Bezig voor de eerste - part 2

en Sungirl,hoe ging het?

Ik mag volgende week dinsdag.



gr Amy

@ sungirl wat erg voor je dat jullie hond dood is gegaan! Sterkte ermee.

En inderdaad hoe was het bij de verloskundige?



Hier nog steeds geen zwangerschapsverschijnselen maar we wachten nog rustig af.



Oja Dreadlokje ik ben 29 geworden! En ik kan me best voorstellen dat 30 anders voelt hoor, ik ben blij dat het nog een jaar duurt haha

Nou gisteren naar de vk geweest en ik dacht misschien wel een echo maar die krijg ik morgen vond het wel jammer ben best wel heel erg nieuwsgierig.Dus gewoon een intake gesprek gehad en de nodige boekjes en een knuffeltje mee naar huis gekregen.

hallo meiden,



nou hier weer een fijne menstruatie

en we hebben nog wel zoveel geklust, ik baal er behoorlijk van!



mijn nieuwe NOD is 29 feb.



we klussen vrolijk verder.....zucht

@ sungirl, sterkte met het overlijden van jullie hond! Hoe was de echo vandaag?



@ kittepetit, jammer dat jullie harde klussen niet beloond is. Ik kan me goed voorstellen dat je er van baalt.



Hier neemt de vermoeidheid nog steeds de overhand. Een week fulltime werken hakt er toch flink in. Op donderdag is het eigenlijk op. Ik ben de afgelopen weken elke donderdag huilend thuis gekomen van het werk. Signaaltje?? Ik durf het op mijn werk niet goed aan te geven maar ik zou heel graag een dagje in de week minder werken. Misschien volgende week maar met de vk overleggen dat ik het zo eigenlijk niet trek.



Liefs Tommie

Hey hey meiden



Nou de echo was heel leuk alles zit er op en aan.Hij heeft lange benen.En de groei was goed.



Vriendlief dacht dat ze vandaag al konden zien wat het wordt en ik nee schat dat kan pas van een week of 18 en hij jezus moet ik nog langer wachten en het duurt allemaal al zo lang.Van hem had het kindje al wel met 2 weken eruit gemogen hahahaha.O ja ik ben 16 aug. uitgetelt.



Jammer kittepit kop op nieuwe ronde nieuwe kansen.



Ja erg he tommie ik was dinsdag de hele dag op pad geweest en ik heb gisteren niks nada noppes gedaan was zo moe.



Nou meiden ik wil smiley's zien.



Duim vrolijk verder.

sungirl: wat leuk dat je je echo hebt gehad!!! Gelukkig dat alles er goed uitziet!!



tommie: vervelend dat je zo moe bent!! Je moet ook wel aan jezelf denken hoor!



Hier alweer een paar dagen dezelfde vage klachten als vorige maand. Denk dus dat ik gewoon ongesteld ga worden. Ik kan het jullie helaas pas volgende week zondag vertellen, want ik vertrek morgen op wintersport. (misschien dat ik nog een keertje een internetcafeetje bezoek, maar ik beloof niks.



Ik duim heel hard mee voor alle NOD-ers!!!



Tot volgende week!

Hallo lieve meiden,



@sungirl: heerlijk een goede echo! gefeliciteerd meid! Nu kun je heerlijk voluit genieten van je zwangerschap



@kittepit: jammer dat je ongesteld bent geworden, komende maand er weer tegenaan.



Ik lig enigszins versuft op de bank. Helaas is het na die pillen nog niet afgelopen. Donderdag had ik weer een echo en er bleek nog van alles te zitten. Ongelofelijk na zo'n bloedbad. Dus gisteren een curretage gehad. Zag er enorm tegen op, maar het viel enorm mee. Heb een ruggeprik gehad, kalmeringspillen en een roesje, het was om voordat ik er erg in had, ik was zo van de wereld. Daarna moest ik nog 4 uur in het ziekenhuis blijven, moest weer kunnen lopen en plassen. De geanecoloog die me heeft geopereerd kwam nog even lang en zei dat alles goed is gegaan en dat het hard nodig was.Door alle bleodverlies de afgelopen week en emotionele rompslomp voel ik me nu alsof er een vrachtwagen over me heen is gereden, maar ben zo opgelucht dat het allemaal achter de rug is. Hoef nu alleen nog maar op te knappen en dan is het achter de rug. Moet 1 ongesteldheid afwachten en dan kan ik ook weer zwanger raken! Eind februari gaan we heerlijk een weekje naar de zon en dan kunnen we er begin maart weer volop tegenaan. Ben benieuwd of het klopt: dat je na een miskraam vruchtbaarder bent!!!



Maar even een gouden tip (zeg het voort): laat je niet verleiden cytotec te nemen maar ga meteen voor de curettage!!!



Veel liefs allemaal!

Kusje, gelukkig kun je het nu afsluiten en verder. Geniet maar lekker van het weekje zon en vakantie, dat zal jullie goed doen.



Sungirl, fijn dat alles goed is, het topic kan wel weer wat positieve berichten gebruiken!!



Hier alles goed, alles groeit en groeit en groeit........(niet alleen mijn buik) Haha...de baby schopt al behoorlijk, soms denk ik dat ie complete circusuitvoeringen is aan't weggeven, zo draait en schopt ie dan. Verder voel ik me wel goed, alleen mijn nachtrusten zijn zich volgens mij al aan het instellen op een baby, dan word ik wakker en kom met geen mogelijheid weer terug in slaap.



Vandaag is hier de carnaval begonnen, die ga ik ontvluchten, ik moet gelukkig maandag en dinsdag gewoon werken. Andere jaren stond ik nu op de piste in Oostenrijk, lekker te skieenen........snik, snik, Maarja, de baby is mij meer waard dan welke vakantie ook...



Liefs Sari.

Hallo allemaal,



Ik ben even niet op het forum geweest en zal zo uitleggen waarom dat is.

Allereerst @ Kusje wat een drama zeg!! Je zult je wel behoorlijk afgepeigert voelen na al dat bloedverlies! Wat goed helpt om snel weer fit te worden is Floradix, een kruidenelixer die in drank- en tabletvorm te koop is bij de betere drogisten en de apotheek. Zit heel veel ijzer en mineralen in en is speciaal voor herstellende mensen. Toen ik in de kraamzorg werkte adviseerde ik het ook altijd aan kraamvrouwen en het werkt super.



@ Dreadje nog gefeliciteerd met je verjaardag!!!



@ Sungirl wat ellendig joh, dat jullie hond er niet meer is! Zo'n dier heeft echt een plekje in je leven en dan is het raar stil als ie er ineens niet meer is.



Tja, mijn verhaal is helaas ook niet zo leuk meiden... Ik had al kort geschreven dat ik een leuke collega had waarmee ik wat flirtte. Ik wordt absoluut niet snel verliefd op mannen en zie flirten als een leuk spelletje dus zag er totaal geen gevaar in. Maar nu is dus de vlam in de pan geslagen. Ik had het totaal niet aan zien komen en was volslagen overdonderd naar aanleiding van mijn gesprek met hem afgelopen dinsdag. In dit gesprek vertelde hij heel eerlijk over zijn gevoelens voor mij en wat hem zo aantrok aan mij en ineens besefte ik dat hij de perfecte mix van mijn vriend en mij is: Introvert, chaotisch, niet attent en slordig, net als mijn vriend maar met mijn zelfverzekerdheid, het vermogen om zijn gevoelens te verwoorden en de mijne te lezen. En die laatste 3 zijn nou net de eigenschappen die mijn vriend niet heeft en die onze relatie vreselijk moeilijk maken. Mijn vriend stelt zich nooit kwetsbaar op en we zijn erachter gekomen dat zijn onvermogen hiertoe ook voor een groot deel de oorzaak is voor ons slechte (afwezige) seksleven. Hoe kun je je intiem voelen met iemand die zich nooit openstelt? Ik heb me enorm gestort op mijn kinderwens, het gemis aan intimiteit en passie negerend, maar nu is het keihard in mn gezicht geslingerd en zo kan ik dus niet zwanger worden. Ik heb alles eerlijk vertelt aan mijn vriend en het feit dat hij er vooral rationeel op reageert (hij snapt het volkomen, dat ik me aangetrokken voel door die ander en zou het ook nog begrijpen als ik vreemdging) maken het voor mij alleen maar moeilijker om me dichtbij hem te voelen. Hij gaat door alsof er niks gebeurd is. We hebben afgesproken in relatietherapie te gaan en dat is de laatste optie, dan hebben we alles geprobeerd en is het klaar. Hij zou dit weekend zoeken op internet naar een goede therapeut maar dat is hij alweer vergeten. Hierdoor, en door zijn gebrek aan emoties, (al komt dat 100x ook door te pillen) voel ik me alles behalve belangrijk voor hem. Ik twijfel enorm of onze relatie dit gaat overleven en als ik in mn hart kijk rende ik het liefst in de armen van die collega maar die heeft al 15 jaar een relatie dus dat gaat niet, en bovendien is het de easy way out. Ik ZAL knokken, punt uit.



Nog een probleem is het feit dat ik nu al 2x op rij geen eisprong heb gehad en daar maak ik me zorgen om. Ik heb een sterke kinderwens, ik wordt in maart 32 en ik ben vreselijk bang dat het straks te laat is... Ik weet heel goed dat je geen kinderen moet krijgen in een relatie die niet 100% goed zit maar je hebt maar een beperkte tijd de kans om een kind te krijgen dus ik vind het vreselijk moeilijk...



Sorry voor mijn lange verhaal maar nu weten jullie in ieder geval hoe het hier zit.



Groetjes,

Terminator

pfff terminator best wel heftig.Maar als ik heel eerlijk ben had ik dit min of meer wel verwacht.Ik bedoel het niet rot hoor.Ik denk dat het beter is dat je kinderwens eventjes op een laag pitje zet.Totdat jullie weer een leuke,gezellige,liefdevolle relatie hebben.

Ik hoop echt dat het wel goed zit met je rammelde eierstokken.Ik zou denk ik als je aankomende maand nog geen eisprong hebt gehad naar de dokter gaan.

Ik hoop dat alles goed komt met jullie.



@sari weet je al wat het wordt?Of willen jullie het niet weten.



Vriendlief wou gelijk weer een hond (engelse stafford) en ik had zoiets wacht nog maar ff maar goed de fokker waar we onze andere hond ook vandaan hadden had nog 1 pup.Dus zijn we dinsdag wezen kijken en ja hoor vriend weer opslag verliefd.En hij wou een zwarte en een reu en ik ben zelf niet zo kapot van zwart.Dus ik moest er echt over nadenken.Na lang wikken en wegen heb ik maar besloten om hem zijn zin te geven.Dus hebben we vrijdag Mike opgehaald.En ik moet toegeven het is ook wel weer gezellig en leuk.Hij is ook heel lief.Heeft al gelijk een baby doop gehad en ging heel goed.En het scheelt hij is 15 weken dus het echte puppy is er al af.

Hoi Allemaal,

Terminator wat heftig die malle molen van gevoelens.

Ik wens je veel wijsheid en sterkte bij het maken van je keuzes.

Ik snap je; ik word ook een dagje ouder gevoel wel.

Ik word zelf in Maart ook 32,en wij hebben in de familie iemand met Down syndroom.Ik heb nu dan wel zwanger,maar ook ik maak mij wel een beetje zorgen om mijn leeftijd,vooral omdat ik het ook wel gaaf zou vinden als wij meer dan 1 kindje zouden mogen krijgen.

Ik heb morgen mijn eerste echo en ben kei zenuwachtig...



gr Amy

Amy, laten jullie een nekplooimeting doen ivm down syndroom in de familie? Wij hebben het laten doen en zijn daardoor gerustgesteld, de kansberekening was bij ons heel laag, maar door mijn leeftijd (32) wilde ik dit ook. Veel succes morgen bij je echo.



Sungirl, wij weten niet wat het wordt.



Terminator, ik hoop dat je alles op een rijtje krijgt en jullie er samen uit komen.



X Sari

@terminator: wat een rotsituatie meisje. het feit dat de vlam in de pan slaat tov van een andere man zegt natuurlijk al wel heel erg veel. Ik hoop dat relatietherapie helpt, en het klinkt cliche, maar de tijd zal het idd leren. Dikke knuffel voor jou!!! Volg je hart lieve schat.



@amy, succes meid morgen met de echo. Geniet er lekker van. Tis vast helemaal goed. Zo'n nekplooimeting is idd een goed idee als je je zorgen maakt. Ik ben 25 en heb het ook aangevraagd, vandaar dat ik ook zo vroeg al een echo had. De kans blijft nog steeds 1 op de zoveel, maar als dat 1 op de 5000 is stelt dat natuurlijk wel gerust.



Ow sari, het schiet echt allemaal al op bij jou he. Geniet er maar lekker van!



Liefs allemaal!

Lieve meiden enorm bedankt voor jullie lieve woorden, de tranen lopen weer over mn wangen... Wat een gedoe allemaal, dit, en inderdaad Kusje, het feit dat ik gevoelens voor andere mannen kan krijgen (terwijl ik ook zonder relatie totaal niet snel verliefd wordt op een man) zegt veel. Ik moet nu onder ogen zien dan mijn vriend en ik een geweldige vriendschap hebben maar niet meer dan dat want de passie die ik voor die ander voel voel ik niet meer voor hem. En dat is grotendeels zijn eigen schuld, er is niks ergers dan seks moeten hebben met een man die helemaal geen zin heeft en daarmee heeft hij mijn zin in hem ook om zeep geholpen. Echt niet express en hij kan het allemaal vast niet helpen maar die problemen spelen al 4 jaar dus het is niet dat hij geen tijd gehad heeft om het op te lossen... Ik heb al die jaren de oplossingen aan moeten dragen en hij deed steeds weer een halfslachtige poging, totdat ik weer blij keek, dan vond ie het wel weer klaar. Ik heb hem altijd gewaarschuwd dat dit op een dag zou gebeuren en die dag is nu aangebroken. Ik betwijfel echt of we hier samen uit zullen komen... Morgen spreek ik die collega weer, ik wil van hem weten wat zijn gevoelens zijn. En dan ga ik alles op een rijtje zetten en proberen er wat van te maken in Australie. Ik hoop dat mijn vriend dan zijn best voor mij gaat doen, maar ik vrees dat hij pas beseft dat het echt mis is als ik opstap.



@Amy ik ben heel benieuwd hoe je echo was en ik hoop dat het alleen maar mooi was, wat je zag!

@Dreadje en alle anderen die voor me duimen, ik hoop snel weer gelukkig te zijn en heel erg bedankt voor jullie medeleven!







Terminator

Hallo Dames,



De echo was helemaal goed.!

Toen we het hartje hoorden hebben we wel even een traantje gelaten.

Eigenlijk hebben we de hele dag een traantje gelaten.We hebben het gisteren namelijk aan iedereen verteld en daarbij kwamen de nodige emoties kijken.

Mij vriend en ik gaan niet voor een nekplooi meting of vlokken/vruchtwaterpunctie. Mijn zwager heeft een niet erfelijke vorm van Down syndroom dus de kans is bij mij hetzelfde als bij ieder andere 31 jarige zwangere.Daarnaast vind ik de risico's bij vlokkenen vruchtwater test te groot.

Maar dat is ieder voor zich hoor.Ik heb wel tegen mijn vriend gezegd dat hij het mag bepalen.Kan mij voorstellen dat hij het heel graag wil weten omdat hij "ook" al een gehandicapte broer heeft,maar daarnaast kan het zo zijn dat hij juist heeft ervaren dat zo iets ook heel leuk kan zijn.Al is het broer zijn van natuurlijk heel anders dan ouders zijn van( lijkt mij)



gr Amy

Fijn Amy nu kan je ook meer genieten.En ook leuk dat je het hartje hebt gehoord die hoor ik de volgende x als het goed is.En wij gaan ook geen nekplooi meting doen.Dinsdag hebben ze me leeg geprikt ik was het vorige week helemaal vergeten om bloed te laten prikken.



Terminator hoe gaat het?



En voor diegene die nieuwsgierig zijn wie we zijn dit is onze baby site.



www.kindjevanons.toddler.nl

ja erg heh,ik noemde het ook leeg prikken.

Ze hebben bij mij 6 buisjes met bloed afgenomen,maar dat zal wel normaal zijn.



gr Amy

@amy: fijn dat je echo helemaal ok was, gefeliciteerd!!!! Ben super blij voor je. Lijkt me idd een super emotioneel moment als je zo'n hartje hoort kloppen.Ik hoop het ook ooit mee te maken.



@terminator: ik vind het echt verschrikkelijk voor je! Maar zo te horen is het wel zwaar op. Hoe staat je vriend erin? Heeft hij het vermogen niet zijn best voor je te doen, of voelt hij het niet zo? Op een gegeven moment ben je moe gestreden lieve schat en soms is het op zo'n moment beter om voor jezelf te kiezen. Dit is het leven met hem, en de makkelijkste weg is om het voort te laten sukkelen. Maar je leeft maar 1 keer, en als je hier niet gelukkig van wordt, kies dan voor je eigen geluk! Hoe moeilijk dit ook is. (daar weet ik alles van) Heb je nog met je collega gepraat??

Een hele dikke knuffel voor je!



Over bloed gesproken: ik heb vette bloedarmoede. Ben na mijn curretage vrijdag nog steeds niet aan het werk omdat ik de hele tijd moe en duizelig ben. In het ziekenhuis zeiden ze dat mijn hb ok was maar dat vetrouwde we niet meer. En terecht, de huisarts heeft gisteren mijn bloed getest en mijn hb is zo laag dat ik bijna een bloedtransfusie nodig heb. Hij heeft nu ijzerpillen meegegeven en die moeten binnen een week een beetje gaan aanslaan. Maar de aanmaak gaat zo langzaam dat ik er waarschijnlijk nog wel een ruim een maand zoet mee ben....op zijn minst! Dat achterlijke ziekenhuis ook, ik ga er echt nooit mee heen!

Maandag hoop ik me weer een beetje beter te voelen en halve dagen te gaan werken... En over twee weken gaan we heerlijk een weekje op vakantie naar de zon.



Veel liefs voor jullie allemaal!

@ Sungirl en Kusje het gaat nog altijd klote. Ik slaap amper, heb het voortdurend ijskoud en vandaag heb ik de halve dag lopen janken. Ik vind het allemaal zo erg... Anouk op de radio met " I don't want to hurt no more" en bingo, en zo zijn er steeds van die liedjes die me zo weer laten huilen. Mijn vriend heeft zich ook wat afgesloten al hebben we dinsdag nog wel goed gepraat, hij gaf nu aan dat hij sinds vroeger, door zijn extreme onzekerheid, zichzelf aangeleerd heeft om te handelen vanuit zijn ratio, dus wat goed overkomt en niet wat je voelt, zeggen en doen. Daardoor is hij zo de connectie met zijn emoties kwijt dat hij nog altijd uit ratio handelt en hij vraagt zichzelf nu ook af of hij niet om de verkeerde redenen wat met mij heeft. Bij samenwonen, een huis kopen en kinderen krijgen moet je je zelf niet alleen afvragen " waarom niet?" maar vooral ook: waarom WEL, en waarom met haar? En dat heeft hij nooit gedaan. Ik kom er steeds meer achter dat wij eigenlijk totaal niet bij elkaar passen, ik heb zoveel emoties en hij zo weinig. Hij zou alles wel voor me willen doen en aan me willen geven maar hij weet niet hoe en wat hij dan moet doen.

Het gesprek met de collega was moeilijk, ik was zo bloednerveus de hele tijd en wilde perse niet huilen, wat me uiteindelijk, zij het met moeite, ook wel gelukt is. Hij schrok geloof ik wel van mij want ik heb hem al die tijd voorgehouden dat ik gelukkig was, ik ben net bezig met een nieuwe lease auto uitkiezen (familycar) en ik was zwanger aan het worden, dan is het nogal een omslag als ik ineens meld hem meer dan leuk te vinden en mijn relatie gedag te willen zeggen. Hij heeft ook meer gevoelens maar ook een relatie van 15 jaar. Hij stelde voor elkaar een poosje niet te zien, wat niet zo moeilijk is met Australie ertussen, en dan zien we elkaar weer in maart op een 2 daagse meeting. "En dan kijken we wel wat er gebeurt" zei hij. Daar heb ik dan weer moeite mee want geef ons 1 wijntje en we liggen in bed dus kijken wat er dan gebeurt is misschien niet zo slim. (Al lijkt het me zaaalig!!) Hij vond dat ik echt eerst uit moest zoeken wat ik nog wilde met mijn vriend en daar wilde hij niet tussen zitten. Maar moet ik straks dan ook niet zeggen: Hee, jij moet eerst met je vriendin uitzoeken wat je met haar wilt dus wij gaan nu niet met elkaar naar bed? Hij wil mij wel leren kennen en zien wat er dan gebeurt. Dat vind ik enerzijds zwak want dat is je oude schoenen bewaren totdat je zeker bent dat je je nieuwe schoenen leuker vindt. Anderzijds snap ik het want 15 jaar gooi je niet voor een "misschien wel erg leuk maar ik weet het nog niet zeker" persoon overboord. Ik wil ook niet in zijn relatie stoken, daar ben ik altijd fel tegen geweest. Maar hij blijft erg leuk en gaf wel aan ook niet dolgelukkig te zijn in zijn relatie. Ik denk dat hij vooral bang is dat ik nu halsoverkop verliefd op hem ben en dat het net zo snel weer overgaat. Maar hij kent me niet goed genoeg, zo werken die dingen niet bij mij. Mijn relatie zat al heel lang niet goed, dit is geen verrassing, ik wilde alleen zo graag dat het wel goed was en een kindje zou vast helpen...



@Amy wat fijn dat je echo goed was! Kan me voorstellen dat je een traantje moest laten! En het lijkt me ook super, dat vertellen aan iedereen!!



Meiden succes allemaal!



Liefs,

Terminator

Terminator, ik vind dat je gelijk hebt wat betreft het gevoel, oude schoenen bewaren voor je nieuwe koopt. Daar zou ik dus ook niet voor vallen. Laat hem ook eerst maar eens voor zichzelf uitzoeken wat zijn eigen relatie nog voor hem betekend. Mischien is het voor hem wel een bevlieging, en natuurlijk egostrelend dat iemand anders je leuk vind, maar je bent ook niet voor niets 15 jaar in een relatie denk ik dan. Na 15 jaar ken je elkaar toch door en door, en beslis je niet zomaar dat je nu aan iets anders toe bent. Daarbij begint zo'n relatie eigenlijk al met een verkeerde basis. (Maar dat is mijn mening en wil jou daar niet mee aanvallen) Ik begrijp dat het voor jou nu een achtbaan van emoties moet zijn, een kinderwens te hebben en dan erachter moeten komen dat je relatie eigenlijk helemaal niet goed zit om die wens in vervulling te laten gaan. Ik hoop dat je een goede balans vind tussen het volgen van je hart en het luisteren naar je gezonde verstand.........Liefs Sari

Wil er toch ook nog even een egopostje achteraan doen, maar dan in een nieuw veld.



Gister hebben we een infoavond gehad in het ziekenhuis, over Bevallen in het ziekenhuis. We hebben in de verloskamers mogen kijken en op de couveuseafdeling en de zwangerenopvang. Ik vond het fijn om te zien waar het straks allemaal gaat gebeuren.....Het nichtje van lief en haar man waren ook mee, nou, de heren hadden de grootste lol.....ik zei nog tegen ze, nu lachen jullie nog, de volgende keer als jullie hier zijn, zal het met een traan zijn.....

Ik moet eerlijk zeggen dat de hele bevalling mij altijd al angst heeft ingeboezemd, en ik ben er na gisteravond niet echt geruster op geworden. Nu ging het er voornamelijk ook om wat er allemaal mis kan gaan en welke middelen gebruikt kunnen worden als de baby niet vanzelf komt, maarja, aan de andere kant hoort dat er ook bij en kun je er maar beter op voorbereid zijn. Maar ik hoop dat het gewoon allemaal vanzelf zal gaan, zonder al te veel toestanden.



X sari