Gezondheid
alle pijlers
Mijn man had leukemie
donderdag 10 juni 2010 om 21:38
Vandaag heb ik te horen gekregen dat mijn man (hier HIH afkorting van HijIsHij) Acute lymfatische leukemie heeft. Zojuist al begonnen met prednison en van de week beginnen we met de chemo.
UPDATE 5 augustus:
HIH is 2,5 week thuis geweest. Helaas hebben we gisteren te horen gekregen dat de leukemie nog agressiever is dan gedacht. Er zijn nu alweer nieuwe cellen aangemaakt die zorgen dat zijn leverwaarde weer omhoog gaat.
Na deze opname van ongeveer 5 weken zal er een beenmergtransplantatie plaats vinden. Gelukkig is zijn broer een match. Op 8 oct. zal de transplantatie plaats vinden.
Toch zijn er veel mensen die niet het geluk hebben een match te hebben binnen de familie. Daarom is er een nationale donorbank waar gekeken kan worden of er een match is.
Misschien voel je zelf de behoefte om beenmergdonor te worden of ken je iemand die dit zou willen. Je kunt naar deze site voor meer informatie hierover.
UPDATE 7 sep.
HIH is van de week met spoed geopereerd aan zijn hersenen vanwege ophopend hersenvocht tussen zijn hersenen en hersenvlies. Wat de blijvende schade hieraan is is nog niet duidelijk.
UPDATE 9 Oct.
HIH is weer opgenomen. Woensdag 13 oct. krijgt hij de transplantatie. De schade aan zijn hersenen heeft zich beperkt tot zijn zicht. Hij ziet dubbel en heeft nu 1 oog afgedekt. Hiervan is het niet bekend of dit nog beter gaat worden.
UPDATE 10 dec.
HIH heeft De stamceltransplantatie ondergaan maar helaas complicaties gekregen rondom zijn nieren en vooral zijn lever. Op 7 dec. is besloten dat verdere behandeling geen nut heeft en is hij naar huis gekomen.
UPDATE 12 dec.
HIH zijn naam was Patrick en is gisterenochtend om 06.03 uur overleden in zijn slaap. Hij was thuis zoals hij wilde.
UPDATE 5 augustus:
HIH is 2,5 week thuis geweest. Helaas hebben we gisteren te horen gekregen dat de leukemie nog agressiever is dan gedacht. Er zijn nu alweer nieuwe cellen aangemaakt die zorgen dat zijn leverwaarde weer omhoog gaat.
Na deze opname van ongeveer 5 weken zal er een beenmergtransplantatie plaats vinden. Gelukkig is zijn broer een match. Op 8 oct. zal de transplantatie plaats vinden.
Toch zijn er veel mensen die niet het geluk hebben een match te hebben binnen de familie. Daarom is er een nationale donorbank waar gekeken kan worden of er een match is.
Misschien voel je zelf de behoefte om beenmergdonor te worden of ken je iemand die dit zou willen. Je kunt naar deze site voor meer informatie hierover.
UPDATE 7 sep.
HIH is van de week met spoed geopereerd aan zijn hersenen vanwege ophopend hersenvocht tussen zijn hersenen en hersenvlies. Wat de blijvende schade hieraan is is nog niet duidelijk.
UPDATE 9 Oct.
HIH is weer opgenomen. Woensdag 13 oct. krijgt hij de transplantatie. De schade aan zijn hersenen heeft zich beperkt tot zijn zicht. Hij ziet dubbel en heeft nu 1 oog afgedekt. Hiervan is het niet bekend of dit nog beter gaat worden.
UPDATE 10 dec.
HIH heeft De stamceltransplantatie ondergaan maar helaas complicaties gekregen rondom zijn nieren en vooral zijn lever. Op 7 dec. is besloten dat verdere behandeling geen nut heeft en is hij naar huis gekomen.
UPDATE 12 dec.
HIH zijn naam was Patrick en is gisterenochtend om 06.03 uur overleden in zijn slaap. Hij was thuis zoals hij wilde.
dinsdag 23 november 2010 om 19:40
Ibi, zoals velen hier allen maar een meelezer. Wat een verschrikkelijk nieuws hebben jullie gekregen. Ik hoop dat jullie de tijd is gegund om alles uit te spreken wat jullie nog willen zeggen en dat jullie goed afscheid kunnen nemen. Hoewel het verlies van een partner absoluut niet te vergelijken is, heb ik gemerkt na het overlijden van mijn vader (ook kanker) dat het achteraf heel "fijn"is geweest om terug te kijken op de laatste tijd met hem in de wetenschap dat ik alles heb kunnen doen en zeggen wat ik wilde.
Heel veel sterkte.
Heel veel sterkte.
dinsdag 23 november 2010 om 19:46
quote:Ourse schreef op 23 november 2010 @ 00:53:
Lieve IBI. ik ben nu 16 dagen zonder mijn vriendin. Nee, het is niet te doen.
Maar de wanhoop van behandeling stopzetten is voorbij. Eén blind paard kon nog zien dat de laatste dagen behandeling geen hoop meer opleverde. Ik wou dat ze van haar afbleven met hun EEG, ECG en lumbaalpunctie.
En nee, de behandelende artsen geven aan of behandeling nog zin heeft of niet. Daar heb je zelf weinig over te zeggen.
Dat vertelde me een oudere verpleegkundige me, die me heel lief te woord stond terwijl ze mijn vriendin lief over haar gezwollen rug wreef. Als er geen verklaring bij de huisartsen of euthanisie-verklaring ligt is het aan de artsen of ze er nog heil in zien.
Enerzijds fijn, dat je zelf geen beslissing hoeft te nemen die je eigenlijk niet kunt nemen. Anderzijds voelt het verschrikkelijk hopeloos als artsen doorgaan met dingen waarvan je denkt ; "Hou toch op; het kan niet meer, dat zie je toch zelf ook wel".
Lieve Ourse, nog gecondoleerd met je vriendin...ik heb meegelezen in je topic
Ik heb deze lijdensweg meegemaakt met mijn moeder.
Aan de ene kant wil je die persoon waar je zoveel van houdt echt niet kwijt, maar op een gegeven moment bereik je wel een punt waarop je eigenlijk ook wil dat dit ophoudt omdat je niet wil dat iemand nog langer lijdt. Bij IBI zal dit hetzelfde zijn, het is echt een hel waar je je dan in bevindt.
Lieve IBI, wat een vreselijk bericht hebben jullie vanmiddag gekregen. In deze situatie klamp je je juist zo vast aan berichten dat ze nog dingen willen proberen met medicatie e.d. Het bericht van vanmiddag laat je dan alle hoop weer in je schoenen zakken....
Ik kan je sterkte wensen, maar dat je sterk bent, dat heb je al laten zien....een virtuele knuffel dan maar
Lieve IBI. ik ben nu 16 dagen zonder mijn vriendin. Nee, het is niet te doen.
Maar de wanhoop van behandeling stopzetten is voorbij. Eén blind paard kon nog zien dat de laatste dagen behandeling geen hoop meer opleverde. Ik wou dat ze van haar afbleven met hun EEG, ECG en lumbaalpunctie.
En nee, de behandelende artsen geven aan of behandeling nog zin heeft of niet. Daar heb je zelf weinig over te zeggen.
Dat vertelde me een oudere verpleegkundige me, die me heel lief te woord stond terwijl ze mijn vriendin lief over haar gezwollen rug wreef. Als er geen verklaring bij de huisartsen of euthanisie-verklaring ligt is het aan de artsen of ze er nog heil in zien.
Enerzijds fijn, dat je zelf geen beslissing hoeft te nemen die je eigenlijk niet kunt nemen. Anderzijds voelt het verschrikkelijk hopeloos als artsen doorgaan met dingen waarvan je denkt ; "Hou toch op; het kan niet meer, dat zie je toch zelf ook wel".
Lieve Ourse, nog gecondoleerd met je vriendin...ik heb meegelezen in je topic
Ik heb deze lijdensweg meegemaakt met mijn moeder.
Aan de ene kant wil je die persoon waar je zoveel van houdt echt niet kwijt, maar op een gegeven moment bereik je wel een punt waarop je eigenlijk ook wil dat dit ophoudt omdat je niet wil dat iemand nog langer lijdt. Bij IBI zal dit hetzelfde zijn, het is echt een hel waar je je dan in bevindt.
Lieve IBI, wat een vreselijk bericht hebben jullie vanmiddag gekregen. In deze situatie klamp je je juist zo vast aan berichten dat ze nog dingen willen proberen met medicatie e.d. Het bericht van vanmiddag laat je dan alle hoop weer in je schoenen zakken....
Ik kan je sterkte wensen, maar dat je sterk bent, dat heb je al laten zien....een virtuele knuffel dan maar
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
dinsdag 23 november 2010 om 19:48
dinsdag 23 november 2010 om 21:06
Ah IBI, wat een vreselijk verdrietig nieuws. Ik kan alleen maar lezen en voel mij zoo machteloos, zo nietszeggend, zo nietig. Wat nu? Je bent zo'n sterke vrouw, ik kan mij jouw twijfel nog herinneren hoe bang je was dat je de kracht niet had maar wij hebben hier allemaal kunnen lezen hoe sterk hoe krachtig hoe mooi jouw liefde is voor jouw dappere HIH.
Optimist tot in de kist!
