Actueel
alle pijlers
Filmpje uithuisplaatsing deel 4
zondag 22 juni 2014 om 23:58
quote:mwcactus schreef op 22 juni 2014 @ 23:52:
[...]
Dat is waarom het soms ook heel lang kan duren voor iemand door heeft dat er iets mis is. Mishandeling is niet alleen slaan en schelden. Emotionele verwaarlozing is voor kinderen enorm schadelijk maar wordt vaak opgemerkt doordat er "iets" met het kind aan de hand is en dan is er eigenlijk al schade, gelukkig is er veel hulp mogelijk en is het geen verloren zaak.
Andersom kunnen mensen ook een soort blinde vlek hebben waardoor ze niet zien dat hun kind of huis er wel verwaarloost uitziet.
(ik hoop dat de quote zo ok is?)Ja zo is de quote prima
Het ging mij meer om het verhaal.
[...]
Dat is waarom het soms ook heel lang kan duren voor iemand door heeft dat er iets mis is. Mishandeling is niet alleen slaan en schelden. Emotionele verwaarlozing is voor kinderen enorm schadelijk maar wordt vaak opgemerkt doordat er "iets" met het kind aan de hand is en dan is er eigenlijk al schade, gelukkig is er veel hulp mogelijk en is het geen verloren zaak.
Andersom kunnen mensen ook een soort blinde vlek hebben waardoor ze niet zien dat hun kind of huis er wel verwaarloost uitziet.
(ik hoop dat de quote zo ok is?)Ja zo is de quote prima
Het ging mij meer om het verhaal.
maandag 23 juni 2014 om 00:01
quote:Scamp schreef op 22 juni 2014 @ 23:57:
[...]
Verschrikkelijk he?
En dan proberen mensen deze wijken te helpen door bijvoorbeeld gezondere schoolmaaltijden. (Jamie Oliver) En dan staan de ouders zakken chips en MacDonalds door de hekken te duwen.
Ontbijt is hier ook een onbekend iets voor veel kinderen.
Gelukkig zijn ook heel veel wijken niet zo, de meeste wijken zijn niet zo.
Maar ze proppen ze hier ook allemaal in council estates. Allemaal bij elkaar en ze blijven daar ook en hun kindern en hun kinderen etc.
Educatie is een groots goed. Dat moet er meer komen.
off topic
Ik heb die serie van Jamie gezien, over de schoolkantines en het eten. Vreselijk, dat die kinderen zo een aversie van gezond eten hebben en zelfs na het zien van het bereiden van een kipnugget, alsnog voor de kipnugget kiezen......
[...]
Verschrikkelijk he?
En dan proberen mensen deze wijken te helpen door bijvoorbeeld gezondere schoolmaaltijden. (Jamie Oliver) En dan staan de ouders zakken chips en MacDonalds door de hekken te duwen.
Ontbijt is hier ook een onbekend iets voor veel kinderen.
Gelukkig zijn ook heel veel wijken niet zo, de meeste wijken zijn niet zo.
Maar ze proppen ze hier ook allemaal in council estates. Allemaal bij elkaar en ze blijven daar ook en hun kindern en hun kinderen etc.
Educatie is een groots goed. Dat moet er meer komen.
off topic
Ik heb die serie van Jamie gezien, over de schoolkantines en het eten. Vreselijk, dat die kinderen zo een aversie van gezond eten hebben en zelfs na het zien van het bereiden van een kipnugget, alsnog voor de kipnugget kiezen......
maandag 23 juni 2014 om 00:03
quote:Scamp schreef op 22 juni 2014 @ 23:53:
[...]
Triest is het zeker!
En helaas is het over de hele wereld hetzelfde.
In het land waar ik woon lopen ''deze mensen'' (heel generaliserend, ik weet het) met hun baby door de stad, in hun joggingpak. Kind heeft een vet saucijzen broodje in zijn handen, of een zak chips.
Ze zijn verontwaardigd wanneer iemand aangeeft dat je kind van 6 maanden toch echt ander voedsel nodig heeft.
Oma is 32 jaar.
Kind is doodgebeten door een hond genaamd Killer.
Kind prikt zich aan heroine naald in huis. Ouders zien daar de ernst niet van in.
En dat allemaal in een wijk niet ver van mijn huis vandaan, waar het heel anders aan toe gaat.
Zo verdrietig!Nou snap ik waarom jij wel durft tegen de hooivorken jij zit ver weg! Maar ik geloof meteen, dat het daar dus echt pure ellende is.
[...]
Triest is het zeker!
En helaas is het over de hele wereld hetzelfde.
In het land waar ik woon lopen ''deze mensen'' (heel generaliserend, ik weet het) met hun baby door de stad, in hun joggingpak. Kind heeft een vet saucijzen broodje in zijn handen, of een zak chips.
Ze zijn verontwaardigd wanneer iemand aangeeft dat je kind van 6 maanden toch echt ander voedsel nodig heeft.
Oma is 32 jaar.
Kind is doodgebeten door een hond genaamd Killer.
Kind prikt zich aan heroine naald in huis. Ouders zien daar de ernst niet van in.
En dat allemaal in een wijk niet ver van mijn huis vandaan, waar het heel anders aan toe gaat.
Zo verdrietig!Nou snap ik waarom jij wel durft tegen de hooivorken jij zit ver weg! Maar ik geloof meteen, dat het daar dus echt pure ellende is.
maandag 23 juni 2014 om 00:04
"Emotionele verwaarlozing"
Daar wil ik eens even op terugkomen.
Wat houdt dat precies in? Ik neem toch aan dat dat generatiegebonden is.
Ik griezel bijvoorbeeld van de manier hoe mijn grootouders met hun kinderen omgingen. Als ik die verhalen hoorde van mijn moeder, hoe haar ouders met haar omgingen dacht ik: hoe bestaat het.
Hoogstwaarschijnlijk heb ik het ook niet goed gedaan. Mijn nageslacht is volwassen en als die kinderen krijgen zal het weer anders gaan. Dan hebben wij het weer fout gedaan in hun ogen.
Als ik kijk hoe ik ben opgevoed, vind ik het met de normen van tegenwoordig ook raar.
Echter ik heb daar niets van overgehouden.
Daar wil ik eens even op terugkomen.
Wat houdt dat precies in? Ik neem toch aan dat dat generatiegebonden is.
Ik griezel bijvoorbeeld van de manier hoe mijn grootouders met hun kinderen omgingen. Als ik die verhalen hoorde van mijn moeder, hoe haar ouders met haar omgingen dacht ik: hoe bestaat het.
Hoogstwaarschijnlijk heb ik het ook niet goed gedaan. Mijn nageslacht is volwassen en als die kinderen krijgen zal het weer anders gaan. Dan hebben wij het weer fout gedaan in hun ogen.
Als ik kijk hoe ik ben opgevoed, vind ik het met de normen van tegenwoordig ook raar.
Echter ik heb daar niets van overgehouden.
maandag 23 juni 2014 om 00:06
quote:mamavk schreef op 23 juni 2014 @ 00:01:
[...]
off topic
Ik heb die serie van Jamie gezien, over de schoolkantines en het eten. Vreselijk, dat die kinderen zo een aversie van gezond eten hebben en zelfs na het zien van het bereiden van een kipnugget, alsnog voor de kipnugget kiezen......
En dat ze niet weten hoe een tomaat of aardappel eruit ziet.
Friet een aardappel? Maar friet komt uit de vriezer.
[...]
off topic
Ik heb die serie van Jamie gezien, over de schoolkantines en het eten. Vreselijk, dat die kinderen zo een aversie van gezond eten hebben en zelfs na het zien van het bereiden van een kipnugget, alsnog voor de kipnugget kiezen......
En dat ze niet weten hoe een tomaat of aardappel eruit ziet.
Friet een aardappel? Maar friet komt uit de vriezer.
maandag 23 juni 2014 om 00:07
quote:Scamp schreef op 22 juni 2014 @ 23:02:
Ik vraag me af wat er nu door I. heen gaat.
Zit ze alleen thuis of met familie/vrienden?
Is ze trots op haarzelf en haar posts op FB of heeft ze toch wel twijfel?
Ik vraag het me zo af.
Het is nl moeilijk, zo niet onmogelijk, om nu alles terug te draaien en/of te veranderen.
Ik hoop echt dat ze het inzicht krijgt dat dit haar alleen maar tegen aan het werken is.
Dat haar zoon zo echt echt echt niet meer terug gaat komen.
Iedereen ziet dat ze de afgelopen dagen op het randje van de afgrond stond. Dat ze een gevaar vormde voor zichzelf en anderen.
