Dochter hsp schoolwissel?
dinsdag 2 juni 2026 om 20:57
Hoi,
Onze dochter is 9 jaar en heeft het al zolang ze naar school gaat moeilijk met haar plek in de klas te vinden. Alle kinderen zijn totaal anders van karakter, dochter word daardoor keer op keer gekwetst.
Dochter is hoogsensitief, vergeeft alles en iedereen, staat altijd klaar voor iedereen, respect voor de leraar en afspraken, wil graag leren, voelt de sfeer haarfijn aan, houd niet van een drukke klas vol lawaai, snapt het gedrag met buitensluiten, verstoren en pesten van anderen niet.
Ze zit in een kleine klas en vind moeilijk aansluiting. Vandaag was een slechte dag voor haar, haar "beste" vriendin vertoont steeds meer het gedrag wat de andere klasgenootjes ook vertonen en wat verergert met het ouder worden. Er word onderling gepest, buiten gesloten, genegeerd.
De juf ziet onze dochter gelukkig wel goed, en heeft n.a.v de slechte sfeer in de klas ( niet alleen naar onze dochter, soms richt een groepje zich ook op een van zijn eigen leden en krijgt die het zwaar te verduren ) aan de bel getrokken. Met een ondersteuner willen ze hier proberen met gesprekken met de kinderen verandering in te brengen.
Dochter lag in bed te huilen vandaag, ze wil ontzettend graag een veilige plek met respect en een beste vriend die ook voor haar klaar staat. Al vaker heb ik gedacht dat een school wissel misschien het beste is, maar dat is natuurlijk geen garantie dat ze in een klas komt met meer gelijkgestemden. Wie heeft er ook in een soortgelijke situatie gezeten en wat heb je gedaan. Hoe pakte het uit?
Bedankt, liefs
Onze dochter is 9 jaar en heeft het al zolang ze naar school gaat moeilijk met haar plek in de klas te vinden. Alle kinderen zijn totaal anders van karakter, dochter word daardoor keer op keer gekwetst.
Dochter is hoogsensitief, vergeeft alles en iedereen, staat altijd klaar voor iedereen, respect voor de leraar en afspraken, wil graag leren, voelt de sfeer haarfijn aan, houd niet van een drukke klas vol lawaai, snapt het gedrag met buitensluiten, verstoren en pesten van anderen niet.
Ze zit in een kleine klas en vind moeilijk aansluiting. Vandaag was een slechte dag voor haar, haar "beste" vriendin vertoont steeds meer het gedrag wat de andere klasgenootjes ook vertonen en wat verergert met het ouder worden. Er word onderling gepest, buiten gesloten, genegeerd.
De juf ziet onze dochter gelukkig wel goed, en heeft n.a.v de slechte sfeer in de klas ( niet alleen naar onze dochter, soms richt een groepje zich ook op een van zijn eigen leden en krijgt die het zwaar te verduren ) aan de bel getrokken. Met een ondersteuner willen ze hier proberen met gesprekken met de kinderen verandering in te brengen.
Dochter lag in bed te huilen vandaag, ze wil ontzettend graag een veilige plek met respect en een beste vriend die ook voor haar klaar staat. Al vaker heb ik gedacht dat een school wissel misschien het beste is, maar dat is natuurlijk geen garantie dat ze in een klas komt met meer gelijkgestemden. Wie heeft er ook in een soortgelijke situatie gezeten en wat heb je gedaan. Hoe pakte het uit?
Bedankt, liefs
donderdag 4 juni 2026 om 08:32
donderdag 4 juni 2026 om 08:37
Klopt.Jillian76 schreef: ↑03-06-2026 23:30Je zit wel heel erg door te drammen op jouw mening zeg. Voor heel veel kinderen werkt het wel goed. Jouw oordeel is niet de norm. Ik heb slechts TO willen helpen, en voor t zelfde geld had ze er wel iets aan mee willen doen. En ik kan uit eigen ervaring zeggen dat mijn zoon en ook zijn beste vrienden die hij juist daar heeft leren kennen het wel heel goed hebben gedaan met judo. 4 van de 6 liepen vast, allen zijn nu 18/19 jaar en staan stevig met de voeten op de grond en in het leven.
Alleen al dat 'voor heel veel kinderen werkt het wel goed'....
Heb je dat onderzocht?
Mijn ervaring is dat het voor heel veel kinderen niet goed werkt. Gebaseerd op mijn n=4.
Maar het gaat me niet om jouw ervaring, het gaat me om het feit dat judo bij elke dwarse scheet wordt geadviseerd.
