Kinderen
alle pijlers
Baby en hond?
maandag 22 december 2008 om 15:11
We hebben sinds 8mnd een lieve dochter gekregen. Maar we hebben ook al 8 jaar een hond (soort pitbull) die vanaf zijn geboorte bij ons is. Voor dat zij er was,was hij ons kindje. Ik merk nu dat het steeds moeilijker is om het te combineren.Ik moet hem uitlaten als zij slaapt want samen wandelen gaat niet. Hij loopt zo de kinderwagen om als hij een andere hond of konijntje ziet.Hij is erg lomp en heel enthousiast dus als zij straks gaat lopen of kruipen moet ik hem in een andere kamer doen. Hij is lief voor haar en geinteresseerd maar soms vind ik hem raar naar haar kijken en heeft hij zijn oren in zijn nek. zij vindt hem helemaal geweldig ,alleen als ik zijn naam al zeg dan lacht ze al. Nu heeft een kennis gezegd als je hem ooit weg wil doen dan wil ik hem wel. Hij heeft geen kinderen en willen deze ook niet. mijn verstand zegt tja daar heeft hij het beter maar ik moet al huilen als ik er over na denk om hem weg te doen. Ik zie hem ook al helemaal zich afvragen: wat heb ik fout gedaan dat ik weg moest. Ik heb ook altijd gezegd, je kiest voor een hond en die blijft bij je totdat hij dood gaat.Mijn man is er voorstander van om hem weg te geven. Wat vinden jullie?
dinsdag 23 december 2008 om 15:05
Hier een hond (Rhodesian Ridgeback van een kilo of 35, en tot een poosje geleden hadden we er nog een van 45 kilo) en een dochter van nu net 1 jaar oud.
Onze teef is vrij gevoelig en heeft soms wat moeite met nieuwe situaties. Dat merkte je bijvoorbeeld heel erg toen onze dochter ging kruipen, en nu weer als ze gaat lopen. Om dit in goede banen te leiden hebben we een bench voor de hond en een box voor het kind. Als ik mijn rug naar hen toe moet draaien (bijvoorbeeld als ik in de keuken (open keuken) ben) zit een van de twee daarin. Dochter mag absoluut niet in de hoek waar de bench staat komen en om te voorkomen dat ze alsnog haar handjes door de spijlen steekt staat er een hekje voor de bench zodat ze er echt niet dichterbij kan komen.
En dan nog denk ik echt niet dat mijn hond mijn dochter snel zal bijten ofzo, maar ik wil ze beiden ook absoluut niet het risico laten lopen. Voor ons betekent dit veel opletten en als dochter wakker is heel alert zijn. En zeer consequent: dochter mag niet in de hoek komen, punt. Hond moet op haar plaats als dochter rondkruipt en moet daar ook heen als dochter iets eet. Als hond eet in de keuken moet dochter in de box, net als wanneer ik vind dat hond lang genoeg in de bench heeft gezeten.
Lange wandelingen worden gemaakt met beiden: hond los (in het bos) en dochter in wandelwagen of rugdrager.
Contact tussen de twee is er alleen als dochter op onze schoot zit en wij er dus bovenop zitten. Ze kan heel lief zachtjes aaien en meer mag ze niet.
Het is best veel gedoe. Beiden moeten voldoende aandacht hebben maar hebben zich ook aan de regels te houden, we moeten altijd alert zijn en zo'n bench is ook niet echt heel mooi, zo midden in je woonkamer. Maar ik heb het met liefde voor beiden over. Mijn hond is een hond, mijn kind is mijn kind en die laatste gaat uiteindelijk altijd voor. Maar ik doe er toch echt alles aan om ze samen gelukkig in een huis te laten opgroeien.
Als je tot de conclusie komt dat jouw hond er op alle mogelijke manieren bij inschiet (en dat lees ik toch uit je bericht) dan kun je inderdaad beter je hond bij die kennis plaatsen. voor de hond, hoe moeilijk het ook voor jezelf is. En een hond denkt echt niet zo menselijk dat hij zich af gaat vragen wat hij fout doet. Hij zal hooguit blij zijn dat hij nu wel de tijd en aandacht krijgt die hij nodig heeft.
Succes ermee!
Onze teef is vrij gevoelig en heeft soms wat moeite met nieuwe situaties. Dat merkte je bijvoorbeeld heel erg toen onze dochter ging kruipen, en nu weer als ze gaat lopen. Om dit in goede banen te leiden hebben we een bench voor de hond en een box voor het kind. Als ik mijn rug naar hen toe moet draaien (bijvoorbeeld als ik in de keuken (open keuken) ben) zit een van de twee daarin. Dochter mag absoluut niet in de hoek waar de bench staat komen en om te voorkomen dat ze alsnog haar handjes door de spijlen steekt staat er een hekje voor de bench zodat ze er echt niet dichterbij kan komen.
En dan nog denk ik echt niet dat mijn hond mijn dochter snel zal bijten ofzo, maar ik wil ze beiden ook absoluut niet het risico laten lopen. Voor ons betekent dit veel opletten en als dochter wakker is heel alert zijn. En zeer consequent: dochter mag niet in de hoek komen, punt. Hond moet op haar plaats als dochter rondkruipt en moet daar ook heen als dochter iets eet. Als hond eet in de keuken moet dochter in de box, net als wanneer ik vind dat hond lang genoeg in de bench heeft gezeten.
Lange wandelingen worden gemaakt met beiden: hond los (in het bos) en dochter in wandelwagen of rugdrager.
Contact tussen de twee is er alleen als dochter op onze schoot zit en wij er dus bovenop zitten. Ze kan heel lief zachtjes aaien en meer mag ze niet.
Het is best veel gedoe. Beiden moeten voldoende aandacht hebben maar hebben zich ook aan de regels te houden, we moeten altijd alert zijn en zo'n bench is ook niet echt heel mooi, zo midden in je woonkamer. Maar ik heb het met liefde voor beiden over. Mijn hond is een hond, mijn kind is mijn kind en die laatste gaat uiteindelijk altijd voor. Maar ik doe er toch echt alles aan om ze samen gelukkig in een huis te laten opgroeien.
Als je tot de conclusie komt dat jouw hond er op alle mogelijke manieren bij inschiet (en dat lees ik toch uit je bericht) dan kun je inderdaad beter je hond bij die kennis plaatsen. voor de hond, hoe moeilijk het ook voor jezelf is. En een hond denkt echt niet zo menselijk dat hij zich af gaat vragen wat hij fout doet. Hij zal hooguit blij zijn dat hij nu wel de tijd en aandacht krijgt die hij nodig heeft.
Succes ermee!
dinsdag 23 december 2008 om 15:23
thanks iedereen voor jullie reactie. Ik ga er nog eens goed over na denken. Ik ben ook niet zo iemand die zijn hond weg doet als hij zijn dienst heeft gedaan anders zou ik dit topic ook niet plaatsen. En voordat ik een kind had vond ik het ook belachelijk als iemand zijn hond weg deed omdat er kinderen waren.