Kinderen
alle pijlers
Cheers!
zaterdag 9 augustus 2008 om 10:36
Sjemig Pimpel, wat knap! Hoe lang hebben jullie nu gefietst de hele dag? Ik vind het vooral zo knap van Lientje en Loentje. 60 km is wel echt heel ver, hoor.
En Bam, groot gelijk. Ze zat ook wel erg te miepen hoor. Ik snap heus wel dat de wereld door draait ondanks jouw kale bol, maar om nou zo'n drama te maken van haar dat langer wordt, is eigenlijk gewoon gezeik.
Zeg Zuss, ga je nou nog eens vertellen hoe het met jou gaat?
Wat balen, Madootje! Minder groen is jammer, maar ik zou dan toch ook meer voor het praktische gaan, denk ik.
Zomervakantie is alweer bijna voorbij hier Maandag mag Zoon voor het eerst in groep 3 verschijnen. Groep 3!! *slik*
En Bam, groot gelijk. Ze zat ook wel erg te miepen hoor. Ik snap heus wel dat de wereld door draait ondanks jouw kale bol, maar om nou zo'n drama te maken van haar dat langer wordt, is eigenlijk gewoon gezeik.
Zeg Zuss, ga je nou nog eens vertellen hoe het met jou gaat?
Wat balen, Madootje! Minder groen is jammer, maar ik zou dan toch ook meer voor het praktische gaan, denk ik.
Zomervakantie is alweer bijna voorbij hier Maandag mag Zoon voor het eerst in groep 3 verschijnen. Groep 3!! *slik*
Ik prefereer machineleesbare ontologie.
zaterdag 9 augustus 2008 om 11:01
Môge.
Aiai, groep 3. Dat is heeeel wat. Er gaat een wereld voor hem open, en een waarin jij ietsje minder belangrijk lijkt. 7 worden/zijn is echt een mijlpaal. Ineens zijn ze 'kleuter'-af, en Kind.
Wat betekent: De omgeving heeft een mindere uitstraling, Mado?
Is dat dat er 4 bomen minder staan in de straat, of dat er sjgotels aan de balkons hangen en er opgeschoten puberend wild op opgevoerde brommertjes om de beurt de langste slipafdruk proberen te maken bij jou voor de deur?
Ik vind groen wel belangrijk, maar veiligheid meer.
(Vergeet ook niet naar de plannen van de gemeente te vragen bij huisaanschaf.)
Wat ik ook heel belangrijk vind is haar.
Ik zit er dan ook aan te denken om een topic te openen (aangezien dat van mij hoe empathisch ook nog steeds uit valt, al zij het iets minder snel nu)
'Zou ik mijn gestaag uitdijende bikinilijn naar de inhammen van mijn schedel kunnen importeren?'
Met als subtitel
Dan zou ik tenminste weer knalrood haar hebben.
Sjeses Bam, ga gewoon los. Waarom zou haar futiliteit wel besproken mogen worden een jouw werkelijkheid niet?
Ieder geopend topic heeft een openbaar license to kill en je hoeft maar met 1 regel rekening te houden: dat je wel kutmarokaan kan zeggen, maar geen kankerjood.
Leer gewoon je frustraties eruit te gooien. Anders gaan die ook nog woekeren.
En ik snap wel dat de struisvogel roept dat de virtuele wereld niet de echte is, en je je daarom niet overal druk om moet maken. Maar het is wel echt. Want je gevoelens zijn echt. En zul je moeten gaan reageren. (Ghe ~zet een klapstoeltje neer~)
Aiai, groep 3. Dat is heeeel wat. Er gaat een wereld voor hem open, en een waarin jij ietsje minder belangrijk lijkt. 7 worden/zijn is echt een mijlpaal. Ineens zijn ze 'kleuter'-af, en Kind.
Wat betekent: De omgeving heeft een mindere uitstraling, Mado?
Is dat dat er 4 bomen minder staan in de straat, of dat er sjgotels aan de balkons hangen en er opgeschoten puberend wild op opgevoerde brommertjes om de beurt de langste slipafdruk proberen te maken bij jou voor de deur?
Ik vind groen wel belangrijk, maar veiligheid meer.
(Vergeet ook niet naar de plannen van de gemeente te vragen bij huisaanschaf.)
Wat ik ook heel belangrijk vind is haar.
Ik zit er dan ook aan te denken om een topic te openen (aangezien dat van mij hoe empathisch ook nog steeds uit valt, al zij het iets minder snel nu)
'Zou ik mijn gestaag uitdijende bikinilijn naar de inhammen van mijn schedel kunnen importeren?'
Met als subtitel
Dan zou ik tenminste weer knalrood haar hebben.
Sjeses Bam, ga gewoon los. Waarom zou haar futiliteit wel besproken mogen worden een jouw werkelijkheid niet?
Ieder geopend topic heeft een openbaar license to kill en je hoeft maar met 1 regel rekening te houden: dat je wel kutmarokaan kan zeggen, maar geen kankerjood.
Leer gewoon je frustraties eruit te gooien. Anders gaan die ook nog woekeren.
En ik snap wel dat de struisvogel roept dat de virtuele wereld niet de echte is, en je je daarom niet overal druk om moet maken. Maar het is wel echt. Want je gevoelens zijn echt. En zul je moeten gaan reageren. (Ghe ~zet een klapstoeltje neer~)
zaterdag 9 augustus 2008 om 11:11
Goedenmorgen!
Sjeumig Pimpel en de rest van de familie P: Chapeau!
Werkelijk zeg, 90 km fietsen.. en dan ook nog regen enzo onderweg.. Ongelooflijk! Knap! Enz!
En wat leuk dat jullie elkaar tegenkwamen zeg!
Bam, ik ga zo je reactie bewonderen. Geef Kjong maar lekker een knuffel ook van mij
Hier is de vakantie bijna voorbij.. de kinderen moeten niet maandag maar dinsdag naar school Het schooljaar beginnen met een margedag.. of zoiets.. schijnt gemeentebreed te zijn, maar ik heb Zoyla bijvoorbeeld er nog niet over gehoord. (hoop ik niet dat het haar ontgaan is) misschien is het wel wijkbreed ofzo.
Raar is het in elk geval wel, maar de naschoolse opvang vangt de kinderen de hele dag op. Zijn ze daar ook weer eens.
