Kinderen
alle pijlers
Amandeltjes eruit
dinsdag 30 november 2010 om 15:56
Mijn zoon van 2 gaat volgende week onder het mes
Zijn keel- en neusamandelen gaan eruit en zijn oortjes worden doorgeprikt.
Ondanks dat het een routine-operatie is zie ik er best tegenop.
Het is toch mijn kind waar in 'geknipt' wordt.
As vrijdag moeten we al bij de anastesist langs, maar wie weet wat ik/we nog meer kunnen verwachten?
Hij praat ook nog steeds niet, zou dat er ook mee te maken kunnen hebben?
Ben het gisteren vergeten te vragen, het ging allemaal zo snel
Zijn keel- en neusamandelen gaan eruit en zijn oortjes worden doorgeprikt.
Ondanks dat het een routine-operatie is zie ik er best tegenop.
Het is toch mijn kind waar in 'geknipt' wordt.
As vrijdag moeten we al bij de anastesist langs, maar wie weet wat ik/we nog meer kunnen verwachten?
Hij praat ook nog steeds niet, zou dat er ook mee te maken kunnen hebben?
Ben het gisteren vergeten te vragen, het ging allemaal zo snel
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 30 november 2010 om 16:08
Om je gerust te stellen, bij mijn kind stelde het niets voor. Om half 9 opgehaald van de zaal en om 11 uur waren wij weer thuis, we wonen een kwartier van het ziekenhuis af. Het enige wat ik lastig vond was het nuchter blijven voor kind, hij had erg dorst toen wij naar het ziekenhuis gingen.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
dinsdag 30 november 2010 om 16:10
quote:dertigmin schreef op 30 november 2010 @ 16:08:
Om je gerust te stellen, bij mijn kind stelde het niets voor. Om half 9 opgehaald van de zaal en om 11 uur waren wij weer thuis, we wonen een kwartier van het ziekenhuis af. Het enige wat ik lastig vond was het nuchter blijven voor kind, hij had erg dorst toen wij naar het ziekenhuis gingen.Heeft hij nog lang last gehad?
Om je gerust te stellen, bij mijn kind stelde het niets voor. Om half 9 opgehaald van de zaal en om 11 uur waren wij weer thuis, we wonen een kwartier van het ziekenhuis af. Het enige wat ik lastig vond was het nuchter blijven voor kind, hij had erg dorst toen wij naar het ziekenhuis gingen.Heeft hij nog lang last gehad?
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 30 november 2010 om 16:10
Waterijs (maar niet rood ijs, dan zie je het verschil tussen bloed en ijs niet mocht er overgegeven worden), groene limonade met ijsblokjes, koude pannenkoeken als avondeten, paracetamol in huis haleb voor eventuele napijn, en veel sterkte. Het is zo gepiept, en je kind zal heus pijn hebben naderhand, maar dat gaat snel over.
dinsdag 30 november 2010 om 16:11
Ach, wat sneu.. Bij mijn dochter zijn haar neusamandelen geknipt en ze heeft buisjes gekregen toen ze 13 maanden was.
Het is voor het ziekenhuis een lopende band klus, maar ik vond het ook heel wat hoor. Maar uiteindelijk is ze welgeteld 7 minuten in de operatiekamer geweest! (Ja, heb op mijn horloge gekeken).
Ik vond zelf het onder narcose gaan het vervelendst. Ze zat op mijn schoot en werd onder luid gehuil opeens heel slap, bleegh..
Maar het heeft bij haar wel veel resultaat opgeleverd. Ze hoorde veel beter (misschien de reden dat jouw zoon weinig praat) en is duidelijk minder vaak ziek dan daarvoor en ook sneller opgeknapt.
Qua ontwikkeling heeft ze in de maanden erna een enorme sprong gemaakt, ze had opeens energie genoeg om vanalles te leren.
Dus kortom, het is niet leuk, maar na een paar dagen bijkomen levert het wel resultaten op. Veel sterkte!
