Kinderen
alle pijlers
Bewuste keuze één kind?
donderdag 8 april 2010 om 14:33
Ik vraag me af wie van jullie één kind hebben en of dat dit een bewuste keuze is? Wat zijn de voordelen? Het lijkt me voor het kind zo ongezellig helemaal alleen en altijd tussen volwassenen... Krijgt dit kind niet altijd alle aandacht en alle materiële zaken die het zich wenst? Is dit wel goed voor de ontwikkeling?
donderdag 8 april 2010 om 14:39
Je bent er toch zelf bij? Je kunt er toch ook voor zorgen dat het kind buurkinderen, vriendjes en klasgenootjes heeft om mee te spelen. Materieel verwennen ligt maar net aan het budget van de ouders, sommigen kunnen er wat dat betreft nog niet eens eentje verwennen, sommigen wel tien. Dat betekent niet automatisch dat het ook gebeurt.
Er zijn kinderen die het in hun eentje ongezellig vinden er zijn ook kinderen die heel graag in hun eentje zouden willen zijn. Je kunt niet alle kinderen over 1 kam scheren.
Het lijkt me dat je vooral niet aan een tweede moet beginnen omdat je denkt dat dat leuk is voor de eerste, koop dan een cavia.
Er zijn kinderen die het in hun eentje ongezellig vinden er zijn ook kinderen die heel graag in hun eentje zouden willen zijn. Je kunt niet alle kinderen over 1 kam scheren.
Het lijkt me dat je vooral niet aan een tweede moet beginnen omdat je denkt dat dat leuk is voor de eerste, koop dan een cavia.
donderdag 8 april 2010 om 14:42
donderdag 8 april 2010 om 14:45
quote:jvbeek schreef op 08 april 2010 @ 14:33:
Ik vraag me af wie van jullie één kind hebben
wij
en of dat dit een bewuste keuze is?
Ja
Wat zijn de voordelen?
Ik zie geen nadelen, voordelen hebben we niet bewust voor gekozen. Het ging ons om het gevoel compleet te zijn.
Het lijkt me voor het kind zo ongezellig helemaal alleen en altijd tussen volwassenen...
Dat regel je zelf. Je kunt natuurlijk zorgen voor een immer kinderrijke omgeving
Krijgt dit kind niet altijd alle aandacht
Ja!
en alle materiële zaken die het zich wenst?
Nee.
Is dit wel goed voor de ontwikkeling?
Waarom zou het slecht zijn?
Ik vraag me af wie van jullie één kind hebben
wij
en of dat dit een bewuste keuze is?
Ja
Wat zijn de voordelen?
Ik zie geen nadelen, voordelen hebben we niet bewust voor gekozen. Het ging ons om het gevoel compleet te zijn.
Het lijkt me voor het kind zo ongezellig helemaal alleen en altijd tussen volwassenen...
Dat regel je zelf. Je kunt natuurlijk zorgen voor een immer kinderrijke omgeving
Krijgt dit kind niet altijd alle aandacht
Ja!
en alle materiële zaken die het zich wenst?
Nee.
Is dit wel goed voor de ontwikkeling?
Waarom zou het slecht zijn?
donderdag 8 april 2010 om 14:45
Haha, ik zit net naar topics te zoeken hierover want ik zit met dezelfde vraag. Maar ik ben het alleen niet met je eens dat enigkinderen alleen en altijd tussen volwassenen zouden zitten. Wij neigen op dit moment ook om het bij 1 kind te houden maar ik weet zeker dat ik ons zoontje een sociaal leventje zal geven met (hopelijk) veel vriendjes en vriendinnetjes.
donderdag 8 april 2010 om 14:48
Ik wij hebben 1 kind gekregen ( ), niet bewust, maar we hebben het heel gezellig met z'n drietjes. Ze is niet alleen maar tussen volwassenen, speelt veel met andere kindjes, op school, op de buitenschoolse opvang en met kindjes uit de buurt.
