Geld & Recht
alle pijlers
Vriend met geldproblemen
woensdag 21 juli 2010 om 22:32
Hoi,
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
Mijn vriend heeft een paar jaar geleden veel problemen gehad met geld.
Hij heeft met verschillende incasso bureaus te maken gehad door schulden.
Het begon 2 jaar geleden toen we op vakantie waren in het buitenland. Hij kon ineens geen geld opnemen. Hij dacht namelijk dat hij in het buitenland ook rood kon staan. Ik ben hier heel boos over geweest, de helft van onze vakantie kwam op mij aan, want ik moest alles financieren.
Eenmaal thuis kwam ik erachter dat hij een schuld had van ¤1000,-. Dat had hij mij niet verteld, daarom kon hij dus geen geld opnemen op vakantie.
Vanaf die tijd heeft geld altijd een probleem gespeeld. Hij had nergens geld voor, want hij moest zijn schuld afbetalen. Heel goed natuurlijk, maar het beïnvloedt alles en ik moest ook veel betalen.
Op een gegeven moment konden we wel op vakantie vorig jaar. Hij zei ook dat hij er genoeg geld voor had. Eenmaal op de helft van onze vakantie bleek dat hij te weinig salaris had gekregen van zijn uitzendbureau. Of het nou aan hem lag, of aan zijn bureau, ik weet het niet. Ik heb daar mijn twijfels over. Ik baalde er in iedergeval heel erg van. Dit was tenslotte de tweede vakantie waar ik opdraaide voor de kosten.
Ik ben trouwens helemaal niet gierig hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar als je de laatste twee jaar voor heel veel opdraaid, dat jij altijd degene bent die zijn portemonnee moet pakken, of moet horen dat de andere geen geld heeft, frustreert dat op een gegeven moment.
Tussendoor kreeg hij ook weleens rekeningen die hij niet betaalde. Daar kwam dan weer een bedrag over heen en zo werd het weer doorgezet naar Incasso. Was het ineens een paar honderd euro geworden, alleen omdat hij te laks was om het te betalen.
Op een gegeven moment ging het financieel weer goed met hem.
Hij genoot meer van zichzelf, voelde zich vrijer, en dat vond ik heel fijn voor hem. Ik merkte dat ook heel erg aan hem. Hij is ook een type dat als hij geld heeft, hij het met mensen wil delen. Even een bioscoopje, cadeautje, uit eten. Heel lief.
Maar een paar maanden geleden ging het weer mis.
Hij vertelde me dat hij bepaalde schulden had bij IBG en nog wat andere dingen. Wat het precies was weet ik ook eigenlijk niet.
Je snapt dat dit een ongelooflijke domper was. Ik dacht dat hij er inmiddels wel van had geleerd. Hij heeft met zijn broer alles uitgerekend en bleek een bedrag te zijn van ongeveer 1000 euro. En dat moest binnen een paar weken betaald worden. Een hoop gestress. Hij zou beginnen met afbetalen en had met zijn broer een schema gemaakt.
Ik heb op dat moment gezegd dat het me een beetje teveel werd al dat geld gedoe, en dat ik er eigenlijk alleen wat van wilde horen als het niet goed ging, dat ik dan misschien kon helpen. Dit respecteerde hij.
Op een gegeven moment ging het niet goed, hij haalde het niet om binnen dat termijn te betalen. Ik was het zoooooo zat. Het kwam echt mijn keel uit. Aldoor praten over geld-geld-geld-geld. Ik kon het niet meer, ik wilde dat het voorbij was.
Ik heb zelf geen gat in mijn hand, nooit geld problemen gehad, ben vrij verstandig en spaar veel, daarom staat dit hele gedoe me ook best tegen. Ik snap het gewoon niet. Waarom is het zo moeilijk?
Ik heb toen gezegd dat ik alles zou overmaken. Dan waren we van het hele gedoe af, en kon hij mij rustig afbetalen zonder stress.
Hij vond het heel moeilijk, juist omdat hij mij hier niet in wilde betrekken, maar heeft het toch aangenomen.
In totaal ging dit om een bedrag van iets meer dan ¤1600,- begin mei. De helft van mijn spaarrekening. Maar ik deed het graag voor hem! Ik had het idee dat we dan een soort van schone lei konden beginnen.
Hij zou mij elke week 200,- euro overmaken (hij krijgt elke week loon) zodat we binnen 8 weken klaar waren.
Ik heb hem gezegd dat ik er eigenlijk niet echt iets meer over wilde horen, alleen als het niet lukte met overmaken. We hebben afgesproken dat we geheel open zijn hierover, en dat we gewoon kunnen overleggen als hij een keer iets minder overmaakt, of als het kan 2 in 1 keer. In overleg is alles mogelijk!
De weken daarna kreeg ik geen overboeking. Maar ik had zoiets van, ik begin er gewoon niet over, dat is aan hem.
Weken daarna ben ik er toch maar eens over begonnen. Biechtte hij op dat hij ineens een rekening had gekregen van een of andere instantie, van een paar jaar geleden, hij wist dat niet meer, had ook geen idee wat het was, maar doordat hij het in die tijd niet meteen had betaald was het bedrag opgelopen tot ¤500,-.
Ik was zó teleurgesteld. We hadden afgesproken dat hij mij op de hoogte zou houden als het niet goed ging, in overleg was alles mogelijk, maar hij deed het niet. Hij wist dit al 1,5 week.
Ik heb hem geholpen, verdorie al het geld overgemaakt en hij nam niet eens de moeite om het me te vertellen.
Ik snap achteraf heus wel dat het voor hem moeilijk was om te vertellen, maar ik voelde me lichtelijk gepasseerd, enigzins met kleine letters 'gebruikt'.
Best wel even ruzie gehad daarom.
Op dat moment dacht ik echt: waar gáát dit eigenlijk om! Wat is dit nou! Deze geld situatie staat zó tussen ons in. Het beïnvloedt echt onze relatie.
Na lang praten hebben we weer afspraken gemaakt.
Openheid! Eerlijkheid! Praat met me! Als het overmaken niet lukt, zeg het dan, wees er open over, want ik vind het ook niet leuk om er de hele tijd naar te vragen, ik wil hem liever niet controleren, dat heb ik de afgelopen 2 jaar genoeg gedaan en ik wil ophouden met moederen. Hij moet zijn eigen verantwoording nemen en zijn eigen zaakjes regelen.
Conclusie, hij zou nog 2 weken nodig hebben om die rekening van ¤500,- af te betalen, en zou mij dan beginnen met betalen.
In de week dat hij mij zou betalen, heb ik niks ontvangen op mijn rekening. Toen IK er weer naar vroeg, bleek dat hij geen loon had ontvangen, was iets mis gegaan met loon uitbetalen via zijn uitzendbureau.
Die week daarop zou hij dubbel
e loon krijgen, en mij betalen! Dat was dus vorige week. Ik heb niks ontvangen.
Ik heb er dinsdag naar gevraagd, gisteren dus. Vorige week donderdag was hij met vrienden uitgeweest, was brak en ik had hem die zaterdag opgehaald van zijn huis, en in de haast/moe/brakheid is hij zijn pas vergeten waarmee je moet overmaken via internet.
Ik heb hem daarmee geconfronteerd. Ik snap best dat hij moe was, en dat hij het was vergeten mee te nemen. Maar aan de andere kant snap ik het ook niet! Als je iemand zoveel geld schuldig bent, je vriendin, dan ben je daar toch elke dag mee bezig en wil je het zo snel mogelijk achter de rug hebben, zodat je je vrijer voelt en je niet aldoor schuldig hoeft te voelen bij elke uitgave?
Hij werd een beetje boos dat ik hem daar zo mee confronteerde, maar ik vond niet dat hij daar recht toe had. Hij komt zijn afspraken toch niet na? Hij vond het vervelend dat ik er zo 'boos' om werd ineens. Maar voor mijn gevoel bracht ik het gewoon heel normaal.
Ik had gewoon zoiets van: Ik moet er maar weer over beginnen, want hij doet het niet. Hij moet zijn verantwoordelijkheid nemen, zijn afspraken nakomen!
Ik heb gezegd dat hij deze week wel voor 2 keer kan overmaken, omdat hij vorige week niet heeft betaald. We hebben het er verder niet over gehad, en hij heeft het gisteravond overgemaakt. Morgen even kijken of het erop staat.
Maar ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet....
Ik heb het begin mei voor hem overgemaakt en hij heeft het nu pas overgemaakt voor 1 week (misschien 2)
Hij is zo laks geweest de laatste tijd en ik vind het zo jammer om er aldoor om te vragen.
Ik hoop dat het nu echt goed gaat met nakomen van afspraken en dat hij het elke week weer overmaakt.
Maar als hij het niet doet, wat moet ik er dan mee?
Aan de ene kant, dit staat zo tussen ons in! Ik baal er vreselijk van! Ik ben zo begripvol en behulpzaam geweest, maar wanneer is het nou eens genoeg en wordt hij een echte vent en neemt hij zijn verantwoordelijkheid?
Ik heb het er gisteren met een vriendin over gehad en die zegt eigenlijk dat ik al veel te veel heb gedaan. Wanneer is het genoeg?! Het komt ondankbaar over hoe hij nu handeld en hij had geen enkel recht om boos te zijn omdat ik er dinsdag over begon.
Eigenlijk is het ook nog eens sneu. Hij is nog zo jong en heeft al zoveel schulden gehad, geen opleiding, zoveel problemen met geld. Bijna bij de rechter gestaan VLAK voor onze vakantie naar het buitenland vorig jaar, omdat hij rekeningen niet had betaald. Dan kom je daar net voor de vakantie even achter, net als je denkt dat het goed gaat.
Wanneer maakt hij nou wat van zijn toekomst, onze toekomst. Hij moet er toch ook wat aan doen?
Ik wil niet om deze reden onze relatie beëindigen, want begrijp me niet verkeerd: hoe negatief ik nu ook over hem praat, verder is het een geweldige sociale lieve jongen, met een groot hart, hij heeft alles voor me over. We hebben een geweldige relatie, alleen financieel is het een ramp. Ik ben juist het tegenovergestelde, kan goed met geld omgaan en daarom botst het heel erg.
Ik heb dus geen zin in reacties als: ga bij hem weg, je bent nog veel te jong hiervoor. Daar kom ik niet voor.
Ik vraag me alleen af of jullie nog bruikbare tips hebben, of ervaringen, want ik weet het niet meer.
Heel erg bedankt,
ook voor de moeite om mijn verhaal te lezen. Waardeer ik heel erg
Liefs,
Zonneschijn.
zaterdag 24 juli 2010 om 14:07
zondag 25 juli 2010 om 02:33
quote:superstar_2 schreef op 24 juli 2010 @ 06:56:
[...]
Hahaha zo deed mijn moeder dat vroegah ook en dan ging ik naar mijn oma en dan kreeg ik daar wel iets te eten want die vond het ziehielig...
Achteraf had mijn moeder natuurlijk gewoon gelijk dat dan weer wel..De Oma van mijn kids woonde ruim 200km van ons vandaan hahahaha
[...]
Hahaha zo deed mijn moeder dat vroegah ook en dan ging ik naar mijn oma en dan kreeg ik daar wel iets te eten want die vond het ziehielig...
Achteraf had mijn moeder natuurlijk gewoon gelijk dat dan weer wel..De Oma van mijn kids woonde ruim 200km van ons vandaan hahahaha
zondag 25 juli 2010 om 11:00
Het is een forum en ik geef mijn mening, op mijn manier en daar mag ieder ook weer zijn mening over hebben want het is een forum.
TO: ik hoop dat de situatie nu beter gaat worden, en dat je vriend ingezien heeft dat het zo niet gaat en dat jullie er samen uitkomen. Heb je voor jezelf ook een grens gesteld? 1x niet overmaken is de relatie stoppen? 1 andere schuld die nog niet bekend was is de relatie stoppen? Anders blijf je nog steeds half/half in deze situatie zitten, want waar ligt de grens dan?
En nu mag je op dit forum mensen niet eens meer een huilie noemen? *volgens mij valt huilie zelfs onder de categorie woorden geleerd op het forum*
TO: ik hoop dat de situatie nu beter gaat worden, en dat je vriend ingezien heeft dat het zo niet gaat en dat jullie er samen uitkomen. Heb je voor jezelf ook een grens gesteld? 1x niet overmaken is de relatie stoppen? 1 andere schuld die nog niet bekend was is de relatie stoppen? Anders blijf je nog steeds half/half in deze situatie zitten, want waar ligt de grens dan?
En nu mag je op dit forum mensen niet eens meer een huilie noemen? *volgens mij valt huilie zelfs onder de categorie woorden geleerd op het forum*
zondag 25 juli 2010 om 11:57
Renske en JepJep, heel erg bedankt voor jullie uitgebreidde verhaal
Renske, blij dat er verandering in zit wat een verhaal zeg.. knap dat je er ook mee bent doorgegaan. Inderdaad is het voor een buitenstander heel 'makkelijk' om adviezen te geven of om te zeggen dat je weg moet rennen, en aan de ene kant wel heel goed natuurlijk, dan bekijk je het van een andere kant, maar het blijft toch moeilijk...
Fijn dat je bij hem ziet dat hij wil veranderen, dat is het belangrijkste.
Maar waarom ga je niet met hem naar een budget coach/o.i.d., zodat hij het zelf kan leren. Want als jij nu niks meer voor hem regelt, of beheerd, hoe gaat het dan verder? Zou hij dan weer in zijn oude ritme vallen of denk je dat hij genoeg zelf disipline heeft dat hij het zelf doet? En hoe zie jij de toekomst verder? Voor hem, voor jou en samen?
Want ik heb hier al reacties gekregen : hoe zie je de toekomst later? Je vriend aan de hand vasthouden, pinpas beheren, zorgen dat ie uit de schulden blijft etc etc..
JepJep, reageer later even op jou hoor!
Renske, blij dat er verandering in zit wat een verhaal zeg.. knap dat je er ook mee bent doorgegaan. Inderdaad is het voor een buitenstander heel 'makkelijk' om adviezen te geven of om te zeggen dat je weg moet rennen, en aan de ene kant wel heel goed natuurlijk, dan bekijk je het van een andere kant, maar het blijft toch moeilijk...
Fijn dat je bij hem ziet dat hij wil veranderen, dat is het belangrijkste.
Maar waarom ga je niet met hem naar een budget coach/o.i.d., zodat hij het zelf kan leren. Want als jij nu niks meer voor hem regelt, of beheerd, hoe gaat het dan verder? Zou hij dan weer in zijn oude ritme vallen of denk je dat hij genoeg zelf disipline heeft dat hij het zelf doet? En hoe zie jij de toekomst verder? Voor hem, voor jou en samen?
Want ik heb hier al reacties gekregen : hoe zie je de toekomst later? Je vriend aan de hand vasthouden, pinpas beheren, zorgen dat ie uit de schulden blijft etc etc..
JepJep, reageer later even op jou hoor!
zondag 25 juli 2010 om 15:53
JepJep, wat een verhaal.
Hoe is het nu met je vertrouwen in andere mensen en liefdes? Lijkt me ook dat je vertrouwen is geschaadt. Hoe heb je dit uiteindelijk opgepakt? En hoe reageerde je ex toen je bij hem wegging?
JJ80, nog één leugen of schuld en dan ga ik bij hem weg. Nog één keer geen geld van hem en hij heeft mij hier NIET over ingelicht en dan stop ik er ook mee. Dit weet hij. Ik zal het er vast heel moeilijk mee hebben, maar dan moet ik gewoon de knoop doorhakken.
Hoe is het nu met je vertrouwen in andere mensen en liefdes? Lijkt me ook dat je vertrouwen is geschaadt. Hoe heb je dit uiteindelijk opgepakt? En hoe reageerde je ex toen je bij hem wegging?
JJ80, nog één leugen of schuld en dan ga ik bij hem weg. Nog één keer geen geld van hem en hij heeft mij hier NIET over ingelicht en dan stop ik er ook mee. Dit weet hij. Ik zal het er vast heel moeilijk mee hebben, maar dan moet ik gewoon de knoop doorhakken.
zondag 25 juli 2010 om 23:27
Hoi zonneschijn,
ik zat ff te google omdat ik dezelfde problemen heb met mijn vriend.hier mijn verhaal.
Ik had 5,5 jaar een relatie met een jongen die heel lief is. hij had alleen geldproblemen. hij liet zijn geldzaken oplopen en dat werd steeds hoger en hoger, incasso brieven enz. Hierdoor is die gaan gokken want hij wilde het geld ''dubbel'' maken. hier hebben we vaak ruzies over gehad want natuurlijk was ik het er niet mee eens. ik, zijn ouders en mijn ouders hebben al vaak rond de tafel gezeten om hem te helpen met zijn geldzaken. mijn stiefvder wilde hem zelfs helpen door alles door te nemen 1 x in de maand.
2 weken geleden is die weer de fout in gegaan en hebben we allemaal tegen hem gezegd dat dit de laatste x is dat we hem hellpen. 2 weken later gaat hij weeer gokken. hij staat er voor open en wil gehopen worden bij een shuldhulpverlener.
ik ben het zat elke x dat geldgedoe. ik had zoiets ik ga gewoon met mijn ouders mee op vakantie. hij vind nu dat ik hem in de steek laat en hem laat zitten. ik heb er een punt achter gezet en ben er klaar mee. ik heb hem genoeg kansen gegeven. en het erge is dat hij mij schuldig laat voelen. hij zegt je staat niet ahter mij omdat je op vakantie gaat.
sorry ik wilde even mijn verhaal kwijt. want zo zie je maar weer zo kan het ook lopen.
laat je niet teveel meesleuren want ik denk dat hij ook niet helemaal eerlijk is,
ik zat ff te google omdat ik dezelfde problemen heb met mijn vriend.hier mijn verhaal.
Ik had 5,5 jaar een relatie met een jongen die heel lief is. hij had alleen geldproblemen. hij liet zijn geldzaken oplopen en dat werd steeds hoger en hoger, incasso brieven enz. Hierdoor is die gaan gokken want hij wilde het geld ''dubbel'' maken. hier hebben we vaak ruzies over gehad want natuurlijk was ik het er niet mee eens. ik, zijn ouders en mijn ouders hebben al vaak rond de tafel gezeten om hem te helpen met zijn geldzaken. mijn stiefvder wilde hem zelfs helpen door alles door te nemen 1 x in de maand.
2 weken geleden is die weer de fout in gegaan en hebben we allemaal tegen hem gezegd dat dit de laatste x is dat we hem hellpen. 2 weken later gaat hij weeer gokken. hij staat er voor open en wil gehopen worden bij een shuldhulpverlener.
ik ben het zat elke x dat geldgedoe. ik had zoiets ik ga gewoon met mijn ouders mee op vakantie. hij vind nu dat ik hem in de steek laat en hem laat zitten. ik heb er een punt achter gezet en ben er klaar mee. ik heb hem genoeg kansen gegeven. en het erge is dat hij mij schuldig laat voelen. hij zegt je staat niet ahter mij omdat je op vakantie gaat.
sorry ik wilde even mijn verhaal kwijt. want zo zie je maar weer zo kan het ook lopen.
laat je niet teveel meesleuren want ik denk dat hij ook niet helemaal eerlijk is,
maandag 26 juli 2010 om 08:04
[quote]zonneschijn10 schreef op 25 juli 2010 @ 11:57:
Renske en JepJep, heel erg bedankt voor jullie uitgebreidde verhaal
Renske, blij dat er verandering in zit wat een verhaal zeg.. knap dat je er ook mee bent doorgegaan. Inderdaad is het voor een buitenstander heel 'makkelijk' om adviezen te geven of om te zeggen dat je weg moet rennen, en aan de ene kant wel heel goed natuurlijk, dan bekijk je het van een andere kant, maar het blijft toch moeilijk...
Fijn dat je bij hem ziet dat hij wil veranderen, dat is het belangrijkste.
Maar waarom ga je niet met hem naar een budget coach/o.i.d., zodat hij het zelf kan leren. Want als jij nu niks meer voor hem regelt, of beheerd, hoe gaat het dan verder? Zou hij dan weer in zijn oude ritme vallen of denk je dat hij genoeg zelf disipline heeft dat hij het zelf doet? En hoe zie jij de toekomst verder? Voor hem, voor jou en samen?
Want ik heb hier al reacties gekregen : hoe zie je de toekomst later? Je vriend aan de hand vasthouden, pinpas beheren, zorgen dat ie uit de schulden blijft etc etc..
Zonnenschijn: Ik heb mijn reactie verwijderd i.v.m. herkenbaarheid maar ik wil nog wel even op jou reageren.
Mijn vriend heeft me dus pas geleden ten huwelijk gevraagd. ( Ik weet niet of ik dat nu al gezegd had of niet.)
Nou, ik was eerst helemaal in de hieper de piep hoera stemming. Maar ik wilde dus wel i.v.m. zijn verleden op huwelijkse voorwaarden trouwen. Daar had ik nog wat vragen over. Dus heb ik een topic geopend op deze pijler.
De reacties en adviezen daar waren niet altijd leuk, maar hebben mij wel doen inzien dat deze situatie niet gezond is. Ik heb hem daarom dit weekend duidelijk gemaakt dat er geen ja-woord komt voor hij naar een psych of iets is geweest. Of een budgetcoach idd. Hij vond het niet leuk om te hoiren, maar zei ook dat het goed voor hem was om de waarheid te horen. En dat hij mijn standpunt begreep.
We gaan nu eerst even op vakantie ( bij familie logeren, dus goedkoop) en ik hoop dat hij daarna zelf actie onderneemt. Zo niet, dan ben ik wel bereid hem nog een schop in de goede richting te geven ( lees: aansporen om ook daadwerkelijk te bellen en een afspraak te maken) want dan is het toch voor het goede doel.
Jij ook veel succes / sterkte nogmaals!
Renske en JepJep, heel erg bedankt voor jullie uitgebreidde verhaal
Renske, blij dat er verandering in zit wat een verhaal zeg.. knap dat je er ook mee bent doorgegaan. Inderdaad is het voor een buitenstander heel 'makkelijk' om adviezen te geven of om te zeggen dat je weg moet rennen, en aan de ene kant wel heel goed natuurlijk, dan bekijk je het van een andere kant, maar het blijft toch moeilijk...
Fijn dat je bij hem ziet dat hij wil veranderen, dat is het belangrijkste.
Maar waarom ga je niet met hem naar een budget coach/o.i.d., zodat hij het zelf kan leren. Want als jij nu niks meer voor hem regelt, of beheerd, hoe gaat het dan verder? Zou hij dan weer in zijn oude ritme vallen of denk je dat hij genoeg zelf disipline heeft dat hij het zelf doet? En hoe zie jij de toekomst verder? Voor hem, voor jou en samen?
Want ik heb hier al reacties gekregen : hoe zie je de toekomst later? Je vriend aan de hand vasthouden, pinpas beheren, zorgen dat ie uit de schulden blijft etc etc..
Zonnenschijn: Ik heb mijn reactie verwijderd i.v.m. herkenbaarheid maar ik wil nog wel even op jou reageren.
Mijn vriend heeft me dus pas geleden ten huwelijk gevraagd. ( Ik weet niet of ik dat nu al gezegd had of niet.)
Nou, ik was eerst helemaal in de hieper de piep hoera stemming. Maar ik wilde dus wel i.v.m. zijn verleden op huwelijkse voorwaarden trouwen. Daar had ik nog wat vragen over. Dus heb ik een topic geopend op deze pijler.
De reacties en adviezen daar waren niet altijd leuk, maar hebben mij wel doen inzien dat deze situatie niet gezond is. Ik heb hem daarom dit weekend duidelijk gemaakt dat er geen ja-woord komt voor hij naar een psych of iets is geweest. Of een budgetcoach idd. Hij vond het niet leuk om te hoiren, maar zei ook dat het goed voor hem was om de waarheid te horen. En dat hij mijn standpunt begreep.
We gaan nu eerst even op vakantie ( bij familie logeren, dus goedkoop) en ik hoop dat hij daarna zelf actie onderneemt. Zo niet, dan ben ik wel bereid hem nog een schop in de goede richting te geven ( lees: aansporen om ook daadwerkelijk te bellen en een afspraak te maken) want dan is het toch voor het goede doel.
Jij ook veel succes / sterkte nogmaals!
Liefde is als Sinterklaas: je moet er in geloven, anders wordt het niks...
maandag 26 juli 2010 om 08:40
Hee Renske, volgens mij heb ik inderdaad je verhaal gelezen nu je het zegt, had alleen niet helemaal door dat jij het was.
Ik vind het heel dapper en sterk van je dat je eerlijk bent geweest tegenover hem. Volgens mij zit jullie relatie verder ook goed als ik dat zo hoor. Eerst samen lekker op vakantie! Ik hoop heel erg voor jou dat hij zelf actie onderneemt.
En als hij zelf geen actie onderneemt, en niet ingaat op jouw 'schop'?
Ik vind het heel dapper en sterk van je dat je eerlijk bent geweest tegenover hem. Volgens mij zit jullie relatie verder ook goed als ik dat zo hoor. Eerst samen lekker op vakantie! Ik hoop heel erg voor jou dat hij zelf actie onderneemt.
En als hij zelf geen actie onderneemt, en niet ingaat op jouw 'schop'?
maandag 26 juli 2010 om 09:40
quote:zonneschijn10 schreef op 26 juli 2010 @ 08:40:
Hee Renske, volgens mij heb ik inderdaad je verhaal gelezen nu je het zegt, had alleen niet helemaal door dat jij het was.
Ik vind het heel dapper en sterk van je dat je eerlijk bent geweest tegenover hem. Volgens mij zit jullie relatie verder ook goed als ik dat zo hoor. Eerst samen lekker op vakantie! Ik hoop heel erg voor jou dat hij zelf actie onderneemt.
En als hij zelf geen actie onderneemt, en niet ingaat op jouw 'schop'?Ik vermoed ( die vermoedens heb ik altijd al gehad) dat hij ADHD heeft. Vandaar ook het geen overzicht hebben met geld, maar daarom heeft hij ook wel eens de neiging wat te vergeten. En dan niet uit laksheid, maar echt vergeten. Daar was de evt. 'schop 'meer voor bedoelt. Ik denk dat hij daar wel op ingaat. Volgens mij is de boodschap wel duidelijk overgekomen.
Hee Renske, volgens mij heb ik inderdaad je verhaal gelezen nu je het zegt, had alleen niet helemaal door dat jij het was.
Ik vind het heel dapper en sterk van je dat je eerlijk bent geweest tegenover hem. Volgens mij zit jullie relatie verder ook goed als ik dat zo hoor. Eerst samen lekker op vakantie! Ik hoop heel erg voor jou dat hij zelf actie onderneemt.
En als hij zelf geen actie onderneemt, en niet ingaat op jouw 'schop'?Ik vermoed ( die vermoedens heb ik altijd al gehad) dat hij ADHD heeft. Vandaar ook het geen overzicht hebben met geld, maar daarom heeft hij ook wel eens de neiging wat te vergeten. En dan niet uit laksheid, maar echt vergeten. Daar was de evt. 'schop 'meer voor bedoelt. Ik denk dat hij daar wel op ingaat. Volgens mij is de boodschap wel duidelijk overgekomen.
Liefde is als Sinterklaas: je moet er in geloven, anders wordt het niks...
maandag 26 juli 2010 om 15:19
maandag 26 juli 2010 om 15:22
ik heb 'alleen' nog maar jou post gelezen, maar het is alsof ik mn eigen verhaal lees.
ik ben dan al twee jaar samen met mn vriend, wonen nu anderhalf jaar samen. ondertussen heb ik ongeveer 3000 euro voorgeschoten, krijg nog steeds niets terug omdat het steeds niet uit komt.
ook hij had afgelopen vakantie geen geld, en dat lag dan bij het uitzendbureau en de uitkeringsinstantie. ik ben zoo kwaad geweest, en eigenlijk nog steeds. ik had namelijk al de vakantie betaald, omdat zijn vakantiegeld op wonderbaarlijk redenen aan andere dingen op is gegaan. vervolgens heb ik op het vakantieadres ook alles betaald.
ik kan je eigenlijk geen hulp geven, ben zelf ook aan t denken hoe en wat ik dit op ga lossen. of dat ik misschien toch dit zinkende schip maar moet verlaten. en troost je, als hij alleen maar af en toe 1000 euro rood staat valt het in mijn ogen nog mee. mijn vriend heeft ruim 30.000 euro schuld, en dit is buiten schulden die hij bij mij heeft, zn moeder, en een vriend van m.
ik ben dan al twee jaar samen met mn vriend, wonen nu anderhalf jaar samen. ondertussen heb ik ongeveer 3000 euro voorgeschoten, krijg nog steeds niets terug omdat het steeds niet uit komt.
ook hij had afgelopen vakantie geen geld, en dat lag dan bij het uitzendbureau en de uitkeringsinstantie. ik ben zoo kwaad geweest, en eigenlijk nog steeds. ik had namelijk al de vakantie betaald, omdat zijn vakantiegeld op wonderbaarlijk redenen aan andere dingen op is gegaan. vervolgens heb ik op het vakantieadres ook alles betaald.
ik kan je eigenlijk geen hulp geven, ben zelf ook aan t denken hoe en wat ik dit op ga lossen. of dat ik misschien toch dit zinkende schip maar moet verlaten. en troost je, als hij alleen maar af en toe 1000 euro rood staat valt het in mijn ogen nog mee. mijn vriend heeft ruim 30.000 euro schuld, en dit is buiten schulden die hij bij mij heeft, zn moeder, en een vriend van m.
maandag 26 juli 2010 om 15:51
quote:struisje schreef op 22 juli 2010 @ 00:11:
[...]
Hoe is onze relatie: zwaar kut! vandaar het naderende einde..
hij neemt geen initiatieven maar verwacht wel dat alles opgelost word.. ik mag er mijn mening niet over geven, terwijl we wel samen wonen en al een poos denken over kinderen, wat nu dus GEEN optie is.. Door alle geldproblemen zijn we heel erg uit elkaar gegroeid.. en hierhoor ben ik ook veranderd.. ik ben zeg maar iets verbitterd geraakt door altijd maar bij elke stap die ik zet na te moeten denken of ik het wel kan betalen en of we er niet door in de problemen komen.
En dat terwijl alle schulden begonnen zijn toen ik hem nog niet eens kende, en nu met de dag verder oplopen..
Reden genoeg om heeeeel snel weg te rennen.. maar ja.. het is lastig om dat droombeeld van die toekomst samen aan de kant te zetten, ookal weet je dat die toekomst nooit zo zal zijn als jij wilt.. Ik zou geen vrouw zijn als ik niet zou hopen dat het misschien allemaal wel goed komt..
Alweer alsof ik mn eigen verhaal lees. zo eng herkenbaar. maar ik vind het zo moeilijk om de knoop definitief door te hakken.
heb jij dit al gedaan? wat was voor jou de druppel?
[...]
Hoe is onze relatie: zwaar kut! vandaar het naderende einde..
hij neemt geen initiatieven maar verwacht wel dat alles opgelost word.. ik mag er mijn mening niet over geven, terwijl we wel samen wonen en al een poos denken over kinderen, wat nu dus GEEN optie is.. Door alle geldproblemen zijn we heel erg uit elkaar gegroeid.. en hierhoor ben ik ook veranderd.. ik ben zeg maar iets verbitterd geraakt door altijd maar bij elke stap die ik zet na te moeten denken of ik het wel kan betalen en of we er niet door in de problemen komen.
En dat terwijl alle schulden begonnen zijn toen ik hem nog niet eens kende, en nu met de dag verder oplopen..
Reden genoeg om heeeeel snel weg te rennen.. maar ja.. het is lastig om dat droombeeld van die toekomst samen aan de kant te zetten, ookal weet je dat die toekomst nooit zo zal zijn als jij wilt.. Ik zou geen vrouw zijn als ik niet zou hopen dat het misschien allemaal wel goed komt..
Alweer alsof ik mn eigen verhaal lees. zo eng herkenbaar. maar ik vind het zo moeilijk om de knoop definitief door te hakken.
heb jij dit al gedaan? wat was voor jou de druppel?
woensdag 4 augustus 2010 om 21:22
Ik probeer de rollen even om te draaien.
Kunnen jullie je voorstellen dat je zelf in de schulden zit en dat je vriend je van alles voorschiet?
Dat je zelf niets terugbetaalt en gewoon laks blijft?
Of zou je je dan vreselijk schuldig voelen? (ik het laatste)
En denk je dat jullie vriend dat allemaal zou pikken?
Of zou hij het uitmaken?
Ik denk dat mijn vriend het allang uit zou hebben gemaakt?
Kunnen jullie je voorstellen dat je zelf in de schulden zit en dat je vriend je van alles voorschiet?
Dat je zelf niets terugbetaalt en gewoon laks blijft?
Of zou je je dan vreselijk schuldig voelen? (ik het laatste)
En denk je dat jullie vriend dat allemaal zou pikken?
Of zou hij het uitmaken?
Ik denk dat mijn vriend het allang uit zou hebben gemaakt?
donderdag 5 augustus 2010 om 19:00
quote:ontdekster schreef op 04 augustus 2010 @ 21:22:
Ik probeer de rollen even om te draaien.
Kunnen jullie je voorstellen dat je zelf in de schulden zit en dat je vriend je van alles voorschiet?
Dat je zelf niets terugbetaalt en gewoon laks blijft?
Of zou je je dan vreselijk schuldig voelen? (ik het laatste)
En denk je dat jullie vriend dat allemaal zou pikken?
Of zou hij het uitmaken?
Ik denk dat mijn vriend het allang uit zou hebben gemaakt?
Als ik een narcistische persoonlijkheidsstoornis zou hebben zoals jou vriend niet, dan zou mijn vriend allang weg zijn.
Anders wel.
Ik probeer de rollen even om te draaien.
Kunnen jullie je voorstellen dat je zelf in de schulden zit en dat je vriend je van alles voorschiet?
Dat je zelf niets terugbetaalt en gewoon laks blijft?
Of zou je je dan vreselijk schuldig voelen? (ik het laatste)
En denk je dat jullie vriend dat allemaal zou pikken?
Of zou hij het uitmaken?
Ik denk dat mijn vriend het allang uit zou hebben gemaakt?
Als ik een narcistische persoonlijkheidsstoornis zou hebben zoals jou vriend niet, dan zou mijn vriend allang weg zijn.
Anders wel.
vrijdag 6 augustus 2010 om 12:27
quote:ontdekster schreef op 04 augustus 2010 @ 21:22:
Ik probeer de rollen even om te draaien.
Kunnen jullie je voorstellen dat je zelf in de schulden zit en dat je vriend je van alles voorschiet?
Dat je zelf niets terugbetaalt en gewoon laks blijft?
Of zou je je dan vreselijk schuldig voelen? (ik het laatste)
En denk je dat jullie vriend dat allemaal zou pikken?
Of zou hij het uitmaken?
Ik zou me inderdaad knap lullig voelen. Ik zou alleen ook geen relatie aangaan als ik weet dat ik zo diep in de schulden zit en dat ik zelf geen uitweg zie. Ik heb ook geleerd van mn ouders dat je pas iets kan kopen als je het geld hebt, en heb je dat niet dan kan je het niet kopen. Zo simpel is het. Bij hem is de opvoeding iets anders gelopen.
Moeilijke vind ik alleen dat ik wel zie dat hij het er ook moeilijk mee heeft. Maar dat veranderd niets aan de situatie.
