Kinderen
alle pijlers
Commentaar omdat ik geen kinderen wil...
dinsdag 20 april 2010 om 13:27
Nooit verwacht dat ik iets op de kinderpijler zou plaatsen, maar nu is het toch zo.
Hier het volgende: Ik heb geen kinderwens en mijn vriend denkt er net zo over. Mooi toch?
Maar waarom moet de rest van de wereld dan commentaar geven? Mijn baas zegt: "Ach, later als jullie wat ouder zijn dan komt dat wel."
Uhm?! Ik word volgende week 26 en mijn vriend is 28… Alsof we daar dan nog niet serieus over na hebben kunnen denken? Alsof we te jong en onvolwassen zijn?
Vriendinnen zeggen: "Maar dan word je ook nooit oma!"…. Ja? Moet ik daar nú al over nadenken?
Mijn moeder en zus vinden het niet cool dat ik geen kinderen wil en die proberen het ook weg te wuiven met opmerkingen van: "Ach, ooit krijg jij wel kinderen."
Is het dan zo gek om bewust niet te kiezen voor kinderen? Mijn redenen om geen kinderen te willen zijn ook duidelijk en daaruit blijkt dat ik er goed over na heb gedacht.
Ik word daar zo moe van, mensen die zeggen: "Ach, dat komt wel." Alsof ik nog een onbezonnen kind ben, die dat zomaar roept om aandacht te trekken.
Vreselijk vind ik dat…
Zijn er meer mensen die hun duidelijk niet-kinderwens kenbaar hebben gemaakt en ook zulke opmerkingen kregen?
Gewoon maar niet meer over praten dan?
Hm, misschien hoort dit helemaal niet thuis op de kinderpijler bedenk ik me nu.. Daar komen eerder toch mensen die juist wél kinderen willen.
Dan maar op 'overig'.
Groetjes Thila
Hier het volgende: Ik heb geen kinderwens en mijn vriend denkt er net zo over. Mooi toch?
Maar waarom moet de rest van de wereld dan commentaar geven? Mijn baas zegt: "Ach, later als jullie wat ouder zijn dan komt dat wel."
Uhm?! Ik word volgende week 26 en mijn vriend is 28… Alsof we daar dan nog niet serieus over na hebben kunnen denken? Alsof we te jong en onvolwassen zijn?
Vriendinnen zeggen: "Maar dan word je ook nooit oma!"…. Ja? Moet ik daar nú al over nadenken?
Mijn moeder en zus vinden het niet cool dat ik geen kinderen wil en die proberen het ook weg te wuiven met opmerkingen van: "Ach, ooit krijg jij wel kinderen."
Is het dan zo gek om bewust niet te kiezen voor kinderen? Mijn redenen om geen kinderen te willen zijn ook duidelijk en daaruit blijkt dat ik er goed over na heb gedacht.
Ik word daar zo moe van, mensen die zeggen: "Ach, dat komt wel." Alsof ik nog een onbezonnen kind ben, die dat zomaar roept om aandacht te trekken.
Vreselijk vind ik dat…
Zijn er meer mensen die hun duidelijk niet-kinderwens kenbaar hebben gemaakt en ook zulke opmerkingen kregen?
Gewoon maar niet meer over praten dan?
Hm, misschien hoort dit helemaal niet thuis op de kinderpijler bedenk ik me nu.. Daar komen eerder toch mensen die juist wél kinderen willen.
Dan maar op 'overig'.
Groetjes Thila
dinsdag 20 april 2010 om 18:44
Misschien moet je een enorm betoog voorbereiden. Over keuzes, hoe mensen keuzes maken, waar je door wordt beinvloed, enz enz, eindigend met dat jij/jullie dus daarom geen kinderen willen. Zorg dat je tenminste een kwartier aan het praten bent, dan denken ze een volgende keer wel een keer extra na voordat ze je vragen wanneer jullie nou eens...
Wij hebben het jarenlang echt niet geweten. En ik heb in mijn naiviteit dus ook wel eens aan een hele blije zwangere kennis gevraagd waarom zij dan zo zeker wisten dat ze wel kinderen wilden hebben. Nou jaaaaa, dat was toch een rare vraag. Dat weet je immers gewoon...
Hmm, ben nu zwanger van de eerste en we hadden het er afgelopen weekend nog over dat het nog steeds voelt als iets voor "later als we groot zijn". We zijn er heel blij mee hoor, maar ook nuchter en we zien wel hoe het gaat worden. Ik maakte laatst de opmerking dat ik ook alvast een paar rollen behang ga kopen omdat ik het kind daar later vast regelmatig achter wil plakken. Dat valt niet bij iedereen goed
Wij hebben het jarenlang echt niet geweten. En ik heb in mijn naiviteit dus ook wel eens aan een hele blije zwangere kennis gevraagd waarom zij dan zo zeker wisten dat ze wel kinderen wilden hebben. Nou jaaaaa, dat was toch een rare vraag. Dat weet je immers gewoon...
Hmm, ben nu zwanger van de eerste en we hadden het er afgelopen weekend nog over dat het nog steeds voelt als iets voor "later als we groot zijn". We zijn er heel blij mee hoor, maar ook nuchter en we zien wel hoe het gaat worden. Ik maakte laatst de opmerking dat ik ook alvast een paar rollen behang ga kopen omdat ik het kind daar later vast regelmatig achter wil plakken. Dat valt niet bij iedereen goed
woensdag 21 april 2010 om 11:15
Hier nog een bewust kinderloze of beter nog, kindervrije. Nu we 40 en 42 zijn weten de mensen in onze omgeving wel dat we echt geen kinderen willen. Maar voorheen kregen we vaak opmerkingen die hier ook al voorbij zijn gekomen.
Het voelde alsof men dacht dat we er niet goed over nagedacht hadden, terwijl ik denk dat kindervrijen er juist meer over nagedacht hebben.
Het leek af en toe wel of we niet serieus werden genomen, maar de aanhouder wint, het is nu duidelijk dat het niet gaat gebeuren.
Grappig detail is wel dat ik kinderen heel erg leuk vind, ik wil ze alleen zelf niet. Ik wil niet de verantwoordelijkheid voor iemands leven. Dat zorgde ook nog wel eens voor onduidelijkheid. Als ik dan met kindjes aan het knuffelen en spelen was kreeg ik de opmerking of ik het wel zeker wist.....
Het voelde alsof men dacht dat we er niet goed over nagedacht hadden, terwijl ik denk dat kindervrijen er juist meer over nagedacht hebben.
Het leek af en toe wel of we niet serieus werden genomen, maar de aanhouder wint, het is nu duidelijk dat het niet gaat gebeuren.
Grappig detail is wel dat ik kinderen heel erg leuk vind, ik wil ze alleen zelf niet. Ik wil niet de verantwoordelijkheid voor iemands leven. Dat zorgde ook nog wel eens voor onduidelijkheid. Als ik dan met kindjes aan het knuffelen en spelen was kreeg ik de opmerking of ik het wel zeker wist.....
woensdag 21 april 2010 om 11:36
Ik heb als bewust kinderloze ook het tegenovergestelde: Dat ik niet zo goed begrijp dat je vrijwillig aan kinderen begint.
Ondertussen ben ik 36 en weet ik dat mijn beslissing voor mij de juiste is en dat telt het zwaarste. Eerst riep ik overal tegen iedereen hoe vreselijk ik kinderen vond en hoe blij ik was dat het me bespaard bleef. Nu houd ik me maar een beetje op de vlakte. Als een kapster ofzo er over begint, dan ga ik er niet serieus op in, maar wuif ik het een beetje weg. Geen zin om een discussie aan te gaan die je toch niet kunt winnen.
Mijn ouders weten niet eens dat ik gesteriliseerd ben, want die zouden het ook niet begrijpen. Mijn moeder heeft ook wel eens gezegd "Wat nou als je later spijt krijgt...?" Ja, wat als ik zo stom zou zijn om me door iemand anders over te laten halen om een kind te krijgen, daar zou ik pas spijt van krijgen. Je kunt volgens mij alleen gelukkig worden van een kind als het een intrinsieke wens is om er eentje te krijgen.
Ondertussen ben ik 36 en weet ik dat mijn beslissing voor mij de juiste is en dat telt het zwaarste. Eerst riep ik overal tegen iedereen hoe vreselijk ik kinderen vond en hoe blij ik was dat het me bespaard bleef. Nu houd ik me maar een beetje op de vlakte. Als een kapster ofzo er over begint, dan ga ik er niet serieus op in, maar wuif ik het een beetje weg. Geen zin om een discussie aan te gaan die je toch niet kunt winnen.
Mijn ouders weten niet eens dat ik gesteriliseerd ben, want die zouden het ook niet begrijpen. Mijn moeder heeft ook wel eens gezegd "Wat nou als je later spijt krijgt...?" Ja, wat als ik zo stom zou zijn om me door iemand anders over te laten halen om een kind te krijgen, daar zou ik pas spijt van krijgen. Je kunt volgens mij alleen gelukkig worden van een kind als het een intrinsieke wens is om er eentje te krijgen.
woensdag 21 april 2010 om 11:54
Ik ben bijna 36 en krijg ook nog steeds regelmatig de vraag of ik geen kinderen wil(vriend en ik zijn al zowat 20 jaar samen,denken mensen nu echt dat we dan niet al lang geleden begonnen waren om proberen kinderen te krijgen denk ik dan).
Schoonouders hebben altijd gezegd ""begin er maar niet aan"" tot zwager en schoonzusje een kind kregen en nu komen er af en toe hints van ""het kan nog steeds""......
Ik moet er echt niet aan denken...
En misschien krijg ik later wel spijt,geen idee maar liever spijt van een kind wat ik niet heb dan van een kind wat ik wel heb denk ik dan maar....
Schoonouders hebben altijd gezegd ""begin er maar niet aan"" tot zwager en schoonzusje een kind kregen en nu komen er af en toe hints van ""het kan nog steeds""......
Ik moet er echt niet aan denken...
En misschien krijg ik later wel spijt,geen idee maar liever spijt van een kind wat ik niet heb dan van een kind wat ik wel heb denk ik dan maar....
woensdag 21 april 2010 om 12:15
Commentaar op zo ongeveer alle keuzes die je in je leven maakt, dat krijgt toch iedereen....
Het is (bij mij) vaak wel afhankelijk van het onderwerp en degene die het commentaar levert hoe hard het aankomt. Dat de kapster mijn 24-urige werkweek te veel/weinig vindt interesseert me helemaal niets. Dat mijn schoonmoeder er een mening over heeft irriteert al snel.
Dat je moeder en zusje het jammer vinden dat ze geen oma en tante gaan worden dat mogen ze vinden en zouden ze van mij ook best eens mogen zeggen. Maar blijven herhalen is irritant en leidt nergens toe, dat kan je hen dan weer meegeven.
Sterkte met de bemoeizucht!
Het is (bij mij) vaak wel afhankelijk van het onderwerp en degene die het commentaar levert hoe hard het aankomt. Dat de kapster mijn 24-urige werkweek te veel/weinig vindt interesseert me helemaal niets. Dat mijn schoonmoeder er een mening over heeft irriteert al snel.
Dat je moeder en zusje het jammer vinden dat ze geen oma en tante gaan worden dat mogen ze vinden en zouden ze van mij ook best eens mogen zeggen. Maar blijven herhalen is irritant en leidt nergens toe, dat kan je hen dan weer meegeven.
Sterkte met de bemoeizucht!
woensdag 21 april 2010 om 13:32
Dat is een mooie ja, liever spijt van geen kinderen, dan spijt van wel kinderen.
Ik denk dat ik er uiteindelijk ook spijt van zou krijgen, ik wil mijn leven niet laten draaien om een kind. De verantwoordelijkheid hebben die ik volgens mij niet eens aankan. Ik zou gek worden van bezorgdheid en me continu afvragen of ik het allemaal wel goed doe.
Nou, mij niet gezien hoor!
Bovendien ben ik afgelopen jaar begonnen met de deeltijdstudie journalistiek. Als ik klaar ben, ben ik 29. Dan heb ik nog jaaaaren nodig om carriere te maken en veel van de wereld te zien. Ik kan daar echt geen kind bij gebruiken.
Mijn ouders en zus mógen het zeggen ja, maar niet op de manier van: "Ach, jij krijgt tóch wel kinderen"
Hoezo?! Beslissen jullie dat?
Lollig detail is wel dat ik er gisterenavond toen ik thuis kwam achter kwam dat ik mijn pil was vergeten... :/ Niet zo slim van Thila. Dus even goed opletten de komende tijd.
Ik denk dat ik er uiteindelijk ook spijt van zou krijgen, ik wil mijn leven niet laten draaien om een kind. De verantwoordelijkheid hebben die ik volgens mij niet eens aankan. Ik zou gek worden van bezorgdheid en me continu afvragen of ik het allemaal wel goed doe.
Nou, mij niet gezien hoor!
Bovendien ben ik afgelopen jaar begonnen met de deeltijdstudie journalistiek. Als ik klaar ben, ben ik 29. Dan heb ik nog jaaaaren nodig om carriere te maken en veel van de wereld te zien. Ik kan daar echt geen kind bij gebruiken.
Mijn ouders en zus mógen het zeggen ja, maar niet op de manier van: "Ach, jij krijgt tóch wel kinderen"
Hoezo?! Beslissen jullie dat?
Lollig detail is wel dat ik er gisterenavond toen ik thuis kwam achter kwam dat ik mijn pil was vergeten... :/ Niet zo slim van Thila. Dus even goed opletten de komende tijd.
woensdag 21 april 2010 om 13:47
Snap ik helemaal Thila!
Ik heb dan wel kinderen (en dat wilde ik graag gelukkig), maar ben ook met name allergisch voor bepaalde reacties en meningen die ik van moeder, zus, schoonmoeder en schoonzus krijg.
Weet overigens dat de bemoeizucht veeeeel erger wordt als je een kind hebt/dreigt te krijgen. Iedereen weet ineens precies wat goed is voor jou en voor het kind, pfffff.
Ik heb dan wel kinderen (en dat wilde ik graag gelukkig), maar ben ook met name allergisch voor bepaalde reacties en meningen die ik van moeder, zus, schoonmoeder en schoonzus krijg.
Weet overigens dat de bemoeizucht veeeeel erger wordt als je een kind hebt/dreigt te krijgen. Iedereen weet ineens precies wat goed is voor jou en voor het kind, pfffff.
woensdag 21 april 2010 om 13:48
Precies Branca, ik denk wel eens dat er veel mensen zijn die toch spijt hebben van hun beslissing om kinderen te nemen..... En dat is voor niemand goed, in het speciaal voor het kind in kwestie niet.
Thila, gewoon een mirena nemen, hoef je nergens meer over na te denken
Ik werk al jaren parttime, maar dat begrijpen mensen ook niet omdat ik geen kinderen heb. Als je kinderen hebt is het doodnormaal om parttime te werken, maar als je geen kinderen hebt moet je maar fulltime werken?
En als er dan al eens wat uitloopt op het werk, dan gaat men er blindelings van uit dat ik op mijn parttime dag wel langer blijf. Ik heb immers toch geen kinderen om uit school te halen..........
Thila, gewoon een mirena nemen, hoef je nergens meer over na te denken
Ik werk al jaren parttime, maar dat begrijpen mensen ook niet omdat ik geen kinderen heb. Als je kinderen hebt is het doodnormaal om parttime te werken, maar als je geen kinderen hebt moet je maar fulltime werken?
En als er dan al eens wat uitloopt op het werk, dan gaat men er blindelings van uit dat ik op mijn parttime dag wel langer blijf. Ik heb immers toch geen kinderen om uit school te halen..........
woensdag 21 april 2010 om 13:50
Thila...wat jij in jouw eerste alinea beschrijft vind ik zó vreselijk herkenbaar!!!! En die uitspraak over spijt is inderdaad een mooie, daar ga ik even verder over nadenken.
Wat kun je echt spijt hebben van kinderen, als je ze eenmaal hebt?
Oeh...die pil vergeet ik ook wel eens. Stom, want als ik per ongeluk zwanger zou worden zou ik echt helemaal gek worden volgens mij.
Wat kun je echt spijt hebben van kinderen, als je ze eenmaal hebt?
Oeh...die pil vergeet ik ook wel eens. Stom, want als ik per ongeluk zwanger zou worden zou ik echt helemaal gek worden volgens mij.
woensdag 21 april 2010 om 14:00
Ik werkte ook al parttime voordat ik kinderen had, heerlijk! Herkenbaar dat dat vaak niet begrepen wordt.
Nu met kinderen ben ik terug gegaan naar 24 uur en dat vindt de 1 te veel, de ander te weinig, het is nooit goed.
Ik ben wel eens iemand tegen gekomen die spijt had van haar kind. Vreselijk voor haar, maar nog veel erger voor het kind...
En Mittens, zekerheden krijg je over het algemeen niet in het leven. Het blijft je eigen keuze.
Persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat je niet van je eigen kind houdt en je er niet blij mee bent als het per ongeluk toch komt. Maar reeel gezien komt dat wel voor. En ik ben de eerste om toe te geven dat een kind je leven flink op zijn kop zet.
Nu met kinderen ben ik terug gegaan naar 24 uur en dat vindt de 1 te veel, de ander te weinig, het is nooit goed.
Ik ben wel eens iemand tegen gekomen die spijt had van haar kind. Vreselijk voor haar, maar nog veel erger voor het kind...
En Mittens, zekerheden krijg je over het algemeen niet in het leven. Het blijft je eigen keuze.
Persoonlijk kan ik me niet voorstellen dat je niet van je eigen kind houdt en je er niet blij mee bent als het per ongeluk toch komt. Maar reeel gezien komt dat wel voor. En ik ben de eerste om toe te geven dat een kind je leven flink op zijn kop zet.
woensdag 21 april 2010 om 14:14
quote:Mittens schreef op 21 april 2010 @ 14:09:
Nee, zekerheden krijg je niet en de enige die er iets over kan beslissen ben je zelf.
Maar daarom ben ik de laatste tijd steeds meer bezig met de vraag "wanneer weet je het zeker". En daar zal ook wel nooit een antwoord komen denk ik...
Ik wist het een paar jaar geleden zeker. We riepen al jaren dat we geen kinderen wilden, maar door overgeven en diarree was er op een bepaald moment een kans dat ik zwanger zou kunnen zijn. De dokter adviseerde om na een paar dagen een test te doen. In die paar dagen kreeg ik van veel mensen te horen dat ik waarschijnlijk teleurgesteld zou zijn als ik niet zwanger was, of blij als ik wel zwanger was. Ik werd helemaal gek! Zou mijn eigen idee van geen kinderen willen dan niet oprecht zijn en het oergevoel in mij ineens de overhand krijgen?
Gelukkig bleek ik niet zwanger te zijn, en we waren allebei opgelucht en blij. Een mooiere bevestiging van wat we eigenlijk al wisten konden we niet krijgen. Dus ik weet het nu heel zeker
Nee, zekerheden krijg je niet en de enige die er iets over kan beslissen ben je zelf.
Maar daarom ben ik de laatste tijd steeds meer bezig met de vraag "wanneer weet je het zeker". En daar zal ook wel nooit een antwoord komen denk ik...
Ik wist het een paar jaar geleden zeker. We riepen al jaren dat we geen kinderen wilden, maar door overgeven en diarree was er op een bepaald moment een kans dat ik zwanger zou kunnen zijn. De dokter adviseerde om na een paar dagen een test te doen. In die paar dagen kreeg ik van veel mensen te horen dat ik waarschijnlijk teleurgesteld zou zijn als ik niet zwanger was, of blij als ik wel zwanger was. Ik werd helemaal gek! Zou mijn eigen idee van geen kinderen willen dan niet oprecht zijn en het oergevoel in mij ineens de overhand krijgen?
Gelukkig bleek ik niet zwanger te zijn, en we waren allebei opgelucht en blij. Een mooiere bevestiging van wat we eigenlijk al wisten konden we niet krijgen. Dus ik weet het nu heel zeker
woensdag 21 april 2010 om 14:17
Zelfs met een kind ben je niet 'vervelende opmerkingen-loos'
Dus dat is ook geen rede om ze wel te nemen
Waarom heb je er maar 1?
Was je nog van plan een 2de erbij te nemen?
Gezellig joh, nog een broertje of zusje erbij...
Mijn zoon is 10! Ik moet er niet aan denken om weer opnieuw te beginnen.
Bij mij is het omgedraaid, wilde ik vroeger veel kinderen en in even getalen, ben ik nu blij dat het er maar 1 is.
Ik ben helemaal geen baby-liefhebster.
Voor de vorm een blik in de kinderwagen van een kennis, een paar minuutjes vasthouden misschien, maar dan heb ik het wel gehad.
Nee, geen spijt absoluut niet, ik zou de ervaring niet gemist willen hebben, maar 1 keer is genoeg.
Dus dat is ook geen rede om ze wel te nemen
Waarom heb je er maar 1?
Was je nog van plan een 2de erbij te nemen?
Gezellig joh, nog een broertje of zusje erbij...
Mijn zoon is 10! Ik moet er niet aan denken om weer opnieuw te beginnen.
Bij mij is het omgedraaid, wilde ik vroeger veel kinderen en in even getalen, ben ik nu blij dat het er maar 1 is.
Ik ben helemaal geen baby-liefhebster.
Voor de vorm een blik in de kinderwagen van een kennis, een paar minuutjes vasthouden misschien, maar dan heb ik het wel gehad.
Nee, geen spijt absoluut niet, ik zou de ervaring niet gemist willen hebben, maar 1 keer is genoeg.
woensdag 21 april 2010 om 14:20
Dat is zeker een goede 'test' geweest Mevrouwtjepoes, alleen niet zo makkelijk toepasbaar voor als je er nog niet helemaal over uit bent!
Wel herkenbaar de andere kant op. Van mijn tweede was ik ongepland veel eerder zwanger dan we van plan waren. Spannende test en ik was me toch blij dat ie positief was. Voor mij ook DE bevestiging dat ik er ondanks nog niet de bedoeling wel 'aan toe' was.
Wel herkenbaar de andere kant op. Van mijn tweede was ik ongepland veel eerder zwanger dan we van plan waren. Spannende test en ik was me toch blij dat ie positief was. Voor mij ook DE bevestiging dat ik er ondanks nog niet de bedoeling wel 'aan toe' was.
woensdag 21 april 2010 om 15:04
quote:deb83 schreef op 20 april 2010 @ 15:28:
[...]
Dat scheelt idd ook! In een mannen gezelschap wordt er veel sneller genoegen genomen met een gewone 'nee' zonder uitleg. Een van mijn mannelijke informatica-nerd-vrienden dacht een tijdje na nadat ik hem geantwoord had dat ik niet van plan was zwanger te worden (nadat hij daarnaar informeerde) en vroeg toen: "maar hoe ga je dat dan doen? Gaan jullie dan adopteren?" Het idee dat je ook zonder kind zou kunnen was nog nooit in hem op gekomen blijkbaar.
[...]
Dat scheelt idd ook! In een mannen gezelschap wordt er veel sneller genoegen genomen met een gewone 'nee' zonder uitleg. Een van mijn mannelijke informatica-nerd-vrienden dacht een tijdje na nadat ik hem geantwoord had dat ik niet van plan was zwanger te worden (nadat hij daarnaar informeerde) en vroeg toen: "maar hoe ga je dat dan doen? Gaan jullie dan adopteren?" Het idee dat je ook zonder kind zou kunnen was nog nooit in hem op gekomen blijkbaar.