Gezondheid
alle pijlers
Maag/slokdarmproblemen
zondag 13 mei 2012 om 08:05
Hallo iedereen.
Ik loop nu al een week of 6/7 met klachten rond die alsmaar erger en erger worden.
En omdat de gastroscopie die is gepland nog 2 weken duurt, vraag ik mij af of iemand mijn klachten herkent, en tips kan geven. Want ik word er helemaal gek van.
Zover ik weet heb ik altijd probleem(pjes) gehad met mijn maag. Maar ik kon alles nog eten en drinken. Zonder problemen. Alleen mijn ontlasting verschilde per week van heel hard naar heel zacht.
Ik kreeg 8 weken geleden te horen, dat ik een kaakholteonsteking had. Daar heb ik toen Diclofenac,Tramadol, En Oxynorm(morfine) voor gekregen. En antibiotica, Amoxicilline.
Een aardig voorraadje, Kreeg er ook maag beschermers bij. Maar die werkte niet echt.
Vanaf dat moment zijn mijn klachten begonnen.
Ik zet ze even op een rijtje:
- Boeren, boeren en nog eens boeren. Ik doe het om de 10 minuten zowat
- Misselijkheid, en niet een klein beetje of heel even. Nee 24/7
- Zwaar hongergevoel, daarna weer opgeblazen/ontploffend gevoel.
- Eten en drinken dat omhoog komt.
- Vernauwd/Verstikkend gevoel in mijn slokdarm, ik probeer iets weg te slikken wat er niet is volgens mij.
- Maagzuur is mijn beste metgezel op dit moment.
- Lopen geeft een overgeef gevoel
- Al weken lichte verhoging 38.0 meestal
Overgeven doe ik niet trouwens.
Owja, ik ben onverklaarbaar 25 kilo kwijt ( en val sinds kort weer af!)
Ik probeer er zelf van alles aan te doen, zoals:
- Ik eet alleen nog maar crackers, lichte kippensoep en vanillevla. Af en toe een hapje groente, maar met moeite. Meer kan ik ook niet eten ( Ik snak echt naar een lekker bord vol met eten)
- Ik slik Primperan, gebruik gember(thee), en gebruik Nux vomica.
- Pijnstillers blijf ik vanaf, ik raak het echt zo min mogelijk aan. (Al 4 dagen niet geslikt)
en het lijkt ietsjes te verminderen. Maar alsnog beinvloed het mijn dagelijks leven gigantisch, niet alleen die van mij. Maar ook van mijn vriend. Die sleept mij iedere keer weer naar de dokter en huisartsenpost.
Inmiddels is ons gezegd. De gastroscopie kon niet vervroegd worden, en we kunnen niks meer voor u doen.
Ik baal gigantisch, want, ik moet zometeen verhuizen! Morgen de wortelkanaalbehandeling afmaken, vanwege kaakholteonsteking nog steeds. En ik voel me nog steeds zwaar beroerd. Wat niet vreemd is
Ik heb trouwens nog geen flauw idee wat er mis met mij is, dat het in mijn maag/slokdarm zit is duidelijk, maar wat?
Is er iemand die dit herkent? Weet wat ik er tegen kan doen? Tips, trucs?
Je zou mij er zo mee geholpen hebben!
Ik loop nu al een week of 6/7 met klachten rond die alsmaar erger en erger worden.
En omdat de gastroscopie die is gepland nog 2 weken duurt, vraag ik mij af of iemand mijn klachten herkent, en tips kan geven. Want ik word er helemaal gek van.
Zover ik weet heb ik altijd probleem(pjes) gehad met mijn maag. Maar ik kon alles nog eten en drinken. Zonder problemen. Alleen mijn ontlasting verschilde per week van heel hard naar heel zacht.
Ik kreeg 8 weken geleden te horen, dat ik een kaakholteonsteking had. Daar heb ik toen Diclofenac,Tramadol, En Oxynorm(morfine) voor gekregen. En antibiotica, Amoxicilline.
Een aardig voorraadje, Kreeg er ook maag beschermers bij. Maar die werkte niet echt.
Vanaf dat moment zijn mijn klachten begonnen.
Ik zet ze even op een rijtje:
- Boeren, boeren en nog eens boeren. Ik doe het om de 10 minuten zowat
- Misselijkheid, en niet een klein beetje of heel even. Nee 24/7
- Zwaar hongergevoel, daarna weer opgeblazen/ontploffend gevoel.
- Eten en drinken dat omhoog komt.
- Vernauwd/Verstikkend gevoel in mijn slokdarm, ik probeer iets weg te slikken wat er niet is volgens mij.
- Maagzuur is mijn beste metgezel op dit moment.
- Lopen geeft een overgeef gevoel
- Al weken lichte verhoging 38.0 meestal
Overgeven doe ik niet trouwens.
Owja, ik ben onverklaarbaar 25 kilo kwijt ( en val sinds kort weer af!)
Ik probeer er zelf van alles aan te doen, zoals:
- Ik eet alleen nog maar crackers, lichte kippensoep en vanillevla. Af en toe een hapje groente, maar met moeite. Meer kan ik ook niet eten ( Ik snak echt naar een lekker bord vol met eten)
- Ik slik Primperan, gebruik gember(thee), en gebruik Nux vomica.
- Pijnstillers blijf ik vanaf, ik raak het echt zo min mogelijk aan. (Al 4 dagen niet geslikt)
en het lijkt ietsjes te verminderen. Maar alsnog beinvloed het mijn dagelijks leven gigantisch, niet alleen die van mij. Maar ook van mijn vriend. Die sleept mij iedere keer weer naar de dokter en huisartsenpost.
Inmiddels is ons gezegd. De gastroscopie kon niet vervroegd worden, en we kunnen niks meer voor u doen.
Ik baal gigantisch, want, ik moet zometeen verhuizen! Morgen de wortelkanaalbehandeling afmaken, vanwege kaakholteonsteking nog steeds. En ik voel me nog steeds zwaar beroerd. Wat niet vreemd is
Ik heb trouwens nog geen flauw idee wat er mis met mij is, dat het in mijn maag/slokdarm zit is duidelijk, maar wat?
Is er iemand die dit herkent? Weet wat ik er tegen kan doen? Tips, trucs?
Je zou mij er zo mee geholpen hebben!
zondag 13 mei 2012 om 08:18
Pfff wat naar voor je.
Gezien de medicatie die je slikt is het niet gek dat je maagproblemen krijgt.
Had je hiervoor echt maagproblemen of waren het problemen met je darmen? daar zit nogal een verschil in
Ik heb een middenrifbreuk, dus ken de klachten wel, op de koorts na.
Wat mij helpt:
Geen koolzuur-rijke dranken
Rustig eten
Rechtop zitten bij het eten (dus aan tafel, niet op de bank)
Bepaald voedsel vermijd ik, maar dat is zo persoonlijk dat ik je daar geen tips in kan geven
Ik zorg dat ik onder een bepaald gewicht blijf
En sinds ik gestopt ben met roken heb ik ook veel minder last.
Ik heb omeprazol voor het geval ik een aanval krijg, met 2 paracetamol werkt dat het beste.
Sterkte!
Gezien de medicatie die je slikt is het niet gek dat je maagproblemen krijgt.
Had je hiervoor echt maagproblemen of waren het problemen met je darmen? daar zit nogal een verschil in
Ik heb een middenrifbreuk, dus ken de klachten wel, op de koorts na.
Wat mij helpt:
Geen koolzuur-rijke dranken
Rustig eten
Rechtop zitten bij het eten (dus aan tafel, niet op de bank)
Bepaald voedsel vermijd ik, maar dat is zo persoonlijk dat ik je daar geen tips in kan geven
Ik zorg dat ik onder een bepaald gewicht blijf
En sinds ik gestopt ben met roken heb ik ook veel minder last.
Ik heb omeprazol voor het geval ik een aanval krijg, met 2 paracetamol werkt dat het beste.
Sterkte!
zondag 13 mei 2012 om 08:37
quote:yasuko schreef op 13 mei 2012 @ 08:17:
Je zou Iberogast kunnen proberen, een kruidenmelange dat de maag kalmeert en helpt bij de spijsvertering.
En verdraagt je maag geen rijst? Meestal kan een maag dat wel verdragen.
En steeds kleine hoeveelheden.
Bij sommigen helpt cola.
Die naam heb ik nog niet eerder gehoord. Kan vandaag in het centrum na de verhuizing even kijken. Het is toevallig open.
Dank je wel voor de tip
En ik heb gisteren voor het eerst weer rijst kunnen eten, met wat boontjes. Dat ging redelijk.
Het probleem is eigenlijk dat alles mij naar maakt, zelfs water.
Cola geprobeerd, was geen succes
Je zou Iberogast kunnen proberen, een kruidenmelange dat de maag kalmeert en helpt bij de spijsvertering.
En verdraagt je maag geen rijst? Meestal kan een maag dat wel verdragen.
En steeds kleine hoeveelheden.
Bij sommigen helpt cola.
Die naam heb ik nog niet eerder gehoord. Kan vandaag in het centrum na de verhuizing even kijken. Het is toevallig open.
Dank je wel voor de tip
En ik heb gisteren voor het eerst weer rijst kunnen eten, met wat boontjes. Dat ging redelijk.
Het probleem is eigenlijk dat alles mij naar maakt, zelfs water.
Cola geprobeerd, was geen succes
zondag 13 mei 2012 om 08:44
quote:jansenenjanssens schreef op 13 mei 2012 @ 08:18:
Pfff wat naar voor je.
Gezien de medicatie die je slikt is het niet gek dat je maagproblemen krijgt.
Had je hiervoor echt maagproblemen of waren het problemen met je darmen? daar zit nogal een verschil in
Ik heb een middenrifbreuk, dus ken de klachten wel, op de koorts na.
Wat mij helpt:
Geen koolzuur-rijke dranken
Rustig eten
Rechtop zitten bij het eten (dus aan tafel, niet op de bank)
Bepaald voedsel vermijd ik, maar dat is zo persoonlijk dat ik je daar geen tips in kan geven
Ik zorg dat ik onder een bepaald gewicht blijf
En sinds ik gestopt ben met roken heb ik ook veel minder last.
Ik heb omeprazol voor het geval ik een aanval krijg, met 2 paracetamol werkt dat het beste.
Sterkte!
Ik denk dat het hiervoor alleen mijn darmen waren, ik heb er een paar maanden terug 2 keer medicijnen voor gekregen, weet even niet meer hoe het heet, maar mensen met PDS gebruiken het ook. Dat werkte totdat mijn kuur op was.
Nu op gerommel na, geen darmklachten volgens mij...
Mijn gewicht is gelukkig nog gezond, al moet ik wel oppassen. 62 kilo bij 1.73.
betrapte mezelf erop dat ik volgens mij als ik zo doorga een eetstoornis ontwikkel.
Ik durf letterlijk niet meer te eten, terwijl ik het wel wil.
Zat gisteren huilend mijn crackers te eten, zo bang was ik weer voor alle klachten. Ze komen namelijk gezellig tegelijk.
Stel het zo lang mogelijk uit.
Roken doe ik al een maand of 8 niet meer. Ik blow soms voor mijn zenuwaandoeningen, maar dat raak ik ook niet meer aan sinds de klachten.
Pfff wat naar voor je.
Gezien de medicatie die je slikt is het niet gek dat je maagproblemen krijgt.
Had je hiervoor echt maagproblemen of waren het problemen met je darmen? daar zit nogal een verschil in
Ik heb een middenrifbreuk, dus ken de klachten wel, op de koorts na.
Wat mij helpt:
Geen koolzuur-rijke dranken
Rustig eten
Rechtop zitten bij het eten (dus aan tafel, niet op de bank)
Bepaald voedsel vermijd ik, maar dat is zo persoonlijk dat ik je daar geen tips in kan geven
Ik zorg dat ik onder een bepaald gewicht blijf
En sinds ik gestopt ben met roken heb ik ook veel minder last.
Ik heb omeprazol voor het geval ik een aanval krijg, met 2 paracetamol werkt dat het beste.
Sterkte!
Ik denk dat het hiervoor alleen mijn darmen waren, ik heb er een paar maanden terug 2 keer medicijnen voor gekregen, weet even niet meer hoe het heet, maar mensen met PDS gebruiken het ook. Dat werkte totdat mijn kuur op was.
Nu op gerommel na, geen darmklachten volgens mij...
Mijn gewicht is gelukkig nog gezond, al moet ik wel oppassen. 62 kilo bij 1.73.
betrapte mezelf erop dat ik volgens mij als ik zo doorga een eetstoornis ontwikkel.
Ik durf letterlijk niet meer te eten, terwijl ik het wel wil.
Zat gisteren huilend mijn crackers te eten, zo bang was ik weer voor alle klachten. Ze komen namelijk gezellig tegelijk.
Stel het zo lang mogelijk uit.
Roken doe ik al een maand of 8 niet meer. Ik blow soms voor mijn zenuwaandoeningen, maar dat raak ik ook niet meer aan sinds de klachten.
zondag 13 mei 2012 om 08:45
quote:yasuko schreef op 13 mei 2012 @ 08:40:
Ik pak net een banaan en zit te denken dat dat misschien ook iets voor jou is? Voor door de vla bijv.
Owja, banaan, dat eet ik ook. Al kan ik de laatste paar dagen geen bananen meer zien. Ze zijn ook op, straks maar nieuwe halen.
Maar door de vla heen is wel een goeie, misschien gaat het slikken dan makkelijker.
Ik pak net een banaan en zit te denken dat dat misschien ook iets voor jou is? Voor door de vla bijv.
Owja, banaan, dat eet ik ook. Al kan ik de laatste paar dagen geen bananen meer zien. Ze zijn ook op, straks maar nieuwe halen.
Maar door de vla heen is wel een goeie, misschien gaat het slikken dan makkelijker.
zondag 13 mei 2012 om 08:49
Mijn vader had precies dezelfde klachten. Met name het continu boeren en het ontzettend misselijk zijn. Na bloedonderzoek kwam uit dat hij een 'helicobacter pylori' bacterie had. Na antibiotica kuur gaat het stukken beter.
Ik wil niet zeggen dat jij dit ook hebt maar de klachten zijn eigenlijk identiek.
Ik wil niet zeggen dat jij dit ook hebt maar de klachten zijn eigenlijk identiek.
zondag 13 mei 2012 om 09:21
Een met spruitje, de pijnstillers zijn niet goed voor de maag, als het de helicobacter pylorie is (evt blijkt dat uit het maagonderzoek), dan is gezien de koorts een klachten het mogelijk dat je een maagzweer hebt.
Na onderzoek en behandeling duurt het herstel wel even een tijdje.
Na onderzoek en behandeling duurt het herstel wel even een tijdje.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 13 mei 2012 om 10:23
zondag 13 mei 2012 om 10:47
quote:scheelschaapje schreef op 13 mei 2012 @ 10:23:
diclofenac kan een maagzweer veroorzaken, maar het kan echt van alles zijn.
misschien kun je toch eerder terecht voor een gastro hoor. als je zoveel afvalt. maandag even bellen. (vorige week kon ik dezelfde dag nog terecht namelijk, maar das een ander ziekenhuis waarschijnlijk)
Misschien als ik zelf bel, dat ze me dan wel eerder willen helpen. Kan het altijd proberen. Vorige keer heeft de dokter namelijk gebeld.
Heb net wat gegeten, en de misselijkheid, boeren en omhoogkomen van eten begint weer heel erg. Hopen dat de gemberthee het een beetje verminderd. 21 jaar maar voel me af en toe 80 met al die dingen die ik heb.
diclofenac kan een maagzweer veroorzaken, maar het kan echt van alles zijn.
misschien kun je toch eerder terecht voor een gastro hoor. als je zoveel afvalt. maandag even bellen. (vorige week kon ik dezelfde dag nog terecht namelijk, maar das een ander ziekenhuis waarschijnlijk)
Misschien als ik zelf bel, dat ze me dan wel eerder willen helpen. Kan het altijd proberen. Vorige keer heeft de dokter namelijk gebeld.
Heb net wat gegeten, en de misselijkheid, boeren en omhoogkomen van eten begint weer heel erg. Hopen dat de gemberthee het een beetje verminderd. 21 jaar maar voel me af en toe 80 met al die dingen die ik heb.
zondag 13 mei 2012 om 15:35
Dat je afvalt is niet zo gek als je kijkt naar wat je eet. Of beter gezegd; wat je allemaal niet eet.
Bij dit soort dingen is het enorm belangrijk dat er goede begeleiding is en een goede kennisoverdracht. Weten hoe het lijf reageert op te weinig voedingsinname, hoe misselijkheid invloed kan hebben etc. etc. is echt enorm belangrijk.
Neem nu bijv. de angst die je hebt om te eten. Niet zo heel bizar, maar wel iets waar je onbewust naar zult gaan handelen als je het niet al bewust doet. Dat handelen is een gevolg die je kunt missen als kiespijn (sorry). Langere tijd niet eten kan er op zich voor zorgen dat je misselijk wordt. Ook zorgt het ervoor dat de signalen veranderen. Het lijf zal eerder roepen dat het vol zit, minder snel hongersignalen afgeven etc. Het is enorm makkelijk om in een vicieuze cirkel te komen die enorm destructief kan zijn als je niet genoeg voedingstoffen binnen krijgt.
Dat is dan "slechts" het stukje lijf qua honger etc. Daarnaast is er bijv. ook de brein, geest en emotie. Ondervoeding stompt af. Het lijf gaat in overlevingstand en voedingstoffen gaan als eerste naar de belangrijkste functies om te overleven en de rest wordt op rantsoen gezet. Dit kan afstompen. Venijnig is dat het erin sluipt en je niet van vandaag op morgen een drastische wijziging ervaart die dan wel opvalt. Dat afstompen kan eng ver gaan. Zoals ik het zelf altijd omschreven heb; "ik heb geen pyschische eetstoornis maar eetproblemen door een medisch probleem die eng vergelijkende gevolgen in het hoofd afleveren". Ik wíst verstandelijk dat er genoeg voedingstoffen in moesten, had op zichzelf een enorme drang daartoe maar stompte meer en meer af. Gevoelens vlakte af, alles vlakte af. Tot ik op een moment me besefte dat de wetenschap er nog steeds was, de wil om te vechten ook maar tegelijkertijd ik ook daarin zo afgestompt was dat het tegelijkertijd ook wel een "nou ja, als het niet is, is het niet zo". De vergelijking hoe ik die gevolgen heb ervaren waren eng gelijkend op bepaalde punten als een vriendin jaren geleden haar diepste anorexiatijd heeft ervaren. Ondervoeding is funest voor het hele lijf incl. brein, emotie en geest.
Om al die negatieve cirkels waar je oh zo makkelijk in kan vallen zo veel mogelijk te omzeilen is goede begeleiding en kennis een must. Helaas niet meer in het standaardpakket te vinden, maar een in ondervoeding gespecialiseerde dietist is met dit soort dingen echt een must. Helaas is lang niet elke dietist hierin bedreven, is soms even een speld in een hooiberg zoeken, maar de tocht meer dan waard.
Een aantal andere dingen; hoe zwaar het soms ook kan wegen, blijf eten! Kleine porties, vaker over de dag. Besef dat spugen eigenlijk altijd erger lijkt dan het is. Het is enorm moeilijk om daadwerkelijk de gehele maaginhoud retour te sturen. Elke minuut tussen eten en spugen is er een waarin het lijf al begonnen is aan de vertering en opname. In een vervelende situatie krijg je met een goede spuugbui dus nog altijd meer binnen dan wanneer je maar niet eet. Op het moment heb je 1 groot voordeel; je spuugt niet. Klinkt als een vlag op een drol, maar dat is in de strijd om genoeg binnen te krijgen en houden echt een enorm verschil. Maak daarvan een extra "wapen" om toch meer te gaan en blijven eten, hoe vervelend ook.
Als het niet al gedaan is; laat naar een internist verwijzen. Er is een heel scala aan mogelijkheden op medicijngebied maar daarbij is specialistische kennis wel zo welkom. Voor wat betreft het hoofdeind van bed omhoog zetten; dat is achterhaald. Pas bij een hoek van 45 graden is er effectief resultaat. Dat is nogal een hoek waar ook niet iedereen mee uit de voeten kan. Wees je bewust van houdingen waarbij je druk op de maag zet. Dat kan bijv. zijn wanneer je een hoofdeind van een bed omhoog zet maar de knik niet goed ter hoogte van de heupen is, als je verkeerd hoest, verkeerd tillen, noem het maar op.
Die dietist is ook weer een erg welkome schakel om waar je het niet zelf red om de voedselinname gezond te houden daarin te ondersteunen. Naast advies, begeleiding en kennisoverdracht op het punt van jouw eigen eten, kan waar nodig ook aanvullende middelen ingezet worden. Van drinkvoeding naar aansterkende poeders en noem het maar op. In bepaalde situaties wordt het vergoed.
Ga daarnaast een eetagenda bijhouden. Wat eet je, wanneer, welke hoeveelheid. Idem dito voor drinken. Wanneer gebruik je medicatie, welke en welke dosering. Idem dito voor klachten, noteer tijd, omschrijf klachten, eventuele handelingen die dat bij jou uitlokt (ga je bijv. enorm bewegen of doodstil op bed liggen). Des te duidelijker het is hoe en wat precies, des te duidelijker het soms kan zijn om te achterhalen in welke hoek. De maagzweer is al even genoemd, maar zo zijn er nog vele mogelijkheden.
Bijt ook niet te vast in die gastroscopie. Je merkt bij dit soort dingen nogal eens dat mensen te veel naar een afspraak of onderzoek toe leven, bewust of onbewust verwachtend dan hét antwoord te krijgen en een directe oplossing. Zou prachtig zijn, gun je natuurlijk een ieder, maar de praktijk is helaas dat dit niet altijd weggelegd is. Juist ook omdat het niet altijd direct klip en klaar is waarom en/of hoe aan te pakken. De klap die kan komen als er enorme hoop ligt op "dan weten we meer, dan komt het goed" en dat niet gebeurt kan enorm zijn. Je merkt zelf al dat door het hele gebeuren je minder flexibiliteit over hebt, je bent als het ware al tot over je oren bezig met "overleven". Hoe kl*te en onverhoopt ook, die klap voor jezelf beperken is op zo'n moment enorm welkom.
Die behandeling bij de tandarts is nodig, maar ook dat is nu een belangrijk knelpunt. Genezing vergt enorm veel van het lijf. Als er dan sprake is van ondervoeding is dat echt een dubbele aanslag op het lijf. Bespreek dit van te voren goed, wees ervan bewust en tref waar mogelijk voorzorgsmaatregelen om het lijf het niet nog moeilijker te maken. Vooral eiwitten zijn stoffen waar je in een genezingsproces meer van verbruikt, naast o.a. calo's.
Belangrijkste is echt goede ondersteuning en kennisoverdracht. Niet op de laatste plaats ook emotionele ondersteuning. Niet omdat het daarmee in de hoek van psychische eetstoornissen gegooid wordt, maar omdat langdurige ondervoeding en de strijd daarin emotioneel enorm veel kan vergen en zelfs overeenkomsten kan hebben zoals het afstompen.
Bij dit soort dingen is het enorm belangrijk dat er goede begeleiding is en een goede kennisoverdracht. Weten hoe het lijf reageert op te weinig voedingsinname, hoe misselijkheid invloed kan hebben etc. etc. is echt enorm belangrijk.
Neem nu bijv. de angst die je hebt om te eten. Niet zo heel bizar, maar wel iets waar je onbewust naar zult gaan handelen als je het niet al bewust doet. Dat handelen is een gevolg die je kunt missen als kiespijn (sorry). Langere tijd niet eten kan er op zich voor zorgen dat je misselijk wordt. Ook zorgt het ervoor dat de signalen veranderen. Het lijf zal eerder roepen dat het vol zit, minder snel hongersignalen afgeven etc. Het is enorm makkelijk om in een vicieuze cirkel te komen die enorm destructief kan zijn als je niet genoeg voedingstoffen binnen krijgt.
Dat is dan "slechts" het stukje lijf qua honger etc. Daarnaast is er bijv. ook de brein, geest en emotie. Ondervoeding stompt af. Het lijf gaat in overlevingstand en voedingstoffen gaan als eerste naar de belangrijkste functies om te overleven en de rest wordt op rantsoen gezet. Dit kan afstompen. Venijnig is dat het erin sluipt en je niet van vandaag op morgen een drastische wijziging ervaart die dan wel opvalt. Dat afstompen kan eng ver gaan. Zoals ik het zelf altijd omschreven heb; "ik heb geen pyschische eetstoornis maar eetproblemen door een medisch probleem die eng vergelijkende gevolgen in het hoofd afleveren". Ik wíst verstandelijk dat er genoeg voedingstoffen in moesten, had op zichzelf een enorme drang daartoe maar stompte meer en meer af. Gevoelens vlakte af, alles vlakte af. Tot ik op een moment me besefte dat de wetenschap er nog steeds was, de wil om te vechten ook maar tegelijkertijd ik ook daarin zo afgestompt was dat het tegelijkertijd ook wel een "nou ja, als het niet is, is het niet zo". De vergelijking hoe ik die gevolgen heb ervaren waren eng gelijkend op bepaalde punten als een vriendin jaren geleden haar diepste anorexiatijd heeft ervaren. Ondervoeding is funest voor het hele lijf incl. brein, emotie en geest.
Om al die negatieve cirkels waar je oh zo makkelijk in kan vallen zo veel mogelijk te omzeilen is goede begeleiding en kennis een must. Helaas niet meer in het standaardpakket te vinden, maar een in ondervoeding gespecialiseerde dietist is met dit soort dingen echt een must. Helaas is lang niet elke dietist hierin bedreven, is soms even een speld in een hooiberg zoeken, maar de tocht meer dan waard.
Een aantal andere dingen; hoe zwaar het soms ook kan wegen, blijf eten! Kleine porties, vaker over de dag. Besef dat spugen eigenlijk altijd erger lijkt dan het is. Het is enorm moeilijk om daadwerkelijk de gehele maaginhoud retour te sturen. Elke minuut tussen eten en spugen is er een waarin het lijf al begonnen is aan de vertering en opname. In een vervelende situatie krijg je met een goede spuugbui dus nog altijd meer binnen dan wanneer je maar niet eet. Op het moment heb je 1 groot voordeel; je spuugt niet. Klinkt als een vlag op een drol, maar dat is in de strijd om genoeg binnen te krijgen en houden echt een enorm verschil. Maak daarvan een extra "wapen" om toch meer te gaan en blijven eten, hoe vervelend ook.
Als het niet al gedaan is; laat naar een internist verwijzen. Er is een heel scala aan mogelijkheden op medicijngebied maar daarbij is specialistische kennis wel zo welkom. Voor wat betreft het hoofdeind van bed omhoog zetten; dat is achterhaald. Pas bij een hoek van 45 graden is er effectief resultaat. Dat is nogal een hoek waar ook niet iedereen mee uit de voeten kan. Wees je bewust van houdingen waarbij je druk op de maag zet. Dat kan bijv. zijn wanneer je een hoofdeind van een bed omhoog zet maar de knik niet goed ter hoogte van de heupen is, als je verkeerd hoest, verkeerd tillen, noem het maar op.
Die dietist is ook weer een erg welkome schakel om waar je het niet zelf red om de voedselinname gezond te houden daarin te ondersteunen. Naast advies, begeleiding en kennisoverdracht op het punt van jouw eigen eten, kan waar nodig ook aanvullende middelen ingezet worden. Van drinkvoeding naar aansterkende poeders en noem het maar op. In bepaalde situaties wordt het vergoed.
Ga daarnaast een eetagenda bijhouden. Wat eet je, wanneer, welke hoeveelheid. Idem dito voor drinken. Wanneer gebruik je medicatie, welke en welke dosering. Idem dito voor klachten, noteer tijd, omschrijf klachten, eventuele handelingen die dat bij jou uitlokt (ga je bijv. enorm bewegen of doodstil op bed liggen). Des te duidelijker het is hoe en wat precies, des te duidelijker het soms kan zijn om te achterhalen in welke hoek. De maagzweer is al even genoemd, maar zo zijn er nog vele mogelijkheden.
Bijt ook niet te vast in die gastroscopie. Je merkt bij dit soort dingen nogal eens dat mensen te veel naar een afspraak of onderzoek toe leven, bewust of onbewust verwachtend dan hét antwoord te krijgen en een directe oplossing. Zou prachtig zijn, gun je natuurlijk een ieder, maar de praktijk is helaas dat dit niet altijd weggelegd is. Juist ook omdat het niet altijd direct klip en klaar is waarom en/of hoe aan te pakken. De klap die kan komen als er enorme hoop ligt op "dan weten we meer, dan komt het goed" en dat niet gebeurt kan enorm zijn. Je merkt zelf al dat door het hele gebeuren je minder flexibiliteit over hebt, je bent als het ware al tot over je oren bezig met "overleven". Hoe kl*te en onverhoopt ook, die klap voor jezelf beperken is op zo'n moment enorm welkom.
Die behandeling bij de tandarts is nodig, maar ook dat is nu een belangrijk knelpunt. Genezing vergt enorm veel van het lijf. Als er dan sprake is van ondervoeding is dat echt een dubbele aanslag op het lijf. Bespreek dit van te voren goed, wees ervan bewust en tref waar mogelijk voorzorgsmaatregelen om het lijf het niet nog moeilijker te maken. Vooral eiwitten zijn stoffen waar je in een genezingsproces meer van verbruikt, naast o.a. calo's.
Belangrijkste is echt goede ondersteuning en kennisoverdracht. Niet op de laatste plaats ook emotionele ondersteuning. Niet omdat het daarmee in de hoek van psychische eetstoornissen gegooid wordt, maar omdat langdurige ondervoeding en de strijd daarin emotioneel enorm veel kan vergen en zelfs overeenkomsten kan hebben zoals het afstompen.
when you wish upon a star...
zondag 13 mei 2012 om 20:23
Lovelycomplex
Gelukkig geef je niet over. Maar het is wel vervelend dat je zoveel afvalt.
Ikzelf heb reflux en ben nu na een jaar nog steeds 8 kilo te licht.Ik geef regelmatig over (vooral in stresssituaties) en val dan weer af.
Zoals Pixiedust al zei: blijf eten, maar minder de porties. Je kunt beter ieder uur iets eten, dan ineens heel veel.
Gelukkig geef je niet over. Maar het is wel vervelend dat je zoveel afvalt.
Ikzelf heb reflux en ben nu na een jaar nog steeds 8 kilo te licht.Ik geef regelmatig over (vooral in stresssituaties) en val dan weer af.
Zoals Pixiedust al zei: blijf eten, maar minder de porties. Je kunt beter ieder uur iets eten, dan ineens heel veel.
vrijdag 25 mei 2012 om 13:19
Nou, gastroscopie net gehad. Mijn god, de maagzuur zat over mijn halve gezicht en in mijn oor. Kon het niet tegenhouden toen de slang naar binnen ging.
Omdat ik fobisch ben voor overgeven vond ik het doodeng, maar heb me volgens de artsen rustiger gehouden dan de meeste mensen. Wat ik niet vond, probeerde toch een keer of 4 krampachtig die slang eruit te persen
Ze hebben op het moment niks gevonden. Moet volgende week dokter bellen voor de bacteriële uitslag. En klinkt stom, maar ik ga balen als ze niks vinden. Wil er vanaf. Vraag me af wat de volgende stap is als ook uit de kweek niks komt...
Nu 3 uur later, durf ik nog steeds niet te eten omdat mijn keel en slokdarm pijn doen... Vraag me af of dit normaal is. Vriend is inmiddels een lekker broodje aan het maken. Hopelijk gaat dat goed.
Slik inmiddels ook domperidon en omeprazol, dat werkt. Ik kan weer meer eten dan crackers. Dus er zal vast wel iets met me zijn. Heb namelijk ook gedacht dat het tussen mn oren zat. Maar na het eten van een beetje nasi ging het weer fout.
Hopelijk is dit alles snel voorbij....
Omdat ik fobisch ben voor overgeven vond ik het doodeng, maar heb me volgens de artsen rustiger gehouden dan de meeste mensen. Wat ik niet vond, probeerde toch een keer of 4 krampachtig die slang eruit te persen
Ze hebben op het moment niks gevonden. Moet volgende week dokter bellen voor de bacteriële uitslag. En klinkt stom, maar ik ga balen als ze niks vinden. Wil er vanaf. Vraag me af wat de volgende stap is als ook uit de kweek niks komt...
Nu 3 uur later, durf ik nog steeds niet te eten omdat mijn keel en slokdarm pijn doen... Vraag me af of dit normaal is. Vriend is inmiddels een lekker broodje aan het maken. Hopelijk gaat dat goed.
Slik inmiddels ook domperidon en omeprazol, dat werkt. Ik kan weer meer eten dan crackers. Dus er zal vast wel iets met me zijn. Heb namelijk ook gedacht dat het tussen mn oren zat. Maar na het eten van een beetje nasi ging het weer fout.
Hopelijk is dit alles snel voorbij....
vrijdag 25 mei 2012 om 14:28
vrijdag 25 mei 2012 om 21:37
Mijn maagklachten (misselijk, hongergevoel, uitstralende pijn naar rug en middenrif) bleken uiteindelijk galstenen te zijn. Ook gastroscopie gehad waarop niks te zien was. Maagtabletten. Ureum-ademtest (ofzoiets). De hele santenkraam. Tot een echo na een aanval waarbij ik alleen nog maar in elkaar gedoken op de bank kon liggen uitwees dat het dus niet mijn maag was, maar mijn galblaas. Die is er nu uit en nooit meer last. Kan ook alles weer eten.
M.a.w. Staar je niet blind op je maag. Het kan ook iets anders zijn...
Sterkte in elk geval!
M.a.w. Staar je niet blind op je maag. Het kan ook iets anders zijn...
Sterkte in elk geval!
dinsdag 29 mei 2012 om 16:02
2 jaar geleden begonnen bij mij klachten na een (paar) maagdarminfecties/buikgriepjes. Aanhoudend misselijk en aanvallen van kotsmisselijk, daarna kwam ook gruwelijke maagpijn. Daarbij eerst wat diarree-achtige ontlasting, na een paar maanden (en sindsdien) obstipatie, waar ik heel erg vol/misselijk van werd.
Ik heb een jaar met deze klachten gelopen, allerlei medicijnen, poedertjes, dieten en behandelingen geprobeerd, maar het werkte allemaal niet of maar tijdelijk.
Ik had altijd al een gevoelige maag en ook tijdens mijn zwangerschap heel erg ziek geweest.
Het zijn bij mij 'gewoon' functionele maag-darmklachten. Pas (nogmaals) allerlei onderzoeken gehad bij de internist, maar er komt niet uit.
Na een jaar zo ziek te zijn geweest, heb ik dmv een Amerikaans forum voor PDS (IBS) een dieet kunnen samenstellen dat écht werkt. www.helpforibs.org
Helaas ging het na een tijdje weer slechter (kon nog minder verdragen, ws agv stress), maar gelukkig ben ik nu sinds kort toch weer terug op dit dieet. Het is het enige wat echt goed heeft gewerkt bij mij.
Wat mij vooral opvalt in wat je schrijft dat je eet is vanillevla. Zuivel (alle melkproducten) is een van de sterkste veroorzakers van mijn klachten. En crackers, wat zijn dat voor crackers? Witmeel of volkoren? Ik kan absoluut geen bruin/volkoren verdragen. En ook geen suiker(s)..
Ik heb een jaar met deze klachten gelopen, allerlei medicijnen, poedertjes, dieten en behandelingen geprobeerd, maar het werkte allemaal niet of maar tijdelijk.
Ik had altijd al een gevoelige maag en ook tijdens mijn zwangerschap heel erg ziek geweest.
Het zijn bij mij 'gewoon' functionele maag-darmklachten. Pas (nogmaals) allerlei onderzoeken gehad bij de internist, maar er komt niet uit.
Na een jaar zo ziek te zijn geweest, heb ik dmv een Amerikaans forum voor PDS (IBS) een dieet kunnen samenstellen dat écht werkt. www.helpforibs.org
Helaas ging het na een tijdje weer slechter (kon nog minder verdragen, ws agv stress), maar gelukkig ben ik nu sinds kort toch weer terug op dit dieet. Het is het enige wat echt goed heeft gewerkt bij mij.
Wat mij vooral opvalt in wat je schrijft dat je eet is vanillevla. Zuivel (alle melkproducten) is een van de sterkste veroorzakers van mijn klachten. En crackers, wat zijn dat voor crackers? Witmeel of volkoren? Ik kan absoluut geen bruin/volkoren verdragen. En ook geen suiker(s)..
