Kinderen
alle pijlers
Commentaar omdat ik geen kinderen wil...
dinsdag 20 april 2010 om 13:27
Nooit verwacht dat ik iets op de kinderpijler zou plaatsen, maar nu is het toch zo.
Hier het volgende: Ik heb geen kinderwens en mijn vriend denkt er net zo over. Mooi toch?
Maar waarom moet de rest van de wereld dan commentaar geven? Mijn baas zegt: "Ach, later als jullie wat ouder zijn dan komt dat wel."
Uhm?! Ik word volgende week 26 en mijn vriend is 28… Alsof we daar dan nog niet serieus over na hebben kunnen denken? Alsof we te jong en onvolwassen zijn?
Vriendinnen zeggen: "Maar dan word je ook nooit oma!"…. Ja? Moet ik daar nú al over nadenken?
Mijn moeder en zus vinden het niet cool dat ik geen kinderen wil en die proberen het ook weg te wuiven met opmerkingen van: "Ach, ooit krijg jij wel kinderen."
Is het dan zo gek om bewust niet te kiezen voor kinderen? Mijn redenen om geen kinderen te willen zijn ook duidelijk en daaruit blijkt dat ik er goed over na heb gedacht.
Ik word daar zo moe van, mensen die zeggen: "Ach, dat komt wel." Alsof ik nog een onbezonnen kind ben, die dat zomaar roept om aandacht te trekken.
Vreselijk vind ik dat…
Zijn er meer mensen die hun duidelijk niet-kinderwens kenbaar hebben gemaakt en ook zulke opmerkingen kregen?
Gewoon maar niet meer over praten dan?
Hm, misschien hoort dit helemaal niet thuis op de kinderpijler bedenk ik me nu.. Daar komen eerder toch mensen die juist wél kinderen willen.
Dan maar op 'overig'.
Groetjes Thila
Hier het volgende: Ik heb geen kinderwens en mijn vriend denkt er net zo over. Mooi toch?
Maar waarom moet de rest van de wereld dan commentaar geven? Mijn baas zegt: "Ach, later als jullie wat ouder zijn dan komt dat wel."
Uhm?! Ik word volgende week 26 en mijn vriend is 28… Alsof we daar dan nog niet serieus over na hebben kunnen denken? Alsof we te jong en onvolwassen zijn?
Vriendinnen zeggen: "Maar dan word je ook nooit oma!"…. Ja? Moet ik daar nú al over nadenken?
Mijn moeder en zus vinden het niet cool dat ik geen kinderen wil en die proberen het ook weg te wuiven met opmerkingen van: "Ach, ooit krijg jij wel kinderen."
Is het dan zo gek om bewust niet te kiezen voor kinderen? Mijn redenen om geen kinderen te willen zijn ook duidelijk en daaruit blijkt dat ik er goed over na heb gedacht.
Ik word daar zo moe van, mensen die zeggen: "Ach, dat komt wel." Alsof ik nog een onbezonnen kind ben, die dat zomaar roept om aandacht te trekken.
Vreselijk vind ik dat…
Zijn er meer mensen die hun duidelijk niet-kinderwens kenbaar hebben gemaakt en ook zulke opmerkingen kregen?
Gewoon maar niet meer over praten dan?
Hm, misschien hoort dit helemaal niet thuis op de kinderpijler bedenk ik me nu.. Daar komen eerder toch mensen die juist wél kinderen willen.
Dan maar op 'overig'.
Groetjes Thila
woensdag 21 april 2010 om 15:22
Nou inderdaad, ik was niet voorbereid op zo'n merkwaardige gedachtegang . Hij waarschijnlijk ook niet, hij keek best raar toen ik zei dat ik ook niet wilde adopteren, want daar krijg je kinderen van. Het was verder geen oordeel, hij vond het ook niet slecht (of goed of wat dan ook) het was alleen nog nooit eerder in het opgekomen dat wel of geen kinderen een keuze zou kunnen zijn.quote:koko67 schreef op 20 april 2010 @ 17:13:
Op dit moment vind ik dat je groot gelijk hebt. Ik kan de mijne nu wel door het toilet spoelen. Maar dat mag niet he?Dat mag inderdaad niet want daar krijg je verstoppingen van!
Op dit moment vind ik dat je groot gelijk hebt. Ik kan de mijne nu wel door het toilet spoelen. Maar dat mag niet he?Dat mag inderdaad niet want daar krijg je verstoppingen van!
anoniem_68995 wijzigde dit bericht op 21-04-2010 15:23
Reden: taal
Reden: taal
% gewijzigd
woensdag 21 april 2010 om 15:27
quote:Toby_or_not_Toby schreef op 21 april 2010 @ 15:04:
[...]
Een van mijn mannelijke informatica-nerd-vrienden dacht een tijdje na nadat ik hem geantwoord had dat ik niet van plan was zwanger te worden (nadat hij daarnaar informeerde) en vroeg toen: "maar hoe ga je dat dan doen? Gaan jullie dan adopteren?" Het idee dat je ook zonder kind zou kunnen was nog nooit in hem op gekomen blijkbaar.
Hahaha, das grappig.
Ik vraag me altijd af trouwens als mensen kinderen willen wíens kinderen ze dan willen hebben. Ik bedoel, wat hebben ze voor ogen? Als je een hondje wil ga je nog lekker shoppen en kijken welke je aanspreekt. Hier heb je niet eens wat te zeggen over het geslacht! Laat staan over het karakter, gezondheid, uiterlijk en iq. Dus wat neem je eigenlijk?
Zoveel te meer ik erover nadenk, zoveel te gekker vind ik het eigenlijk, kinderen willen.
[...]
Een van mijn mannelijke informatica-nerd-vrienden dacht een tijdje na nadat ik hem geantwoord had dat ik niet van plan was zwanger te worden (nadat hij daarnaar informeerde) en vroeg toen: "maar hoe ga je dat dan doen? Gaan jullie dan adopteren?" Het idee dat je ook zonder kind zou kunnen was nog nooit in hem op gekomen blijkbaar.
Hahaha, das grappig.
Ik vraag me altijd af trouwens als mensen kinderen willen wíens kinderen ze dan willen hebben. Ik bedoel, wat hebben ze voor ogen? Als je een hondje wil ga je nog lekker shoppen en kijken welke je aanspreekt. Hier heb je niet eens wat te zeggen over het geslacht! Laat staan over het karakter, gezondheid, uiterlijk en iq. Dus wat neem je eigenlijk?
Zoveel te meer ik erover nadenk, zoveel te gekker vind ik het eigenlijk, kinderen willen.
woensdag 21 april 2010 om 15:37
quote:Evidenza schreef op 21 april 2010 @ 15:27:
[...]
Hahaha, das grappig.
Ik vraag me altijd af trouwens als mensen kinderen willen wíens kinderen ze dan willen hebben. Ik bedoel, wat hebben ze voor ogen? Als je een hondje wil ga je nog lekker shoppen en kijken welke je aanspreekt. Hier heb je niet eens wat te zeggen over het geslacht! Laat staan over het karakter, gezondheid, uiterlijk en iq. Dus wat neem je eigenlijk?
Zoveel te meer ik erover nadenk, zoveel te gekker vind ik het eigenlijk, kinderen willen.
Dát is het juist, het idee om samen met je liefde een kind op de wereld te zetten, van allebei iets en uiteindelijk een eigen persoon.
Juist de nieuwsgierigheid van wat een combinatie van jullie 2 gaat worden is zo leuk.
[...]
Hahaha, das grappig.
Ik vraag me altijd af trouwens als mensen kinderen willen wíens kinderen ze dan willen hebben. Ik bedoel, wat hebben ze voor ogen? Als je een hondje wil ga je nog lekker shoppen en kijken welke je aanspreekt. Hier heb je niet eens wat te zeggen over het geslacht! Laat staan over het karakter, gezondheid, uiterlijk en iq. Dus wat neem je eigenlijk?
Zoveel te meer ik erover nadenk, zoveel te gekker vind ik het eigenlijk, kinderen willen.
Dát is het juist, het idee om samen met je liefde een kind op de wereld te zetten, van allebei iets en uiteindelijk een eigen persoon.
