Co-ouderschap bij pubers

24-09-2021 22:45 35 berichten
Hoi allemaal,

Vraagje voor de deskundigen: wij hebben voor-ouderschap over onze pre-puber, een 50/50 regeling.

Ons kind vind het nu allemaal helemaal prima om de ene week hier en de andere week daar te zijn. Maar ik vroeg me af hoe dit wellicht in de toekomst zal gaan, en dus hoe dit bij anderen gaat met oudere kinderen.

Nu snap ik dat elk verhaal weer anders is, maar wie heeft co-ouderschap gehad en of een 50/50 regeling en hoe liep dat toen het kind ouder werd? Is dat zo gebleven tot kind 18 was, of wilde kind zelf wellicht niet meer, of was kind in de praktijk wellicht daar waar het het meest praktisch was voor de plannen van dat moment?

Hoewel ik weinig invloed heb op de reacties wilde ik de toon gewoon luchtig en leuk houden, het is immers maar een hersenspinsel (maarja wel over een beladen onderwerp)
Alle reacties Link kopieren
De kans bestaat dat je kind een bijbaan of verkering krijgt in de buurt van de andere ouder en dan niet meer om de week bij jou wil wonen maar meer tijd bij de andere ouder wil zijn.
Wat zou het voor zo'n kind doen om geen evht thuisgevoel te hebben? Of hebben kinderen die de ene week daar en de andere week hier woont dat niet zo?
Alle reacties Link kopieren
Hier aan de zijlijn zie ik 2 volwassen kinderen (19 en 21) die nog steeds week op en week af volhouden . Ouderlijk huizen liggen 2 km uit elkaar dus te verwaarlozen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb er zelf geen ervaring mee maar hoor van de mensen die ik ken die wel co-ouderschap hadden dat dat idd verwatert in de puberteit. Willen ze ineens toch liever in 1 vast huis zijn en zelf bepalen wanneer ze naar de andere ouder gaan.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Hier ben ik ook benieuwd naar. Ik hoor in m'n omgeving zowel dat het wat verwatert als dat het gewoon week op week af blijft tot de kinderen 18 zijn.
In mijn geval woont mijn ex best afgelegen en hij is nu al bang dat de kinderen later minder zullen komen om die reden.
Alle reacties Link kopieren
Hier 3 pubers die ziek bij mij als hun vader wonen. De oudste is 19.
Hier heeft het inmiddels in allerlei variaties bestaan. Kind is inmiddels 18 en bepaalt zelf wanneer hij waar is, uiteraard in overleg.
Er was een tijd geleden een artikel over de eerste generatie kinderen die met co-ouderschap opgroeiden in de Volkskrant. Het waren allemaal voorbeelden waarbij de ouders op goede voet stonden met elkaar en geen drama’s enzo. De ervaringen waren wisselend, sommigen wilden niet meer met spullen sjouwen. Staat me bij dat een meisje het vervelend vond als een bepaald shirt net bij de andere ouder lag enzo. Een aantal ging wel minder op en neer op den duur.


Denk dat het dit artikel was, maar zit achter een betaalmuur:

https://www.volkskrant.nl/mensen/perman ... ~bba38d4f/
Ik heb zelf ook geen ervaring, maar ik ken mensen met een goede verstandhouding, een 50/50 regeling, maar op een gegeven moment kiest het kind zelf de plek waar hij/zij het liefst en dus vaakst is.
Alle reacties Link kopieren
Het gevaar bij cou-ouderschap bij oudere pubers (die met baantjes en veel zelfstandigheid) is dat ze soms wat tussen wal en schip belanden.
Dat zowel pa als ma niet op ze gerekend hadden met eten of waar ze slapen
Dat is een issue in de vriendenkring van mijn 16jarige
Ze lijken groot, maar hebben wel een basis nodig
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een aantal vrienden gehad die vanaf jongs af aan 50/50 hadden. Zij bleven dat ook doen toen ze puber waren, eigen tot dat ze het huis uit gingen. Ze hadden er geen problemen mee omdat de ouders in hetzelfde dorp woonde. Dat maakt het makkelijk met school, vrienden en bijbaan.
lilalinda schreef:
25-09-2021 07:31
Het gevaar bij cou-ouderschap bij oudere pubers (die met baantjes en veel zelfstandigheid) is dat ze soms wat tussen wal en schip belanden.
Dat zowel pa als ma niet op ze gerekend hadden met eten of waar ze slapen
Dat is een issue in de vriendenkring van mijn 16jarige
Ze lijken groot, maar hebben wel een basis nodig
Ja dat lijkt me in de praktijk ook wat lastig, want ik snap ook als kind niet elke keer gaat bellen: nou ma ik kom nu bij jou eten hoor, maar gewoon wil/komt aanwaaien. Ik zou dat vreselijk vinden als ze zich onwelkom voelt ofzo dus ik denk dan toch maar regelmatig standaard wat extra koken enzo. Al heb ik altijd veels teveel (is m’n Spaanse aard) dus dat komt goed. En slapen moet sowieso altijd kunnen want uiteraard eigen kamer
anoniem_6634a053c30df wijzigde dit bericht op 25-09-2021 08:19
1.97% gewijzigd
Jollie schreef:
24-09-2021 23:02
Wat zou het voor zo'n kind doen om geen evht thuisgevoel te hebben? Of hebben kinderen die de ene week daar en de andere week hier woont dat niet zo?
Ik zou het niet weten, wellicht zijn daar onderzoeken naar gedaan. Ik zie wel een heel gelukkig kind voor wie het normaal is om in 2 huizen te wonen, en ze geeft zelf aan dat ze zich op beide plekken evenveel thuis voelt. We hebben eerder ook wel andere regelingen gehad (waarbij dan 1 huis echt hoofdverblijf was) maar ze gaf zelf aan dat ze dat niet prettig vond, ze miste de andere ouder dan teveel.

En ja heel hard maar wat doe je eraan, tuurlijk kun je proberen om ondanks alles samen te blijven voor je kind maar als je ex de deur uitloopt en niet meer terug wil, dan kun je hem ook moeilijk vastbinden aan bed. Dus ideaal is het nooit maar we hebben een goede verstandhouding en maken er het beste van
Moiren schreef:
25-09-2021 01:04
Hier heeft het inmiddels in allerlei variaties bestaan. Kind is inmiddels 18 en bepaalt zelf wanneer hij waar is, uiteraard in overleg.
Ik denk ook dat dit het waarschijnlijkste scenario is, dat het van alles en nog wat wordt totdat kind het geheel zelf bepaalt. Ben benieuwd hoe snel ze daar al zelf in gaat mengen, zal ook aan je kind liggen natuurlijk. Alles waar ze naartoe gaat ligt redelijk dezelfde afstand van ons beiden, dus we gaan het zien
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het ook heel erg afhangt van de afstand tussen de beide huizen en het mogelijke verschil in regels.

Wanneer de huizen dicht bij elkaar staan, dan is het wisselen wellicht wat minder vervelend (vrienden, baantjes, sport). Ook kan ik me zo voorstellen dat als je in het ene huis bijvoorbeeld veel later uit mag, dat je daar dan liever bent in het weekend.
Alle reacties Link kopieren
Mijn oudste is op haar 19e een half jaar in het buitenland geweest. Toen ze terug kwam had ze voor het eerst ik haar leven ervaren hoe het was om ‘maar een huis’ te hebben, en dat beviel wel. Vanaf dat moment woonde ze bij mij en at bij haar vader op de dagen dat ze daar zou zijn volgens de oude regeling.
Het ligt vooral aan hoe ver de huizen bij elkaar vandaag liggen, dus als de ouders dicht bij elkaar zijn blijven wonen voor de kinderen dan werkt zo'n regeling beter met pubers met een leven, school, sport, bijbanen en liefdes dan bij ouders waar dat niet zo is, zelfs maar 1 stad verder is gewoon te ver omdat fijn en leuk te kunnen plannen en leven voor zo'n puber.

Dan is bijna niet meer te doen en moet je dat ook niet gaan afdwingen, dat is niet goed voor de band hoor.
FeeLucifer01 schreef:
25-09-2021 10:07
Het ligt vooral aan hoe ver de huizen bij elkaar vandaag liggen, dus als de ouders dicht bij elkaar zijn blijven wonen voor de kinderen dan werkt zo'n regeling beter met pubers met een leven, school, sport, bijbanen en liefdes dan bij ouders waar dat niet zo is, zelfs maar 1 stad verder is gewoon te ver omdat fijn en leuk te kunnen plannen en leven voor zo'n puber.

Dan is bijna niet meer te doen en moet je dat ook niet gaan afdwingen, dat is niet goed voor de band hoor.
We wonen in dezelfde stad, maar wel de ene westelijk en ander oostelijk, zo’n 4 km afstand. Dus dat scheelt, en sowieso wil ik straks ook niks afdwingen want ik kan me voorstellen dat het soms gewoon handiger is om meer bij de andere ouder te zijn. Ik denk dat het vanaf de middelbare school maar iig een jaar of 15 sowieso niet werkt om strak 50/50 aan te houden. Dus zolang het niet heel raar loopt laten we haar zelf kiezen hoe het zal gaan. Maar nog ben ik gewoon benieuwd hoe dat er dan uit ziet over een paar jaar.
Dat lijkt me best te doen qua school en baantje en sport van de puber.
Als je nu al rekening houdt met die zaken en de puber zelf, haar of zijn wensen. En je woont niet zo ver van elkaar af, dan het best lang wel goed gaan.
FeeLucifer01 schreef:
25-09-2021 10:38
Dat lijkt me best te doen qua school en baantje en sport van de puber.
Als je nu al rekening houdt met die zaken en de puber zelf, haar of zijn wensen. En je woont niet zo ver van elkaar af, dan het best lang wel goed gaan.
Ja daarom. En ik hoor ook wel van vrienden om ons heen met pubers dat die hun puber soms ook amper zien, terwijl de ouders daar nog samen zijn. Het is sowieso een heel andere tijd met loslaten en alles, gelukkig staan we als beide ouders er wel relaxed in.
Alle reacties Link kopieren
Wij hadden voor onze 3 pubers ook de week op, week af regeling. Ex en ik wonen 10 minuten fietsafstand bij elkaar vandaan, dus ook echt prima te doen.
Is eigenlijk een aantal jaren goed gegaan totdat zoon (toen 17) aangaf dat ie permanent bij pa ging wonen. Trok dat heen en weer pendelen niet echt meer.

Dat was voor mij ff heel hard slikken, ik vond dat uiteraard heel lastig, maar heb 'm wel laten gaan. Hij at hier nog regelmatig en zo heel af en toe (met kerst ofzo) sliep hij hier ook nog wel eens.
Ondertussen wonen zowel hij als m'n oudste dochter zelfstandig. Jongste van 20 woont nog thuis en op haar verzoek is het nu 2 weken op en af. Een week is zo om en dan mag je weer je koffer inpakken. Dus nu doen we het zo.

Ging én gaat heel gemoedelijk zo, wél belangrijk om goed in gesprek te blijven met de kinderen én je ex....
Alle reacties Link kopieren
Desayuno schreef:
25-09-2021 10:51
Ja daarom. En ik hoor ook wel van vrienden om ons heen met pubers dat die hun puber soms ook amper zien, terwijl de ouders daar nog samen zijn. Het is sowieso een heel andere tijd met loslaten en alles, gelukkig staan we als beide ouders er wel relaxed in.
Dit wilde ik net typen. Onze 17 jarige heeft al meer en meer haar eigen leven. Andere bijbaan, vaker naar vrienden. Ik hoor mezelf af en toe roepen "waar ga je nu weer heen?" en dan afhankelijk van het humeur een normaal antwoord of een antwoord in de categorie 'bemoei je met je eigen leven en laat mij met rust'. :)
KamilleT schreef:
25-09-2021 09:40
Mijn oudste is op haar 19e een half jaar in het buitenland geweest. Toen ze terug kwam had ze voor het eerst ik haar leven ervaren hoe het was om ‘maar een huis’ te hebben, en dat beviel wel. Vanaf dat moment woonde ze bij mij en at bij haar vader op de dagen dat ze daar zou zijn volgens de oude regeling.
Je weet niet wat je niet weet, dat idee.

Heb een vriendin met twee zoons, gescheiden sinds de kinderen 2 en 4 waren. Die kinderen, nu tieners, weten ook niet beter, maar het ziet er inderdaad naar uit dat het op den duur toch meer één vaste standplaats gaat worden. Hoewel ze bij vader in een groter en mooier huis wonen, zal dat waarschijnlijk toch bij moeder zijn, die midden in het centrum woont.

Beide ouders hebben ook nog (veel jongere) kinderen met hun nieuwe partners.
Alle reacties Link kopieren
Desayuno schreef:
25-09-2021 08:13
Ja dat lijkt me in de praktijk ook wat lastig, want ik snap ook als kind niet elke keer gaat bellen: nou ma ik kom nu bij jou eten hoor, maar gewoon wil/komt aanwaaien. Ik zou dat vreselijk vinden als ze zich onwelkom voelt ofzo dus ik denk dan toch maar regelmatig standaard wat extra koken enzo. Al heb ik altijd veels teveel (is m’n Spaanse aard) dus dat komt goed. En slapen moet sowieso altijd kunnen want uiteraard eigen kamer
Heb hier an pubers gehad die mee-aten omdat beide ouders plannen bleken te hebben
En laatst eentje die bij ma was, maar ma was het weekend naar de nieuwe verkering. Zat meiske toch alleen 's nachts

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven