Baby en hond?

22-12-2008 15:11 27 berichten
Alle reacties Link kopieren
We hebben sinds 8mnd een lieve dochter gekregen. Maar we hebben ook al 8 jaar een hond (soort pitbull) die vanaf zijn geboorte bij ons is. Voor dat zij er was,was hij ons kindje. Ik merk nu dat het steeds moeilijker is om het te combineren.Ik moet hem uitlaten als zij slaapt want samen wandelen gaat niet. Hij loopt zo de kinderwagen om als hij een andere hond of konijntje ziet.Hij is erg lomp en heel enthousiast dus als zij straks gaat lopen of kruipen moet ik hem in een andere kamer doen. Hij is lief voor haar en geinteresseerd maar soms vind ik hem raar naar haar kijken en heeft hij zijn oren in zijn nek. zij vindt hem helemaal geweldig ,alleen als ik zijn naam al zeg dan lacht ze al. Nu heeft een kennis gezegd als je hem ooit weg wil doen dan wil ik hem wel. Hij heeft geen kinderen en willen deze ook niet. mijn verstand zegt tja daar heeft hij het beter maar ik moet al huilen als ik er over na denk om hem weg te doen. Ik zie hem ook al helemaal zich afvragen: wat heb ik fout gedaan dat ik weg moest. Ik heb ook altijd gezegd, je kiest voor een hond en die blijft bij je totdat hij dood gaat.Mijn man is er voorstander van om hem weg te geven. Wat vinden jullie?
Alle reacties Link kopieren
Goede hondencursus en hond NOOIT alleen laten met je kind.



Als jij je hond goed opvoedt, dan kun je m kleren om niet zomaar achter een andere hond of een konijntje aan te gaan. Als je je hond niet zo goed onder controle hebt dat ie niet naar jou luistert, dan is ie gevaarlijk voor iedereen. Ligt niet aan het beestje, maar aan jou. Hond is een roedeldier en moet leren dat hij in jullie gezin (= zijn roedel) onderaan staat in de pikorde. Ik zou dus zeggen, ga zo snel mogelijk met je hond een goede training volgen.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou zeggen aanbod van vrienden aannemen. Hond is echt snel gewend aan ander baasje en jij kunt toch op de hoogte blijven hoe het met hem gaat. Lijkt mij ideaal.



(ik vind soms dat mensen toch teveel vanuit het ik-moet-dat-dier-koste-wat-kost-bij-me-houden denken. Dan maar aan de dierenpsych of training terwijl het dier misschien wel veel beter af is in een gezin waar hij lekker frank en vrij zonder kind kan leven)
Poep, wie heeft jou gescheten?
Alle reacties Link kopieren
Misschien kan je hond eens een weekje uit logeren gaan bij die vriend. Kan jij er aan wennen, en de hond zelf ook.
Alle reacties Link kopieren
Als hij echt zijn oren in zijn nek heeft als hij (even) naar haar kijkt dan lijkt me dat niet dreigend, vooral als hij meteen zijn blik weer afwendt, maar normaal zal de hond nooit naar haar mogen staren. Staren en gespannen spieren zijn een teken dat hij zijn rangorde t.o.v. het kind betwist en het probleem is dat het kind geen hond is dus de signalen van de hond niet begrijpt. Mogelijk zal een klein kind onbevangen naar een hond toestappen maar voor een hond die haar niet als meerdere ziet is dit "brutaal" gedrag en dan kan hij een corrigerende knauw uitdelen (na wat gegrom wat zo'n kindje óók niet begrijpt).



Bij de geringste ongerustheid zou ik het zekere voor het onzekere nemen en óf de hond overplaatsen óf een deskundige het gedrag laten beoordelen.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind zelf de wat grotere en/of sterkere honden niet zo'n goede combinatie met kleine kinderen (maar dat is ongetwijfeld ook gekleurd doordat ik zelf niet van honden houd). Wat Groll zegt, ze communiceren niet op dezelfde manier, wat door de hond verkeerd opgevat kan worden en daardoor nare gevolgen kan hebben. Als je twijfelt over het gedrag van de hond, zou ik ook de hond naar jullie kennis overplaatsen. Maar dat is voor een niet-hondenliefhebber die niet in jouw schoenen staat vast gemakkelijk gezegd.
Alle reacties Link kopieren
Hoi Effes,

vergeet niet dat ALS de hond een keertje bijt, dit meteen wel veel dramatischer af kan lopen dan als je een piepkleine chihuahua had die een boze knauw uit zou delen.