De kinderen trouwens gisteren heerlijk uitje gehad. Wij aansluitend heerlijk feest gehad. Lag om 4 uur in bed en de kinderen werden net om 10 uur afgeleverd. Tussendoor heb ik ook nog een uurtje wakker gelegen. Waarom maak ik me zo druk over opmerkingen die misschien verkeerd overgekomen zijn? Misschien he? EN één opmerking.. alsof een uurtje wakker liggen zo'n opmerking teniet doet, ofzo. pfff
Nouja.. en dan nu maar een kopje thee.
Toedels
Sjeumig Pimpel en de rest van de familie P: Chapeau!
Werkelijk zeg, 90 km fietsen.. en dan ook nog regen enzo onderweg.. Ongelooflijk! Knap! Enz!
En wat leuk dat jullie elkaar tegenkwamen zeg!
Bam, ik ga zo je reactie bewonderen. Geef Kjong maar lekker een knuffel ook van mij
Hier is de vakantie bijna voorbij.. de kinderen moeten niet maandag maar dinsdag naar school Het schooljaar beginnen met een margedag.. of zoiets.. schijnt gemeentebreed te zijn, maar ik heb Zoyla bijvoorbeeld er nog niet over gehoord. (hoop ik niet dat het haar ontgaan is) misschien is het wel wijkbreed ofzo.
Raar is het in elk geval wel, maar de naschoolse opvang vangt de kinderen de hele dag op. Zijn ze daar ook weer eens.
De kinderen trouwens gisteren heerlijk uitje gehad. Wij aansluitend heerlijk feest gehad. Lag om 4 uur in bed en de kinderen werden net om 10 uur afgeleverd. Tussendoor heb ik ook nog een uurtje wakker gelegen. Waarom maak ik me zo druk over opmerkingen die misschien verkeerd overgekomen zijn? Misschien he? EN één opmerking.. alsof een uurtje wakker liggen zo'n opmerking teniet doet, ofzo. pfff
Nouja.. en dan nu maar een kopje thee.
Toedels
Later is nu
zaterdag 9 augustus 2008 om 11:34
Ha Kjong, welkom terug.
Het betekent dus echt 4 bomen minder en huizen die er qua bouw iets minder leuk uitzien dan hier. Daarnaast staan er op 20 meter afstand van de voordeur huizen terwijl we hier uitkijken op een grasveld. Tja, ik zie het punt niet zo. Ik ben opgegroeid in een huis wat alleen maar uitkeek op andere huizen (op 4 meter afstand ipv 20 meter). Voor mij is er dus een weelde aan ruimte om het huis. Maar Madokus is niet anders gewend dan groen te zien buiten. Ook zijn ouders wonen aan een stuk gras met allemaal bomen. Hij beleeft het dus heel anders.
En dat terwijl we het er dus wel over eens zijn dat het huis zelf ons een stuk fijner lijkt dan dit huis. Veel meer licht en ruimte beneden, een houtkachel (wat al heel lang een wens is van Madokus maar hier wegens ruimtegebrek niet realiseerbaar), een badkamer die zowel praktisch als naar onze smaak is en veel meer ruimte boven.
Die puberende jongens met scooters hebben we hier juist. Wij zitten pal naast hun lievelingsplek. Het is wat dat betreft ook ieder jaar feest als het vuurwerk weer te krijgen is.
Het betekent dus echt 4 bomen minder en huizen die er qua bouw iets minder leuk uitzien dan hier. Daarnaast staan er op 20 meter afstand van de voordeur huizen terwijl we hier uitkijken op een grasveld. Tja, ik zie het punt niet zo. Ik ben opgegroeid in een huis wat alleen maar uitkeek op andere huizen (op 4 meter afstand ipv 20 meter). Voor mij is er dus een weelde aan ruimte om het huis. Maar Madokus is niet anders gewend dan groen te zien buiten. Ook zijn ouders wonen aan een stuk gras met allemaal bomen. Hij beleeft het dus heel anders.
En dat terwijl we het er dus wel over eens zijn dat het huis zelf ons een stuk fijner lijkt dan dit huis. Veel meer licht en ruimte beneden, een houtkachel (wat al heel lang een wens is van Madokus maar hier wegens ruimtegebrek niet realiseerbaar), een badkamer die zowel praktisch als naar onze smaak is en veel meer ruimte boven.
Die puberende jongens met scooters hebben we hier juist. Wij zitten pal naast hun lievelingsplek. Het is wat dat betreft ook ieder jaar feest als het vuurwerk weer te krijgen is.
anoniem_30775 wijzigde dit bericht op 09-08-2008 11:45
Reden: kleine aanvulling
Reden: kleine aanvulling
% gewijzigd
zaterdag 9 augustus 2008 om 11:46
Sja.. als ik dit allemaal zo lees Madootje.. misschien eens samen met Madokus het huis van binnen bekijken? Of hebben jullie dat al gedaan? Eigenlijk klinkt dat andere huis wel ideaal, ook omdat het veiliger is voor de jongens enzo. Jammer dat Madokus er zo anders over denkt dan. Hoevaak kijk je naar buiten, tenslotte? (ik heb bij de keuken eigenlijk altijd het luxaflex dicht, omdat anders iedereen naar binnen kan kijken, die langsloopt.. ik kijk dus alleen naar buiten naar m'n tuin en dat bevalt best goed..
Later is nu
zaterdag 9 augustus 2008 om 12:40
Nu we het toch over haar hebben.
Ik heb van 1 ding écht heel veel spijt van de vakantie.
Dat ik vergeten ben om op de laatste dag naar de kapper-schoonheidsspecialiste-pedicure ben geweest om binnen 3 minuten dmv een klosje garen van die lastige gezichthaartjes af te komen.
Maar aangezien Bam komt vanavond, kan ik er natuurlijk nu ook gewoon een scheermesje voor gebruiken. Ergens lijkt het me best een bevrijding.
Voor de rest was het leven er Heerlijk.
En heb ik serieus, al was het voor een dag bewust, een een hoop uurtjes ergens in het achterhoofd, overwogen om tóch daar te wonen.
Ik heb nóg meer gelegen (geen zadelpijn, wel een doorligplek) en gewezen (luier, meer koffie) dan ik ooit gedaan had.
De eerste week niet eens de moeite gedaan om te bedenken dat je ook nog naar het strand kan.
Einde tweede week helaas iets meer opzitten en pootjes geven, omdat we de laatste dagen bij mijn moeder in huis zaten. Dus daar ging onze Siësta als Chipi sliep.
De eerste 11 dagen hadden we een appartement gehuurd van een vriend. Jeweetwel, zo'n vriend van je man waarvan je man de achternaam niet eens weet, en eigenlijk de voornaam ook niet, alleen van bijnaam, maar gottegot wat een Echte Vriend is dat. Als je 'm nodig hebt, want tot die tijd is hij eigenlijk alleen een telefoonnummer. Een mannencontact.
Affijn.
Die Duitse vriend is net in de 60 en lijkt op Paulus de Boskabouter, maar dan nog niet gegrijsd, en noemt zichzelf Kunstenaar. Zijn vrouw heeft de afmetingen van Vrouwtje Theelepel en is metaalvlechter van beroep, zelfs nog op deze leeftijd. En zij hebben een appartement die zij aan vrienden verhuren tegen betaling van onkosten. Dus waren wij voor 100euro klaar.
Maar je komt wel in een huis van iemand anders. Dat geeft toch een andere sensatie dan een lege doos die je met je kleding en wat strandballen vullen gaat.
Het eerste wat ik dan ook zei bij betreden van huisje; 'Well, somebody likes stickers..'
Want op élluk tegeltje zat een sticker. Elke ruimte heeft tegels. Naast keuken en badkamer, ook de gang, alle deurposten, de balkons, de plinten. Allemaal beplakt.
En óok alle ramen. En alles wat voor de rest nog een vlakke gladde ondergrond bleek. Zoals de koelkastdeuren, en de airco.
En dan in thema.
Dus op elk tegeltje van de keuken stond een andere vrucht of groente. In de badkamer vissen en zeepaardjes. Op het ontbijtbalkon voor rozen en klimop. Het achterterras tropische vogels...
Het vloog me bij aankomst om 6 uur 's ochtends behoorlijk naar de keel.
Ook omdat het niet de enige decoratie was.
Er hingen wandkleden aan de muren, luiken voor de ramen, schilderijtjes van kashba's, plaatjes van Sultans, een verzameling Iznik tegels, en dat allemaal door elkaar. En overal.
Het was na een vertraagde vlucht effe teveel prikkels.
Tijdens de reis was er een heus broer-zus-moment.
Ik had een krijsende Chipi op schoot omdat ze geen draai kon vinden om te slapen op die kwart 4kante meter dat zich mijn schoot noemt. Een langzaam moeie Kjongen ernaast die zich probeerde af te sluiten met een koptelefoontje en de vliegtuigfilm.
Chip zag de oordoppen. Bedacht zich dat ze dat ook wilde. Rukte er een uit Kjongen zijn oor, en propte (drukte) die, als stiekum, heel snel in (tegen) haar oor. Waarop Kjongen het uit haar handen rukte.
Zij werd eerst heel verbaasd en dan pissig, en verkocht Kjongen een pets, alsof ze nog nooit anders deed.
Kongen pakte haar bij de arm, zei, Niet doen, en neemt de oordop weer terug. Chip pislink, gaf hem nog een lel. Kjongen rukte armpje, zegt weer, Nietdoen. Chip laai-end, wilde een lel verkopen, maar miste.Ze keek naar haar hand met een minachting vanwege falen, en toen ging ze door het lint.
Ze knalde in 1 zwaai haar hand via Kjongen zijn wang tegen die van mij, en zette het op een brullen, wijzend naar de headset op het hoofd van de compleet verontwaardigde Kjongen.
Echt, écht zooo'n gezellig wijf.
Als ze een stortkoker hadden gehad in een vliegtuig...
Maar goed.
Na zo'n reis, en vertraging richting dorp vanwege wegwerkzaamheden, en een traditionele Izmir-sendviç-stop, waren we dus om 6 uur 's ochtends in ons nieuwe thuis.
De eerste dag was ik gesloopt. Net als alle anderen, maar ik had daar geen oog voor, propte mezelf in het centrum van alle aandacht en eiste Rust. De rest werd toch wel verzorgd (de godinnen zij gedankt).
Toen ik na een dag of twee eens onder de klamboe vandaan kwam, bleek het hele huis eigenlijk niet zo'n drukke versierde bedoening als ik ooit voelde.
De stickers, of kunstwerken zoals Kman ze noemde, want onze Deutsche Herr was natuurlijk kunstenaar, bleken van lachwekkende kinderlijke kwalität.
Het was hobbywerk van plastic verf, waarmee je met een bakpapiertje op een kleurplaat een semi-glas-in-loodvoorstelling maakte. Uit de serie scrapboeken, gipsbeeldjes gieten en theezakjesverzamelen.
En dat maakte het op een of nadere manier toch een stuk lichter en aangenamer naar te kijken.
Naar mate de tijd vorderde snapte ik der Herr steeds beter.
Als 's nachts op het toilet de glow in the dark neon-vissen in het donker om me heen zwommen, zag ik de vooruitgangen die hij geboekt had.
De eerste vissen waren in primaire kleuren, in zwarte lijnen, rechttoe rechtaan. In de volgende serie had hij de kleuren gemengd. Die daarna waren gemarmerd in een gouden lijn. En dan volgde de toevoeging van glitters en kralen, die in de consequente ene kleurplaat verwerkt waren.
Hij was nog duidelijk niet bij het stadium gekomen dat je de kleurplaat ook eens om kon draaien, zodat je ook tegenliggend zwemmende vissen had. Of had überhaupt niet aan een ander vissenkleurplaatje op Google Afbeeldingen gedacht.
Omdat ik het niet alleen maar waarnam als drukke bedoening, maar daadwerkelijk zág wat de man zijn gedachtewereld was geweest, gaf het rust.
Ik had in zijn chaos structuur gevonden.
En dat bleef ik vinden.
Ik zag details die ik lekker vond als de plaatjes van Ottomaanse Sultans die altijd zo op Kman lijken.
Of de Iznik tegels waar we eigenlijk Chipi's geboortekaartje wilden maken, maar wat door gebrek aan tijd, energie en middelen niet gelukt is.
De met zorg uitgezochte wandkleden hingen niet alleen zomaar aan de muur, ze hingen aan mooi bewerkte roedes, en in een patroon recht tegenover elkaar.
Boven elk bed hing een ruime klamboe verzwaard met tafelkleedhangers zodat je nooit verstrikt raakte 's nachts, en wel de intimiteit van een tent kreeg.
Muziek op bandjes, waarvan je de tik van de plaat nog hoorde, uit de jaren 70 die Kman en ik samen kennen en meezongen.
De muren en beddengoed hadden traditionele elkaar versterkende kleuren als okergeel, rozerood, aubergine en turquoise.
Vanuit het ontbijtbalkon zag je net een reep Egeische zee, waar 's avonds de zon in onder ging.
Als je na de siesta door de luiken keek en de zon niet meer hoog stond, zag je dat deze de geel gras en olijfgroene bergen rozerood kleurde, alsof je in Nevada was.
En naast het bed lag heel privé een boek ondersteboven opengeslagen dat Harem heette.
Ik snapte hem. Hij snapte mij. Of, het huis begreep mij.
En ik voelde me thuis.
Ik durfde er lief en leed te hebben.
Mijn verhalen te delen.
Mijn ervaringen van eenzame tijden en diepe dalen te spuien.
Te lachen. Te vrijen. Te spelen. En zoveel te huilen.
In alle openheid. Zonder remmingen, of belemmeringen.
Ik was mama, en lover, en vriendin, en lekker wijf. En vooral gelukkig.
Ik was ik.
In alle facetten.
En nu zit ik hier.
En kreeg wat ik wilde.
Ik ben ik.
Geen mama, geen lover and friend, geen zorger. Beetje werken, beetje zuipen, beetje hangen.
Maar ja.
Ik geloof dat ik eens ga kijken of en wanneer ik weer kan boeken.
Ik heb van 1 ding écht heel veel spijt van de vakantie.
Dat ik vergeten ben om op de laatste dag naar de kapper-schoonheidsspecialiste-pedicure ben geweest om binnen 3 minuten dmv een klosje garen van die lastige gezichthaartjes af te komen.
Maar aangezien Bam komt vanavond, kan ik er natuurlijk nu ook gewoon een scheermesje voor gebruiken. Ergens lijkt het me best een bevrijding.
Voor de rest was het leven er Heerlijk.
En heb ik serieus, al was het voor een dag bewust, een een hoop uurtjes ergens in het achterhoofd, overwogen om tóch daar te wonen.
Ik heb nóg meer gelegen (geen zadelpijn, wel een doorligplek) en gewezen (luier, meer koffie) dan ik ooit gedaan had.
De eerste week niet eens de moeite gedaan om te bedenken dat je ook nog naar het strand kan.
Einde tweede week helaas iets meer opzitten en pootjes geven, omdat we de laatste dagen bij mijn moeder in huis zaten. Dus daar ging onze Siësta als Chipi sliep.
De eerste 11 dagen hadden we een appartement gehuurd van een vriend. Jeweetwel, zo'n vriend van je man waarvan je man de achternaam niet eens weet, en eigenlijk de voornaam ook niet, alleen van bijnaam, maar gottegot wat een Echte Vriend is dat. Als je 'm nodig hebt, want tot die tijd is hij eigenlijk alleen een telefoonnummer. Een mannencontact.
Affijn.
Die Duitse vriend is net in de 60 en lijkt op Paulus de Boskabouter, maar dan nog niet gegrijsd, en noemt zichzelf Kunstenaar. Zijn vrouw heeft de afmetingen van Vrouwtje Theelepel en is metaalvlechter van beroep, zelfs nog op deze leeftijd. En zij hebben een appartement die zij aan vrienden verhuren tegen betaling van onkosten. Dus waren wij voor 100euro klaar.
Maar je komt wel in een huis van iemand anders. Dat geeft toch een andere sensatie dan een lege doos die je met je kleding en wat strandballen vullen gaat.
Het eerste wat ik dan ook zei bij betreden van huisje; 'Well, somebody likes stickers..'
Want op élluk tegeltje zat een sticker. Elke ruimte heeft tegels. Naast keuken en badkamer, ook de gang, alle deurposten, de balkons, de plinten. Allemaal beplakt.
En óok alle ramen. En alles wat voor de rest nog een vlakke gladde ondergrond bleek. Zoals de koelkastdeuren, en de airco.
En dan in thema.
Dus op elk tegeltje van de keuken stond een andere vrucht of groente. In de badkamer vissen en zeepaardjes. Op het ontbijtbalkon voor rozen en klimop. Het achterterras tropische vogels...
Het vloog me bij aankomst om 6 uur 's ochtends behoorlijk naar de keel.
Ook omdat het niet de enige decoratie was.
Er hingen wandkleden aan de muren, luiken voor de ramen, schilderijtjes van kashba's, plaatjes van Sultans, een verzameling Iznik tegels, en dat allemaal door elkaar. En overal.
Het was na een vertraagde vlucht effe teveel prikkels.
Tijdens de reis was er een heus broer-zus-moment.
Ik had een krijsende Chipi op schoot omdat ze geen draai kon vinden om te slapen op die kwart 4kante meter dat zich mijn schoot noemt. Een langzaam moeie Kjongen ernaast die zich probeerde af te sluiten met een koptelefoontje en de vliegtuigfilm.
Chip zag de oordoppen. Bedacht zich dat ze dat ook wilde. Rukte er een uit Kjongen zijn oor, en propte (drukte) die, als stiekum, heel snel in (tegen) haar oor. Waarop Kjongen het uit haar handen rukte.
Zij werd eerst heel verbaasd en dan pissig, en verkocht Kjongen een pets, alsof ze nog nooit anders deed.
Kongen pakte haar bij de arm, zei, Niet doen, en neemt de oordop weer terug. Chip pislink, gaf hem nog een lel. Kjongen rukte armpje, zegt weer, Nietdoen. Chip laai-end, wilde een lel verkopen, maar miste.Ze keek naar haar hand met een minachting vanwege falen, en toen ging ze door het lint.
Ze knalde in 1 zwaai haar hand via Kjongen zijn wang tegen die van mij, en zette het op een brullen, wijzend naar de headset op het hoofd van de compleet verontwaardigde Kjongen.
Echt, écht zooo'n gezellig wijf.
Als ze een stortkoker hadden gehad in een vliegtuig...
Maar goed.
Na zo'n reis, en vertraging richting dorp vanwege wegwerkzaamheden, en een traditionele Izmir-sendviç-stop, waren we dus om 6 uur 's ochtends in ons nieuwe thuis.
De eerste dag was ik gesloopt. Net als alle anderen, maar ik had daar geen oog voor, propte mezelf in het centrum van alle aandacht en eiste Rust. De rest werd toch wel verzorgd (de godinnen zij gedankt).
Toen ik na een dag of twee eens onder de klamboe vandaan kwam, bleek het hele huis eigenlijk niet zo'n drukke versierde bedoening als ik ooit voelde.
De stickers, of kunstwerken zoals Kman ze noemde, want onze Deutsche Herr was natuurlijk kunstenaar, bleken van lachwekkende kinderlijke kwalität.
Het was hobbywerk van plastic verf, waarmee je met een bakpapiertje op een kleurplaat een semi-glas-in-loodvoorstelling maakte. Uit de serie scrapboeken, gipsbeeldjes gieten en theezakjesverzamelen.
En dat maakte het op een of nadere manier toch een stuk lichter en aangenamer naar te kijken.
Naar mate de tijd vorderde snapte ik der Herr steeds beter.
Als 's nachts op het toilet de glow in the dark neon-vissen in het donker om me heen zwommen, zag ik de vooruitgangen die hij geboekt had.
De eerste vissen waren in primaire kleuren, in zwarte lijnen, rechttoe rechtaan. In de volgende serie had hij de kleuren gemengd. Die daarna waren gemarmerd in een gouden lijn. En dan volgde de toevoeging van glitters en kralen, die in de consequente ene kleurplaat verwerkt waren.
Hij was nog duidelijk niet bij het stadium gekomen dat je de kleurplaat ook eens om kon draaien, zodat je ook tegenliggend zwemmende vissen had. Of had überhaupt niet aan een ander vissenkleurplaatje op Google Afbeeldingen gedacht.
Omdat ik het niet alleen maar waarnam als drukke bedoening, maar daadwerkelijk zág wat de man zijn gedachtewereld was geweest, gaf het rust.
Ik had in zijn chaos structuur gevonden.
En dat bleef ik vinden.
Ik zag details die ik lekker vond als de plaatjes van Ottomaanse Sultans die altijd zo op Kman lijken.
Of de Iznik tegels waar we eigenlijk Chipi's geboortekaartje wilden maken, maar wat door gebrek aan tijd, energie en middelen niet gelukt is.
De met zorg uitgezochte wandkleden hingen niet alleen zomaar aan de muur, ze hingen aan mooi bewerkte roedes, en in een patroon recht tegenover elkaar.
Boven elk bed hing een ruime klamboe verzwaard met tafelkleedhangers zodat je nooit verstrikt raakte 's nachts, en wel de intimiteit van een tent kreeg.
Muziek op bandjes, waarvan je de tik van de plaat nog hoorde, uit de jaren 70 die Kman en ik samen kennen en meezongen.
De muren en beddengoed hadden traditionele elkaar versterkende kleuren als okergeel, rozerood, aubergine en turquoise.
Vanuit het ontbijtbalkon zag je net een reep Egeische zee, waar 's avonds de zon in onder ging.
Als je na de siesta door de luiken keek en de zon niet meer hoog stond, zag je dat deze de geel gras en olijfgroene bergen rozerood kleurde, alsof je in Nevada was.
En naast het bed lag heel privé een boek ondersteboven opengeslagen dat Harem heette.
Ik snapte hem. Hij snapte mij. Of, het huis begreep mij.
En ik voelde me thuis.
Ik durfde er lief en leed te hebben.
Mijn verhalen te delen.
Mijn ervaringen van eenzame tijden en diepe dalen te spuien.
Te lachen. Te vrijen. Te spelen. En zoveel te huilen.
In alle openheid. Zonder remmingen, of belemmeringen.
Ik was mama, en lover, en vriendin, en lekker wijf. En vooral gelukkig.
Ik was ik.
In alle facetten.
En nu zit ik hier.
En kreeg wat ik wilde.
Ik ben ik.
Geen mama, geen lover and friend, geen zorger. Beetje werken, beetje zuipen, beetje hangen.
Maar ja.
Ik geloof dat ik eens ga kijken of en wanneer ik weer kan boeken.
zaterdag 9 augustus 2008 om 13:46
Toch maar even gebeld.
Kman is weer eens aan het klussen gezet door zijn schoonmoeder.
Hij neemt Kjongen mee op kamp vanavond. Slapen op het strand in de open lucht met een vuurtje erbij. (hartje)
Kjongen vindt dat ik niet alleen Bam bij me moest hebben vanavond (sjeeeeeesus is die nou nóg ziek, dat gif enzo duurt veel te lang hoor, die moet gewoon beter worden), maar vooral veel vriendinnen langsvragen (kwam met namen aan uit het fossielentijdperk) en dan maar een wijntje nemen, anders was ik te alleen.
Chipita noemt iedere mevrouw op het strand vragend Mama? of wijst naar Kjongen en zegt dan tegen wie ook Mama??, omdat hij haar connectie tot mij is, ofzo.
Ook geeft ze nu handkusjes op commando (van Kman) zegt ineens opa en oma en hello. En dreigt met woedeaanvallen als de Teeetuhtuh (Teletubbies) niet snel genoeg worden aangezet.
Kman is weer eens aan het klussen gezet door zijn schoonmoeder.
Hij neemt Kjongen mee op kamp vanavond. Slapen op het strand in de open lucht met een vuurtje erbij. (hartje)
Kjongen vindt dat ik niet alleen Bam bij me moest hebben vanavond (sjeeeeeesus is die nou nóg ziek, dat gif enzo duurt veel te lang hoor, die moet gewoon beter worden), maar vooral veel vriendinnen langsvragen (kwam met namen aan uit het fossielentijdperk) en dan maar een wijntje nemen, anders was ik te alleen.
Chipita noemt iedere mevrouw op het strand vragend Mama? of wijst naar Kjongen en zegt dan tegen wie ook Mama??, omdat hij haar connectie tot mij is, ofzo.
Ook geeft ze nu handkusjes op commando (van Kman) zegt ineens opa en oma en hello. En dreigt met woedeaanvallen als de Teeetuhtuh (Teletubbies) niet snel genoeg worden aangezet.
zaterdag 9 augustus 2008 om 15:45
Tenx dream.
Op jouw verzoek zit ik nu aan een biertje.
Te proosten op ieders gezondheid.
Up yours.
~gooit nog even een en ander in de blender... lalalaa wat bananen, litertje melk, schepje zoetstof, lalalaaaa scheutje Baileys, ijsklonten... deelt rietjes uit voor voor een gezamelijke lurk uit milkshake~
Bam, kijk, zukke tenen heptik nu.
Die wil jij ook.
En dan hoef je geeneens een illegale Russin in een warm land voor aan je bed te sommeren.
Op jouw verzoek zit ik nu aan een biertje.
Te proosten op ieders gezondheid.
Up yours.
~gooit nog even een en ander in de blender... lalalaa wat bananen, litertje melk, schepje zoetstof, lalalaaaa scheutje Baileys, ijsklonten... deelt rietjes uit voor voor een gezamelijke lurk uit milkshake~
Bam, kijk, zukke tenen heptik nu.
Die wil jij ook.
En dan hoef je geeneens een illegale Russin in een warm land voor aan je bed te sommeren.
zaterdag 9 augustus 2008 om 15:53
zaterdag 9 augustus 2008 om 16:27
quote:kjong schreef op 09 augustus 2008 @ 13:46:
Kjongen vindt dat ik niet alleen Bam bij me moest hebben vanavond (sjeeeeeesus is die nou nóg ziek, dat gif enzo duurt veel te lang hoor, die moet gewoon beter worden), maar vooral veel vriendinnen langsvragen (kwam met namen aan uit het fossielentijdperk) en dan maar een wijntje nemen, anders was ik te alleen.
Haha, Loentje vraagt ook steeds: "Heeft ze nou nog kanker?" of als ik haar aan de lijn heb: "Huh, kan je bellen als je kanker hebt?" Kan je nagaan hoe groot zijn verbazing was toen ze hier ineens kwam om de kinderen op te halen. Dat kán toch niet als je ziek bent? En ik ben het met Loentje en Kjongen eens: het duurt veel te lang.
Jammer dat ze niet komt Kjong, jammer ook dat ik blut ben (thuis en de realiteit knalt ons weer keihard om de oren. ) anders zou ik komen.
Chipita dus ook al een heuse dreumes! Cool, kushandjes doet Leentje ook en dan het liefst naar koeien terwijl ze keihard "Lallo, Lallo!" roept. In die ene week in Toettown heeft ze leren kruipen (dus echt op handen en knieën) staan én weer zitten, stappen aan twee handen en dus weer een paar woordjes. ("Lallo", "zwaaien", "eten") dit naast bal en poes en twee kiezen gekregen. Ik vind het dus weer zo walgelijk hard gaan! En bedacht me vanmorgen dat als ze zo doorgaat dat ze dan misschien wel sneller loopt dan de rest?
Ik schijn boodschappen te moeten doen en ik heb echt geen zin. Maar over een half uurtje gaan de winkels dicht, dus ik móét. Blech.
Ik heb trouwens nog stééds ontstoken ogen, nu dus al meer dan een week! Ik dacht dat dat vanzelf over zou gaan, maar het lijkt er dus niet op. Heel irritant, ik zie er niet uit, lijkt net of ik de hele dag loop te janken.
Kjongen vindt dat ik niet alleen Bam bij me moest hebben vanavond (sjeeeeeesus is die nou nóg ziek, dat gif enzo duurt veel te lang hoor, die moet gewoon beter worden), maar vooral veel vriendinnen langsvragen (kwam met namen aan uit het fossielentijdperk) en dan maar een wijntje nemen, anders was ik te alleen.
Haha, Loentje vraagt ook steeds: "Heeft ze nou nog kanker?" of als ik haar aan de lijn heb: "Huh, kan je bellen als je kanker hebt?" Kan je nagaan hoe groot zijn verbazing was toen ze hier ineens kwam om de kinderen op te halen. Dat kán toch niet als je ziek bent? En ik ben het met Loentje en Kjongen eens: het duurt veel te lang.
Jammer dat ze niet komt Kjong, jammer ook dat ik blut ben (thuis en de realiteit knalt ons weer keihard om de oren. ) anders zou ik komen.
Chipita dus ook al een heuse dreumes! Cool, kushandjes doet Leentje ook en dan het liefst naar koeien terwijl ze keihard "Lallo, Lallo!" roept. In die ene week in Toettown heeft ze leren kruipen (dus echt op handen en knieën) staan én weer zitten, stappen aan twee handen en dus weer een paar woordjes. ("Lallo", "zwaaien", "eten") dit naast bal en poes en twee kiezen gekregen. Ik vind het dus weer zo walgelijk hard gaan! En bedacht me vanmorgen dat als ze zo doorgaat dat ze dan misschien wel sneller loopt dan de rest?
Ik schijn boodschappen te moeten doen en ik heb echt geen zin. Maar over een half uurtje gaan de winkels dicht, dus ik móét. Blech.
Ik heb trouwens nog stééds ontstoken ogen, nu dus al meer dan een week! Ik dacht dat dat vanzelf over zou gaan, maar het lijkt er dus niet op. Heel irritant, ik zie er niet uit, lijkt net of ik de hele dag loop te janken.
zaterdag 9 augustus 2008 om 16:40
Voor ontstoken ogen kun je gewoon bij de huisarts een cremetje halen. Op de fiets.
Boodschappen. Sjee, dat moet ik oók nog doen. Gelukkig... niet op de fiets.
Als je nou een vooroorlogse 90km hebt gefietst, heb je dan een verkleving? Of kan je het dan alleen nog lepeltjelepeltje doen, in de houding als of je zit. Op de fiets?
Ik dacht nog even, ik ga naar Pimpel. Maar ik ben er van de week achter gekomen dat ik nachtblind ben. Ik zou dan dat hele end, niet op de fiets, terug moeten rijden in het donker, terwijl ik van de weekdus echt gekke dingen heb uitgehaald, omdat ik het gewoon niet goed zag.
Shit. Dat betekent, dat ik naast boodschappen ook nog naar de opticien moet.
Gelukkig draag ik Ben én Jerry bij me.
Die zijn trouwens het lekkerst als je ze eerst even een sec of 20 in de magnetron doet.
Boodschappen. Sjee, dat moet ik oók nog doen. Gelukkig... niet op de fiets.
Als je nou een vooroorlogse 90km hebt gefietst, heb je dan een verkleving? Of kan je het dan alleen nog lepeltjelepeltje doen, in de houding als of je zit. Op de fiets?
Ik dacht nog even, ik ga naar Pimpel. Maar ik ben er van de week achter gekomen dat ik nachtblind ben. Ik zou dan dat hele end, niet op de fiets, terug moeten rijden in het donker, terwijl ik van de weekdus echt gekke dingen heb uitgehaald, omdat ik het gewoon niet goed zag.
Shit. Dat betekent, dat ik naast boodschappen ook nog naar de opticien moet.
Gelukkig draag ik Ben én Jerry bij me.
Die zijn trouwens het lekkerst als je ze eerst even een sec of 20 in de magnetron doet.
zaterdag 9 augustus 2008 om 19:11
Alex, het gaat haske goed hier, thnx for asking En met jou?
Ik heb wel een andere nick genomen (wat heb ik toch steeds met dat gezeik dat privé en forum zo door elkaar loopt) dus als je goed zoekt dan zie je dat ik regelmatig hier te vinden ben. (ach ik klets, je hoeft helemaal niet goed te zoeken ) Alleen voor Bam haal ik deze nick nog uit de kast, vind het zo raar om hier binnen te vallen met een compleet andere nick.
Kjong, je vakantie klinkt lekker!
Ik heb wel een andere nick genomen (wat heb ik toch steeds met dat gezeik dat privé en forum zo door elkaar loopt) dus als je goed zoekt dan zie je dat ik regelmatig hier te vinden ben. (ach ik klets, je hoeft helemaal niet goed te zoeken ) Alleen voor Bam haal ik deze nick nog uit de kast, vind het zo raar om hier binnen te vallen met een compleet andere nick.
Kjong, je vakantie klinkt lekker!
Zuss duimt zich suf voor Bambi. Het gaat helemaal goed komen, dat weet ik zeker!
zaterdag 9 augustus 2008 om 19:46
quote:kjong schreef op 09 augustus 2008 @ 16:40:
Voor ontstoken ogen kun je gewoon bij de huisarts een cremetje halen. Op de fiets.
Boodschappen. Sjee, dat moet ik oók nog doen. Gelukkig... niet op de fiets.
Als je nou een vooroorlogse 90km hebt gefietst, heb je dan een verkleving? Of kan je het dan alleen nog lepeltjelepeltje doen, in de houding als of je zit. Op de fiets?
Ik dacht nog even, ik ga naar Pimpel. Maar ik ben er van de week achter gekomen dat ik nachtblind ben. Ik zou dan dat hele end, niet op de fiets, terug moeten rijden in het donker, terwijl ik van de weekdus echt gekke dingen heb uitgehaald, omdat ik het gewoon niet goed zag.
Shit. Dat betekent, dat ik naast boodschappen ook nog naar de opticien moet.
Gelukkig draag ik Ben én Jerry bij me.
Die zijn trouwens het lekkerst als je ze eerst even een sec of 20 in de magnetron doet.
Daar waren wij dus ook erg benieuwd van, dus dat hebben we vannacht na die bellen wijn even uitgeprobeerd. Alles werkte nog prima!
Wat betreft die nachtblindheid, logeerbedden genoeg hier, hoor! Dus mocht je je nou echt stierlijk vervelen deze week: wees welkom. (Woensdag zomerfeesten!)
Voor ontstoken ogen kun je gewoon bij de huisarts een cremetje halen. Op de fiets.
Boodschappen. Sjee, dat moet ik oók nog doen. Gelukkig... niet op de fiets.
Als je nou een vooroorlogse 90km hebt gefietst, heb je dan een verkleving? Of kan je het dan alleen nog lepeltjelepeltje doen, in de houding als of je zit. Op de fiets?
Ik dacht nog even, ik ga naar Pimpel. Maar ik ben er van de week achter gekomen dat ik nachtblind ben. Ik zou dan dat hele end, niet op de fiets, terug moeten rijden in het donker, terwijl ik van de weekdus echt gekke dingen heb uitgehaald, omdat ik het gewoon niet goed zag.
Shit. Dat betekent, dat ik naast boodschappen ook nog naar de opticien moet.
Gelukkig draag ik Ben én Jerry bij me.
Die zijn trouwens het lekkerst als je ze eerst even een sec of 20 in de magnetron doet.
Daar waren wij dus ook erg benieuwd van, dus dat hebben we vannacht na die bellen wijn even uitgeprobeerd. Alles werkte nog prima!
Wat betreft die nachtblindheid, logeerbedden genoeg hier, hoor! Dus mocht je je nou echt stierlijk vervelen deze week: wees welkom. (Woensdag zomerfeesten!)
zaterdag 9 augustus 2008 om 23:00
Huh, woensdag zomerfeesten?? Dat was toch hier in toettown en niet bij jou daar?
Pompel zat hier net op de bank, met een lieve nog wakkere ehm, shoot, wat was de nick ook al weer van dat kind, al die lientjes en lotjes beg, in ik nu opeens door elkaar te halen. Hah, het was de julibeeb die hier op de bank zat, die dus. Ze hadden in de schemering de tent opgehaald, kwamn en hier een stuk boterkoek eten en hun bagage ophalen. Heb ze net uitgezwaaid en ga nu naar bed, gisteravond in herhaling! Grijns!
Kjongmeid, mooi verslag, ik hoop dat je een goede week hebt als jezelf. Gewoon je poezelig mooie voetjes de goede kant op laten lopen, richting heuse kroeg of vriendinnenhuis. Trustenzoen vanaf hier.
Jee, kun je nog van alles doen met kanker? Zelfs forummen? Gelukkig wel. En kankeren tegen iemand die zeurt over lange lokken. Psies, gewoon doen.
Ooooh, ik ga dromen straks over Ben en Jerry. Die zijn zooooooooooooooo lekker. Maar ik mag niet meer met ze omgaan van mezelf....
Pompel zat hier net op de bank, met een lieve nog wakkere ehm, shoot, wat was de nick ook al weer van dat kind, al die lientjes en lotjes beg, in ik nu opeens door elkaar te halen. Hah, het was de julibeeb die hier op de bank zat, die dus. Ze hadden in de schemering de tent opgehaald, kwamn en hier een stuk boterkoek eten en hun bagage ophalen. Heb ze net uitgezwaaid en ga nu naar bed, gisteravond in herhaling! Grijns!
Kjongmeid, mooi verslag, ik hoop dat je een goede week hebt als jezelf. Gewoon je poezelig mooie voetjes de goede kant op laten lopen, richting heuse kroeg of vriendinnenhuis. Trustenzoen vanaf hier.
Jee, kun je nog van alles doen met kanker? Zelfs forummen? Gelukkig wel. En kankeren tegen iemand die zeurt over lange lokken. Psies, gewoon doen.
Ooooh, ik ga dromen straks over Ben en Jerry. Die zijn zooooooooooooooo lekker. Maar ik mag niet meer met ze omgaan van mezelf....
zaterdag 9 augustus 2008 om 23:42
zondag 10 augustus 2008 om 10:52
Nou, maar mijn huisarts geeft niet zomaar een cremetje voor onstoken ogen (het heerst, bij m'n ouders op de camping hadden meerdere kinderen het en LD heeft het op de laatste dag nog even oplopen) 3x per dag met gekookt en afgekoeld water en doekje schoonmaken, daar moet het al beter van worden. Zoniet, dan volgende week maar eens langskomen.
Huisarts is ook met vakantie, dus we konden alleen voor spoed terecht. Ontstoken ogen dus geen spoed, net als niet ingedaalde balletjes. (wat je al niet opvalt, op een naturistencamping )
Lastig van die nachtblindheid, Kjong!
Zijn alle boodschappen nog gelukt? Ook ik ben nog eventjes naar de super geweest voor het hoognodige.... chocopasta enzo
Huisarts is ook met vakantie, dus we konden alleen voor spoed terecht. Ontstoken ogen dus geen spoed, net als niet ingedaalde balletjes. (wat je al niet opvalt, op een naturistencamping )
Lastig van die nachtblindheid, Kjong!
Zijn alle boodschappen nog gelukt? Ook ik ben nog eventjes naar de super geweest voor het hoognodige.... chocopasta enzo
Later is nu
zondag 10 augustus 2008 om 20:28
Jaaaaa jullie zijn er nog! Ik moest een heel eind naar beneden scrollen, kreeg het er benauwd van maar gelukkiggelukkig, we zijn er nog.
Ben weer terug van vakantie en heb ontzettende heimwee naar daar. Naar de zee, hele dag warme zonzeelucht als streling om me heen, kindjes in het zand, kindjes in de zee (Dot dreef met behulp van arm-bandjes en haar eigen spek uren in zee, dobberdedobber, petje op, beetje schommelen en hangen), uren kletsen met daar aanwezige vriendin en haar dochter, iedere avond prachtige zonsondergang kijken met glas wijn in ene hand en hand van mijn geliefde in andere hand, iedere avond eten met de zee klotsend tot zo'n beetje onder onze tafel. Man, ik wil terug.
Wel ontzettend slaaptekort van wijn drinken-kletsen-sterrenkijken-kletsen-vrijen erg laat slapen en vroeg wakkere Dot, die vanaf half zeven iedere dag een medley startte die begon met When the saints come marchin' in en via Lang sallie Leven (GG is 50 geworden) en Ovenwantje in het Bos uitkwam bij Poesje Mauw en Dikkertje Dap, en dat alles op galmsterkte. Zoon en Dochter zijn dit weekend bij de verschillende exen, komende week nog paar dagen bij ons en dan 2 weken met de ander met vakantie, en we hebben dit weekend echt ontzettend sloom gedaan en bijgeslapen (Dot ook, godsglorie en godslof). Ook heel lekker. Ben dus al 48 uur terug voordat ik laptop weer aangezwengeld heb, kan je nagaan.
Moet nog erg bijlezen en zit met schuin oog ook naar de start van Zomergasten te kijken. Is er nog wat gebeurd, kan iemand me een samenvatting doen of zo (lui, lui...)?
Ben weer terug van vakantie en heb ontzettende heimwee naar daar. Naar de zee, hele dag warme zonzeelucht als streling om me heen, kindjes in het zand, kindjes in de zee (Dot dreef met behulp van arm-bandjes en haar eigen spek uren in zee, dobberdedobber, petje op, beetje schommelen en hangen), uren kletsen met daar aanwezige vriendin en haar dochter, iedere avond prachtige zonsondergang kijken met glas wijn in ene hand en hand van mijn geliefde in andere hand, iedere avond eten met de zee klotsend tot zo'n beetje onder onze tafel. Man, ik wil terug.
Wel ontzettend slaaptekort van wijn drinken-kletsen-sterrenkijken-kletsen-vrijen erg laat slapen en vroeg wakkere Dot, die vanaf half zeven iedere dag een medley startte die begon met When the saints come marchin' in en via Lang sallie Leven (GG is 50 geworden) en Ovenwantje in het Bos uitkwam bij Poesje Mauw en Dikkertje Dap, en dat alles op galmsterkte. Zoon en Dochter zijn dit weekend bij de verschillende exen, komende week nog paar dagen bij ons en dan 2 weken met de ander met vakantie, en we hebben dit weekend echt ontzettend sloom gedaan en bijgeslapen (Dot ook, godsglorie en godslof). Ook heel lekker. Ben dus al 48 uur terug voordat ik laptop weer aangezwengeld heb, kan je nagaan.
Moet nog erg bijlezen en zit met schuin oog ook naar de start van Zomergasten te kijken. Is er nog wat gebeurd, kan iemand me een samenvatting doen of zo (lui, lui...)?
zondag 10 augustus 2008 om 20:47
zondag 10 augustus 2008 om 21:04
Kjong, ik wil zo mee. Echt meteen, morgen aan de dag. (En in de tussentijd valt er te drinken; hoe lang ben je eigenlijk nog kinderloos?)
Dot kan heerlijk zingen, het Ovenwantje staat al langer op haar repertoire en ik heb gehuild van het lachen om de Saints (totdat het iedere dag zo walgelijk vroeg voorbij kwam). GG zingt het voor haar, en nu doet ze het dus zelf ook, compleet met hoog-laag tegenzang. Erg hilarisch. Verder heeft ze ontzettende peuterkuren, stampvoetende driftbuien, ze terroriseert Zoon en Dochter als ze de kans krijgt (ik vond de Chipita-Kjongen scene uit het vliegtuig ook erg herkenbaar), het is maar goed dat die andere 2 even kunnen bijkomen zonder haar nadrukkelijke Aanwezigheid.
Dot kan heerlijk zingen, het Ovenwantje staat al langer op haar repertoire en ik heb gehuild van het lachen om de Saints (totdat het iedere dag zo walgelijk vroeg voorbij kwam). GG zingt het voor haar, en nu doet ze het dus zelf ook, compleet met hoog-laag tegenzang. Erg hilarisch. Verder heeft ze ontzettende peuterkuren, stampvoetende driftbuien, ze terroriseert Zoon en Dochter als ze de kans krijgt (ik vond de Chipita-Kjongen scene uit het vliegtuig ook erg herkenbaar), het is maar goed dat die andere 2 even kunnen bijkomen zonder haar nadrukkelijke Aanwezigheid.