Waarom niet tennis, of schaken? Mijn kind bloeide op op de schaakclub, want heerlijk rustig en overzichtelijk. Is toch raar als ik dat vervolgens voor elk kind ga aanraden?
Maybe success just isn't your thing.
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 4 juni 2026 om 08:46
Bij mijn broer werkte judo inderdaad ook, maar bij mij als hsp meisje totaal niet. Ik werd constant op de mat gesmeten door sterkere kinderen en had er geen plezier aan. Ik had achteraf nog beter bij ballet kunnen gaan.Jillian76 schreef: ↑03-06-2026 23:30Je zit wel heel erg door te drammen op jouw mening zeg. Voor heel veel kinderen werkt het wel goed. Jouw oordeel is niet de norm. Ik heb slechts TO willen helpen, en voor t zelfde geld had ze er wel iets aan mee willen doen. En ik kan uit eigen ervaring zeggen dat mijn zoon en ook zijn beste vrienden die hij juist daar heeft leren kennen het wel heel goed hebben gedaan met judo. 4 van de 6 liepen vast, allen zijn nu 18/19 jaar en staan stevig met de voeten op de grond en in het leven.
Groetjes!
donderdag 4 juni 2026 om 10:21
Omdat Heel Veel kinderen die jij kent òntzettend goed terecht zijn gekomen door judo en die van jou heel goed met zijn prikkels heeft leren omgaan (newsflash: dat was waarschijnlijk omdat hij het leuk vond!).
En ik zeg nèrgens dat jij zegt dat het de oplossing is voor “alles”. Misschien moet je even gaan judoën
donderdag 4 juni 2026 om 13:36
Jillian zegt in eerste instantie alleen dat haar zoon op Judo zat en dat hem dat heeft geholpen, en dat het eventueel ook anderen kan helpen. Zij zegt helemaal niet Judo Is Het en Verder Niks. Net zo goed als dat jij had kunnen zeggen: mijn kind bloeide op bij de schaakclub.Solomio schreef: ↑04-06-2026 08:37Klopt.
Alleen al dat 'voor heel veel kinderen werkt het wel goed'....
Heb je dat onderzocht?
Mijn ervaring is dat het voor heel veel kinderen niet goed werkt. Gebaseerd op mijn n=4.
Maar het gaat me niet om jouw ervaring, het gaat me om het feit dat judo bij elke dwarse scheet wordt geadviseerd.
Waarom niet tennis, of schaken? Mijn kind bloeide op op de schaakclub, want heerlijk rustig en overzichtelijk. Is toch raar als ik dat vervolgens voor elk kind ga aanraden?
TO kan echt zelf wel inschatten of haar kind het goed zou doen bij judo/schaken/freerunnen/theater/anders, namelijk.
donderdag 4 juni 2026 om 15:45
Nou, dit dus. Wat een absurde (tegen)reactie op de judo-tip zeg, compleet doorgeslagen.Fiorah schreef: ↑04-06-2026 13:36Jillian zegt in eerste instantie alleen dat haar zoon op Judo zat en dat hem dat heeft geholpen, en dat het eventueel ook anderen kan helpen. Zij zegt helemaal niet Judo Is Het en Verder Niks. Net zo goed als dat jij had kunnen zeggen: mijn kind bloeide op bij de schaakclub.
TO kan echt zelf wel inschatten of haar kind het goed zou doen bij judo/schaken/freerunnen/theater/anders, namelijk.
donderdag 4 juni 2026 om 17:18
donderdag 4 juni 2026 om 20:30
Newsflash: waarom denk je dat hij het zo leuk vond? Omdat hij het zo’n mooi spelletje vond? Of omdat hij met hele kleine stapjes leerde wie hij was, en dat hij er ook mocht zijn. Gedrag van anderen te begrijpen. Hij was het schuchtere, overprikkelde kind die in een klein klasje zich met moeite staande hield. Voetbal; spannend. Damclub; boring. Op zijn 13e is hij alsnog gaan voetballen overigens.shala91 schreef: ↑04-06-2026 10:21Omdat Heel Veel kinderen die jij kent òntzettend goed terecht zijn gekomen door judo en die van jou heel goed met zijn prikkels heeft leren omgaan (newsflash: dat was waarschijnlijk omdat hij het leuk vond!).