Misschien tips, zorg dat je voldoende paracetamol zetpillen in huis hebt, 'doorzichtig' drinken en wat vloeibaars te eten. Als het goed is krijg je vrijdag dan ook wel informatie mee over hoe en wat.
Heel veel sterkte!
Het is voor het ziekenhuis een lopende band klus, maar ik vond het ook heel wat hoor. Maar uiteindelijk is ze welgeteld 7 minuten in de operatiekamer geweest! (Ja, heb op mijn horloge gekeken).
Ik vond zelf het onder narcose gaan het vervelendst. Ze zat op mijn schoot en werd onder luid gehuil opeens heel slap, bleegh..
Maar het heeft bij haar wel veel resultaat opgeleverd. Ze hoorde veel beter (misschien de reden dat jouw zoon weinig praat) en is duidelijk minder vaak ziek dan daarvoor en ook sneller opgeknapt.
Qua ontwikkeling heeft ze in de maanden erna een enorme sprong gemaakt, ze had opeens energie genoeg om vanalles te leren.
Dus kortom, het is niet leuk, maar na een paar dagen bijkomen levert het wel resultaten op. Veel sterkte!
Misschien tips, zorg dat je voldoende paracetamol zetpillen in huis hebt, 'doorzichtig' drinken en wat vloeibaars te eten. Als het goed is krijg je vrijdag dan ook wel informatie mee over hoe en wat.
Heel veel sterkte!
dinsdag 30 november 2010 om 16:13
dinsdag 30 november 2010 om 16:19
Bedankt voor de tips!
Bij hem is het best veel (vind ik) wat ze gaan doen in 1x. Keel/neus en oortjes
Het is gelukkig een bikkel.
Wat ik op dit moment wel erg vervelend vind is dat hij nauwelijks eet. Het slikken doet hem pijn en hij heeft ook geen smaak door de verkoudheid.
Drinken doet hij gelukkig wel.
Bij hem is het best veel (vind ik) wat ze gaan doen in 1x. Keel/neus en oortjes
Het is gelukkig een bikkel.
Wat ik op dit moment wel erg vervelend vind is dat hij nauwelijks eet. Het slikken doet hem pijn en hij heeft ook geen smaak door de verkoudheid.
Drinken doet hij gelukkig wel.
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 30 november 2010 om 16:21
Zoek even op viva + amandelen en je komt diverse topics tegen. Ik hoop dat hij er net zo van opknapt als ons zoontje. Nadien is hij nooit meer ziek geweest. (voor de operatie in een jaar tijd 8x antibiotica nodig, o.a. luchtweginfectie, keel en ooronstekingen.) Zijn lichaam kan alles nu zelf oplossen.
Dat hij nog niet praat kan er heel goed mee te maken hebben. Als hij tenslotte niet goed hoort of steeds pijn in zn keeltje heeft dan zal dat hem misschien tegen hebben gehouden. Bij onze zoon merkte we dat hij ineens veel meer reageerde op ons.
Hou jezelf voor dat als jij kalm bent, dat het voor hem dan ook makkelijker is. Ik heb echt tig keer in mn hoofd gezegd: Niet janken, niet janken, niet janken. Bij ons ging zoon op schoot bij broeder voor de narcose. Na de narcose moest hij heel erg huilen, maar volgens de arts was dat juist goed, omdat dan de narcosestof sneller uit het bloed verdwijnt. Overigens ging het hier op leeftijd. De jongste als eerste en dan steeds de volgende. Verzamelen was om 8 uur met ik denk wel 10 kinderen. Vraag even na of hij de jongste is of niet. Als je weet dat je lang moet wachten voordat hij aan de beurt is, kun je wat speeltjes voor hem meenemen.
Zorg zelf voor luchtige kleding, het is al warm in ziekenhuizen en door stress wordt dat alleen maar erger. Wij hebben zoon in pyjama mee genomen. ZO hoefde we hem niet opnieuw om te kleden in ziekenhuis. Scheelde een heleboel gezweet.
Het herstel is wonderbaarlijk geweest. HIj heeft een hele middag geslapen en daarna sprong hij weer door het huis.
Achteraf is het me echt heel erg meegevallen.
Dat hij nog niet praat kan er heel goed mee te maken hebben. Als hij tenslotte niet goed hoort of steeds pijn in zn keeltje heeft dan zal dat hem misschien tegen hebben gehouden. Bij onze zoon merkte we dat hij ineens veel meer reageerde op ons.
Hou jezelf voor dat als jij kalm bent, dat het voor hem dan ook makkelijker is. Ik heb echt tig keer in mn hoofd gezegd: Niet janken, niet janken, niet janken. Bij ons ging zoon op schoot bij broeder voor de narcose. Na de narcose moest hij heel erg huilen, maar volgens de arts was dat juist goed, omdat dan de narcosestof sneller uit het bloed verdwijnt. Overigens ging het hier op leeftijd. De jongste als eerste en dan steeds de volgende. Verzamelen was om 8 uur met ik denk wel 10 kinderen. Vraag even na of hij de jongste is of niet. Als je weet dat je lang moet wachten voordat hij aan de beurt is, kun je wat speeltjes voor hem meenemen.
Zorg zelf voor luchtige kleding, het is al warm in ziekenhuizen en door stress wordt dat alleen maar erger. Wij hebben zoon in pyjama mee genomen. ZO hoefde we hem niet opnieuw om te kleden in ziekenhuis. Scheelde een heleboel gezweet.
Het herstel is wonderbaarlijk geweest. HIj heeft een hele middag geslapen en daarna sprong hij weer door het huis.
Achteraf is het me echt heel erg meegevallen.
dinsdag 30 november 2010 om 16:23
neus amandel valt idd mee, buisjes en doorprikken (onder narcose) valt ook mee. De keelamandelen, daar kunnen ze echt pijn van hebben. Zelfs slikken doet zeer.
Natuurlijk verschilt het per kind. Het is meestal wel zo dat als ze huilend de narcose in gaan, ze er zo ook weer uit komen.
Ik vond de narcose ook het vervelends voor mijn kids.
Natuurlijk verschilt het per kind. Het is meestal wel zo dat als ze huilend de narcose in gaan, ze er zo ook weer uit komen.
Ik vond de narcose ook het vervelends voor mijn kids.
dinsdag 30 november 2010 om 16:25
Wat zielig voor je zoontje!
Dit klinkt misschien bot wat ik nu ga zeggen maar dat bedoel ik echt niet zo, maar hoe kleiner ze zijn, hoe minder last ze er van hebben. Ik heb het zelf vorig jaar laten doen en daar ben ik 2 weken zoet mee geweest.
Bij kleine kinderen schijnt het veel sneller te genezen en minder pijn te doen.
Dus dat is je geluk, dat hij nog zo klein is...dat het nu moet gebeuren en niet over een paar jaar. Beter is natuurlijk helemaal niet, maar als het toch moet, dan beter nu.
Veel succes en sterkte, het is hartstikke zielig om zo'n kleintje pijn te moeten doen.
Dit klinkt misschien bot wat ik nu ga zeggen maar dat bedoel ik echt niet zo, maar hoe kleiner ze zijn, hoe minder last ze er van hebben. Ik heb het zelf vorig jaar laten doen en daar ben ik 2 weken zoet mee geweest.
Bij kleine kinderen schijnt het veel sneller te genezen en minder pijn te doen.
Dus dat is je geluk, dat hij nog zo klein is...dat het nu moet gebeuren en niet over een paar jaar. Beter is natuurlijk helemaal niet, maar als het toch moet, dan beter nu.
Veel succes en sterkte, het is hartstikke zielig om zo'n kleintje pijn te moeten doen.
dinsdag 30 november 2010 om 16:50
Dertigmin, ik denk dat bij jouw kind de keelamandelen niet verwijderd zijn. Je bent echt niet in 2 uur klaar met die keelamandelen.
Calvijn: Zorg dat je weet wat het beleid is van het ziekenhuis,1 ouder verzorger mee, of twee. Als er twee mogen: met zijn tweeen meegaan.
