Mijn moeder heeft borstkanker
dinsdag 24 mei 2016 om 15:14
Hoi,
Ik ben Lotte en ik ben 17 jaar.
Ik heb minder dan een jaar geleden te horen gekregen dat mijn moeder borstkanker heeft.
Ik heb het hier nog steeds erg moeilijk mee. Ze heeft een borstamputatie gehad en is nu bezig met hormoontherapie en heeft over een paar weken weer een operatie. Ik ben zelf ook emotioneel minder stabiel en ben vaker ziek.
Op school hebben we nu veel projecten en ik voel me schuldig tegenover mijn vriendinnen dat ik dan niet op school ben.
Heeft iemand tips voor mij hoe ik hiermee om kan gaan?
Ik ben Lotte en ik ben 17 jaar.
Ik heb minder dan een jaar geleden te horen gekregen dat mijn moeder borstkanker heeft.
Ik heb het hier nog steeds erg moeilijk mee. Ze heeft een borstamputatie gehad en is nu bezig met hormoontherapie en heeft over een paar weken weer een operatie. Ik ben zelf ook emotioneel minder stabiel en ben vaker ziek.
Op school hebben we nu veel projecten en ik voel me schuldig tegenover mijn vriendinnen dat ik dan niet op school ben.
Heeft iemand tips voor mij hoe ik hiermee om kan gaan?
dinsdag 24 mei 2016 om 15:23
Hoi Lotte,
Mijn stiefmoeder heeft toen ik 16 was ook borstkanker gehad. Zij heeft precies hetzelfde meegemaakt als jouw moeder, ook borstamputaties en al dat gedoe eromheen.
Heb je iemand met wie je kan praten, naast je ouders? Ik kan me goed voorstellen dat je je hart wilt luchten, maar je ouders hier niet mee wil opzadelen. Zo voelde ik me toen ook. Kijk anders desnoods of er een optie voor een psycholoog is. Dat kan enorm helpen. Misschien is de vertrouwenspersoon op school een tip?
Overigens zou ik me niet te veel zorgen maken over je vriendinnen. Ze begrijpen het vast wel, het is natuurlijk allemaal niet makkelijk!
Een dikke knuffel, en veel sterkte! Ik hoop voor je dat deze nare periode snel voorbij is!
Mijn stiefmoeder heeft toen ik 16 was ook borstkanker gehad. Zij heeft precies hetzelfde meegemaakt als jouw moeder, ook borstamputaties en al dat gedoe eromheen.
Heb je iemand met wie je kan praten, naast je ouders? Ik kan me goed voorstellen dat je je hart wilt luchten, maar je ouders hier niet mee wil opzadelen. Zo voelde ik me toen ook. Kijk anders desnoods of er een optie voor een psycholoog is. Dat kan enorm helpen. Misschien is de vertrouwenspersoon op school een tip?
Overigens zou ik me niet te veel zorgen maken over je vriendinnen. Ze begrijpen het vast wel, het is natuurlijk allemaal niet makkelijk!
Een dikke knuffel, en veel sterkte! Ik hoop voor je dat deze nare periode snel voorbij is!
dinsdag 24 mei 2016 om 15:28
Hoi Lotte, ik begrijp dat je een heel moeilijke tijd hebt nu je moeder ziek is.
Als het goed is, kan je moeder voor jou en je eventuele broers of zussen hulp vragen in het ziekenhuis waar ze behandeld wordt. In bijna elk ziekenhuis werken hulpverleners die gezinsleden helpen die te maken krijgen met kanker in de naaste familie.
Informeer hier maar eens naar. Probeer verder vertrouwen te hebben in de behandeling die je moeder krijgt, er is heel veel mogelijk tegenwoordig. Er over praten kan je heel veel duidelijk maken en je zorgen wat wegnemen.
Veel sterkte gewenst hoor.
Als het goed is, kan je moeder voor jou en je eventuele broers of zussen hulp vragen in het ziekenhuis waar ze behandeld wordt. In bijna elk ziekenhuis werken hulpverleners die gezinsleden helpen die te maken krijgen met kanker in de naaste familie.
Informeer hier maar eens naar. Probeer verder vertrouwen te hebben in de behandeling die je moeder krijgt, er is heel veel mogelijk tegenwoordig. Er over praten kan je heel veel duidelijk maken en je zorgen wat wegnemen.
Veel sterkte gewenst hoor.
dinsdag 24 mei 2016 om 16:55
Hallo Lotte,
Vorig jaar had ik het ook, en onze (toen) 15 jarige had het er erg moeilijk mee en dat is volkomen logisch hoor.
Wat ik als moeder toen gedaan heb is de school van zoon inlichten en zorgen dat hij daar, indien nodig, ook z'n ei kwijt kon.
Verder heeft Mary eigenlijk al gezegd wat ik je had willen zeggen.
Sterkte meid, en je kan ook altijd hier je hart luchten hè!
Vorig jaar had ik het ook, en onze (toen) 15 jarige had het er erg moeilijk mee en dat is volkomen logisch hoor.
Wat ik als moeder toen gedaan heb is de school van zoon inlichten en zorgen dat hij daar, indien nodig, ook z'n ei kwijt kon.
Verder heeft Mary eigenlijk al gezegd wat ik je had willen zeggen.
Sterkte meid, en je kan ook altijd hier je hart luchten hè!