Modeziektes, bestaan die?

Persoonlijk vind ik het ook veel makkelijker om te zeggen "Ik heb FM" dan iedere keer de hele lijst klachten op te dreunen waar ik last van heb. En als ze niet weten wat het is dan zeg ik "een pijn en vermoeidheids syndroom". Mochten ze nog meer willen weten kunnen ze thuis googlen. Ik heb geen zin om iedere keer die hele waslijst uit de doeken te doen, word daar een beetje moe van

Ik zeg meestal "een soort van reuma" Fibromyalgie kunnen de meeste toch niet onthouden, je moet het vaak nog uitleggen. Reuma klinkt gewoon bekent en ja, dat betekent pijn. Ook vermoeid? Ooh, oké, ook vermoeid. Klaar.

Ik noem het meestal 'weke delen reuma' en mijn reumatoloog in het ziekenhuis noemt het ook zo. FM valt onder reuma, ook al zijn niet alle reumatologen het erover eens dat het een reumatische klacht is. Wel is aangetoond dat het vaker voorkomt bij perfectionistische personen, die moeilijk iets uit handen kunnen geven. Ook cognitieve gedragsterapie kan deel uitmaken van de behandeling. Er zijn zelfs tegenwoordig pijnpoli's voor, dus aangezien er nu meer wetenschap is en betere communicatie, lijkt het wel of iedereen er last van heeft.



Ikzelf heb na ruim 20 jaar (eigenlijk al meer dan 30 jaar) klachten de diagnose gehad, dus ik ben schijnbaar al heel lang in de mode..



Door deze diagnose zijn de klachten niet minder geworden, maar ik heb eindelijk de bevestiging gekregen dat het NIET tussen mijn oren zit. Voor mij is er goed mee te leven (ook met een fulltime baan) maar ik ken ook mensen die erdoor in een rolstoel zijn terechtgekomen en volledig zijn afgekeurd.

Tja, je kan het een modeziekte noemen, maar ik denk ook dat het meer een ziekte is waar nu eindelijk eens een keer een naam opgeplakt is. Waar ze eindelijk achter zijn wat het is, of in ieder geval dat ze er meer over weten, waardoor ze het een naam kunnen geven.



Als ik kijk naar "vroeger" dan zie ik mijn neefje met naar mijn idee autistische trekken, tenminste, nu zou hij voor autist uitgemaakt zijn. Nu is het een gezonde, normale jongen! Ben dus blij dat er toen nog niet zo naar namen gezocht werden en op elke rustige jongen die erg in zichzelf was meteen autist op geplakt werd.

Ik vind dus ook dat er tegenwoordig te veel adhd etc op geplakt wordt.



BI, FM, CVS etc, dat zijn naar mijn idee de ziektes waar ze eindelijk een naam voor bedacht hebben. Waarschijnlijk hebben ze het nog niet helemaal compleet hoe het precies werkt etc, maar al wel een heel eind, nu alleen nog wachten op de therapie.

Mijn zoon was/is ook een druk joch. Mijn familie altijd aan het zeiken dat ik met hem naar de dokter moest want hij had adhd.

Ik vond dus van niet hij is gewoon een druk kind. Maar door het gezeur om je heen ga je op een gegeven moment toch twijfelen. Naar de HA en daar mee gepraat en hij heeft geen adhd.



Ik denk (maar dat is mijn persoonlijke mening) dat er ook veel ouders zijn die het wel makkelijk vinden als hun kindje de stempel adhd krijgt opgeplakt en dan rustig word van de medicijnen. Vooral na een dag hard werken en dan zo'n druk kind om je heen.

Ik beschouw iets als een modeziekte als de klachten niet medisch te verklaren zijn, dat geldt voor RSI en Whiplash bijvoorbeeld, van ME en fybromyalgie is dat wel het geval, en dus is het geen modeziekte

Ik beschouw iets als een modeziekte als de klachten niet medisch te verklaren zijn, dat geldt voor RSI en Whiplash bijvoorbeeld, van ME en fybromyalgie is dat wel het geval, en dus is het geen modeziekte

quote:augustusbloem schreef op 07 april 2011 @ 02:24:

[...]





Vooral boos blijven , en dat op een (beleefde) manier laten merken !Misschien komt er dan ooit meer begrip...Ik doe mijn best . Soms is het lastig om niet boos uit te vallen naar die personen , het zo overduidelijk dat ze barst van de pijn en daarbij ook moe van het niet/slecht slapen. Dat verzint iemand echt niet. Ongelovelijk dat anderen dat niet willen/kunnen zien en begrijpen.

quote:Mieomij schreef op 07 april 2011 @ 04:22:

Het zijn alleen modeziektes zolang je er zelf geen last van hebt.Mooi gezegd!

Over diagnose van adhd: medicatie krijg je niet zomaar. Daar gaat eerst een gedegen onderzoek aan vooraf. Ik heb inmiddels begrepen dat Ritalin bv. alleen rust geeft bij mensen met AD(H)D en dat mensen die ritalin gebruiken zonder die stoornis er juist erg druk van worden.



Voor degenen die onbegrip krijgen van familie en vrienden een dikke . Want je hebt ze juist zo hard nodig als je ziek bent.....

Modeziekte klinkt nogal negatief.

Maar sommige ziekten/karaktertrekken worden opeens een (groter) probleem als de maatschappij verandert.



Denk flexwerken, introductie van de computermuis (RSI), seksuele emancipatie van de vrouw. Dit geldt wat betreft kinderen i.h.b. voor het onderwijssysteem, dat ook danig aan veranderingen onderhevig is en is geweest.



Hierdoor kwamen nieuwe "ziekten".

Vroeger waren die

- onbespreekbaar

OF

- überhaupt geen probleem, leven was prima



In dat laatste geval moet men kritisch naar de maatschappij kijken, maar dat is moeilijker dan gewoon het tot een ziekte bestempelen.



Kijk, uiteindelijk kun je van bijna alles wel een ziekte maken. Ik wacht persoonlijk nog steeds op een passende diagnose voor mensen die continue luid blijven doorpraten over allerlei onzin, in een stemmig restaurantje maar ook zelfs in de stiltecoupé.

quote:LaRouge schreef op 08 april 2011 @ 00:39:

Over diagnose van adhd: medicatie krijg je niet zomaar. Daar gaat eerst een gedegen onderzoek aan vooraf. Ik heb inmiddels begrepen dat Ritalin bv. alleen rust geeft bij mensen met AD(H)D en dat mensen die ritalin gebruiken zonder die stoornis er juist erg druk van worden.



Voor degenen die onbegrip krijgen van familie en vrienden een dikke . Want je hebt ze juist zo hard nodig als je ziek bent.....Nah da's niet helemaal waar. De professor die ADHD heeft getypeerd en ritalin heeft aangemerkt als mogelijke oplossing, beschreef een serie eigenschappen die toe te kennen waren bij kinderen met ernstige gedragsproblemen. Toen de DSM typeringen in het leven werden geroepen is, volgens de professor, ADHD verkeerd getypeerd, waardoor ineens ca. 10 tot 20% van de kinderen aan de kenmerken voldoen. Als zoveel mensen voldoen aan een serie gedragskenmerken dan is het geen psychiatrische ziekte of handicap maar een eigenschap. Een vrij algemene eigenschap zelfs. Helaas is onze maatschappij steeds meer ingericht op collectiviteit, als je niet mee kan komen val je buiten de boot. Vroeger was je dan temperamentvol, of pittig of creatief. Nu heb je ADHD en krijg je daar pillen voor. Overigens helpen pillen op lange termijn helemaal niet. Kinderen die pillen kregen zijn na 10 jaar slechter af dan kinderen met gedragstherapie. Maar ouders vinden het wel prettig, want de kinderen worden er inderdaad lekker rustig van. Pillen stigmatiseren, ze bevestigen het gevoel dat het "kind niet deugt" terwijl dat maar zeer de vraag is. Helaas zijn ook artsen niet kritisch genoeg met het voorschrijven van pillen, helaas heeft de farmaceutische industrie nog heel veel invloed. Helaas kent ritalin ook een aantal serieuze en niet te verwaarlozen bijwerkingen en neveneffecten. Kijk dus uit met wat je doet

wat iedereen die zijn kind pillen geeft moet weten! Helpguide.org



ADD / ADHD Medications

Are ADHD Drugs Right for You or Your Child?



Medication can help reduce the symptoms of hyperactivity, inattentiveness, and impulsivity in both children and adults with attention deficit disorder (ADD), also known as attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). However, ADD/ADHD medications come with side effects and risks—and they’re not the only treatment option.