Juist de nieuwsgierigheid van wat een combinatie van jullie 2 gaat worden is zo leuk.
woensdag 21 april 2010 om 15:43
quote:schuddebuikje schreef op 21 april 2010 @ 15:37:
[...]
Dát is het juist, het idee om samen met je liefde een kind op de wereld te zetten, van allebei iets en uiteindelijk een eigen persoon.
Juist de nieuwsgierigheid van wat een combinatie van jullie 2 gaat worden is zo leuk.
En wat nou als het sprekend Ome Arie is van moederskant links? Oeh nee, mij een veel te groot risico.
[...]
Dát is het juist, het idee om samen met je liefde een kind op de wereld te zetten, van allebei iets en uiteindelijk een eigen persoon.
Juist de nieuwsgierigheid van wat een combinatie van jullie 2 gaat worden is zo leuk.
En wat nou als het sprekend Ome Arie is van moederskant links? Oeh nee, mij een veel te groot risico.
woensdag 21 april 2010 om 15:43
@ Thila...ja, misschien heb je ook wel gelijk over dat spijt hebben, er zijn veel te veel verwaarloosde kinderen. Diep triest...
@ MP...ik zou ook graag een soort "teken" willen krijgen. Klinkt heel zweverig, zo ben en bedoel ik het niet. Maar meer om het dus zeker te weten. De vraag is natuurlijk ook waaróm ik het zo graag zo zeker wil weten. Maar dat weet ik nog niet...
@ Schuddebuikje...maar als je ziet hoe vaak het "mis" gaat is dat juist ook wel weer heel eng...en iets dat mij persoonlijk in ieder geval tegenhoudt.
Mis klinkt misschien heel onaardig, maar zo bedoel ik het niet. Ik bedoel meer dat je om welke reden dan ook heel veel zorgen kunt hebben, of een ontspoord kind, ofweetikwat...
@ MP...ik zou ook graag een soort "teken" willen krijgen. Klinkt heel zweverig, zo ben en bedoel ik het niet. Maar meer om het dus zeker te weten. De vraag is natuurlijk ook waaróm ik het zo graag zo zeker wil weten. Maar dat weet ik nog niet...
@ Schuddebuikje...maar als je ziet hoe vaak het "mis" gaat is dat juist ook wel weer heel eng...en iets dat mij persoonlijk in ieder geval tegenhoudt.
Mis klinkt misschien heel onaardig, maar zo bedoel ik het niet. Ik bedoel meer dat je om welke reden dan ook heel veel zorgen kunt hebben, of een ontspoord kind, ofweetikwat...
woensdag 21 april 2010 om 15:48
quote:schuddebuikje schreef op 21 april 2010 @ 15:37:
[...]
Dát is het juist, het idee om samen met je liefde een kind op de wereld te zetten, van allebei iets en uiteindelijk een eigen persoon.
Juist de nieuwsgierigheid van wat een combinatie van jullie 2 gaat worden is zo leuk. Niet voor al die vrouwen die perse een kind willen, desnoods alleen. (toch?)
[...]
Dát is het juist, het idee om samen met je liefde een kind op de wereld te zetten, van allebei iets en uiteindelijk een eigen persoon.
Juist de nieuwsgierigheid van wat een combinatie van jullie 2 gaat worden is zo leuk. Niet voor al die vrouwen die perse een kind willen, desnoods alleen. (toch?)
woensdag 21 april 2010 om 15:54
Wat ik hier al eerder schreef, ik ben er wel uit dat ik nú geen kind wil (ben 32) en mijn partner denkt er ook zo over, maar ik zeg nog geen 'nooit'. Als ik denk aan de keren dat ik dacht 'nee' tegenover de 'ja's' zet, hebben de 'nee's' duidelijk de overhand! Toch ben ik soms wel eens somber en denk ik dat ik eenzaam zal worden door mijn beslissing...
Ik vind het namelijk zo jammer dat er NIEMAND in mijn directe omgeving ook zo over denkt. Een gelijkgestemde in dit soort situaties kan zo fijn zijn... Serieus, er zijn in de afgelopen 2 jaar in die omgeving 37 kinderen geboren (dan heb ik het over collega's, vriendinnen, kennissen, familie)!
Welgeteld 1 stel. Maar die willen heel graag reizen en carrière blijven maken. En zo zit het bij mij ook niet. Heb niet het gevoel: ik moet eerst nog heel veel doen en dán ben ik er klaar voor. Hoe is dat bij jullie? Is het uitstellen?
Ik vind het namelijk zo jammer dat er NIEMAND in mijn directe omgeving ook zo over denkt. Een gelijkgestemde in dit soort situaties kan zo fijn zijn... Serieus, er zijn in de afgelopen 2 jaar in die omgeving 37 kinderen geboren (dan heb ik het over collega's, vriendinnen, kennissen, familie)!
Welgeteld 1 stel. Maar die willen heel graag reizen en carrière blijven maken. En zo zit het bij mij ook niet. Heb niet het gevoel: ik moet eerst nog heel veel doen en dán ben ik er klaar voor. Hoe is dat bij jullie? Is het uitstellen?
woensdag 21 april 2010 om 16:02
quote:schuddebuikje schreef op 21 april 2010 @ 15:51:
[...]
Nee, klopt, maar dit was voor ons een (van de) reden(en).. Het lijkt me anders wel irritant als je na de scheiding steeds die vervelende eigenschappen van je ex in je eigen kind terug ziet.
Er zijn in het verleden al veel topics over dit onderwerp geweest, waar leuke uitspraken zijn gedaan.
Zoals "het lijkt wel of veel vrouwen alleen een baby willen en niet beseffen dat ze een echt mens op de wereld zetten. Want ze blijven niet klein."
En "zijn baby's schattig, maar ga maar eens op maandagochtend in de metro zitten, dan zie je hoe leuk de meeste mensen opdrogen".
Vooral die laatste zin vind ik goud waard.
[...]
Nee, klopt, maar dit was voor ons een (van de) reden(en).. Het lijkt me anders wel irritant als je na de scheiding steeds die vervelende eigenschappen van je ex in je eigen kind terug ziet.
Er zijn in het verleden al veel topics over dit onderwerp geweest, waar leuke uitspraken zijn gedaan.
Zoals "het lijkt wel of veel vrouwen alleen een baby willen en niet beseffen dat ze een echt mens op de wereld zetten. Want ze blijven niet klein."
En "zijn baby's schattig, maar ga maar eens op maandagochtend in de metro zitten, dan zie je hoe leuk de meeste mensen opdrogen".
Vooral die laatste zin vind ik goud waard.
woensdag 21 april 2010 om 16:14
Nou ja, om kinderen te willen hoef je ook niet alleen maar gek te zijn op kinderen toch? Er een grondige hekel aan hebben is ook niet alles, maar toch.
Pas zei een vriendin dat het haar zo leuk leek om een kind 'helemaal op haar manier op te voeden'.
Daar snap ik niks van.... dat lukt toch nooit? Uiteindelijk krijgt zo'n kind toch ook vriendjes en vriendinnetjes waar ze zich mee bezig gaan houden? Kan toch nooit op manier van de ouders blijven gaan dan? Als dat dan een reden is om kinderen te nemen.. :-S
Bovendien vind ik ook dát egoïstisch (net als dat ik mezelf egoïstisch vind) om een kind 'helemaal op jou manier op te voeden".
Da's geen opvoeden, da's programmeren!
Alsof het een tamagotchi is.
Pas zei een vriendin dat het haar zo leuk leek om een kind 'helemaal op haar manier op te voeden'.
Daar snap ik niks van.... dat lukt toch nooit? Uiteindelijk krijgt zo'n kind toch ook vriendjes en vriendinnetjes waar ze zich mee bezig gaan houden? Kan toch nooit op manier van de ouders blijven gaan dan? Als dat dan een reden is om kinderen te nemen.. :-S
Bovendien vind ik ook dát egoïstisch (net als dat ik mezelf egoïstisch vind) om een kind 'helemaal op jou manier op te voeden".
Da's geen opvoeden, da's programmeren!
Alsof het een tamagotchi is.
woensdag 21 april 2010 om 16:14
Ik heb nooit begrepen waarom ik kinderen wilde. En nu ik dit allemaal lees begrijp ik het nog minder, haha!
