Gezondheid alle pijlers

Terugval eetstoornis

10-02-2016 19:59 52 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik weet dat er op dit Forum (helaas) genoeg ervaringsdeskundigen zitten op het gebied van eetstoornissen. Aan jullie heb ik een paar vragen.



Als je in een terugval zit, hoe ben je er weer uitgekomen?

Heb je hulp gezocht, en in welke vorm dan?

Blijft het altijd op de loer liggen voor je gevoel? En in welke situaties komt het dan weer naar de oppervlakte?

Wist je omgeving van je terugval en hoe reageerde die?
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Alle reacties Link kopieren
Ik weet, TO trapt af maar ik zit er nu midden in. Ben wel in gesprek met mijn psycholoog. En heb mijn omgeving deels ingelicht, deze reageerde wisselend.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Alle reacties Link kopieren
quote:estrellas2 schreef op 10 februari 2016 @ 20:00:

Ik weet, TO trapt af maar ik zit er nu midden in. Ben wel in gesprek met mijn psycholoog. En heb mijn omgeving deels ingelicht, deze reageerde wisselend.

Heb je gesprekken met een psycholoog die gespecialiseerd is in eetstoornissen?



Vervelend dat je een terugval hebt, heb je een idee waar deze door wordt veroorzaakt?



Sterkte!
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Estrellas, je hebt een zeer bewogen leven. Ik vermoed dat je daarvoor hulp hebt gekregen?



Ik adviseer je nu iemand aanvullend op die hulp die gespecialiseerd is in eetstoornis. Is echt een specifieke hulpvraag die je niet bij eenieder kunt neerleggen met de hoop op de juiste behandeling.



Sterkte sterke vrouw!
Ja ik heb er wel last van gehad. Merkte het eigenlijk als eerste aan mijn gedachten. En vooral dat ik mezelf dan heel erg ging lopen vertellen dat het geen esgedachten waren.



Eigenlijk kwam ik er altijd pas uit als ik weer bij mijn psycholoog zat (gespecialiseerd in eetstoornissen). Het hielp me dan idd om het aan mijn omgeving te vertellen en samen te eten met mijn moeder, zusje of man (toen vriend); gewoon gezonde, voedzame maaltijden, niet te veel en niet te weinig in een ritme. Dat voorkwam de eetbuien (ik heb boulimia gehad), omdat ik niet de kans kreeg om hongerig te worden.



Nog steeds hou ik een eetschema aan met veel regelmaat. En ik denk dat ik altijd bang zal blijven voor een terugval, maar tegenwoordig plan ik gewoon bij rare gedachten een gesprekje in en dan gaat het eigenlijk alweer.



Denk dat ik altijd bang zal blijven voor een terugval.



Hoop dat je eruit komt TO, neem contact op met je hulpverleners iig. Heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
@kia-ora, de oorzaak is denk ik dat er een aantal dingen in mijn leven spelen nu waar ik weinig controle op heb en eten kan ik wel "controleren". En het is getriggerd doordat ik mee deed aan een detoxchallenge (ik weet het, dat was stom) ik ben toen wat afgevallen en daar dus mee doorgegaan. Kon/ durfde niet meer normaal te eten of te eten zonder er over na te denken zeg maar.



Op de site van mijn psycholoog staat wel dat ze hulp bied bij eetstoornissen maar ik twijfel of ze echt gespecialiseerd is.



In het verleden heb ik wel eens in een groep gezeten voor eetstoornissen maar ik weet daar eigenlijk weinig meer van. Behalve iets met G-schema's.



Klopt Troelalaaa, ik had deze psycholoog al zeg maar.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Eetstoornis is een gemene val.

Ik kamp zelf ook met een ongezonde relatie mbt eten.

Het willen hebben van controle en het bepalen van mijn zelfbeeld adhv mijn gewicht/lichaam zijn voor mij oa triggers.



Denk dat in jouw geval een gespecialiseerd hulpverlener de eerste stap is.
Alle reacties Link kopieren
Mag ik vragen wat jouw psycholoog je dan kon bieden Lux? Ik ben daar wel benieuwd naar wat een gespecialiseerde psycholoog voor aanpak heeft.

Doordat je je aan een eetschema houdt, kan je toch eigenlijk niet ontspannen met eten omgaan?



Heb jij gespecialiseerde hulp Troelalaaa?

Ik vind dat wel een mooie omschrijving en kan me er ook wel in vinden. Bepalen van je zelfbeeld adhv gewicht.

Zo voel ik het ook wel een beetje maar kon dat niet duidelijk omschrijven tijdens mijn gesprek vanmorgen.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Alle reacties Link kopieren
quote:estrellas2 schreef op 10 februari 2016 @ 20:43:

Mag ik vragen wat jouw psycholoog je dan kon bieden Lux? Ik ben daar wel benieuwd naar wat een gespecialiseerde psycholoog voor aanpak heeft.

