouw terecht zeggenschap heeft over wat er in haar lijf gebeurt.Met macht komt verantwoordelijkheid. Dat lijkt voor een bepaald publiek een erg moeilijk toepasbaar concept te zijn wanneer het om het recht op abortus gaat, terwijl het echt zo duidelijk is als een bierviltje op een biljartlaken.
quote:Amand schreef op 08 maart 2016 @ 23:18:





Fijn hè, dat ik je weer tegenspreek Och, tegenspreek. Ik vind idd dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen keuzes en zijn eigen leven. Vrouwen voor hun eigen inkomen, mannen voor hun eigen zaad. Jongetjes weten al vanaf jongs af aan dat als je iemand bezwangert dat je de lul bent. Die verantwoordelijkheid kun je niet afschuiven, net als de verantwoordelijheid voor andere levenskeuzes.
quote:strikjemetstippels schreef op 08 maart 2016 @ 23:09:

[...]



Wel een beetje simpel gesteld dat dat door externe factoren gebeurt buiten de vrouw om. Geen méns krijgt iets zonder daar moeite in te steken. Ook mannen worden door grillen van een werkgever buiten gezet, of vrouwen zonder kinderen buiten vruchtbare leeftijd. Sometimes shit happens zonder dat daar een slechte witte man achter zit die seksistisch is om dat hij nu een maal seksistisch is.



De meeste vrouwen kiezen voor minder goed onderhandelen voor salaris verhoging, deeltijd werken, stoppen met werken na de kinderen. Elke top baan vraagt om opofferingen, kan het niet gewoon zo zijn dat vrouwen over het algemeen niet bereid zijn die opoffering te maken? Waar om moet het toch altijd iets extern zijn, zijn wij vrouwen zo slap en afhankelijk van externe grillen? Dacht het even niet!



Ik heb nergens beweerd dat vrouwen afhankelijk zijn van externe grillen. In een eerder reactie haalde ik al een onderzoek aan waarin gesteld wordt vrouwen bewust kiezen voor parttime werken. Volgens dat onderzoek is het voor die vrouwen een strategische keuze om parttime te werken om zo niet overbelast te raken (naast de emotionele belasting). Uit datzelfde onderzoek blijkt dat mannen (1 op de 5) die zorg en werk delen ook graag minder gaan werken. Er zitten overeenkomsten in hoe zij hun vrije tijd ervaren.



Overigens heb ik van meerdere (aanstaande) moeders om mij heen gehoord dat zij weggepest werden, contracten niet verlengd werden of om onduidelijke redenen ontslagen werden op het moment dat kinderen zich aandienden. Ik ken persoonlijk geen voorbeelden van mannen met soort gelijke ervaringen... Hoe verloopt dan de weg naar een topfunctie?
Wanneer je je verschuilt achter de 'machteloosheid' van zwanger worden in het licht van het recht op abortus dat vrouwen in NL al decennia lang hebben, vergiftig je elke discussie over 'gelijke' rechten.



Kies maar: wil je gelijke rechten of wil je gelijke rechten + de privilleges voortkomend uit je NL rechten van het vrouw-zijn? Of wil je alles lekker in het midden laten zodat je ongrijpbaar bent voor je discussiepartner? Wil je gelijkheid op basis van het Nederlandse Recht of wil je gelijkheid op basis van al die factoren die ieders persoonlijke keuzes hem of haar bieden? Of wil je dat in het midden laten om je nergens op vast te kunnen laten pinnen? Ben je een opportunist of heb je een visie?
Alle reacties Link kopieren
quote:Amand schreef op 08 maart 2016 @ 23:36:

Wanneer je je verschuilt achter de 'machteloosheid' van zwanger worden in het licht van het recht op abortus dat vrouwen in NL al decennia lang hebben, vergiftig je elke discussie over 'gelijke' rechten.



