Kinderen
alle pijlers
De drukte van een derde kind
maandag 29 maart 2010 om 11:05
Hoe druk is het van 2 naar 3 kinderen?
Ik hoor zulke tegenstrijdige verhalen dat ik dacht, laat ik het hier eens polsen.
Ergens hebben wij de wens voor een derde (in de toekomst) maar ik zie ongelovelijk veel praktische beren op de weg.
Hoe doe je het met slaapjes en schoolgaande kinderen? Hoe doe je het met clubjes/sporten van de oudste(n) en een baby?
Hoe doe je het praktisch? (op de fiets, in de auto-past niet! bij ons, dus andere auto) huis(geen kamer voor derde, dus verhuizen?)
Financien, hoe duur is een derde?!?! Iemand zei laatst: een derde is het goedkoopst; want die zorgt dat de babyspullen ed nog een keer meegaan. Je hebt het allemaal al, en hoeft het niet aan te schaffen. Maar zo'n derde gaat natuurlijk op op de creche, clubjes, studeren....
Ik zou willen dat ik mijn gevoel kon stoppen, en vond dat het nu wel genoeg was met twee en we het geweldig hebben. Maar altijd maar dat gevoel, een derde.... Gelukkig komt het niet alleen van mijn kant, ook mijn man begint er regelmatig over. En we weten wél zeker dat het na 3 ook echt (meer dan ) genoeg is.
Waar ik wel eens bang voor ben', is dat we spijt krijgen. Maken we het onzelf met een derde niet te moeilijk? Te druk, nog meer tijd te verdelen onder de kinderen, nog een kind te 'betalen, kortom: gaan we niet over een grens.
Nu hebben we een jongen en een meisje. Hoe zit het met de 'verhoudingen' als er straks een derde bij zou komen. Is de balans dan zoek? (2 tegen 1?) Nu is het makkelijk op uitstapjes: papa 1 kind, ik 1 kind.
Wie overtuigt mij dat drie kids geweldig zijn? (haha, nee hoor, minder postieve geluiden mogen ook hoor)
Ik hoor zulke tegenstrijdige verhalen dat ik dacht, laat ik het hier eens polsen.
Ergens hebben wij de wens voor een derde (in de toekomst) maar ik zie ongelovelijk veel praktische beren op de weg.
Hoe doe je het met slaapjes en schoolgaande kinderen? Hoe doe je het met clubjes/sporten van de oudste(n) en een baby?
Hoe doe je het praktisch? (op de fiets, in de auto-past niet! bij ons, dus andere auto) huis(geen kamer voor derde, dus verhuizen?)
Financien, hoe duur is een derde?!?! Iemand zei laatst: een derde is het goedkoopst; want die zorgt dat de babyspullen ed nog een keer meegaan. Je hebt het allemaal al, en hoeft het niet aan te schaffen. Maar zo'n derde gaat natuurlijk op op de creche, clubjes, studeren....
Ik zou willen dat ik mijn gevoel kon stoppen, en vond dat het nu wel genoeg was met twee en we het geweldig hebben. Maar altijd maar dat gevoel, een derde.... Gelukkig komt het niet alleen van mijn kant, ook mijn man begint er regelmatig over. En we weten wél zeker dat het na 3 ook echt (meer dan ) genoeg is.
Waar ik wel eens bang voor ben', is dat we spijt krijgen. Maken we het onzelf met een derde niet te moeilijk? Te druk, nog meer tijd te verdelen onder de kinderen, nog een kind te 'betalen, kortom: gaan we niet over een grens.
Nu hebben we een jongen en een meisje. Hoe zit het met de 'verhoudingen' als er straks een derde bij zou komen. Is de balans dan zoek? (2 tegen 1?) Nu is het makkelijk op uitstapjes: papa 1 kind, ik 1 kind.
Wie overtuigt mij dat drie kids geweldig zijn? (haha, nee hoor, minder postieve geluiden mogen ook hoor)
maandag 29 maart 2010 om 15:01
ik vond de overgang van 2 naar 3 erg heftig.
Mede omdat ik in de veronderstelling was dat de derde wel zou meehobbelen met de rest,mooi niet dus.
Kind 3 was erg gevoelig voor te veel prikkels,sliep/slaapt nog steeds slecht.Hij is nu 3 en nu vind ik het eindelijk makkelijker worden.
Ik kan hem nu meenemen naar voetbaltraing zwemles enzzz.
Tot een half jaar terug echt niet,constant oppas regelen of papa mee naar het 1 of ander.
Praktisch gezien hebben wij genoeg slaapkamers,3 op de achterbank past ook omdat oudste niet meer in een stoel hoeft.
Financieel is het net te doen maar ik werk niet dus maar 1 inkomen...bewuste keuze.
Maar ik vond het heftig maar waarschijnlijk daardat ik het te rooskleurig inzag.
Mede omdat ik in de veronderstelling was dat de derde wel zou meehobbelen met de rest,mooi niet dus.
Kind 3 was erg gevoelig voor te veel prikkels,sliep/slaapt nog steeds slecht.Hij is nu 3 en nu vind ik het eindelijk makkelijker worden.
Ik kan hem nu meenemen naar voetbaltraing zwemles enzzz.
Tot een half jaar terug echt niet,constant oppas regelen of papa mee naar het 1 of ander.
Praktisch gezien hebben wij genoeg slaapkamers,3 op de achterbank past ook omdat oudste niet meer in een stoel hoeft.
Financieel is het net te doen maar ik werk niet dus maar 1 inkomen...bewuste keuze.
Maar ik vond het heftig maar waarschijnlijk daardat ik het te rooskleurig inzag.
maandag 29 maart 2010 om 15:17
njb; de oudste is net 3 1/2, de tweede is eind januari 2 geworden en de laatste is nu 12 weken. Snel op elkaar dus, enerzijds omdat me dat voor de kinderen het leukste lijkt, maar ook omdat ik nu 37 ben en me te oud vond om jaren te wachten. Ik heb nu wel een baby die het liefste thuis slaapt en op pad gaan niet zo leuk vindt, dus wat dat betreft is het maar goed dat de andere 2 nog klein zijn.
Wat langer ertussen kan ook heel leuk zijn en heeft ook zo zijn voordelen. Alleen lijkt het mij lastiger om dan weer vast te zitten aan slaapjes etc. Nu slapen ze hier alledrie gewoon smiddags en we gingen al bijna nooit een hele dag op pad, en nu nog steeds niet. Daarin is dus niks veranderd. En of 3 nou zoveel drukker is dan 2, ik weet het niet.
Wat langer ertussen kan ook heel leuk zijn en heeft ook zo zijn voordelen. Alleen lijkt het mij lastiger om dan weer vast te zitten aan slaapjes etc. Nu slapen ze hier alledrie gewoon smiddags en we gingen al bijna nooit een hele dag op pad, en nu nog steeds niet. Daarin is dus niks veranderd. En of 3 nou zoveel drukker is dan 2, ik weet het niet.
maandag 29 maart 2010 om 15:18
Ik heb ook drie kinderen. Ze zijn nu 7,4 en 2. Hier geen echt nakomertje dus. Drie kinderen vind ik wel drukker dan twee. Dat komt ook en vooral doordat mijn jongste echt een druk kind is. Alleen aan hem heb ik vaak mijn handen al vol. Als de jongste was geweest zoals de oudste dan had ik drie kinderen waarschijnlijk helemaal niet zoveel drukker gevonden dan twee. Mijn oudste is een heel rustig kind en hij is ook nog eens vrij zelfstandig en kan goed alleen spelen. Dus drie kinderen zoals mijn oudste is minder druk dan 1x mijn jongste
De middelste zit er een beetje tussenin. Ze is vrij zelfstandig, kan goed alleen spelen maar ze is ook behoorlijk aanwezig.
Drie kinderen veranderd wel echt de dynamiek met samenspelen ed. Hier is het leeftijdsverschil tussen de oudste en jongste 5 jaar. Dus echt samenspelen als leeftijdgenootjes doen ze niet maar het is wel heel leuk om te zien hoe de oudste de jongste boekjes voorleest en met hem stoeit ed. De jongste vindt de oudste ook echt heel geweldig. Het is zijn grote held. De middelste zit er mooi tussen in en kan met allebei de jongens heel leuk spelen. Dat verschuift trouwens ook wel. Eerst speelden de middelste en de oudste veel samen, toen speelde de middelste en de jongste meer samen en tegenwoordig trekt de middelste weer meer naar de oudste. Ik vind juist die verschuivingen en de verschillende dynamiek heel leuk.
Een van de leuke dingen van het hebben van meerdere kinderen is juist om te zien hoe die onderlinge relaties zich ontwikkelen en hoe ze met elkaar omgaan en van elkaar leren.
Meer ruzie krijg je er ook gratis bij en dat is minder leuk natuurlijk.
Wat betreft praktische zaken. In onze auto passen wel drie kinderen op de achterbank. Ik zit er echter wel aan te denken om een MPV te kopen met 7 plaatsen zodat we wat meer ruimte hebben. Ook makkelijker met het mee nemen van vriendjes. Nu hebben we nog een gewone auto met achterin drie zitplaatsen. Dat gaat ook best. Stoeltje van de jongste in het midden en verhogers van de oudste twee aan beide kanten.
Hier hebben ze ook geen eigen slaapkamer alledrie. In ons vorige huis hadden we zelfs maar twee slaapkamers en toen sliepen ze met z'n drieën op een kamer. Nu delen de jongste twee en heeft de oudste een eigen kamer. Slaapkamers delen is echt geen probleem.
Geld kost het natuurlijk wel. Inderdaad kleertjes, bedje en dergelijke heb je misschien nog wel van de oudste twee maar de crèche is zeker niet gratis. Dat is elke maand toch een behoorlijk bedrag. Vakanties en uitjes zijn tot nog toe niet echt duurder maar nu de jongste ouder wordt zal dat vast ook duurder worden want dan mag hij niet meer gratis mee.
Uiteindelijk denk ik dat het een beslissing is die je echt op gevoel moet nemen. Als je echt graag een derde kindje wil zou ik me zeker niet door praktische zaken laten weerhouden. Wij denken zelfs aan een vierde kindje (maar willen dan nog wel een jaar wachten dus het leeftijdsverschil tussen nummer 3 en een eventueel 4de kindje zal minstens 4 jaar zijn)
De middelste zit er een beetje tussenin. Ze is vrij zelfstandig, kan goed alleen spelen maar ze is ook behoorlijk aanwezig.
Drie kinderen veranderd wel echt de dynamiek met samenspelen ed. Hier is het leeftijdsverschil tussen de oudste en jongste 5 jaar. Dus echt samenspelen als leeftijdgenootjes doen ze niet maar het is wel heel leuk om te zien hoe de oudste de jongste boekjes voorleest en met hem stoeit ed. De jongste vindt de oudste ook echt heel geweldig. Het is zijn grote held. De middelste zit er mooi tussen in en kan met allebei de jongens heel leuk spelen. Dat verschuift trouwens ook wel. Eerst speelden de middelste en de oudste veel samen, toen speelde de middelste en de jongste meer samen en tegenwoordig trekt de middelste weer meer naar de oudste. Ik vind juist die verschuivingen en de verschillende dynamiek heel leuk.
Een van de leuke dingen van het hebben van meerdere kinderen is juist om te zien hoe die onderlinge relaties zich ontwikkelen en hoe ze met elkaar omgaan en van elkaar leren.
Meer ruzie krijg je er ook gratis bij en dat is minder leuk natuurlijk.