Doordat je je aan een eetschema houdt, kan je toch eigenlijk niet ontspannen met eten omgaan?



Heb jij gespecialiseerde hulp Troelalaaa?

Ik vind dat wel een mooie omschrijving en kan me er ook wel in vinden. Bepalen van je zelfbeeld adhv gewicht.

Zo voel ik het ook wel een beetje maar kon dat niet duidelijk omschrijven tijdens mijn gesprek vanmorgen.

Dat is in beginsel niet van belang. Eerst je eetpatroon normaliseren en daarna kun je gaan leren om ontspannen met voeding om te gaan.



Een gespecialiseerde psycholoog heeft zich meer verdiept in eetstoornissen en weet meer over de mechanismen rondom de es. Ik zou je ook adviseren om naar een gespecialiseerde psycholoog te gaan. Of je aan te melden bij een centrum voor eetstoornissen, zij bieden zowel individueel als groepstherapie. Het is een complexe materie en een specialist in het behandelen hierin is in mijn ogen altijd beter.



Ik vind het heel rot voor je dat je weer een terugval hebt en de redenen waarom.



Mag ik je vragen welke es je hebt?
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Ik kwam er meestal bovenop door het mijn omgeving te vertellen. Of nou ja, als het uit de hand liep, want ik heb nog steeds een gestoorde relatie met eten en ben nog steeds altijd kcal aan het tellen en aan het smokkelen, maar niet meer dat het lichamelijk gevaarlijk is. Het is alleen nog echt een mentaal dingetje.



Maar jij hebt je omgeving al ingelicht, en dat helpt blijkbaar niet voldoende. Ik zou dan inderdaad ook hulp zoeken bij een specialist, liefst zo snel mogelijk voordat je verder afglijdt. Heel veel sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat er bij mij in de buurt niet echt gespecialiseerde hulp is. Wel is er een ggz maar daar heb ik eigenlijk niet zo'n vertrouwen in.

Ik kon wel een tijd echt ontspannen met eten omgaan maar dat is nu helemaal weg. Mijn lijst met verboden voedsel is enorm.



Ik zit nu in een ana fase zeg maar. Maar mijn angst dat dit om gaat slaan naar boulimia is enorm. In het verleden heb ik dat heel erg gehad, dagen waarin de ene eetbui zich opvolgde door de ander. Vreselijk als ik daar aan terug denk.

Ik heb al wel een paar keer gecompenseerd in de vorm van laxerende thee en overgeven. Ben 5 kilo kwijt in korte tijd. Heb verder nog wel een gezond bmi.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Ik vind dat erg zorgelijk klinken, Estrellas. Dat je zegt dat er geen hulp in de buurt zit, misschien moet je er dan maar eindje voor reizen... Klinkt misschien een beetje hard maar ik weet uit ervaring dat de eetstoornis smoesjes voor jou gaat verzinnen om er niets aan te doen. Maar gelukkig is er ook een deel van jou dat ertegen wil vechten - anders had je dit topic niet geopend. Ga alsjeblieft z.s.m. naar de huisarts om hulp te vragen. Je verdient het!
quote:estrellas2 schreef op 10 februari 2016 @ 20:43:

Mag ik vragen wat jouw psycholoog je dan kon bieden Lux? Ik ben daar wel benieuwd naar wat een gespecialiseerde psycholoog voor aanpak heeft.

Doordat je je aan een eetschema houdt, kan je toch eigenlijk niet ontspannen met eten omgaan?



Heb jij gespecialiseerde hulp Troelalaaa?

Ik vind dat wel een mooie omschrijving en kan me er ook wel in vinden. Bepalen van je zelfbeeld adhv gewicht.

Zo voel ik het ook wel een beetje maar kon dat niet duidelijk omschrijven tijdens mijn gesprek vanmorgen.



Nee hoor. Ik heb mezelf gewoon aangewend om om ongeveer half 8, half 11, half 1, half 4 en half 7 te eten en dan gewoon normale porties. Of dat nu een muffin is als tussendoortje of een pakje mini crackertjes van Lu of een banaan maakt me niet zoveel uit. Als ik uit lunchen ga eet ik ook rustig pas om 14u lunch. Sta niet in het weekend vroeg genoeg op om om half 8 te kunnen ontbijten. Maar toen ik net in behandeling was deed ik dat wel. Ik zie het nu als dat ik gewoon een regelmatig eetpatroon heb waar ik me prettig bij voel, maar constateer dat de meeste mensen om me heen veel minder vaak op een dag eten en ik weet dat ik daar eetbuien van krijg en dat ik van eetbuien compensatiedrang krijg. Ik let er dus wel op dat ik elke paar uur wat eet, maar verder niet hoor.



