dochter met add

@liezebetje

Superknap. Je zal vast erg trots op jezelf zijn! Hopelijk kan ik over een paar jaar hetzelfde zeggen als jij.

quote:Enn schreef op 05 december 2011 @ 00:35





Iemand die (zoveel) frustratie kan voelen omdat zij/hij zich niet erkend heeft gevoeld, neem ik juist serieus.Helemaal mee eens!!!!!

Ik ga morgen beginnen met ritalin. Denk dat het me kan helpen om mijn leven dat nog aan alle kantjes loshangt ( ) weer bij elkaar te rapen. Hoop dat ik het geleerde ook in praktijk kan blijven brengen. Het is geen wonderpil maar na 1 jaar 'verzet' tegen medicatie ben ik er nu eindelijk van overtuigd dat ik het op zijn minst kan proberen met in mijn gedachte dat ik er altijd weer mee kan stoppen wanneer ik wil.



Liezebetje, ik zit nu aan een heerlijke (duur!) wijntje . De laatste voorlopig

Thanks banaanaap! Ook met jou komt het vast goed. Soms duurt dat 2 jaar, soms 10 en van dat soort aantallen moet je je vervolgens ook weer niets aantrekken .



Ik begrijp overigens de felle reactie van soulmate82 wel. Het is niet bepaald heel genuanceerd gebracht, maar soms kan AD(H)D je leven echt vergallen.



Je begint niet met medicatie omdat je hier je hele leven aan vast wil zitten, je begint met medicatie om een poos (een paar jaar) de tijd, rust en ruimte hebben om jezelf nieuwe vaardigheden aan te kunnen leren waarmee je de AD(H)D aan kunt.



Ik heb zelf wel eens gedacht: nu begrijp ik hoe dicht bij je een landlopersbestaan kunt zitten. Geen paspoort meer, geen ander ID, uitgeschreven in de ene gemeente en niet ingeschreven in de andere, geen studie en geen werk, geen geld en 1 grote paniekbende in mn kop. Om het nog ff te toppen: zwanger.



Ik zou alle medicatie genomen hebben om uit die situatie te komen. En dat heb ik ook gedaan.



Pfff, nogal een ontvoezeming zo!

Typ mobiel btw dus kan spelfouten niet aanpassen!

Liezebetje, Ik vind jouw ontboezeming wel fijn, je berichte geeft voor mij hoop en vertrouwen. Ook wat je zegt, medicatie om je leven op de rit te brengen, dat hoeft niet levenslang te zijn.

Oh gelukkig, ik zat me net af te vragen of ik toch niet ineens te persoonlijk was geworden in andermans topic en of ik het niet moest weghalen, haha.



Maar goed. LaRouge, blijf vertrouwen houden in jezelf (en vergeet vooral niet te genieten van een wijntje op z'n tijd) en dan komt er altijd een tijd waarin het beter gaat. Een mens kan zo verschrikkelijk veel leren!



Nu ga ik slapen, moet morgen fris en fruitig piet spelen en de schminkster staat hier om 8 uur binnen geloof ik..



Trusten vast!

Thanks Liezebetje voor je fijne berichten en ook truste ,

Heel veel plezier morgen!

quote:hatseklats schreef op 04 december 2011 @ 23:55:

[...]





Maar wat denk je nu Jo? Dat ouders dit zo maar even aan hun kinderen gaan geven? Wil je weten hoe vreselijk moeilijk het is om deze beslissing voor je kind te moeten maken? Aan de andere kant, wil je weten hoe moeilijk het is om je kind elke dag als een geslagen hond de klas uit te zien komen? Ik vind het vergelijk van speed, coke of wat voor (pret)drug dan ook in dit geval van de zotte! Ten eerste geef je ouders als TO, die hier wellicht gevoelig voor zijn, het gevoel dat ze hun kind drugsverslaafd maken, en daarnaast heb je kennelijk totaal geen idee hoe de begeleiding werkt. Een recept krijg je voor de duur van een jaar. Vervolgens wordt, omdat kinderen vaak in de loop der jaren hun eigen valkuilen leren omzeilen, 1x per jaar de dosis bijgesteld naar beneden. Kinderen krijgen niet langer dan nodig de medicatie en krijgen die ook niet vaker dan nodig. In de meeste gevallen krijgen ze dit alleen voor de uren dat ze op school zijn, dus niet op (bijv.) woensdagmiddag, weekenden en schoolvakanties.



Ik hoop dat ik je duidelijk heb gemaakt dat geen enkele goede ouder zomaar Ritalin aan hun kind zal geven. De kinderen die Ritalin gebruiken, hebben vaak al een (lijdens)weg achter de rug en de ouders weten uiteindelijk heus wel wat het beste is, die snappen heus wel dat we het hier niet over Tictacs hebben.



Oh, en by the way, mijn zoon is absoluut geen 'extreem geval'. Maar ook 'gewone gevallen' kunnen het kennelijk erg moeilijk hebben.Ik denk dat je het ontzettend goed getroffen hebt als het zo gaat. In mijn ervaring gaat er in die begeleiding vaak heel veel mis. Ouders die zelf gaan rommelen met doseringen al dan net in verleg met school. Ouders die 'begeleid' worden door de huisarts of kinderarts en waar niet meer dan af en toe een ' en hoe gaat het nu, goed, kind nog hanteerbaar, mooi, tot de volgende keer' gesprekje plaatsvind. En ik ken (helaas) bijna geen kinderen die enkel op school ritalin gebruiken, de meeste ouders die ik tegen ben gekomen vinden het vooral fijn dat hun kind makkelijker te sturen is, juist ook thuis en n het weekend en op vakantie.



Zijn dat dan allemaal slechte ouders of is er inderdaad vaak te weinig begeleiding?

Ook onze zoon van 5,5 krijgt ritalin. Ik ben hier heel lang tegen geweest, totdat hij agressief werd. Hij heeft de voorlopige diagnose adhd gekregen en een verwerkingsstoornis. Hij klaagt vaak over hoofdpijn, buikpijn en druk in zijn hoofd. Komt moeilijk uit zijn woorden omdat zijn gedachten sneller gaan dan hij kan praten. En door de frustraties die dat oproepen bij hem gaat hij slaan, schoppen, bijten en krabben.

Dus hebben wij de knoop doorgehakt. Momenteel wordt hij ingesteld op de goede dosis. En ik heb ook een naar gevoel als ik mijn kind drie maal daags een tabletje geef, maar als ik dan bedenk hoeveel moeite hij met zichzelf heeft...

Inmiddels ook al een rebound keer tien gemerkt. Toen werd mij idd duidelijk wat een paardenmiddel het is.En dat hij er echt wel baad bij heeft.



Onze zoon is wel onder behandeling bij een psychiater en ik heb wekelijks contact met haar. Vind ik erg belangrijk.



Succes TO, en 1 tip, bespreek je zorgen met de behandeld arts/psychiater.

Oh ja, misschien ten overvloede, Het afgelopen jaar is er wel een internationale doorbraak geweest met een wetenschappelijk onderzoek dat aantoonde dat een bepaald dieet erg goed schijnt te werken:



http://www.trouw.nl/tr/nl ... et-helpt-tegen-ADHD.dhtml



http://www.eenvandaag.nl/ ... e_voeding_en_adhd_bewezen



http://www.psy.nl/meer-ni ... ers-weer-gewone-kinderen/





http://www.volkskrant.nl/ ... t-kinderen-met-adhd.dhtml

De kans is aanwezig dat ze minder gaat dromen. Ik ben namelijk ook een dromer, maar omdat ik minder ' random' nadenk en fantaseer droom en staat ik veel minder.



En als ik thuis lekker geen ritalin heb genomen, neem ik het er ook lekker van. Laat ik mijn gedachtes lekker gaan.

Jo,



Gebruik goede bronnen.



Het onderzoek in de enige link die ik als (sort of) betrouwbare bron zou zien is die van psy.nl. Dat onderzoek komt uit 2008.



Ik zal de omderzoeksresultaten van het laatste onderzoek eens opzoeken. Daar bleken nogal wat haken en ogen aan het dieet te zitten. Bovendien waren de resultaten NIET beter dan omderzoeksresultaten over het effect van ritalin icm therapie.



Verder is er slechts aangetoond dat er een RELATIE is tussen voeding en ADHD. Dat zegt nog niks over de effecten.



De gebruikte diëten zijn bizar strikt en eenzijdig en worden op de persoon afgesteld. Er is geen ADHD-wonderdieet.

Als je TO een dieet zou willen adviseren, zou ik dat doen via de arts die nog bezig is met het onderzoek. Zodat deze het dieet af kan stellen op de persoon.

Helaas biedt deze arts nog geen officiële diëten aan, het onderzoek is namelijk nog altijd bezig. Aan de andere kant kan TO haar kind misschien wel opgenomen worden in het onderzoek. Lekker experimenteel.





Ik ga proberen om het onderzoek op te zoeken op m'n trage telefoon.

Goedemiddag Elzen (en ook anderen natuurlijk). Gelukkig hebben alle reacties je niet afgeschrikt.



In mijn groep zaten 2 mensen met ADD die juist minder gingen dromen met ritalin omdat ze zich beter konden concentreren op hun bezigheden en studie.



Ik pleit toch voor begeleiding bij een psychiater. Ik wil de vakkundigheid van je huisarts niet in twijfel trekken maar ik denk dat juist met een kind je beter op de plek zou zijn bij een specialist. (dat advies staat ook op mijn bijsluiter van de ritalin heb ik net gelezen)



Er kunnen zeker ook bijwerkingen komen, als het te erg wordt kan er altijd weer gestopt worden met de medicatie. Het is een kortwerkende medicijn.



Ik wens je heel veel succes en wijsheid. Als moeder is en blijft het een enorm moeilijke keuze (ik vond de keuze maken voor mezelf al zo moeilijk).

Mies en Banaanaap!!!



Even off-topic sorrie!

quote:Keye schreef op 05 december 2011 @ 09:35:

Ook onze zoon van 5,5 krijgt ritalin. Ik ben hier heel lang tegen geweest, totdat hij agressief werd. Hij heeft de voorlopige diagnose adhd gekregen en een verwerkingsstoornis. Hij klaagt vaak over hoofdpijn, buikpijn en druk in zijn hoofd. Komt moeilijk uit zijn woorden omdat zijn gedachten sneller gaan dan hij kan praten. En door de frustraties die dat oproepen bij hem gaat hij slaan, schoppen, bijten en krabben.

Dus hebben wij de knoop doorgehakt. Momenteel wordt hij ingesteld op de goede dosis. En ik heb ook een naar gevoel als ik mijn kind drie maal daags een tabletje geef, maar als ik dan bedenk hoeveel moeite hij met zichzelf heeft...

Inmiddels ook al een rebound keer tien gemerkt. Toen werd mij idd duidelijk wat een paardenmiddel het is.En dat hij er echt wel baad bij heeft.



Onze zoon is wel onder behandeling bij een psychiater en ik heb wekelijks contact met haar. Vind ik erg belangrijk.



Succes TO, en 1 tip, bespreek je zorgen met de behandeld arts/psychiater.Wat goed dat je actie hebt genomen. Een kind zit nog volledig in de ontwikkelingsfase en maakt door de AD(H)D vaak onbegrip, pesten (want is/reageert anders dan gemiddeld) en negatieve reacties van de buitenwereld mee. In dat geval vind ik de kwaal erger dan het middel, echt waar. Als je de nu niet behandelde volwassen spreekt dan hoor je zo vaak dat veel hen bespaard had kunnen blijven als de juiste behandeling tijdig was ingezet.

En Jo,



ik heb niets met die links. Als je googled krijg je voors en tegens. Natuurlijk is het belangrijk om je te laten informeren en van daaruit een keuze maken. Maar omdat jij een tegenstander bent zul je ook selectief links over medicatie neerzetten. Niets zo menselijk als dat, maar niet objectief.



Ik vind jouw vergelijking met harddrugs misplaatst! (ik reageer op je postings van gisteren, de links heb ik niet bekeken)

LaRouge! hup naar het andere topic en een update geven! we zitten allemaal te wachten op je.



Ik denk ook dat ze specifiek naar negatief zoekt.



Natuurlijk zijn er negatieve dingen, maar ook positieve.

En wil je deze goed af kunnen wegen dan moet je bij dochter kijken welke uitwerking het heeft en hoe het afweegt.

ROUGE ..............MIES .................BANAAN .............. Overlopers!!! Snel in de gordijnen klimmen!!



