Gezondheid
alle pijlers
Metformine
vrijdag 15 januari 2016 om 19:11
Ik moet beginnen met het slikken van tabletten metformine vanwege diabetes.
Een paar maanden geleden was ik er ook mee begonnen. Ik had toen een paar dagen lang zulke maagkrampen dat ik de hele dag op bed moest liggen. Ik moest steeds overgeven en op een gegeven moment gaf ik zelfs water over. Ik ben toen gestopt, want ik kon niet meer tegen de pijn en ik had zo'n dorst, maar ik kon niks binnen houden.
Ik moet die metformine weer gaan gebruiken, omdat mijn suiker te hoog is. Ik ben nu bang dat het weer gaat gebeuren dat ik er zo slecht tegen kan. Mijn huisarts zegt dat het bekend is dat metformine in het begin irritatie kan veroorzaken, maar dat het na een aantal dagen vanzelf weer overgaat.
Heeft iemand hier misschien meegemaakt dat je metformine in het begin slecht kon verdragen en dat het daarna vanzelf beter ging? Ik heb wat succesverhalen nodig, want ik ben bang voor weer die ellende van maagkrampen en overgeven.
Een paar maanden geleden was ik er ook mee begonnen. Ik had toen een paar dagen lang zulke maagkrampen dat ik de hele dag op bed moest liggen. Ik moest steeds overgeven en op een gegeven moment gaf ik zelfs water over. Ik ben toen gestopt, want ik kon niet meer tegen de pijn en ik had zo'n dorst, maar ik kon niks binnen houden.
Ik moet die metformine weer gaan gebruiken, omdat mijn suiker te hoog is. Ik ben nu bang dat het weer gaat gebeuren dat ik er zo slecht tegen kan. Mijn huisarts zegt dat het bekend is dat metformine in het begin irritatie kan veroorzaken, maar dat het na een aantal dagen vanzelf weer overgaat.
Heeft iemand hier misschien meegemaakt dat je metformine in het begin slecht kon verdragen en dat het daarna vanzelf beter ging? Ik heb wat succesverhalen nodig, want ik ben bang voor weer die ellende van maagkrampen en overgeven.
vrijdag 15 januari 2016 om 20:08
quote:-NummerZoveel- schreef op 15 januari 2016 @ 19:54:
[...]
Heb je al eens proberen af te vallen met behulp van een psycholoog? Vaak zijn er redenen waarom je het afvallen niet zo belangrijk vindt dat je het vol kunt houden, en dan gaat het ook niet lukken voordat je achter die reden bent en daar wat mee gedaan hebt.
Ik was bij de psycholoog omdat ik last had van Binge Eating Disorder (BED). Van vreetbuien, op zijn Nederlands gezegd. Die vreetbuien heb ik nu gelukkig niet meer, maar ik eet wel structureel te veel en te slecht. De psycholoog heeft wel een beetje geholpen: ik woog eerst 127 kilo en nu weeg ik 109 kilo. Dat is nog steeds veel te zwaar.
Zij linken mijn eetgedrag aan mijn gewelddadige jeugd. Ik ben in mijn kindertijd (tussen 7 en 12 jaar) regelmatig afgeranseld door mijn ouders met een leren riem. Ik weet niet precies hoe lang het pak slaag duurde, maar ik denk dat het wel twee minuten duurde dat ik herhaaldelijk geslagen werd met een riem. Ik kan me de brandende pijn die de riem veroorzaakte goed herinneren. Er waren ook veel ruzies en er was veel geschreeuw en huiselijk geweld. Mijn broer en mijn vader vochten soms fysiek met elkaar en dat was heel eng voor mij als klein kind om te zien. Dat ik geen veiligheid kende in mijn jeugd ziet de psycholoog als een oorzaak voor mijn eetgedrag dat ik troost zoek in eten.
Maar mijn jeugd mag geen excuus zijn om zo dik te zijn, daarom ben ik op een gegeven moment gestopt met naar de psycholoog gaan. Ik moet echt afvallen.
[...]
Heb je al eens proberen af te vallen met behulp van een psycholoog? Vaak zijn er redenen waarom je het afvallen niet zo belangrijk vindt dat je het vol kunt houden, en dan gaat het ook niet lukken voordat je achter die reden bent en daar wat mee gedaan hebt.
Ik was bij de psycholoog omdat ik last had van Binge Eating Disorder (BED). Van vreetbuien, op zijn Nederlands gezegd. Die vreetbuien heb ik nu gelukkig niet meer, maar ik eet wel structureel te veel en te slecht. De psycholoog heeft wel een beetje geholpen: ik woog eerst 127 kilo en nu weeg ik 109 kilo. Dat is nog steeds veel te zwaar.
Zij linken mijn eetgedrag aan mijn gewelddadige jeugd. Ik ben in mijn kindertijd (tussen 7 en 12 jaar) regelmatig afgeranseld door mijn ouders met een leren riem. Ik weet niet precies hoe lang het pak slaag duurde, maar ik denk dat het wel twee minuten duurde dat ik herhaaldelijk geslagen werd met een riem. Ik kan me de brandende pijn die de riem veroorzaakte goed herinneren. Er waren ook veel ruzies en er was veel geschreeuw en huiselijk geweld. Mijn broer en mijn vader vochten soms fysiek met elkaar en dat was heel eng voor mij als klein kind om te zien. Dat ik geen veiligheid kende in mijn jeugd ziet de psycholoog als een oorzaak voor mijn eetgedrag dat ik troost zoek in eten.
Maar mijn jeugd mag geen excuus zijn om zo dik te zijn, daarom ben ik op een gegeven moment gestopt met naar de psycholoog gaan. Ik moet echt afvallen.
vrijdag 15 januari 2016 om 20:18
Ik slik oon Metformine. Ik vind het vreselijk, begon met 1x ker dag, toen twee en op een gegeven moment 3. De bijwerkingen waren heftig en bleven ook zo. Vooral,de diarree en het plotseling opkomen en niet meer te stoppen. Dus een paar genante situaties meegemaakt. Dat ging zo ver dat ik nauwelijks de deur uit durfde en als we uit eten gingen, geen medicijnen innam.
Inmiddels heb ik 1 pil ingeruild voor Glicazide en het gaat beter nu. Praat erover met de huisarts zou ik zeggen. Bij mij ging mijn sociale leven eraan en mijn gezin begon een hekel aan me te krijgen, omdat ik nooit ergens naar toewilde dat verder dan 100 meter van een plee was.
Overigens ben ik nog niks afgevallen en kom nu zelfs aan. Ben op zoek naar een psycholoog die me kan helpen te onderzoeken waarom het niët lukt. Het lijkt wel of ik een blokkade heb ofzo. Slik mijjn medicijnen ook slecht, e.e.a zal wel met elkaar samenhangen.
Inmiddels heb ik 1 pil ingeruild voor Glicazide en het gaat beter nu. Praat erover met de huisarts zou ik zeggen. Bij mij ging mijn sociale leven eraan en mijn gezin begon een hekel aan me te krijgen, omdat ik nooit ergens naar toewilde dat verder dan 100 meter van een plee was.
Overigens ben ik nog niks afgevallen en kom nu zelfs aan. Ben op zoek naar een psycholoog die me kan helpen te onderzoeken waarom het niët lukt. Het lijkt wel of ik een blokkade heb ofzo. Slik mijjn medicijnen ook slecht, e.e.a zal wel met elkaar samenhangen.
vrijdag 15 januari 2016 om 20:18
Je zou ook eens kunnen kijken naar de achtergronden van je ziekte. Niet in plaats van medicijnen maar ter ondersteuning. Het heeft te maken met insulineresistentie en dat kan je wat bijsturen. http://www.orthokennis.nl/artikelen/metabool-syndroom
En ene meneer Gabriël heeft zichzelf van overgewicht af geholpen door er anders naar te kijken; door aan de achterliggende oorzaak, gebrek aan veiligheid te werken. En dan heb je soms meer aan een psycholoog dan een diëtist.
En ene meneer Gabriël heeft zichzelf van overgewicht af geholpen door er anders naar te kijken; door aan de achterliggende oorzaak, gebrek aan veiligheid te werken. En dan heb je soms meer aan een psycholoog dan een diëtist.
vrijdag 15 januari 2016 om 20:18
Ik ben geen psycholoog, dus ik kan er goed naast zitten. Maar mogelijk geeft eten jou dan een soort van plaatsvervangend gevoel van (schijn)veiligheid, en maakt dat het voor jou moeilijker om de knop helemaal om te zetten. Ik zou toch eens overwegen om terug te gaan naar jouw psycholoog (of een ander) om hulp te krijgen bij dat laatste stukje. Je bent al zover gekomen, echt een enorme prestatie. En het is gewoon hartstikke zonde als je nu niet meer verder komt door koppigheid. Sterkte meid!
vrijdag 15 januari 2016 om 20:30
Ik heb sinds een paar maanden Forxiga, samen met Metformine en Gliclazide. De Forxiga is een relatief nieuw medicatie. Het zorgt er voor dat wat je aan suikers binnen krijgt, het er uit plast en dan val je op den duur af, is de belofte. Nou, ben nog niks afgevallen. De Forxiga word alleen vergoed als jd Metformine en nog een andere pil er naastgebruikt.
Ik heb ook Tolbutamide en Victoza gehad. Niks hielp. Als die Forxiga ook niet helpt, misschien weer terug naar Victoza of insuline. Dus afwachten eind februari
Ik heb ook Tolbutamide en Victoza gehad. Niks hielp. Als die Forxiga ook niet helpt, misschien weer terug naar Victoza of insuline. Dus afwachten eind februari
vrijdag 15 januari 2016 om 20:47
quote:dutchsuzanne schreef op 15 januari 2016 @ 20:18:
Ik slik oon Metformine. Ik vind het vreselijk, begon met 1x ker dag, toen twee en op een gegeven moment 3. De bijwerkingen waren heftig en bleven ook zo. Vooral,de diarree en het plotseling opkomen en niet meer te stoppen. Dus een paar genante situaties meegemaakt. Dat ging zo ver dat ik nauwelijks de deur uit durfde en als we uit eten gingen, geen medicijnen innam.
Dat klinkt vreselijk.
Ik slik oon Metformine. Ik vind het vreselijk, begon met 1x ker dag, toen twee en op een gegeven moment 3. De bijwerkingen waren heftig en bleven ook zo. Vooral,de diarree en het plotseling opkomen en niet meer te stoppen. Dus een paar genante situaties meegemaakt. Dat ging zo ver dat ik nauwelijks de deur uit durfde en als we uit eten gingen, geen medicijnen innam.
Dat klinkt vreselijk.
vrijdag 15 januari 2016 om 20:50
@iedereen in dit topic: bedankt voor jullie lieve reacties! Het heeft me over de drempel geholpen om in ieder geval zojuist het eerste tablet metformine te slikken, want dat durfde ik niet omdat ik bang was weer maagkrampen te krijgen. Ik wilde al eerder weer beginnen, maar ik stelde het steeds uit. Jullie reacties hebben mij over de streep getrokken.
Ik moet er uiteindelijk twee per dag slikken, maar ik bouw het eerst op met één per dag omdat het de vorige keer zo slecht met me ging. Nu moet ik afwachten hoe mijn lichaam reageert op één tablet per dag. Het is een 500 mg tablet, er bestaan ook 1000 mg tabletten geloof ik.
Heel hartelijk dank jullie allemaal!
Ik moet er uiteindelijk twee per dag slikken, maar ik bouw het eerst op met één per dag omdat het de vorige keer zo slecht met me ging. Nu moet ik afwachten hoe mijn lichaam reageert op één tablet per dag. Het is een 500 mg tablet, er bestaan ook 1000 mg tabletten geloof ik.
Heel hartelijk dank jullie allemaal!
vrijdag 15 januari 2016 om 20:59
Klopt ippy, ik vind die opmerking van de huisarts ook ongepast en lijkt te getuigen van weinig kennis van zaken. Echt.....ik hoop dat jouw huisartsenpraktijk een praktijkverpleegkundige of praktijkondersteuner in dienst heeft. Zij kunnen de controles voor de diabetes regelen en je ondersteunen, ook je helpen bij de juiste weg naar verder gewichtsverlies!
Verity, ik zou je wel willen adviseren om de metformine de volgende keer bij de maaltijd in te nemen, juist om te voorkomen dat je klachten krijgt. Metformine kan worden opgehoogd tot maximaal 3000 mg per dag indien het wordt verdragen.
Verity, ik zou je wel willen adviseren om de metformine de volgende keer bij de maaltijd in te nemen, juist om te voorkomen dat je klachten krijgt. Metformine kan worden opgehoogd tot maximaal 3000 mg per dag indien het wordt verdragen.
vrijdag 15 januari 2016 om 21:31
Wat een ontzettend ondeskundig advies heb jij van je huisarts gekregen, ik schrik ervan!
Uit de richtlijnen van het Nederlands Huisartsen Genootschap haal ik, als leek, al verschillende alternatieve middelen. En nog ernstiger: bij Metformine staat duidelijk dat 5% van de patiënten het middel niet verdraagt en dat de Metformine gestaakt moet worden bij braken, diarree en/of dreigende dehydratatie.
Hier een linkje naar de richtlijnen:
uitgebreide versie: https://www.nhg.org/stand ... -diabetes-mellitus-type-2
verkorte versie: https://www.nhg.org/stand ... /diabetes-mellitus-type-2
overzicht van de medicatie (exclusief insulines): https://www.nhg.org/sites ... nt/nhg_org/images/m01.jpg
Zoals je in de standaard kunt lezen, die je huisarts geacht wordt te kennen en toe te kunnen passen, heeft de huisarts nog een heel arsenaal pillen tot zijn beschikking. Bijvoorbeeld voor als Metformine niet verdragen wordt.
Ook in de bijsluiter lees ik dat je bij braken moet stoppen met de inname van Metformine en een arts moet raadplegen.
Ik hoop dat het gewoon pech was en dat je gewoon een virusje had. Maar mocht je nu weer zo gaan braken, dan zou ik op dat moment de Huisartsenpost bellen voor advies.
En ga alsjeblieft in gesprek met je huisarts (print desnoods de standaard uit) of zoek een ander. Deze klinkt als een ontzettende prutser.
Uit de richtlijnen van het Nederlands Huisartsen Genootschap haal ik, als leek, al verschillende alternatieve middelen. En nog ernstiger: bij Metformine staat duidelijk dat 5% van de patiënten het middel niet verdraagt en dat de Metformine gestaakt moet worden bij braken, diarree en/of dreigende dehydratatie.
Hier een linkje naar de richtlijnen:
uitgebreide versie: https://www.nhg.org/stand ... -diabetes-mellitus-type-2
verkorte versie: https://www.nhg.org/stand ... /diabetes-mellitus-type-2
overzicht van de medicatie (exclusief insulines): https://www.nhg.org/sites ... nt/nhg_org/images/m01.jpg
Zoals je in de standaard kunt lezen, die je huisarts geacht wordt te kennen en toe te kunnen passen, heeft de huisarts nog een heel arsenaal pillen tot zijn beschikking. Bijvoorbeeld voor als Metformine niet verdragen wordt.
Ook in de bijsluiter lees ik dat je bij braken moet stoppen met de inname van Metformine en een arts moet raadplegen.
Ik hoop dat het gewoon pech was en dat je gewoon een virusje had. Maar mocht je nu weer zo gaan braken, dan zou ik op dat moment de Huisartsenpost bellen voor advies.
En ga alsjeblieft in gesprek met je huisarts (print desnoods de standaard uit) of zoek een ander. Deze klinkt als een ontzettende prutser.
zondag 17 januari 2016 om 21:34
quote:mallebeppie schreef op 16 januari 2016 @ 10:46:
Hoe gaat het met je?
Ik had gisteravond een heel verhaal zitten typen en toen ik klikte op 'Plaats je reactie' kreeg ik een foutmelding. Het forum was te druk of iets van dat er teveel belangstelling was. Post dus weg. Ik ben toen gaan slapen.
Het gaat goed. Vrijdag en gisteren heb ik één Metformine ingenomen en vandaag zelfs twee. Tot nu toe heb ik geen maagkrampen.
Erbij eten helpt! Misschien ging het de vorige keer helemaal mis, omdat ik door het overgeven niks meer at en alleen maar water dronk (wat ik ook overgaf) en toch die Metformine door bleef slikken. Ik ging ermee door, omdat de huisarts had gezegd dat de bijwerkingen vanzelf over zouden gaan. En de vorige keer ging ik gelijk 2 tabletten slikken, dat ging mis, nu ben ik gisteren en eergisteren begonnen met één tablet.
Ik ben wel nogal slaperig en suf ervan, dus ik heb veel geslapen dit weekend. Ik slaap altijd slecht, vroeger als kind had ik vaak last van nachtmerries, dus misschien maakt het medicijn nog ietsje suffer.
Ik moet volgende week maandag (dus over een week) bloed prikken, denk je dat het al effect zal hebben op mijn suikerwaarde voor die tijd? Of is dat te snel?
Hoe gaat het met je?
Ik had gisteravond een heel verhaal zitten typen en toen ik klikte op 'Plaats je reactie' kreeg ik een foutmelding. Het forum was te druk of iets van dat er teveel belangstelling was. Post dus weg. Ik ben toen gaan slapen.
Het gaat goed. Vrijdag en gisteren heb ik één Metformine ingenomen en vandaag zelfs twee. Tot nu toe heb ik geen maagkrampen.
Erbij eten helpt! Misschien ging het de vorige keer helemaal mis, omdat ik door het overgeven niks meer at en alleen maar water dronk (wat ik ook overgaf) en toch die Metformine door bleef slikken. Ik ging ermee door, omdat de huisarts had gezegd dat de bijwerkingen vanzelf over zouden gaan. En de vorige keer ging ik gelijk 2 tabletten slikken, dat ging mis, nu ben ik gisteren en eergisteren begonnen met één tablet.
Ik ben wel nogal slaperig en suf ervan, dus ik heb veel geslapen dit weekend. Ik slaap altijd slecht, vroeger als kind had ik vaak last van nachtmerries, dus misschien maakt het medicijn nog ietsje suffer.
Ik moet volgende week maandag (dus over een week) bloed prikken, denk je dat het al effect zal hebben op mijn suikerwaarde voor die tijd? Of is dat te snel?
zondag 17 januari 2016 om 21:54
quote:-NummerZoveel- schreef op 15 januari 2016 @ 20:18:
Ik zou toch eens overwegen om terug te gaan naar jouw psycholoog (of een ander) om hulp te krijgen bij dat laatste stukje.
De behandeling bij de psycholoog is afgesloten omdat ik al maanden geen last meer had van binge eating. Daarna ging het steeds dieper in op mijn kindertijd, maar dat hoefde voor mij niet zo. We hadden wat verschil van mening over wat er nodig was.
Toen ik 7 jaar was ben ik ermee begonnen mezelf in een grote kast op te sluiten. Ik kon zitten op de bodem van de kast. Ik vond het fijn mij daarin terug te trekken. Als ik in de kast zat, kon niemand mij zien en kreeg ik geen slaag met de riem. Meestal gebeurde het met een leren riem, soms kreeg ik slaag met een stok of met een schoen of met een metalen pollepel. In de kast was er vrede en rust. Mij terugtrekken in de kast heb ik een paar jaar lang vaak gedaan tot ik naar de brugklas ging en de klappen vanzelf ophielden.
Nu ik volwassen ben, sluit ik mezelf natuurlijk niet meer op in een kast, maar ik trek me wel nog altijd terug van mensen. Ik kan de drukte niet goed verdragen en ik ben het liefste altijd thuis met mijn huisdier. Ik heb nooit een relatie gehad, maar dat mis ik niet. De psycholoog vond dat ik me socialer op moest stellen, meer naar buiten moest gaan, maar dat wilde ik niet. Ik ben nu een veertiger en ik vind het wel goed zo.
Ik ben een beetje mensenschuw geworden door mijn gewelddadige kindertijd, maar omdat ik wel functioneer (ik werk 32-40 uur per week en ik ga naar buiten als het echt moet, bijv. voor werk en de supermarkt en de dokter) en het binge eating was gestopt, hebben we in overleg besloten dat de behandeling ophoudt.
Ik weet niet anders dan dat ik me terugtrek, ik ben eraan gewend al sinds mijn kindertijd. Het is dus niet iets waar ik ongelukkig door ben en ik mis de sociale contacten niet. Ik heb wel een paar vriendinnen en een grote familie, maar ik sla vaak de uitnodigingen af omdat ik liever thuis blijf.
Ik zou toch eens overwegen om terug te gaan naar jouw psycholoog (of een ander) om hulp te krijgen bij dat laatste stukje.
De behandeling bij de psycholoog is afgesloten omdat ik al maanden geen last meer had van binge eating. Daarna ging het steeds dieper in op mijn kindertijd, maar dat hoefde voor mij niet zo. We hadden wat verschil van mening over wat er nodig was.
Toen ik 7 jaar was ben ik ermee begonnen mezelf in een grote kast op te sluiten. Ik kon zitten op de bodem van de kast. Ik vond het fijn mij daarin terug te trekken. Als ik in de kast zat, kon niemand mij zien en kreeg ik geen slaag met de riem. Meestal gebeurde het met een leren riem, soms kreeg ik slaag met een stok of met een schoen of met een metalen pollepel. In de kast was er vrede en rust. Mij terugtrekken in de kast heb ik een paar jaar lang vaak gedaan tot ik naar de brugklas ging en de klappen vanzelf ophielden.
Nu ik volwassen ben, sluit ik mezelf natuurlijk niet meer op in een kast, maar ik trek me wel nog altijd terug van mensen. Ik kan de drukte niet goed verdragen en ik ben het liefste altijd thuis met mijn huisdier. Ik heb nooit een relatie gehad, maar dat mis ik niet. De psycholoog vond dat ik me socialer op moest stellen, meer naar buiten moest gaan, maar dat wilde ik niet. Ik ben nu een veertiger en ik vind het wel goed zo.
Ik ben een beetje mensenschuw geworden door mijn gewelddadige kindertijd, maar omdat ik wel functioneer (ik werk 32-40 uur per week en ik ga naar buiten als het echt moet, bijv. voor werk en de supermarkt en de dokter) en het binge eating was gestopt, hebben we in overleg besloten dat de behandeling ophoudt.
Ik weet niet anders dan dat ik me terugtrek, ik ben eraan gewend al sinds mijn kindertijd. Het is dus niet iets waar ik ongelukkig door ben en ik mis de sociale contacten niet. Ik heb wel een paar vriendinnen en een grote familie, maar ik sla vaak de uitnodigingen af omdat ik liever thuis blijf.