Wat betreft praktische zaken. In onze auto passen wel drie kinderen op de achterbank. Ik zit er echter wel aan te denken om een MPV te kopen met 7 plaatsen zodat we wat meer ruimte hebben. Ook makkelijker met het mee nemen van vriendjes. Nu hebben we nog een gewone auto met achterin drie zitplaatsen. Dat gaat ook best. Stoeltje van de jongste in het midden en verhogers van de oudste twee aan beide kanten.
Hier hebben ze ook geen eigen slaapkamer alledrie. In ons vorige huis hadden we zelfs maar twee slaapkamers en toen sliepen ze met z'n drieën op een kamer. Nu delen de jongste twee en heeft de oudste een eigen kamer. Slaapkamers delen is echt geen probleem.
Geld kost het natuurlijk wel. Inderdaad kleertjes, bedje en dergelijke heb je misschien nog wel van de oudste twee maar de crèche is zeker niet gratis. Dat is elke maand toch een behoorlijk bedrag. Vakanties en uitjes zijn tot nog toe niet echt duurder maar nu de jongste ouder wordt zal dat vast ook duurder worden want dan mag hij niet meer gratis mee.
Uiteindelijk denk ik dat het een beslissing is die je echt op gevoel moet nemen. Als je echt graag een derde kindje wil zou ik me zeker niet door praktische zaken laten weerhouden. Wij denken zelfs aan een vierde kindje (maar willen dan nog wel een jaar wachten dus het leeftijdsverschil tussen nummer 3 en een eventueel 4de kindje zal minstens 4 jaar zijn)
maandag 29 maart 2010 om 16:15
Ik vond de overgang van 1 naar 2 groter. De eerste ging mee in de dag terwijl ik met de tweede meer moest rekening houden. Ik heb er niet over nagedacht over meer drukte toen wij voor nr 3 gingen. De kinderen zijn 7, 3 en 2.
We hebben geen auto dus alles op de fiets of met het ov. De oudste fietst zelf, de middelste achterop en de jongste voor op een zadeltje. Bij slecht weer gaan ze in de fietskar. Ik las bij je OP ook wat over uitstapjes, die doe ik regelmatig alleen met 3 kinderen. Ze houden elkaar in de gaten en mij. Even afkloppen, maar ik heb nog nooit rare acties van mijn kinderen gehad en ben ze nog niet kwijt geweest.
Wel was de eerste rekening van het kdv even schrikken. Hij was heel hoog voor 3 dagen kdv/nso. We zijn bijna van het kdv af bij de middelste en dan wordt de rekening weer wat aangenamer.
Overdag moeten de twee jongste zich aanpassen aan de schooltijden van de oudste. Dat betekent slapen tijdens schooluren en mee halen en brengen naar school.
Een nadeel, maar dat weet je nooit van te voren, de jongste bezit alle eigenschappen van nr 1 en 2 samen met een beetje meer.
Als ik het over zou moeten doen zou ik zo weer dezelfde keuzes maken betreffende de kinderen.
We hebben geen auto dus alles op de fiets of met het ov. De oudste fietst zelf, de middelste achterop en de jongste voor op een zadeltje. Bij slecht weer gaan ze in de fietskar. Ik las bij je OP ook wat over uitstapjes, die doe ik regelmatig alleen met 3 kinderen. Ze houden elkaar in de gaten en mij. Even afkloppen, maar ik heb nog nooit rare acties van mijn kinderen gehad en ben ze nog niet kwijt geweest.
Wel was de eerste rekening van het kdv even schrikken. Hij was heel hoog voor 3 dagen kdv/nso. We zijn bijna van het kdv af bij de middelste en dan wordt de rekening weer wat aangenamer.
Overdag moeten de twee jongste zich aanpassen aan de schooltijden van de oudste. Dat betekent slapen tijdens schooluren en mee halen en brengen naar school.
Een nadeel, maar dat weet je nooit van te voren, de jongste bezit alle eigenschappen van nr 1 en 2 samen met een beetje meer.
Als ik het over zou moeten doen zou ik zo weer dezelfde keuzes maken betreffende de kinderen.
maandag 29 maart 2010 om 16:25
Mij lijkt het ook heel erg leuk een derde kindje erbij, we hebben de wens wel maar op dit moment houden andere dingen (oa gezondheidsproblemen bij mezelf, en m'n studie) onze wens een beetje tegen.
Dit jaar hadden we ervoor willen gaan (we hebben het een paar maandjes geprobeerd) maar op een gegeven moment zijn we toch gestopt en hebben we besloten om te wachten tot de kinderen wat ouder zijn (nu 1,5 en 3,5).
Ik zie niet op tegen de drukte, maar wil mezelf wel stukken beter voelen lichamelijk en zie het niet zitten om het nog te combineren met een studie erbij (gaat nu al nauwelijks soms) en 2 kleine kinderen. Het zou wel lekker zijn als iig de oudste op de basisschool zit.
Dit jaar hadden we ervoor willen gaan (we hebben het een paar maandjes geprobeerd) maar op een gegeven moment zijn we toch gestopt en hebben we besloten om te wachten tot de kinderen wat ouder zijn (nu 1,5 en 3,5).
Ik zie niet op tegen de drukte, maar wil mezelf wel stukken beter voelen lichamelijk en zie het niet zitten om het nog te combineren met een studie erbij (gaat nu al nauwelijks soms) en 2 kleine kinderen. Het zou wel lekker zijn als iig de oudste op de basisschool zit.
maandag 29 maart 2010 om 16:29
12, 7 & 3 jaar zijn ze hier thuis, 2 jongens (oudste) en we gingen natuurlijk voor een meisje, (nee natuurlijk niet, maar is wat de omgeving zo graag zegt) en hoera één gekregen,
Erg veel leeftijdverschil, maar wel een gezellige boel, ze kunnen alle drie op de achterbank in de auto, en we hebben van 2 grote slaapkamers 3 kleinere gemaakt, maar dat kon in ons huis.
Verder vind ik de overgang van 1 naar 2 vele malen groter, maar dan hebben wij wel het geluk dat bij ons het derde kindje wel een makkelijk kind is, wat zich zeer snel aanpaste aan het ritme in ons gezin.
Erg veel leeftijdverschil, maar wel een gezellige boel, ze kunnen alle drie op de achterbank in de auto, en we hebben van 2 grote slaapkamers 3 kleinere gemaakt, maar dat kon in ons huis.
Verder vind ik de overgang van 1 naar 2 vele malen groter, maar dan hebben wij wel het geluk dat bij ons het derde kindje wel een makkelijk kind is, wat zich zeer snel aanpaste aan het ritme in ons gezin.
maandag 29 maart 2010 om 16:36
Ik vind het druk. Onze zoons zijn 13 en 8 en onze dochter is 4. Maar het verschil tussen twee kinderen en drie is hier vooral zo duidelijk merkbaar denk ik, omdat dochter een eersteklas dramaqueen is en zoons beiden vrij rustig en zelfstandig. Die gaan gewoon lekker voetballen of een boek lezen ofzo.
Dochter daarentegen kan zo hard gillen dat de ruiten in het huis rammelen, kan om het minste en geringste vreselijk stampei maken, etc, kortom ze brengt een stúk meer leven in de brouwerij dan we ooit hadden kunnen bedenken vooraf. Toch zijn we heel blij met onze keuze, misschien wel juist omdat ze zo anders is dan onze oudsten. Voor ons als ouders brengt ze meer uitdaging en drukte, maar het is hartverwarmend om te zien hoe ze de oudste in z'n armen springt als ie uit school komt en hoeveel plezier ze met z'n drieën kunnen hebben, ondanks de verschillen in karakter en leeftijd.
Maar soms denk ik wel even terug aan hoe rustig het hier was in huis toen we er nog maar twee hadden...
Qua kosten vind ik het aan de ene kant meevallen: bedje, alle babyspullen e.d. hadden we allemaal nog, kleding moeten we wel kopen omdat onze jongste het enige meisje is maar gelukkig hebben we een goedkope smaak , voor de studie van alledrie hebben we een spaarregeling. Drie kinderen achterin de auto kan bij onze auto zat omdat er één geen zitje meer nodig heeft. Ons huis heeft voldoende slaapkamers, maar anders zou ik er geen probleem in zien om er twee op 1 kamer te laten slapen.
Maar aan de andere kant ben ik wel vanwege de derde gestopt met werken omdat opvang voor drie kinderen i.p.v. twee erg kostbaar werd en opvang bij ziekte e.d. niet meer te regelen was voor ons. Maar goed, dat laatste hangt af van je persoonlijke omstandigheden, lijkt me.
Dochter daarentegen kan zo hard gillen dat de ruiten in het huis rammelen, kan om het minste en geringste vreselijk stampei maken, etc, kortom ze brengt een stúk meer leven in de brouwerij dan we ooit hadden kunnen bedenken vooraf. Toch zijn we heel blij met onze keuze, misschien wel juist omdat ze zo anders is dan onze oudsten. Voor ons als ouders brengt ze meer uitdaging en drukte, maar het is hartverwarmend om te zien hoe ze de oudste in z'n armen springt als ie uit school komt en hoeveel plezier ze met z'n drieën kunnen hebben, ondanks de verschillen in karakter en leeftijd.
Maar soms denk ik wel even terug aan hoe rustig het hier was in huis toen we er nog maar twee hadden...
Qua kosten vind ik het aan de ene kant meevallen: bedje, alle babyspullen e.d. hadden we allemaal nog, kleding moeten we wel kopen omdat onze jongste het enige meisje is maar gelukkig hebben we een goedkope smaak , voor de studie van alledrie hebben we een spaarregeling. Drie kinderen achterin de auto kan bij onze auto zat omdat er één geen zitje meer nodig heeft. Ons huis heeft voldoende slaapkamers, maar anders zou ik er geen probleem in zien om er twee op 1 kamer te laten slapen.
Maar aan de andere kant ben ik wel vanwege de derde gestopt met werken omdat opvang voor drie kinderen i.p.v. twee erg kostbaar werd en opvang bij ziekte e.d. niet meer te regelen was voor ons. Maar goed, dat laatste hangt af van je persoonlijke omstandigheden, lijkt me.
maandag 29 maart 2010 om 21:01
Wat rot njb, om je moeder zo jong te moeten missen (sorrie dat ik er naar vroeg). Dat verlangen naar de groepsdynamiek tussen de kinderen daar kan ik niet over meepraten aangezien ik geen broers en zussen heb Maar het klinkt wel erg leuk en kan me voorstellen dat je daar van kan genieten.
Ik ben alleen echt bang voor de drukte die het met zich meebrengt.. Als ik er een voorstelling van maak in mijn hoofd dan is het namelijk lang niet zo druk als dat het in werkelijkheid denk ik is
Daarnaast is mijn dochter een pittige tante en haar broer kan er ook wat van (gelukkig wel in mindere mate), als ik nou zeker wist dan nr.3 een rustig, makkelijk kind zou worden dan zou ik denk ik niet twijfelen
Erg leuk trouwens om alle ervaringen te lezen!
Ik ben alleen echt bang voor de drukte die het met zich meebrengt.. Als ik er een voorstelling van maak in mijn hoofd dan is het namelijk lang niet zo druk als dat het in werkelijkheid denk ik is
Daarnaast is mijn dochter een pittige tante en haar broer kan er ook wat van (gelukkig wel in mindere mate), als ik nou zeker wist dan nr.3 een rustig, makkelijk kind zou worden dan zou ik denk ik niet twijfelen
Erg leuk trouwens om alle ervaringen te lezen!
maandag 29 maart 2010 om 21:10
Ik geniet er volop van!
