Gezondheid
alle pijlers
Hormonen ellende
donderdag 28 juni 2018 om 11:57
Hoi allemaal,
Ik ben op zoek naar dames die dezelfde ervaring als ik hebben en mij wellicht een aantal tips kunnen geven, want ik ben er tot nu toe nog niet uitgekomen.
Ongeveer een jaar geleden ben ik gestopt met de prikpil omdat ik dacht hier een allergische reactie op te hebben (overgevoeligheid, jeuk, roodheid op lichaam etc.).
Aangezien ik (nog) geen kinderwens heb ben ik daarna gelijk gestart met de pil.
En toen ging het eigenlijk bergafwaarts. Angstklachten, paniek, enorm piekeren en twijfelen over van alles maar het ergst voor mij waren de twijfels over mijn relatie die ongegrond waren en daarbij kwam uiteraard somberheid.
Ik klopte na 3 maanden bij de huisarts aan en die verwees me door naar een psycholoog, dat moest helpen.
Bij verschillende psychologen geweest, nergens een klik en ik had het gevoel dat dit me geen hulp zal bieden.
Uiteindelijk na 9 maanden pil slikken gestopt met de pil. Ik was er helemaal klaar mee en wilde z.s.m. van de klachten af zijn.
Het stoppen met de pil heeft me niet veel positiefs gebracht. Het leek in de eerste instantie alleen maar erger te worden. Daarbij kwam dat ik aan een stuk door bleef menstrueren en daarvan veel hinder ondervond.
Na 3 maanden schreef de huisarts orgametril voor. Dat is nu zo’n maand geleden. Die tabletten moest ik 10 dagen slikken en ik was er eigenlijk niet zo blij mee (bijwerkingen: depressie, angst, somberheid etc.).
Echter werd het tegendeel bewezen. In de afgelopen 12 maanden waren die 10 dagen dat ik orgametril slikte de beste dagen van dat jaar. Al mijn klachten leken te verdwijnen als sneeuw voor de zon. Vrolijk, gelukkig gevoel van binnen, opgewekt, minder moe én ik voelde me weer totaal gelukkig met mijn relatie.
Ik vind het heel bijzonder maar het is zo.
Na 10 dagen gestopt en Jahoor, binnen twee dagen begon alle ellende weer.
Gelijk aan de huisarts gevraagd of ik hier niet mee door kon gaan maar dat mocht niet. Ik kreeg een verwijzing naar de gynaecoloog en daar moeten we het e.e.a. Uitzoeken. Dat volgt dus nog...
(tot die tijd moet ik de gewone anticonceptie pil slikken in de hoop dat de klachten beperkt blijven. Dit is een andere pil dan hiervoor).
Maar mijn vraag is; zijn er dames die dit herkennen?
Ik heb het gevoel alsof ik hier in mijn omgeving de enige ben met dit probleem en dat is niet zo gek gezien mijn jonge leeftijd (daar komen specifieke hormonale klachten niet veel voor in deze mate).
Hebben jullie tips tegen dit soort klachten?
Groetjes,
Hallo
Ik ben op zoek naar dames die dezelfde ervaring als ik hebben en mij wellicht een aantal tips kunnen geven, want ik ben er tot nu toe nog niet uitgekomen.
Ongeveer een jaar geleden ben ik gestopt met de prikpil omdat ik dacht hier een allergische reactie op te hebben (overgevoeligheid, jeuk, roodheid op lichaam etc.).
Aangezien ik (nog) geen kinderwens heb ben ik daarna gelijk gestart met de pil.
En toen ging het eigenlijk bergafwaarts. Angstklachten, paniek, enorm piekeren en twijfelen over van alles maar het ergst voor mij waren de twijfels over mijn relatie die ongegrond waren en daarbij kwam uiteraard somberheid.
Ik klopte na 3 maanden bij de huisarts aan en die verwees me door naar een psycholoog, dat moest helpen.
Bij verschillende psychologen geweest, nergens een klik en ik had het gevoel dat dit me geen hulp zal bieden.
Uiteindelijk na 9 maanden pil slikken gestopt met de pil. Ik was er helemaal klaar mee en wilde z.s.m. van de klachten af zijn.
Het stoppen met de pil heeft me niet veel positiefs gebracht. Het leek in de eerste instantie alleen maar erger te worden. Daarbij kwam dat ik aan een stuk door bleef menstrueren en daarvan veel hinder ondervond.
Na 3 maanden schreef de huisarts orgametril voor. Dat is nu zo’n maand geleden. Die tabletten moest ik 10 dagen slikken en ik was er eigenlijk niet zo blij mee (bijwerkingen: depressie, angst, somberheid etc.).
Echter werd het tegendeel bewezen. In de afgelopen 12 maanden waren die 10 dagen dat ik orgametril slikte de beste dagen van dat jaar. Al mijn klachten leken te verdwijnen als sneeuw voor de zon. Vrolijk, gelukkig gevoel van binnen, opgewekt, minder moe én ik voelde me weer totaal gelukkig met mijn relatie.
Ik vind het heel bijzonder maar het is zo.
Na 10 dagen gestopt en Jahoor, binnen twee dagen begon alle ellende weer.
Gelijk aan de huisarts gevraagd of ik hier niet mee door kon gaan maar dat mocht niet. Ik kreeg een verwijzing naar de gynaecoloog en daar moeten we het e.e.a. Uitzoeken. Dat volgt dus nog...
(tot die tijd moet ik de gewone anticonceptie pil slikken in de hoop dat de klachten beperkt blijven. Dit is een andere pil dan hiervoor).
Maar mijn vraag is; zijn er dames die dit herkennen?
Ik heb het gevoel alsof ik hier in mijn omgeving de enige ben met dit probleem en dat is niet zo gek gezien mijn jonge leeftijd (daar komen specifieke hormonale klachten niet veel voor in deze mate).
Hebben jullie tips tegen dit soort klachten?
Groetjes,
Hallo
hallodhdh wijzigde dit bericht op 28-06-2018 12:03
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
2.88% gewijzigd
donderdag 28 juni 2018 om 14:00
Voor haar is alles zo heerlijk zwart-wit, maar idd, zo werkt het natuurlijk niet. Bovendien elke operatie neemt weer risico's met zich mee en het verwijderen van organen is toch echt wel ingrijpend.JuliaChild schreef: ↑28-06-2018 13:58Ik vind het altijd wonderlijk dat Redbulletje dit zo makkelijk roept. Een gyn haalt over het algemeen niet zomaar een baarmoeder eruit, om de doodsimpele reden dat het een operatie is en dat niet (zo niet nooit) de eerste stap is.
donderdag 28 juni 2018 om 14:29
Het verwijderen van dat orgaan was voor mij totaal niet ingrijpend. Het is dat ik op advies van de oncoloog mijn eierstokken heb mee laten verwijderen dat ik extreem veel last heb van overgangsklachten. De baarmoeder an sich kun je écht gewoon missen. Denk dat het verwijderen van een galblaas een stuk ingrijpender is, terwijl dat ook bij bosjes gedaan wordt.snorriemorrie schreef: ↑28-06-2018 14:00Voor haar is alles zo heerlijk zwart-wit, maar idd, zo werkt het natuurlijk niet. Bovendien elke operatie neemt weer risico's met zich mee en het verwijderen van organen is toch echt wel ingrijpend.
donderdag 28 juni 2018 om 14:37
Maar dat orgaan wordt niet zomaar verwijderd. Niet omdat je last hebt van je menstruatie, niet als eerste optie.redbulletje schreef: ↑28-06-2018 14:29Het verwijderen van dat orgaan was voor mij totaal niet ingrijpend. Het is dat ik op advies van de oncoloog mijn eierstokken heb mee laten verwijderen dat ik extreem veel last heb van overgangsklachten. De baarmoeder an sich kun je écht gewoon missen. Denk dat het verwijderen van een galblaas een stuk ingrijpender is, terwijl dat ook bij bosjes gedaan wordt.
Stop is met projecteren van jouw situatie naar die van een ander. Er is geen gyn die dat als eerste optie zal noemen
donderdag 28 juni 2018 om 14:47
Mijn gyn stelde de optie al voor toen ik nog moest uitproberen of de novasure zou bevallen. Hij zei dat ie me binnen 6 weken op de operatietafel kon hebben als ik niet tevreden was. Dus zo moeilijk is men blijkbaar niet overal. Ik was toen al wel 40 en heb nooit 'n kinderwens gehad. Ze zullen het iemand van 30 waarschijnlijk niet zo makkelijk aanbieden, omdat die nog last kan krijgen van rammelende eierstokken.JuliaChild schreef: ↑28-06-2018 14:37Maar dat orgaan wordt niet zomaar verwijderd. Niet omdat je last hebt van je menstruatie, niet als eerste optie.
Stop is met projecteren van jouw situatie naar die van een ander. Er is geen gyn die dat als eerste optie zal noemen
donderdag 28 juni 2018 om 14:50
ja, maar JIJ had lichamelijke klachten. TO heeft psychische klachten waarbij het weghalen van alleen de baarmoeder geen nut gaat hebben. En daarnaast is zij ook nog een stuk jonger en is het echt niet wenselijk om al zo jong in de overgang te komen.redbulletje schreef: ↑28-06-2018 14:29Het verwijderen van dat orgaan was voor mij totaal niet ingrijpend. Het is dat ik op advies van de oncoloog mijn eierstokken heb mee laten verwijderen dat ik extreem veel last heb van overgangsklachten. De baarmoeder an sich kun je écht gewoon missen. Denk dat het verwijderen van een galblaas een stuk ingrijpender is, terwijl dat ook bij bosjes gedaan wordt.
donderdag 28 juni 2018 om 14:51
Baarmoeder eruit halen is voor mij überhaupt geen optie. Als ik het zo kan inschatten heb ik die hormonale disbalans te danken aan de prikpil, en hoe vervelend dat ook is, ben ik bang dat tijd de enige optie is om hier enigszins van af te komen..
Ik ben nu gestart met de pil en die neem ik pas een paar dagen, het heeft uiteraard even zijn tijd nodig om daar aan te wennen.
Op wat hoofdpijn na merk ik tot nu toe nog maar weinig verschil.
Over 1,5 maand kan ik bij een gynaecoloog terecht en daar zullen hopelijk wat meer zaken duidelijk worden.
En hopelijk kunnen de klachten van deze ellende dan verminderd worden.
Voor alsnog ieder die gereageerd heeft bedankt voor de reacties en verhalen.
Het doet me goed om er met mensen over te spreken die hetzelfde/soortgelijk meemaken.
Soms voelt het heel onmachtig omdat er precies weinig te doen is aan je “moeder natuur”.
Ik ben nu gestart met de pil en die neem ik pas een paar dagen, het heeft uiteraard even zijn tijd nodig om daar aan te wennen.
Op wat hoofdpijn na merk ik tot nu toe nog maar weinig verschil.
Over 1,5 maand kan ik bij een gynaecoloog terecht en daar zullen hopelijk wat meer zaken duidelijk worden.
En hopelijk kunnen de klachten van deze ellende dan verminderd worden.
Voor alsnog ieder die gereageerd heeft bedankt voor de reacties en verhalen.
Het doet me goed om er met mensen over te spreken die hetzelfde/soortgelijk meemaken.
Soms voelt het heel onmachtig omdat er precies weinig te doen is aan je “moeder natuur”.
donderdag 28 juni 2018 om 14:54
Ik ben dus net gestopt met de prikpil omdat dit bij mij ook enorme paniekklachten veroorzaakte. Heb angst- en paniekaanvallen gehad, verschrikkelijk! Nu, een maand later, gaat het hier gelukkig wel iets beter. Bij gebruik van de pil had ik dit ook, hoewel wel in mindere mate.
Nu misschien indd. maar een mirena.
Nu misschien indd. maar een mirena.
The eyes are useless when the mind is blind.
donderdag 28 juni 2018 om 15:46
Fijn om te lezen dat je dezelfde ervaring hebt hoewel ik het heel vervelend voor je vindt.sanjunipero schreef: ↑28-06-2018 14:54Ik ben dus net gestopt met de prikpil omdat dit bij mij ook enorme paniekklachten veroorzaakte. Heb angst- en paniekaanvallen gehad, verschrikkelijk! Nu, een maand later, gaat het hier gelukkig wel iets beter. Bij gebruik van de pil had ik dit ook, hoewel wel in mindere mate.
Nu misschien indd. maar een mirena.
Gaat het nu goed met je?
donderdag 28 juni 2018 om 16:22
Redbulletje, heb jij een specialist zo ver gekregen je baarmoeder te verwijderen? Ik opperde dit laatst bij mijn huisarts (wil van hormonale anti-conceptie af en heb echt de pest aan ongesteld zijn), maar die zei dat ik waarschijnlijk geen specialist kon vinden die dit zou willen doen). Ik ben 40 en heb echt geen kinderwens.redbulletje schreef: ↑28-06-2018 12:40Gelijk door met de gewone pil. Ooit nog wel 'ns een half jaartje zonder om te kijken of ik dan wel beter kon afvallen, maar ik kreeg juist meer vreetbuien door mijn lichaamseigen hormonale shit die bij die heftige ongesteldheden hoort. Met de pil kon ik in elk geval ongesteldheden overslaan en timen.
Inmiddels geen pil meer want borstkanker gehad en inmiddels ook baarmoeder en eierstokken verwijderd. Baarmoeder verwijderen kan ik echt iedereen aanraden (operatie was 'n eitje) maar de overgangsklachten van eierstokken verwijderen is kut. Dat is alleen maar nodig als je hormonale kanker hebt gehad, anders heb je juist nog ontzettend veel baat bij je eierstokken zonder dat je ongesteld kunt worden.
