Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
woensdag 25 juni 2008 om 20:36
Mims, ik had van de week je stukje gelezen over mops eerste schooldag en wat greep me dat aan. En je schrijft het zo mooi. Hoe is het nu met je?
Ik had vandaag zo'n zelfde moment. De afscheidsmusical van groep 8. Mark's musical... Heb het in mijn topic beschreven... Moeilijk hoor. Toen ik er naar toe liep dacht ik aan de vorige musical, kerst 2006. Ik heb Ray met de rolstoel daarheen gebracht en nu liep ik alleen.... Je snapt vast dat de tranen erg hoog zaten...
Mims je doet het zooooo goed. Je bent echt een lief, goed en sterk mens....
Ik denk aan je.....
Ik had vandaag zo'n zelfde moment. De afscheidsmusical van groep 8. Mark's musical... Heb het in mijn topic beschreven... Moeilijk hoor. Toen ik er naar toe liep dacht ik aan de vorige musical, kerst 2006. Ik heb Ray met de rolstoel daarheen gebracht en nu liep ik alleen.... Je snapt vast dat de tranen erg hoog zaten...
Mims je doet het zooooo goed. Je bent echt een lief, goed en sterk mens....
Ik denk aan je.....
donderdag 26 juni 2008 om 00:00
Elk jaar wanneer mensen me feliciteerden met mijn verjaardag zei ik 'ach, zo bijzonder is het niet, ik heb er niets voor hoeven doen hoor'.
Sinds ik hier ooit las dat Hero en ik dezelfde geboortedag hebben, heb ik me voorgenomen dat nóóit meer te zeggen.
Mimsey, ik had gewild dat jullie Hero's verjaardag ook nog konden vieren...
Veel sterkte vandaag
Sinds ik hier ooit las dat Hero en ik dezelfde geboortedag hebben, heb ik me voorgenomen dat nóóit meer te zeggen.
Mimsey, ik had gewild dat jullie Hero's verjaardag ook nog konden vieren...
Veel sterkte vandaag
donderdag 26 juni 2008 om 00:07
Hero, waai je vandaag een beetje door het huis, voor Mims en Mops? Gewoon, een lief briesje, dat aan Mops d'r wangen kietelt en aan Mims d'r wangen streelt? Omdat ze je al zo lang missen en zo ontzettend graag vandaag een taartje met je hadden gegeten, hadden geklonken met de glazen op 'nog vele jaren in goede gezondheid en met veel geluk'?
Mims, we denken aan je
Sinas, gefeliviteerd met je verjaardag. Vier 'em met verve.
Mims, we denken aan je
Sinas, gefeliviteerd met je verjaardag. Vier 'em met verve.
donderdag 26 juni 2008 om 00:34
Vandaag tweeendertig jaar geleden in alle vroegte werd er tijdens een hittegolf op een ongeventileerd zolderkamertje een klein jongetje geboren. Tot grote hilariteit van zijn ouders legde de kraamhulp gelijk een kruikje in zijn bedje, terwijl het kwik in die kamer al tegen de veertig graden liep.
Vandaag zou Hero 32 jaar zijn geworden.
Vorig jaar dronken we nu samen champagne uit de fles (wat dat dronk lekkerder) en stonden we in elkaars armen op het balkon naar de sterren te kijken.
Vorig jaar wekte Mops ons in alle vroegte omdat ze niet langer kon wachten met het geven van haar cadeautje. Al weken had ze dat verstopt in haar kamer en het geweldig geheim gehouden, maar nu kon ze zich niet langer inhouden; "sittuhsokkuhin" brulde ze terwijl ze het cadeautje op bed wierp en zelf Hero's armen invloog.
Vorig jaar aten we Ben&Jerry's op bed, met zijn drieën van één lepel en knufelden we elkaar.
Vorig jaar propte Mops een heel gebakje in één keer in haar mond en moesten we schaterlachend op haar rug kloppen.
Vorig jaar deden Hero en ik zitvolleybal met een verjaardagsballon terwijl we onze ogen niet van elkaar af konden houden.
Vorig jaar genoot ik van het van elkaar genieten.
Vorig jaar vierde ik...
Dit jaar gedenk ik.
Dit jaar gedenk ik de geboortedag van dat kleine babietje op die zolderkamer. De geboortedag van dat prachtige kleine jongetje dat zou opgroeien tot een prachtige grote kerel. En het enige wat hij overgehouden had van die hete zolderkamer en het kruikje was de warmte in zijn hart....
Gefeliciteerd lieve, lieve Hero, ik mis je zo....
Vandaag zou Hero 32 jaar zijn geworden.
Vorig jaar dronken we nu samen champagne uit de fles (wat dat dronk lekkerder) en stonden we in elkaars armen op het balkon naar de sterren te kijken.
Vorig jaar wekte Mops ons in alle vroegte omdat ze niet langer kon wachten met het geven van haar cadeautje. Al weken had ze dat verstopt in haar kamer en het geweldig geheim gehouden, maar nu kon ze zich niet langer inhouden; "sittuhsokkuhin" brulde ze terwijl ze het cadeautje op bed wierp en zelf Hero's armen invloog.
Vorig jaar aten we Ben&Jerry's op bed, met zijn drieën van één lepel en knufelden we elkaar.
Vorig jaar propte Mops een heel gebakje in één keer in haar mond en moesten we schaterlachend op haar rug kloppen.
Vorig jaar deden Hero en ik zitvolleybal met een verjaardagsballon terwijl we onze ogen niet van elkaar af konden houden.
Vorig jaar genoot ik van het van elkaar genieten.
Vorig jaar vierde ik...
Dit jaar gedenk ik.
Dit jaar gedenk ik de geboortedag van dat kleine babietje op die zolderkamer. De geboortedag van dat prachtige kleine jongetje dat zou opgroeien tot een prachtige grote kerel. En het enige wat hij overgehouden had van die hete zolderkamer en het kruikje was de warmte in zijn hart....
Gefeliciteerd lieve, lieve Hero, ik mis je zo....
Wat wilde ik nou toch typen?
donderdag 26 juni 2008 om 01:19
Lieve, lieve, lieve Mims. Wat omschrijf je het prachtig. Koester dat moment, koester je herinnering. Koester het wonder dat op deze dag, 32 jaar geleden, ter wereld kwam: een vat vol met liefde voor jou.
Van harte, lieverd. Van harte met de gedenkwaardige dag waarop diegene die je zo heeft kunnen raken geboren werd.
Van harte, lieverd. Van harte met de gedenkwaardige dag waarop diegene die je zo heeft kunnen raken geboren werd.
donderdag 26 juni 2008 om 21:02
Ogen vol met tranen, en ben alleen maar een meelezer. Hoe moet 't wel niet echt voelen? Ik durf er niet eens aan te denken, en jij slaat je er gewoon doorheen en stuurt het bijna in literatuur naar hier, waar het zo moeilijk is om iets troostends van een afstand terug te schrijven.
Het enige dat ik kan zeggen (want ik ken je niet): koester je herinneringen.
(f)
Het enige dat ik kan zeggen (want ik ken je niet): koester je herinneringen.
(f)
vrijdag 27 juni 2008 om 00:26
Wat een dag...
Een dag waarbij je driedubbel bezig bent met alles wat je bent verloren. Waar de goede herinneringen gekoesterd worden en tegelijkertijd zo'n pijn doen.
Het voelt raar. Vanavond waren we samen; Hero's ouders, zus en zwager, zijn beste vriend, en ik. Lachten we en treurden we. Aten we bij een restaurantje aan zee. En toastten we op onze grote kanjer, onze held. Dronken we te dure whiskey, omdat Hero dat zo lekker vond. En wandelden we om 22.00 uur over een verlaten strand en lieten we de wind aan onze kleding rukken. De wind waarin we een vleugje Hero terugvonden. "I no longer breathe the wind, I am the wind" stond er onder andere op zijn kaart, en dat hebben we gevoeld. De wind die ons omarmde, omhulde, en voortduwde. Die ons steun gaf in de rug. Onze Hero-wind.
In de branding heb ik 10 harten getekend, één voor iedere maand dat ik hem nu mis, en zag hoe de zee deze langzaam opslokte. Deed verdwijnen. Net zoals mijn lief langzaam verdween, in 21 uur. En ik koesterde het idee dat ik nog wíst waar die harten hadden gestaan, ook al zag ik ze niet meer. Net zoals ik nog weet hoe Hero in het leven stond, ook al zie ik ook hem niet meer.
Vandaag hebben we gelachen en gehuild. Stroomden de tranen over mijn wangen terwijl ik over de ruige zee uitkeek, en werd ik vast gehouden door Hero's vriend.
We waren als achterblijvers zo ontzettend samen vandaag, en tegelijkertijd ons er zo van bewust dat we niet helemaal samen waren. Er ontbrak een schakel. De mooiste schakel van de ketting.
Maar toch was het zo ontzettend fijn om samen te zijn.
En over één ding waren we het allemaal eens; als Hero ons zo kon zien, dan zou hij zo trots op ons zijn. En dat is fijn.
Ik ga nu slapen, en hoop dat die glazen whiskey inderdaad een goede inslaper blijken, dan zorg ik zelf wel voor het doorslapen. Morgen word ik wakker, en dan hebben we met zijn allen weer een heftige dag overleefd. De tijd tikt door, en samen redden we het wel...
Slaap lekker allemaal.
Slaap lekker lieve schat, waar je ook moge zijn. Ik mis je...
Een dag waarbij je driedubbel bezig bent met alles wat je bent verloren. Waar de goede herinneringen gekoesterd worden en tegelijkertijd zo'n pijn doen.
Het voelt raar. Vanavond waren we samen; Hero's ouders, zus en zwager, zijn beste vriend, en ik. Lachten we en treurden we. Aten we bij een restaurantje aan zee. En toastten we op onze grote kanjer, onze held. Dronken we te dure whiskey, omdat Hero dat zo lekker vond. En wandelden we om 22.00 uur over een verlaten strand en lieten we de wind aan onze kleding rukken. De wind waarin we een vleugje Hero terugvonden. "I no longer breathe the wind, I am the wind" stond er onder andere op zijn kaart, en dat hebben we gevoeld. De wind die ons omarmde, omhulde, en voortduwde. Die ons steun gaf in de rug. Onze Hero-wind.
In de branding heb ik 10 harten getekend, één voor iedere maand dat ik hem nu mis, en zag hoe de zee deze langzaam opslokte. Deed verdwijnen. Net zoals mijn lief langzaam verdween, in 21 uur. En ik koesterde het idee dat ik nog wíst waar die harten hadden gestaan, ook al zag ik ze niet meer. Net zoals ik nog weet hoe Hero in het leven stond, ook al zie ik ook hem niet meer.
Vandaag hebben we gelachen en gehuild. Stroomden de tranen over mijn wangen terwijl ik over de ruige zee uitkeek, en werd ik vast gehouden door Hero's vriend.
We waren als achterblijvers zo ontzettend samen vandaag, en tegelijkertijd ons er zo van bewust dat we niet helemaal samen waren. Er ontbrak een schakel. De mooiste schakel van de ketting.
Maar toch was het zo ontzettend fijn om samen te zijn.
En over één ding waren we het allemaal eens; als Hero ons zo kon zien, dan zou hij zo trots op ons zijn. En dat is fijn.
Ik ga nu slapen, en hoop dat die glazen whiskey inderdaad een goede inslaper blijken, dan zorg ik zelf wel voor het doorslapen. Morgen word ik wakker, en dan hebben we met zijn allen weer een heftige dag overleefd. De tijd tikt door, en samen redden we het wel...
Slaap lekker allemaal.
Slaap lekker lieve schat, waar je ook moge zijn. Ik mis je...
mimsey wijzigde dit bericht op 27-06-2008 00:28
Reden: disclaimer; dit bericht is geschreven onder invloed van teveel alcohol.
Reden: disclaimer; dit bericht is geschreven onder invloed van teveel alcohol.
% gewijzigd
Wat wilde ik nou toch typen?
