Entertainment
alle pijlers
Bizarre eters
zaterdag 28 februari 2015 om 10:36
Nieuw bij RTL5: Bizarre Eters
Verslaafd aan spaghetti met kaas, 70 pakjes kant-en-klare noedelsoep per dag of alleen wit brood met hagelslag? Sommige mensen lusten zó weinig dat hun gezondheid en sociale leven heel wat te verduren krijgen. In Bizarre Eters worden deze extreem moeilijke eters geholpen om weer een gezond eetpatroon op te bouwen. In elke aflevering worden twee kandidaten gevolgd en bijgestaan door voedingspsycholoog Lieveke Goossens. Zal het de kandidaten lukken hun einddoel te bereiken? Vanaf maandag 2 maart wekelijks om 21:30 uur bij RTL 5.
Ik kan mij er dus helemaal niets bij voorstellen. Ben wat dat betreft een bourgondiër. Uiteraard ga ik kijken, ben benieuwd of het de kandidaten lukt om ook andere dingen te gaan eten.
Gaan jullie ook kijken?
Verslaafd aan spaghetti met kaas, 70 pakjes kant-en-klare noedelsoep per dag of alleen wit brood met hagelslag? Sommige mensen lusten zó weinig dat hun gezondheid en sociale leven heel wat te verduren krijgen. In Bizarre Eters worden deze extreem moeilijke eters geholpen om weer een gezond eetpatroon op te bouwen. In elke aflevering worden twee kandidaten gevolgd en bijgestaan door voedingspsycholoog Lieveke Goossens. Zal het de kandidaten lukken hun einddoel te bereiken? Vanaf maandag 2 maart wekelijks om 21:30 uur bij RTL 5.
Ik kan mij er dus helemaal niets bij voorstellen. Ben wat dat betreft een bourgondiër. Uiteraard ga ik kijken, ben benieuwd of het de kandidaten lukt om ook andere dingen te gaan eten.
Gaan jullie ook kijken?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 2 maart 2015 om 22:48
Ik gebruik spinazie a la bloep om mayonaise mee te vervangen bij gefrituurde dingen, frietjes, wafeltjes of rosti rondjes. Maar dat beschouw ik wel als junkfood. Wel iets gezonder dan met mayonaise. En dan met veel vers gemalen peper door de spinazie.
Ik vond het therapie gedeelte wel erg kort en het analyseren van de oorzaak ontbrak. Het is ook wel zo, de vraag is niet hoe kom je eraan maar hoe kom je eraf? Misschien is de oorzaak minder belangrijk in de behandeling maar dat wordt nu niet echt duidelijk.
Ik vond het therapie gedeelte wel erg kort en het analyseren van de oorzaak ontbrak. Het is ook wel zo, de vraag is niet hoe kom je eraan maar hoe kom je eraf? Misschien is de oorzaak minder belangrijk in de behandeling maar dat wordt nu niet echt duidelijk.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
maandag 2 maart 2015 om 22:49
quote:AnAppleADay schreef op 02 maart 2015 @ 22:45:
Zo die Sander ziet er aan het einde van de aflevering al veel gezonder uit!Ze zijn al weken bezig geweest en op het laatst gaan ze met hun allen op `bootcamp` of hoe je dat noemt, per aflevering zie je maar 2 personen met het persoonlijke verhaal, dus ze knippen en plakken zodat je hem ook nog op het eind ziet
Zo die Sander ziet er aan het einde van de aflevering al veel gezonder uit!Ze zijn al weken bezig geweest en op het laatst gaan ze met hun allen op `bootcamp` of hoe je dat noemt, per aflevering zie je maar 2 personen met het persoonlijke verhaal, dus ze knippen en plakken zodat je hem ook nog op het eind ziet
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
maandag 2 maart 2015 om 22:50
maandag 2 maart 2015 om 22:55
maandag 2 maart 2015 om 22:56
maandag 2 maart 2015 om 22:57
maandag 2 maart 2015 om 23:16
Ik lees hier zo ik heb het programma nog niet gezien.Zal het eerdaags eens gaan kijken maar als je met je slecht etend kind bij de dokter komt Dan wordt er al gauw gezegd ze hongeren zichzelf niet uit. En alleen maar witbrood met hagelslag ongeloofwaardig vind ik dat. Moet toch wel iets meer zijn dan dat? En alleen op chocolade vla leven dat kan toch niet ? Dan kauwt hij of zij nooit iets. Dan raak je zwaar ondervoed.
dinsdag 3 maart 2015 om 11:38
quote:rosanna08 schreef op 02 maart 2015 @ 21:56:
[...]
ik zie je dit vaker schrijven, maar ik heb dit echt nog nooit door een ouder tegen een kind horen zeggen. Heb jij zoveel van dit soort ouders in je omgeving?
