Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
woensdag 3 oktober 2007 om 21:49
Mims, wat kun jij ongelooflijk mooie jouw pijn, gedachten en verwikkelingen beschrijven.
Daar zit je dan, in het huis dat nog geen Thuis is, in de kille stilte met een lawaaimakende tv op de achtergrond, en ergens in huis wat as en titanium. Nee, deze tweede maand zal ook geen peulenschil voor je zijn, hoe intens iedereen dat ook wil afdwingen. Maar jemig meid! Moet je eens zien hoe je je letterlijk en figuurlijk in alle geestelijke, lichamelijke en hartenpijn staande houdt. Op blote voeten slenterend over het strand, op hoge hakken als je Hero voor het laatst weg brengt, op je dagelijkse schoenen toen je volop aan het verhuizen was. Letterlijk en figuurlijk staat Mims daar. Wat moet jouw Hero ongelooflijk trots op zijn liefde zijn als hij dit ergens mee kan krijgen. Psst, moet je eens kijken hoe een sterke vrouw dat is! Pst, moet je eens kijken hoe ze niet weg rent voor haar pijn maar dapper het gevecht gewoon aan gaat hoe bang en wanhopig ze soms ook is. Pst, moet je eens kijken hoe goed ze voor Mims is blijven zorgen in deze hel. Pst, dat is mijn Grote Liefde.
Mims, blijf doen wat je doet. Vorige week wist je niet hoe je die week moest door komen maar je hebt het geflikt. Vorige maand wist je net hoe je die kl*te maand ooit moest overleven zonder gek te worden en je hebt het gedaan. Volg je hart. Wees sterk als je dat bent, wees gewoon zwak als je eens niet sterk bent. Het is goed. Wat jij nodig hebt, dat is wat het goed maakt.
Daar zit je dan, in het huis dat nog geen Thuis is, in de kille stilte met een lawaaimakende tv op de achtergrond, en ergens in huis wat as en titanium. Nee, deze tweede maand zal ook geen peulenschil voor je zijn, hoe intens iedereen dat ook wil afdwingen. Maar jemig meid! Moet je eens zien hoe je je letterlijk en figuurlijk in alle geestelijke, lichamelijke en hartenpijn staande houdt. Op blote voeten slenterend over het strand, op hoge hakken als je Hero voor het laatst weg brengt, op je dagelijkse schoenen toen je volop aan het verhuizen was. Letterlijk en figuurlijk staat Mims daar. Wat moet jouw Hero ongelooflijk trots op zijn liefde zijn als hij dit ergens mee kan krijgen. Psst, moet je eens kijken hoe een sterke vrouw dat is! Pst, moet je eens kijken hoe ze niet weg rent voor haar pijn maar dapper het gevecht gewoon aan gaat hoe bang en wanhopig ze soms ook is. Pst, moet je eens kijken hoe goed ze voor Mims is blijven zorgen in deze hel. Pst, dat is mijn Grote Liefde.
Mims, blijf doen wat je doet. Vorige week wist je niet hoe je die week moest door komen maar je hebt het geflikt. Vorige maand wist je net hoe je die kl*te maand ooit moest overleven zonder gek te worden en je hebt het gedaan. Volg je hart. Wees sterk als je dat bent, wees gewoon zwak als je eens niet sterk bent. Het is goed. Wat jij nodig hebt, dat is wat het goed maakt.
vandaag ga ik van alles kunnen
donderdag 4 oktober 2007 om 15:15
De verhuurders van mijn nieuwe woning hebben in een poging attent te zijn, zelf het naambordje bij mijn brievenbus en de voordeur opgehangen. En, heel meelevend, hebben ze de naam van Hero er alvast af gehaald. En ach, voor het gemak de naam van Mopsey ook maar.
Dus inplaats van informeel : "Hero, Mimsey en Mopsey" staat er nu "mevr. Hero-Mimsey".
KLABAM!