Rouge.. We wachten op update.....

die staat er, die staat er (hahaha, lees jullie nu pas hier). Volgende update volgt....wekker gaat, tijd voor de volgende ronde

@ Sunemom,



Wij hebben samen met de begeleiding, maar wel op aangeven van mij, besloten mijn zoon de medicijnen alleen voor de schooluren te geven. Dit was echter absoluut iets waar de begeleiding meer ervaring mee heeft, dus bij hun zijn er meer kinderen (en volwassenen) die dit doen. Ik vind het niet nodig dat mijn zoon thuis medicijnen slikt, omdat wij geen 'last' hebben van zijn ADD, maar misschien dat dit voor andere ouders anders ligt. Op school was dit een ander verhaal, daar liep hij tegen verschillende problemen aan. In september is mijn zoon gestart met medicatie. Vanaf februari tot september is hij wekelijks langs gekomen voor begeleiding bij een orthopedagoog. Deze mag echter niet beslissen of onze zoon (en andere kinderen natuurlijk) aan de medicatie moet, zij kan slechts adviseren. Ze heeft ons doorverwezen naar de psychiater die bij hun instelling hoort. Wij hebben toen een afspraak gehad waarin we informatie kregen, daarna een afspraak om alles te regelen en toen ging er een 6 weken proeftijd in, waarin wij 2 keer telefonisch contact hebben gehad met de psychiater. Na die 6 weken was er weer een afspraak ingepland en zijn we langs gegaan. Nu hebben we in januari weer een afspraak staan en dan zal er wel ergens rond juli/augustus weer een afspraak ingepland worden. Daarentegen mogen we altijd bellen als er iets is en daarnaast begeleid de orthopedagoog onze zoon of bijv. zijn juf in het begin van het schooljaar.



Misschien hebben we inderdaad mazzel met de begeleiding die we krijgen. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik ook gezocht heb naar goede begeleiding, ik ben niet direct akkoord gegaan met de instelling die ons door school is geadviseerd en heb verder gekeken en toen deze begeleiding gevonden. Zij staan erg hoog aangeschreven.



@ELZEN;



Ik heb, net als jij, erg opgezien tegen de bijwerkingen. Was bang een compleet ander kind te krijgen. De bijwerkingen die wij vrij vlot al merkten waren hongergevoel en in hele lichte mate (en bij bepaalde omstandigheden zoals nervositeit en emoties) tics. Deze bijwerkingen staan echter in schril contrast tot de voordelen. Mijn zoon is opgeleefd, is gelukkig en blij, blaakt opeens van het zelfvertrouwen. Wat mij opviel is dat hij opeens met verhalen thuiskomt, over wat er op school allemaal gebeurd is. Dat deed hij nooit. Als ik hem vroeg hoe het op school was gegaan, zei hij 'weet ik niet'. Nu verteld hij dat er iemand jarig was geweest, wat diegene getrakteerd heeft, wat juf heeft verteld, dat ie een toets heeft gehad (of krijgen ze t/m groep 5 nooit toetsen ), welk cijfer hij had. Allemaal info die ik eerder nooit kreeg.



Toevallig had ik vanmiddag nog een gesprek met de juf, die vertelde dat hij tegenwoordig zo straalt.



Ik zeg absoluut niet dat iedereen zijn of haar kinderen maar aan de Ritalin moet doen, het zijn uiteraard geen Tictacs. Maar ik denk dat als je als ouders je zorgen maakt of je het wel of niet moet gaan doen, dat je al op de goede weg bent. Je geeft dit niet aan je kind omdat je een lekker rustig kind wil (trouwens, met ADD heb je over het algemeen wel rustige kinderen, dat is het probleem niet...), maar je geeft dit je kind omdat het misschien wel een oplossing kan zijn voor problemen waar zij dagelijks tegenaan lopen.

quote:ELZEN schreef op 05 december 2011 @ 09:33:

Bedankt voor alle reacties.



Mijn dochter is vorig jaar naar een psychiater geweest en die heeft add geconstateerd, maar toen was het nog niet nodig om medicijnen te gebruiken.



Ze merkt nu op school dat ze steeds meer problemen er mee krijgt. De huisarts gaat ons goed begeleiden.

Maar ik ben bang dat ze nog dromeriger gaat worden(is ze heel erg)



Wanneer je er mee begint, krijg je dan ook bijwerkingen?

en moet je het altijd gebruiken of kun je bijvoorbeeld in het weekend geen medicijnen geven.



Ik kan je niet veel tips geven. Maar ik weet wel dat ik tegen medicatie ben. Het is misschien gemakkelijk voor op school, de juf heeft er minder last van en het kind waarschijnlijk ook. Maar niemand kan zeggen wat het voor over xxx jaar zal zijn.

Mijn dochter heeft ook een concentratie probleem, de volgende week gaan we overleggen met de art en juf hoe we dit gaan aanpakken. Voor mij en gelukkig ook voor mijn man is het duidelijk dat we geen medicijnen gaan gebruiken.