Als je puur rationeel redeneert kies je toch never nooit voor je eerst 9 maanden ellendig voelen, een lijf dat even flink opgerekt wordt, 24 uur helse pijnen en vervolgens een leven lang zorgen, je zorgen maken, jezelf wegcijferen.
Als je puur rationeel redeneert kies je toch never nooit voor je eerst 9 maanden ellendig voelen, een lijf dat even flink opgerekt wordt, 24 uur helse pijnen en vervolgens een leven lang zorgen, je zorgen maken, jezelf wegcijferen.
woensdag 21 april 2010 om 16:22
quote:Branca schreef op 21 april 2010 @ 16:14:
Ik heb nooit begrepen waarom ik kinderen wilde. En nu ik dit allemaal lees begrijp ik het nog minder, haha!
Als je puur rationeel redeneert kies je toch never nooit voor je eerst 9 maanden ellendig voelen, een lijf dat even flink opgerekt wordt, 24 uur helse pijnen en vervolgens een leven lang zorgen, je zorgen maken, jezelf wegcijferen.
Ik redeneer dus puur rationeel.
Die dingen heb ik er allemaal niet voor over. En ik vind het heerlijk dat ik me daar dan ook geen zorgen hoef te maken verder!
Zou alleen willen dat anderen dat nou eens accepteerden.
Ik heb nooit begrepen waarom ik kinderen wilde. En nu ik dit allemaal lees begrijp ik het nog minder, haha!
Als je puur rationeel redeneert kies je toch never nooit voor je eerst 9 maanden ellendig voelen, een lijf dat even flink opgerekt wordt, 24 uur helse pijnen en vervolgens een leven lang zorgen, je zorgen maken, jezelf wegcijferen.
Ik redeneer dus puur rationeel.
Die dingen heb ik er allemaal niet voor over. En ik vind het heerlijk dat ik me daar dan ook geen zorgen hoef te maken verder!
Zou alleen willen dat anderen dat nou eens accepteerden.
woensdag 21 april 2010 om 16:32
quote:Branca schreef op 21 april 2010 @ 16:14:
Ik heb nooit begrepen waarom ik kinderen wilde. En nu ik dit allemaal lees begrijp ik het nog minder, haha!
Als je puur rationeel redeneert kies je toch never nooit voor je eerst 9 maanden ellendig voelen, een lijf dat even flink opgerekt wordt, 24 uur helse pijnen en vervolgens een leven lang zorgen, je zorgen maken, jezelf wegcijferen.
Ik snap ook niet waarom ik het ooit zoooo graag wilde. Achteraf bezien denk ik dat ik beinvloed werd door anderen. Vrienden begonnen aan kinderen, wij waren het jongste stel in mijn schoonfamilie. Alle anderen hadden kinderen. Zolang je het bij anderen aan de buitenkant aanschouwd, denk je dat het hebben van kinderen "hemel op aarde" is. Dat heb ik anders ervaren. Mijn leven, en dat van vele ouders met mij, is heel erg veranderd nadat ik kids heb gekregen. Zorgen en een grote dosis verantwoordelijkheid die dagelijks op mijn schouders drukken. Alle leeftijden hadden leuke, maar ook hele vervelende aspecten. Persoonlijk voel ik die negatieve kant zwaarder drukken dan de leuke kanten. Dat is echter ook een deel van mijn persoonlijkheid. Ik kan nogal zwaar op de hand zijn.
Ik hou zielsveel van mijn kinderen. Een leven zonder had echter ook prima gepast! Ik kan me de standpunten van bewust kinderlozen dan ook heeeeel goed voorstellen en kan alleen maar zeggen: Leef je leven en trek je niks van anderen aan. Ga vooral niet in de verdediging....
Ik heb nooit begrepen waarom ik kinderen wilde. En nu ik dit allemaal lees begrijp ik het nog minder, haha!
Als je puur rationeel redeneert kies je toch never nooit voor je eerst 9 maanden ellendig voelen, een lijf dat even flink opgerekt wordt, 24 uur helse pijnen en vervolgens een leven lang zorgen, je zorgen maken, jezelf wegcijferen.
Ik snap ook niet waarom ik het ooit zoooo graag wilde. Achteraf bezien denk ik dat ik beinvloed werd door anderen. Vrienden begonnen aan kinderen, wij waren het jongste stel in mijn schoonfamilie. Alle anderen hadden kinderen. Zolang je het bij anderen aan de buitenkant aanschouwd, denk je dat het hebben van kinderen "hemel op aarde" is. Dat heb ik anders ervaren. Mijn leven, en dat van vele ouders met mij, is heel erg veranderd nadat ik kids heb gekregen. Zorgen en een grote dosis verantwoordelijkheid die dagelijks op mijn schouders drukken. Alle leeftijden hadden leuke, maar ook hele vervelende aspecten. Persoonlijk voel ik die negatieve kant zwaarder drukken dan de leuke kanten. Dat is echter ook een deel van mijn persoonlijkheid. Ik kan nogal zwaar op de hand zijn.
Ik hou zielsveel van mijn kinderen. Een leven zonder had echter ook prima gepast! Ik kan me de standpunten van bewust kinderlozen dan ook heeeeel goed voorstellen en kan alleen maar zeggen: Leef je leven en trek je niks van anderen aan. Ga vooral niet in de verdediging....
woensdag 21 april 2010 om 16:34
Ik denk ook altijd aan de nadelen en ik vind dat je daar ook aan moet denken als je voor een kind gaat, maar daar wordt vaak niet aan gedacht.
Als het bijvoorbeeld gehandicapt is, dan moet je weten dat je daar samen ook voor kunt / wilt gaan. Anders moet je niet aan kinderen beginnen vind ik. Het kind kiest er immers niet voor.
Als het bijvoorbeeld gehandicapt is, dan moet je weten dat je daar samen ook voor kunt / wilt gaan. Anders moet je niet aan kinderen beginnen vind ik. Het kind kiest er immers niet voor.
woensdag 21 april 2010 om 16:39
Ik denk ook vrij rationeel. En ik vind kinderen ook gewoon "gedoe"!
En ik ben langzamerhand één van de weinigen zonder kinderen en wordt ook soms wat iebelig van meiden om me heen die het nergens anders meer over lijken te hebben.
Ik vind kinderen best leuk, ze mogen ook met alle liefde komen spelen of logeren, maar het heerlijkste moment is als ze weer naar huis gaan en ik "mijn eigen leven" weer kan leiden...
En ik ben langzamerhand één van de weinigen zonder kinderen en wordt ook soms wat iebelig van meiden om me heen die het nergens anders meer over lijken te hebben.
Ik vind kinderen best leuk, ze mogen ook met alle liefde komen spelen of logeren, maar het heerlijkste moment is als ze weer naar huis gaan en ik "mijn eigen leven" weer kan leiden...
woensdag 21 april 2010 om 16:40
quote:Branca schreef op 21 april 2010 @ 16:26:
Er zijn er hier voldoende die dat accepteren (waaronder ik), alleen denk ik uit je postings te begrijpen dat je dat met name erg zou zou waarderen van mensen die dichtbij je staan.Oh, dat bedoel ik zeker hoor! Hier genoeg begrip gelukkig. Maar inderdaad, in mijn naaste omgeving zouden ze het ook wel mogen accepteren.
Er zijn er hier voldoende die dat accepteren (waaronder ik), alleen denk ik uit je postings te begrijpen dat je dat met name erg zou zou waarderen van mensen die dichtbij je staan.Oh, dat bedoel ik zeker hoor! Hier genoeg begrip gelukkig. Maar inderdaad, in mijn naaste omgeving zouden ze het ook wel mogen accepteren.
woensdag 21 april 2010 om 16:48
Nou inderdaad Mittens. Mijn eigen leven leiden. Dat zou ik echt niet op willen geven.
Ik zie het al heerlijk voor me. 2e kerstdag met de familie en de kinderen van mijn zus beetje eten en spelletjes doen. En daarna heerlijk met vriendlief alleen naar huis, lekker samen in bad, wijntje, filmpje en vooral: GEEN KINDEREN.
Ik zie het al heerlijk voor me. 2e kerstdag met de familie en de kinderen van mijn zus beetje eten en spelletjes doen. En daarna heerlijk met vriendlief alleen naar huis, lekker samen in bad, wijntje, filmpje en vooral: GEEN KINDEREN.