Het dreigen en de afkeer tegen mensen geeft niet aan dat ze open kan zijn naar andere meningen, naar andere mensen.
Hoe kan ze dan openminded kijken naar haar eigen kind.
Dreigt ze daar ook tegen?
Ik vind het erg verontrustend en het laat me niet los.Waarschijnlijk opgevangen door N. de B. dus die zit wel goed nu denk ik. Check de fb maar van N. de B. er staan al verschillende posten op die met I. te maken hebben en ze kunnen het zeer goed met elkaar vinden.
Ik vraag me af wat er nu door I. heen gaat.
Zit ze alleen thuis of met familie/vrienden?
Is ze trots op haarzelf en haar posts op FB of heeft ze toch wel twijfel?
Ik vraag het me zo af.
Het is nl moeilijk, zo niet onmogelijk, om nu alles terug te draaien en/of te veranderen.
Ik hoop echt dat ze het inzicht krijgt dat dit haar alleen maar tegen aan het werken is.
Dat haar zoon zo echt echt echt niet meer terug gaat komen.
Iedereen ziet dat ze de afgelopen dagen op het randje van de afgrond stond. Dat ze een gevaar vormde voor zichzelf en anderen.
Het dreigen en de afkeer tegen mensen geeft niet aan dat ze open kan zijn naar andere meningen, naar andere mensen.
Hoe kan ze dan openminded kijken naar haar eigen kind.
Dreigt ze daar ook tegen?
Ik vind het erg verontrustend en het laat me niet los.Waarschijnlijk opgevangen door N. de B. dus die zit wel goed nu denk ik. Check de fb maar van N. de B. er staan al verschillende posten op die met I. te maken hebben en ze kunnen het zeer goed met elkaar vinden.
maandag 23 juni 2014 om 00:08
quote:yasmijn schreef op 23 juni 2014 @ 00:04:
"Emotionele verwaarlozing"
Daar wil ik eens even op terugkomen.
Wat houdt dat precies in? Ik neem toch aan dat dat generatiegebonden is.
Ik griezel bijvoorbeeld van de manier hoe mijn grootouders met hun kinderen omgingen. Als ik die verhalen hoorde van mijn moeder, hoe haar ouders met haar omgingen dacht ik: hoe bestaat het.
Hoogstwaarschijnlijk heb ik het ook niet goed gedaan. Mijn nageslacht is volwassen en als die kinderen krijgen zal het weer anders gaan. Dan hebben wij het weer fout gedaan in hun ogen.
Als ik kijk hoe ik ben opgevoed, vind ik het met de normen van tegenwoordig ook raar.
Echter ik heb daar niets van overgehouden.
Emotionele verwaarlozing is dat een kind niet bestaat voor de ouders, ze negeren het , knuffelen nooit. Geen liefde, genegenheid of veiligheid.
Geen binding.
Helaas ervarings deskundige hier.
"Emotionele verwaarlozing"
Daar wil ik eens even op terugkomen.
Wat houdt dat precies in? Ik neem toch aan dat dat generatiegebonden is.
Ik griezel bijvoorbeeld van de manier hoe mijn grootouders met hun kinderen omgingen. Als ik die verhalen hoorde van mijn moeder, hoe haar ouders met haar omgingen dacht ik: hoe bestaat het.
Hoogstwaarschijnlijk heb ik het ook niet goed gedaan. Mijn nageslacht is volwassen en als die kinderen krijgen zal het weer anders gaan. Dan hebben wij het weer fout gedaan in hun ogen.
Als ik kijk hoe ik ben opgevoed, vind ik het met de normen van tegenwoordig ook raar.
Echter ik heb daar niets van overgehouden.
Emotionele verwaarlozing is dat een kind niet bestaat voor de ouders, ze negeren het , knuffelen nooit. Geen liefde, genegenheid of veiligheid.
Geen binding.
Helaas ervarings deskundige hier.
maandag 23 juni 2014 om 00:11
quote:yasmijn schreef op 23 juni 2014 @ 00:04:
"Emotionele verwaarlozing"
Daar wil ik eens even op terugkomen.
Wat houdt dat precies in? Ik neem toch aan dat dat generatiegebonden is.
Ik griezel bijvoorbeeld van de manier hoe mijn grootouders met hun kinderen omgingen. Als ik die verhalen hoorde van mijn moeder, hoe haar ouders met haar omgingen dacht ik: hoe bestaat het.