In de multidisciplinaire therapie deden we verschillende dingen, maar niet iedereen deed dezelfde therapieën. Exposure (aan eten), cognitieve gedragstherapie toegespitst op de dwanggedachten omtrent eten, EMDR toegespitst op eten, PMT-therapie, gaat over lichaamsbeleving. Ik heb ook VERS-training gehad, om beter met je emoties om te leren gaan.



Bij een terugval kreeg ik meestal cognitieve gedragstherapie en soms een beeje PMT, VERS-training. Een keer nog exposure gehad.

Nu al heel lang terugvalvrij gelukkig en genezen



Maar ik blijf het wel met me meedragen. Ik heb ongeveer 10 jaar een eetstoornis gehad. Ben inmiddels ruim 2 jaar genezen verklaard en het is ruim 3 jaar geleden dat ik voor het laatst een eetbui heb gehad of gelaxeerd heb.



Sterkte meid, hoop dat je wat aan die info hebt.
Alle reacties Link kopieren
quote:estrellas2 schreef op 10 februari 2016 @ 21:30:

Ik denk dat er bij mij in de buurt niet echt gespecialiseerde hulp is. Wel is er een ggz maar daar heb ik eigenlijk niet zo'n vertrouwen in.

Ik kon wel een tijd echt ontspannen met eten omgaan maar dat is nu helemaal weg. Mijn lijst met verboden voedsel is enorm.



Ik zit nu in een ana fase zeg maar. Maar mijn angst dat dit om gaat slaan naar boulimia is enorm. In het verleden heb ik dat heel erg gehad, dagen waarin de ene eetbui zich opvolgde door de ander. Vreselijk als ik daar aan terug denk.

Ik heb al wel een paar keer gecompenseerd in de vorm van laxerende thee en overgeven. Ben 5 kilo kwijt in korte tijd. Heb verder nog wel een gezond bmi.Pfff vrouw dit klinkt echt heel zorgelijk. Ga alsjeblieft naar je huisarts toe, wellicht dat jij de hulp niet weet te vinden in de omgeving maar jouw ha zeker wel. Echt je verdient het om goed voor jezelf te zorgen. En ik lees je excuses die horen bij de es, niet doen vrouw. Maak het jezelf niet zo vreselijk moeilijk. Ik snap het dat je de es nu nodig hebt want je hebt geen ander copingmechanisme, maar echt er zijn andere manieren om om te gaan met je leven.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Alle reacties Link kopieren
Dank je Lux voor je info.

Ik heb met mijn psycholoog afgesproken dat we ook EMDR gaan doen. We hebben vandaag mijn eetstoornis verleden uitgediept zeg maar en dat gaan we volgende keer met emdr aanpakken. Helaas is de volgende keer pas over 2 weken.



De huisarts heb ik ook aan zitten denken Kia-ora. Sowieso om een keer heen te gaan om bloed te laten prikken. Ik ben ook heel erg moe. Wat als ik logisch nadenk natuurlijk niet zo gek is. En daarbij zijn momenteel mijn schildklier waardes afwijkend.



Ergens voelt het een beetje gemeen naar mijn eigen psycholoog toe als ik buiten haar om andere hulp ga zoeken, alsof ik haar behandeling geen kans wil geven.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Alle reacties Link kopieren
quote:estrellas2 schreef op 10 februari 2016 @ 22:22:

Dank je Lux voor je info.

Ik heb met mijn psycholoog afgesproken dat we ook EMDR gaan doen. We hebben vandaag mijn eetstoornis verleden uitgediept zeg maar en dat gaan we volgende keer met emdr aanpakken. Helaas is de volgende keer pas over 2 weken.



De huisarts heb ik ook aan zitten denken Kia-ora. Sowieso om een keer heen te gaan om bloed te laten prikken. Ik ben ook heel erg moe. Wat als ik logisch nadenk natuurlijk niet zo gek is. En daarbij zijn momenteel mijn schildklier waardes afwijkend.



Ergens voelt het een beetje gemeen naar mijn eigen psycholoog toe als ik buiten haar om andere hulp ga zoeken, alsof ik haar behandeling geen kans wil geven.



Voel je niet schuldig naar haar, zij zal je begrijpen, geloof me maar. Je moet vooral aan jezelf denken nu! Jij bent nu belangrijk en als jij meer nodig hebt dan wat zij je kan bieden dan moet je dit echt doen.



Bloedprikken is zeker geen overbodige luxe . Dat jij je vermoeid voelt is idd niet zo vreemd en die afwijkende waardes is zeker iets waar je rekening mee moet houden.



Je weet wat je te doen staat, maar ik begrijp je innerlijke strijd vrouw. Het is heel moeilijk om deze stappen te nemen, maar doe het maar. Je kunt dit.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Alle reacties Link kopieren
Ja het gevoel blijft toch een beetje tegenover mijn psycholoog. En mocht ik morgen (bij wijze van spreken ) naar de huisarts gaan dan is een traject toch niet binnen 2 weken opgestart lijkt mij. Zeker als het via ggz gaat.



Daarom denk ik toch eerst mijn psycholoog een kans geven en daarnaast zelf keihard aan de slag om weer normaal te durven eten (al weet ik even niet goed hoe ik dat aan moet pakken).



Innerlijke strijd is het zeker. Gevoel vs verstand. De hele dag discussie in mijn hoofd wat al begint bij het opstaan na wegen.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Alle reacties Link kopieren
Klopt, het zal niet één, twee, drie geregeld zijn. Dus hoe sneller jij je aanmeldt hoe beter .

In de tussentijd kun je gewoon je eigen Psych blijven bezoeken natuurlijk.



Kies voor jezelf, maak een afspraak met de ha en begin morgen met de eerste dag van je nieuwe leven.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
Alle reacties Link kopieren
Huisarts gaar vandaag en morgen niet meer lukken. Volgende week maar doen.



Ben erg verkouden en mocht blijven liggen van vriend. Maar nu komt hij me net (heel lief natuurlijk ) een bakkie thee en een cracker brengen. Lichte paniek slaat gelijk toe, ga ik die eten en eigenlijk had ik wat anders in mijn hoofd en ik heb me nog niet gewogen....

Zucht, de dag is weer begonnen.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Alle reacties Link kopieren
ik vind je situatie zorgelijk. hoe langer je wacht met hulp inschakelen, des te meer kans krijgt de eetstoornis om het over te nemen. en dat lijkt mij niet wenselijk.



je kan ook de huisarts nu bellen en een afspraak maken voor maandag of aangeven dat je acuut hulp nodig hebt, misschien kan de huisarts je telefonisch te woord staan en daarna al eea in gang zetten.
Estrella, bel anders je eigen psycholoog?

Misschien kan die op dit moment iets extra's voor je betekenen?



Kan me je gevoel voorstellen mbt je eigen psycholoog, die kent je en die wil je niet voor het hoofd stoten. Maak het bespreekbaar en luister wat deze zegt over zijn/haar specifieke kennis mbt eetstoornis.



Overigens is er ook online hulp te vinden bij eetstoornissen. Heb er zelf geen ervaring mee, echter weet (hoorde en las) dat dit bestaat en blijkbaar in opkomst is gezien onze steeds verder gedigitaliseerde samenleving.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb gezocht op online hulp. Maar vond dat best tricky ivm eigen risico.



Heb geen afspraak gemaakt, ga maandag bellenmaar hoop gewoon dat het na het weekend alweer beter gaat



Mijn vriend vertelde me dat zaterdag mijn stiefzoon en zijn vriendin hier komen koken.... paniek!! Ik merk dat ik er de hele dag een beetje van slag door ben.

Ondanks dat het natuurlijk familie is, wil ik geen anderen in huis en zeker niet met eten.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Begrijp ik.

Weet je vriend van je paniek?



Weet je vriend van je eetstoornis?
Alle reacties Link kopieren
Nee ik heb mijn paniek niet verteld, wel zag hij aan mijn reactie dat ik niet stond te springen.



Hij weet ook wel van mijn es en dat het nu even niet lekker gaat maar heeft denk ik geen idee hoe diep ik erin zit.
There is no footprint too small to leave an imprint on this world!
Alle reacties Link kopieren
quote:estrellas2 schreef op 11 februari 2016 @ 20:23:

Ik heb gezocht op online hulp. Maar vond dat best tricky ivm eigen risico.



Heb geen afspraak gemaakt, ga maandag bellenmaar hoop gewoon dat het na het weekend alweer beter gaat



Mijn vriend vertelde me dat zaterdag mijn stiefzoon en zijn vriendin hier komen koken.... paniek!! Ik merk dat ik er de hele dag een beetje van slag door ben.

Ondanks dat het natuurlijk familie is, wil ik geen anderen in huis en zeker niet met eten.

Je weet dat je nu excuses aan het bedenken bent hè...

Praat met je vriend en vertel hem hoe diep je er nu inzit en bel morgen je ha en niet pas maandag! Ik ken de complexiteit van een es en weet echt wel dat het moeilijk is en heel hard vechten is om je te laten helpen maar echt help jezelf.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven