Buisjes

Toen ik jarenlang chronische oorpijn had was ik blij met de buisjes. Heb er niet veel van gevoelt itt alle oorontstekingen die ik had en het uitspuiten van mijn oren toen het ontstoken was. Toen ging ik bijna vlak van de pijn. Nee ik denk dat je dochter zich geen zorgen hoeft te maken voor het plaatsen. Het is lastig omdat je speciale oordoppen moet hebben om te douchen. Zwemmen mocht ik niet.



Misschien is dat tegenwoordig anders maar dat was alleen maar lastig.

Bij mijn zoontje viel het mee. Ik mocht mee naar de ok tot hij in slaap was en 10 minuten later was hij klaar (neusamandel knippen en buisjes plaatsen). Hij werd wel in paniek wakker uit de narcose, huilde toen heel erg hard en lang, maar eenmaal getroost en na wat eten en drinken (en een ijsje) konden we naar huis. Hij heeft 's middags lang geslapen en daarna heb ik er niets meer van gemerkt.



Ik kan me voorstellen dat het na de vorige keer niet echt iets is waar je naar uitkijkt. Veel succes!

Hier overigens geen oordoppen hoor. Na een week mocht hij weer gewoon in bad, onder de douche en naar het zwembad.

Hier ervaring met zowel amandelen verwijderen als buisjes plaatsen. Buisjes plaatsen is in vegelijking met amandelen verwijderen echt piece of cake! Het onder narcose gaan is precies hetzelfde, maar het wakker worden is veel relaxter. Geen hysterische kinderen en bloedbaden, maar rustig wakker worden en drie kwartier later naar huis mogen. 's Middags speelden ze alweer buiten.

Komt goed, hoor! Maar kan me wel voorstellen dat je er tegenop ziet. Je kindje in het ziekenhuis en onder narcose is gewoon helemaal niet leuk.

Mijn zoon heeft afgelopen januari buisjes gekregen en na het wakker worden heeft hij vol verwondering naar de huilende kindjes (amandelen eruit) gekeken.

Hij heeft die middag erna wel veel geslapen, maar verder was er niets aan de hand. Hij was toen net een jaar.



Sindsdien heeft hij ook geen oorontsteking meer gehad trouwens

Alleen buisjes stelt eigenlijk niet veel voor ( ik spreek zelf uit ervaring van 2 tot 12 jaar bijna 2x per jaar) maar het is puur de spanning.



mijn zoontje heeft met 13 maanden buisjes gekregen en direct de amandelen eruit gekregen. Was even niet leuk met kapje op maar daarna mochten wij zo weg. Echter nu is hij 4 en wss moeten de buisjes vervangen (verstopt en laatst wezen zwemmen en direct last). En ik denk dat hoe klein de ingreep ook is het een heel drama wordt . puur van de spanning. maar ik laat nu mijn man meegaan in de ok voor het kapje want dat vond ik zelf heel verschrikkelijk.

Buisjes! Doet me denken aan toen ik 5 en 6 jaar oud was.



Deze 2 jaar had ik de ene oorontsteking naar de andere. Zodra ik antibiotica kreeg had ik geen pijn meer maar wanneer de kuur stopte begon het weer. Zo heb ik ongeveer een halfjaar doorgesukkeld met behoorlijk wat gewichtsverlies en weerstandsverlies.



Met kerstmis vond de KNO-arts mij lichamelijk zo wrak en doordat ik veel met mijn nek naar 1 kant trok (rechts) dacht hij zelfs aan nekkramp. Als een gek door naar de kinderarts. Na wat testen bleek het geen nekkramp te zijn. Maar wat wel wist deze arts ook niet. Dus werd ik opgenomen in het ziekenhuis. Kan me zelf vrij weinig van deze dag herinneren. Alleen maar dat ik vond dat ik in het ziekenhuis erg veel moest lopen. Mijn lichaam was gewoon uitgeput.



In het ziekenhuis ben ik een paar dagen geobserveerd en onderzocht. De KNO artsen besloten uiteindelijk om toch maar buisjes te plaatsen. Ik kreeg een kapje en een prik. Vond dat allemaal niet zo erg meen ik me te herinneren.



Weldra nog geen dag na de operatie ging ik eten, drinken, spelen, praten. Helemaal beter! En ik mocht dus naar huis!



Heb daarna nooit meer buisjes gehad. Wel oorontsteking helaas. Maar niet meer zo erg als toen.



Ik vond de buisjes plaatsen echt niks voorstellen. Zeker niet als je kijkt naar de oorpijn die je maanden van te voren hebt gehad.



Dus gewoon doen! Levert zoveel voordelen op en de operatie valt in het niets in vergelijking met de amandelen verwijderen.