Mijn man heeft kanker (2)
zondag 2 september 2007 om 04:14
quote:barba schreef op 01 september 2007 @ 22:48:
Mims, hier nog een uitnodiging. Ik weet eigenlijk wel dat je er niet op in gaat want je krijgt zoveel uitnodigingen. Toch wil ik hem geven. Ik woon en heb een logeerkamer voor jou en Mops op Texel. Eiland van rust en schoonheid. Je kunt met Mops naar Ecomare( zeehondjes enzo) maar er is zoveel meer. Ik gun het je zo om even alles "te vergeten" en van ons prachtige eiland te genieten.
Liefs BarbaBarba, wat een ontzettend lief aanbod! Ik hoop dat Mims het aanneemt. Zou haar goed doen, en wat zal Mopsey genieten van dit heerlijke eiland.
Mims, hier nog een uitnodiging. Ik weet eigenlijk wel dat je er niet op in gaat want je krijgt zoveel uitnodigingen. Toch wil ik hem geven. Ik woon en heb een logeerkamer voor jou en Mops op Texel. Eiland van rust en schoonheid. Je kunt met Mops naar Ecomare( zeehondjes enzo) maar er is zoveel meer. Ik gun het je zo om even alles "te vergeten" en van ons prachtige eiland te genieten.
Liefs BarbaBarba, wat een ontzettend lief aanbod! Ik hoop dat Mims het aanneemt. Zou haar goed doen, en wat zal Mopsey genieten van dit heerlijke eiland.
zondag 2 september 2007 om 07:57
lieve Mims,
Geweldige sterke vrouw, je mag rustig huilen, echt.
zoveel mensen reiken je een schouder, een hand of zelfs een logeerkamer toe.
Kan mij voorstellen dat je niet zit te springen om onbekenden, maar gun in ieder geval je vrienden de kans om je te helpen/steunen.
Echt je bent geen last, hoe kan een iemand zoals jij met zo'n verdriet nu iemand tot last zijn.
Geweldige sterke vrouw, je mag rustig huilen, echt.
zoveel mensen reiken je een schouder, een hand of zelfs een logeerkamer toe.
Kan mij voorstellen dat je niet zit te springen om onbekenden, maar gun in ieder geval je vrienden de kans om je te helpen/steunen.
Echt je bent geen last, hoe kan een iemand zoals jij met zo'n verdriet nu iemand tot last zijn.
zondag 2 september 2007 om 10:35
Moge Mims,
Mims, je bent niemand tot last als je hulp aanvaard. Al is het maar een luisterend oor. Vrienden en bekenden bieden het je aan vanuit hun hart en het is gemeend. Als je hulp nodig hebt, zeg het ........ het is niet meer dan normaal. XXX
Mims, je bent niemand tot last als je hulp aanvaard. Al is het maar een luisterend oor. Vrienden en bekenden bieden het je aan vanuit hun hart en het is gemeend. Als je hulp nodig hebt, zeg het ........ het is niet meer dan normaal. XXX
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
zondag 2 september 2007 om 10:56
Lieve Mims, ook ik schrik er een beetje van dat je bang bent om iemand tot last te zijn. We willen er juist zo graag voor je zijn. Het is zo onvoorstelbaar wat jouw nu is overkomen en zo in en in triest. Het voelt dan zo machteloos om vanaf de zijlijn toe te moeten kijken hoe jij door dit vreselijke verdriet heen moet. Gewoon bellen. Maakt niet uit wanneer en hoe laat. En als je behoefte hebt aan een arm om je heen kom ik die met liefde brengen als ik op dat moment ook maar enigszinds de deur uit kan.
zondag 2 september 2007 om 16:42
Pfff, heb vandaag last van de "day after". Gisteren een hele fijne dag gehad met Bloesem in de Ikea. Tranen tussen de Billy's en de Ivar's, vanwege vriendinnetjes die zo godsallemachtig lief zijn. Wat een kanjers. Dames, jullie zijn fantastisch. Hero maakte zich altijd zorgen om mijn vangnet, of mensen er wel zouden zijn als hij weg zou komen te vallen....maar hij zou zo blij met jullie zijn!
