Gezondheid
alle pijlers
Hospice
maandag 24 oktober 2011 om 14:24
Dag allemaal,
Graag zou ik willen weten of een van jullie ervaring heeft met een hospice. Mijn schoonmoeder ligt ernstig ziek in het ziekenhuis en is daar uitbehandeld. Nu kan ze absoluut niet terug naar huis (ze heeft 24/7 verzorging nodig) en is er door het ziekenhuis geopperd om haar te verhuizen naar een hospice.
Mijn vriend en ik zijn daar geweest te kijken en 't viel me wel op dat er een huiselijke sfeer hangt. Ze krijgt daar haar eigen kamer en er is constant iemand aanwezig. Kamers zijn wel vrij klein, maar ja: ze is bedlegerig dus meer dan 1 kamer is er eigenlijk ook niet nodig.
Graag hoor ik jullie ervaringen. Alvast bedankt.
Graag zou ik willen weten of een van jullie ervaring heeft met een hospice. Mijn schoonmoeder ligt ernstig ziek in het ziekenhuis en is daar uitbehandeld. Nu kan ze absoluut niet terug naar huis (ze heeft 24/7 verzorging nodig) en is er door het ziekenhuis geopperd om haar te verhuizen naar een hospice.
Mijn vriend en ik zijn daar geweest te kijken en 't viel me wel op dat er een huiselijke sfeer hangt. Ze krijgt daar haar eigen kamer en er is constant iemand aanwezig. Kamers zijn wel vrij klein, maar ja: ze is bedlegerig dus meer dan 1 kamer is er eigenlijk ook niet nodig.
Graag hoor ik jullie ervaringen. Alvast bedankt.
maandag 24 oktober 2011 om 14:28
Ik heb goede ervaringen met een hospice. Mijn moeder is een aantal jaren geleden in een hospice overleden en het personeel en de vrijwilligers doen echt alles voor de patient, ook goede begeleiding voor familie trouwens. En er is inderdaad altijd iemand in de buurt, wat thuiszorg niet heeft.
Ik heb wel gehoord dat een hospice vaak niet (volledig) vergoedt wordt dus kijk dat goed na. Het is waarschijnlijk een stuk duurder dan thuis sterven.
Ik heb wel gehoord dat een hospice vaak niet (volledig) vergoedt wordt dus kijk dat goed na. Het is waarschijnlijk een stuk duurder dan thuis sterven.
maandag 24 oktober 2011 om 14:30
Mijn moeder is gestorven in het hospice te Den Haag.
Ik kan niets ten nadele van het hospice zeggen. Vriendelijk personeel, ook de vrijwiligers, en zeer betrokken.
Mijn moeder had een dubbele kamer en een extra bed. Er was altijd een van ons aanwezig. Al kwam je 's nachts dan was een een kopje koffie en een troostende arm. Veel lof voor deze instellingen.
Ik kan niets ten nadele van het hospice zeggen. Vriendelijk personeel, ook de vrijwiligers, en zeer betrokken.
Mijn moeder had een dubbele kamer en een extra bed. Er was altijd een van ons aanwezig. Al kwam je 's nachts dan was een een kopje koffie en een troostende arm. Veel lof voor deze instellingen.
maandag 24 oktober 2011 om 14:40
Ik heb ook alleen maar goede ervaringen met een hospice: Gouda, in mijn geval.
Ontzettend lieve mensen, extra's konden altijd (mijn oma wilde eens een concertje in 'huis', geen probleem en iedereen kreeg cake) en goede verzorging.
Er werd goed gelet op het vermijden/voorkomen van pijn en verdriet en mensen werden echt geweldig verzorgd. Ook ben ik wel eens 's morgens binnengekomen in de kamer van mijn oma en zag ik dat er vrijwilligers zaten voor te lezen en koffie te drinken. Mijn oma was een echt gezelligheidsdier, dus die genoot daar zo van!
Ontzettend lieve mensen, extra's konden altijd (mijn oma wilde eens een concertje in 'huis', geen probleem en iedereen kreeg cake) en goede verzorging.
Er werd goed gelet op het vermijden/voorkomen van pijn en verdriet en mensen werden echt geweldig verzorgd. Ook ben ik wel eens 's morgens binnengekomen in de kamer van mijn oma en zag ik dat er vrijwilligers zaten voor te lezen en koffie te drinken. Mijn oma was een echt gezelligheidsdier, dus die genoot daar zo van!
maandag 24 oktober 2011 om 14:44
quote:Isabelle41 schreef op 24 oktober 2011 @ 14:30:
Mijn moeder is gestorven in het hospice te Den Haag.
Ik kan niets ten nadele van het hospice zeggen. Vriendelijk personeel, ook de vrijwiligers, en zeer betrokken.
Mijn moeder had een dubbele kamer en een extra bed. Er was altijd een van ons aanwezig. Al kwam je 's nachts dan was een een kopje koffie en een troostende arm. Veel lof voor deze instellingen.
Wat fijn!!
voor jullie allemaal.
Mijn moeder is gestorven in het hospice te Den Haag.
Ik kan niets ten nadele van het hospice zeggen. Vriendelijk personeel, ook de vrijwiligers, en zeer betrokken.
Mijn moeder had een dubbele kamer en een extra bed. Er was altijd een van ons aanwezig. Al kwam je 's nachts dan was een een kopje koffie en een troostende arm. Veel lof voor deze instellingen.
Wat fijn!!
voor jullie allemaal.
maandag 24 oktober 2011 om 14:46
Geen ervaring. Wel met ernstige ziekte (kanker). Mijn vader is thuis overleden. Mijn moeder zit zelf in de zorg en heeft hem tot het laatste moment zelf kunnen verzorgen. Had dit niet gekund, hadden we zeker wel nagedacht over een hospice. Ik denk dat je daar veel persoonlijke zorg en aandacht krijgt, meer dan in een ziekenhuis!
Heel veel sterkte de komende tijd.
Heel veel sterkte de komende tijd.
maandag 24 oktober 2011 om 14:47
Ook hier positieve berichten over een hospice. Mijn moeder heeft er een aantal jaren geleden haar laatste twee maanden van haar leven doorgebracht. Ze had 24 uur per dag verzorging nodig. Nu heb ik meerdere broers en zussen dus we hebben nog wel overwogen om haar zelf thuis te verzorgen. Maar we wonen niet naast de deur en zelf had ik het laatste half jaar al dagelijks heel veel tijd en energie in het verzorgen van mijn moeder gestoken.
Mijn moeder is toen na een hospice heel dicht bij mij in de buurt gegaan. Prima verzorging, liefdevol personeel, veel aandacht en ook een ruime lichte kamer. In de maanden die mijn moeder daar nog geleefd heeft heeft ze een prima band met het personeel opgebouwd. Voor mezelf was het heel fijn niet meer verantwoordelijk te zijn voor de directe zorg en er gewoon te kunnen zijn. En als ik dan thuis bij de kinderen was wist ik dat ze in goede handen was.
De laatste dagen zijn mijn zusjes en ik continu in het hospice gebleven. Die mogelijkheid was er. Er was een speciale kamer voor gereserveerd zodat we de laatste dagen bij toerbuurt bij mijn moeder konden waken.
Er was inderdaad ook een mogelijkheid een extra bed op de kamer te plaatsen.
Mijn moeder is toen na een hospice heel dicht bij mij in de buurt gegaan. Prima verzorging, liefdevol personeel, veel aandacht en ook een ruime lichte kamer. In de maanden die mijn moeder daar nog geleefd heeft heeft ze een prima band met het personeel opgebouwd. Voor mezelf was het heel fijn niet meer verantwoordelijk te zijn voor de directe zorg en er gewoon te kunnen zijn. En als ik dan thuis bij de kinderen was wist ik dat ze in goede handen was.
De laatste dagen zijn mijn zusjes en ik continu in het hospice gebleven. Die mogelijkheid was er. Er was een speciale kamer voor gereserveerd zodat we de laatste dagen bij toerbuurt bij mijn moeder konden waken.
Er was inderdaad ook een mogelijkheid een extra bed op de kamer te plaatsen.
maandag 24 oktober 2011 om 15:16
Pfff, ik ben wel iets 'gerustgesteld' door jullie verhalen. We vinden het zo moeilijk om voor haar te moeten beslissen dat ze naar een hospice gaat. Zelf wil ze zo graag naar huis, maar dat gaat eenvoudigweg niet. Ze krijgt thuis 3 keer dag iemand van de thuiszorg en 's nachts is er de nachtzuster. Daar tussendoor is ze alleen en dat vinden we onverantwoord.
Bovendien is het hospice op 5 minuten afstand van waar wij wonen, dus het is ook fijn om te weten dat we zo bij haar kunnen zijn als er iets is. En natuurlijk kunnen we iedere dag even langs gaan.
Vreselijk hoor, dat dat haar laatste reis wordt. Vind het zo raar, maar voor haar zelf lijkt het me helemaal verschrikkelijk. Ze heeft ook dagen erbij dat ze erg chagerijnig is en bijna niet praat dus ik hoop dat de verzorgers in het hospice daar tegen kunnen. Maar ja: daar zullen ze wel meer ervaring ermee hebben.
Over de kosten las ik trouwens dat er een eigen bijdrage wordt gevraagd en dat de kosten van verpleging en verzorging via de AWBZ gaat. Maaltijden worden verzorgd door vrijwilligers, maar we kunnen daar zelf ook nog voor haar koken als we dat willen.
Bah, wat een situatie. Bedankt trouwens allemaal voor de knuffel.
Bovendien is het hospice op 5 minuten afstand van waar wij wonen, dus het is ook fijn om te weten dat we zo bij haar kunnen zijn als er iets is. En natuurlijk kunnen we iedere dag even langs gaan.
Vreselijk hoor, dat dat haar laatste reis wordt. Vind het zo raar, maar voor haar zelf lijkt het me helemaal verschrikkelijk. Ze heeft ook dagen erbij dat ze erg chagerijnig is en bijna niet praat dus ik hoop dat de verzorgers in het hospice daar tegen kunnen. Maar ja: daar zullen ze wel meer ervaring ermee hebben.
Over de kosten las ik trouwens dat er een eigen bijdrage wordt gevraagd en dat de kosten van verpleging en verzorging via de AWBZ gaat. Maaltijden worden verzorgd door vrijwilligers, maar we kunnen daar zelf ook nog voor haar koken als we dat willen.
Bah, wat een situatie. Bedankt trouwens allemaal voor de knuffel.
maandag 24 oktober 2011 om 15:55
Geen ervaring met een hospice, maar wel met een palliatieve afdeling in een verzorgingstehuis. Het verschil zat hem er in dat in de stad waar wij zochten, een hospice inhield dat er een aantal keer per dag een verpleegster kwam, huishoudelijke hulp etc en in het verzorgingstehuis stond men 24/7 standby.
Mijn ervaringen met deze afdeling is zeer goed. Thuis sterven is helaas soms onmogelijk door de intensieve zorg die nodig is. Zeker wanneer iemand gedurende het ziekteproces verder achteruit gaat. Wellicht kan ze nu nog wel alleen zijn, maar wat als ze straks hulp nodig heeft bij plassen/verschonen/etc etc etc?
Veel sterkte met deze beslissing, ik ken het proces en het is heel erg naar.
Mijn ervaringen met deze afdeling is zeer goed. Thuis sterven is helaas soms onmogelijk door de intensieve zorg die nodig is. Zeker wanneer iemand gedurende het ziekteproces verder achteruit gaat. Wellicht kan ze nu nog wel alleen zijn, maar wat als ze straks hulp nodig heeft bij plassen/verschonen/etc etc etc?
Veel sterkte met deze beslissing, ik ken het proces en het is heel erg naar.
maandag 24 oktober 2011 om 15:56
maandag 24 oktober 2011 om 16:02
Ik heb zelf in een Hospice gewerkt, de sfeer is huiselijk, warm en heel veel aandacht, niet alleen voor diegene die er verblijft maar ook voor familie en vrienden...
Het helpt om verdriet te kunnen delen, en er over te praten. Je haalt steun uit je omgeving. Ook wordt er gelachen, dat relativeert, maakt het verdriet dragelijker....
Mijn eigen vader wilde niet naar een Hospice, ik heb zo goed als ik kon hem samen met mijn zussen en de thuiszorg thuis verzorgd. Heftige maanden, ik heb het graag voor hem gedaan. Jammer genoeg is hij niet thuis kunnen inslapen en heeft hij zijn laatste dagen toch in het ziekenhuis moeten doorbrengen.
Heel veel sterkte voor jou, je vriend en je schoonmoeder * KNUF*
Het helpt om verdriet te kunnen delen, en er over te praten. Je haalt steun uit je omgeving. Ook wordt er gelachen, dat relativeert, maakt het verdriet dragelijker....
Mijn eigen vader wilde niet naar een Hospice, ik heb zo goed als ik kon hem samen met mijn zussen en de thuiszorg thuis verzorgd. Heftige maanden, ik heb het graag voor hem gedaan. Jammer genoeg is hij niet thuis kunnen inslapen en heeft hij zijn laatste dagen toch in het ziekenhuis moeten doorbrengen.
Heel veel sterkte voor jou, je vriend en je schoonmoeder * KNUF*
maandag 24 oktober 2011 om 16:33
Allereerst heel veel sterkte!
Ik heb goede ervaringen met een hospice in Amsterdam. Mijn oom is daar overleden. Er werken beroepskrachten en getrainde vrijwilligers. We mochten spullen van thuis meenemen zoals schilderijtjes, kleine meubeltjes en dekbedden/kussens. Daardoor was het voor hem net alsof hij thuis was. We konden (tegen een kleine vergoeding) blijven eten. Regelmatig zaten we met de familie met borden op schoot rond zijn bed. Ik vond de medewerkers kundig en heel meelevend. Ze deden alles om het mijn oom (en tante) naar de zin te maken. Ondanks dat het natuurlijk een heel verdrietige periode was heb ik er goede herinneringen aan.
Ik heb goede ervaringen met een hospice in Amsterdam. Mijn oom is daar overleden. Er werken beroepskrachten en getrainde vrijwilligers. We mochten spullen van thuis meenemen zoals schilderijtjes, kleine meubeltjes en dekbedden/kussens. Daardoor was het voor hem net alsof hij thuis was. We konden (tegen een kleine vergoeding) blijven eten. Regelmatig zaten we met de familie met borden op schoot rond zijn bed. Ik vond de medewerkers kundig en heel meelevend. Ze deden alles om het mijn oom (en tante) naar de zin te maken. Ondanks dat het natuurlijk een heel verdrietige periode was heb ik er goede herinneringen aan.
maandag 24 oktober 2011 om 19:27
Hier ook goede ervaringen met een hospice. Mijn vader heeft daar 2 maanden gelegen. Fijne begeleiding, huiselijke sfeer (ook huisdieren mochten meegenomen worden door de familie/het bezoek). Hij voelde zich daar prettig en veilig (dat gevoel had hij eigenlijk al een tijdje niet meer thuis; hij werd laat gediagnostiseerd met metastases in z'n hoofd). En op de trouwdag van m'n ouders (een paar dagen nadat hij in het hospice opgenomen was) was er door de verpleging geregeld dat wij (als gezin) mee konden eten en er was speciaal een ijstaart als toetje gemaakt (mijn vader hield heel erg van ijs).
Snjókorn falla, á allt og alla
maandag 24 oktober 2011 om 22:50
Allereerst sterkte! Ik heb alleen maar hele goede ervaringen met verschillende hospices.
Wel nog een kanttekening: als iemand echt thuis wil sterven is er best veel mogelijk met 24 uurs zorg, vrijwilligers van VPTZ en andere instanties.
Ik vind zelf een hospice rustiger, maar als iemand echt thuis wil zijn, zijn er dus nog meer opties dan alleen nachtzorg.
Wel goed overleggen met de huisarts en de zorgverzekering!
Wel nog een kanttekening: als iemand echt thuis wil sterven is er best veel mogelijk met 24 uurs zorg, vrijwilligers van VPTZ en andere instanties.
Ik vind zelf een hospice rustiger, maar als iemand echt thuis wil zijn, zijn er dus nog meer opties dan alleen nachtzorg.
Wel goed overleggen met de huisarts en de zorgverzekering!
donderdag 27 oktober 2011 om 15:50
Vandaag was het zover, mijn schoonmoeder is vanuit het ziekenhuis naar het hospice gebracht. Mijn vriend heeft haar daarbij begeleid (ik moest helaas werken) en hij had het er wel erg moeilijk mee.
Voor zover ik tot nu toe van mijn vriend heb gehoord is het wel goed gegaan en hebben ze haar zelfs alweer een beetje aan het lachen gekregen.
Ik kan me zo goed voorstellen (in hoeverre dat dan kan...) dat het voor haar verschrikkelijk is om te weten dat dit je laatste huis is. We zullen er zo vaak mogelijk langs gaan (gelukkig is het hospice in dezelfde plaats als waar wij wonen).
De vrijwilligers en verpleegkundigen daar zijn stuk voor stuk warme en lieve mensen. Daar heb ik in ieder geval een rustig gevoel over, ze is daar in goede handen.
@Beauke: het gaat over mijn schoonmoeder. Zorgverlof gaat niet. Mijn vriend zit (helaas) momenteel zonder werk, dus die begeleid haar zoveel mogelijk. Zijn jongste broer helpt ook waar hij kan en een andere broer en zus laten zich eigenlijk bijna niet zien, dus het komt op ons neer.
Voor zover ik tot nu toe van mijn vriend heb gehoord is het wel goed gegaan en hebben ze haar zelfs alweer een beetje aan het lachen gekregen.
Ik kan me zo goed voorstellen (in hoeverre dat dan kan...) dat het voor haar verschrikkelijk is om te weten dat dit je laatste huis is. We zullen er zo vaak mogelijk langs gaan (gelukkig is het hospice in dezelfde plaats als waar wij wonen).
De vrijwilligers en verpleegkundigen daar zijn stuk voor stuk warme en lieve mensen. Daar heb ik in ieder geval een rustig gevoel over, ze is daar in goede handen.
@Beauke: het gaat over mijn schoonmoeder. Zorgverlof gaat niet. Mijn vriend zit (helaas) momenteel zonder werk, dus die begeleid haar zoveel mogelijk. Zijn jongste broer helpt ook waar hij kan en een andere broer en zus laten zich eigenlijk bijna niet zien, dus het komt op ons neer.
