Galblaasoperatie

Ja, maar geen al te beste... bleek erger ontstoken, dus alsnog de buik helemaal opengelegd. Heel veel pijn gehad!! Maar het mooie is, het geneest!

Veel succes alvast. Komt goed

Ik heb vorig jaar een galblaas-kijk operatie gehad. Viel me allemaal best mee. Wel flink wat pijn gehad, maar dat hoort er bij en is goed te doen met elke 2 uur paracetamol. Na een week kon ik alles weer doen. De littekentjes bij mijn navel kan je nog wel zien, die genezen wat lastiger dan de andere twee.

Er is hier toen al een topic over geweest, google maar eens.

Bij mij is het alweer een paar jaar geleden maar hier hele goede ervaringen. Heb na de operatie nergens meer last van gehad. Ook zo goed als geen pijn na de operatie. Ik was blij dat het achter de rug was. Nog wel een tijd rustig aan gedaan met zwaar tillen en zo maar ik was binnen no time weer helemaal opgeknapt.



Heel veel sterkte gewenst!

Ik zou zoiets nooit van tevoren willen weten maar alles gewoon over me heen laten komen. Kan ik me er ook niet druk over maken.

Ik kwam anderhalf jaar geleden binnen op de SEH met een ontstoken galblaas. Hij is eruit gehaald evenals 2 galstenen die al in de galleiders (is dat een woord?!) zaten. Ik heb de operatie niet als onprettig ervaren, de napijn wel. Veel last van gehad. Succes

Ja operatie zelf ging prima.

Wat misselijk maar ging snel goed.

Litekens zijn nog heel goed te zien. Ben in juni geopereerd.



Nasleep is slechter. Heb nu meer en pijnlijkere aanvallen dan ooit te voren.

Kon niet volgens de huisarts.

Wat bleek mijn PDS is zo compleet veel erger geworden na de operatie, mijn dikke darm gaat steeds in de knoop.

Dit veroorzaakt bijna net dezelfde aanvallen als de galstenen.

Ben nu op een speciaal dieet.



Er was mij verteld dat ik na de tijd niet tot nauwelijks nog last zou hebben.

Had ik het geweten had ik het nooit gedaan. Dan had ik de galstenen nog moou laten zitten. Want dat kon ook werd mij verteld door de arts.



Ik hoop dat ze mensen met pds extra waarschuwen.

Mijn leven is veranderd na de operatie, maar niet op de goede manier.

Sorry to.



Ik ben hopelijk wel uitzondering.





Mijn moeder heeft al jaren nergens last meer van.

Prima operatie, geen napijn gehad.

Dus dat kan ook.



Ieder mens is anders.

Ik ben ruim anderhalf jaar geleden eraan geopereerd.

Niet via een kijkoperatie maar via een nieuwe methode die ze nog niet in alle ziekenhuizen uitvoeren.

Dit is een operatie via de vaginawand. Klinkt wellicht heel vreemd....

Maar doordat er niet in je buik gesneden wordt heb je daar geen littekens en ben je weer erg snel op de been.

2 dagen rustig aan gedaan en ik kon alles weer. Nooit weer last gehad.

quote:kaatjekip schreef op 01 januari 2015 @ 10:16:

Dank jullie voor de reacties tot nu toe. Ik heb de vorige topics gevonden, bedankt voor de tip. Je weet natuurlijk nooit van te voren hoe het loopt, maar vind het wel prettig om wat ervaringen te horen. Zo wist ik niet van de (erge) spierpijnen. Hoop inderdaad dat het mee gaat vallen. Ik heb niet dagelijks/wekelijks last maar heb in 2014 een keer of 5 een heftige aanval gehad. Nu al paar weken niet en dan denk je soms: is het wel nodig? Na zo'n aanval weet je het overigens wel weer zeker .





Nou idd. Tijdens een aanval denk je al: trek m er NU uit!!



Ik ging van gem 12x per jaar naar nu helaas 1x per 10 dagen gemiddeld. ( zelfde soort aanval maar nu van de dikke darm).



Pas later, dus toen het al te laat was las ik dat mensen met pds vaker meer last hebben na een galblaas operatie. Ik was best boos want mijn huisarts weet dat ik dat heb en zei helemaal niks hierover.



Maar galblaas is routine operatie en gelukkig hebben de meesten nergens meer last van na de tijd.

Mijn galblaas is 2 maanden geleden eruit gehaald. De pijn na de operatie was puur de spierpijn bij mijn rechter schouder. Verder niet veel last gehad. Was de eerste 3 weken wel heel snel moe. Zelfs even naar de winkels lopen was een opgave

Mijn galblaas is 7 weken terug verwijderd. Omdat ze flink moesten trekken en omliggend weefsel wegbranden is het gebied nog steeds gevoelig. Ik heb ook nog 3 (lichtere) kolieken gehad doordat er nog gruis in mijn galwegen zit maar dat wordt steeds minder.



Mij viel het tegen, maar het is ook mijn tweede operatie in 5 mnd tijd en die combinatie viel zwaar.



Verder ben ik vooral erg blij dat ie eruit is, kan alles weer eten en niet meer zo moe.

Ik heb een jaar geleden de operatie gehad. Ik had wel vrij veel pijn achteraf en plotseling een hele lage bloeddruk dus mocht niet naar de wc enzo dat was wel vervelend. Ik had ook de spierpijn in mijn schouders.



Maar na een week of anderhalf wel weer op de fiets alles gedaan. Wel ben ik zeker een halfjaar erg erg moe geweest en dat bleek van de narcose te komen.



Sterkte, hoop dat het meevalt. Ik had op een gegeven moment soms wel 3 aanvallen per week. De afspraak was dat ik dan steeds bij de SEH langs moest komen voor een prik diclofinac omdat de pillen gewoon niet voldoende waren. De arts heeft dan ook aangegeven dat ik binnen 5 dagen geopereerd moest worden. Vrijdag had ik het eerste gesprek en dinsdag ging ik onder het mes.

Ik bleek iets van 18 galstenen te hebben.

Drie jaar terug is mijn galblaas verwijderd. Mijne was ontstoken. Geen steentjes. Ik heb er niet veel aan over gehouden. Soms met kruidig eten licht buikpijn op die plek, maar dat isnte verwaarlozen. Ik heb wel twee keer nog een zo'n bekende galblaaskoliek gehad, laatste is bijna een jaar geleden. Eigenlijk is dat heel vreemd want galsteentjes heb ik nooit gehad. De huisarts zei bij de eerste keer dat het door een steentje kon komen, maar dat is op echo en mri nooit zichtbaar geweest. Ik kan niet niet zeggen dat ik er na de operatie slechter van ben geworden. Succes!



O en littekens zijn bij mij na drie jaar nog zichtbaar, vier sneetjes

Bij mij is de gablaas er 10 jaar geleden uitgehaald en terwijl de hechtingen er nog inzaten kreeg ik weer een galkoliek. Kon niet volgens de chirurg



Niemand kon een verklaring geven en na jaren vertelde een arts tegen me dat het ook met pds te maken heeft en dat dat zich op een zwakke plek in je lichaam uit. Bij mij dus in aanvallen. Ik slik nu al jaren elke dag movicol en heb domperidon in combinatie met tramadol. Als ik tramadol moet gebruiken, dan ben ik helemaal van de wereld. Ik moet er mee leven. het is niet anders. Er is niks aan te doen, alleen met bovenstaande medicijnen kan ik de aanval wat beter doorstaan.



Maar ik ben wel een uitzondering hoor.

Baloe, helpt die movicol de aanvallen te minderen? Ik ben nog zoekende naar iets wat echt helpt het te minderen.



Ik ben net zo'n uitzondering.

Ik heb alleen de ervaring van mijn moeder; de operatie viel haar wel wat tegen. Ze kreeg een interne bloeding na afloop, dat was erg pijnlijk en vervelend. Het is nu meer dan een jaar later en ze heeft nog steeds erg veel klachten. Niet meer de aanvallen gelukkig, maar ze wordt van bijna al het eten ziek en misselijk.. dokters hebben nog niet ontdekt waarom, ze loopt bij allerlei specialisten maar er wordt niets gevonden. Nu wordt gedacht aan dat het psychisch zou kunnen zijn.



TO wens ik veel sterkte, ik hoor ook van veel mensen bij wie het erg meeviel hoor, mijn buurvrouw zat na een week weer op de fiets!

Denk dat het moeilijk te voorspellen is hoe de operatie gaat uitvallen..?

Ik vond de galblaas operatie echt heel heftig (traditionele openbuik operatie) en de keizersnede die ik enkele maanden later had, vond ik echt appeltje-eitje. Liep dezelfde dag alweer fit als een hoentje rond. Gewoon afwachten, meer kun je niet doen.

Madame, ja, elke avond neem ik die in en dan blijft de stoelgang op peil om het zomaar te zeggen.

Dat heeft er namelijk ook mee te maken, als je moeilijk naar de wc kan.

Ik ben er blij mee, ik sla ook nooit maar dan ook nooit een dag over om het in te nemen.

Operatie zelf viel mee en ondanks dat ik meer last van PDS heb, heb ik er geen spijt van. Ik kwam op de spoed binnen met een ontstoken alvleesklier. Die pijn was vele malen erger dan de na pijn van de operatie. Al deed dat ook wel goed zeer. Nu een aantal jaar later kan ik alleen maar zeggen dat het goed is dat hij eruit is, ondanks de PDS en dat ik niet alles meer kan verdragen wat eten betreft.

quote:baloe schreef op 01 januari 2015 @ 13:16:

Madame, ja, elke avond neem ik die in en dan blijft de stoelgang op peil om het zomaar te zeggen.

Dat heeft er namelijk ook mee te maken, als je moeilijk naar de wc kan.

Ik ben er blij mee, ik sla ook nooit maar dan ook nooit een dag over om het in te nemen.



Bedankt.

Is een overleg met mijn huisarts waard. Mijn stoelgang is zo ontzettend van slag steeds. Veel erger dan ervoor.

Dat op peil hebben zou een heel stuk schelen.

Hallo!



Ik wil hier even mijn stuk kwijt.

Omdat ik me zorgen maak en graag ervaringen en of reacties van andere zou lezen.



Ik ben precies een week geleden geopereerd door middel van een kijkoperatie aan mijn galblaas, deze is verwijdert.

Ik werd wakker uit de narcose en had vreselijke maagpijn. Verder voelde ik op dat moment nog niet zo veel. Wel had ik een hele dikke opgezwollen strakke buik.Ik kon ook moeilijk plassen, alsof ik blaasontsteking zou hebben, dit was na 2 dagen weg.Kreeg morfine bij voor de maagpijn. Ik voelde me vreselijk en raar door de narcose maar wilde zo snel mogelijk naar huis en rond 19.00 mocht ik naar huis.

Een maal thuis veel pijn maar had 6 oxycodon pillen meegekregen en die eerst nacht ging waarsch goed mede door de narcose en de morfine.

De volgende dag rond 9 uur nam de pijn toe. Pijn overal in mijn buik, beurs,spierpijn.. pijn aan mijn ingewanden misschien omdat ze toch alles opzij duwen en behoorlijk ruw te werk gaan? ik weet niet precies wat voor pijn dit was maar ik neem maar wat aan. Ze gaan natuurlijk met die buizen en camera naar binnen en ik neem toch aan dat dit zeer gaat doen? Ik naar de poli gebeld voor meer pijnstillers en iets tegen de misselijkheid maar dit wilde ze me niet geven. 24 uur lang heb ik zo afgezien , heel wat af gejankt. Toen heb ik de spoed gebeld en kreeg hier een arts die wel degelijk vond dat ik pijnstilling nodig had en kreeg dus 10 nieuwe morfine pillen. (paracetamol hielp niet). Nu is het Woensdag, precies een week later. Het enige verschil is dat ik wat sneller kan lopen dan vorige week en de bovenkant van mijn buik wat minder zeer doet. De rest van mijn buik heb ik heel veel pijn. Echt van binnen. Ook heb ik vreselijke rugpijn op een specifieke plek, voel ik me duizelig,slap enz. Een beetje zoals je je voelt als je griep hebt.

Vannacht kreeg ik hele erge maagpijn die leek op een galkoliek en daarom heb ik de spoed gebeld. Ik moest vandaag een eerdere controle afspraak maken met de chirurg en vanmiddag ben ik geweest.

Heb alles verteld en hij voelde wat aan mijn buik. Hij heeft me laten prikken op ontstekingen en daar kwam niks uit. Nu zei hij dat ik maar naar de huisarts moest gaan want volgens hem heeft al mijn pijn niets met de operatie te maken.

Dus ik zei dat je toch pijn krijgt van de camera de buizen die ze in die sneetjes stoppen, het feit dat ze binnen in bezig zijn geweest. En hij zegt gewoon doodleuk nee. Volgens hem is dit iets heel anders, bijvoorbeeld mijn darmen.

Terwijl ik echt wel weet hoe het voelt om pijn te hebben aan je darmen, en dat is dit niet.

Het is gewoon mijn hele binnenste! Ik vind dit zo erg, en hij deed net alsof ik me eigenlijk maar aanstel.

Ik slaap al een week rechtop op de bank omdat ik niet in bed kan want dat doet teveel pijn.

Ik word hier helemaal gek, en sinds 3 dagen heb ik ook constante hoofdpijn gehad, wat denk ik door de rugpijn komt.

En nee volgens hem is het niet de gas,want dat is allang weg.



Dus hij durft gewoon te zeggen, dat je geopereerd bent, en daarna gewoon weer lekker in het rond kan springen en dat het geen pijn doet??

Iemand ervaringen?

Zonder diagnoses te stellen kan ik je wel vertellen waar klachten na de operatie vandaan kunnen komen, met de nadruk op kunnen.



1. Er wordt gas in je buik gelaten om ruimte te maken voor het opereren. Dat geeft prikkeling en het moet er ook weer uit ( wordt vnl opgenomen in je bloed en adem je uit) . Hoe meer je beweegt hoe sneller dat gaat. Denk bij bewegen niet aan een marathon lopen maar links-rechts draaien, zitten-liggen en toch lopen waar mogelijk.



2. Pijnstillers van de morfine-familie geeft obstipatie, daar kun je behoorlijk last van hebben. Oxycodon is morfine.

Tevens geeft morfine vaak misselijkheid.



Een goed pijnstillersadvies met wat leefregels had je wat meer geholpen denk ik.

Het kunnen toch echt je darmen zijn.

Ik kreeg ook zulke vreselijke pijnaanvallen na mijn galblaas verwijdering.

Ze leken op de galblaasaanvallen.

Oh wat een pijn.



Bleek mijn pds te zijn, ik bleek na de operatie niet meer goed tegen koemelk te kunnen.

Ik eet nu zo goed als koemelkvrij en heb ( bijna) nooit meer een aanval.



Maar!! Ik had dit dus niet een week lang en ook geen hoofdpijn ofzo erbij.

Ik zou me dus als ik jou was door de huisarts laten doorsturen.

Naar een MDL arts bijvoorbeeld. Die kan dan naar zowel je darmen als maag gaan kijken.



Het klinkt mij niet als pijn van de operatie nog.