Evidence shows that behavioral therapy, eating a healthy diet, getting plenty of exercise and sleep, and making other smart lifestyle choices can help you or your child effectively manage the symptoms of ADD/ADHD. Whether you’re the parent or the patient, it’s important to learn the facts about medication for ADD/ADHD so you can make an informed decision about what’s best for you or your child.

In This Article:



* Medications for ADD / ADHD

* Stimulant medications

* Stimulant safety concerns

* Non-stimulant medications

* Making the medication decision

* Medication alone is not enough

* Taking medication

* Dealing with side effects

* Related links



Print this!Print AuthorsAuthors



Normal Text SizeLarger Text SizeLargest Text SizeText Size

Medication for ADD & ADHD: What you need to know



Making ADD/ADHD medication decisions can be difficult, but doing your homework helps. The first thing to understand is exactly what the medications for ADD and ADHD can and can’t do. ADHD medication may help improve the ability to concentrate, control impulses, plan ahead, and follow through with tasks. However, it isn’t a magic pill that will fix all of your or your child’s problems. Even when the medication is working, a child with ADD/ADHD might still struggle with forgetfulness, emotional problems, and social awkwardness, or an adult with disorganization, distractibility, and relationship difficulties. That’s why it’s so important to also make lifestyle changes that include regular exercise, a healthy diet, and sufficient sleep.



Medication doesn’t cure ADD/ADHD. It can relieve symptoms while it’s being taken, but once medication stops, those symptoms come back. Also, ADD/ADHD medication works better for some than for others. Some people experience dramatic improvement while others experience only modest gains. Because each person responds differently and unpredictably to medication for ADHD, its use should always be personalized to the individual and closely monitored by a doctor. When medication for ADD/ADHD is less carefully monitored, it is less effective and more risky.

Exploring ADD ADHD treatment optionsExploring your ADD & ADHD treatment options



Medication for ADD/ADHD works best when combined with other types of treatment, such as counseling, behavior therapy, and relaxation techniques. For children with ADD/ADHD, behavioral interventions in the classroom and at home play a huge role in treatment success. For adults, self-help strategies also make a big difference:



* Treatment for Children and Adults

* Parenting Tips

* ADHD & School

* Self-Help for Adult ADHD



Stimulant medications for ADD & ADHD



Stimulants are the most common type of medication prescribed for attention deficit disorder. They have the longest track record for treating ADD/ADHD and the most research to back up their effectiveness. The stimulant class of medication includes widely used drugs such as Ritalin, Adderall, and Dexedrine.



Stimulants are believed to work by increasing dopamine levels in the brain. Dopamine is a neurotransmitter associated with motivation, pleasure, attention, and movement. For many people with ADD or ADHD, stimulant medications boost concentration and focus while reducing hyperactive and impulsive behaviors.

Short-acting vs. long-acting stimulants for ADD / ADHD



Stimulants for ADD/ADHD come in both short- and long-acting dosages. Short-acting stimulants peak after several hours, and must be taken 2-3 times a day. Long-acting or extended-release stimulants last 8-12 hours, and are usually taken just once a day.



The long-acting versions of ADD/ADHD medication are often preferred, since people with ADHD often have trouble remembering to take their pills. Taking just one dose a day is much easier and more convenient.

Common side effects of stimulants for ADD & ADHD:



* Feeling restless and jittery

* Difficulty sleeping

* Loss of appetite

* Headaches

* Upset stomach





* Irritability, mood swings

* Depression

* Dizziness

* Racing heartbeat

* Tics



Stimulant medications may also cause personality changes. Some people become withdrawn, listless, rigid, or less spontaneous and talkative. Others develop obsessive-compulsive symptoms. Since stimulants raise blood pressure and heart rate, many experts worry about the dangers of taking these ADD/ADHD drugs for extended periods.

ADD / ADHD Stimulant safety concerns



Beyond the potential side effects, there are a number of safety concerns associated with the stimulant medications for ADD/ADHD.



* Effect on the developing brain — The long-term impact of ADD/ADHD medication on the youthful, developing brain is not yet known. Some researchers are concerned that the use of drugs such as Ritalin in children and teens might interfere with normal brain development.

* Heart-related problems — ADD/ADHD stimulant medications have been found to cause sudden death in children and adults with heart conditions. The American Heart Association recommends that all individuals, including children, have a cardiac evaluation prior to starting a stimulant. An electrocardiogram is recommended if the person has a history of heart problems.

* Psychiatric problems — Stimulants for ADD/ADHD can trigger or exacerbate symptoms of hostility, aggression, anxiety, depression, and paranoia. People with a personal or family history of suicide, depression, or bipolar disorder are at a particularly high risk, and should be carefully monitored when taking stimulants.

* Potential for abuse — Stimulant abuse is a growing problem, particularly among teens and young adults. College students take them for a boost when cramming for exams or pulling all-nighters. Others abuse stimulant meds for their weight-loss properties. If your child is taking stimulants, make sure he or she isn’t sharing the pills or selling them.



Stimulant Medication Red Flags



Call your doctor right away if you or your child experience any of the following symptoms while taking stimulant medication for ADD or ADHD:



* chest pain

* shortness of breath

* fainting

* seeing or hearing things that aren’t real

* suspicion or paranoia



ADD / ADHD stimulants are not recommended for those with:



* Any type of heart defect or diseases

* High blood pressure

* Hyperthyroidism

* Glaucoma

* High levels of anxiety

* A history of drug abuse



Non-stimulant medications for ADD & ADHD



In addition to the traditional stimulant drugs, there are several other medications used to treat ADD/ADHD, including Strattera, atypical antidepressants, and certain blood pressure medications. In most cases, non-stimulant medications are considered when stimulants haven’t worked or have caused intolerable side effects.

Strattera



Strattera, also known by its generic name atomoxetine, is the only non-stimulant medication approved by the FDA for ADD/ADHD treatment. Unlike stimulants, which affect dopamine, Strattera boosts the levels of norepinephrine, a different brain chemical.



Strattera is longer-acting than the stimulant drugs. Its effects last over 24 hours—making it a good option for those who have trouble getting going in the morning. Since it has some antidepressant properties, it’s also a top choice for those with co-existing anxiety or depression. Another plus is that it doesn’t exacerbate tics or Tourette’s Syndrome.



On the other hand, Strattera doesn’t appear to be as effective as the stimulant medications for treating symptoms of hyperactivity.

Strattera Suicide Risk



Strattera may cause an increase in suicidal thoughts and actions in some children and teenagers, especially if your child has bipolar disorder or depression in addition to ADD/ADHD.



Call the doctor immediately if your child shows agitation, irritability, suicidal thinking or behaviors, and unusual changes in behavior.



Common side effects of Strattera include:



* Sleepiness

* Headache

* Abdominal pain or upset stomach

* Nausea and vomiting

* Dizziness

* Mood swings



Straterra can also cause insomnia and appetite suppression, but these side effects are more common in stimulants.

Other ADD & ADHD medication options



The following medications are sometimes used “off-label” in the treatment of attention deficit disorder, although they are not FDA approved for this purpose. They should only be considered when stimulants or Strattera aren’t viable options.



* High blood pressure medication for ADD/ADHD – Certain blood pressure medications can be used to treat ADD/ADHD. Options, with links to Medline Plus drug information from NIH, include clonidine (Catapres) and guanfacine (Tenex). But while these medications can be effective for hyperactivity, impulsivity, and aggression, they are less helpful when it comes to attention problems.

* Antidepressants for ADD/ADHD – For people suffering from both ADHD and depression, certain antidepressants, which target multiple neurotransmitters in the brain, may be prescribed. Wellbutrin, also known by the generic name bupropion, is most widely used. Wellbutrin targets both norepinephrine and dopamine. Another option is the use of tricyclic antidepressants.



Deciding whether or not to take ADD & ADHD medication



Even when armed with all the facts, deciding whether or not to take ADD/ADHD medication isn’t always easy. If you’re unsure, don’t rush the decision. Take your time to weigh the options. And if the medication is for your child, be sure to get his or her input in the decision-making process.



Most importantly, trust your instincts and do what feels right to you. Don’t let anyone—be it your physician or the principal at your child’s school—pressure you into medication if you’re not comfortable with it or ready to take that step. Remember: medication isn’t the only treatment option.

Questions to ask an ADD / ADHD specialist



Consulting with an ADD/ADHD specialist or an experienced psychiatrist can help you understand the pros and cons of medication. Here are some questions to ask:



* What ADD/ADHD treatments do you recommend?

* Can my symptoms be managed without medication?

* What medications do you recommend and what are the side effects?

* How effective is medication for ADD/ADHD?

* How long will the medication be necessary for treatment?

* How will the decision be made to stop medication?



For Parents: Helpful questions about ADHD medication and your child



When deciding whether or not to put your child on medication, Jerome Schultz, Ph.D., learning disabilities and ADHD expert and clinical director of the Learning Lab in Cambridge, Massachusetts, says to first consider the following questions:



* Has my child been helped by non-medication approaches? Self-calming techniques, deep breathing and yoga often can help children with ADHD.

* Has the school tried to teach my child to be more attentive and less active?

* Is the decision to put my child on medication the result of behavioral observations over time and in different settings, such as in school and at home?

* When is my child at his or her best? Fishing with his uncle or playing video games? Help the physician understand how pervasive or selective the problem is.

* Does my child have other conditions that can be mistaken for hyperactivity? Children exposed to toxic chemicals or who have undiagnosed learning disabilities and low-level anxiety disorder may produce similar behaviors.



Source: Family Education Network

Medication alone is not enough



Treatment for attention deficit disorder isn’t just about seeing doctors or taking medication. There is a lot you can do to help yourself or your child tackle the challenges of ADD/ADHD and lead a calmer, more productive life. With the right tips and tools, you can manage many of the symptoms of your ADD/ADHD on your own. Even if you choose to take medication, healthy lifestyle habits and other self-help strategies may enable you to take a lower dose.



* Exercise regularly. Exercising is one of the most effective ways to reduce the symptoms of ADD/ADHD. Physical activity boosts the brain’s dopamine, norepinephrine, and serotonin levels—all of which affect focus and attention. Try walking, skateboarding, hiking, dancing or playing a favorite sport. Encourage your child to put down the video games and play outside.

* Eat a healthy diet. While diet doesn’t cause ADD/ADHD, it does have an effect on mood, energy levels, and symptoms. Set regular snack and meal times. Add more omega-3 fatty acids to your diet and make sure you’re getting enough zinc, iron and magnesium.

* Get plenty of sleep. Regular quality sleep can lead to vast improvement in the symptoms of ADD/ADHD. Simple changes to daytime habits go a long way toward resting well at night. Have a set bedtime and stick to it. Avoid caffeine later in the day.

* Try therapy. ADD/ADHD professionals can help you or your child learn new skills to cope with symptoms and change habits that are causing problems. Some therapies focus on managing stress and anger or controlling impulsive behaviors, while others teach you how to manage time, improve organizational skills, and persist toward goals.

* Maintain a positive attitude. A positive attitude and common sense are your best assets for treating ADD/ADHD. When you are in a good frame of mind, you are more likely to be able to connect with your own needs or your child’s.



To learn more developing an effective treatment plan, see ADD/ADHD Treatment and Help: Finding Treatments that Work for Children and Adults .

Guidelines for taking ADD & ADHD medication



If you decide to take medication for ADD/ADHD, it’s important to take the drug as directed. Following your doctor and pharmacist’s instructions will help you maximize the effectiveness of medication for ADD/ADHD and minimize the side effects and risks. Here are some guidelines for safe use:



* Learn about the prescribed medication. Find out everything you can about the ADD/ADHD medication you or your child is taking, including potential side effects, how often to take it, special warnings, and other substances that should be avoided, such as over-the-counter cold medication.

* Be patient. Finding the right medication and dose is a trial-and-error process. It will take some experimenting, as well as open, honest communication with your doctor.

* Start small. It’s always best to start with a low dose and work up from there. The goal is to find the lowest possible dose that relieves you or your child’s symptoms.

* Monitor the drug’s effects. Pay close attention to the effect the medication is having on your or your child’s emotions and behavior. Keep track of any side effects and monitor how well the medication is working to reduce symptoms.

* Taper off slowly. If you or your child wants to stop taking medication, call the doctor for guidance on gradually decreasing the dose. Abruptly stopping medication can lead to unpleasant withdrawal symptoms such as irritability, fatigue, depression, and headache.



Talking to your child about ADD / ADHD medication



Many kids and teens with ADD/ADHD don’t take their medication correctly—or stop taking it without talking to their parents or doctor—so if your child is on ADD meds, make sure that he or she understands how to take the medication correctly and why following prescription guidelines are important. Encourage your child to come to you with any medication-related concerns so you can work together to solve the problem or find another treatment option. It’s also important to remember that ADD/ADHD medication should never have a numbing effect on a child’s energy, curiosity or enthusiasm. A child still needs to behave like a child.

Monitoring Medication's Effects on Your Child



Here is a list of questions you should ask when your child begins medication therapy, changes dosage, or starts taking a different medication.



*



Is the medication having a positive impact on your child's mood and/or behavior?

*



Do you think the dosage or medication is working?

*



Does your child think the dosage or medication is working?

*



Does the dose need to be increased or decreased?

*



What was the change in a specific behavior or set of behaviors that caused you to conclude that the medication needed to be evaluated?

*



Is your child experiencing any side effects (e.g., headaches, stomachaches, fatigue or sleeplessness, dry mouth, etc.)?

*



What is the likelihood those side effects will last? (Ask your doctor.)

*



Do any lasting side effects (if any) outweigh the medication's benefits?

*



Do you or your child think a medication or dosage level has stopped working?



Source: From Chaos to Calm: Effective Parenting of Challenging Children with ADHD and Other Behavioral Problems by Janet E. Heininger and Sharon K. Weiss.

Dealing with the side effects of ADD & ADHD medication



Most children and adults taking medication for ADD/ADHD will experience at least a few side effects. Sometimes, side effects go away after the first few weeks on the medication. You may also be able to eliminate or reduce unpleasant side effects with a few simple strategies.

Tips for minimizing side effects



* Loss of appetite – To deal with reduced appetite, eat healthy snacks throughout the day and push dinner to a later time when the medication has worn off. Insomnia — If getting to sleep is a problem, try taking the stimulant earlier in the day. If you or your child is taking an extended-release stimulant, you can also try switching to the short-acting form. Also avoid caffeinated beverages, especially in the afternoon or evening.

* Stomach upset or headaches – Don’t take the medication on an empty stomach, which can cause nausea, stomach pain, and headaches. Headaches can also be triggered by medication that’s wearing off, so switching to a long-acting drug may help.

* Dizziness – First, have you or your child’s blood pressure checked. If it’s normal, you may want to reduce your dose or switch to a long-acting stimulant. Also make sure you’re drinking enough fluids.

* Mood changes – If medication is causing irritability, depression, agitation, or other emotional side effects, try lowering the dose. Moodiness may also be caused by the rebound effect, in which case it may help to overlap the doses or switch to an extended-release medication.



If troublesome side effects persist despite your best efforts to manage them, talk to your doctor about adjusting the dose or trying a different drug. Many people respond better to the long-acting or extended release formulations of ADHD medication, which build gradually in the bloodstream and then wear off slowly. This minimizes the ups and downs caused by fluctuating medication levels and causes less of a rebound effect, where symptoms return, often worse than before, as the drug wears off.

Dank je Meds!



Ik wist van wat bijwerkingen en de neveneffecten, maar dit is wel een heel uitgebreid stuk zeg en er staan bijwerkingen/neveneffecten bij waarvan ik het niet wist. Ik weet wel van de eetlust die minder kan worden, de rebound en het risico van een verhoogde bloeddruk. Van een aantal mogelijke bijwerkingen/neveneffecten schrik ik echt.



Was zelf nog steeds aan het twijfelen of ik wel medicatie wil slikken. Ben ook op de wachtlijst voor therapie, en mijn gevoel zegt al sinds de diagnose: eerst met therapie en zonder medicijnen proberen. Met jouw stuk wordt die gedachte wel erg versterkt om het dus zonder medicijnen te proberen en te kijken/ervaren wat er met therapie en begeleiding mogelijk is.



Een hoop info waar ik een nachtje (of meer) over ga slapen

quote:meds schreef op 08 april 2011 @ 00:16:

Ik beschouw iets als een modeziekte als de klachten niet medisch te verklaren zijn, dat geldt voor RSI en Whiplash bijvoorbeeld, van ME en fybromyalgie is dat wel het geval, en dus is het geen modeziekte



Dit vind ik te kort door de bocht bij RSI (van whiplash weet ik niet genoeg om hier iets zinnigs over te zeggen), want een klacht is niet alleen medisch gezien een klacht als het lichamelijk veroorzaakt wordt maar ook als het psychisch veroorzaakt wordt.



Dit is allang duidelijk geworden door tal van een psychische problemen als depressie en burnout en ook als zodanig volledig geaccepteerd in het gewone medische circuit.



Daarbij is ook al lang geaccepteerd dat je van psychisch gestuurde klachten (bijv. door stress of perfectionisme) ook enorme lichamelijke klachten kunt krijgen, zoals pijn in je vingens, pols, rug en schouders bij RSI.



De tijd dat een klacht dus medisch gezien alleen een klacht is als hij puur lichamelijk veroorzaakt wordt is gelukkig allang voorbij.

Meds, je zult het ongetwijfeld goed bedoelen, maar dit zinnetje van jou vind ik nogal veralgemeniserend en bovendien erg veroordelend. Niet fijn om te lezen en bovendien (meestal) niet waar:



Maar ouders vinden het wel prettig, want de kinderen worden er inderdaad lekker rustig van. Pillen stigmatiseren, ze bevestigen het gevoel dat het "kind niet deugt" terwijl dat maar zeer de vraag is

quote:meds schreef op 08 april 2011 @ 01:06:

[...]





Nah da's niet helemaal waar. De professor die ADHD heeft getypeerd en ritalin heeft aangemerkt als mogelijke oplossing, beschreef een serie eigenschappen die toe te kennen waren bij kinderen met ernstige gedragsproblemen. Toen de DSM typeringen in het leven werden geroepen is, volgens de professor, ADHD verkeerd getypeerd, waardoor ineens ca. 10 tot 20% van de kinderen aan de kenmerken voldoen. Als zoveel mensen voldoen aan een serie gedragskenmerken dan is het geen psychiatrische ziekte of handicap maar een eigenschap. Een vrij algemene eigenschap zelfs. Helaas is onze maatschappij steeds meer ingericht op collectiviteit, als je niet mee kan komen val je buiten de boot. Vroeger was je dan temperamentvol, of pittig of creatief. Nu heb je ADHD en krijg je daar pillen voor. Overigens helpen pillen op lange termijn helemaal niet. Kinderen die pillen kregen zijn na 10 jaar slechter af dan kinderen met gedragstherapie. Maar ouders vinden het wel prettig, want de kinderen worden er inderdaad lekker rustig van. Pillen stigmatiseren, ze bevestigen het gevoel dat het "kind niet deugt" terwijl dat maar zeer de vraag is. Helaas zijn ook artsen niet kritisch genoeg met het voorschrijven van pillen, helaas heeft de farmaceutische industrie nog heel veel invloed. Helaas kent ritalin ook een aantal serieuze en niet te verwaarlozen bijwerkingen en neveneffecten. Kijk dus uit met wat je doet



Ieder medicijn heeft bijwerkingen, maar die accepteer je ook als je een lichamelijk probleem hebt, dus waarom zou je die niet accepteren als je een psychisch probleem/probleem in de hersenpan hebt?



ADHD is namelijk niets anders dan een tekort aan dopamine in de hersenpan dat je met medicijnen kunt aanvullen, net als dat een persoon met suikerziekte insuline moet nemen en dat zal vast ook bijwerkingen kunnen hebben.



De problemen kunnen in het dagelijkse leven namelijk net zo groot zijn als bij puur lichamelijke problemen en dan wordt het wel volkomen geaccepteerd dat je daar een pil voor slikt, ook al wordt je er bijv. dik of moe van.



Als het probleem maar serieus genoeg is moet ieder voor zichzelf afwegen of het het waard is er een pil tegen te slikken of zonder door te worstelen, want de tijd dat iedereen denkt dat je je psychische problemen simpel met alleen met je schouders eronder zetten kunt oplossen is gelukkig al lang voorbij.

quote:meds schreef op 08 april 2011 @ 00:16:

Ik beschouw iets als een modeziekte als de klachten niet medisch te verklaren zijn, dat geldt voor RSI en Whiplash bijvoorbeeld, van ME en fybromyalgie is dat wel het geval, en dus is het geen modeziektedit vind ik wel een bijzondere opmerking, aangezien deze discussie is ontstaan door iemand, die meldde dat FM niet aan te tonen is, en dús geen ziekte is (zie topic Fibromyalgie?)

@liv, helaas zie ik maar al te vaak dat het wel waar is. Ouders die van de huisarts ritalin krijgen op basis van een internettest bijvoorbeeld. Ritalin is een symtoombestrijder, je doet niks met het probleem, daarom is gedragstherapie veel effectiever. Maar er zullen ook kinderen zijn die onder medicatie niks kunnen hoor

quote:meds schreef op 08 april 2011 @ 11:07:

@liv, helaas zie ik maar al te vaak dat het wel waar is. Ouders die van de huisarts ritalin krijgen op basis van een internettest bijvoorbeeld. Ritalin is een symtoombestrijder, je doet niks met het probleem, daarom is gedragstherapie veel effectiever. Maar er zullen ook kinderen zijn die onder medicatie niks kunnen hoor



Dat eerste is natuurlijk volslagen waanzin. Ik ben ook erg blij dat ik niet zo'n huisarts heb.

En ja, ritalin is een symptoombestrijder, maar adhd (of add) kun je níet genezen met gedragstherapie. Je kunt een kind helpen omgaan met zijn adhd, maar als er iets "scheef" zit in de hersenen, dan genees je dat niet met een therapie.

En inderdaad, sommige kinderen kunnen écht niet zonder de ritalin. Maar dat heeft dan meestal niets te maken met een omgeving die het kind maar rustig wil houden zoals je eerder beweerde.

quote:iris1969 schreef op 08 april 2011 @ 08:49:

[...]





Ieder medicijn heeft bijwerkingen, maar die accepteer je ook als je een lichamelijk probleem hebt, dus waarom zou je die niet accepteren als je een psychisch probleem/probleem in de hersenpan hebt?

dat is veel te simpel gesteld. Depressie is een tekort aan serotonine bijvoorbeeld en men is er hard van terug aan het komen om dat 'op te lossen' met AD, want het is symptoombestrijding. Prima, maar functieloos wanneer je niks met het probleem doet. Of ADHD een ziekte is dat is ook een stelling. Het is anders dan het collectief, maar is dat een ziekte?



ADHD is namelijk niets anders dan een tekort aan dopamine in de hersenpan dat je met medicijnen kunt aanvullen, net als dat een persoon met suikerziekte insuline moet nemen en dat zal vast ook bijwerkingen kunnen hebben.

dat is jouw conclusie, maar dat is echt overgesimplificeerd. Wat was er eerder, de ADHD of het dopaminetekort? wat was er eerder de depressie of het serotoninetekort? Is het de oorzaak of is het een gevolg, dat weet men niet. Bovendien kan je de dopamine op verschillende manieren stimuleren, gedragsmatig maar ook regelmatig leven en gezond eten.

De problemen kunnen in het dagelijkse leven namelijk net zo groot zijn als bij puur lichamelijke problemen en dan wordt het wel volkomen geaccepteerd dat je daar een pil voor slikt, ook al wordt je er bijv. dik of moe van.



Als het probleem maar serieus genoeg is moet ieder voor zichzelf afwegen of het het waard is er een pil tegen te slikken of zonder door te worstelen, want de tijd dat iedereen denkt dat je je psychische problemen simpel met alleen met je schouders eronder zetten kunt oplossen is gelukkig al lang voorbij.

quote:Liv schreef op 08 april 2011 @ 11:10:

[...]





Dat eerste is natuurlijk volslagen waanzin. Ik ben ook erg blij dat ik niet zo'n huisarts heb.

En ja, ritalin is een symptoombestrijder, maar adhd (of add) kun je níet genezen met gedragstherapie. Je kunt een kind helpen omgaan met zijn adhd, maar als er iets "scheef" zit in de hersenen, dan genees je dat niet met een therapie.

eens, maar het is maar zeer de vraag of er iets scheef zit bij het kind, of dat de maatschappij niet meer is ingericht op diversiteit in persoonlijkheid. Kan je spreken over ziekte of is het een kwestie van persoonlijkheid



En inderdaad, sommige kinderen kunnen écht niet zonder de ritalin. Maar dat heeft dan meestal niets te maken met een omgeving die het kind maar rustig wil houden zoals je eerder beweerde.o, maar die laatste categorie is er echt wel hoor

Overigens heeft mijn zoon ADD, dus het hyperactieve heeft hij niet en is ook zeker niet de reden dat hij ritalin slikt. De reden dat hij het echt nodig heeft is dat er zonder de ritalin teveel prikkels binnenkomen, hij dit niet kan plaatsen en verwerken en zich nauwelijks kan concentreren. Hij slikt het ook alleen maar op school.

Maar gedragstherapie heeft dus écht geen zin in zijn geval.