Met pitbull-achtige honden en kleine kinderen zou ik heel erg voorzichtig zijn.

Wij hebben zelf ook een hond(je) en een klein kind, is gelukkig altijd goed gegaan. Maar als je de hond niet meer vertrouwt...

Je weet dat de hond goed terecht zou komen bij je kennis, het is niet alsof je 'm aan een boom bindt. Sterkte met je beslissing.
Alle reacties Link kopieren
quote:Effes schreef op 22 december 2008 @ 15:11:

We hebben sinds 8mnd een lieve dochter gekregen. Maar we hebben ook al 8 jaar een hond (soort pitbull) die vanaf zijn geboorte bij ons is. Voor dat zij er was,was hij ons kindje. Ik merk nu dat het steeds moeilijker is om het te combineren.Ik moet hem uitlaten als zij slaapt want samen wandelen gaat niet. Hij loopt zo de kinderwagen om als hij een andere hond of konijntje ziet.Hij is erg lomp en heel enthousiast dus als zij straks gaat lopen of kruipen moet ik hem in een andere kamer doen. Hij is lief voor haar en geinteresseerd maar soms vind ik hem raar naar haar kijken en heeft hij zijn oren in zijn nek. zij vindt hem helemaal geweldig ,alleen als ik zijn naam al zeg dan lacht ze al. Nu heeft een kennis gezegd als je hem ooit weg wil doen dan wil ik hem wel. Hij heeft geen kinderen en willen deze ook niet. mijn verstand zegt tja daar heeft hij het beter maar ik moet al huilen als ik er over na denk om hem weg te doen. Ik zie hem ook al helemaal zich afvragen: wat heb ik fout gedaan dat ik weg moest. Ik heb ook altijd gezegd, je kiest voor een hond en die blijft bij je totdat hij dood gaat.Mijn man is er voorstander van om hem weg te geven. Wat vinden jullie?



Ik zie veel punten waar mijn alarmbellen van gaan rinkelen......

en dat heeft niets te maken met het ras of type hond als wel jullie eigen houding. (Voor dat zij er was,was hij ons kindje)

het hebben van een hond moet je beide achter staan.

door een hond uit de kamer te sturen als de kleine gaat kruipen .... voelt de hond zich nog meer in zijn territorium aangetast. en daarmee geef je m des te meer reden om uit te halen naar de kleine. een hond moet zijn plaats kennen, en ik wil dat niet goed praten als een hond uithaalt ... maar als de baasjes dingen niet goed aanpakken is de hond met recht ten alle tijde "de gebeten hond"

Ik zou zeggen, doe wat je moet doen, ten behoeve van de hond , jullie gemoedsrust en het welzijn van jullie dochter.
Alle reacties Link kopieren
.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
Alle reacties Link kopieren
Hij is klein en stevig dus als hij tegen je aan loopt hou je als volwassene er al een blauwe plek aan over. Het zou dus nooit kunnen dat zij kan spelen of kruipen terwijl hij in de kamer is want ook al bedoelt hij het heel lief, hij zal haar toch pijn doen door zijn gewicht.

Yamuna, je hebt helemaal gelijk , hij heeft alle redenen om jaloers te zijn maar we proberen er echt rekening mee te houden en niet heel overduidelijk hem weg te doen als zij er is.

Het is wel zo als hij bijt dan is het foute boel. hij kwispelt ook wel vaak als zij binnenkomt dus hij is niet agressief naar haar. Maar we laten hem wat minder ver uit en knuffelen hem minder als voorheen. hij is echt een knuffelhondje ,hij vindt het vreselijk als je boos op hem bent. Hij is voor haar geboorte gecastreerd waardoor hij heel erg gefocust is op eten! Dat is het enige wat hem op dit moment boeit.

Mijn man zegt dat het juist egoistisch van mij is om hem te willen houden omdat hij het daar beter zou hebben.
Alle reacties Link kopieren
quote:Effes schreef op 22 december 2008 @ 16:38:

Maar we laten hem wat minder ver uit en knuffelen hem minder als voorheen. hij is echt een knuffelhondje ,hij vindt het vreselijk als je boos op hem bent. Mijn man zegt dat het juist egoistisch van mij is om hem te willen houden omdat hij het daar beter zou hebben.



Je kan of een goede cursus gaan volgen met hem. ( ivm het achter dieren aan rennen e.d. ) en gewoon wel weer langer met hem gaan wandelen. Zit dochter bij je man op schoot ? Dan pak jij de hond even om te kroelen, en anders om. Enz enz. Meer tijd voor de hond vrij maken dus.



Wil of kan je dat niet, dan zal ik de hond naar een goed adres brengen.



Succes ermee.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
Alle reacties Link kopieren
quote:Effes schreef op 22 december 2008 @ 16:38:

Hij is klein en stevig dus als hij tegen je aan loopt hou je als volwassene er al een blauwe plek aan over. Het zou dus nooit kunnen dat zij kan spelen of kruipen terwijl hij in de kamer is want ook al bedoelt hij het heel lief, hij zal haar toch pijn doen door zijn gewicht.



Ik heb zelf een mechelse herder ... 30 kilo afgetrainde spier schoon aan de haak!

Toetie die jaren gedient heeft bij de ME, om de voetbalhooligans in t gareel te houden. Dus niet het "proto type schoothondje." vandaag waren mijn oppas kinderen over de vloer bijna 3 en een van bijna 8 maanden .... dit is geen enkel probleem. Door zijn kracht, door zijn formaat, en door zijn felle karakter zou hij hen met gemak pijn kunnen doen, met opzet én zonder opzet.

zijn opvoeding gebied hem om voorzichtig om te gaan met klein mensengrut.



Yamuna, je hebt helemaal gelijk , hij heeft alle redenen om jaloers te zijn maar we proberen er echt rekening mee te houden





en niet heel overduidelijk hem weg te doen als zij er is.

Het is wel zo als hij bijt dan is het foute boel. hij kwispelt ook wel vaak als zij binnenkomt dus hij is niet agressief naar haar.



kwispelen is niet per defenitie een teken van een blije hond ...

een hond kwispelt ook uit onzekerheid ...

de ene kwispel is de andere niet.



Maar we laten hem wat minder ver uit en knuffelen hem minder als voorheen. ......

hij is echt een knuffelhondje ,hij vindt het vreselijk als je boos op hem bent. Hij is voor haar geboorte gecastreerd waardoor hij heel erg gefocust is op eten! Dat is het enige wat hem op dit moment boeit.

Mijn man zegt dat het juist egoistisch van mij is om hem te willen houden omdat hij het daar beter zou hebben.



sorry ik ben echt een voorstander van een hond nemen en houden tot zijn dood. een hond is geen wegwerp produkt ... maar ik denk dat ik als ik het zo lees je man gelijk moet geven.

en ik denk dat jullie een prachtige kans hebben om hem bij een vriend te kunnen brengen .... dat is allicht beter dan bij vreemden of naar het asiel ...
Alle reacties Link kopieren
En zelfs al zouden er geen rangordeproblemen zijn, dan nog kan een kindje zo'n hond behoorlijk pijn doen door aan zijn oren te gaan hangen, zijn tepels om te draaien of door te kijken of zijn ogen echt vast zitten. Zo 'n hond komt dan in stress en bijt in nood van zich af. Als zo'n gezichtje of handje dichtbij is, dan heb je toch kans op letsel.



Ook is het zo dat de relatie die de hond wil overnemen mogelijk meer tijd heeft voor het dier dan jij, en zo'n hond went erg snel aan de nieuwe situatie.
Alle reacties Link kopieren
quote:Groll schreef op 22 december 2008 @ 16:55:

En zelfs al zouden er geen rangordeproblemen zijn, dan nog kan een kindje zo'n hond behoorlijk pijn doen door aan zijn oren te gaan hangen, zijn tepels om te draaien of door te kijken of zijn ogen echt vast zitten. Zo 'n hond komt dan in stress en bijt in nood van zich af. Als zo'n gezichtje of handje dichtbij is, dan heb je toch kans op letsel.



Ook is het zo dat de relatie die de hond wil overnemen mogelijk meer tijd heeft voor het dier dan jij, en zo'n hond went erg snel aan de nieuwe situatie.