De operatie duurt tien minuutjes ongeveer. Het onder narcose gaan is heel vervelend. Ik heb het met beide kinderen een paar keer meegemaakt (kno-operaties) en elke keer dacht ik: zo voelt een dood kindje... (ik bereid je maar ff voor). Bedenk goed wat het beste is voor jouw kind. Het gevecht met het kapje, of de pijn van een prikje.
Als ze wakker worden zijn ze vaak in de war en hebben ze gigantische keelpijn. Ze bloeden en hebben een ijskraag om. Ze moeten de hele dag door elke tien minuten twee slokken water/limonade/ijs nemen. Dit is om de zwelling tegen te gaan, de wond te verkleinen en zo de kans op een nachtelijke nabloeding en een rit naar het ziekenhuis te voorkomen. Bij mijn kinderen moest dit (drinken geven) onder dwang. Ze hadden zoveel pijn dat ze echt weigerden te drinken. Dat gaat dan met een spuitje (zonder naald natuurlijk) en samen met de zuster...
t is gewoon een kutdag, maar je doet het voor een goed doel...
Mijn oudste was na een dag of drie weer de oude, de jongste is er twee weken lang ziekig/verdrietig van geweest. Heel verschillend dus.
Het praten kan hier zeer zeker mee te maken hebben.
Sterkte, zorg dat je goed slaapt van tevoren en bereid je goed voor. (neem iets te lezen, iets te eten mee...)
Calvijn: Zorg dat je weet wat het beleid is van het ziekenhuis,1 ouder verzorger mee, of twee. Als er twee mogen: met zijn tweeen meegaan.
De operatie duurt tien minuutjes ongeveer. Het onder narcose gaan is heel vervelend. Ik heb het met beide kinderen een paar keer meegemaakt (kno-operaties) en elke keer dacht ik: zo voelt een dood kindje... (ik bereid je maar ff voor). Bedenk goed wat het beste is voor jouw kind. Het gevecht met het kapje, of de pijn van een prikje.
Als ze wakker worden zijn ze vaak in de war en hebben ze gigantische keelpijn. Ze bloeden en hebben een ijskraag om. Ze moeten de hele dag door elke tien minuten twee slokken water/limonade/ijs nemen. Dit is om de zwelling tegen te gaan, de wond te verkleinen en zo de kans op een nachtelijke nabloeding en een rit naar het ziekenhuis te voorkomen. Bij mijn kinderen moest dit (drinken geven) onder dwang. Ze hadden zoveel pijn dat ze echt weigerden te drinken. Dat gaat dan met een spuitje (zonder naald natuurlijk) en samen met de zuster...
t is gewoon een kutdag, maar je doet het voor een goed doel...
Mijn oudste was na een dag of drie weer de oude, de jongste is er twee weken lang ziekig/verdrietig van geweest. Heel verschillend dus.
Het praten kan hier zeer zeker mee te maken hebben.
Sterkte, zorg dat je goed slaapt van tevoren en bereid je goed voor. (neem iets te lezen, iets te eten mee...)
dinsdag 30 november 2010 om 17:24
Ik heb zelf geen kinderen, maar mijn neefje heeft op zijn 5e ook in een keer het hele pakket gekregen, en mn zus zegt ook, we hadden het veel eerder moeten doen, hij is er zo van opgeknapt!
Het is niet leuk natuurlijk, met die narcose enzo, maar hij herstelde zo snel, en heeft daarna ook nooit meer last van zijn keel en oren gehad.
Sterkte in ieder geval, en ik hoop dat hij snel weer de oude zal zijn!
Het is niet leuk natuurlijk, met die narcose enzo, maar hij herstelde zo snel, en heeft daarna ook nooit meer last van zijn keel en oren gehad.
Sterkte in ieder geval, en ik hoop dat hij snel weer de oude zal zijn!
dinsdag 30 november 2010 om 18:03
Toen ik op de kinderafdeling in het zkh werkte, ging het zoals iemand eerder al zei op volgorde van leeftijd. Vanaf half acht werden er elk half uur twee kindjes opgenomen en voorbereid, en vanaf 8 uur begonnen de OK's.
De OK zelf duurde afhankelijk van de ingreep (neus-, keelamandelen en/ of TVbuisjes) 10 tot 20 min. Het uitslapen duurt eigenlijk het langst, half uur tot een uur voor het kind weer terug naar de afdeling mag (als er geen nabloeding oid is).
Bij ons was het zo dat de chirurg/ kno-arts na het OK programma (na 12 uur) op de afdeling de kinderen kwam controleren, en de meesten mochten dan naar huis (na minimaal 2 glazen gedronken te hebben, niet drinken = niet naar huis om thuis problemen te voorkomen).
Het infuusje mocht er ook dan pas uit.
Als je kind niet wil drinken, kan een spuitje zeker uitkomst bieden, dat maakt het was speelser. En verder ijsjes, ijsjes en ijsjes. En appelsap wat aanlengen met water, dat prikt minder.
De OK zelf duurde afhankelijk van de ingreep (neus-, keelamandelen en/ of TVbuisjes) 10 tot 20 min. Het uitslapen duurt eigenlijk het langst, half uur tot een uur voor het kind weer terug naar de afdeling mag (als er geen nabloeding oid is).
Bij ons was het zo dat de chirurg/ kno-arts na het OK programma (na 12 uur) op de afdeling de kinderen kwam controleren, en de meesten mochten dan naar huis (na minimaal 2 glazen gedronken te hebben, niet drinken = niet naar huis om thuis problemen te voorkomen).
Het infuusje mocht er ook dan pas uit.
Als je kind niet wil drinken, kan een spuitje zeker uitkomst bieden, dat maakt het was speelser. En verder ijsjes, ijsjes en ijsjes. En appelsap wat aanlengen met water, dat prikt minder.
dinsdag 30 november 2010 om 19:52
Sterkte alvast! Tis niet leuk, vooral die keelamandelen niet....
Dat is echt wel erg pijnlijk. Voor de operatie was het dikke pret tot in de OK toe, zoon (3 jaar) vond het geweldig.
Daarna een grote hysterische toestand... Brullen (deed natuurlijk ook zeer)!!!! Bloed uit neus en mond, helemaal over zijn toeren. Ik zal je zeggen, ik kon zelf ook wel janken. Zo naar om je kind zo te zien.
Zorg voor paracetamol en diclofenac, wij kregen van het ziekenhuis een schema mee om de spiegel goed te houden en dat werkte best goed.
Het heeft uiteindelijk ruim een week geduurd voordat ik hem weer een beetje 'normaal' vond.
Maar daarna...... oh daarna.... Wat een effect! Veel meer energie, en minder ziek!
oh ja en tip: knijpfruit deed het erg goed hier (ijs bliefde meneer niet)
Nogmaals sterkte
Dat is echt wel erg pijnlijk. Voor de operatie was het dikke pret tot in de OK toe, zoon (3 jaar) vond het geweldig.
Daarna een grote hysterische toestand... Brullen (deed natuurlijk ook zeer)!!!! Bloed uit neus en mond, helemaal over zijn toeren. Ik zal je zeggen, ik kon zelf ook wel janken. Zo naar om je kind zo te zien.
Zorg voor paracetamol en diclofenac, wij kregen van het ziekenhuis een schema mee om de spiegel goed te houden en dat werkte best goed.
Het heeft uiteindelijk ruim een week geduurd voordat ik hem weer een beetje 'normaal' vond.
Maar daarna...... oh daarna.... Wat een effect! Veel meer energie, en minder ziek!
oh ja en tip: knijpfruit deed het erg goed hier (ijs bliefde meneer niet)
Nogmaals sterkte
dinsdag 30 november 2010 om 21:22
quote:dertigmin schreef op 30 november 2010 @ 16:08:
Om je gerust te stellen, bij mijn kind stelde het niets voor. Om half 9 opgehaald van de zaal en om 11 uur waren wij weer thuis, we wonen een kwartier van het ziekenhuis af. Het enige wat ik lastig vond was het nuchter blijven voor kind, hij had erg dorst toen wij naar het ziekenhuis gingen.
Dit waren dan vast zijn neusamandelen en niet zijn keelamandelen. Mijn zoon heeft beide gehad en met zijn neusamandelen waren we inderdaad met 3 uurtjes weer thuis. Keelamandelen was een totaal ander verhaal, daar is hij toch zeker een week beroerd van geweest.
Calvijn, je kunt het maar gehad hebben. Mijn zoon heeft die operatie in drieën gehad (met 14 maanden, 3 jaar en bijna 5). Zorg voor voldoende paracetamol, gooi de Wickies in de koelkast, zachtgekookte macaroni ging hier goed naar binnen, en koud drinken (met een rietje). Hij heeft geen ijsje op.
Zoon werd als eerste geholpen om 8 uur. Hij is twee keer eerder onder narcose geweest, ging er heel kalmpjes in en kwam er steeds totaal in paniek uit. Dit keer gelukkig niet, hij kwam er zo rustig uit als hij er in ging. Ze hadden hem ook aardig gedrogeerd Toen hij aan zijn neusamandel werd geopereerd bloedde hij daarna heel heftig. Niemand had me verteld dat dat kon dus daar schrok ik erg van (komt niet zo vaak voor trouwens). Bij keelamandelen is dat bloed braken inderdaad ook heel naar om te zien maar goed, daarna is die misselijkheid wel weg.
Zoon heeft de eerste 2 dagen alleen maar op de bank gelegen, daarna ging het langzaam beter. Na 3 dagen mocht hij weer naar buiten, toen merkte ik wel dat hij nog lang niet op zijn oude energieniveau zat dus bouw dat langzaam op. Na een week had hij een enorme dipdag, alleen maar huilen en op schoot zitten. Daarna ging hij met sprongen vooruit.
Sterkte!
Om je gerust te stellen, bij mijn kind stelde het niets voor. Om half 9 opgehaald van de zaal en om 11 uur waren wij weer thuis, we wonen een kwartier van het ziekenhuis af. Het enige wat ik lastig vond was het nuchter blijven voor kind, hij had erg dorst toen wij naar het ziekenhuis gingen.
Dit waren dan vast zijn neusamandelen en niet zijn keelamandelen. Mijn zoon heeft beide gehad en met zijn neusamandelen waren we inderdaad met 3 uurtjes weer thuis. Keelamandelen was een totaal ander verhaal, daar is hij toch zeker een week beroerd van geweest.
Calvijn, je kunt het maar gehad hebben. Mijn zoon heeft die operatie in drieën gehad (met 14 maanden, 3 jaar en bijna 5). Zorg voor voldoende paracetamol, gooi de Wickies in de koelkast, zachtgekookte macaroni ging hier goed naar binnen, en koud drinken (met een rietje). Hij heeft geen ijsje op.
Zoon werd als eerste geholpen om 8 uur. Hij is twee keer eerder onder narcose geweest, ging er heel kalmpjes in en kwam er steeds totaal in paniek uit. Dit keer gelukkig niet, hij kwam er zo rustig uit als hij er in ging. Ze hadden hem ook aardig gedrogeerd Toen hij aan zijn neusamandel werd geopereerd bloedde hij daarna heel heftig. Niemand had me verteld dat dat kon dus daar schrok ik erg van (komt niet zo vaak voor trouwens). Bij keelamandelen is dat bloed braken inderdaad ook heel naar om te zien maar goed, daarna is die misselijkheid wel weg.
Zoon heeft de eerste 2 dagen alleen maar op de bank gelegen, daarna ging het langzaam beter. Na 3 dagen mocht hij weer naar buiten, toen merkte ik wel dat hij nog lang niet op zijn oude energieniveau zat dus bouw dat langzaam op. Na een week had hij een enorme dipdag, alleen maar huilen en op schoot zitten. Daarna ging hij met sprongen vooruit.
Sterkte!
dinsdag 30 november 2010 om 21:31
woensdag 1 december 2010 om 22:51
woensdag 1 december 2010 om 22:56