Hoe dan ook, een fijne, goede dag met een lach en een traan, en die twee soms tegelijk. Het voelde goed.
Vandaag heb ik dan ook een beetje een kater. Wil niemand bellen, wil niemand spreken, en voel me leeg en alleen. Zo'n dweildag.
Mopsey heeft er ook last van. Huilde vanmiddag de ogen uit haar mooie bolletje, om niets. Toen ik haar troostte, kwam het hoge woord eruit; haar hartje deed pijn om Hero. Ze wilde dat hij weer terugkwam, en niet meer ziek was. "Ik wil niet dat Heejoo dood is gegaan, mamma, Heejoo moet terugkomuh bij ons, hier zittuh". Met dikke tranen bekeek ze het whiteboard waarop foto's van Hero hangen. "Ik vin Heejoo zo lief, mamma, hij moet niet weggaan. Kijk, daar is hij niet ziek, Heejoo is niet ziek". En zo bekeek ze de foto's uit betere tijden, en probeerde net als ik door heel hard te hopen de realiteit te veranderen. Met alles wat ik in me heb heb ik haar proberen te troosten, te koesteren, veilig proberen te laten voelen. Nu speelt ze weer, en kruip ik het liefst onder mijn dekbed.
Hero zou me nu een complimentje hebben gegeven, dat ik een goede moeder ben ofzo. Dat voel ik me niet altijd, en hij wist dat. Hij zou me geruststellen, dat Mopsey heus wel op haar voetjes terecht komt.
Ik ben zo bang.
Bang voor de toekomst.
Bang voor Mopsey's toekomst.
Hero zou er voor haar zijn, zodra ze over een paar jaar in de gaten zou krijgen dat ze een handicap heeft. Hij kon haar het zelfvertrouwen geven dat ze dan nodig zou hebben. Hij was zelf zo zelfbewust, zo krachtig, en dat wilde hij haar ook meegeven. Daar heeft hij helaas niet lang genoeg voor geleefd, en ik kan slechts hopen dat ik genoeg van hem geleerd heb om dat ook te kunnen.
Ik ben blij dat jullie me niet als een last ervaren.
Op dit moment hoef ik niemand te spreken, maar ik weet dat het mag, en daarvoor ben ik dankbaar. En om nog zoveel redenen meer. Dank!
Voor de sms-jes. Voor de berichtjes hier. Voor de kaarten. Bloes, ook voor het doen van de afwas en het negeren van De Zwijnenstal.
Zo voel ik me iets minder verscheurend alleen.
Hoe dan ook, een fijne, goede dag met een lach en een traan, en die twee soms tegelijk. Het voelde goed.
Vandaag heb ik dan ook een beetje een kater. Wil niemand bellen, wil niemand spreken, en voel me leeg en alleen. Zo'n dweildag.
Mopsey heeft er ook last van. Huilde vanmiddag de ogen uit haar mooie bolletje, om niets. Toen ik haar troostte, kwam het hoge woord eruit; haar hartje deed pijn om Hero. Ze wilde dat hij weer terugkwam, en niet meer ziek was. "Ik wil niet dat Heejoo dood is gegaan, mamma, Heejoo moet terugkomuh bij ons, hier zittuh". Met dikke tranen bekeek ze het whiteboard waarop foto's van Hero hangen. "Ik vin Heejoo zo lief, mamma, hij moet niet weggaan. Kijk, daar is hij niet ziek, Heejoo is niet ziek". En zo bekeek ze de foto's uit betere tijden, en probeerde net als ik door heel hard te hopen de realiteit te veranderen. Met alles wat ik in me heb heb ik haar proberen te troosten, te koesteren, veilig proberen te laten voelen. Nu speelt ze weer, en kruip ik het liefst onder mijn dekbed.
Hero zou me nu een complimentje hebben gegeven, dat ik een goede moeder ben ofzo. Dat voel ik me niet altijd, en hij wist dat. Hij zou me geruststellen, dat Mopsey heus wel op haar voetjes terecht komt.
Ik ben zo bang.
Bang voor de toekomst.
Bang voor Mopsey's toekomst.
Hero zou er voor haar zijn, zodra ze over een paar jaar in de gaten zou krijgen dat ze een handicap heeft. Hij kon haar het zelfvertrouwen geven dat ze dan nodig zou hebben. Hij was zelf zo zelfbewust, zo krachtig, en dat wilde hij haar ook meegeven. Daar heeft hij helaas niet lang genoeg voor geleefd, en ik kan slechts hopen dat ik genoeg van hem geleerd heb om dat ook te kunnen.
Ik ben blij dat jullie me niet als een last ervaren.
Op dit moment hoef ik niemand te spreken, maar ik weet dat het mag, en daarvoor ben ik dankbaar. En om nog zoveel redenen meer. Dank!
Voor de sms-jes. Voor de berichtjes hier. Voor de kaarten. Bloes, ook voor het doen van de afwas en het negeren van De Zwijnenstal.
Zo voel ik me iets minder verscheurend alleen.
Wat wilde ik nou toch typen?
zondag 2 september 2007 om 17:33
Lieve Mims,
zo'n kater "the day after" is klote, maar klinkt wel logisch. Dat je bang bent lijkt me ook al zo logisch. Maar weet je? Voor 1 ding hoef je niet bang te zijn. Jij kunt Mopsey ook goed begeleiden als zij straks merkt dat ze anders is dan andere kinderen. Jij bent een erg sterke vrouw. Natuurlijk, je hebt ook je zwakkere punten, maar die heeft elk mens. De totaalsom is wat telt en die is in jouw geval er een van een sterke vrouw met veel liefde om te geven. Ik kan je garanderen dat dát is wat Mopsey nodig heeft als dat besef anders te zijn gaat komen. Die zelfbewustheid en kracht waar je Hero zo om roemt, die heb jij ook in je! En weet je? Hij is er zelf niet meer en kan haar het niet zelf meer meegeven, maar jij kunt haar wel meegeven hoe hij op dit gebied is geweest. Ook dat zal haar sterken, meer dan je nu denkt.
Elke moeder maakt fouten, jij bent daar geen uitzondering op. Maar je doet je stinkende best, geeft alles wat je in je hebt. En weet je? Jij bent zo'n mama die haar titel van Mama allang al verdient heeft. Meid, kijk eens hoe wijs en sterk die jonge Mopsey al is. Ze heeft veel meegekregen van Hero, maar ook van jou lieverd. Die wijze Mopsey, ze is ook product van jouw opvoeding. Kennelijk doe je dus ook een hele hoop goed. Ze durft bij jou uit te huilen en haar pijn om haar Heejoo te uiten. Ze zoekt jou op om samen te huilen, joh dat is zo groots! Als ze zich in dit proces niet 100% veilig had gevoeld, of het gevoel had gehad jou te moeten "beschermen" dan had ze niet naar je toegekomen. Zelfs in al jouw grootse pijn en wanhoop weet je haar dus ook nu die veilige basis te geven om zoiets pijnlijks als verdriet te mogen en ook daadwerkelijk te kunnen uiten.
Je bent geen last en de mensen die je zo wel zien zijn jouw liefde en energie gewoonweg niet waard. Is de mens nu helemaal mal zeg om jou nu als last te zien? Meid, al bel je een vriendin 10 keer per week midden in de nacht omdat je het alleen zijn niet meer aan kunt, dan nog ben je geen last.
Bloes heeft je laten zien hoe heerlijk hulp, afleiding en een vriendin op zijn tijd kan zijn. Gun jezelf meer van die ervaringen op elk moment dat je er behoefte aan hebt. Er is een overvloed aan mensen die je dat maar al te graag wil geven, dus voel je s.v.p. niet bezwaard. En als je er niet om durft/kunt vragen dan rest je niets anders dan gewoon hier maar te komen posten dat "eigenlijk zou De Zwijnenstal een poetsbeurt kunnen gebruiken, maar ik kan mezelf er niet toe slepen". Let op mijn woorden dat er genoeg mensen zijn die zo'n hint kunnen begrijpen. Spreek af met de mensen die je vertrouwt, de mensen waar JIJ voor kiest, wat jullie "teken" is. Of bijv. een Bloes of Kjong dit op mag pakken en gewoon jou voor een voldongen feit zet en het ook gewoon dóet, of dat je alleen maar even behoefte had om hier je gevoel te laten spreken.
Ik denk dat ik voor veel mensen mag spreken als ik zeg;
wees niet dankbaar, maar maak gebruik van de dingen die je worden aangeboden en waarvan je zelf denkt dat je er wat aan hebt.
Wees niet bang voor de ander die je helpt. Zij kunnen -en zullen- op hun eigen grenzen redden. Zij kunnen hun verdriet om jou indien nodig weer bij hun vrienden kwijt. Je hoeft niet voor hen te denken of hen te beschermen. Jij hoeft alleen maar voor jou en Mopsey te denken, jezelf en Mopsey te beschermen.
zo'n kater "the day after" is klote, maar klinkt wel logisch. Dat je bang bent lijkt me ook al zo logisch. Maar weet je? Voor 1 ding hoef je niet bang te zijn. Jij kunt Mopsey ook goed begeleiden als zij straks merkt dat ze anders is dan andere kinderen. Jij bent een erg sterke vrouw. Natuurlijk, je hebt ook je zwakkere punten, maar die heeft elk mens. De totaalsom is wat telt en die is in jouw geval er een van een sterke vrouw met veel liefde om te geven. Ik kan je garanderen dat dát is wat Mopsey nodig heeft als dat besef anders te zijn gaat komen. Die zelfbewustheid en kracht waar je Hero zo om roemt, die heb jij ook in je! En weet je? Hij is er zelf niet meer en kan haar het niet zelf meer meegeven, maar jij kunt haar wel meegeven hoe hij op dit gebied is geweest. Ook dat zal haar sterken, meer dan je nu denkt.
Elke moeder maakt fouten, jij bent daar geen uitzondering op. Maar je doet je stinkende best, geeft alles wat je in je hebt. En weet je? Jij bent zo'n mama die haar titel van Mama allang al verdient heeft. Meid, kijk eens hoe wijs en sterk die jonge Mopsey al is. Ze heeft veel meegekregen van Hero, maar ook van jou lieverd. Die wijze Mopsey, ze is ook product van jouw opvoeding. Kennelijk doe je dus ook een hele hoop goed. Ze durft bij jou uit te huilen en haar pijn om haar Heejoo te uiten. Ze zoekt jou op om samen te huilen, joh dat is zo groots! Als ze zich in dit proces niet 100% veilig had gevoeld, of het gevoel had gehad jou te moeten "beschermen" dan had ze niet naar je toegekomen. Zelfs in al jouw grootse pijn en wanhoop weet je haar dus ook nu die veilige basis te geven om zoiets pijnlijks als verdriet te mogen en ook daadwerkelijk te kunnen uiten.
Je bent geen last en de mensen die je zo wel zien zijn jouw liefde en energie gewoonweg niet waard. Is de mens nu helemaal mal zeg om jou nu als last te zien? Meid, al bel je een vriendin 10 keer per week midden in de nacht omdat je het alleen zijn niet meer aan kunt, dan nog ben je geen last.
Bloes heeft je laten zien hoe heerlijk hulp, afleiding en een vriendin op zijn tijd kan zijn. Gun jezelf meer van die ervaringen op elk moment dat je er behoefte aan hebt. Er is een overvloed aan mensen die je dat maar al te graag wil geven, dus voel je s.v.p. niet bezwaard. En als je er niet om durft/kunt vragen dan rest je niets anders dan gewoon hier maar te komen posten dat "eigenlijk zou De Zwijnenstal een poetsbeurt kunnen gebruiken, maar ik kan mezelf er niet toe slepen". Let op mijn woorden dat er genoeg mensen zijn die zo'n hint kunnen begrijpen. Spreek af met de mensen die je vertrouwt, de mensen waar JIJ voor kiest, wat jullie "teken" is. Of bijv. een Bloes of Kjong dit op mag pakken en gewoon jou voor een voldongen feit zet en het ook gewoon dóet, of dat je alleen maar even behoefte had om hier je gevoel te laten spreken.
Ik denk dat ik voor veel mensen mag spreken als ik zeg;
wees niet dankbaar, maar maak gebruik van de dingen die je worden aangeboden en waarvan je zelf denkt dat je er wat aan hebt.
Wees niet bang voor de ander die je helpt. Zij kunnen -en zullen- op hun eigen grenzen redden. Zij kunnen hun verdriet om jou indien nodig weer bij hun vrienden kwijt. Je hoeft niet voor hen te denken of hen te beschermen. Jij hoeft alleen maar voor jou en Mopsey te denken, jezelf en Mopsey te beschermen.
vandaag ga ik van alles kunnen
zondag 2 september 2007 om 17:52
Als ik dat kan doen, dan lul ik me met alle liefde een RSI-tong voor je, Mimsey. Wijs ben ik absoluut niet, slechts iemand die zoals zovelen geraakt is door jullie pijn. Alles wat je hier leest is puur getriggerd door wat je zelf nu of in het verleden gezegd hebt.
Denk maar rustig na over mijn aanbod voor Mopsey. (weet niet of je het gelezen hebt, er wordt hier zó veel voor je gepost) Ik neem gewoon een Tinkerbell mee en een kaart geschreven door een lieve Princess. Als je het leuk vindt, stuur ik die met alle liefde -al dan niet via iemand, voor je privacy- naar Mopsey onder het mom van "de princess heeft gehoord dat je wel een vriendinnetje kunt gebruiken". Ik weet dat mijn jongste neefjes en nichtjes er heel veel aan hadden toen ze een nieuwe knuffel kregen toen er een geliefde overleed. Allemaal kregen ze iets dat aansloot bij hun eigen leeftijd en een figuur/karakter dat kon vliegen. Alles onder het mom "als jij vanavond slaapt, dan vliegt figuur/karakter naar persoonX die nu een sterretje geworden is om hem/haar te vertellen wat jij figuur/karakter ingefluisterd hebt om aan hem/haar te vertellen. Ga je liever niet op het aanbod in; NIET DOEN DAN! Dan laat ik gewoon zelf Tinkerbell elke avond naar de sterren vliegen, voor jullie.
Denk maar rustig na over mijn aanbod voor Mopsey. (weet niet of je het gelezen hebt, er wordt hier zó veel voor je gepost) Ik neem gewoon een Tinkerbell mee en een kaart geschreven door een lieve Princess. Als je het leuk vindt, stuur ik die met alle liefde -al dan niet via iemand, voor je privacy- naar Mopsey onder het mom van "de princess heeft gehoord dat je wel een vriendinnetje kunt gebruiken". Ik weet dat mijn jongste neefjes en nichtjes er heel veel aan hadden toen ze een nieuwe knuffel kregen toen er een geliefde overleed. Allemaal kregen ze iets dat aansloot bij hun eigen leeftijd en een figuur/karakter dat kon vliegen. Alles onder het mom "als jij vanavond slaapt, dan vliegt figuur/karakter naar persoonX die nu een sterretje geworden is om hem/haar te vertellen wat jij figuur/karakter ingefluisterd hebt om aan hem/haar te vertellen. Ga je liever niet op het aanbod in; NIET DOEN DAN! Dan laat ik gewoon zelf Tinkerbell elke avond naar de sterren vliegen, voor jullie.
vandaag ga ik van alles kunnen
zondag 2 september 2007 om 18:10
Vertrouw wat meer op jezelf Mimsey,je straalt ondanks alles wat je meemaakt,zoveel kracht uit,en al voel je dat nu misschien niet zo,als anderen dat voelen,uit je postings,zal er toch wel iets van kloppen.
Natuurlijk kun jij Mopsey geven wat ze nodig heeft,en haar als de tijd daar is begeleiden,in wat ze nodig heeft.
Het is toch niet zo gek dat je nu s'morgens niet weet hoe je de dag door zal komen,al lijkt het soms een eeuwigeheid dat je zonder Hero bent,het is nog maar zo kort meis.
Alles ademt nog zijn sfeer uit,zijn geur is nog zo vers.
Het is de paniek je die steeds voelt,over de toekomst,maar lieve schat,wie heeft Hero zo fantastisch begeleid,wie heeft die kar zolang getrokken,natuurlijk deed je dat uit liefde,maar vergeet niet dat dat diezelfde liefde is ,die je nu wankel maakt.
Het is de puurheid,die jij uit straalt,en die puurheid,zal je in de toekomst helpen verder te komen,en die je straks de juiste beslissingen laat nemen over je prachtige Mopsey.
Vertrouw op jezelf meid,ik denk dat je genoeg bewezen hebt,dat je dan het goeie pad neemt.
Blijf bij je gevoel......
Natuurlijk kun jij Mopsey geven wat ze nodig heeft,en haar als de tijd daar is begeleiden,in wat ze nodig heeft.
Het is toch niet zo gek dat je nu s'morgens niet weet hoe je de dag door zal komen,al lijkt het soms een eeuwigeheid dat je zonder Hero bent,het is nog maar zo kort meis.
Alles ademt nog zijn sfeer uit,zijn geur is nog zo vers.
Het is de paniek je die steeds voelt,over de toekomst,maar lieve schat,wie heeft Hero zo fantastisch begeleid,wie heeft die kar zolang getrokken,natuurlijk deed je dat uit liefde,maar vergeet niet dat dat diezelfde liefde is ,die je nu wankel maakt.
Het is de puurheid,die jij uit straalt,en die puurheid,zal je in de toekomst helpen verder te komen,en die je straks de juiste beslissingen laat nemen over je prachtige Mopsey.
Vertrouw op jezelf meid,ik denk dat je genoeg bewezen hebt,dat je dan het goeie pad neemt.
Blijf bij je gevoel......
zondag 2 september 2007 om 19:46
lieverd, je kan het. Echt. Ik kan me nog een keer heugen dat je postte dat mops voor het eerst iets zei over haar lengte en dat zij daar een geweldige opmerking achteraan gaf. Weet je wat ik bedoel? Dat lieve grietje van jou is al zo slim en zo wijs, dat heeft ze van geen vreemde. en als er momenten zijn waarin ze het moeilijk heeft dan ben jij er voor haar, net als vandaag.
Ik moet trouwens ook steeds denken aan de raven op de vensterbank, dat verhaal heeft destijds zo`n indruk op me gemaakt......
Ik moet trouwens ook steeds denken aan de raven op de vensterbank, dat verhaal heeft destijds zo`n indruk op me gemaakt......
zondag 2 september 2007 om 19:58
Lieve Mimsey,
Wat worden er mooie dingen gezegd hier, Roosvrouw, maar ook vele anderen, kunnen erg mooi verwoorden wat ik ook voel en denk. Ik kan het alleen niet zo mooi neerzetten. Ik zou iedere dag wel even een hart onder de riem willen geven, of laten weten dat ik aan je denk. Maar ja, dat voelt ook weer zo raar. Je kent mij niet, en ik ken van jou ook alleen wat je hier laat zien.
Maar vandaag wil ik toch wel even wat zeggen, want ho eens even, jij bent een geweldige moeder voor Mopsey! Volgens mij geef jij haar al vanaf haar geboorte (en eigenlijk nog langer) alles wat ze nodig heeft. Ze is niet voor niets zo'n dapper ding. Natuurlijk heeft Hero daar zijn aandeel in, maar hee, vlak jezelf niet uit! Jouw humor, oprechtheid, levenskracht (al zal dat nu misschien niet zo voelen), liefde en onvoorwaardelijke steun stralen uit al je berichten over haar. Zelfs in deze onmogelijke tijd doe je het zo goed met haar. Het lijkt me zo moeilijk voor je, maar volgens mij doe je precies wat goed is, wat ze nodig heeft en wat jij nodig hebt.
En dankbaarheid, het is fijn dat je je realiseert dat je een prachtig netwerk hebt om op terug te vallen, daar mag je natuurlijk heel blij mee zijn. Maar realiseer je ook dat je dat aan jezelf te danken hebt. Mimsey, iedereen wil jou graag helpen.
En dan wens ik je nu weer veel sterkte voor de komende avond en nacht. Weer een dag voorbij.
Wat worden er mooie dingen gezegd hier, Roosvrouw, maar ook vele anderen, kunnen erg mooi verwoorden wat ik ook voel en denk. Ik kan het alleen niet zo mooi neerzetten. Ik zou iedere dag wel even een hart onder de riem willen geven, of laten weten dat ik aan je denk. Maar ja, dat voelt ook weer zo raar. Je kent mij niet, en ik ken van jou ook alleen wat je hier laat zien.
Maar vandaag wil ik toch wel even wat zeggen, want ho eens even, jij bent een geweldige moeder voor Mopsey! Volgens mij geef jij haar al vanaf haar geboorte (en eigenlijk nog langer) alles wat ze nodig heeft. Ze is niet voor niets zo'n dapper ding. Natuurlijk heeft Hero daar zijn aandeel in, maar hee, vlak jezelf niet uit! Jouw humor, oprechtheid, levenskracht (al zal dat nu misschien niet zo voelen), liefde en onvoorwaardelijke steun stralen uit al je berichten over haar. Zelfs in deze onmogelijke tijd doe je het zo goed met haar. Het lijkt me zo moeilijk voor je, maar volgens mij doe je precies wat goed is, wat ze nodig heeft en wat jij nodig hebt.
En dankbaarheid, het is fijn dat je je realiseert dat je een prachtig netwerk hebt om op terug te vallen, daar mag je natuurlijk heel blij mee zijn. Maar realiseer je ook dat je dat aan jezelf te danken hebt. Mimsey, iedereen wil jou graag helpen.
En dan wens ik je nu weer veel sterkte voor de komende avond en nacht. Weer een dag voorbij.
zondag 2 september 2007 om 21:42
Moppie, lees nog een keer die tekst die Hero schreef in het blanco boek, in januari van dit jaar. Over jou en Mops. Dan weet je genoeg.
Kern is: jij doet dit automatisch heel erg goed voor jezelf en Mops. Ik was gisteren weer diep onder de indruk. Van jou en je dochter ( ) en van je Zwijnenstal.
Slaap lekker straks, ik denk aan je.
Kern is: jij doet dit automatisch heel erg goed voor jezelf en Mops. Ik was gisteren weer diep onder de indruk. Van jou en je dochter ( ) en van je Zwijnenstal.
Slaap lekker straks, ik denk aan je.