Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
woensdag 24 februari 2021 om 17:53
Hoi allemaal,
Vlinder wilde graag dat ik hier een berichtje zou plaatsen als het zover was. Dit is dan dat moment helaas. Ze is gisteren in slaap gebracht om in haar slaap te overlijden. Na alsnog een paar keer wakker te zijn geworden (eigenwijs) is ze vanmiddag om 13:00 in haar slaap overleden.
Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor jullie steun die jullie haar gegeven hebben. Ze heeft hier altijd met veel plezier en soms ergernis meegeschreven. Ze heeft nu haar vleugeltjes gespreid en is heengevlogen naar een plek waar geen pijn en verdriet bestaat.
Dank jullie wel allemaal. Vanuit Vlinder: Tot ziens!
Vlinder wilde graag dat ik hier een berichtje zou plaatsen als het zover was. Dit is dan dat moment helaas. Ze is gisteren in slaap gebracht om in haar slaap te overlijden. Na alsnog een paar keer wakker te zijn geworden (eigenwijs) is ze vanmiddag om 13:00 in haar slaap overleden.
Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor jullie steun die jullie haar gegeven hebben. Ze heeft hier altijd met veel plezier en soms ergernis meegeschreven. Ze heeft nu haar vleugeltjes gespreid en is heengevlogen naar een plek waar geen pijn en verdriet bestaat.
Dank jullie wel allemaal. Vanuit Vlinder: Tot ziens!
woensdag 24 februari 2021 om 17:58
Ach, lief Vlindertje toch. Ik dacht het al omdat ik je elders niet meer hoorde als ik je een fijne nacht toewenste. Wat hoop ik dat je een mooie reis hebt en dat je op een mooie plek komt. Lieve Vlinder, ik zal je nooit vergetenVlinder1963 schreef: ↑24-02-2021 17:53Hoi allemaal,
Vlinder wilde graag dat ik hier een berichtje zou plaatsen als het zover was. Dit is dan dat moment helaas. Ze is gisteren in slaap gebracht om in haar slaap te overlijden. Na alsnog een paar keer wakker te zijn geworden (eigenwijs) is ze vanmiddag om 13:00 in haar slaap overleden.
Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor jullie steun die jullie haar gegeven hebben. Ze heeft hier altijd met veel plezier en soms ergernis meegeschreven. Ze heeft nu haar vleugeltjes gespreid en is heengevlogen naar een plek waar geen pijn en verdriet bestaat.
Dank jullie wel allemaal. Vanuit Vlinder: Tot ziens!
Heel veel sterkte man en dochters en kleindochters en verdere familie
woensdag 24 februari 2021 om 18:09
Ach jeetje... ik heb er een brok van in mijn keel. Dit topic, jouw verhaal, jouw woorden, jouw omgaan met hetgeen je overkwam heeft veel indruk op me gemaakt, ik moest vaak aan je denken.
Vlinder, goede reis, de plek waar je heen gaat daar is geen pijn meer. Dank dat ik mocht meelezen.
Heel veel sterkte voor de nabestaanden...
Vlinder, goede reis, de plek waar je heen gaat daar is geen pijn meer. Dank dat ik mocht meelezen.
Heel veel sterkte voor de nabestaanden...
woensdag 24 februari 2021 om 18:30
Hier ook tranen.
Van verdriet, omdat je nog heel wat jaren van wat zorgelozer geluk gegund waren.
Van ontzetting, dat binnen een jaar je er niet meer bent, zo snel, zo hard, zo onomkeerbaar.
En van opluchting, dat je niet meer in je lijf woont waar de pijn niet meer te dragen was.
Ook al heb ik hier weinig gepost, je was een dierbare forummer.
Gecondoleerd; je man, je kinderen, je kleinkinderen, je vrienden, familie en andere nabestaanden.
Van verdriet, omdat je nog heel wat jaren van wat zorgelozer geluk gegund waren.
Van ontzetting, dat binnen een jaar je er niet meer bent, zo snel, zo hard, zo onomkeerbaar.
En van opluchting, dat je niet meer in je lijf woont waar de pijn niet meer te dragen was.
Ook al heb ik hier weinig gepost, je was een dierbare forummer.
Gecondoleerd; je man, je kinderen, je kleinkinderen, je vrienden, familie en andere nabestaanden.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in