Mijn oma zei dit vroeger wel een keer tegen mijn nichtje, tot verontwaardiging van mijn moeder. Nichtje logeerde bij ons en zat met smaak te eten, zei oma "nichtje, jij lust dit toch helemaal niet" nichtje keek verbaasd naar haar bord en besefte dat oma 'gelijk' had, waarna ze stopte met eten. Zó jammer!
Met nichtje is het eettechnisch volgens mij wel goed gekomen
[...]
ik zie je dit vaker schrijven, maar ik heb dit echt nog nooit door een ouder tegen een kind horen zeggen. Heb jij zoveel van dit soort ouders in je omgeving?
Mijn oma zei dit vroeger wel een keer tegen mijn nichtje, tot verontwaardiging van mijn moeder. Nichtje logeerde bij ons en zat met smaak te eten, zei oma "nichtje, jij lust dit toch helemaal niet" nichtje keek verbaasd naar haar bord en besefte dat oma 'gelijk' had, waarna ze stopte met eten. Zó jammer!
Met nichtje is het eettechnisch volgens mij wel goed gekomen
Later is nu
dinsdag 3 maart 2015 om 12:26
Heb met verbazing zitten kijken.
Een volwassen vent die alleen witte boterhammen met hagelslag eet, door mammie gesmeerd, en nog niet eens een sandwich kan eten. Wat onaantrekkelijk. Maar goed hij had zelf ook door dat hij een probleem had.
Bij dat meisje van de spaghetti betwijfel ik dat. Zij vond het wel best volgens mij. En dat moet 2 kinderen gaan opvoeden. Gelukkig stond haar vriend wat steviger op zijn benen had ik de indruk.
Een volwassen vent die alleen witte boterhammen met hagelslag eet, door mammie gesmeerd, en nog niet eens een sandwich kan eten. Wat onaantrekkelijk. Maar goed hij had zelf ook door dat hij een probleem had.
Bij dat meisje van de spaghetti betwijfel ik dat. Zij vond het wel best volgens mij. En dat moet 2 kinderen gaan opvoeden. Gelukkig stond haar vriend wat steviger op zijn benen had ik de indruk.
dinsdag 3 maart 2015 om 12:49
quote:Dreamer schreef op 03 maart 2015 @ 11:38:
[...]
Mijn oma zei dit vroeger wel een keer tegen mijn nichtje, tot verontwaardiging van mijn moeder. Nichtje logeerde bij ons en zat met smaak te eten, zei oma "nichtje, jij lust dit toch helemaal niet" nichtje keek verbaasd naar haar bord en besefte dat oma 'gelijk' had, waarna ze stopte met eten. Zó jammer!
Met nichtje is het eettechnisch volgens mij wel goed gekomen en bedankt oma!
[...]
Mijn oma zei dit vroeger wel een keer tegen mijn nichtje, tot verontwaardiging van mijn moeder. Nichtje logeerde bij ons en zat met smaak te eten, zei oma "nichtje, jij lust dit toch helemaal niet" nichtje keek verbaasd naar haar bord en besefte dat oma 'gelijk' had, waarna ze stopte met eten. Zó jammer!
Met nichtje is het eettechnisch volgens mij wel goed gekomen en bedankt oma!
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 3 maart 2015 om 14:29
quote:Vergeetmenietje1980 schreef op 03 maart 2015 @ 13:57:
ik vond het zo vreemd dat hij nog noooit paprika had gegeten. Nog nooit. Heeft hij het dan thuis in zijn hele leven nog nooit hoeven proeven??Nee. Hij schijnt vroeger echt overal bij te zijn gaan overgeven en kokhalzen. Echt bij álles behalve bij boterham met hagelslag. En zelfs dat zou hij liever niet eten zei hij. Als hij kon leven zonder te hoeven eten zou hij dat willen. En ik vind het dus ook heel raar en zielig dat er nooit hulp voor is gezocht. Want op een gegeven moment, als je dieet echt al zó lang alleen uit boterham met hagelslag bestaat, dan kán en durft een kind het ook niet meer.