Kies maar: wil je gelijke rechten of wil je gelijke rechten + de privilleges voortkomend uit je NL rechten van het vrouw-zijn? Of wil je alles lekker in het midden laten zodat je ongrijpbaar bent voor je discussiepartner? Wil je gelijkheid op basis van het Nederlandse Recht of wil je gelijkheid op basis van al die factoren die ieders persoonlijke keuzes hem of haar bieden? Of wil je dat in het midden laten om je nergens op vast te kunnen laten pinnen? Ben je een opportunist of heb je een visie?Ik wil gewoon gelijk hebben.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
quote:Caketopper schreef op 08 maart 2016 @ 23:32:

[...]

...

Overigens heb ik van meerdere (aanstaande) moeders om mij heen gehoord dat zij weggepest werden, contracten niet verlengd werden of om onduidelijke redenen ontslagen werden op het moment dat kinderen zich aandienden. Ik ken persoonlijk geen voorbeelden van mannen met soort gelijke ervaringen... Hoe verloopt dan de weg naar een topfunctie?



Werkgevers beseffen al te goed dat zij gedegradeerd worden zodra een vrouw aan kinderen begint, veelal is zij vanaf dat moment in de eerste plaats moeder (hoeveel topics zijn hierover al niet geweest?), terwijl mannen hier een beter evenwicht in vinden.



Hoe kunt u een uiterst bekwame werkneemster laten doorstoten wanneer zij het werk verlaat voor de voetbaltrainingen van haar zoontje, terwijl haar mannelijke collega op post blijft behoudens noodgevallen? Vanaf een zeker niveau weegt uw beschikbaarheid op de werkvloer gewoon zwaarder door dan uw individuele vaardigheden.
Alle reacties Link kopieren
quote:feow schreef op 08 maart 2016 @ 17:48:

[...]









Ik hou supermakkelijk mijn hand op. En ik heb geen trots. Ik ben het.



En ik zal me even verdedigen, speciaal voor de hokjesdenkers en om mezelf als politiek correct persoon te verantwoorden:



Ik heb werkelijk geen seconde neergekeken op mijn man in de jaren dat hij thuis zat bij de kinderen en ik voor het inkomen zorgde. Het ideeeeeeeee! Bizar dat mensen wel zo tegen anderen die zo'n keuze maken aankijken.

Ik had er ook geen enkel probleem mee om een ex die door keuzes die we gezamenlijk gemaakt hebben financieel te blijven ondersteunen, als gevolg van de keuzes die we samen maakten.



Mijn dochter doet een technische studie. Ik hoop dat zij, op het moment dat ze d'r master heeft, niet alleen maar gaat werken. Ik hoop dat zij zich breder ontwikkeld dan dat.

Ik hoop trouwens ook dat mijn zonen later meer gaan doen dan alleen maar carrière maken.

En ik hoop dat al mijn kinderen later de financiële verantwoordelijkheid voor zichzelf, hun partner en hun keuzes overzien en dragen.



Ik vind het bijzonder sneu als je je trots uit je inkomen zou moeten halen. Erg beperkt.Niet uit inkomen. Wel uit zelfstandigheid. Met een normaal inkomen kun je voor jezelf zorgen en dat is mij heel, heel veel waard.
Waarom wordt er van uit gegaan dat een uiterst bekwame werkneemster altijd voor de zorg van het kind inspringt? Daar zouden de vaders een toch net zo'n groot aandeel in moeten hebben? En de kinderloze vrouwen dan?



Het probleem is complexer dan dit voorbeeld. Vrouwen moeten meer in hun eigen kracht (blijven) staan in werk gerelateerde situaties. En die kracht moet vervolgens ondersteund en ook beloond worden door de omgeving. Evenredig aan mannelijke collega's. Anders zal er niks veranderen.



Maat ik begrijp dat de oplossing allang geboden isin voorgaande topics dus ik zal eens wat huiswerk gaan doen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven