Gezondheid
alle pijlers
huidkanker, ervaringen?
vrijdag 8 juli 2011 om 17:33
Hallo iedereen,
Ik wil graag het volgende bericht even kwijt. Het begon een paar maanden geleden, ik ontdekte een klein knobbeltje aan de bovenkant van mijn borst. Toen ben ik naar de huisarts geweest die me vertelde dat het een opgezet talgkliertje was en hij raadde me aan om het te laten verwijderen. Zo gezegd zo gedaan! Maar tijdens het verwijderen kwamen ze erachter dat het geen opgezet talgkliertje was, wat het wel was wisten ze niet, maar ze gingen het opsturen. Twee weken geleden kreeg ik te horen dat het een kwaadaardige vorm van huidkanker is, namelijk; dermatofibrosarcoom. Dit is een heel zeldzame soort kanker. De kans op uitzaaiingen is heeel klein gelukkig, maar de wereld staat op z'n kop nu.
Sindsdien vaak naar het ziekenhuis geweest voor scans en onderzoeken. Afgelopen dinsdag heb ik mijn eerste operatie gehad waarbij ze de tumor (als het goed is) volledig hebben weggehaald. Ik heb nu een gat met een diameter van ongeveer 6 cm doorsnee aan de bovenkant van m'n linkerborst. Ze hebben het gat dicht geniet met een donorhuid. Als de uitslag goed is, dan krijg ik een huid transplantatie van mijn buik. Hier zit ik erg mee, nog nooit iets gehad en dan krijg je opeens te horen dat je kanker hebt en moeten ze gaan snijden in mijn lichaam.
Heeft iemand ervaringen hiermee?
Ik vind het erg om toe te geven maar ik heb soms het idee, dat ik de verwondingen en littekens erger vind dan de kanker zelf, omdat die 'geneesbaar' is.
Ik wil graag het volgende bericht even kwijt. Het begon een paar maanden geleden, ik ontdekte een klein knobbeltje aan de bovenkant van mijn borst. Toen ben ik naar de huisarts geweest die me vertelde dat het een opgezet talgkliertje was en hij raadde me aan om het te laten verwijderen. Zo gezegd zo gedaan! Maar tijdens het verwijderen kwamen ze erachter dat het geen opgezet talgkliertje was, wat het wel was wisten ze niet, maar ze gingen het opsturen. Twee weken geleden kreeg ik te horen dat het een kwaadaardige vorm van huidkanker is, namelijk; dermatofibrosarcoom. Dit is een heel zeldzame soort kanker. De kans op uitzaaiingen is heeel klein gelukkig, maar de wereld staat op z'n kop nu.
Sindsdien vaak naar het ziekenhuis geweest voor scans en onderzoeken. Afgelopen dinsdag heb ik mijn eerste operatie gehad waarbij ze de tumor (als het goed is) volledig hebben weggehaald. Ik heb nu een gat met een diameter van ongeveer 6 cm doorsnee aan de bovenkant van m'n linkerborst. Ze hebben het gat dicht geniet met een donorhuid. Als de uitslag goed is, dan krijg ik een huid transplantatie van mijn buik. Hier zit ik erg mee, nog nooit iets gehad en dan krijg je opeens te horen dat je kanker hebt en moeten ze gaan snijden in mijn lichaam.
Heeft iemand ervaringen hiermee?
Ik vind het erg om toe te geven maar ik heb soms het idee, dat ik de verwondingen en littekens erger vind dan de kanker zelf, omdat die 'geneesbaar' is.
vrijdag 8 juli 2011 om 17:39
ahh meid, ik wil je erg veel sterkte toewensen
En hopen dat het allemaal goed verloopt en niet meer terug komt.
Zo naar om mee te maken.
Ik snap het ook wel, als je genezen bent en je behoud de littekens baal je daar natuurlijk ook van. Maar denk maar zo , het is dan tenminste goed afgelopen.
Heel veel sterkte toegewenst!
En hopen dat het allemaal goed verloopt en niet meer terug komt.
Zo naar om mee te maken.
Ik snap het ook wel, als je genezen bent en je behoud de littekens baal je daar natuurlijk ook van. Maar denk maar zo , het is dan tenminste goed afgelopen.
Heel veel sterkte toegewenst!
vrijdag 8 juli 2011 om 17:53
Mijn exvriend heeft hetzelfde gehad als jij maar dan in zijn gezicht.
Bij hem heeft het wel een jaar geduurt voordat de littekens echt een stuk minder werden, maar dat komt misschien omdat het zijn gezicht betrof. Je krijgt van het ziekenhuis speciale litteken creme die je moet gebruiken en de litteken moet je daarmee masseren. Ik moet zeggen dat het me nu nauwelijks meer opvalt, maar het blijft natuurlijk altijd een litteken. Hij vind het best moeilijk om er mee om te gaan soms.
Nu blijkt de kanker weer op een andere plek in zijn gezicht te zijn gekomen, dus het proces gaat weer van voor afaan beginnen.
Succes
Bij hem heeft het wel een jaar geduurt voordat de littekens echt een stuk minder werden, maar dat komt misschien omdat het zijn gezicht betrof. Je krijgt van het ziekenhuis speciale litteken creme die je moet gebruiken en de litteken moet je daarmee masseren. Ik moet zeggen dat het me nu nauwelijks meer opvalt, maar het blijft natuurlijk altijd een litteken. Hij vind het best moeilijk om er mee om te gaan soms.
Nu blijkt de kanker weer op een andere plek in zijn gezicht te zijn gekomen, dus het proces gaat weer van voor afaan beginnen.
Succes
vrijdag 8 juli 2011 om 18:23
Ik weet niet of dit bij jou ook opgaat, maar toen ik het ziekenhuis in moest voor een ingreep, maakte ik me ook druk over iets heel anders dan het probleem waar ik uiteindelijk het ziekenhuis in ging. Alsof dat (ook kanker) te groot en te ongrijpbaar was voor me, was ik aan het flippen over de narcose. Dat was iets wat ik net aan kon bevatten, de rest van dit hele circus helemaal nog niet. Dat duurde even.
Ik wens je heel veel sterkte, wees lief voor jezelf!
Ik wens je heel veel sterkte, wees lief voor jezelf!
Wat eten we vanavond?
vrijdag 8 juli 2011 om 18:44
Dag girlie22, ik herken je schrik wel.
Ik heb vorige maand een melanoom weg laten halen, de meest agressieve vorm van huidkanker. Ik was zóóó bang dat het uitgezaaid was en moest twee weken wachten op de uitslag. Gelukkig was het niet uitgezaaid en waren de snijranden schoon. Ik heb het gevoel dat ik door het oog van de naald ben gekropen. Het spookt nog wel eens door mijn hoofd: Stel dat ik niet met dat vlekje naar de huisarts was gegaan? Stel dat de huisarts niet had gezien dat het iets afwijkends was? etc. etc.
Ik ben zo gelukkig nu, dat het litteken met echt geen bal uitmaakt. Ons dochtertje is nu net een half jaar en ik mag haar zien opgroeien, dat maakt me de gelukkigste persoon op aarde.
Ik herken dus niet wat je zegt over het litteken. Voor mij is dat echt zo onbelangrijk. Maar als het voor jou wel heel belangrijk is kun je misschien later plastische chirurgie overwegen. Soms wil dat wel eens helpen. Maar geloof mij, dat litteken is echt minder erg dan die rottige kanker in je lijf.
Ik heb vorige maand een melanoom weg laten halen, de meest agressieve vorm van huidkanker. Ik was zóóó bang dat het uitgezaaid was en moest twee weken wachten op de uitslag. Gelukkig was het niet uitgezaaid en waren de snijranden schoon. Ik heb het gevoel dat ik door het oog van de naald ben gekropen. Het spookt nog wel eens door mijn hoofd: Stel dat ik niet met dat vlekje naar de huisarts was gegaan? Stel dat de huisarts niet had gezien dat het iets afwijkends was? etc. etc.
Ik ben zo gelukkig nu, dat het litteken met echt geen bal uitmaakt. Ons dochtertje is nu net een half jaar en ik mag haar zien opgroeien, dat maakt me de gelukkigste persoon op aarde.
Ik herken dus niet wat je zegt over het litteken. Voor mij is dat echt zo onbelangrijk. Maar als het voor jou wel heel belangrijk is kun je misschien later plastische chirurgie overwegen. Soms wil dat wel eens helpen. Maar geloof mij, dat litteken is echt minder erg dan die rottige kanker in je lijf.
zaterdag 9 juli 2011 om 10:46
ja ik ben mijn moeder ook echt dankbaar, zij is degene geweest die heeft aangedrongen om het toch weg te laten halen, want dat wou ik eerst niet, want wat maakt een opgezet talgkliertje mij nou uit?
Ik ben ook bang dat ze over een paar jaar nog iets vinden, ze kunnen niet alles zien op scans.
En het feit dat mensen zeggen dat het belangrijker is dat de kanker weg is en dat littekens minder belangrijk zijn, bewijst maar weer hoe heftig 'kanker' kan zijn en daar schrik ik weer van.
Misschien besef ik het allemaal wel nog niet.
Ik ben ook bang dat ze over een paar jaar nog iets vinden, ze kunnen niet alles zien op scans.
En het feit dat mensen zeggen dat het belangrijker is dat de kanker weg is en dat littekens minder belangrijk zijn, bewijst maar weer hoe heftig 'kanker' kan zijn en daar schrik ik weer van.
Misschien besef ik het allemaal wel nog niet.
zaterdag 9 juli 2011 om 22:14
Sterkte! Tien jaar geleden alweer is er bij mij een melanoom weggehaald, onder mijn borst. Omdat ik toen met hele andere dingen bezig was, heb ik pas veel later beseft hoeveel mazzel ik gehad heb. En hoe ernstig het was Dat litteken kan me niets schelen, op mijn buik was er bovendien genoeg over om de wond te sluiten.
Doe wat je prettig vindt, als jij last hebt van je litteken, laat er wat aan doen! Hopelijk blijft het weg!
Doe wat je prettig vindt, als jij last hebt van je litteken, laat er wat aan doen! Hopelijk blijft het weg!
dinsdag 12 juli 2011 om 20:31
Wow, vreselijk om te horen Girlie.
Ik heb geen kanker met dermatofibrosarcoom, maar helaas wel met melanoom. Inclusief de daarbij bekende uitzaaiingen. Ik wou dat littekens mijn grootste probleem waren.
Bij mij is een jaar na mijn melanoom een uitzaaiing geconstateerd in mijn lies. Alle lymfeklieren zijn daar weggehaald en sindsdien (nu bijna 2 jaar) ben ik gelukkig schoon. Volgende week heb ik weer een scan, dus ik hoop dat ik nog steeds schoon ben.
Voor jouw ook heel erg veel sterkte. Ik wens je het allerbeste. Probeer je een beetje te verdiepen in de materie en laat je alsjeblieft niet te snel afschepen als je niet zeker bent.
Ben je onder behandeling van een specialist?
Naski, hoe dik was jouw melanoom? Blijf je onder controle? Ook bij een specialist?
Ik heb helaas ervaring met artsen die in NL vertellen dat je "genezen" bent. Helaas ben je nooit genezen van melanoomkanker. De kans dat een dunne tumor uitzaait is klein, maar de kans blijft bestaan. Controle is erg belangrijk!
Ik heb geen kanker met dermatofibrosarcoom, maar helaas wel met melanoom. Inclusief de daarbij bekende uitzaaiingen. Ik wou dat littekens mijn grootste probleem waren.
Bij mij is een jaar na mijn melanoom een uitzaaiing geconstateerd in mijn lies. Alle lymfeklieren zijn daar weggehaald en sindsdien (nu bijna 2 jaar) ben ik gelukkig schoon. Volgende week heb ik weer een scan, dus ik hoop dat ik nog steeds schoon ben.
Voor jouw ook heel erg veel sterkte. Ik wens je het allerbeste. Probeer je een beetje te verdiepen in de materie en laat je alsjeblieft niet te snel afschepen als je niet zeker bent.
Ben je onder behandeling van een specialist?
Naski, hoe dik was jouw melanoom? Blijf je onder controle? Ook bij een specialist?
Ik heb helaas ervaring met artsen die in NL vertellen dat je "genezen" bent. Helaas ben je nooit genezen van melanoomkanker. De kans dat een dunne tumor uitzaait is klein, maar de kans blijft bestaan. Controle is erg belangrijk!
dinsdag 12 juli 2011 om 20:41
Swissie, mijn melanoom was 0,6 mm dik, dus het was nog in een vroeg stadium gelukkig. Ze hebben wel een flinke hap uit mijn arm genomen en voor alle zekerheid ook voor een tweede keer een nog groter stuk verwijderd. Ik blijf nu 10 jaar onder controle bij een dermatoloog. Het eerste jaar 4x per jaar, dan 3x per jaar en vervolgens 2x per jaar.
Bij ons in de familie zijn melanomen helaas veelvoorkomend. Ook ooms en tantes en een neefje hebben ze gehad. Daarom gaat ons pasgeboren dochtertje straks ook mee op controle, want het kan een erfelijkheidskwestie zijn.
Ik heb jouw verhaal een beetje gevolgd (terwijl ik toen nog helemaal niets wist van melanomen, hoe bizar!). Ik heb zelfs wel eens gereageerd in jouw topic, volgens mij.
Van melanoomkanker genees je inderdaad nooit. De man van mijn collega is er twee jaar geleden aan overleden, terwijl hij nog onder controle was. Ze hadden er eentje over het hoofd gezien en toe ze erachter kwamen was het al te laat en zat de kanker al in zijn organen.
Bij ons in de familie zijn melanomen helaas veelvoorkomend. Ook ooms en tantes en een neefje hebben ze gehad. Daarom gaat ons pasgeboren dochtertje straks ook mee op controle, want het kan een erfelijkheidskwestie zijn.
Ik heb jouw verhaal een beetje gevolgd (terwijl ik toen nog helemaal niets wist van melanomen, hoe bizar!). Ik heb zelfs wel eens gereageerd in jouw topic, volgens mij.
Van melanoomkanker genees je inderdaad nooit. De man van mijn collega is er twee jaar geleden aan overleden, terwijl hij nog onder controle was. Ze hadden er eentje over het hoofd gezien en toe ze erachter kwamen was het al te laat en zat de kanker al in zijn organen.
zaterdag 16 juli 2011 om 12:23
Late reactie van mij, maar ik ben net uit het ziekenhuis.
de wond ging infecteren
Ze hebben de donorhuid eraf gehaald, zat helemaal vol met pus, zo ontzettend goor.
Uitslag is binnen, die is gelukkig goed. De datum voor de transplantatie heb ik ook al, die is over 10 dagen. Ze hadden me eerst ingepland voor eind augustus. Zou ik dus twee maanden met een open wond moeten zitten
@swissie; als ik jouw verhaal zo lees dan vind ik het erg dat ik me druk maak om littekens. Je hebt helaas andere prioriteiten. Ik hoop dat de scan je positief nieuws brengt
Sterkte!
Ik ben ook bang dat het ooit nog een keer terug komt, ik heb nog een heel leven voor me. Maar goed, dat geldt natuurlijk voor iedereen.
Wat de littekens betreft, ze spraken over bepaalde pleisters die daar goed voor zouden zijn en misschien een eventuele tatoeage om het te bedekken.
De professor die mij gaat behandelen is gespecialiseerd daarin en in borstcorrecties.
de wond ging infecteren
Ze hebben de donorhuid eraf gehaald, zat helemaal vol met pus, zo ontzettend goor.
Uitslag is binnen, die is gelukkig goed. De datum voor de transplantatie heb ik ook al, die is over 10 dagen. Ze hadden me eerst ingepland voor eind augustus. Zou ik dus twee maanden met een open wond moeten zitten
@swissie; als ik jouw verhaal zo lees dan vind ik het erg dat ik me druk maak om littekens. Je hebt helaas andere prioriteiten. Ik hoop dat de scan je positief nieuws brengt
Sterkte!
Ik ben ook bang dat het ooit nog een keer terug komt, ik heb nog een heel leven voor me. Maar goed, dat geldt natuurlijk voor iedereen.
Wat de littekens betreft, ze spraken over bepaalde pleisters die daar goed voor zouden zijn en misschien een eventuele tatoeage om het te bedekken.
De professor die mij gaat behandelen is gespecialiseerd daarin en in borstcorrecties.