ik vond het zo vreemd dat hij nog noooit paprika had gegeten. Nog nooit. Heeft hij het dan thuis in zijn hele leven nog nooit hoeven proeven??Nee. Hij schijnt vroeger echt overal bij te zijn gaan overgeven en kokhalzen. Echt bij álles behalve bij boterham met hagelslag. En zelfs dat zou hij liever niet eten zei hij. Als hij kon leven zonder te hoeven eten zou hij dat willen. En ik vind het dus ook heel raar en zielig dat er nooit hulp voor is gezocht. Want op een gegeven moment, als je dieet echt al zó lang alleen uit boterham met hagelslag bestaat, dan kán en durft een kind het ook niet meer.
dinsdag 3 maart 2015 om 16:01
Dat kokhalzen deed hij toen hij vier was waarschijnlijk expres. Om te voorkomen dat hij iets smerigs hoefde te proeven/opeten. Gewoon een pittige kleuter dus. De combinatie met het karakter van de ouders, onzeker en daarom (veel) te snel toegevend aan zijn verzet, hebben ervoor gezorgd dat hij is vergeten dat hij ermee begonnen is omdat hij iets vies vond en dat niet wilde proeven. Als je heeeeel lang iets niet wilt doen, raak je er op een gegeven moment (onbewust) ervan overtuigd dat je het ook niet kunt.
Wat ik vooral pijnlijk vond, is dat hij zo goed reageerde op positieve stimulans van de presentator en het 'uitdagen' wat hij deed. Zo krijg je iemand aan het eten. Positieve stimulans. De man heeft journalistiek gestudeerd en toch kan hij die jongen beter helpen dan zijn ouders en volgens mij zelfs beter dan de eettherapeut. Was hij maar het leger ingegaan, denk ik dan. Staat bol van de uitdagingen en positieve stimulans namelijk.
Terwijl ik dit schrijf, besef ik me dat sommige ouders gekwetst kunnen worden door wat ik hier schrijf. Het spijt me dat ik jullie kwets. Maar soms moet je gekwetst worden om geholpen te kunnen worden. Ik heb eettrauma's en ik moet soms ook door enorme pijn heen worstelen om te leren waarom ik ze heb. Hoe vreselijk sommige onderdelen van mijn jeugd ook was, mijn ouders deden hun best. Echt waar.
Ik was ook een pittige kleuter en weigerde ronduit te eten wat ze me aanboden. Bah, vies. Dus toen iedereen klaar was met eten, was ik nog aan het prutten en prakken. Nou, dan blijf je maar zitten tot het op is. Iedereen kijkt tv of doet iets anders leuks. En ik zit aan tafel met koud geworden eten voor mijn neus. Eigen schuld, dikke bult.
Maar dat werkte nog niet, waarschijnlijk ging ik huilen of bleef ik vragen of ik het mocht laten staan. Mama is moe, papa heeft de hele dag gewerkt en wil geen uur bezig zijn met iets wat binnen een half uur gedaan kan worden. Hij heeft nog meer aan zijn hoofd dan onwillige kleuters.
En de ene dag is ie in een goeie bui en zegt, okeeeeee, als je je boontjes maar opeet, mag je het laten staan. En de andere dag deed zijn collega de hele dag extreem vervelend en zag hij dat hij rood stond en brak er een raamwisser af van zijn auto. Die was net nieuw! En hij werd nog afgesneden op de snelweg op de weg naar huis. En zijn vrouw had meteen een hele bak gezeur klaar staan voor hem.
Dus toen ik mijn eten niet wilde opeten, verloor hij zijn geduld en propte het lepel voor lepel in mijn onwillige hoofd.
Dat had anders gekund. Kinderen reageren heeeeeel goed op positieve stimulans. En kunnen heeeeeel slecht reageren op negatieve stimulans. Hoe had ik deze situatie zelf opgelost? Ten eerste proberen te voorkomen natuurlijk. Maar ik heb toen ik nog kinderen begeleidde een truuk geleerd die je ook kunt gebruiken. Maak er een spel van. Prak al het eten door elkaar en verdeel dat in hapjes. Of tel alle boontjes/spruitjes/aardappeltjes. En verzin daar een verhaal bij. Dikke kans dat je niet steeds een ander verhaal hoeft te vertellen want kleuters zijn gek op herhaling.
