Kinderen
alle pijlers
Cheers, mate...
donderdag 16 september 2010 om 20:59
De bar is gepoetst, de glazen glimmen, en de barkrukken staan klaar. De deur staat open.
Voor de stamgasten en de meelezers.
Voor een mooi verhaal of een luisterend oor.
Voor een kop thee, koffie, glas bier of een karafje wijn. Of iets sterkers.
Voor het hapje bij het drankje.
Voor lief en voor leed.
Voor dansen en stomen.
Voor huilen en heulen.
Voor woede, voor wensen.
Voor grappen en grollen.
Voor de vriendschap.
Voor het delen, het geven en het nemen.
Voor elkaar.
Cheers!
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 19 oktober 2010 om 12:10
Wow Cool Toet! Een schrijfopdracht.. pfoeheee! Goehoed!
Vertel op tijd wanneer de primiere is, gaan we daar een date van maken! Wat kunst van Bambi erbij aan de muur... helemaal goed! (en achwelja.. ik wil de foto's wel maken heur)
Dank voor de lampen, Bloes
Kjong.. ik móest wat voor mezelf gaan doen van de bedrijfsmaatschappelijkwerkster, jaren terug. Kamertjes poetsen doe ik niet echt. Ofnouja.. 1x per week doen we dat met z'n allen nu, dat is natuurlijk zo. Maar jouzelf moet je opeisen. Ergens. En misschien verwachtingen/doelstellingen bijstellen. Dat van die baan is natuurlijk gewoon KUT. Ik had wel altijd een relaxte baan, die ik niet zo heel erg vervelend vond. En dan werk(te) ik ook nog geen 40 uur per week.
Jij was toch ook op zoek naar een cursus ofzoiets?
Ik moet er weer vandoor, trouwens.
toedels
Vertel op tijd wanneer de primiere is, gaan we daar een date van maken! Wat kunst van Bambi erbij aan de muur... helemaal goed! (en achwelja.. ik wil de foto's wel maken heur)
Dank voor de lampen, Bloes
Kjong.. ik móest wat voor mezelf gaan doen van de bedrijfsmaatschappelijkwerkster, jaren terug. Kamertjes poetsen doe ik niet echt. Ofnouja.. 1x per week doen we dat met z'n allen nu, dat is natuurlijk zo. Maar jouzelf moet je opeisen. Ergens. En misschien verwachtingen/doelstellingen bijstellen. Dat van die baan is natuurlijk gewoon KUT. Ik had wel altijd een relaxte baan, die ik niet zo heel erg vervelend vond. En dan werk(te) ik ook nog geen 40 uur per week.
Jij was toch ook op zoek naar een cursus ofzoiets?
Ik moet er weer vandoor, trouwens.
toedels
Later is nu
dinsdag 19 oktober 2010 om 13:59
Ik herken het wel een beetje hoor, Kjong. Denk ik. Ergens.
De afgelopen jaren heb ik vooral gedaan wat ik moest doen. Gezorgd dat er geld binnen kwam, blijven staan, Mops verzorgen, zorgen dat ze een goed thuis had.
En nu, nu hoef ik dat niet meer alleen te doen. Blijft er tijd over. Draag ik niet meer de volledige verantwoordelijkheid. EN in plaats dat ik daar alleen maar heel erg blij om en (wat ik natuurlijk ook ben) brnegt dat ook twijfels met zich mee. Want deed ik eerst wat ik MOEST doen, nu is er ineens ruimte om te denken aan wat ik WIL doen. Heb ik ineens de ruimte om na te denken over mijn ambities en dromen. Kom ik tot de conclusie dat ik in mijn huidige baan eigenlijk niet gelukkig ben. Ik ben geen secretaresse; geen goede en geen fijne. Gaat me niet lukken ook.
Maar wat wil ik dan? En hoe kom ik daar? Dat zijn dan ook weer onmogelijkheden, want mijn inkomen is wel nodig, ik kan niet alles opzij schuiven. Wil ik ook niet. Daar ben ik met terugwerkende kracht jaren te moe voor. Ik kan er alleen maar over nadenken. En dat maakt me tobberig, ontevreden en rusteloos. Omdat ik dat nu kan zijn....
De afgelopen jaren heb ik vooral gedaan wat ik moest doen. Gezorgd dat er geld binnen kwam, blijven staan, Mops verzorgen, zorgen dat ze een goed thuis had.
En nu, nu hoef ik dat niet meer alleen te doen. Blijft er tijd over. Draag ik niet meer de volledige verantwoordelijkheid. EN in plaats dat ik daar alleen maar heel erg blij om en (wat ik natuurlijk ook ben) brnegt dat ook twijfels met zich mee. Want deed ik eerst wat ik MOEST doen, nu is er ineens ruimte om te denken aan wat ik WIL doen. Heb ik ineens de ruimte om na te denken over mijn ambities en dromen. Kom ik tot de conclusie dat ik in mijn huidige baan eigenlijk niet gelukkig ben. Ik ben geen secretaresse; geen goede en geen fijne. Gaat me niet lukken ook.
Maar wat wil ik dan? En hoe kom ik daar? Dat zijn dan ook weer onmogelijkheden, want mijn inkomen is wel nodig, ik kan niet alles opzij schuiven. Wil ik ook niet. Daar ben ik met terugwerkende kracht jaren te moe voor. Ik kan er alleen maar over nadenken. En dat maakt me tobberig, ontevreden en rusteloos. Omdat ik dat nu kan zijn....
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 19 oktober 2010 om 14:34
Lijkt me allemaal hartstikke begrijpelijk, als je van de overleef stand naar de lééfstand gaat. En niet alleen het 'is dit alles' gevoel, maar ook het 'nu móet ik wel gelukkig zijn' gevoel, want je hebt nu toch wat je wilde? (wat bij jou, Mims, wel/niet het geval blijft.. wat het misschien/waarschijnlijk nog weer iets anders maakt dan)
Het lijkt erop dat LD voor de tweede dag de hele schooldag aanwezig is gebleven Nou had ze van 10.50 - 14.20 uur les, dus van 'hele schooldag' durf ik haast niet te spreken, maar toch, dag 2 niet gebeld door school. Joehei! En nu achterstanden inhalen
Het lijkt erop dat LD voor de tweede dag de hele schooldag aanwezig is gebleven Nou had ze van 10.50 - 14.20 uur les, dus van 'hele schooldag' durf ik haast niet te spreken, maar toch, dag 2 niet gebeld door school. Joehei! En nu achterstanden inhalen
Later is nu
dinsdag 19 oktober 2010 om 14:35
Het is nou niet zo dat ik elke dag poetsende ben heur. Ik doe 1 keer in de week, en dat kan eigenlijk alleen op zondag, een kamer/stuk tuin. En dan goed. Dus alle speelgoed uitzoeken, en ook maar eens een plafond afnemen.
Het is dus de hele week een beetje dweilen met de kraan open, en dan een keer in de pakkumbeet 5 weken een kamer goed.
Heb net naar wat cursussen gekeken.
Van webredactie tot zangles (allemaal afgewezen, want gotalleeses wat duúr), van creatief kleien tot zumba (kan alleen 's avonds en wanneer moet ik de kinderen dan zien?).
Aan een heuse opleiding (even rondgesnuffeld) ben ik gewoon echt nog niet toe.
Kopspijkers van Mims:
Met terugwerkende kracht jaren te moe.
Inkomen is wel nodig.
~tranen prikken~
Maar vooral, ik mis de kinderen gek genoeg.
Het is dus de hele week een beetje dweilen met de kraan open, en dan een keer in de pakkumbeet 5 weken een kamer goed.
Heb net naar wat cursussen gekeken.
Van webredactie tot zangles (allemaal afgewezen, want gotalleeses wat duúr), van creatief kleien tot zumba (kan alleen 's avonds en wanneer moet ik de kinderen dan zien?).
Aan een heuse opleiding (even rondgesnuffeld) ben ik gewoon echt nog niet toe.
Kopspijkers van Mims:
Met terugwerkende kracht jaren te moe.
Inkomen is wel nodig.
~tranen prikken~
Maar vooral, ik mis de kinderen gek genoeg.
dinsdag 19 oktober 2010 om 14:46
Kennen julie dit trouwens?
Ga ik eens doen. Effe kijken wat ik in 10 jaar gemist heb aan regels
Abonneer je nú op de nieuwe verkeersregels en méér!
(8 juli 2009) - Postbus 51 publiceert de e-mailnieuwsbrief ‘Geregeld! Automobilisten’.
Via deze e-mails blijf je automatisch op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen voor automobilisten, zoals nieuwe of gewijzigde verkeersregels. Iets waar natuurlijk iedere beginnende én ervaren verkeersdeelnemer zijn voordeel mee kan doen.
Meld je aan op abonneren.postbus51.nl
Ga ik eens doen. Effe kijken wat ik in 10 jaar gemist heb aan regels
Abonneer je nú op de nieuwe verkeersregels en méér!
(8 juli 2009) - Postbus 51 publiceert de e-mailnieuwsbrief ‘Geregeld! Automobilisten’.
Via deze e-mails blijf je automatisch op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen voor automobilisten, zoals nieuwe of gewijzigde verkeersregels. Iets waar natuurlijk iedere beginnende én ervaren verkeersdeelnemer zijn voordeel mee kan doen.
Meld je aan op abonneren.postbus51.nl
dinsdag 19 oktober 2010 om 14:47
Wijze woorden van Mims. Van dat jaren te moe. En van Dream, van dat overleven naar leven. Enzo. Poeh.
Weet je, volgens mij komt daar ook nog eens je leeftijd bij. Of de leeftijd van de kinderen ofzo. Dat die naar school gaan, dat je alle eerste hobbels hebt genomen en even een soort terug bij af bent (terwijl het ondertussen ook gewoon doorgaat hoor, voor die kinderen zorgen en opvoeden enzo). Affijn. Als u me nog snapt.
Ik geloof trouwens ook niet dat ik ooit een droombaan heb gehad trouwens. Wel vaak heel leuke collegae, wat helpt. Maar als je echt ongelukkig wordt van een baan, dat is wel zwaar Kaa uu tee. Omdat je er zoveel tijd in steekt en zoveel dingen voor moet laten en dat het dan wel geld oplevert (wat ook niet mis is natuurlijk), maar ws wel veel (negatieve) energie kost.
Kjong, als geld nou geen issue was (nou ja, alleen voor een cursus dan, dus niet voor huis aan zee, met zwembad, inwonende oppas enzo), wist je dan wel wat je zou willen qua cursus/bezigheid? Mag het ook vrijwilligerswerk zijn (wat leuk kan zijn en geen geld kost) bijvoorbeeld?
Weet je, volgens mij komt daar ook nog eens je leeftijd bij. Of de leeftijd van de kinderen ofzo. Dat die naar school gaan, dat je alle eerste hobbels hebt genomen en even een soort terug bij af bent (terwijl het ondertussen ook gewoon doorgaat hoor, voor die kinderen zorgen en opvoeden enzo). Affijn. Als u me nog snapt.
Ik geloof trouwens ook niet dat ik ooit een droombaan heb gehad trouwens. Wel vaak heel leuke collegae, wat helpt. Maar als je echt ongelukkig wordt van een baan, dat is wel zwaar Kaa uu tee. Omdat je er zoveel tijd in steekt en zoveel dingen voor moet laten en dat het dan wel geld oplevert (wat ook niet mis is natuurlijk), maar ws wel veel (negatieve) energie kost.
Kjong, als geld nou geen issue was (nou ja, alleen voor een cursus dan, dus niet voor huis aan zee, met zwembad, inwonende oppas enzo), wist je dan wel wat je zou willen qua cursus/bezigheid? Mag het ook vrijwilligerswerk zijn (wat leuk kan zijn en geen geld kost) bijvoorbeeld?
dinsdag 19 oktober 2010 om 14:48
Echt delen doe ik ook nog niet, hoor Kjong. Ik denk dat dat vooral aan mij ligt. Ik kan dat nog niet. Ik heb die verantwoordelijkheid de afgelopen jaren zo keihard vastgehouden dat mijn handen eromheen verkrampt zijn. Als ik loslaat... als ik loslaat.... dat gaat gewoon niet. Alleen draag ik de verantwoordelijkheid niet meer alleen. Ik word er een klein beetje bij geholpen. Er ligt een ander paar handen om de mijne heen. Ik hoef dus niet zo heel hard meer te knijpen.
En dat je de kinderen mist... dat is heulemaal niet gek. Ze zijn emotioneel verslavend, zelfs als je ze (zoals ik Mops vandaag) het liefst in de meterkast wil proppen.
En dat je de kinderen mist... dat is heulemaal niet gek. Ze zijn emotioneel verslavend, zelfs als je ze (zoals ik Mops vandaag) het liefst in de meterkast wil proppen.
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 19 oktober 2010 om 14:57
Lekker hor, een verse man.
Begrip all over the place en herkenning. Via Linkedin eens rondkijken naar banen die wel bij je passen, Kjong?
En Mims, hoe jammer ik het ook vind, ik vind ook echt dat jij moet gaan doen waar jij Goed in bent. Voor de klas dus. Ik vind je overigens wel een geweldige collega (met hérsens goddank ) maar zie ook dat het je niet ligt. En dat is zonde. Kijk, als je nu nix anders kunt, dan is dat even niet anders. Maar jij bent geboren om met kinderen te werken. Dat is goed voor jou en het is heerlijk voor die kinderen.
Misschien de Vriendin-tip opvolgen? Dan knip je weken lang advertenties uit de zaterdagkranten die je aanspreken (ongeacht of je voldoet aan het profiel en of het bijv. haalbaar is wbt woon-werkverkeer) omcirkelt, weglegt en na een paar weken pas naast elkaar op de keukentafel legt. Wat zie je dan? Wat voor bedrijven/sector trekt je aan? Klein of grote organisatie? Welke taken passen bij jou (en welke niet)? Wat kun je al en wat moet je evt nog doen aan scholing om iets wel te kunnen gaan doen?
Zorg dat er iemand bij is die objectief is maar je wel goed kent, ivm blinde vlekken. Als je dan een vacature tegenkomt die past in het plaatje, dan solliciteer je 100x zelfbewuster.
Nu weer even achter mijn tiepmasjien!
Begrip all over the place en herkenning. Via Linkedin eens rondkijken naar banen die wel bij je passen, Kjong?
En Mims, hoe jammer ik het ook vind, ik vind ook echt dat jij moet gaan doen waar jij Goed in bent. Voor de klas dus. Ik vind je overigens wel een geweldige collega (met hérsens goddank ) maar zie ook dat het je niet ligt. En dat is zonde. Kijk, als je nu nix anders kunt, dan is dat even niet anders. Maar jij bent geboren om met kinderen te werken. Dat is goed voor jou en het is heerlijk voor die kinderen.
Misschien de Vriendin-tip opvolgen? Dan knip je weken lang advertenties uit de zaterdagkranten die je aanspreken (ongeacht of je voldoet aan het profiel en of het bijv. haalbaar is wbt woon-werkverkeer) omcirkelt, weglegt en na een paar weken pas naast elkaar op de keukentafel legt. Wat zie je dan? Wat voor bedrijven/sector trekt je aan? Klein of grote organisatie? Welke taken passen bij jou (en welke niet)? Wat kun je al en wat moet je evt nog doen aan scholing om iets wel te kunnen gaan doen?
Zorg dat er iemand bij is die objectief is maar je wel goed kent, ivm blinde vlekken. Als je dan een vacature tegenkomt die past in het plaatje, dan solliciteer je 100x zelfbewuster.
Nu weer even achter mijn tiepmasjien!
dinsdag 19 oktober 2010 om 15:03
En dat is het hem nou, Bloes. Voor al dat gedoe, voor dat gesnuffel en zelfblootleggerij... ben ik nou net effe te moe. Geen puf voor, Het idee alleen al doet me zuchten. Laat staan denken aan scholing. En ik kan me voorstellen dat dit voor Kjong minstens net zo geld (bovendien... wie betaalt de scholing?).
En voor de klas...dat gaat nou eenmaal niet zo makkelijk. Ik kan namelijk niet via de invalpool doorstromen. Invallen is een te onzekere basis voor nu.
En dus tob en pieker ik nog even verder.....
En voor de klas...dat gaat nou eenmaal niet zo makkelijk. Ik kan namelijk niet via de invalpool doorstromen. Invallen is een te onzekere basis voor nu.
En dus tob en pieker ik nog even verder.....
Wat wilde ik nou toch typen?
dinsdag 19 oktober 2010 om 15:03
Ik merk dat ik steeds meer gewend ben aan het samen delen, dat kon ik vorig jaar ook nog niet zo goed. En tijdens de verbouwing heb ik geregeld een paar kerels opzichtig horen zuchten omdat ik me onnodig tegen dingen aan bemoeide waar MM zich al mee bezig had gehouden. En bij het inpakken voor de vakantie gaat het ook elke keer mis; ik heb ook ineens een weldenkende volwassene rondlopen hier die soms al drie stappen voor me is als ik nog moet beginnenn.
Het gaat gewoon niet zomaar over als je gewend bent dat alles op jouw schouders rust. Geeft ook niet, het komt vanzelf wel weer. Want jullie hebben allebei geweldige kerels die op hun manier omgaan met hun wereldwijven.
Het gaat gewoon niet zomaar over als je gewend bent dat alles op jouw schouders rust. Geeft ook niet, het komt vanzelf wel weer. Want jullie hebben allebei geweldige kerels die op hun manier omgaan met hun wereldwijven.
dinsdag 19 oktober 2010 om 16:01
Sja, maar van dat wel willen, maar wat wil ik nou, dat (her)ken ik ook heel sterk. "volg je passie' lees je overal. Maar hoe kom je erachter wat je 'passie' is? Wat wil je nou echt heel erg graag? En is dat dan ook haalbaar?
Volgens mij zou ik een maar maanden moeten kunnen niksen, om er eens achter te komen wát ik nou graag wil en hóe ik dat wil bereiken. En ook hier is niksen geen optie. Bovendien ben ik bang dat een sabbatical bij mij in praktijk zou neerkomen op veel te veel uren gewoon internetten zonder bij mezelf te rade te gaan. Want je verdoet hier zo lekker makkelijk (en ongemerkt) je tijd.
Ik heb dus wel enkele jaren terug besloten dat als ik niet persé weet wat ik echt graag wil, ik wel ongeveer weet wat ik leuk vind. En toen ben ik gaan kijken naar wat haalbaar was en ongeveer in die richting. IK had natuurlijk het voordeel van een betalende werkgever, maar dat die werkgever betaalde, maakte ook weer dat ik een beperkte keuze had.
Al met al is het niet makkelijk.
Als er wat meer geld en rust en uitgerustheid enzo in zit, is gewoon alle opleidingen van LOI, NTI, enzovoorts doorkijken misschien een optie. Met prijzen en duur enzovoorts. Waar zou daarin je hart liggen. Wat zou je daarvan willen en kunnen doen. En dan maar eens niet praktisch.
Achja, ik roep ook maar wat.
Volgens mij zou ik een maar maanden moeten kunnen niksen, om er eens achter te komen wát ik nou graag wil en hóe ik dat wil bereiken. En ook hier is niksen geen optie. Bovendien ben ik bang dat een sabbatical bij mij in praktijk zou neerkomen op veel te veel uren gewoon internetten zonder bij mezelf te rade te gaan. Want je verdoet hier zo lekker makkelijk (en ongemerkt) je tijd.
Ik heb dus wel enkele jaren terug besloten dat als ik niet persé weet wat ik echt graag wil, ik wel ongeveer weet wat ik leuk vind. En toen ben ik gaan kijken naar wat haalbaar was en ongeveer in die richting. IK had natuurlijk het voordeel van een betalende werkgever, maar dat die werkgever betaalde, maakte ook weer dat ik een beperkte keuze had.
Al met al is het niet makkelijk.
Als er wat meer geld en rust en uitgerustheid enzo in zit, is gewoon alle opleidingen van LOI, NTI, enzovoorts doorkijken misschien een optie. Met prijzen en duur enzovoorts. Waar zou daarin je hart liggen. Wat zou je daarvan willen en kunnen doen. En dan maar eens niet praktisch.
Achja, ik roep ook maar wat.
Later is nu
dinsdag 19 oktober 2010 om 17:24
dinsdag 19 oktober 2010 om 23:09
woensdag 20 oktober 2010 om 10:43
En hoe heet die meelezer dan?
Op de vraag wat ik het liefst wil is het antwoord:
vliegtuig boeken, rugzak op en de wereld rond. Met m'n familie. Dat dat weer wel. Maar ja. Dan moet ik eerst een rugzak (of 4) kopen. Laaaat maar ~zucht~
Ik ben vandaag vrij.
Het is reeds kwart voor 11. En we hebben niets gedaan. En dat wil ik wel. Maar ik weet niet wat.
~gaat googlen~
Op de vraag wat ik het liefst wil is het antwoord:
vliegtuig boeken, rugzak op en de wereld rond. Met m'n familie. Dat dat weer wel. Maar ja. Dan moet ik eerst een rugzak (of 4) kopen. Laaaat maar ~zucht~
Ik ben vandaag vrij.
Het is reeds kwart voor 11. En we hebben niets gedaan. En dat wil ik wel. Maar ik weet niet wat.
~gaat googlen~
woensdag 20 oktober 2010 om 11:16
Ha Kjong, dan moeten we samen gaan! Als je mij vraagt wat ik het allerliefste wil is dat een maandje of 6 reizen door Nepal/Tibet/Mongolie. Stom dat ik dat niet na mijn middelbare school of na mijn opleiding heb gedaan. Maar ja..... eerst was ik gewoon te jong; niet zelfstandig genoeg. En na mijn opleiding wilde ik EN geld verdienen EN samenwonen. Stomstomstomstom.
Ik ben bang dat het er noooooit meer van gaat komen. Nah ja, je moet iets te dromen houden, toch?! Ter compensatie lees ik graag boeken die spelen in dergelijke culturen.
Hahaha, als ik een dag vrij neem omdat ik denk dat ik toch zo godallemachtig veel te doen heb, dan heb ik altijd enorme moeite met op gang te komen. Dan is er zoveel dat ik aan kan pakken, dat ik gewoon eerst eens een paar uur zit te niksen/ me af te vragen waar ik zal beginnen en me dooderger aan het feit dat ik niks doe. Vreselijk!!!!
Sjee, wat kan een mens moeilijk in elkaar zitten. Xoplief heeft daar echt geen last van. Die luiert nooit, en doet op vrije dagen vanallerlei handige klusjes zonder zich af te vragen waar te beginnen. Die begint gewoon!!
Ik ben bang dat het er noooooit meer van gaat komen. Nah ja, je moet iets te dromen houden, toch?! Ter compensatie lees ik graag boeken die spelen in dergelijke culturen.
Hahaha, als ik een dag vrij neem omdat ik denk dat ik toch zo godallemachtig veel te doen heb, dan heb ik altijd enorme moeite met op gang te komen. Dan is er zoveel dat ik aan kan pakken, dat ik gewoon eerst eens een paar uur zit te niksen/ me af te vragen waar ik zal beginnen en me dooderger aan het feit dat ik niks doe. Vreselijk!!!!
Sjee, wat kan een mens moeilijk in elkaar zitten. Xoplief heeft daar echt geen last van. Die luiert nooit, en doet op vrije dagen vanallerlei handige klusjes zonder zich af te vragen waar te beginnen. Die begint gewoon!!