Bovenstaande vind ik dan weer gelul ...

Daar ben je zelf bij ... een hond en een kind nooit alleen laten.

en een kind kun je heel snel leren dat ie met zn vlerken van de hond moet afblijven. Als ouder ben je verantwoordelijk om daar op toe te zien.
Een hond luistert naar zijn roedelleider. Als die ander een goede roedelleider is, is hij jullie zo vergeten. En wat is het beste voor de hond? Zou hem niet koste wat het kost willen houden.
Wij hebben ook een flink bakbeest, labrador van 35-40 kilo.

Hij is in november 1 jaar geworden en de kids zijn nu 2,5 en bijna 5.

De kids waren er voor de hond. Labradors zijn echte gezinshonden, lieve goedzakken. Die van ons ook.

Hij is lomp, enthousiast, maar weet bij wie hij wel lomp kan/mag doen en bij wie niet. Hij moet luisteren, en mag niet de kids omver rennen of uit speelsheid bijten. Dit gaat echt prima. Als pup en nu ook heeft hij nog nooit iets uiitgehaald bij de kids. Hij is onderdanig als het moet en vrolijk als we uit gaan.

Ik laat de kids nooit met de hond alleen, hoe goed en vrolijk hij ook is. Kinderen mogen niet aan zn oren trekken oid. Klaar. Duidelijke regels.

Maaarrr dit is een labrador. Ik weet niet wat ik zou doen als ik een soort pittbul had en een klein kind. Vind het toch een risico wat ik niet wil lopen. Lijkt mij dat hij de rangorde niet door heeft of niet wil accepteren.

En als hij een goed huis kan krijgen zou ik daar toch heeeeel goed over na gaan denken.

Succes!
Alle reacties Link kopieren
hallo, wij hadden 2 kleine hondjes (jack russels) helaas hebben wij er eentje weg moeten doen. De rangorde werd steeds opnieuw bepaald tussen beide. En toen er een baby in huis was werd dit alleen maar erger. Met pijn in ons hart hebben wij er eentje weg moeten doen. Ook wij hielden onze ogen dicht voor het gevaar. Totdat ik hoogzwanger van de tweede rond liep en ik echt net op tijd mijn dochter van 16 mnd tussen de twee honden weg kon pakken.

Er is een heel goed huis gevonden voor onze andere hond en de hond die we nog hebben accepteerd alles van de kleintjes. Toch blijft het altijd oppassen !!!!! Het is en blijft een hond, honden en kinderen spreken elkaars taal niet.



succes met je beslissing..maar bedenk wel..je kan beter nu een maandje heel vedrietig zijn dan je kind de rest van haar leven verminkt..want een hond grijp "altijd" in de hals of gezicht.

En een pitbull heeft een kaakklem..vast is vast. Ze zeggen dat je hem dan dood moet maken voordat hij los laat (of dit ook zo is?)
Alle reacties Link kopieren
[quote]miriam1974 schreef op 23 december 2008 @ 09:05:

hallo, wij hadden 2 kleine hondjes (jack russels) helaas hebben wij er eentje weg moeten doen. De rangorde werd steeds opnieuw bepaald tussen beide. En toen er een baby in huis was werd dit alleen maar erger. Met pijn in ons hart hebben wij er eentje weg moeten doen. Ook wij hielden onze ogen dicht voor het gevaar. Totdat ik hoogzwanger van de tweede rond liep en ik echt net op tijd mijn dochter van 16 mnd tussen de twee honden weg kon pakken.

Er is een heel goed huis gevonden voor onze andere hond en de hond die we nog hebben accepteerd alles van de kleintjes. Toch blijft het altijd oppassen !!!!! Het is en blijft een hond, honden en kinderen spreken elkaars taal niet.



succes met je beslissing..maar bedenk wel..je kan beter nu een maandje heel vedrietig zijn dan je kind de rest van haar leven verminkt..want een hond grijp "altijd" in de hals of gezicht.