Ze krijgt niet alle aandacht, want ik heb ook nog andere dingen te doen en ze krijgt niet alles wat ze zich wenst. Als ik met haar door de stad loop krijgt ze relematig 'nee' te horen. Net als ieder ander kind met wel broers/zusters. Lijkt me heel gezond toch?
Ze krijgt niet alle aandacht, want ik heb ook nog andere dingen te doen en ze krijgt niet alles wat ze zich wenst. Als ik met haar door de stad loop krijgt ze relematig 'nee' te horen. Net als ieder ander kind met wel broers/zusters. Lijkt me heel gezond toch?
donderdag 8 april 2010 om 14:48
Ik zal even uitleggen van waaruit ik praat. Eerste zwangerschap heeft heel lang geduurd en uiteindelijk via ICSI is het uiteindelijk gelukt. Nu een gezonde dochter en mijnman heeft zoiets van ik vind het wel genoeg zo. We hebben een dochter en ik wil niet nog een keer die medische molen in. Op zich begrijp ik zijn standpunt en ben ik het ook met hem eens. Ik zie het ook niet echt zitten om weer die medische molen in te gaan, maar dan vraag ik me dus af... Hoe zou het voor mijn dochtertje zijn... Als wij overlijden houdt ze ook niemand meer over....
donderdag 8 april 2010 om 14:48
Waar ik gewoon mee zit is dat ik bang ben dat ik spijt krijg. Dat we nu de keuze maken voor 1 kind en dat ik later, als onze zoon de deur uit is (en misschien wel is geemigreerd naar Australie haha), dat ik dan vreselijke spijt heb dat het gezin zo klein is gebleven..
Ik weet dat dat het gevolg is van deze beslissing maar herkent iemand deze twijfel?
Ik weet dat dat het gevolg is van deze beslissing maar herkent iemand deze twijfel?
donderdag 8 april 2010 om 14:50
Na de zwangerschap, de bevalling en de eerste paar maanden wisten wij het direct
we houden het er bij eentje
niks zieligs aan, heb dagelijks vriendjes in huis, hij speelt in de buurt of met mij
is heel sociaal, kan goed delen
als ouders ben je met een tweede drukker, je moet er twee op pad meenemen, twee uit logeren
twee keer zoveel zooi in huis
nee dat zag ik niet zo zitten
we houden het er bij eentje
niks zieligs aan, heb dagelijks vriendjes in huis, hij speelt in de buurt of met mij
is heel sociaal, kan goed delen
als ouders ben je met een tweede drukker, je moet er twee op pad meenemen, twee uit logeren
twee keer zoveel zooi in huis
nee dat zag ik niet zo zitten
donderdag 8 april 2010 om 14:50
Nou, volgens mijn dochter (nu bijna 38) en enig kind had ze er geen last van. En altijd tussen volwassenen? Onzin,m ze had altijd vriendjes/vriendinnetjes over de vloer, ging bij hen spelen, logeren.
Ze woont inmiddels al 17 jaar in het buitenland en zij heeft er -naar ahar zeggen- nooit last van gehad enig kind te zijn en is ook nooit verwend!
Ze woont inmiddels al 17 jaar in het buitenland en zij heeft er -naar ahar zeggen- nooit last van gehad enig kind te zijn en is ook nooit verwend!
donderdag 8 april 2010 om 14:51
Ik denk dat iedereen die twijfel heeft. Ook vriendinnen met 2 of 3 kinderen hoor ik erover. Hell; zelfs eentje met 5 vraagt zich nog af of ze er goed aan doet te stoppen met baren.
Ik denk dat het iets heel menselijks is en niet af hangt van hoeveel kinderen je hebt.
Als je bang bent voor het 'lege nest syndroom' dan zou je daar iets aan kunnen doen als de tijd daar is.
Ik denk dat het iets heel menselijks is en niet af hangt van hoeveel kinderen je hebt.
Als je bang bent voor het 'lege nest syndroom' dan zou je daar iets aan kunnen doen als de tijd daar is.
donderdag 8 april 2010 om 14:53
quote:jvbeek schreef op 08 april 2010 @ 14:48: Als wij overlijden houdt ze ook niemand meer over....Als je haar stevig sociaal opvoedt dan heeft ze waarschijnlijk een netwerk waar ze op kan bouwen van vrienden en vriendinnen. Je kunt ook net zo goed een broer of zus hebben waarmee je niet door een deur kan en waar je alleen maar ellende mee hebt. Je kunt je dus ook afvragen of je een kind daarmee wilt 'opzadelen'...
donderdag 8 april 2010 om 14:53
Vooralsnog vind ik 1 kind ideaal. Eén zwangerschap, 1 bevalling en 1 kraamtijd vind ik meer dan genoeg.
Maar da's wel een beetje quatsch natuurlijk.
Je bent als ouders zelf bij de opvoeding betrokken en ongezellig kan het ook zijn met 2 andere kinderen om je eniggeborene heen natuurlijk. Ons kind gaat 3 dagen per week naar het kdv dus die ziet genoeg andere kinderen, er zijn neefjes in de buurt, buurkinderen, vriendjes en vriendinnetjes, dus voor eenzaamheid ben ik niet bang.
En verwennen, daar ben jezelf bij, de hoeveelheid kinderen hangt daar niet mee samen.
Ik snap wel een beetje wat je bedoelt met je angst om een prinsje te ontwikkelen wat in al zijn nukken wordt bijgestaan, maar dat vind ik geen reden voor een tweede kind.
Dus ja, ik kies bewust voor 1 kind. Ook omdat ik dan nog het leven kan blijven leiden wat ik wil. Niet qua financien, maar ik kan nu fulltime blijven werken, 1 kind kun je makkelijk uit logeren sturen of ergens mee naar toe nemen.
Maar da's wel een beetje quatsch natuurlijk.
Je bent als ouders zelf bij de opvoeding betrokken en ongezellig kan het ook zijn met 2 andere kinderen om je eniggeborene heen natuurlijk. Ons kind gaat 3 dagen per week naar het kdv dus die ziet genoeg andere kinderen, er zijn neefjes in de buurt, buurkinderen, vriendjes en vriendinnetjes, dus voor eenzaamheid ben ik niet bang.
En verwennen, daar ben jezelf bij, de hoeveelheid kinderen hangt daar niet mee samen.
Ik snap wel een beetje wat je bedoelt met je angst om een prinsje te ontwikkelen wat in al zijn nukken wordt bijgestaan, maar dat vind ik geen reden voor een tweede kind.
Dus ja, ik kies bewust voor 1 kind. Ook omdat ik dan nog het leven kan blijven leiden wat ik wil. Niet qua financien, maar ik kan nu fulltime blijven werken, 1 kind kun je makkelijk uit logeren sturen of ergens mee naar toe nemen.
donderdag 8 april 2010 om 14:57
quote:jvbeek schreef op 08 april 2010 @ 14:48:
.. Als wij overlijden houdt ze ook niemand meer over....
Heb ik ook aan zitten denken, maar tegen die tijd is het best mogelijk dat je kind een eigen gezin heeft waar ze een stevige basis in vindt.
Mijn schoonmoeder is enigkind maar heeft zelf 2 kinderen met aanhang en kleinkinders, die heel belangrijk voor haar zijn, bijvoorbeeld.
.. Als wij overlijden houdt ze ook niemand meer over....
Heb ik ook aan zitten denken, maar tegen die tijd is het best mogelijk dat je kind een eigen gezin heeft waar ze een stevige basis in vindt.
Mijn schoonmoeder is enigkind maar heeft zelf 2 kinderen met aanhang en kleinkinders, die heel belangrijk voor haar zijn, bijvoorbeeld.
donderdag 8 april 2010 om 14:59
Ja dat is eigenlijk ook wel zo, wat overlijden betreft.... HEt is alleen iets wat in mijn hoofd zit, omdat ik dan toch bang ben dat als het gebeurd ze helemaal alleen is. Maar goed misschien dat we iets moeten zien te regelen met familie of schoonfamilie voor als er wat met ons gebeurd. misschien dat ik dan al wat meer gerustgesteld ben...
donderdag 8 april 2010 om 15:00
Ik kan zoveel voordelen bedenken voor die bewuste keuze om het bij 1 kind te houden. Maar die voordelen zijn ontzettend persoonlijk en hoeven voor jou geen voordelen te zijn.
Maar goed, voor ons is er vooral een bewuste keuze voor 1, omdat we menen dat wij het (geestelijk) niet trekken om voor meer kinderen te gaan. Da's de belangrijkste reden. Wij vinden de stabiliteit en veiligheid voor ons kind te belangrijk om dat proefondervindelijk in de waagschaal te stellen.
Verder speelt mijn arbeidsloopbaan een redelijke rol. Ik zou voor 2 kinderen alles aan de kant moeten schuiven om dat goed aan te kunnen en ik zou niet kunnen investeren in mijn werk en mijn toekomst daarin. En dat wil ik niet. Mijn loopbaan gaat voor mij voor.
Verder kunnen wij het nu financieel net aan. Een kind hoeft niet duur te zijn. Maar wij willen wel iets kunnen bieden. En ik wil niet vreselijk krom hoeven liggen om een schommel te kunnen kopen oid. Of dat we nog een uitje kunnen doen naar de dierentuin.
Tot slot zouden we dan (vind ik) groter moeten gaan wonen. Ik vind ons huis van 80 m2 nu net passend. Met nog een kind erbij vind ik het krap worden, hoewel daar meningen erg over kunnen verschillen.
En als allerlaatste, 1 kind kunnen we, zij het moeizaam, nog wel eens uitbesteden. Maar 2 kinderen zitten onze families niet op te wachten. Dus dan moeten we betaalde oppas krijgen en dat kunnen we gewoon niet missen. Dus dan wordt het allemaal wel erg karig hoor. Je moet voor meer kinderen wel een netwerk hebben vind ik. Dat vind ik met 1 kind al nodig en die vind je dan ook makkelijker. Maar voor 2 of meer wordt het vaak al lastiger.
Maar goed, voor ons is er vooral een bewuste keuze voor 1, omdat we menen dat wij het (geestelijk) niet trekken om voor meer kinderen te gaan. Da's de belangrijkste reden. Wij vinden de stabiliteit en veiligheid voor ons kind te belangrijk om dat proefondervindelijk in de waagschaal te stellen.
Verder speelt mijn arbeidsloopbaan een redelijke rol. Ik zou voor 2 kinderen alles aan de kant moeten schuiven om dat goed aan te kunnen en ik zou niet kunnen investeren in mijn werk en mijn toekomst daarin. En dat wil ik niet. Mijn loopbaan gaat voor mij voor.
Verder kunnen wij het nu financieel net aan. Een kind hoeft niet duur te zijn. Maar wij willen wel iets kunnen bieden. En ik wil niet vreselijk krom hoeven liggen om een schommel te kunnen kopen oid. Of dat we nog een uitje kunnen doen naar de dierentuin.
Tot slot zouden we dan (vind ik) groter moeten gaan wonen. Ik vind ons huis van 80 m2 nu net passend. Met nog een kind erbij vind ik het krap worden, hoewel daar meningen erg over kunnen verschillen.
En als allerlaatste, 1 kind kunnen we, zij het moeizaam, nog wel eens uitbesteden. Maar 2 kinderen zitten onze families niet op te wachten. Dus dan moeten we betaalde oppas krijgen en dat kunnen we gewoon niet missen. Dus dan wordt het allemaal wel erg karig hoor. Je moet voor meer kinderen wel een netwerk hebben vind ik. Dat vind ik met 1 kind al nodig en die vind je dan ook makkelijker. Maar voor 2 of meer wordt het vaak al lastiger.
donderdag 8 april 2010 om 15:01
donderdag 8 april 2010 om 15:02
Ohja, onze kleuterdochter lijkt er nog geen last van te hebben dat ze de enige is (en blijft). Op de vraag of ze een broertje of zusje wil, zegt ze steevast nee (niet dat zij dat bepaalt hoor). Ze heeft veel vriendinnetjes, gaat regelmatig naar de BSO en naar haar tante en speelt met haar nichtje. Ze komt in mijn ogen (nog) niks te kort.
donderdag 8 april 2010 om 15:11
quote:jvbeek schreef op 08 april 2010 @ 14:59:
Ja dat is eigenlijk ook wel zo, wat overlijden betreft.... HEt is alleen iets wat in mijn hoofd zit, omdat ik dan toch bang ben dat als het gebeurd ze helemaal alleen is. Maar goed misschien dat we iets moeten zien te regelen met familie of schoonfamilie voor als er wat met ons gebeurd. misschien dat ik dan al wat meer gerustgesteld ben...Ik weet vrijwel zeker dat als wij onverhoopt overlijden, dat onze dochter een warm bad vindt in onze familie en dat zij haar met liefde opnemen in hun leven/gezin. Ik vrees niet voor eenzaamheid voor haar. Want daar is onze omgeving niet naar. En daar is zij ook het kind niet voor en daar is ook onze opvoeding niet naar. Daarmee bedoel ik dat wij bewust bezig zijn met dat onze dochter zich veilig en vertrouwd voelt om contacten aan te gaan en in staat is een netwerk op te bouwen. Natuurlijk is dat afhankelijk van het type kind. Maar denk dat in ons geval de match goed is.
Ja dat is eigenlijk ook wel zo, wat overlijden betreft.... HEt is alleen iets wat in mijn hoofd zit, omdat ik dan toch bang ben dat als het gebeurd ze helemaal alleen is. Maar goed misschien dat we iets moeten zien te regelen met familie of schoonfamilie voor als er wat met ons gebeurd. misschien dat ik dan al wat meer gerustgesteld ben...Ik weet vrijwel zeker dat als wij onverhoopt overlijden, dat onze dochter een warm bad vindt in onze familie en dat zij haar met liefde opnemen in hun leven/gezin. Ik vrees niet voor eenzaamheid voor haar. Want daar is onze omgeving niet naar. En daar is zij ook het kind niet voor en daar is ook onze opvoeding niet naar. Daarmee bedoel ik dat wij bewust bezig zijn met dat onze dochter zich veilig en vertrouwd voelt om contacten aan te gaan en in staat is een netwerk op te bouwen. Natuurlijk is dat afhankelijk van het type kind. Maar denk dat in ons geval de match goed is.
donderdag 8 april 2010 om 15:14
De discussie, bij de keuze voor 1 kind, gaat meestal over het feit of ze verwend worden, in materieel of emotioneel opzicht.
Ik denk dat de ouders anno 2010 heel goed beseffen dat dat niet goed is en dat dat ook niet gebeurd.
Mijns inziens is het aandachtspunt bij het hebben van een kind, dat dit kind geen dagelijkse omgang met broers en zussen heeft, waardoor het bepaalde sociale vaardigheden op een andere manier aangeleerd moet krijgen. Ik heb het over delen, ruzies oplossen, overleggen, samenwerken, samen spelen en het verkrijgen van de aandacht van de ouders. Dit "gemis" zal toch gecompenseerd moeten worden en deze taak ligt bij de ouders.
Ik ben er echter van overtuigd dat de meeste ouders onder ons dit zonder problemen zullen oplossen.
Ik denk dat de ouders anno 2010 heel goed beseffen dat dat niet goed is en dat dat ook niet gebeurd.
Mijns inziens is het aandachtspunt bij het hebben van een kind, dat dit kind geen dagelijkse omgang met broers en zussen heeft, waardoor het bepaalde sociale vaardigheden op een andere manier aangeleerd moet krijgen. Ik heb het over delen, ruzies oplossen, overleggen, samenwerken, samen spelen en het verkrijgen van de aandacht van de ouders. Dit "gemis" zal toch gecompenseerd moeten worden en deze taak ligt bij de ouders.
Ik ben er echter van overtuigd dat de meeste ouders onder ons dit zonder problemen zullen oplossen.