Een voorbeeld. Er was eens een koning en die koning had een tovenaar onder zijn personeel. Die werkte voor de koning om allerlei dingen voor hem te toveren. Hartstikke handig, zo'n tovenaar. Op een dag vroeg de koning aan de tovenaar, er liggen tien (hoeveelheid hapjes) stenen in mijn tuin. En onder die stenen, liggen diamanten! Ik kan alleen niemand vinden die sterk genoeg is om die stenen op te tillen. Dus ik wil graag dat jij me helpt om die stenen weg te toveren. Zullen wij de tovenaar gaan helpen? Dit (hapjes) zijn de stenen. En de diamanten, dat is een leeg bord. Goed gedaan!
Positieve stimulans. Positieve stimulans. Positieve stimulans. Kan het niet vaak genoeg zeggen. Wees positief en een beetje creatief en je kind zal eten. Echt waar.
Wat ik vooral pijnlijk vond, is dat hij zo goed reageerde op positieve stimulans van de presentator en het 'uitdagen' wat hij deed. Zo krijg je iemand aan het eten. Positieve stimulans. De man heeft journalistiek gestudeerd en toch kan hij die jongen beter helpen dan zijn ouders en volgens mij zelfs beter dan de eettherapeut. Was hij maar het leger ingegaan, denk ik dan. Staat bol van de uitdagingen en positieve stimulans namelijk.
Terwijl ik dit schrijf, besef ik me dat sommige ouders gekwetst kunnen worden door wat ik hier schrijf. Het spijt me dat ik jullie kwets. Maar soms moet je gekwetst worden om geholpen te kunnen worden. Ik heb eettrauma's en ik moet soms ook door enorme pijn heen worstelen om te leren waarom ik ze heb. Hoe vreselijk sommige onderdelen van mijn jeugd ook was, mijn ouders deden hun best. Echt waar.
Ik was ook een pittige kleuter en weigerde ronduit te eten wat ze me aanboden. Bah, vies. Dus toen iedereen klaar was met eten, was ik nog aan het prutten en prakken. Nou, dan blijf je maar zitten tot het op is. Iedereen kijkt tv of doet iets anders leuks. En ik zit aan tafel met koud geworden eten voor mijn neus. Eigen schuld, dikke bult.
Maar dat werkte nog niet, waarschijnlijk ging ik huilen of bleef ik vragen of ik het mocht laten staan. Mama is moe, papa heeft de hele dag gewerkt en wil geen uur bezig zijn met iets wat binnen een half uur gedaan kan worden. Hij heeft nog meer aan zijn hoofd dan onwillige kleuters.
En de ene dag is ie in een goeie bui en zegt, okeeeeee, als je je boontjes maar opeet, mag je het laten staan. En de andere dag deed zijn collega de hele dag extreem vervelend en zag hij dat hij rood stond en brak er een raamwisser af van zijn auto. Die was net nieuw! En hij werd nog afgesneden op de snelweg op de weg naar huis. En zijn vrouw had meteen een hele bak gezeur klaar staan voor hem.
Dus toen ik mijn eten niet wilde opeten, verloor hij zijn geduld en propte het lepel voor lepel in mijn onwillige hoofd.
Dat had anders gekund. Kinderen reageren heeeeeel goed op positieve stimulans. En kunnen heeeeeel slecht reageren op negatieve stimulans. Hoe had ik deze situatie zelf opgelost? Ten eerste proberen te voorkomen natuurlijk. Maar ik heb toen ik nog kinderen begeleidde een truuk geleerd die je ook kunt gebruiken. Maak er een spel van. Prak al het eten door elkaar en verdeel dat in hapjes. Of tel alle boontjes/spruitjes/aardappeltjes. En verzin daar een verhaal bij. Dikke kans dat je niet steeds een ander verhaal hoeft te vertellen want kleuters zijn gek op herhaling.
Een voorbeeld. Er was eens een koning en die koning had een tovenaar onder zijn personeel. Die werkte voor de koning om allerlei dingen voor hem te toveren. Hartstikke handig, zo'n tovenaar. Op een dag vroeg de koning aan de tovenaar, er liggen tien (hoeveelheid hapjes) stenen in mijn tuin. En onder die stenen, liggen diamanten! Ik kan alleen niemand vinden die sterk genoeg is om die stenen op te tillen. Dus ik wil graag dat jij me helpt om die stenen weg te toveren. Zullen wij de tovenaar gaan helpen? Dit (hapjes) zijn de stenen. En de diamanten, dat is een leeg bord. Goed gedaan!
Positieve stimulans. Positieve stimulans. Positieve stimulans. Kan het niet vaak genoeg zeggen. Wees positief en een beetje creatief en je kind zal eten. Echt waar.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