En ik zeg nèrgens dat jij zegt dat het de oplossing is voor “alles”. Misschien moet je even gaan judoën![]()
Maar ik heb niet het idee dat het veel uitmaakt wat ik zeg. Men voelt zich zo aangesproken. Onderzoeken zijn er zeker wel, maar niet gericht op HSP (geen diagnose), wel op autisme en adhd. Google is je beste vriend zou ik zeggen.
En enig idee wat hij nu doet? Hij studeert Psychomotorische Therapie. Begeleid MVB, EVB, kinderen met een verstandelijke beperking en onbegrepen gedrag en ouderen tijdens zijn stage (waar hij inmiddels ook al vakantiewerk heeft gekregen).
donderdag 4 juni 2026 om 20:43
Dat zal in mijn geval lastig zijn. Ben niet erg mobiel meer door ziekte en de kans is zeer groot dat dit ook niet meer zal gaan lukken. Geen fijne opmerking vind ik. Zegt veel over jou.shala91 schreef: ↑04-06-2026 10:21Omdat Heel Veel kinderen die jij kent òntzettend goed terecht zijn gekomen door judo en die van jou heel goed met zijn prikkels heeft leren omgaan (newsflash: dat was waarschijnlijk omdat hij het leuk vond!).
En ik zeg nèrgens dat jij zegt dat het de oplossing is voor “alles”. Misschien moet je even gaan judoën![]()
donderdag 4 juni 2026 om 23:41
Klopt. Om in zowat elk bericht in dit topic door te gaan over hoe erg het judo-advies is, vind ik wel wat meer dan 'een beetje tegengas'. En hoezo is tegengas nodig, TO kan er iets mee of niet, in beide gevallen prima toch?
donderdag 4 juni 2026 om 23:53
Jillian76 heeft nooit gezegd dat het kind van to op judo moet want dat is de enige oplossing. Ze geeft alleen aan wat haar zoon heeft geholpen. En dat is een heel wat meer structurele reactie dan de meesten hier. Wat heeft to eraan om een discussie over judo te starten.
Dat het iemand anders kind niet heeft geholpen wil niet zeggen dat het gelijk nooit werkt. Voor heel veel kinderen werkt het wel en voor sommige niet.
Denk niet dat to haar kind gaat dwingen om op judo te gaan omdat jillian76 zei dat het hielp.
Maar blijkbaar zijn sommige mensen allergisch voor alles wat mainstream is.
Dat het iemand anders kind niet heeft geholpen wil niet zeggen dat het gelijk nooit werkt. Voor heel veel kinderen werkt het wel en voor sommige niet.
Denk niet dat to haar kind gaat dwingen om op judo te gaan omdat jillian76 zei dat het hielp.
Maar blijkbaar zijn sommige mensen allergisch voor alles wat mainstream is.
ditishet25 wijzigde dit bericht op 04-06-2026 23:54
11.95% gewijzigd
.
vrijdag 5 juni 2026 om 11:08
Maar je gaf zelf aan dat er geen officiele diagnose gesteld kan worden? Dus dan snap ik niet wat je hier bedoelt. Misschien bedoel je dat er een andere diagnose gesteld moet worden?
Ik ben ook heel gevoelig voor zowel fysieke als sociale prikkels, maar dat hangt vermoedelijk samen met HB/ADHD. Ik ben er wel mee eens dat als ik als kind iig op intelligentie was getest, dat wellicht wat had kunnen schelen, als ik in deze tijd op school gezeten had althans, want ik zat op een basisschool waar überhaupt niemand het wat kon schelen
TO; ik herken mijn oudste dochter wel in jouw verhaal. Die hebben we uiteindelijk na veel pijn en verdriet op een HB school gedaan, daar bloeide ze helemaal op. Wellicht dat een ander soort school wel kan helpen. Soms blijven we te lang doormodderen om iets te laten werken, zoals wij ook hebben gedaan.
zaterdag 6 juni 2026 om 10:53
Judo is een hele fysieke sport, misschien nog wel meer dan andere sporten, omdat je letterlijk vaak boven of onder de ander ligt. Ik zou daar toch niet zo snel aan denken bij een hooggevoelig (ik houd niet van de term) kind...Jillian76 schreef: ↑03-06-2026 12:27Oh en onze zoon heeft gejudood.
Judo kan gevoelige kinderen helpen om meer zelfvertrouwen en veerkracht te ontwikkelen. Door de combinatie van beweging, structuur en respectvolle samenwerking leren ze beter omgaan met emoties, prikkels en sociale situaties. Een rustige judoclub met aandacht voor het individuele kind is daarbij belangrijk.
Sowieso lastig om wat te vinden als je kind anders is. Voor mijn jongste lijkt geen enkele sport, hobby of school te werken. De oudste gaat met plezier naar scouting maar is het ook maar afwachten wat er die week op het programma staat en hoe leuk dat is. En meedoen met het spel en de groep. Hij heeft het ook redelijk oké op school.
Voor jongste is alles eigenlijk een uitdaging. Vindt school maar matig en iedere sport of hobby te intens. Het enige dat helpt is hem vrijwaren van elke verplichting buiten school en richten op hobby's thuis. En af en toe een (mid)dag thuis houden.
zaterdag 6 juni 2026 om 22:29
Toevallig zaten wij in hetzelfde schuitje.
Mar bij ons legde school het probleem bij ons kind (en andere kinderen die ook aangaven last te ervaren).
Ze zit nu sinds de meivakantie op een andere school en ik heb een ander kind in huis. Ze is zo vrolijk, energiek en blij, echt fijn! Ze zit in groep 6 en we waren wat o zeker of ze wel aansluiting zou hebben, maar ze had meteen de eerste week al 2 speelafspraakjes en ze wordt goed opgenomen in de groep. Dit was echt de beste beslissing ooit!
Mar bij ons legde school het probleem bij ons kind (en andere kinderen die ook aangaven last te ervaren).
Ze zit nu sinds de meivakantie op een andere school en ik heb een ander kind in huis. Ze is zo vrolijk, energiek en blij, echt fijn! Ze zit in groep 6 en we waren wat o zeker of ze wel aansluiting zou hebben, maar ze had meteen de eerste week al 2 speelafspraakjes en ze wordt goed opgenomen in de groep. Dit was echt de beste beslissing ooit!
zondag 7 juni 2026 om 12:24
Ik lees in meerdere berichten door dat je ook kunt kijken hoe je je dochter kunt helpen om met de omstandigheden om te gaan. Daar ben ik het mee eens.
Wij hebben een zoon die op de basisschool veel gedoe heeft gehad. Gelukkig altijd goed in contact geweest met school, daarom ook niet naar een andere school gegaan. maar hem ook geleerd dat hij niet kan verwachten dat de hele wereld zich aan hem kan aanpassen. Maar dat hij zich wel in sommige dingen kan aanpassen, zonder zichzelf te verliezen. Dus je mag jezelf zijn. Maar soms moet jij je gewoon aanpassen aan de omstandigheden.
En niet elk kind is sociaal en heeft "veel" vrienden of aansluiting nodig. Iets wat door veel ouders voelt als uitsluiting. Kijk naar behoefte van je kind en niet naar je eigen behoefte.
Onze zoon had erg veel aan zijn sport. Op school moest hij vaak wat "overleven". Thuis krijgt hij ruimte om zichzelf te zijn en in combinatie met sporten is het een blij kind.
Het vergt als ouder wel wat geduld, aanpassing, tijd en inlevingsvermogen. Maar nu hij ondertussen een BBL opleiding doet, weet hij en kan hij zich aanpassen aan dat wat zijn baas van hem vraagt verwacht. Niet altijd makkelijk. Maar wel zoals de grote mensen wereld werkt. En hij is absoluut zichzelf gebleven.
Wij hebben een zoon die op de basisschool veel gedoe heeft gehad. Gelukkig altijd goed in contact geweest met school, daarom ook niet naar een andere school gegaan. maar hem ook geleerd dat hij niet kan verwachten dat de hele wereld zich aan hem kan aanpassen. Maar dat hij zich wel in sommige dingen kan aanpassen, zonder zichzelf te verliezen. Dus je mag jezelf zijn. Maar soms moet jij je gewoon aanpassen aan de omstandigheden.
En niet elk kind is sociaal en heeft "veel" vrienden of aansluiting nodig. Iets wat door veel ouders voelt als uitsluiting. Kijk naar behoefte van je kind en niet naar je eigen behoefte.
Onze zoon had erg veel aan zijn sport. Op school moest hij vaak wat "overleven". Thuis krijgt hij ruimte om zichzelf te zijn en in combinatie met sporten is het een blij kind.
Het vergt als ouder wel wat geduld, aanpassing, tijd en inlevingsvermogen. Maar nu hij ondertussen een BBL opleiding doet, weet hij en kan hij zich aanpassen aan dat wat zijn baas van hem vraagt verwacht. Niet altijd makkelijk. Maar wel zoals de grote mensen wereld werkt. En hij is absoluut zichzelf gebleven.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in