En een pitbull heeft een kaakklem..vast is vast. Ze zeggen dat je hem dan dood moet maken voordat hij los laat (of dit ook zo is?)[/quote]



Je kunt hem dood maken maar je kunt ook op andere manieren de kaak weer open krijgen. Ik heb weleens gehoord dat ze een koevoetachtig iets gebruiken maar hopelijk zijn er nog andere manieren om de bek openn te krijgen. Maar goed, zodra je kind tussen zijn kaken zit heb je geen zin om eerst de garage overhoop te zetten om die koevoet te vinden.
Poep, wie heeft jou gescheten?
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Inmiddels is het 33 jaar geleden, maar toch: mijn ouders hadden ook een hond toen ik werd geboren een Cocker Spaniel (een vrouwtje). Ik was blijkbaar ook dol op die hond en totaal niet bang. Toch heeft ze mij toen ik 1 1/2 was gebeten en flink ook. Ik heb nog altijd kleine littekens rond mijn linkeroog van die beet. Mijn ouders hebben toen ook met pijn in hun hart de beslissing genomen om de hond weg te doen.



Heel veel sterkte met de beslissing.
Alle reacties Link kopieren
Dag,



Google even op baby, hond en Gorredijk. Erg naar bericht, deze hond kon trouwens deuren openmaken.



Als je het niet vertrouwd of er niet helemaal gerust op bent, de hond wegdoen naar een goed adres.



Ik heb zelf voor de dierenbescherming gewerkt en ik hou er ook niet van als mensen snel dieren wegdoen maar de veiligheid van je kind en eventueel kinderen gaat boven alles.
Alle reacties Link kopieren
quote:mippie schreef op 22 december 2008 @ 21:49:



Labradors zijn echte gezinshonden, lieve goedzakken. Die van ons ook.

Hier ben ik het niet mee eens. Ik vind een labrador namelijk helemaal geen geweldige gezinshond. Vooral onderstaande eigenschappen doen mij twijfelen of een labrador wel zo geschikt is voor een gezin met kleine kinderen.



quote:Hij is lomp, enthousiast, maar weet bij wie hij wel lomp kan/mag doen en bij wie niet. Hij moet luisteren, en mag niet de kids omver rennen of uit speelsheid bijten.

Maar uiteraard als je je hond goed opvoed hoeven deze eigenschappen geen probleem te zijn. Dit geld echter voor elke hond. Waar het omgaat is dat jij als baasje realiseert dat jouw hond eigenschappen/ behoeftes heeft die niet altijd even goed met een kind te verenigen zijn en dat je regels instelt om alles toch in goede banen te leiden. M.a.w er zoiets als een ideale gezinshond bestaat niet. Ik heb teveel slecht luisterende labradors op het trainingsveld gezien om te geloven dat ze zulke ideale gezinshonden zijn.

De combinatie baas-hond moet ideaal zijn dan maakt het ras echt niet zoveel uit. (Sorry teveel slecht opgevoede labradors hier in de buurt )



Om even terug te komen op TO ik denk dat het in jullie geval geen slecht idee is om de hond naar jullie vriend te brengen. Naar aanleiding van je post vermoed ik dat je tekort schiet in kennis over je hond om dit in goede banen te leiden. Uiteraard kun je die kennis gaan bijspijkeren, daar gaat wel veel tijd inzitten en ook dat is een leerproces waarbij soms dingen fout gaan. Vraag is of je in de situatie waarin je nu zit daar de tijd en mogelijkheid voor hebt. Succes!
Voor de geboorte van een kind is een hond/kat alles en na de geboorte kan zo'n beest oprotten want hij heeft zijn dienst bewezen.



Ik hoor het zo vaak, zie het zo vaak om me heen, een beest neem je voor je leven tis geen voorwerp!



En nu gaat de discussie de kant op van bijten, daar is helemaal geen sprake van dat die hond heeft gebeten!!



Naja gewoon lekker weg doen die hond, hoef jij je geen zorgen meer te maken over uitlaten
Alle reacties Link kopieren
Lastige situatie hoor. Waar veel verdriet bij kan komen kijken.



Hier een hond (engelse bulldog) die ik ook zou omschrijven als goedzak en gezinshond. Daarnaast 3 katten. Deze zullen allevier blijven wanneer er hier een kindje komt, tot op het moment dat er gevaar ontstaat. Tot die tijd zorgen ik en mijn vriend ervoor dat wij het oplossen en in goede banen leiden.

En dat kost tijd, moeite en energie. Maar daar hebben we destijds voor gekozen...



Ook mijn hond is lomp en enthousiast. Maar ze weet dondersgoed wat kleine en kwetsbare dingen zijn zoals kindjes, babys, kittens en puppies. Bovendien is 1 waarschuwing met 'zachtjes doen' voldoende voor haar om ook echt voorzichtig te doen. Soms is ze hardleers, maar ze weet goed wat wel en niet mag zolang IK duidelijk ben.



En dat achter honden en konijnen aanwillen kan je idd trainen, maar dat kost veel tijd en moeite. Dat moet je willen en kunnen. De mijne luistert wat dat betreft soms ook niet, als ze te veel energie heeft. Dan kost het me veel moeite haar te laten luisteren. Dan zou ik ervoor kiezen even een apart rondje met haar te maken. Dan is het opgelost.



Ik vind het moeilijk in jouw geval en heb idd ook een beetje het gevoel dat je niet voldoende tijd en energie in deze hond wil en kan steken. Ik kan het natuurlijk mis hebben. Zolang de hond geen direct gevaar is voor het kind nog zou ik proberen het op te lossen wanneer het lukt: dus niet samen alleen laten, kinderen opvoeden dat ze de hond niet mogen knijpen, vervelen etc en de hond op zijn plaats wanneer JIJ dat wilt.



Komen er echt gevaarlijke situaties voor zou ik het aanbod aannemen. Moet je hondje toch weg, dan is dit een geweldige oplossing...



Ik wens je succes! Kan me heel goed voorstellen hoe moeilijk het is...
Alle reacties Link kopieren
Dinly29 ... wat een goed advies !!!! horrorverhalen googlen! dáár is TO vast bij gebaat .. voor jij in de auto stapt ... check je ook altijd even de laatste berichten over gruwelijke verkeersongelukken ?? mijn inziens net zo zinvol ...



Mika65 als het kalf verdronken is dempt men de put ...

persoonlijk ben ik geen voorstander van een huisdier uit gemak wegdoen als er een kind komt. maar in sommige gevallen is het ook beter voor de hond. Feit is gewoon dat als de hond aanzienlijk minder tijd en aandacht krijgt dat een hond een potentieel gevaar kan vormen voor het kind omdat de hond m simpel weg associeert met iets negatiefs.

Dat ligt niet aan de hond of aan het ras , dat ligt bij de kennis en investering van de baasjes.



Mararoulette amen .... niets meer aan toe te voegen.
Alle reacties Link kopieren
Hier ook iemand met 2 Engelse Bulldoggen en een kat, oh ja, en een baby van 11 maanden. De honden worden als honden behandeld, en mogen (allang) niet (meer) op de bank. Degene die de roedelleiders zijn (vriend en ik), is duidelijk, alhoewel ze af en toe proberen weer hun plekje te veroveren. Honden zijn ook lomp en enthousiast op z'n tijd, en kind mag nooit en te nimmer alleen met de honden zijn. Als ze straks gaat lopen, gaan we haar ook meteen aanleren niet naar de honden te gaan als ze in hun mand liggen te slapen (nooit dus, want ze slapen de hele dag in hun mand), of als ze eten.



Ik ben het ermee eens dat het ras niets uitmaakt, een hond moet je gewoon nooit vertrouwen met een kind alleen. De labrador van mijn zwager, heeft laatst zijn kleine nichtje van 16 maanden in haar gezicht gebeten. Hond lag te slapen en werd met een zak met ballen belaagd door het kind. Kind was per ongeluk alleen met de hond (ouders/tante en oom hadden het niet in de gaten... het kan heel snel gaan).



Hiervandaan is het moeilijk oordelen of je de hond weg moet doen of niet. Ik zou zeker eerst eens een gedragstherapeut inschakelen en daar tips van vragen, en informeren hoeveel tijd het kost om met de hond te trainen... Mocht je dit teveel zijn, dan doe je de hond er geen plezier mee om hem in je huis te laten en buiten je gezin te sluiten. Ik ben er geen voorstander van om honden weg te doen als er kinderen komen, maar de veiligheid van kind én hond staan wel voorop. En soms kan het gewoon niet anders.



Heel veel succes met je beslissing. Ik begrijp dat het verdrietig is als je moet beslissen dat de hond weg moet.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven