
Help!! Mijn vader heeft kanker!!
dinsdag 24 november 2009 om 19:29
lieve allemaal!!
18 nov is mijn grote nachtmerrie begonnen!!
Mijn vader "mijn maatje door dik en dun" heeft leverkanker...
ik weet gewoon niet waar ik met mezelf en mijn gevoelens heen moet!!! ik ben een grote en zelfstandige meid van 28 maar voel me nu o zo klein!!
ik ben zo vreselijk bang voor wat mij/ons staat te wachten.. zo bang mijn allergrootste vriend kwijt te raken!! zo vreselijk bang..
mijn vader en ik hebben samen een grote passie, motor rijden, we hebben zoveel plezier gehad, even alles om je heen vergeten en gewoon genieten!! af en toe een bakkie koffie en even kletsen en dan weer verder...
wie wil met mij mee praten, wie heeft hier ervaring mee en kan mij een beetje de weg wijzen, ik ben de weg totaal kwijt!!!
18 nov is mijn grote nachtmerrie begonnen!!
Mijn vader "mijn maatje door dik en dun" heeft leverkanker...
ik weet gewoon niet waar ik met mezelf en mijn gevoelens heen moet!!! ik ben een grote en zelfstandige meid van 28 maar voel me nu o zo klein!!
ik ben zo vreselijk bang voor wat mij/ons staat te wachten.. zo bang mijn allergrootste vriend kwijt te raken!! zo vreselijk bang..
mijn vader en ik hebben samen een grote passie, motor rijden, we hebben zoveel plezier gehad, even alles om je heen vergeten en gewoon genieten!! af en toe een bakkie koffie en even kletsen en dan weer verder...
wie wil met mij mee praten, wie heeft hier ervaring mee en kan mij een beetje de weg wijzen, ik ben de weg totaal kwijt!!!
vrijdag 7 mei 2010 om 14:09
JAAAAAAAAA!!!! lange wachten is vandaag beloond met een hele mooie asring!!, papa zijn trouwring heb ik gekregen van hem, al paar jaar geleden! maar wist eigenlijk niet zo goed wat ik ermee moest!!
nu een super mooie bestemming gekregen! heb van de trouwring een asring laten maken met een mooi steentje!!
zo mooi geworden, helemaal blij!!
nu een super mooie bestemming gekregen! heb van de trouwring een asring laten maken met een mooi steentje!!
zo mooi geworden, helemaal blij!!
woensdag 26 mei 2010 om 21:23
liefie, nou het gaat met veel ups & downs eigenlijk!! het ging even goed, maar sinds vorige week gaat het weer minder! ben weer veel verdrietig en stil!! heb even nergens geen zin in, en vind het allemaal wel prima wat er om me heen gebeurt!!!......
Moeilijk het leven weer oppakken, vreselijk moeilijk het is zo stil en leeg zonder pap!!
later meer ga nu op bed, hele dag al barstende koppijn
Moeilijk het leven weer oppakken, vreselijk moeilijk het is zo stil en leeg zonder pap!!
later meer ga nu op bed, hele dag al barstende koppijn
dinsdag 8 juni 2010 om 20:16
kan ik zeker gebruiken!
het gaat niet zo goed met me merk ik zelf, ben snel geiriteerd en heb al een aantal weken hoofdpijn/nek en rug klachten! ben zo gespannen als een kip, wil graag verder maar het lukt niet.. elke minuut van de dag denk ik aan pap, moet hem los laten en mijn leven gaan leven, maar weet niet hoe..
slapeloze nachten en bizarre dromen.... het leven is niet zo tof momenteel!....
het gaat niet zo goed met me merk ik zelf, ben snel geiriteerd en heb al een aantal weken hoofdpijn/nek en rug klachten! ben zo gespannen als een kip, wil graag verder maar het lukt niet.. elke minuut van de dag denk ik aan pap, moet hem los laten en mijn leven gaan leven, maar weet niet hoe..
slapeloze nachten en bizarre dromen.... het leven is niet zo tof momenteel!....
zondag 13 juni 2010 om 22:56
Wytske,.. een heeeele dikke knuf voor je. Vreselijk. Ga zoveel als je kunt naar je vader. Wees bij hem, praat, deel en geniet. Deze laatste periode samen is zoooo belangrijk! Zorg dat je later kunt zeggen, ik ben dankbaar dat we die tijd nog samen hebben gehad. Ik heb het zo gedaan vanaf het moment dat mijn vader de diagnose kreeg tot ruim een half jaar later hij overleed. Het heeft me zoveel goed gedaan. Het verdriet is goed te dragen. Natuurlijk mis ik hem, natuurlijk huil ik zo nu en dan. Maar het afscheid is intens en goed geweest. En koester ik voor de rest van mijn leven.
Nou goed... een kleine update.
Het gaat goed met me. Althans... met mijn verdriet dan.
(ontzettend vermoeid maar dat staat erbuiten)
Ik sta er soms zelfs van te kijken zo makkelijk als het me af gaat. Ik voel papa ook gewoon om me heen. Hij zorgt dat ik hem opmerk. Knippert met lampen, laat de tv storen of de pc. Laat magneetwoordjes van het magneetbord vallen met boodschappen. Het is zo duidelijk... sinds pap zijn overlijden gebeuren dat soort dingen. En dat is fijn. Dat geeft me ook het gevoel dat hij me dus nog steeds volgt. En geeft me kracht om door te gaan. Extra kracht om er juist voor te gaan. Als ik huil zeg ik, kom op trutje... je paps wil dat je lacht. En stel ik me voor hoe hij me zou hebben opgebeurd. Nou ja... wat kan ik nog melden. Het gaat gewoon goed gelukkig. Mijn pap zou trots op me zijn. Dat weet ik zeker.
Nou goed... een kleine update.
Het gaat goed met me. Althans... met mijn verdriet dan.
(ontzettend vermoeid maar dat staat erbuiten)
Ik sta er soms zelfs van te kijken zo makkelijk als het me af gaat. Ik voel papa ook gewoon om me heen. Hij zorgt dat ik hem opmerk. Knippert met lampen, laat de tv storen of de pc. Laat magneetwoordjes van het magneetbord vallen met boodschappen. Het is zo duidelijk... sinds pap zijn overlijden gebeuren dat soort dingen. En dat is fijn. Dat geeft me ook het gevoel dat hij me dus nog steeds volgt. En geeft me kracht om door te gaan. Extra kracht om er juist voor te gaan. Als ik huil zeg ik, kom op trutje... je paps wil dat je lacht. En stel ik me voor hoe hij me zou hebben opgebeurd. Nou ja... wat kan ik nog melden. Het gaat gewoon goed gelukkig. Mijn pap zou trots op me zijn. Dat weet ik zeker.
woensdag 16 juni 2010 om 10:48
hompeltje, wat knap van je zeg!! wat ben je dapper!! klasse ..
ik ben vanmorgen weer bij de huisarts geweest, gaat niet goed met me.. voel me ellendig,verdrietig,alleen en weet ik wat allemaal!! gewoon kut zeg maar.
heb al 4 weken hoofdpijn,nek,schouder,rug pijn pure stress zei de huisarts! slaap slecht.. nou ja is dus niet ok! ik moet naar fysio, ik moet minder gaan werken en meer ontspannen, dus lekker sporten,fietsen,zwemmen etc.. heb net al contact gehad met mijn coordinator, die gaat het morgen opnemen met de manager, en dan dnek ik dat ik wel een oproep voor arbo krijg! rijdag moet ik naar de psycholoog, wat me zeker heel goed doet!...
verneem mijn pap momenteel niet meer hij zal wel druk zijn met andere dingen, al weet ik wel en voel ook wel dat hij me op afstand in de gaten houdt.. maar wil hem graag weer dichterbij voelen..
hompel, heb veel respect voor je hoe je het doet!!
ik ben vanmorgen weer bij de huisarts geweest, gaat niet goed met me.. voel me ellendig,verdrietig,alleen en weet ik wat allemaal!! gewoon kut zeg maar.
heb al 4 weken hoofdpijn,nek,schouder,rug pijn pure stress zei de huisarts! slaap slecht.. nou ja is dus niet ok! ik moet naar fysio, ik moet minder gaan werken en meer ontspannen, dus lekker sporten,fietsen,zwemmen etc.. heb net al contact gehad met mijn coordinator, die gaat het morgen opnemen met de manager, en dan dnek ik dat ik wel een oproep voor arbo krijg! rijdag moet ik naar de psycholoog, wat me zeker heel goed doet!...
verneem mijn pap momenteel niet meer hij zal wel druk zijn met andere dingen, al weet ik wel en voel ook wel dat hij me op afstand in de gaten houdt.. maar wil hem graag weer dichterbij voelen..
hompel, heb veel respect voor je hoe je het doet!!
zondag 27 juni 2010 om 23:14
koe hoe gaat het nu? Hier gaat het goed. Vandaag hebben we de as van pa uitgestrooid. Hij had een prachtig plekje uitgekozen. Het weer was fantastisch en we zijn onderweg geen mens tegen gekomen. Alleen wij de vogels en pa in de rugzak. Het was een eind lopen maar toen we er waren begreep ik ook waarom hij daar wilde liggen. Prachtig daar. Het was bijzonder en mooi. Het voelt fijn dat zijn as nu daar ligt. Pa is toch in ons hart. Om ons heen. Overal waar wij zijn daar is hij ook.
dinsdag 29 juni 2010 om 18:57
cateye, ik ben volliedig bij huis, heb een matige depressie
dusse niet echt goed zeg maar, zat tegen een zware depressie aan!!
vandaag net weer bij psycholoog geweest, papa kwam nog even langs, via de psycholoog kreeg ik te horen dat het goed is met hem, hij is bij zijn moeder! mist het motorrijden, die schat
hij vind dat ik mijn best doe en goed bezig ben, moest de tijd nemen om het verlies een plekje te geven, en dan verder gaan met mijn leven, hij weet wel dak van hem hou! tja bijzonder dat was het zeker.. liet nog wat dingen zien, zijn motorpak bijvoorbeeld! bijzonder, maar waarom is nog de vraag.....
hompeltje, wat fijn zeg dat je pap een plek heeft, mijn pa krrijgt 9 juli zijn plekje, zie er tegen op maar van de andere kant voelt het ook als een afsluiting van alle ellende, dan heb ik tenminste weer een plekje om naar papa toe te gaan..
hoe is het verder met je, kan je je leven weer een beetje aan?? zo zonder je pap... dikke knuffel
liefs koe
dusse niet echt goed zeg maar, zat tegen een zware depressie aan!!
vandaag net weer bij psycholoog geweest, papa kwam nog even langs, via de psycholoog kreeg ik te horen dat het goed is met hem, hij is bij zijn moeder! mist het motorrijden, die schat
hij vind dat ik mijn best doe en goed bezig ben, moest de tijd nemen om het verlies een plekje te geven, en dan verder gaan met mijn leven, hij weet wel dak van hem hou! tja bijzonder dat was het zeker.. liet nog wat dingen zien, zijn motorpak bijvoorbeeld! bijzonder, maar waarom is nog de vraag.....
hompeltje, wat fijn zeg dat je pap een plek heeft, mijn pa krrijgt 9 juli zijn plekje, zie er tegen op maar van de andere kant voelt het ook als een afsluiting van alle ellende, dan heb ik tenminste weer een plekje om naar papa toe te gaan..
hoe is het verder met je, kan je je leven weer een beetje aan?? zo zonder je pap... dikke knuffel
liefs koe
dinsdag 29 juni 2010 om 20:00
Koe wat naar om te horen dat het zo moeizaam gaat allemaal. Niet gek overigens. Hier gaat het eigenlijk nog steeds best wel goed. Ik heb natuurlijk ook offdays. Dagen dat ik hem enorm mis enzo. Maar ben nog steeds verbaasd over hoe makkelijk ik ermee om kan gaan. Had dit niet verwacht. Maar ben er wel blij om. Had al lange tijd psychische problemen. Zelfs langdurig opgenomen geweest. Had een grote terugval verwacht maar ik kan eigenlijk wel zeggen dat het me heel erg goed af gaat. Haast lijkt het alsof ik door zijn overlijden gegroeid ben, sterker ben geworden. Dat is fijn. Dat papa nu eindelijk op zijn zo geliefde plek ligt is fijn. Ik zag eerlijk gezegd enorm tegen de wandeling ernaartoe op. (ben helemaal niet fit en het was best een heel eind lopen. Niet op een andere manier bereikbaar) Maar het is me gelukt. Ik ben er trots op. Alles was perfect en het was heel mooi. Dat voelt heel fijn. Papa zou ook trots zijn geweest.
Koe... rustig aan meis. Ik hoop dat je snel een beetje opknapt.
Kun je wel van het mooie weer genieten? En van je mooie meisje? Of is dat nu toch moeilijk door alle somberheid heen? Vergeet niet dat het niet erg is dat het minder goed gaat. Dat mag en is heel normaal. Heb helaas ook met dat bijltje gehakt (depressies enzo)
Koe... rustig aan meis. Ik hoop dat je snel een beetje opknapt.
Kun je wel van het mooie weer genieten? En van je mooie meisje? Of is dat nu toch moeilijk door alle somberheid heen? Vergeet niet dat het niet erg is dat het minder goed gaat. Dat mag en is heel normaal. Heb helaas ook met dat bijltje gehakt (depressies enzo)
donderdag 1 juli 2010 om 14:54
hompel, wat fijn dat het goed gaat met jou!en goed om te horen dat je rustig bent nu je pap zijn plekje heeft! tuurlijk is je vader trots op je!
mijn pap is ook trots op me, en ik op hem!Nou normaal gesproken kan ik meer genieten van het mooie weer als momenteel, ik vind wel prima dat mooi weer is maar echt genieten doe ik er nog niet van, raar want ben echt een zon mens!!... maar logisch door de depressie zie ik alles nog niet echt zonnig in!
Mijn kleine meid is mijn grote steun, al merken de oma's aan haar dat ik echt niet goed in mijn vel zit, ze is onrustig en heel aanhankelijk!Slaapt ook wat onrustig, vooral 's avonds, totdat wij op bed gaan, dan word zij ook rustiger!
Ik moet mijn rust vinden! We zijn aan het kijken om toch op vakantie te gaan, nu ik in de ziektewet zit, het is voor mij miss wel goed om even weg te gaan uit de vertrouwde omgeving en even alle gevoelens op de achtergrond zetten en genieten van mijn mannetje en meisje!
we willen ergens naar een bungalowpark oid, nederland of duitsland, we zien wel, zijn nog aan het kijken...
liefs Koe
mijn pap is ook trots op me, en ik op hem!Nou normaal gesproken kan ik meer genieten van het mooie weer als momenteel, ik vind wel prima dat mooi weer is maar echt genieten doe ik er nog niet van, raar want ben echt een zon mens!!... maar logisch door de depressie zie ik alles nog niet echt zonnig in!
Mijn kleine meid is mijn grote steun, al merken de oma's aan haar dat ik echt niet goed in mijn vel zit, ze is onrustig en heel aanhankelijk!Slaapt ook wat onrustig, vooral 's avonds, totdat wij op bed gaan, dan word zij ook rustiger!
Ik moet mijn rust vinden! We zijn aan het kijken om toch op vakantie te gaan, nu ik in de ziektewet zit, het is voor mij miss wel goed om even weg te gaan uit de vertrouwde omgeving en even alle gevoelens op de achtergrond zetten en genieten van mijn mannetje en meisje!
we willen ergens naar een bungalowpark oid, nederland of duitsland, we zien wel, zijn nog aan het kijken...
liefs Koe
maandag 5 juli 2010 om 02:21
quote:Ikbenanoniem schreef op 25 januari 2010 @ 10:46:
Voor mij is het bijna 15 jaar geleden dat ik mijn vader heb verloren. Ruim 1/3 van mijn leven leef ik nu al zonder hem realiseerde ik me gisteren. En toch is hij in zekere zin altijd bij me. Hij is te vinden in hoe ik ben, de keuzes die ik maak, de dingen die ik zeg en denk. Hij heeft mij gevormd en in mij leeft hij verder. Zijn gevoel voor humor. Zijn driftigheid in het verkeer. Vanuit de spiegel kijken zijn ogen mij dagelijks aan. Vergeten zul je je vader nooit. Je hebt zijn ziel al moeten loslaten en zult zijn lichaam moeten loslaten, maar in je gedachten hou je hem altijd vast en dicht bij je.
(...)
Het mooie in het rouwproces (als ik het zo mag noemen) is dat, als het ziekbed is afgelopen, je beeld van je vader gelukkkig weer verandert. Hij is dan niet meer die zieke man, die niets meer kon, maar is opnieuw die sterke man, je sterke vader. Opnieuw ongeschonden en heel.
Ik had dit topic nog nooit gezien, maar vandaag dus wel en heb het helemaal gelezen...
Ik wilde Ikbenanoniem bedanken voor de twee quotes die hierboven staan, ik moest er van huilen...
Mijn vader is 6,5 jaar geleden overleden en ik mis hem nog steeds, soms zelfs erger dan in het begin, omdat ik het verlies op de een of andere manier vakkundig geblockt heb. Daarom kan ik ook vaak niet huilen. Door deze woorden van Ikbenanoniem wel, en daar wil ik je voor bedanken.
voor iedereen
Voor mij is het bijna 15 jaar geleden dat ik mijn vader heb verloren. Ruim 1/3 van mijn leven leef ik nu al zonder hem realiseerde ik me gisteren. En toch is hij in zekere zin altijd bij me. Hij is te vinden in hoe ik ben, de keuzes die ik maak, de dingen die ik zeg en denk. Hij heeft mij gevormd en in mij leeft hij verder. Zijn gevoel voor humor. Zijn driftigheid in het verkeer. Vanuit de spiegel kijken zijn ogen mij dagelijks aan. Vergeten zul je je vader nooit. Je hebt zijn ziel al moeten loslaten en zult zijn lichaam moeten loslaten, maar in je gedachten hou je hem altijd vast en dicht bij je.
(...)
Het mooie in het rouwproces (als ik het zo mag noemen) is dat, als het ziekbed is afgelopen, je beeld van je vader gelukkkig weer verandert. Hij is dan niet meer die zieke man, die niets meer kon, maar is opnieuw die sterke man, je sterke vader. Opnieuw ongeschonden en heel.
Ik had dit topic nog nooit gezien, maar vandaag dus wel en heb het helemaal gelezen...
Ik wilde Ikbenanoniem bedanken voor de twee quotes die hierboven staan, ik moest er van huilen...
Mijn vader is 6,5 jaar geleden overleden en ik mis hem nog steeds, soms zelfs erger dan in het begin, omdat ik het verlies op de een of andere manier vakkundig geblockt heb. Daarom kan ik ook vaak niet huilen. Door deze woorden van Ikbenanoniem wel, en daar wil ik je voor bedanken.
voor iedereen