Hoogstwaarschijnlijk heb ik het ook niet goed gedaan. Mijn nageslacht is volwassen en als die kinderen krijgen zal het weer anders gaan. Dan hebben wij het weer fout gedaan in hun ogen.
Als ik kijk hoe ik ben opgevoed, vind ik het met de normen van tegenwoordig ook raar.
Echter ik heb daar niets van overgehouden.verstoorde hechting, je kind geen eigen identiteit laten ontwikkelen, je kind angstig maken, je kind alleen laten.... Dat vind ik onder emotionele verwaarlozing vallen.
"Emotionele verwaarlozing"
Daar wil ik eens even op terugkomen.
Wat houdt dat precies in? Ik neem toch aan dat dat generatiegebonden is.
Ik griezel bijvoorbeeld van de manier hoe mijn grootouders met hun kinderen omgingen. Als ik die verhalen hoorde van mijn moeder, hoe haar ouders met haar omgingen dacht ik: hoe bestaat het.
Hoogstwaarschijnlijk heb ik het ook niet goed gedaan. Mijn nageslacht is volwassen en als die kinderen krijgen zal het weer anders gaan. Dan hebben wij het weer fout gedaan in hun ogen.
Als ik kijk hoe ik ben opgevoed, vind ik het met de normen van tegenwoordig ook raar.
Echter ik heb daar niets van overgehouden.verstoorde hechting, je kind geen eigen identiteit laten ontwikkelen, je kind angstig maken, je kind alleen laten.... Dat vind ik onder emotionele verwaarlozing vallen.
maandag 23 juni 2014 om 00:17
Ow oke.
In mijn jeugd was het zo dat ouders je geen complimenten mochten geven als je ergens goed in was want dan zou je naast je schoenen gaan lopen en dat mocht niet.
Alles wat je goed deed, werd gewoon als vanzelfsprekend aangenomen en verder geen gelul.
Dus toen ik zelf moeder werd heb ik het kind overladen met complimenten en dergelijke.
Ik zag wel dat mijn moeder toen ze kleinkinderen kreeg het heel anders aanpakte dan ze met ons deed. Die kregen wel alle complimenten en noem het maar op.
En in haar tijd was het zo: kinderen mag je alleen maar zien en niet horen.
In mijn jeugd was het zo dat ouders je geen complimenten mochten geven als je ergens goed in was want dan zou je naast je schoenen gaan lopen en dat mocht niet.
Alles wat je goed deed, werd gewoon als vanzelfsprekend aangenomen en verder geen gelul.
Dus toen ik zelf moeder werd heb ik het kind overladen met complimenten en dergelijke.
Ik zag wel dat mijn moeder toen ze kleinkinderen kreeg het heel anders aanpakte dan ze met ons deed. Die kregen wel alle complimenten en noem het maar op.
En in haar tijd was het zo: kinderen mag je alleen maar zien en niet horen.
maandag 23 juni 2014 om 00:24
quote:cupcake007 schreef op 23 juni 2014 @ 00:19:
[...]
Mijn moeder was ook hoog opgeleid en zeer netjes. Ik liep in de mooiste kleertjes, maar nooit een knuffel, geen aandacht, alleen je bent dom, gek je kan niks. Moeder was altijd werken en werd gezien als de perfecte moeder. Mijn oma was hetzelfde tegen mijn moeder en meestal gaat dit generatie op generatie.Dat weet ik niet. Ik heb het heel anders gedaan als mijn moeder. Ik heb mijn zoon overladen met complimentjes en doodgeknuffeld zowat. Dat was bij mij vroeger niet. Het werd gewoon als vanzelfsprekend beschouwd als ik iets goed deed of kon, nooit een compliment gehad. Het hoorde er gewoon bij.
[...]
Mijn moeder was ook hoog opgeleid en zeer netjes. Ik liep in de mooiste kleertjes, maar nooit een knuffel, geen aandacht, alleen je bent dom, gek je kan niks. Moeder was altijd werken en werd gezien als de perfecte moeder. Mijn oma was hetzelfde tegen mijn moeder en meestal gaat dit generatie op generatie.Dat weet ik niet. Ik heb het heel anders gedaan als mijn moeder. Ik heb mijn zoon overladen met complimentjes en doodgeknuffeld zowat. Dat was bij mij vroeger niet. Het werd gewoon als vanzelfsprekend beschouwd als ik iets goed deed of kon, nooit een compliment gehad. Het hoorde er gewoon bij.
maandag 23 juni 2014 om 00:30
quote:yasmijn schreef op 23 juni 2014 @ 00:24:
[...]
Dat weet ik niet. Ik heb het heel anders gedaan als mijn moeder. Ik heb mijn zoon overladen met complimentjes en doodgeknuffeld zowat. Dat was bij mij vroeger niet. Het werd gewoon als vanzelfsprekend beschouwd als ik iets goed deed of kon, nooit een compliment gehad. Het hoorde er gewoon bij.Omdat het in je vermogen lag, maar ik zie bij familieleden dat het zich weer voortzet, hetzelfde gedrag. Ik heb het ook heel anders gedaan bij mijn kind, maar met meer onzekerheid dan een persoon met een gezonde basis denk ik. Gelukkig is mijn kind nu groot genoeg, dat ik kan zeggen, ik heb het goed gedaan.
[...]
Dat weet ik niet. Ik heb het heel anders gedaan als mijn moeder. Ik heb mijn zoon overladen met complimentjes en doodgeknuffeld zowat. Dat was bij mij vroeger niet. Het werd gewoon als vanzelfsprekend beschouwd als ik iets goed deed of kon, nooit een compliment gehad. Het hoorde er gewoon bij.Omdat het in je vermogen lag, maar ik zie bij familieleden dat het zich weer voortzet, hetzelfde gedrag. Ik heb het ook heel anders gedaan bij mijn kind, maar met meer onzekerheid dan een persoon met een gezonde basis denk ik. Gelukkig is mijn kind nu groot genoeg, dat ik kan zeggen, ik heb het goed gedaan.
maandag 23 juni 2014 om 00:35
Ik quote je niet Emmylou, ik lees je.
Die cijfers op het rapport herken ik ook. Dat was zo enorm belangrijk.
Ik ben ooit gedegradeerd van het gym naar atheneum. En toen ging het helemaal mis en moest ik naar de havoklas (tegenwoordig heet dat allemaal anders maar dat weet ik allemaal niet) Huis was te klein. Dat kon toch echt niet.
Toen ik het havo diploma haalde, waren er ook geen felicitaties of een feestje. Ik nam dat maar gewoon aan. Het was kennelijk niet goed genoeg, weet ik veel.
Die cijfers op het rapport herken ik ook. Dat was zo enorm belangrijk.
Ik ben ooit gedegradeerd van het gym naar atheneum. En toen ging het helemaal mis en moest ik naar de havoklas (tegenwoordig heet dat allemaal anders maar dat weet ik allemaal niet) Huis was te klein. Dat kon toch echt niet.
Toen ik het havo diploma haalde, waren er ook geen felicitaties of een feestje. Ik nam dat maar gewoon aan. Het was kennelijk niet goed genoeg, weet ik veel.
maandag 23 juni 2014 om 00:39
quote:yasmijn schreef op 23 juni 2014 @ 00:04:
"Emotionele verwaarlozing"
Daar wil ik eens even op terugkomen.
Wat houdt dat precies in? Ik neem toch aan dat dat generatiegebonden is.
Ik griezel bijvoorbeeld van de manier hoe mijn grootouders met hun kinderen omgingen. Als ik die verhalen hoorde van mijn moeder, hoe haar ouders met haar omgingen dacht ik: hoe bestaat het.
Hoogstwaarschijnlijk heb ik het ook niet goed gedaan. Mijn nageslacht is volwassen en als die kinderen krijgen zal het weer anders gaan. Dan hebben wij het weer fout gedaan in hun ogen.
Als ik kijk hoe ik ben opgevoed, vind ik het met de normen van tegenwoordig ook raar.
Echter ik heb daar niets van overgehouden.Het gaat er om dat ouders dingen doen over verzuimen die er voor zorgen dat een kind zich mentaal niet normaal kan ontwikkelen. Dat kan heel veel dingen inhouden. Het kan zijn dat een kind aan zijn lot overgelaten wordt en te weinig aandacht krijgt. Het kan zijn dat een kind wordt blootgesteld aan dingen die niet gepast zijn voor de leeftijd. Het kan zijn dat ouders niet de juiste hulp zoeken of toestaan voor hun kind. Maar ook een kind afhankelijk of klein houden of over beschermen is ook emotionele verwaarlozing. Om er even wat te noemen, heel breed dus.
"Emotionele verwaarlozing"
Daar wil ik eens even op terugkomen.
Wat houdt dat precies in? Ik neem toch aan dat dat generatiegebonden is.
Ik griezel bijvoorbeeld van de manier hoe mijn grootouders met hun kinderen omgingen. Als ik die verhalen hoorde van mijn moeder, hoe haar ouders met haar omgingen dacht ik: hoe bestaat het.
Hoogstwaarschijnlijk heb ik het ook niet goed gedaan. Mijn nageslacht is volwassen en als die kinderen krijgen zal het weer anders gaan. Dan hebben wij het weer fout gedaan in hun ogen.
Als ik kijk hoe ik ben opgevoed, vind ik het met de normen van tegenwoordig ook raar.
Echter ik heb daar niets van overgehouden.Het gaat er om dat ouders dingen doen over verzuimen die er voor zorgen dat een kind zich mentaal niet normaal kan ontwikkelen. Dat kan heel veel dingen inhouden. Het kan zijn dat een kind aan zijn lot overgelaten wordt en te weinig aandacht krijgt. Het kan zijn dat een kind wordt blootgesteld aan dingen die niet gepast zijn voor de leeftijd. Het kan zijn dat ouders niet de juiste hulp zoeken of toestaan voor hun kind. Maar ook een kind afhankelijk of klein houden of over beschermen is ook emotionele verwaarlozing. Om er even wat te noemen, heel breed dus.
maandag 23 juni 2014 om 00:40
quote:cupcake007 schreef op 23 juni 2014 @ 00:30:
[...]
Omdat het in je vermogen lag, maar ik zie bij familieleden dat het zich weer voortzet, hetzelfde gedrag. Ik heb het ook heel anders gedaan bij mijn kind, maar met meer onzekerheid dan een persoon met een gezonde basis denk ik. Gelukkig is mijn kind nu groot genoeg, dat ik kan zeggen, ik heb het goed gedaan.
Wat je zegt.
Mijn zoon is een stabiele, intelligente, sociale jongeman van 25 met een dosis gezond verstand en gevoel voor recht en onrecht.
Een prachtvent. Maar dat vindt elke moeder
[...]
Omdat het in je vermogen lag, maar ik zie bij familieleden dat het zich weer voortzet, hetzelfde gedrag. Ik heb het ook heel anders gedaan bij mijn kind, maar met meer onzekerheid dan een persoon met een gezonde basis denk ik. Gelukkig is mijn kind nu groot genoeg, dat ik kan zeggen, ik heb het goed gedaan.
Wat je zegt.
Mijn zoon is een stabiele, intelligente, sociale jongeman van 25 met een dosis gezond verstand en gevoel voor recht en onrecht.
Een prachtvent. Maar dat vindt elke moeder
maandag 23 juni 2014 om 00:41
quote:mwcactus schreef op 23 juni 2014 @ 00:39:
[...]
Het gaat er om dat ouders dingen doen over verzuimen die er voor zorgen dat een kind zich mentaal niet normaal kan ontwikkelen. Dat kan heel veel dingen inhouden. Het kan zijn dat een kind aan zijn lot overgelaten wordt en te weinig aandacht krijgt. Het kan zijn dat een kind wordt blootgesteld aan dingen die niet gepast zijn voor de leeftijd. Het kan zijn dat ouders niet de juiste hulp zoeken of toestaan voor hun kind. Maar ook een kind afhankelijk of klein houden of over beschermen is ook emotionele verwaarlozing. Om er even wat te noemen, heel breed dus.Best heavy.
[...]
Het gaat er om dat ouders dingen doen over verzuimen die er voor zorgen dat een kind zich mentaal niet normaal kan ontwikkelen. Dat kan heel veel dingen inhouden. Het kan zijn dat een kind aan zijn lot overgelaten wordt en te weinig aandacht krijgt. Het kan zijn dat een kind wordt blootgesteld aan dingen die niet gepast zijn voor de leeftijd. Het kan zijn dat ouders niet de juiste hulp zoeken of toestaan voor hun kind. Maar ook een kind afhankelijk of klein houden of over beschermen is ook emotionele verwaarlozing. Om er even wat te noemen, heel breed dus.Best heavy.