En mijn laatste strohalm is ook gisteren in rook op gegaan. Hij had hulp gevraagd bij de gemeente, voor schuldhulpverlening, maar ze hebben gisteren gezegd dat ze niks gaan doen voor m omdat hij zo goed met geld om kan gaan. Ik viel zowat van mn stoel toen ik dat hoorde. Je wordt in dit land pas geholpen als je heel diep in de shit zit, en daarvoor zoek je het zelf maar uit.
Ik probeer de rollen even om te draaien.
Kunnen jullie je voorstellen dat je zelf in de schulden zit en dat je vriend je van alles voorschiet?
Dat je zelf niets terugbetaalt en gewoon laks blijft?
Of zou je je dan vreselijk schuldig voelen? (ik het laatste)
En denk je dat jullie vriend dat allemaal zou pikken?
Of zou hij het uitmaken?
Ik zou me inderdaad knap lullig voelen. Ik zou alleen ook geen relatie aangaan als ik weet dat ik zo diep in de schulden zit en dat ik zelf geen uitweg zie. Ik heb ook geleerd van mn ouders dat je pas iets kan kopen als je het geld hebt, en heb je dat niet dan kan je het niet kopen. Zo simpel is het. Bij hem is de opvoeding iets anders gelopen.
Moeilijke vind ik alleen dat ik wel zie dat hij het er ook moeilijk mee heeft. Maar dat veranderd niets aan de situatie.
En mijn laatste strohalm is ook gisteren in rook op gegaan. Hij had hulp gevraagd bij de gemeente, voor schuldhulpverlening, maar ze hebben gisteren gezegd dat ze niks gaan doen voor m omdat hij zo goed met geld om kan gaan. Ik viel zowat van mn stoel toen ik dat hoorde. Je wordt in dit land pas geholpen als je heel diep in de shit zit, en daarvoor zoek je het zelf maar uit.
zondag 15 augustus 2010 om 17:47
Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik denk dat er bepaalde patronen zijn als je problemen van anderen op gaat lossen. Ik spreek helaas uit ervaring.
Topic heet "VRIEND met geldproblemen". Het zijn dus ZIJN problemen. Maak er niet de JOUWE van. Of het nu om geldproblemen, verslaving of wat dan ook gaat,
Zolang een ander zijn problemen oplost, verandert er niets, Waarom zou hij veranderen? Er komt vanzelf een oplossing (daar zorg jij wel voor). Ik heb ook een vriend gehad met bepaalde problemen, waarover ik niet in details wil treden.
Ik had ook allerlei verklaringen voor zijn gedrag (hij is ziek, hij bedoelt het niet zo, hij wil dit ook niet, nare jeugd, etc), maar diep in je hart weet je dat er (al dan niet bewust) misbruik van jou wordt gemaakt en dat je dat niet moet toelaten. Toch ga je door, zoek je hulp: voor hem, voor jullie samen, voor de kinderen, etc, Mijn ongezonde relatie heeft veel te lang geduurd. Op het laatst had ik zelf psychologische hulp nodig, om met ZIJN problemen om te kunnen gaan. De omgekeerde wereld! Toen ik dat inzag, heb ik de knoop doorgehakt en heb ik de relatie verbroken. Dat wil niet zeggen dat het dan ineens goed met je gaat. Integendeel, je valt zelfs even in een zwart gat, want je hebt te lang met stress geleefd. Daar moet je van afkicken lijkt het wel. Maar langzaamaan ga je alles in de juiste proporties zien en weet je dat je geen andere keus had en krijg je meer rust.
Mijn advies: Vertrouw op je intuïtie! Luister naar je inwendige stem. Jouw lijf/verstand waarschuwt je. Luister daarnaar. Had ik dat ook maar eerder gedaan.
Sterkte.
Topic heet "VRIEND met geldproblemen". Het zijn dus ZIJN problemen. Maak er niet de JOUWE van. Of het nu om geldproblemen, verslaving of wat dan ook gaat,
Zolang een ander zijn problemen oplost, verandert er niets, Waarom zou hij veranderen? Er komt vanzelf een oplossing (daar zorg jij wel voor). Ik heb ook een vriend gehad met bepaalde problemen, waarover ik niet in details wil treden.
Ik had ook allerlei verklaringen voor zijn gedrag (hij is ziek, hij bedoelt het niet zo, hij wil dit ook niet, nare jeugd, etc), maar diep in je hart weet je dat er (al dan niet bewust) misbruik van jou wordt gemaakt en dat je dat niet moet toelaten. Toch ga je door, zoek je hulp: voor hem, voor jullie samen, voor de kinderen, etc, Mijn ongezonde relatie heeft veel te lang geduurd. Op het laatst had ik zelf psychologische hulp nodig, om met ZIJN problemen om te kunnen gaan. De omgekeerde wereld! Toen ik dat inzag, heb ik de knoop doorgehakt en heb ik de relatie verbroken. Dat wil niet zeggen dat het dan ineens goed met je gaat. Integendeel, je valt zelfs even in een zwart gat, want je hebt te lang met stress geleefd. Daar moet je van afkicken lijkt het wel. Maar langzaamaan ga je alles in de juiste proporties zien en weet je dat je geen andere keus had en krijg je meer rust.
Mijn advies: Vertrouw op je intuïtie! Luister naar je inwendige stem. Jouw lijf/verstand waarschuwt je. Luister daarnaar. Had ik dat ook maar eerder gedaan.
Sterkte.