Gezondheid alle pijlers

Je angst de baas

12-09-2008 17:14 27 berichten
Alle reacties Link kopieren
Zelf had ik een tijd vrees voor tunnels en dan in het bijzonder de Gotthard

Kreten als: 'Het is toch niet normaal om zo'n lange tunnel te maken?' en 'Waarom zou je als mens vrijwillig zo diep een berg in rijden?' heeft mijn vriend tijdens de vakantie naar Italië, meer dan eens aan mogen horen

Zolang het verkeer rijdt gaat het wel, maar langzaam rijden of stilstaan door drukte is echt verstikkend.



Inmiddels heb ik de Gotthard achter de rug en dat ging best goed. Ik heb nu dan ook het gevoel dat ik mijn angst de baas ben.

Op diezelfde manier - door het juist te doen en het niet te ontwijken - heb ik ook geen angst meer voor spinnen.

Er is een mooie term voor - het ligt op het puntje van m'n tong, maar ik kom er niet op.



Een tijdje geleden sprak ik een man aan boord van een vliegtuig - 9 uur lang zat die man in angst en beloofde zijn vrouw dat hij volgend jaar écht niet mee zou gaan naar haar familie. Zo bleek het al een jaar of 10 te gaan... Hij had een cursus gevolgd van Stichting Valk en dat had wel een beetje geholpen. Bij elke beweging door turbulentie was zijn angst op het gezicht af te lezen, zijn handen om de leuning geklemd en het zweet op z'n voorhoofd. En toch doet hij het dus elk jaar weer...



Ik vraag me af hoe jullie met angst omgaan. Stappen jullie er juist in, of ontwijk je het waar mogelijk?

Angsten zoals vliegangst, hoogtevrees, angst om in het donker te zijn, voor water, honden, spinnen, om alleen op straat te lopen als het donker is, etc.
Ik stap er vol in, soms met alle gevolgen van dien. Ik moet (ja moet, ik doe het liever niet nl) van de winter een vliegtuig in om 6 uur verder er weer uit te stappen in een geheel andere cultuur. Dat vliegtuig is eng, dus ik drogeer mezelf voor die 6 uur, maar de week in een andere cultuur ga ik toch denk ik af en toe flink in de stress schieten want het is een beetje lullig om een week lang gedrogeerd in huis te hangen bij mijn beste vriendin. Eng, maar ik overleef het wel.



En verder doe ik alles waar ik bang voor ben mondjesmaat, en op tijden dat ik me goed voel. Als ik me labiel voel, zoals twee dagen voor mijn menstuatie of gewoon een labiele dag heb, dan ga ik geen gekke dingen doen.
Overigens zou ik die Gotthard ook doen met een pilletje achter mijn kiezen denk ik, tenzij ik zelf rij. Dan weet ik me nog wel te concentreren op wat belangrijk is denk ik. Voor de duidelijkheid; ik heb claustrofobie en een restje paniekstoornis; overgehouden aan een burnout vorig jaar. Die paniekstoornis zorg ervoor dat ik bijvoorbeeld mijn verblijf in een andere cultuur als beer op de weg zie ipv als leuke vakantie.
Alle reacties Link kopieren
Hey,



Wat eeb toeval ik loop al een tijdje met dezelfde gedachte!



Waarschijnlijk ga ik binnenkort op vakantie, naar Ierland, met het vliegtuig. Op zich heb ik totaal geen probleem met vliegen. Ik ga elk jaar met het vliegtuig. Altijd wel een beetje spannend, maar eigenlijk niet echt bang.



Nu is het verschil dit jaar dat ik misschien zonder mijn partner ga. Ik heb het gevoel dat er gewoon iets niet goed zal gaan, als ik zonder hem het vliegtuig instap. Nu moet mijn partner nog verlof vragen en als hij dit niet krijgt ga ik dus alleen met mijn familie. En ik zie hier echt als een blok tegenop, ik ben nu al bijna in paniek. En dat alleen maar om het vliegen. De vakantie wordt sowieso leuk, maar dat vliegen is een nu al erg.



Maar ontopic: hoogstwaarschijnlijk stap ik toch gewoon in dat vliegtuig.
Je kunt gewoon bij de dokter om een pilletje vragen hoor, om de scherpe kantjes eraf te halen. Natuurlijk is het beter om je angsten onder ogen te zien en te overwinnen, maar het is nergens voor nodig om volkomen in de stress aan je vakantie te beginnen, en je vakantie te laten verzieken omdat je nog terug meot en daar zo tegenop ziet. Dat overwinnen moet je lekker doen op een moment dat jij er klaar voor bent.
Alle reacties Link kopieren
Heb ook een paar keer alleen gevlogen en ben dan inderdaad ook zo bang, komt waarschijnlijk omdat je dan tegen niemand je angsten kwijt kan en als er dan wat gebeurd ben je ook alleen.

Ik heb een grote angst voor achtbanen en ga er dan ook nooit in. Ben vroeger weleens in de Phyton van de Efteling geweest maar echt nooit meer, zo eng. Ook dat schip van de Efteling vind ik eng. Vind mezelf soms echt een watje maar vind het gewoon niet leuk genoeg dus doe het niet.
Alle reacties Link kopieren
Nou ben ik dan dus een watje, ben bang voor: vliegtuigen, achtbanen, grote menigten, liften, spinnen en enge ziektes. De eerste 3 ontwijk ik dus ik ga echt niet vrijwillig inzitten. De liften zijn wat lastig, ik woon op zes hoog en mijn ouders op 11 hoog maar heb dus ALTIJD mijn mobiel bij me, vreemde liften, zeker in parkeergarages enzo daar ga ik dus echt niet in, tenzij het een glazen lift is. De spinnen heb ik gelukkig niet zo'n last van op 6 hoog maar laat wel mijn vader de spinnen buiten weghalen. De 'enge ziektes' heb ik al vanaf dat ik vijf ben (mijn moeder verstopte de medische encyclopedie) en daar kan ik min of meer mee leven. Poeh ik ben wel een angsthaas ja maar niet zodanig dat ik mijn leven erdoor laat beinvloeden (je wordt erg vindingrijk!) en ben inmiddels erg blij dat zoon niet meer in een buggy zit (ivm liften enzo)
Ik heb wel eens gelezen dat mensen die angsten hebben een nieuwe angst ontwikkelen op het moment dat ze een angst hebben overwonnen.



Ik ben zelf als de dood voor spinnen en ik heb echt geen enkele behoefte om de confrontatie met deze angst aan te gaan. Ik ga ze dus uit de weg en vermijd plaatsen waar er veel zijn (of zouden kunnen zijn). Als er 1 in mijn huis zit, ga ik het huis niet meer in voordat hij weggehaald is. (En ja, ik weet het, ze zitten er altijd en dat kan ik redelijk negeren, maar als ik hem eenmaal gezien heb dan is het hek echt van de dam!)



Daarnaast heb ik "valangst" als ik op hoogte zit en mij niet goed beschermd voel (bijvoorbeeld in een open kabelbaan), maar daar kan ik me dan wel weer redelijk overheen zetten.
Alle reacties Link kopieren
oh nummerzoveel, die kabelbaan, ik ben afgelopen jaar naar Valkenburg geweest en met de kabelbaan naar boven, de hele weg zweethanden terwijl zoon rustig door zat te kakelen en ik maar elke keer sissen : zit stil! Arm kind...
Alle reacties Link kopieren
Bij iemand met ballonnen, klappertjespistool of voor/tijdens/na oud & nieuw (knallen dus), zie je mij liever niet.

Ik schrik heel snel, dus ook van al die dingen. Het is dus niet dat ik er echt bang voor ben. I.i.g is het vervelend.



Wespen ga ik niet uit de weg, alleen als ze te dichtbij komen raak ik half in paniek. Maar heb zelfs een keer een choco-appel gegeten terwijl er een wesp meeproefde (had ik gezien hoor). Ik dacht: Ik probeer het gewoon, kijken hoe het gaat. En echt bang was ik toen niet. Nou weet ik dat ze niet steken als jij niks doet. Dus als ze op je komen zitten, moet je gewoon wachten totdat ze weggaan. En sommigen kunnen daar niet op wachten, die wapperen en dan worden ze juist gestoken.



Van mijn andere angst kom ik wrs never nooit af...
Alle reacties Link kopieren
dank je Brummetje nu kom ik op meer angsten, dus ook wespen en ik heb dat oook met klappertjes/vuurwerk en ik bedenk me nog een angst, Clowns...verschrikkelijk
@Teigetje

Nou, het is ook niet zo dat ik helemaal blij en fris en fruitig in zo'n ding zit, hoor! Maar ik ga er wel in. En jij dus ook! Dat is toch al een hele overwinning?! Heb trouwens dat ding in Valkenburg ook ooit gezien, wat een vreselijke baan is dat!!!



@Brum

Wat je vaak bij wespen ziet, is dat mensen gaan slaan en dan zelf niet gestoken worden maar andere mensen in de buurt wel. En als je dan bedenkt dat sommige mensen dodelijk alergisch voor zulke steken zijn... echt ontverantwoord!



Aan de andere kant heb ik ooit in paniek een hoogzwanger collegaatje bijna in de gracht gegooid omdat er een vreselijk grote spin op de muur aan de andere kant van het pad zat!
Alle reacties Link kopieren
Voorheen ontliep ik het altijd. En bij sommige 'kleine angsten' doe ik dat nog steeds (denk aan telefoontjes plegen, alleen dingen ondernemen).



Niet lang geleden heb ik in een ontzettend nare situatie geleefd waardoor ik het moeilijker vind om alleen te zijn, maar ik dwing mezelf erdoor heen te gaan.



Ik denk dat het in mijn geval vaker een kwestie is van mezelf streng toespreken en mezelf even die drempel over dwingen. Want ik weet dat ik daarna een stuk opgeluchter ben. Maar ik bezit dan ook geen échte diepe angsten. Wellicht is dat het verschil.
met de term bedoel je exposure?
Alle reacties Link kopieren
quote:Teigetje29 schreef op 12 september 2008 @ 19:41:

Clowns...verschrikkelijk

Dacht dat ik dat alleen had..

Jakkes, die lui. Trouwens, iedereen met beschilderde, verstopte of veranderde gezichten; Sinterklaas, Bassie en Adriaan. Rillll.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
quote:nummerzoveel schreef op 12 september 2008 @ 18:58:Daarnaast heb ik "valangst" als ik op hoogte zit en mij niet goed beschermd voel (bijvoorbeeld in een open kabelbaan), maar daar kan ik me dan wel weer redelijk overheen zetten.



Heeft dat niet met hoogtevrees te maken? Ik droom weleens dat ik val. Dat zit ik op een schommel en spring ik er op het hoogste punt af (zoals kinderen weleens doen) en dan is opeens de grond weg. Doodeng.



Zelf heb ik erg last van faalangst (inclusief hartkloppingen, hyperventileren en duizelingen). Anderhalf jaar geleden wilde ik per se mijn motorrijbewijs halen, maar dan moest ik wel maar liefst 3 examens doen (2 praktijkexamens en 1 theorie). Dan laat ik me niet tegenhouden door mijn faalangst. Ik heb wel ontzettend veel lessen gehad en bij het eerste praktijkexamen wat genomen tegen de ergste stress. Ik vond het niet zo'n goed idee om op de motor te zitten en bijna flauw te vallen van de stress. Het pilletje hielp wonderwel en of dat nou tussen mijn oren zat of dat het echt werkte, het maakte me niet uit. Bij het tweede praktijkexamen heb ik niets meer genomen en ook dat ging gelukkig goed, ik ben uiteindelijk voor alle examens in 1 keer geslaagd.



Ook ben ik niet zo'n held in het donker. Sinds een jaar heb ik geen lichtknopje meer bij de trap naar boven, dus moet ik nu een stukje door de donkere woonkamer als ik de laatste lamp heb uitgedaan. Ik moet zeggen dat dat steeds beter gaat.



Dat vind ik nog steeds de beste manier om van je angsten af te komen: door het gewoon te doen, eventueel geholpen door wat medicatie.
Alle reacties Link kopieren
nee elmervrouw en ik heb mijn zoon helaas ook besmet
Alle reacties Link kopieren
Oja ik herinner me er nog een...



Poppetjes aan touwtjes. Brrrrr, moet er niks van hebben. En ook enge clowns.
Alle reacties Link kopieren
Dwars er doorheen is mijn aanpak. Zo heb ik mijn spinnenangst overwonnen.



Verder niet zo gek op donkere kelders in mijn eentje en de wat meer gaanbare angsten dat ik fouten maak of dat er iets ergs gebeurt met mijn naasten.



Ik denk dat je jezelf voor de gek houdt als je met een angst voor grote menigtes en liften geen beperkingen ondervindt. Ik denk dat je er wel aan went om er creatief mee om te gaan, maar ik denk dat als je het zou verliezen dat je dan wel relaxter zou leven. Daarom roep ik mezelf tot de orde als ik vind dat een angst me aan het leiden is, dan probeer ik me te realiseren dat ik het los moet laten en dat dat me veel energie op gaat leveren. Mij helpt het wel.
Alle reacties Link kopieren
Heb zelf ook een aantal angsten en ben 4 jaar terug enorm in paniek geraakt in de bus naar Spanje..



Vriend had het over de steile afgronden waar we langs reden (was donker en zaten bovenin in het midden) en ik zag alleen maar die bus gigantisch wiebelen en raakte dus in paniek..



In de trein heb ik het ook weleens, maar ik probeer gewoon rustig te blijven ademhalen en te denken "Stel je niet aan, het is maar een trein en die rijd gewoon, er gebeurt niks".



Achtbanen e.d. ga ik ook niet in, de Efteling doe je mij geen plezier mee.. Liften vind ik ook eng en dan nog maar niet te spreken over spinnen, ze moeten direct weggehaald worden, want anders kom ik er niet meer in.. Ik kijk nu bewust heel vaak niet naar het plafond of de muur...



Over vliegen dus maar niet te spreken.. Moet binnenkort waarschijnlijk wel, want mn vriend wil mij het vliegtuig in hebben.. Dit gebeurt dus op een moment dat ik het totaal niet verwacht zodat ik niet erover na kan denken.. Terwijl ik weer wel in zo'n zesna-vliegtuigje durf.. Ja verklaar me voor gek, haha..



Ik denk dat ik gewoon een enorme controlfreak ben.. En zolang ik maar kan zien wat er gebeurt dan vind ik het prima.. Niet dat ik iets kan doen mocht er iets fout gaan, maar toch, het gevoel..



Ben er zelf heel eerlijk in naar iedereen, interesseert me helemaal niks, want zo ben ik nou eenmaal..
Alle reacties Link kopieren
Even dit topic naar boven halen.



Iemand had een topic geopend over Gotthard en ik bedacht me dat daar een hele lange tunnel is. Die tunnel is 15 kilometer lang, oud en er is vaak in deze periode file. Wat lijkt me dat doodeng?!

Ja ook ik heb dus mijn angsten, vooral als ik geen controle heb. Nooit echt gehad, maar de laatste jaren is dit enorm op komen zetten.

Super vervelend en ik "vecht" er ook vaak tegen, door meestal gewoon te gaan. (als het moet)
Alle reacties Link kopieren
Grappig dat niemand hier bang is om te verdrinken, in een land dat grotendeels onder de zeespiegel ligt...
Alle reacties Link kopieren
Ik ben op dit moment aan het werken aan mijn angsten door ademhalingstechnieken en opdrachten (therapie). Ik ben helaas nogal een neuroot, dus een hoop werk aan de winkel.



Nog een tip: het boek 'Verademing' van Bram Bakker en Koen de Jong.
Alle reacties Link kopieren
Nee, dat heb ik inderdaad niet Johnny. Wel eens gehad dat tijdens vakantie we een boottochtje maakten en je midden op zee mocht zwemmen. Het idee dat er meeeeters zee onder me was vond ik wel even slikken.
Alle reacties Link kopieren
Lila, wat maakt je dan vooral angstig?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven