Gezondheid
alle pijlers
blehh.. ik baal
maandag 9 april 2012 om 18:49
Oke voor degene die mij stom/raar/smetvrezerig vinden..
Ik baal gewoon heel erg en wil het even van me afschrijven.
Heb me er al een hele tijd overheen gezet om weer eens bij een vriend van me te eten in zijn studentehuis. Het is daar écht een bende, ik ben zelf ook wel wat gewend maar dit is gewoon niet normaal.
Sinds de laatste keer dat ik daar was uitgenodigd voor het eten dacht ik nee dit doe ik nooit meer, maar ik heb me er weer eens aangewaagd (jaja )
Nu ging het zo:
We hebben gewoon pizzaatje gegeten dus ik dacht daar kan niet veel fout aan gaan, nou let op.
Hij ging de pizza's uit de garage halen. Ik moest meelopen om te kijken welke ik wilde. Nou de garage was nog erger dan de keuken zelf! Halve bak vriezer en in de garage zag ik ook al muizenvallen.
Gaat hij uitgebreid voor de vriezerla zitten met zijn handen op de gore vloer. Ik heb toen we binnen waren 10 keer gezegd kan ik meehelpen, of laat mij het maar doen
Maarja ik vond het heel lullig om te zeggen van hallo, kun je niet ff je handen wassen oid, ik voel me dan zo'n miep. (maar ik denk al meteen aan die muizen/ratten die daar rondslingeren met al hun uitwerpselen en ziektes)
Daarna doet hij mijn pizza in de oven en gaat naar de toilet. Nou welgeteld ongeveer 10min daarop gezeten, meerdere keren horen doortrekken dus denk niet dat het even gauw plasje was. En natuurlijk geen handen wassen na afloop...
nou mijn trek ging steeds meer weg.
Vervolgens geeft hij die stinkkat van de buren nog een aantal aaien over zijn bol en pakt hij die eens lekker op om te knuffel et voila, onze pizza is klaar.
En nee, tuurlijk mocht ik weer niks doen want ik was de gast dus hij zou de pizza's allemaal wel klaarmaken.
Nou klak, pizza gooit hij gewoon op het aanrecht waar een half gebroken glas ligt (dan denk ik al meteen lekker zitten er zometeen nog harde stukjes in mijn pizza....)
zucht!! Ik ben nu al 1.5u klaar met eten en ondertussen zit ik in de trein naar huis maar ben er wel beetje gestresst van geraakt.
Dan denk ik ook weer bij mezelf wat ben ik eigenlijk een miep, hij doet dit waarschijnlijk altijd zo en krijgt er ook niks van...
toch ben ik bang dat ik van het een of ander, die muizen/ratten/kat/vieze handen van hem oid toch iets krijg
nou dat was mijn avondeten
Ik baal gewoon heel erg en wil het even van me afschrijven.
Heb me er al een hele tijd overheen gezet om weer eens bij een vriend van me te eten in zijn studentehuis. Het is daar écht een bende, ik ben zelf ook wel wat gewend maar dit is gewoon niet normaal.
Sinds de laatste keer dat ik daar was uitgenodigd voor het eten dacht ik nee dit doe ik nooit meer, maar ik heb me er weer eens aangewaagd (jaja )
Nu ging het zo:
We hebben gewoon pizzaatje gegeten dus ik dacht daar kan niet veel fout aan gaan, nou let op.
Hij ging de pizza's uit de garage halen. Ik moest meelopen om te kijken welke ik wilde. Nou de garage was nog erger dan de keuken zelf! Halve bak vriezer en in de garage zag ik ook al muizenvallen.
Gaat hij uitgebreid voor de vriezerla zitten met zijn handen op de gore vloer. Ik heb toen we binnen waren 10 keer gezegd kan ik meehelpen, of laat mij het maar doen
Maarja ik vond het heel lullig om te zeggen van hallo, kun je niet ff je handen wassen oid, ik voel me dan zo'n miep. (maar ik denk al meteen aan die muizen/ratten die daar rondslingeren met al hun uitwerpselen en ziektes)
Daarna doet hij mijn pizza in de oven en gaat naar de toilet. Nou welgeteld ongeveer 10min daarop gezeten, meerdere keren horen doortrekken dus denk niet dat het even gauw plasje was. En natuurlijk geen handen wassen na afloop...
nou mijn trek ging steeds meer weg.
Vervolgens geeft hij die stinkkat van de buren nog een aantal aaien over zijn bol en pakt hij die eens lekker op om te knuffel et voila, onze pizza is klaar.
En nee, tuurlijk mocht ik weer niks doen want ik was de gast dus hij zou de pizza's allemaal wel klaarmaken.
Nou klak, pizza gooit hij gewoon op het aanrecht waar een half gebroken glas ligt (dan denk ik al meteen lekker zitten er zometeen nog harde stukjes in mijn pizza....)
zucht!! Ik ben nu al 1.5u klaar met eten en ondertussen zit ik in de trein naar huis maar ben er wel beetje gestresst van geraakt.
Dan denk ik ook weer bij mezelf wat ben ik eigenlijk een miep, hij doet dit waarschijnlijk altijd zo en krijgt er ook niks van...
toch ben ik bang dat ik van het een of ander, die muizen/ratten/kat/vieze handen van hem oid toch iets krijg
nou dat was mijn avondeten
maandag 9 april 2012 om 18:56
maandag 9 april 2012 om 18:57
maandag 9 april 2012 om 19:03
maandag 9 april 2012 om 19:13
@Molly
ik heb eerder een topic geopend over mijn relatie met mijn moeder en mijn hele verleden.. (niet alleen de relatie met mijn moeder).
Hierdoor heb ik een angst ontwikkeld om dingen erger te zien en door overlijden (waar ik eigenlijk niet echt over wil praten want dat is meer een prive ding) ben ik ook heel bang geworden om dood te gaan...
dit uit zich in smetvrees.
Maar ik wil het zo graag overwinnen en daaarom heb ik juist gedaan dat ik weer een keer bij die vriend van me zou gaan eten, ik dacht dat ik dan goed bezig was
Maar het was me nog allemaal veel te veel en het was ook heel eng voor me...
het was niet 1 ding maar het waren heel veel vieze dingen waar ik me zo'n zorgen om maak
ik heb eerder een topic geopend over mijn relatie met mijn moeder en mijn hele verleden.. (niet alleen de relatie met mijn moeder).
Hierdoor heb ik een angst ontwikkeld om dingen erger te zien en door overlijden (waar ik eigenlijk niet echt over wil praten want dat is meer een prive ding) ben ik ook heel bang geworden om dood te gaan...
dit uit zich in smetvrees.
Maar ik wil het zo graag overwinnen en daaarom heb ik juist gedaan dat ik weer een keer bij die vriend van me zou gaan eten, ik dacht dat ik dan goed bezig was
Maar het was me nog allemaal veel te veel en het was ook heel eng voor me...
het was niet 1 ding maar het waren heel veel vieze dingen waar ik me zo'n zorgen om maak
maandag 9 april 2012 om 19:16
Ok, bedankt voor de uitleg Fraaanswietje. Kun je trouwens nog zeggen of wij eerder over dit onderwerp gesproken hebben? Want dan weet ik namelijk wie ik voor me heb, voor de beeldvorming zeg maar. En om onnodig in herhaling te vallen.
Goed in ieder geval dat je je angststoornis wil overwinnen! Exposure, dus je bloot stellen aan een situatie of onderwerp zou een stap in de goede richting kunnen zijn. Maar hiervoor zijn misschien wel eerst andere stappen nodig om te maken. Want blijkbaar heeft het tot nu toe geen nut gehad.
Het gaat niet om die vriend alleen. Je kunt het voor jezelf verontschuldigen door te zeggen dat het deze keer echt, echt heel erg vies was, maar je weet diep van binnen ook dat jouw angst niet reëel is.
Goed in ieder geval dat je je angststoornis wil overwinnen! Exposure, dus je bloot stellen aan een situatie of onderwerp zou een stap in de goede richting kunnen zijn. Maar hiervoor zijn misschien wel eerst andere stappen nodig om te maken. Want blijkbaar heeft het tot nu toe geen nut gehad.
Het gaat niet om die vriend alleen. Je kunt het voor jezelf verontschuldigen door te zeggen dat het deze keer echt, echt heel erg vies was, maar je weet diep van binnen ook dat jouw angst niet reëel is.
maandag 9 april 2012 om 19:32
quote:molly74 schreef op 09 april 2012 @ 19:16:
Ok, bedankt voor de uitleg Fraaanswietje. Kun je trouwens nog zeggen of wij eerder over dit onderwerp gesproken hebben? Want dan weet ik namelijk wie ik voor me heb, voor de beeldvorming zeg maar. En om onnodig in herhaling te vallen.
Goed in ieder geval dat je je angststoornis wil overwinnen! Exposure, dus je bloot stellen aan een situatie of onderwerp zou een stap in de goede richting kunnen zijn. Maar hiervoor zijn misschien wel eerst andere stappen nodig om te maken. Want blijkbaar heeft het tot nu toe geen nut gehad.
Het gaat niet om die vriend alleen. Je kunt het voor jezelf verontschuldigen door te zeggen dat het deze keer echt, echt heel erg vies was, maar je weet diep van binnen ook dat jouw angst niet reëel is.
Ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat we elkaar al eerder een keer gesproken hebben. (Misschien heel stom als dat dus wél zo is hoor!! )
Ik weet dat mijn angst niet reeel is... maar aan de andere kant was het deze keer ook écht heel vies. Wat ik hierboven vertelt heb is geen overdrijving en aan de reacties van andere te zien vinden hun het ook gewoon helemaal niet netjes oid.
Toch weet ik dat als dit weer over is, het volgende probleem weer komt, daar heb je gelijk in.
Ik probeer inderdaad me bloot te stellen aan mijn angsten om er doorheen te gaan. Helaas is het deze keer alleen maar erger geworden en ben ik nu ook echt helemaal opgefokt. Ik ben super moe, heb het onwijs heet en krijg al meteen buikkrampen (dan gaat er dus door mijn hoofd ook al meteen van 'ja zie je wel dat komt door die gore muizen en ratten die daar rondscharrelen of door andere bacterieen'..
Dan ga ik op internet kijken voor geruststelling (nou dat brengt alleen maar het tegenovergestelde met zich mee. Dan lees ik allerlei ziektes van muizen en ratten of van katten en ongewassene handen etc...)
Ja ik hou al op. Zoals er net al in een reactie stond 'Vermoeiend'.. en dat is het gewoon ook echt. Heel die ellendige dwang...
Ok, bedankt voor de uitleg Fraaanswietje. Kun je trouwens nog zeggen of wij eerder over dit onderwerp gesproken hebben? Want dan weet ik namelijk wie ik voor me heb, voor de beeldvorming zeg maar. En om onnodig in herhaling te vallen.
Goed in ieder geval dat je je angststoornis wil overwinnen! Exposure, dus je bloot stellen aan een situatie of onderwerp zou een stap in de goede richting kunnen zijn. Maar hiervoor zijn misschien wel eerst andere stappen nodig om te maken. Want blijkbaar heeft het tot nu toe geen nut gehad.
Het gaat niet om die vriend alleen. Je kunt het voor jezelf verontschuldigen door te zeggen dat het deze keer echt, echt heel erg vies was, maar je weet diep van binnen ook dat jouw angst niet reëel is.
Ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat we elkaar al eerder een keer gesproken hebben. (Misschien heel stom als dat dus wél zo is hoor!! )
Ik weet dat mijn angst niet reeel is... maar aan de andere kant was het deze keer ook écht heel vies. Wat ik hierboven vertelt heb is geen overdrijving en aan de reacties van andere te zien vinden hun het ook gewoon helemaal niet netjes oid.
Toch weet ik dat als dit weer over is, het volgende probleem weer komt, daar heb je gelijk in.
Ik probeer inderdaad me bloot te stellen aan mijn angsten om er doorheen te gaan. Helaas is het deze keer alleen maar erger geworden en ben ik nu ook echt helemaal opgefokt. Ik ben super moe, heb het onwijs heet en krijg al meteen buikkrampen (dan gaat er dus door mijn hoofd ook al meteen van 'ja zie je wel dat komt door die gore muizen en ratten die daar rondscharrelen of door andere bacterieen'..
Dan ga ik op internet kijken voor geruststelling (nou dat brengt alleen maar het tegenovergestelde met zich mee. Dan lees ik allerlei ziektes van muizen en ratten of van katten en ongewassene handen etc...)
Ja ik hou al op. Zoals er net al in een reactie stond 'Vermoeiend'.. en dat is het gewoon ook echt. Heel die ellendige dwang...
maandag 9 april 2012 om 19:51
Nee, dan zullen we elkaar nog niet 'kennen' TO. : Ik dacht dat je die persoon was die nog weleens wisselt van nickname vanwege schaamte voor dit onderwerp en dat dan later opbiecht.
Hoe dan ook: dwang is inderdaad vermoeiend. Voor omstanders en voor de persoon zelf.
Nogmaals, hoewel het echt wel vies is daar, staat dit niet in relatie tot mogelijk ziek worden en jouw angst. Wat heb je tot nu toe hieraan gedaan (medicatie, professionele hulp, etc.)?
Hoe dan ook: dwang is inderdaad vermoeiend. Voor omstanders en voor de persoon zelf.
Nogmaals, hoewel het echt wel vies is daar, staat dit niet in relatie tot mogelijk ziek worden en jouw angst. Wat heb je tot nu toe hieraan gedaan (medicatie, professionele hulp, etc.)?
maandag 9 april 2012 om 19:56
Meen je dat serieus Molly? Over dat het wel degelijk vies is, maar niet in relatie staat tot mogelijk ziek worden? Of doe je dat alleen maar om mij gerust te stellen?
Dit is zeker niet aanvallend oid bedoeld hoor!
Ik heb buiten mijn dwang/smetvrees nog andere problemen en heb daar therapie bij. Helaas ben ik al best vaak geswitched van therapeut/pyscholoog. Met deze klinkt het (voor mijn gevoel) nu best goed alleen zit ik daar nu sinds 2 maanden bij en hebben we dus nog niet 'heeeel' veel kunnen doen.
Wel zijn we samen voor medicatie aan het kijken in overleg met een psychiater. Volgens mijn therapeut schijnt dat bij mijn klachten heel goed te helpen.
Eigenlijk ben ik tegen medicatie (ik slik amper paracetamollen) maargoed, het is zo vermoeiend en het heeft ook gewoon echt een invloed op mijn functioneren en op mijn omgeving.
Dus aan de ene kant wil ik er ook wel weer alles aan/voor doen.
Fijn dat je zo behulpzaam bent en lief reageert molly
!
Dit is zeker niet aanvallend oid bedoeld hoor!
Ik heb buiten mijn dwang/smetvrees nog andere problemen en heb daar therapie bij. Helaas ben ik al best vaak geswitched van therapeut/pyscholoog. Met deze klinkt het (voor mijn gevoel) nu best goed alleen zit ik daar nu sinds 2 maanden bij en hebben we dus nog niet 'heeeel' veel kunnen doen.
Wel zijn we samen voor medicatie aan het kijken in overleg met een psychiater. Volgens mijn therapeut schijnt dat bij mijn klachten heel goed te helpen.
Eigenlijk ben ik tegen medicatie (ik slik amper paracetamollen) maargoed, het is zo vermoeiend en het heeft ook gewoon echt een invloed op mijn functioneren en op mijn omgeving.
Dus aan de ene kant wil ik er ook wel weer alles aan/voor doen.
Fijn dat je zo behulpzaam bent en lief reageert molly
!
maandag 9 april 2012 om 20:52
Nee, dat meende ik (en ik zie het niet als aanvallend, wees gerust). Je zei het zelf al: hij zou dan zelf ook al lang ziek zijn geworden, of andere bewoners en bezoekers. Ik doe niet aan geruststellen, dat heeft toch geen zin, weet ik uit ervaring.
Medicatie zou inderdaad kúnnen helpen, maar het is een pleister op een wond die er zit. Je zult dus nog wel aan dat probleem moeten werken. Het is immers geen oplossing.
Waarom ben je vaak veranderd van psycholoog? Vanwege de klik? En wat is 'niet veel kunnen doen'?
Lees je ook wel eens andere topics over het onderwerp angststoornis (in al zijn uitingsvormen)? Dus het topic over hypochondrie bijvoorbeeld? Daar zul je veel herkenning vinden. Dat ik behulpzaam reageer, is omdat ik ooit heb gevoeld wat het is om in (irreële) angst te leven.
Medicatie zou inderdaad kúnnen helpen, maar het is een pleister op een wond die er zit. Je zult dus nog wel aan dat probleem moeten werken. Het is immers geen oplossing.
Waarom ben je vaak veranderd van psycholoog? Vanwege de klik? En wat is 'niet veel kunnen doen'?
Lees je ook wel eens andere topics over het onderwerp angststoornis (in al zijn uitingsvormen)? Dus het topic over hypochondrie bijvoorbeeld? Daar zul je veel herkenning vinden. Dat ik behulpzaam reageer, is omdat ik ooit heb gevoeld wat het is om in (irreële) angst te leven.