Van drie personen gedegradeerd naar één.
Van leuk nonchalant gezin naar oude weduwe.
Leuk geprobeerd, maar ik vond het afschuwelijk.
Gelukkig wil de huismeester de bordjes komende week weer weg komen halen. Dan denk ik er nog wel even over na hoe ik ze gevuld wil hebben....
Dus inplaats van informeel : "Hero, Mimsey en Mopsey" staat er nu "mevr. Hero-Mimsey".
KLABAM!
Van drie personen gedegradeerd naar één.
Van leuk nonchalant gezin naar oude weduwe.
Leuk geprobeerd, maar ik vond het afschuwelijk.
Gelukkig wil de huismeester de bordjes komende week weer weg komen halen. Dan denk ik er nog wel even over na hoe ik ze gevuld wil hebben....
Wat wilde ik nou toch typen?
donderdag 4 oktober 2007 om 23:10
Hey mims,
Heb ook weer even bijgelezen. Meid je doet 't heel goed. Ik ben trots op je! En wat blijf je toch mooi schrijven, je raakt mensen!
Dat naambordje doet mij denken aan mijn werk. Ik ben gestopt met werken toen Ray ziek werd en 24 uur per dag zorg nodig had. Ben daarna getrouwd en kwam na het overlijden werken en daar stond overal mevr. rommel ipv mevr Ray. En dat deed zo'n pijn. Ben gelijk erachteraan gegaan om het te wijzigen. Ben nu mevr. Ray al kunnen sommige mensen mij nu ineens niet meer vinden, haha. Alleen mijn e-mail is niet aangepast, dat zo ICT-technisch kennelijk nogal wat voeten in aarde hebben. Dat heb ik dan maar zo gelaten. Heb ook al zoveel externe cliënten die dat adres hebben.
Hier is de verbouwing in volle gang. Vorige week was de verjaardag van Ray. Heb er maar mijn ding van gemaakt. Nu de verjaardag achter de rug is en de verbouwing in gang gezet lijkt het of het een ietsiepietsie beter met me gaat. Iets meer rust in het koppie (niet in huis, man wat maakt een kangoo een herrie zeg!). Maar de volgende moeilijke dag is alweer in aantocht.... 7 november, onze trouwdag... En dus gaan mijn gedachten vaak terug naar vorig jaar....
Mims ik wens je weer veel sterkte en ik blijf je volgen.
Knuffel,
Rommel....
Heb ook weer even bijgelezen. Meid je doet 't heel goed. Ik ben trots op je! En wat blijf je toch mooi schrijven, je raakt mensen!
Dat naambordje doet mij denken aan mijn werk. Ik ben gestopt met werken toen Ray ziek werd en 24 uur per dag zorg nodig had. Ben daarna getrouwd en kwam na het overlijden werken en daar stond overal mevr. rommel ipv mevr Ray. En dat deed zo'n pijn. Ben gelijk erachteraan gegaan om het te wijzigen. Ben nu mevr. Ray al kunnen sommige mensen mij nu ineens niet meer vinden, haha. Alleen mijn e-mail is niet aangepast, dat zo ICT-technisch kennelijk nogal wat voeten in aarde hebben. Dat heb ik dan maar zo gelaten. Heb ook al zoveel externe cliënten die dat adres hebben.
Hier is de verbouwing in volle gang. Vorige week was de verjaardag van Ray. Heb er maar mijn ding van gemaakt. Nu de verjaardag achter de rug is en de verbouwing in gang gezet lijkt het of het een ietsiepietsie beter met me gaat. Iets meer rust in het koppie (niet in huis, man wat maakt een kangoo een herrie zeg!). Maar de volgende moeilijke dag is alweer in aantocht.... 7 november, onze trouwdag... En dus gaan mijn gedachten vaak terug naar vorig jaar....
Mims ik wens je weer veel sterkte en ik blijf je volgen.
Knuffel,
Rommel....