Mijn oudsten zijn nu 8,5 (tweeling) en mijn jongste is 2.
Nadat ik al het babyspul weggegeven heb, omdat mijn man écht geen derde wilde, draaide hij toch bij!
Ik vind het heerlijk, maar moet er wel bij zeggen dat het hier misschien ook anders is, omdat ik 2 kinderen tegelijk in dezelfde fase gewend was, wat druk was.
Dus nu vind ik het al heel snel makkelijk, en rustig.
Nu is onze jongste ook wel een heel makkelijk ventje.
En inderdaad, ik merk ook dat de kinderen zo genieten van elkaar.
Ze spelen echt anders met elkaar, de ene grote broer leest veel voor, en speelt rustige playmobielspelletjes, terwijl de ander juist heel fysiek is, veel met ballen en ballonnen, en achter elkaar aan rennen enz.
Nu zegt mijn man het heel vaak: "Wat ben ik blij met ons zoontje, ik kan me niet voorstellen dat ik er toen zo moeilijk over deed (over een derde dan hé...)
Echt, drie kinderen zijn geweldig!
Overtuigd??
Mijn oudsten zijn nu 8,5 (tweeling) en mijn jongste is 2.
Nadat ik al het babyspul weggegeven heb, omdat mijn man écht geen derde wilde, draaide hij toch bij!
Ik vind het heerlijk, maar moet er wel bij zeggen dat het hier misschien ook anders is, omdat ik 2 kinderen tegelijk in dezelfde fase gewend was, wat druk was.
Dus nu vind ik het al heel snel makkelijk, en rustig.
Nu is onze jongste ook wel een heel makkelijk ventje.
En inderdaad, ik merk ook dat de kinderen zo genieten van elkaar.
Ze spelen echt anders met elkaar, de ene grote broer leest veel voor, en speelt rustige playmobielspelletjes, terwijl de ander juist heel fysiek is, veel met ballen en ballonnen, en achter elkaar aan rennen enz.
Nu zegt mijn man het heel vaak: "Wat ben ik blij met ons zoontje, ik kan me niet voorstellen dat ik er toen zo moeilijk over deed (over een derde dan hé...)
Echt, drie kinderen zijn geweldig!
Overtuigd??
maandag 29 maart 2010 om 21:33
maandag 29 maart 2010 om 21:55
quote:njb schreef op 29 maart 2010 @ 14:40:
@ Mamasu; hoe oud zijn je andere kinderen?
Bij ons zit er steeds net iets meer dan 2 jaar tussen: de oudste is nu ruim 4, de middelste ruim 2, en de jongste 6 weken.
De 2 oudsten (jongen en meisje) zijn ontzettend lief voor hun broertje. Constant in de weer met speentjes en spuugdoekjes. Heel schattig echt. Daar staat tegenover dat ze, sinds hij geboren is, elkaar veel meer in de haren vliegen en vaak slecht naar ons luisteren. Waarschijnlijk toch als manier om de emoties die de nieuwe situatie meebrengt, af te reageren. Hoe leuk ze het misschien ook vinden,het is toch een heftige gebeurtenis in hun (en ons) leven.
@ Mamasu; hoe oud zijn je andere kinderen?
Bij ons zit er steeds net iets meer dan 2 jaar tussen: de oudste is nu ruim 4, de middelste ruim 2, en de jongste 6 weken.
De 2 oudsten (jongen en meisje) zijn ontzettend lief voor hun broertje. Constant in de weer met speentjes en spuugdoekjes. Heel schattig echt. Daar staat tegenover dat ze, sinds hij geboren is, elkaar veel meer in de haren vliegen en vaak slecht naar ons luisteren. Waarschijnlijk toch als manier om de emoties die de nieuwe situatie meebrengt, af te reageren. Hoe leuk ze het misschien ook vinden,het is toch een heftige gebeurtenis in hun (en ons) leven.
dinsdag 30 maart 2010 om 09:40
Hier ook drie kinderen en ik vind het erg druk. Een groot verschil met twee. Het zijn drie jongens en horen en zien vergaat je hier af en toe. De mannen zijn 8, 5 en bijna 3.
Ik vind het nu wat makkelijker worden. Je merkt echt dat ze allemaal wat ouder worden. Het is ook leuk hoor. De oudste is erg gek op de jongste bv. en dat is heel bijzonder om mee te maken. Maar je hebt gewoon veel minder tijd voor jezelf. En iets doen met drie kinderen wat ze allemaal leuk vinden en kunnen is ook niet makkelijk. Dat vind ik denk ik het moeilijkst, dat je altijd je tijd en aandacht moet verdelen. Als ik bv. een spelletje wil doen met de oudste twee wil de jongste ook mee doen maar hij kan dat nog niet. Hij komt er dan wel bij zitten en gooit bv. met de dobbelsteen maar verstoort wel een beetje het spel. En dus even rustig met de ander twee bezig zijn lukt dan niet.
Ik merk bij mezelf ook irritatie. Dat ik na ruim 8 jaar in de kleine kinderen te zitten veel behoefte heb om eens zonder kinderen te zijn. Dat heeft ook wel te maken met feit dat de vrouwen in mijn omgeving geen kinderen onder de vier meer hebben. Als ik dan een keer met een moeder van school ga koffiedrinken of we spreken een keer 's middags met de buurvrouwen af dan ben ik de enige met een kleintje bij me. Vroeger speelden de kleintjes dan met elkaar maar nu is hij de enige en vraagt dan behoorlijk aandacht dus even lekker zitten kletsen lukt dan vaak niet. Het is natuurlijk een volslagen onbelangrijk iets maar ik merk het wel bij mezelf. Dat zou voor mij reden zijn om niet te kiezen voor een nakomertje.
Aan de andere kant vind ik het ook heel leuk om de fases nog een keer mee te maken. De jongste is nu bijna drie en dat is ook erg gezellig. Zo'n lekker zacht mannetje bij je op schoot als je een boekje leest. Die jou de liefste vindt van de heeeeeeeeele wereld. Ik merk dat ook wel aan de moeders op school bv. Die zouden hem heel graag voor een paar uurtjes mee naar huis willen nemen. Lekker knuffelen. Wat heerlijk he, zo'n kleintje, zeggen ze dan.
De reden voor drie kinderen is hier inderdaad ook de dynamiek geweest. Mijn man en ik hebben allebei een broertje waar we niet veel contact mee hebben. Geen ruzie of zo, maar gewoon vanaf jongs af aan niet echt een band. Met drie zijn de verhoudingen gewoon anders.
De praktische kant was voor ons geen probleem. De auto was groot genoeg, we hadden nog een kamer over en geld houden we niet echt over maar komen we ook niet tekort.
Ik vind het nu wat makkelijker worden. Je merkt echt dat ze allemaal wat ouder worden. Het is ook leuk hoor. De oudste is erg gek op de jongste bv. en dat is heel bijzonder om mee te maken. Maar je hebt gewoon veel minder tijd voor jezelf. En iets doen met drie kinderen wat ze allemaal leuk vinden en kunnen is ook niet makkelijk. Dat vind ik denk ik het moeilijkst, dat je altijd je tijd en aandacht moet verdelen. Als ik bv. een spelletje wil doen met de oudste twee wil de jongste ook mee doen maar hij kan dat nog niet. Hij komt er dan wel bij zitten en gooit bv. met de dobbelsteen maar verstoort wel een beetje het spel. En dus even rustig met de ander twee bezig zijn lukt dan niet.
Ik merk bij mezelf ook irritatie. Dat ik na ruim 8 jaar in de kleine kinderen te zitten veel behoefte heb om eens zonder kinderen te zijn. Dat heeft ook wel te maken met feit dat de vrouwen in mijn omgeving geen kinderen onder de vier meer hebben. Als ik dan een keer met een moeder van school ga koffiedrinken of we spreken een keer 's middags met de buurvrouwen af dan ben ik de enige met een kleintje bij me. Vroeger speelden de kleintjes dan met elkaar maar nu is hij de enige en vraagt dan behoorlijk aandacht dus even lekker zitten kletsen lukt dan vaak niet. Het is natuurlijk een volslagen onbelangrijk iets maar ik merk het wel bij mezelf. Dat zou voor mij reden zijn om niet te kiezen voor een nakomertje.
Aan de andere kant vind ik het ook heel leuk om de fases nog een keer mee te maken. De jongste is nu bijna drie en dat is ook erg gezellig. Zo'n lekker zacht mannetje bij je op schoot als je een boekje leest. Die jou de liefste vindt van de heeeeeeeeele wereld. Ik merk dat ook wel aan de moeders op school bv. Die zouden hem heel graag voor een paar uurtjes mee naar huis willen nemen. Lekker knuffelen. Wat heerlijk he, zo'n kleintje, zeggen ze dan.
De reden voor drie kinderen is hier inderdaad ook de dynamiek geweest. Mijn man en ik hebben allebei een broertje waar we niet veel contact mee hebben. Geen ruzie of zo, maar gewoon vanaf jongs af aan niet echt een band. Met drie zijn de verhoudingen gewoon anders.
De praktische kant was voor ons geen probleem. De auto was groot genoeg, we hadden nog een kamer over en geld houden we niet echt over maar komen we ook niet tekort.
dinsdag 30 maart 2010 om 10:33
Ik heb er ook drie en vind het eigenlijk heel goed te doen. Drie kinderen is voor mij wel veel meer dan twee, maar het loopt allemaal op rolletjes en de oudste twee zijn heel lief voor hun broertje.
Nu scheelt het voor mij wel dat ik begon met een tweeling, om er na twintig maanden een derde bij te krijgen. Ik was al gewend aan drukte en aan weinig tijd voor mezelf, dus de komst van de jongste bracht daar geen verandering in.
De reden waarom wij hebben gekozen voor een derde was simpel: ik was nog niet klaar met mijn gezin. Mijn man maakte het allemaal niet veel uit en wilde aanvankelijk liever een groter leeftijdsverschil tussen de oudste twee en de jongste, maar ik zag dat niet zitten. Ik zat nog zo in het hele babygebeuren en de jongste paste daar naadloos in!
Nu scheelt het voor mij wel dat ik begon met een tweeling, om er na twintig maanden een derde bij te krijgen. Ik was al gewend aan drukte en aan weinig tijd voor mezelf, dus de komst van de jongste bracht daar geen verandering in.
De reden waarom wij hebben gekozen voor een derde was simpel: ik was nog niet klaar met mijn gezin. Mijn man maakte het allemaal niet veel uit en wilde aanvankelijk liever een groter leeftijdsverschil tussen de oudste twee en de jongste, maar ik zag dat niet zitten. Ik zat nog zo in het hele babygebeuren en de jongste paste daar naadloos in!
dinsdag 30 maart 2010 om 11:12
Ik heb drie meisjes van bijna 6, 4 en 2 jaar. Ruim 39 weken zwanger van een vierde. Ook ik vind het prima te doen. Clubjes, ophalen bij vriendjes of vriendinnetjes... het vraagt de nodige planning, maar als je je draai gevonden hebt, vind ik het prima te doen.
Sinds kort gaat de middelste ook naar school en dat geeft wel een hoop rust. Zij is van jongs af aan erg afhankelijk geweest van haar grote zus, waardoor ik haar veel moest vermaken thuis. De jongste heeft dat een stuk minder. Zij vermaakt zich zelf veel beter.
Nu ze ouder worden, wordt het wel makkelijker. Auto in en uit, gordel om, fietsen pakken, jassen en schoenen aan... ze doen het allemaal zelf. Het echte zorgen wordt minder natuurlijk.
Donderdag uitgerekend van nummer 4 en ik ga er vanuit dat ik weer een paar maanden nodig heb om mijn draai te vinden.
Maar goed... dat is niet afhankelijk van het 'nummertje'. Want dit heb ik ook bij nummer 1 en 2 ervaren. Hoe druk had je het wel niet, vlak na de geboorte van je eerste... nu kijk je daar lachend op terug. Sterker nog... ik vind dat ik alle tijd van de wereld heb, als er twee weg zijn.
Los van de praktische kant, vind ik een groter gezin heerlijk. Als ik kijk hoeveel plezier ze met elkaar hebben (dit hoeft niet perse zo te zijn natuurlijk) en hoeveel ze van elkaar leren, dan haal ik daar echt energie uit.
Na de vierde is het overigens echt over. Uit met de koek.
Sinds kort gaat de middelste ook naar school en dat geeft wel een hoop rust. Zij is van jongs af aan erg afhankelijk geweest van haar grote zus, waardoor ik haar veel moest vermaken thuis. De jongste heeft dat een stuk minder. Zij vermaakt zich zelf veel beter.
Nu ze ouder worden, wordt het wel makkelijker. Auto in en uit, gordel om, fietsen pakken, jassen en schoenen aan... ze doen het allemaal zelf. Het echte zorgen wordt minder natuurlijk.
Donderdag uitgerekend van nummer 4 en ik ga er vanuit dat ik weer een paar maanden nodig heb om mijn draai te vinden.
Maar goed... dat is niet afhankelijk van het 'nummertje'. Want dit heb ik ook bij nummer 1 en 2 ervaren. Hoe druk had je het wel niet, vlak na de geboorte van je eerste... nu kijk je daar lachend op terug. Sterker nog... ik vind dat ik alle tijd van de wereld heb, als er twee weg zijn.
Los van de praktische kant, vind ik een groter gezin heerlijk. Als ik kijk hoeveel plezier ze met elkaar hebben (dit hoeft niet perse zo te zijn natuurlijk) en hoeveel ze van elkaar leren, dan haal ik daar echt energie uit.
Na de vierde is het overigens echt over. Uit met de koek.
dinsdag 30 maart 2010 om 11:23
Oh ja.. ons huis is groot genoeg om elk kind een eigen kamer te geven, maar ze kunnen toch ook bij elkaar op de kamer?
Wij hebben een auto waar 3 auto stoeltjes achterin kunnen en hebben via Marktplaats 2 extra stoelen gekocht die er in onze auto bij kunnen (Peugeot 307SW). De oudste twee fietsen bijna altijd zelf, waardoor ik straks de jongste twee op de fiets kan nemen.
Ik ben niet iemand die zich van te voren drukt maakt over deze dingen. Misschien naief hoor... Ik vind het belangrijker dat het gevoel goed is.. En lukt het vandaag niet?? Dan maar morgen. Ik ben, zoals hier eerder genoemd is, van het makkelijke soort.
Wij hebben een auto waar 3 auto stoeltjes achterin kunnen en hebben via Marktplaats 2 extra stoelen gekocht die er in onze auto bij kunnen (Peugeot 307SW). De oudste twee fietsen bijna altijd zelf, waardoor ik straks de jongste twee op de fiets kan nemen.
Ik ben niet iemand die zich van te voren drukt maakt over deze dingen. Misschien naief hoor... Ik vind het belangrijker dat het gevoel goed is.. En lukt het vandaag niet?? Dan maar morgen. Ik ben, zoals hier eerder genoemd is, van het makkelijke soort.
dinsdag 30 maart 2010 om 11:33
Hier ook 3 kinderen.
Dochter van 12, zoon van 7 en een dochtertje van 1.
Niet bewust zoveel ruimte ertussen. ging niet anders....
Het is veel drukker met 3 kinderen, dat wel. Maar ook weer veel gezelliger.
Nou moet ik ook zeggen dat onze zoon vooral erg druk is. Praat ook hard. Dus dat maakt dat het ook erg druk aanvoelt voor mij.
Qua huishouden is het opeen sook veel drukker. Heel vreemd, de was lijkt wel verdrievoudigd, de afwas idd, (Van 2 naar 3 toe dan he) De rotzooi kan ik nog begrijpen, want 3 kids hebben ook 3 keer speelzooi en schoolzooi ed.
Maar ik vind het leuk.
Mijn moeder is altijd bekaf als ze hier geweest is. Die vind het zo druk. Maar ze vind het ook erg leuk en jammer dat het door omstandigheden bij hoor maar bij 2 is gebleven.
We zijn nu zelfs aan het twijfelen over een 4e. Alleen zou dat practisch gezien ook een stuk lastiger weer worden. Maar ja....
Dochter van 12, zoon van 7 en een dochtertje van 1.
Niet bewust zoveel ruimte ertussen. ging niet anders....
Het is veel drukker met 3 kinderen, dat wel. Maar ook weer veel gezelliger.
Nou moet ik ook zeggen dat onze zoon vooral erg druk is. Praat ook hard. Dus dat maakt dat het ook erg druk aanvoelt voor mij.
Qua huishouden is het opeen sook veel drukker. Heel vreemd, de was lijkt wel verdrievoudigd, de afwas idd, (Van 2 naar 3 toe dan he) De rotzooi kan ik nog begrijpen, want 3 kids hebben ook 3 keer speelzooi en schoolzooi ed.
Maar ik vind het leuk.
Mijn moeder is altijd bekaf als ze hier geweest is. Die vind het zo druk. Maar ze vind het ook erg leuk en jammer dat het door omstandigheden bij hoor maar bij 2 is gebleven.
We zijn nu zelfs aan het twijfelen over een 4e. Alleen zou dat practisch gezien ook een stuk lastiger weer worden. Maar ja....
dinsdag 30 maart 2010 om 11:51
Ik heb zelf nog geen kinderen, maar ik kom wel uit een gezin van 3 kinderen. Zelf ben ik de oudste en eigelijk vond mijn vader 1 kind wel genoeg. Na lang zeuren van mijn kant ( en natuurlijk de kinderwens van mijn moeder) probeerden ze nog een keer zwanger te worden. ( Zwanger worden was voor mijn moeder erg moeilijk). Ik was toen al ruim 5 jaar en iedereen om mij heen kreeg een broertje of een zusje. En toen kwam de verrassing. Niet van 1 zwanger, maar van 2! In eerste instantie natuurlijk een schok, maar uiteindelijk toch erg leuk! Wie krijgt er nu een broertje en zusje tegelijk bij! Natuurlijk heb ik de afgelopen jaren regelmatig geroepen dat ik er maar om 1 had gevraagd, niet om 2..
Nu zegt mijn moeder nog regelmatig dat drie kinderen, en dan vooral een tweeling, met een ouder kind ( 5 jaar ouder, dus een groot leeftijdsverschil) wel erg druk en soms erg moeilijk is. Tussen mijn broertje en zusje is er een speciale band, waar ik dus eigelijk nooit tussen kom. Af en toe hoogst irritant, omdat ik degene ben die er over het algemeen buiten valt.
Toch denk ik, dat als ik maar 1 broertje of zusje had gekregen, het totaal anders was geweest. Nu hebben we de keuze om met de een wel op te trekken en met de ander niet. Onderlinge strijd is nu ook meer aan de orde en jaloezie is er eigenlijk altijd wel geweest. Toch zou ik ze voor geen goud willen missen, ook al zitten ze op dit moment in de pubertijd
Nu zegt mijn moeder nog regelmatig dat drie kinderen, en dan vooral een tweeling, met een ouder kind ( 5 jaar ouder, dus een groot leeftijdsverschil) wel erg druk en soms erg moeilijk is. Tussen mijn broertje en zusje is er een speciale band, waar ik dus eigelijk nooit tussen kom. Af en toe hoogst irritant, omdat ik degene ben die er over het algemeen buiten valt.
Toch denk ik, dat als ik maar 1 broertje of zusje had gekregen, het totaal anders was geweest. Nu hebben we de keuze om met de een wel op te trekken en met de ander niet. Onderlinge strijd is nu ook meer aan de orde en jaloezie is er eigenlijk altijd wel geweest. Toch zou ik ze voor geen goud willen missen, ook al zitten ze op dit moment in de pubertijd
dinsdag 30 maart 2010 om 13:44
[quote]njb schreef op 29 maart 2010 @ 11:05:
Hoe druk is het van 2 naar 3 kinderen?
Ik hoor zulke tegenstrijdige verhalen dat ik dacht, laat ik het hier eens polsen.
Ergens hebben wij de wens voor een derde (in de toekomst) maar ik zie ongelovelijk veel praktische beren op de weg.
Hoe doe je het met slaapjes en schoolgaande kinderen? Hoe doe je het met clubjes/sporten van de oudste(n) en een baby?
Ik heb (nog) maar 2 kinderen,maar wel met 4 jaar leefftijdsverschil dus toen oudste naar school ging was jongste nog een baby.
Dat was wel vervelend ja, s'morgens wakker maken om mee te brengen,en s'middags weer hetzelfde met ophalen.nu is de jongste een peuter en gaat het toch wat makkelijker.
Grootste drama vond ik de zwemles!
Moest baby mee in dat bloedhete kleedhokje en schreeuwde dan als een varken,alle andere ouders nerveus.
Maar toch.... het lukt allemaal.[quote]njb schreef op 29 maart 2010 @ 11:05:
Nu hebben we een jongen en een meisje. Hoe zit het met de 'verhoudingen' als er straks een derde bij zou komen.
Wij hebben 2 jongens,die samen slapen en dikke vriendjes zijn, dat vind ik ook zo sneu voor een evt. 3e, die moet dan alleen op een klein kamertje, en voelt zich misschien buitengesloten,zeker als het nog een jongetje zou worden.
Ik ben er ook nog niet uit,maar ik wordt dit jaar 36 dus moet toch langzaam gaan beslissen.
Hoe druk is het van 2 naar 3 kinderen?
Ik hoor zulke tegenstrijdige verhalen dat ik dacht, laat ik het hier eens polsen.
Ergens hebben wij de wens voor een derde (in de toekomst) maar ik zie ongelovelijk veel praktische beren op de weg.
Hoe doe je het met slaapjes en schoolgaande kinderen? Hoe doe je het met clubjes/sporten van de oudste(n) en een baby?
Ik heb (nog) maar 2 kinderen,maar wel met 4 jaar leefftijdsverschil dus toen oudste naar school ging was jongste nog een baby.
Dat was wel vervelend ja, s'morgens wakker maken om mee te brengen,en s'middags weer hetzelfde met ophalen.nu is de jongste een peuter en gaat het toch wat makkelijker.
Grootste drama vond ik de zwemles!
Moest baby mee in dat bloedhete kleedhokje en schreeuwde dan als een varken,alle andere ouders nerveus.
Maar toch.... het lukt allemaal.[quote]njb schreef op 29 maart 2010 @ 11:05:
Nu hebben we een jongen en een meisje. Hoe zit het met de 'verhoudingen' als er straks een derde bij zou komen.
Wij hebben 2 jongens,die samen slapen en dikke vriendjes zijn, dat vind ik ook zo sneu voor een evt. 3e, die moet dan alleen op een klein kamertje, en voelt zich misschien buitengesloten,zeker als het nog een jongetje zou worden.
Ik ben er ook nog niet uit,maar ik wordt dit jaar 36 dus moet toch langzaam gaan beslissen.